مترجم

دیکشنری
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی فارسی به انگلیسی انگلیسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات کلمات اختصاری لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

96 136 100 1

آبادی

/'AbAdi/

مترادف آبادی: آبادانی، عمارت، عمران، ده، دهات، دهکده، روستا، شهر، واحه، ولایت

معنی آبادی در لغت نامه دهخدا

آبادی. (حامص ) (از پهلوی آواتی ، عمران. سعادت ) عمارت. عمران. برابر ویرانی :
آبادی میخانه ز ویرانی ماست
جمعیت کفر از پریشانی ماست.
خیام.
|| (اِ) جای آباد و جای معمور. آبادانی ، از ده و شهر و امثال آن :
که جغد آن به که آبادی نبیند.
نظامی.

معنی آبادی به فارسی

آبادی
( اسم ) ۱ - عمارت عمران آبادانی مقابل ویرانی خرابی : ( آبادی میخانه ز ویرانی ماست . ) ( منسوب به خیام ). ۲ - جای آباد محل معمور آبادانی از ده و قریه و شهر .
عمارت عمران
آبادی کاغذ
قسمی کاغذ ابریشمین
استر آبادی
رضی استر آبادی
الفت الله آبادی
میر محمد حنیف متوفی بسال ۱۱۳٠ ه. ق برادر بزرگ سید محمد افضل ثابت الله آبادی
الفت اورنگ آبادی
محمد الفت خان . شاعر و معاصر ترک علیشاه ترکی قلندر نور محلی .
الفت فیروز آبادی
میرزا عبدالمجید شاعر قرن سیزدهم
الفت مرشد آبادی
میرزا محمد علی . اصلش از اصفهان
امجد حیدر آبادی
احمد حسین از شاعران است
امین عظیم آبادی
مولانا محمد امین الله عظیم آبادی از دانشمندان هندی و شاعر فارسی گوی بود .
امین نصر آبادی
میرزا امین نواده خال محمد طاهر نصر آبادی صاح تذکره نصر آبادی شاعر قرن یازدهم بود .
بحر آبادی
منسوب به بحر آباد .
تایب آبادی
زین الدین ابوبکر تایب آبادی .
تفسیر سور آبادی
تفسیری است بپارسی بر قر آن که در قرن پنجم بقول حمد الله مستوفی و حاج خلیفه توسط ابوبکر عتیق بن محمد هروی سور آبادی تالیف شده . از این تفسیر نسخی در کتابخانه های موزه ایران باستان و ایندیا آفیس انگلستان و کتابخانه های برلین و در سدن و کتابخانه های استانبول موجود است و آن در تهران تحت طبع است . این تفسیر بنثر پارسی شیوا نوشته شده و مشحون از لغات و اصطلاحات و ترجمه تحت لفظ عبارات و ترکیبات قر آن بزبان دری است.
حزینی استر آبادی
میر سید حسن قاضی استر آبادی است
حسن عظیم آبادی
ابن امان الله دهلوی اوراست اصول الدین و انوار الشریعه
حسن علی نصر آبادی
شاعر سده یازدهم و معاصر شیخ بهایی و دایی نصر آبادی صاحب تذکره بوده است
حسین استر آبادی
ابن مسعود ملقب به کمال الدین حنفی متوفی اوراست شرح منار الانوار نسفی
حفص آبادی
منسوب به حفص آباد قریه به سرخس
خاتون آبادی
سید محمد رضا بن محمد مومن معروف بمدرس از اکابر علمای قرن دوازدهم اواخر عهد صفویه است .
خدا آبادی
ابوالمکارم حمزه بن ابراهیم خدا آبادی فرزند ابراهیم بن حمزه بود .

معنی آبادی در فرهنگ معین

آبادی
[ په . ] (حامص . اِ.) ۱ - عمران ، آبادانی . ۲ - جای آباد. ۳ - ده ، قریه .

معنی آبادی در فرهنگ فارسی عمید

آبادی
۱. آباد بودن.
۲. (اسم) ده، قریه.

معنی آبادی در دانشنامه اسلامی

آبادی
به محلی که در اثر سکونت افرادی در آن، آباد شده باشد آبادی گفته می شود و از آبادی در بابهای طهارت، احیاء موات و لقطه سخن رفته است.
آبادی به مکان آباد مانند روستا و شهر اطلاق می شود.
آیت الله حاج سید رضا فیروز آبادی
آیت الله حاج سید رضا فیروزآبادی در سال 1253 شمسی در قریه فیروزآباد شهر ری دیده به جهان گشود. پدر ایشان سید هاشم فیروزآبادی (زارع) کشاورز بود. وی دومین فرزند از پنج فرزند پسر سید هاشم فیروزآبادی بود.
ساده زیستی، قناعت، پشتکار، شهامت در ابراز عقاید، خوش سلوکی و رسیدگی به امور نیازمندان و به طور کلی انجام احکام دینی و شرعی از شاخص ترین ویژگیهای اخلاقی و شخصیتی ایشان بود.
او پس از اتمام دوره ابتدایی در زادگاهش به قصد ادامه تحصیل راهی تهران شد و در مدرسه آصفیه نزدیک مسجد جامع اقامت گزید و برای تکمیل تحصیلات خود به نجف مشرف شد. با از دست دادن پدر مسئولیت خانواده به عهده ایشان محول شد اما با این وجود، عشق به فراگیری علوم دینی همچنان در دلش شعله ور بود به طوری که دو شبانه روز را به زراعت در فیروزآباد و بقیه ایام را در تهران مشغول تحصیل بود.
وی جزء هیئت علمیه تهران و در دوره های سوم، ششم، هفتم و چهاردهم مجلس شورای ملی از طرف اهالی شهر ری و تهران به نمایندگی انتخاب شد. در تمام این مدت حقوقی از مجلس نگرفت مگر برای مخارج تأسیس بیمارستان فیروزآباد برای مردم شهر ری که در سال 1313 شمسی افتتاح گردید.
آیت الله فیروزآبادی از همفکران مدرس بود و در جریانهای سیاسی و نیز در مجلس همکاری نسبی داشتند. از موارد اشتراک و افتراق او با مدرس می توان به ترتیب؛ حمایت از دولت مستوفی الممالک و ادامه قرارداد میلسپو را نام برد.
اکبرعلی عظیم آبادی
اکبرعلی عظیم آبادی از روحانیون مجاهد هند در قرن سیزدهم هجری/ نوزدهم میلادی بوده است.
بصیر احمد دولت آبادی
بصیر احمد دولت آبادی نویسنده معاصر افغانی است.
وی شرح حال خود را چنین بیان میکند: «در سال ۱۳۴۵ ش وارد مکتب ابتدایی قریه شدم. پس از ختم دوره ابتدایی آن زمان که ۶ سال بود، برای ادامه تحصیل به شهر مزارشریف رفته، سه سال دوره متوسطه را در مکتب نادرشاهی واقع در عزیز آباد عقب باغ حضور به پایان رساندم. در سال ۱۳۵۴ ش به تخنیکم نفت و گاز وارد شده و در رشته استخراج معادن جامد تا صنف ۱۴ درس خواندم. لازم به یاد آوری است که در صنف ۱۲ به لحاظ مشکلات اقتصادی که خانه ما در روستا بود و ما به شکل نهاری- با خرج خود درس می خواندیم- دو سال ترک تحصیل کردم و در این فرصت مدتی در مدرسه دینی دولت آباد صرف و نحو خواندم و بر خلاف دیگران که محضر فلان عالم را درک می کنند! من محضر کسی را درک نکردم، فقط زمینه ای شد که با نهج البلاغه آشنا شوم و این کتاب را بخوانم. چقدر این کتاب را فهمیدم و چه تاثیری رویم گذاشت، باید بگویم که بارها این کتاب را خواندم و هنوز هم می خوانم. در سال ۱۳۵۸ ش دوباره به تخنیکم برگشته از صنف ۱۲ شروع کردم. در اواخر سال ۱۳۶۰ ش بدون اینکه از پایان نامه ام دفاع کنم، نظر به شرایط، کشور را ترک گفته مثل میلونها هموطن دیگر، آواره شدم. در هجرت و آوارهگی، به کارهای فرهنگی مشغول شدم. تمام تحصیلات و پشت میز درس نشنی و به حر ف استاد گوش دادن من همین مقدار بود به اضافه یک دوره کوتاه آموزش روزنامه نگاری. اما در مورد کارهای علمی، واضح است کسی که مدرک علمی نداشته باشد، نمی تواند کار علمی انجام دهد! از این رو، شما هیچجا پیدا نمی توانید که من ادعای کار علمی کرده باشم، صرف از روی درد اوراقی را سیاه کرده ام که شاید شماها نیز دیده باشید. این تذکر را از آن جهت لازم دیدم که یکی از تحصیلات کرده های هموطن به کنایه گفته بود که من از کتاب های آقای یزدانی و دولت آبادی در پایان نامه ام استفاده کردم، ولی کتابهای اینها علمی نیستند. این پیغام را با واسطه برایم فرستاده بود، من به آن واسطه گفتم: به ایشان بگویید همین آثار غیر علمی که تعداد هموطنان را برای رسیدن به مدرک علمی کمک کرده، برای ما افتخار است».
تفسیر سور آبادی
تفسیر کهن قرآن کریم به فارسی نوشته ابوبکر عتیق بن محمد هروی نیشابوری، معروف به سورآبادی یا سوریانی، مفسر کرّامی در قرن پنجم.
از تاریخ تولد سورآبادی و جزئیات زندگی او اطلاعی در دست نیست. صَریفینی( ص 611) از او با عنوان«عتیق بن محمد سوریانی» و«شیخ طائفه ابی عبد اللّه در نیشابور» یاد کرده است. در آن دوران کنیه ابی عبد اللّه بیشتر به محمد بن کرّام، بنیانگذار فرقه کرّامیه، اطلاق می شده است( شفیعی کدکنی، ص 76).
در نسخه های مختلف این تفسیر، از او با عناوین ابوبکر عتیق بن محمد سورابانی / سوریانی / سورابادی، ابو عبد اللّه عتیق محمد نیسابوری معروف به سورابادی و ابوبکر عتیق محمد بن منصور سورابادی یاد شده است( سورآبادی، 1365 ش، مقدمه مهدوی، ص 6، 8- 11). مشخص نیست که اصل او از کجاست. نام روستا یا محلی به نام سورآباد در منابع نیامده، اما سوریان از روستاهای نیشابور در منابع دیده شده و احتمالا تداول ختم اسامی شهرها و روستاها به کلمه«آباد» باعث تبدیل«سوریان» به«سورآباد» شده است( یاقوت حموی، ذیل«سوریان», سورآبادی، 1365 ش، همان مقدمه، ص 14- 15).
علی فاضل( ژنده پیل، یادداشتها، ص 228- 229) او را از«زورآباد»، روستایی در نزدیکی تربت جام و هرات، دانسته و گفته است که زورآباد همان سورآباد است که بتدریج بر اثر کثرت استعمال یا از طریق ابدال حرف ز به س به این صورت در آمده است. یاقوت حموی( ذیل«زورابذ») نیز از«زورابذ» یاد کرده که روستایی در نیشابور بوده است.
در انتساب سورآبادی به هرات که در برخی منابع به آن اشاره شده است(- حمد اللّه مستوفی، ص 694, حاجی خلیفه، ج 1، ستون 440، 449, بغدادی، ج 1، ستون 651)، دلیل قاطعی در دست نیست. شاید وجود برخی ویژگیهای زبانی متعلق به لهجه هرات است، موجب این انتساب شده باشد( سورآبادی، 1365 ش، همان مقدمه، ص 15- 16). احمد بهمنیار نیز او را از شوذَبان، از روستاهای هرات، دانسته است( بیهقی، ص 248، پانویس 4, نیز یاقوت حموی، ذیل«شوذبان»).
در نسخه قونیه از تفسیر سورآبادی( ذیل آیه اول از سوره انبیاء) آمده که از زمان وحی تاکنون چهارصد و هفتاد و اندی سال گذشته و هنوز قیامت نشده است( سورآبادی، 1365 ش، همان مقدمه، ص 17). با توجه به این سخن، می توان گفته حمد اللّه مستوفی( همانجا) را که سورآبادی معاصر الب ارسلان سلجوقی( حک: 455-465) بوده است، پذیرفت. صریفینی( همانجا)، سورآبادی را عابد و مجتهد و فاضل خوانده و وفات او را در صفر 494 ذکر کرده است.
حسین احمد فیض آبادی
حسین احمد فیض آبادی مشهور به مدنی، محدث دانشمند و مجاهد هند در قرن چهاردهم هجری/ نوزدهم میلادی بوده است.
وی فرزند حبیب الله بود و در ۱۹ شوال ۱۲۹۶ ق در روستای «بانگر مئو» از توابع «آناؤ» متولد شد. مبادی علوم را در «ثانده» فراگرفت سپس در ۱۳۰۹ ق، هنگامی که سیزده سال داشت به مدرسه عربی (دارالعلوم) «دیوبند» رفت و هفت سال در آن مدرسه به تحصیل پرداخت و قرآن را تماما خواند و فقه و حدیث را از علامه محمودحسن دیوبندی آموخت و مدت مدیدی ملازم او بود. سپس عازم «گنگوه» شد و در آنجا با رشیداحمد گنگوهی بیعت کرد.
حسینعلی منتظری نجف آبادی
منبع: وبلاگ انتخابات
حسینعلی منتظری (زاده: 1 301 خورشیدی؛ 1 922 در نجف آباد، استان اصفهان) مرجع تقلید شیعه و از مهمترین شارحان نظریه ولایت فقیه است. او پس از انقلاب 1 357 به عنوان قائم مقام و جانشین رهبر کشور انتخاب شد و ریاست مجلس خبرگان قانون اساسی را نیز بر عهده داشت.
او در خانواده ای کشاورز به دنیا آمد. پدرش حاج علی کشاورز ساده ای بود که در کنار کار روزانه اش با کتاب و کتابخانه دمساز و معلم اخلاق و مدرس قرآن بود. منتظری از هفت سالگی آموختن را با ادبیات فارسی و سپس صرف و نحو عربی آغاز کرد و در سن 1 2 سالگی به حوزه ی علمیه ی اصفهان وارد شده و در سن 1 9 سالگی اصفهان را برای ادامه ی تحصیل ترک کرد و به قم آمد.
خاندان خاتون آبادی
خاندان خاتون آبادی، از خاندانهای علمی مشهور و پرنفوذ در اصفهان و سپس تهران که منصب رسمی امامت جمعه در این دو شهر (اصفهان: قرن دوازدهم تا چهاردهم، تهران: قرن سیزدهم تا پیروزی انقلاب اسلامی) را داشتند.
اجداد آن ها از ساداتِ حسینیِ ساکن در مدینه بودند که نسبشان به حَسَنِ اَفْطَس، نوه امام زین العابدین علیه السلام، می رسد.یکی از این سادات به نام حسن به دعوت حاکم خراسان به مشهد رفت، دختر حاکم را به همسری گرفت او نقیب النقبای خراسان شد.پس از وفات وی فرزندانش به شهر قم و سپس تعدادی از آن ها به اصفهان رفتند؛ از جمله عمادالدین بن حسن بن جلال الدین که سرسلسله خاندان خاتون آبادی است. محمدباقر کتابی با استناد به شجره نامه ای از خاتون آبادیها، ورود سیدحسن به خراسان را اواخر قرن نهم و عمادالدین را نسل چهارم از فرزندان او دانسته است.
خاندان خاتون آبادی
خاندان خاتون آبادی؛ از خاندانهای علمی مشهور و پرنفوذ در اصفهان و تهران بودند که منصب رسمی امامت جمعه در این دو شهر (اصفهان: قرن دوازدهم تا چهاردهم، تهران: قرن سیزدهم تا پیروزی انقلاب اسلامی) را در اختیار داشتند. سیده نصرت امین، از بانوان نامدار این خاندان است.
اجداد آنها از سادات ساکن مدینه بودند که به دعوت حاکم خراسان به مشهد و سپس تعدادی از آنها به قم و اصفهان مهاجرت کردند.
سلطان آبادی
ملا فتح الله سلطان آبادی مشهور به ملا فتح علی یکی از علما و آیات بزرگ ربانی، فقیهی مجتهد و مربی اخلاقی است. شیخی جلیل القدر و دانشمندی خدایی است که با وجود مراتب علمی دارای نفس زکیه و انفاس قدسیه انسانی بود. کتاب مآثر او را در جمله فقهای عارف و علمای جامع متذکر است. جناب او در فضائل اخلاقی و زهد و ورع و تقوی بین مردم ضرب المثل بود.
علامه نوری در دار السلام و کلمه طیبه، معظم له را از رجال بزرگ علم و معرفت، زهد و کرامت و وثاقت توصیف نموده، اضافه می نماید که نسبت به من و دیگر افاضل و علمای بزرگ عراق سمت استادی داشت و از کرسی درس اخلاق او برخوردار بودیم. سلطان آبادی با مرحوم میرزای بزرگ معاصر بود و میرزا به او خیلی علاقه داشت و او را تکریم می فرمود و به درخواست میرزا در سامرا بر علما اقامه جماعت و امامت می نمود، وضیع و شریف به علت سجایای اخلاقی و مراتب علمیش به جماعت او افتخار حضور داشتند. وی عالمی عابد، بنده ای خاضع و متواضع بود.
مرحوم محدث قمی و صاحب ریحانة الادب و دیگر تراجم علما به ذکر اوصاف او رفته اند. تاریخ دقیقی از وفات او نیافتم، علی الظاهر در اوایل قرن چهاردهم وفات نموده است.
سید جمال الدین اسد آبادی
سید جمال در سال 1217 شمسی، در اسدآباد همدان در خانواده ای روحانی چشم به جهان گشود. نسب وی به امام حسین علیه السلام منتهی می گردد. پدرش سید صفدر و مادرش سکینه بیگم، دختر مرحوم میرشرف الدین حسینی قاضی است.
از پنج سالگی فراگیری دانش را نزد پدر آغاز، و با قرآن و کتابهای فارسی و قواعد عربی آشنا گردید و به خاطر استعداد و نبوغی که داشت، به زودی با تفسیر قرآن آشنا شد و برای ادامه تحصیل به شهرستان قزوین و سپس به تهران عزیمت کرد و در سال 1228 شمسی، عازم نجف، و از محضر دو مرجع تقلید بزرگ زمان شیخ مرتضی انصاری در فقه و اصول و ملاحسین قلی درجزینی همدانی در اخلاق و عرفان بهره های علمی و معنوی فراوان برد.
در سال 1232 شمسی، بنا به دستور شیخ انصاری، عازم هندوستان شد و در آن جا ضمن آشنایی با علوم جدید، کوشش کرد تا مردم و به ویژه مسلمانان را علیه استعمار انگلیس بسیج کند و به مبارزه وا دارد، اما به دلیل سلطه همه جانبه انگلیسی ها پس از یک سال و نیم اقامت در آن دیار، مجبور به ترک آن جا شد و به ممالک عثمانی رفت و چون با حسادت علمای درباری آن جا مواجه شد، ناگزیر به مصر عزیمت کرد.
در مصر توانست یک نهضت فکری ضد استعمار و ضد انگلیس را پایه گذاری کند و تشکیلاتی به نام انجمن مخفی به وجود آورد، اما بر اثر فشار انگلستان مجبور به ترک مصر شد. این حرکت فکری توسط شاگردانش از جمله شیخ محمد عبده دنبال شد و در سالهای بعد زمینه ساز قیام مردم مصر علیه استعمار انگلستان گردید. سید جمال پس از ترک مصر، مدتی در هندوستان ماند و آنگاه روانه اروپا شد. در پاریس با همکاری محمد عبده دست به انتشار روزنامه ی «عروة الوثقی» زد و به پاسخگویی به «ارنست رنان» که مقالاتی علیه اسلام در یکی از روزنامه های پاریس می نوشت، پرداخت. سید به دعوت ناصر الدین شاه به ایران آمد و گمان می کرد که می تواند با نزدیکی به شاه اندیشه های اصلاح طلبانه ی خود را به اجرا بگذارد، اما چون ماهیت و طبع شاهانه با هیچ اصلاحی موافق نبود و سید نیز آشکارا شاه را عامل بدبختی های مردم ایران معرفی می کرد، از ایران اخراج شد.
سید جمال وقتی برای دومین بار به ایران آمد، به آستانه ی حضرت عبدالعظیم الحسنی(ع) در شهر ری تبعید شد و در آن جا علی رغم کنترل مأموران مبادرت به تشکیل جلسات مختلف کرد و مردم را به قیام علیه بیدادگری های شاه تشویق می کرد و شاه نیز که وجود او را در ایران به زیان خود می دید، دستور داد مجدداً او را در حالی که به شدت بیمار بود، از ایران اخراج کنند.
سید جمال پس از اخراج از ایران وارد بصره، و در آن جا با همکاری یکی از مجتهدین و رهبران قیام مردمی (سید علی اکبر شیرازی) نامه ای به آیت الله العظمی سید حسن شیرازی می نویسند و در این نامه ظلم های فراوان شاه به مردم ایران را متذکر می شوند. برخی معتقدند که این نامه در صدور فتوای مشهور تحریم تنباکو از جانب آیت الله شیرازی و قیام حاصله از آن، تأثیر بسزایی داشته است.
سید شرف الدین علی حسینی استر آبادی
سید شرف الدین علی حسینی استرآبادی تاریخ دقیق ولادت او مشخص نیست اما بنا بر تحقیق، او از علمای قرن دهم هجری است.
سید شرف الدین که از علمای قرن دهم هجری است شاگرد شیخ نور الدین علی بن عبد العالی، معروف به محقق کرکی می باشد. متاسفانه در کتاب های تراجم مطلب فراوانی از این بزرگوار نقل نشده و اکثر کتاب ها به تکرار گفته های کتاب های دیگر پرداخته اند؛ اما اینکه خاندان او و اساتید و شاگردانش چه کسانی بوده اند و تاریخ دقیق ولادت و وفات او در چه زمانی است، نیاز به تحقیقی جامع دارد. البته مهم ترین موضوع در شرح حال افراد، شخصیت معنوی و اجتماعی و مقام علم و تقوا و زهد آنهاست که خوشبختانه در این زمینه اطلاع کافی در دست داریم.



معنی آبادی در دانشنامه ویکی پدیا

آبادی
آبادی بمعنای محلهای آباد می باشد، کلمه آباد از کلمه پهلوی آپاتان گرفته شده است به معنی عامر. عامره. معمور. معموره. مزروع. آبادان. مسکون. مقابل ویران و ویرانه و بائر و خراب و بیاب
آبادی امام زمان
آبادی امام زمان، روستایی از توابع بخش شیب آب شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
آبادی امامزاده اسماعیل
آبادی امامزاده اسماعیل، روستایی است از توابع بخش کهک شهرستان قم در استان قم ایران.
آبادی خروط
آبادی خروط، روستایی از توابع بخش کورین شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
آبادی زورزمند شماره موتور ۵۲
آبادی زورزمند شماره موتور ۵۲، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جغتای در استان خراسان رضوی ایران است.
آبادی زورزمند شماره موتور ۵۵
آبادی زورزمند شماره موتور ۵۵، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جغتای در استان خراسان رضوی ایران است.
آبادی مجید
آبادی مجید، روستایی از توابع بخش شادروان شهرستان شوشتر در استان خوزستان ایران است.
آب انبار حاجی آبادی
آب انبار حاجی آبادی مربوط به دوره قاجار است و در استهبان، ابتدای جاده استهبان به شیراز، سمت راست جاده، جنب کشتارگاه واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۴۱۹۹ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آرامگاه آقا شیخ هادی نجم آبادی
مقبره آقا شیخ هادی نجم آبادی مربوط به دوره قاجار است و در تهران، خیابان امام خمینی، خیابان شیخ هادی واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۷ دی ۱۳۷۷ با شمارهٔ ثبت ۲۲۴۰ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آرامگاه بید آبادی
مختصات: ۳۲°۳۸′۵۱″ شمالی ۵۱°۳۹′۰۵″ شرقی / ۳۲.۶۴۷۵۱° شمالی ۵۱.۶۵۱۵۲۴° شرقی / 32.64751; 51.651524
بقعه بید آبادی مربوط به دوره قاجار است و در اصفهان، جنوب تخت فولاد، خیابان سعادت آباد واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۰ خرداد ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۹۰۹۳ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ابراهیم آبادی
ابراهیم آبادی (زادهٔ ۲۴ مرداد ۱۳۱۳ در تبریز) از بازیگران معروف سینما، تئاتر و تلویزیون اهل ایران است.
ابراهیم کریم آبادی
ابراهیم کریم آبادی (تهران ۱۲۹۶–۱۳۶۰) حقوقدان، فعال سیاسی، روزنامه نگار و رئیس شورای عالی اصناف بود.
ابوالفتح یافت آبادی
سرتیپ ابوالفتح یافت آبادی نخستین فرمانده پدافند هوایی جمهوری اسلامی بود.
ابوالقاسم خسروی سهل آبادی
ابوالقاسم خسروی سهل آبادی نمایندهٔ دورهٔ نهم مجلس شورای اسلامی و عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی از حوزهٔ انتخابیهٔ تربت حیدریه، مه ولات و زاوه در استان خراسان رضوی است.
احمد زنگی آبادی
احمد زنگی آبادی (۲۰ فروردین ۱۳۴۴ در کرمان - ۲۷ آبان ماه۱۳۹۳ در تهران) جانباز ۷۰ درصد، عضو هیئت مدیره انجمن حمایت از قربانیان سلاح های شیمیایی و راهنمای داوطلب موزه صلح تهران بوده است. او از نمایندگان ایران و از سخنرانان در مراسم افتتاحیه سومین کنفرانس بازنگری کنوانسیون منع سلاح های شیمیایی در لاهه هلند بوده است.
افسانه نجم آبادی
افسانه نجم آبادی (زاده ۱۳۲۵) نویسنده، پژوهشگر و استاد دانشگاه هاروارد در رشتهٔ مطالعات زنان، جنسیت و تاریخ (به ویژه مطالعات تاریخی در قرن نوزدهم میلادی در ایران) است.
افسانهٔ نجم آبادی، نوهٔ نوهٔ شیخ هادی نجم آبادی روحانی تجدد خواهی که در جنبش مشروطه اثر آفرین بوده است می باشد.
بصیراحمد دولت آبادی
بصیر احمد دولت آبادی پژوهشگر، روزنامه نگار و مورخ معاصرافغانستان است وی چنان که خود می گوید در یکی از سال های نیمه دوم دهه ۳۰ شمسی در قریه ای از توابع دولت آباد ولایت بلخ در خانواده دهقان و فقیری چشم به جهان گشود. در سال ۱۳۴۵ تحصیلات ابتدایی اش را در مکتب محلی سپری نموده و مکتب متوسطه را در شهر مزار شریف به پایان رساند دولت آبادی در سال ۱۳۵۴ وارد «تخنیکم» نفت و گاز مزار شد و در رشته استخراج معادن جامد تا صنف ۱۴ درس خواند و در سال ۱۳۶۰ به ایران مهاجرت کرد.
پروین دولت آبادی
پروین دولت آبادی (۱۳۰۳–۱۳۸۷)، شاعر و از بنیان گذاران شورای کتاب کودک بود، کتاب شعر گل بادام او جایزه شعر شورای کتاب کودک در سال ۱۳۶۶ را از آن وی کرد.
تپه بالای آبادی
تپه بالای آبادی مربوط به سده های متاخر دوران های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان همدان، بخش شراء، دهستان جیحون دشت، روستای یکله واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۸ اسفند ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۵۱۳۳ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه پایین آبادی
تپه پایین آبادی در شهرستان بیجار، بخش مرکزی، دهستان سیلتان، روستای قزل خاتون، ۷۰۰ متری شرق روستای قزل خاتون واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۷ بهمن ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۴۷۱۵ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چوکل آبادی
تپه چوکل آبادی مربوط به سده های اولیه دوران های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان نهاوند، بخش گیان، دهستان گیان، ۲/۵ کیلومتری جنوب روستای سرخلیجه واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ آبان ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۳۶۸۰ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کهنه آبادی
تپه کهنه آبادی مربوط به هزاره دوم تا است و در شهرستان بیجار، بخش حومه، روستای نعمت آباد سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ ۸ مرداد ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۵۹۳۰ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تزکند آقج آبادی
تزکند، آقج آبادی (به لاتین: Təzəkənd, Aghjabadi) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آغجه بدی واقع شده است.
تل فتح آبادی
تل فتح آبادی مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان مرودشت، بخش مرکزی، دهستان رودبال، ۱/۵ کیلومتری غرب روستای خالد آباد علیا واقع شده و این اثر در تاریخ ۳۰ بهمن ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۰۹۱۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تکیه خاتون آبادی
تکیه خاتون آبادی مربوط به دوره صفوی است و در اصفهان، تخت فولاد، خیابان مصلی، جنب کوی مخابرات واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۰ خرداد ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۹۰۶۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بسیاری از علما خاندان خاتون آبادی از دوران صفویه و بعد از آن در این آرامگاه دفن شده اند که محمد حسین خاتون آبادی از جمله آنان است.
جواد حسین آبادی
جواد حسین آبادی بازیکن والیبال اهل ایران، عضو باشگاه باشگاه والیبال سایپا و بازیکن تیم ملی والیبال زیر ۲۳ سال ایران است. وی سابقه پوشیدن پیراهن تیم ملی ایران در رده های نوجوانان، جوانان و زیر ۲۳ سال را دارد.
حسام الدین دولت آبادی
سید حسام الدین دولت آبادی (۱۲۸۲–۱۳۶۴) دولتمرد ایرانی بود. نمایندگی اصفهان در ادوار چهاردهم و هیجدهم مجلس شورای ملی، شهرداری تهران از ۱۳۲۶ الی 1328 از سمت های او بود. در سال ۱۳۲۶ به معاونت نخست وزیر منصوب شد. او از اعضای هیئت مؤسس و کمیتهٔ مرکزی حزب میلیون بود.
حسام الدین فرزند حاج میرزا مهدی دولت آبادی، فرزند میرزا هادی دولت آبادی و برادر یحیی دولت آبادی بود. او سه پسر به نامهای مهدی، هوشنگ و بیژن و دو دختر به نامهای شیوا و پروین دولت آبادی داشت.



در صورتی که معنی کلمه بالا (استخراج شده از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، لطفا گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

آبادی در جدول کلمات

آبادی
ده , روستا, قریه, قصبه
آبادی کوچک در صحرا
واحه
آبادی میان ریگستان
واحه
آبادی و دهکده
روستا
آبادی و روستا
دهکده
آبادی کوچک صحرا
واحه
رمان محمود دولت آبادی که انتشار آن با ممانعت هایی مواجه شده است
کلنل
رمان منتشر نشده محمود دولت آبادی در ایران
کلنل
رمانی از محمود دولت آبادی که مدتهاست در انتظار نشر باقی مانده
کلنل
سریال جدید شبکه دو ساخته سید جلال دهقانی اشکذری با بازی عباس غزالی | محمد کاسبی | هستی مهدوی فر | سیما خضر آبادی و••• که قسمت اول آن دیشب روی آنتن رفت
حانیه

نظر کاربران در مورد معنی آبادی

کاملیا ١٨:٢٤ - ١٣٩٥/١٢/١٧
آبادی یعنی جایی که آباد است.

پیشنهاد شما در مورد معنی آبادی


معنی آبادی
کلمه : آبادی
اشتباه تایپی : Hfhnd
آوا : 'AbAdi
نقش : اسم
عکس آبادی : در گوگل
جستجوی معنی عبارات مرتبط با آبادی در گوگل



آیا معنی آبادی مناسب بود ؟     بله - خیر     ( امتیاز : 96% )
بستن تبلیغات
حقوق و دستمزد
افزونه دیکشنری و مترجم کروم
فروشگاه آنالی
نرم افزاری مریم
تبلیغات در دیکشنری آبادیس