برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.

مشتری

/moStari/

مترادف مشتری: بایع، خریدار، طرفدار، خواهان، خواستار، مایل، ارباب رجوع، برجیس

برابر پارسی: خریدار، اورمزد، هرمز
مشتری. [ م ُت َ ] (ع ص ) خرنده. (منتهی الارب ). خریدار. (از محیط المحیط). خریدار گاهی به معنی فروشنده. (غیاث ) (آنندراج ). خرنده و آن که چیزی میخرد. خریدار :
نگین بدخشی بر انگشتری
ز کمتر، به کمتر خرد مشتری.
ابوشکور.
راست چو کشته شوند و زار و فکنده
آیدشان مشتری و آید دلال.
منوچهری.
ای عجبی تا بوند ایشان زنده
نایدشان مشتری تمام و بسنده.
منوچهری.
به مشتریت گمانی برم به همت و طبع
که همچو حورلطیفی و همچو نور قوی.
منوچهری.
صدرزمه ٔ فضل بازبسته
یک مشتریم نه پیش دکان.
خاقانی.
اول از خود بری توانم شد
پس تو را مشتری توانم شد.
خاقانی.
از تو به جان و دلی مشتریم وصل را
راضیم ار زین قدر بیع به سر میبرد.
خاقانی.
او جوهر است گو صدفش در جهان مباش
درّ یتیم را همه کس مشتری بود.
سعدی.
بدرکرد ناگه یکی مشتری
به خرمائی از دستم انگشتری.
سعدی.
که بودش نگینی در انگشتری
فرومانده در قیمتش مشتری.
سعدی.
|| (اِ) نام مرغی است. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء)(از اقرب الموارد). || (اصطلاح کیمیا) به اصطلاح کیمیاگران و مهوسان مشتری به معنی ارزیز است که به هندی رانگ گویند. (غیاث ) (آنندراج ). در اصطلاح کیمیاگران، کنایه از رصاص قلعی است. (مفاتیح ). به لغت اکسیریان، قلعی است. (فهرست مخزن الادویه ). به اصطلاح اهل کیمیا، ارزیز. (ناظم الاطباء).

مشتری. [ م ُ ت َ ] (اِخ ) ستاره ای که سعد اکبر است. (منتهی الارب ). ستاره ای از سیارات فلک ششم که آن رابه فارسی برجیس نامند. (از اقرب الموارد). نام ستاره ای که بر فلک ششم است. اهل تنجیم آن را سعد اکبر دانند و آن را قاضی فلک نیز گویند، به فارسی برجیس و به هندی برهسپت و خانه ٔ اوقوس و حوت و شرف او در سرطان. (از غیاث ) (از آنندراج ). خانه ٔ او حوت و قوس است و بیت الشرف او در سرطان است. (مفاتیح ). سیاره ٔ میان زحل و مریخ. خطیب فلک. قاضی فلک. هرمزد. اورمزد. زاوش. برجیس. هرمز. احور. قاضی چرخ. خانه و ...
مشتری
یکی از بزرگترین سیارات منظومه شمسی است که بچشم ما بعد از زهره از سایر سیارات منظومه شمسی درخشان تر است . فاصله اش از خورشید ۷۷۸ میلیون کیلومتر است و مدت حرکت وضعی آن ۹ ساعت و ۵۵ دقیقه و حرکت انتقالی آن ۱۱ سال و ۳۱۵ روز است . قطرش ۱۴۲٠۶٠ کیلومتر میباشد حجم آن نسبت بزمین ۱۳۱۶ مرتبه بزرگتر میباشد ولی وزنش ۳۱۸ برابر زمین است . فاصله متوسطش از زمین ۶۲۶ میلیون کیلومتر است . با توجه به عظمت این کره و کوتاهی مدت حرکت وضعیش معلوم میشود که با سرعت بسیار زیادتری نسبت بزمین بدور خود میچرخد و چون وزن مخصوصش نیز کم است قطبین آن تخت ولی نواحی استوائی آن بر آمده است . مشتری دارای ۱۲ قمر است که اولین آنها بوسیله گالیله و ماریوس در سال ۱۶۱٠ میلادی کشف گردید و بنام یو موسوم شد. اقمار دوم و سوم و چهارم مشتری بترتیب بنامهای : اروپ گانیمد کالیستو موسومند که اینها نیز بوسیله گالیله و ماریوس در سال ۱۶۱٠ میلادی کشف شدند. اقمار دیگر مشتری نام خاصی ندارند و آنها را بترتیب تقدم کشف آنها با عدد مشخص میکنند و با این ترتیب دوازدهمین قمر مشتری جدیدترین قمری است که کشف شده است ( کشف قمر دوازدهم مشتری در سال ۱۹۵۱ م . بود . بزرگترین قمرهای مشتری قمر سوم ( گانیمد ) است که قطر آن تقریبا ۴۸۵۵ کیلومتر است ( کمی بزرگتر از قطر سیاره عطارد ) و کوچکترین قمرهای آن قمر دوازدهم است که فقط ۲۲ کیلومتر قطر دارد . مشتری جزئ سیارات خارجی است و اولین آنها است بین کره مریخ که آخرین سیاره داخلی است و مشتری تعداد زیادی سیارات کوچک و ریز قرار دارند که میتوان آنها را سنگهای آسمانی نامید و بنام گروه سیارات اوسط مشهورند. نوارها و شیارهائی در سطح مشتری مشاهده شده است هوای اطراف مشتری فوق العاده رقیق است حرارت سطح مشتری را بین ۲٠ الی ۲۷٠ - درجه سانتیگراد تخمین میزنند بعقیده برخی از دانشمندان سطح مشتری پوشیده از یخ است . نام های دیگر این سیاره به فارسی : اورمزد و برجیس میباشد .
( اسم ) ۱ - آنکه چیزی خرد خریدار : باز گفت این پرنده را پریان بسته اند از برای مشتریان . ( هفت پیکر ) ۲ - فروشنده . ۴ - ارزیز .
در اساطیر لاتین پدر و پیشوای خدایان دوران و همانند زئوس
[customer, client] [مدیریت-مدیریت پروژه] استفاده کنندۀ نهایی هریک از محصولات پروژه که مسئولیت پذیرش تحویلی ها ...
مشتری
(مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) خریدار. مجازاً: خواستار، خواهان .
( ~.) [ ع . ] (اِ.) پنجمین و بزرگترین سیاره از سیارات منظومه شمسی که هر ۱۲ سال یک بار به دور خورشید می گردد.
مشتری
۱. خریدار، کسی که چیزی می خرد.
۲. (اسم) (نجوم) پنجمین و بزرگ ترین سیارۀ منظومۀ شمسی، برجیس، هرمز، ژوپیتر.
مُشتری (Jupiter)
مُشتری
(یا: هرمزد، برجیس) پنجمین سیارهاز خورشید، و بزرگ ترین سیارۀ منظومۀ خورشیدی، با جرمی برابر ۷۰ درصد مجموع جرم سایر سیاره ها، و ۳۱۸ برابر جرم زمین. ویژگی اصلی مشتری لکۀ سرخ بزرگیا ابری از گاز به پهنای ۱۴هزار کیلومتر و درازای ۳۰هزار کیلومتر است که در جهت پادساعت گردمی چرخد. میانگین فاصلۀ این سیاره از خورشید ۷۷۸میلیون کیلومتر، قطر استوایی آن ۱۴۲,۸۰۰ کیلومتر، تناوب چرخش آن ۹۰ ساعت و ۵۱ دقیقه، و هرسال (مدار کامل) آن۱۱.۸۶ سال است. جوّ مشتری شامل ابرهای سفیدِ بلورهای آمونیاک است که به سبب چرخش پرسرعت سیاره، که از همۀ سیاره ها سریع تر است، نوارهایی روی آن ایجاد شده است. ابرهای پررنگ ترِ نارنجی و قهو ه ای ممکن است شامل گوگرد و ترکیبات آلی ساده باشد. محدودۀ دما از منهای ۱۴۵ درجۀ سلسیوس در جوّ بالایی، تا بیش از ۲۴هزار سلسیوس در نزدیکی هستۀ آن متغیر است. این امر نتیجۀ حرارتی است که از هنگام تشکیل مشتری رها شده، و الگوهای آب و هوایی آشفتۀ این سیاره را پدید آورده است. لکۀ سرخ بزرگ نخستین بار در ۱۶۶۴ مشاهده شد. نوک آن بلندتر از ابرهای اطراف است. تصور می شود رنگ آن ناشی از فسفر سرخ باشد. نوار استوایی جنوبی، که لکۀ سرخ بزرگ در آن قرار دارد، موجب اُفت و خیزی تبیین نشده است. در ۱۹۸۹، این نوار ناگهان به طرزی چشمگیر کم رنگ شد. میدان مغناطیسی شدید مشتری «پوستۀ» مغناطیسی بزرگ احاطه کننده یا مغناطیس سپهررا به وجود می آورد که فوران امواج رادیویی آن شناسایی شده اند. حلقه های کم فروغ مشتری ناشی از غبارهای ناشی از قمرها، به خصوص چهار قمر داخلی آن، است. سطح مشتری، بیشتر متشکل از هیدروژن و هلیوم، و براثر فشار درونی به مایع تبدیل شده است. مشتری احتمالاً هسته ای سنگی دارد که بزرگ تر از زمین است. در ۱۹۹۵، کاوشگر گالیلهنشان داد که جوّ مشتری دارای۰.۲ درصد آب است و این مقدار کمتر از میزانی است که پیش از آن برآورد شده بود. مشتری ۳۹ قمر شناسایی شده دارد. چهار قمر بزرگ تر آن ایو، اروپا که به اندازۀ ماه است، گانیمید، و کالیستو، قمرهای گالیله ایاند که گالیلئو گالیلهدر ۱۶۱۰ آن ها را کشف کرد. گانیمید، که از عُطارِدبزرگ تر است، بزرگ ترین قمر منظومۀ خورشیدی است. در ۱۹۷۹، کاوشگرهای ویاجرسه قمر کوچک کشف کردند که مثل حلقه های غبار گرداگرد استوای مشتری، و در ارتفاع ۵۵ه ...
اتلاف مشتری
مشهور فقهای امامیه بر این عقیده اند که اتلاف به وسیله مشتری در حکم قبض است.
توجیه آن کاملا روشن است؛ زیرا کالای مزبور مال مشتری بوده و خودش آن را تلف کرده و لذا خسارت آن هم به خودش وارد می گردد و جای این گمان نیست که گفته شود قاعده تلف قبض از قبض عموم دارد و هر گونه تلفی را شامل می گردد، زیرا مسلما قاعده از این فرض انصراف دارد و در چنین فرضی، مشتری باید ثمن را به بایع تادیه کند. قانون مدنی ایران در ماده ۳۸۹ مقرر می دارد: «... اگر تلف شدن مبیع یا نقص آن ناشی از عمل مشتری باشد، مشتری حق بر بایع ندارد و باید ثمن را تادیه کند». امام خمینی رحمة الله علیه معتقد است که این توجیه مستلزم اجتماع نقیضین (انفساخ وعدم آن) است.)
دیدگاه علامه حلی
علامه حلی در تذکره گفته است که این سخن در جایی صحیح است که مشتری عالما عامدا مبادرت به اتلاف کالای خریداری شده کرده باشد، اما اگر اتلاف از روی جهل از وی سربزند، به منزله قبض محسوب نمی شود؛ مانند آن که فروشنده طعامی را به خریدار بفروشد و سپس طعام مزبور را برای تناول به خریدار تقدیم کند که در این صورت، اگر خریدار طعام را تناول کند، قبض حاصل نشده و ملزم به پرداخت ثمن نخواهد شد.
شیخ انصاری
شیخ انصاری بر کلام علامه افزوده و گفته است: چنانچه عنصر فریب دادن و متقابلا گول خوردن وجود داشته باشد، بی شک به مقتضای قاعده غرور، قضیه از همین قرار است و ضمان به عهده بایع است؛ ولی چنانچه چنین عنصری در میان نباشد، در این که اقدام مشتری- هر چند جاهلانه صورت گیرد- موجب ضمان نباشد جای تامل است.
معنای غرور
...
ابراهیم کریمی
سعدالسعود


نام نویسی   |   ورود