انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

96 1084 100 1

آخوند خراسانی

آخوند خراسانی در دانشنامه اسلامی

آخوند خراسانی
آخوند مولی محمدکاظم خراسانی معروف به آخوند خراسانی بود. ایشان از مراجع تقلید و دانشمندان بزرگ شیعه و از رهبران بزرگ انقلاب مشروطیت در عصر خودش بود. یکی از آثار علمی ایشان کتاب کفایة الاصول در اصول فقه است.
در سال 1255 در مشهد، در یک خانواده غیرمعروف متولد شد و در 22 سالگی به تهران مهاجرت کرد و مدت کوتاهی تحصیل فلسفه کرد، سپس به نجف رفت دو سال درس شیخ مرتضی انصاری را درک کرده است، اما بیشتر تحصیلاتش نزد میرزای شیرازی بوده است. میرزای شیرازی در سال 1291 سامرا را محل اقامت خود قرار داد ولی آخوند خراسانی از نجف دور نشد و خودش مستقلاً حوزه درس تشکیل داد او از مدرسین بسیار موفق است، در حدود هزار و دویست شاگرد از محضرش استفاده می کردند و در حدود دویست نفر آنان، خود مجتهد بودند.
فقها عصر اخیر، نظیر مرحوم آقا سید ابوالحسن اصفهانی، مرحوم حاج شیخ محمدحسین اصفهانی، مرحوم حاج آقا حسین بروجردی، مرحوم حاج آقا حسین قمی، و مرحوم آقا ضیاءالدین عراقی همه از شاگردان او بوده اند شهرت بیشتر آخوند خراسانی، در علم اصول است کتاب کفایه الاصول او، یک کتاب درسی مهم است، و حواشی زیادی بر آن نوشته شده است آرا اصولی آخوند خراسانی، همواره در حوزه های علمیه نقل می شود و مورد توجه است. آخوند خراسانی همان کسی است که فتوی به ضرورت مشروطیت داد. مشروطیت ایران، رهین اوست او در سال 1329 هجری قمری درگذشت.
آخوند از ابتدای جوانی تا آخر عمرش، هر روز پیش از طلوع آفتاب به زیارت آفتاب نجف، حرم حضرت علی علیه السلام مشرف می شد. آنگاه به مسجد هندی می رفت و درس می گفت. شبها پس از اقامه نماز جماعت در صحن حرم برای برخی از شاگردان ممتازش در منزل خود درس خصوصی داشت. نمازهای مستحبی اش حتی در سنین پیری ترک نشد. در ماه رمضان نیز برای طلبه ها سخنرانی می کرد.
در اواخر عمر، زیارت را - شاید به خاطر پیری - طول نمی داد. یکی از مریدانش به وی گفت: شما کمی بیشتر در حرم بمانید تا همه زایران متوجه آداب زیارت شما بشوند. آخوند دست به ریش خود گرفت و گفت: در این آخر عمر با این ریش سفید به خدا شرک بورزم و خودنمایی کنم؟!
یکی از همسایگان آخوند می گفت: ناله سوزناک و صدای گریه آخوند در نیمه های شب، قلب هر سنگدلی را می لرزاند.
آخوند به تمیزی سر و وضع و لباس اهمیت فراوانی می داد. همراه سه فرزند که همگی آنها متاهل بودند، در یک خانه زندگی می کرد. این چهار خانواده، چهار اتاق داشتند. روزی یکی از پسرانش از تنگی جا به پدر شکایت کرد. پدر گفت: اگر قرار باشد که خانه های این شهر را بین نیازمندان بخش کنند، به ما بیش از این نمی رسد.
یکی از سخنرانان مذهبی کربلا که از مخالفان مشروطه بود و همه جا علیه آخوند صحبت می کرد، به علت بدهی تصمیم گرفت خانه اش را بفروشد. مشتری خرید خانه را مشروط به امضا و اجازه آخوند قرار داد. گرچه روی دیدن آخوند را نداشت اما شرمنده و ناچار نزد آخوند رفت و از او خواست تا به این معامله راضی شود. آخوند چند کیسه لیره به او داد و گفت: شما جزو علمایید، من راضی نیستم که در گرفتاری باشید. با این پول، بدهی خود را بدهید و خانه را نفروشید. هرگاه به مشکلی برخوردید نزد من بیایید. واعظ کربلا از رفتار آخوند متنبه گشت و از آن پس، از مریدان او شد.
آیت الله محمد کاظم خراسانی، معروف به «آخوند خراسانی» در سال 1255 هجری قمری در شهر مقدس مشهد و در خانواده ای مشهور به علم و فضل دیده به جهان گشود. جد او از اهالی هرات بود، ولی خانوادۀ او از سالها پیش در شهر مقدس مشهد رحل اقامت افکنده بودند.
آیت الله محمد کاظم خراسانی مقدمات علوم و تحصیلات ابتدایی را در مشهد به اتمام رسانیده، سپس در سبزوار از مجلس درس صاحب اسرار، حاجی ملا هادی سبزواری بهره ها برد. مدتی بعد به تهران هجرت نمود و حکمت و فلسفه را نزد میرزا ابوالحسن جلوه آموخت.
او در سن 22 سالگی در ماه رجب سال 1277 هجری قمری، پس از فراگیری علوم عقلی و نقلی به قصد نجف اشرف از مشهد حرکت کرد و بعد از توقفی در تهران به سوی نجف رهسپار شد.
آخوند خراسانی، به نجف آمده بود تا در جوار بارگاه امیرالمؤمنین علی علیه السلام تحصیل علم کند.
تهیدستی او همراه با علاقه و عشق وافر به فراگیری علوم و استقامتش در برابر شداید بیشمار و مشکلات خارج از مقدار، او را زبانزد عام و خاص نمود تا جایی که در اندک مدتی پیش همگان معروف گشت. او از نوادر روزگار خود به شمار می رفت.
آخوند ملامحمدکاظم خراسانی از مراجع بزرگ شیعه و از اصولیان برجسته می باشد. کتاب کفایة الاصول از آثار اوست.به رغم اشتغال خراسانی در سال های پایانی عمرش به کار مرجعیت و به ویژه وقایع مشروطه، آثار ارزشمندی از او برجای مانده است.
مباحثی که او طرح کرده ارتباط وثیقی با موضوع بحث وی داشته و نوعآ جز سخنان ابتکاری و جدید خود، مطالب دیگر را شرح و بسط نداده است. برخی اصرار او را بر فشرده نویسی، هنر ویژه و وجه تمایز او از دیگران دانسته اند (برای نمونه به این منبع رجوع کنید
محمد حرزالدین، معارف الرجال فی تراجم العلماء والادباء، ج۲، ص۳۲۳، قم ۱۴۰۵.
آثار خراسانی سه گونه است: تألیفی استدلالی، فتوایی و تقریرات درس های او.آثار استدلالی، درباره مباحث اصول، فقه و فلسفه است که مستقلا یا به صورت شرح و حاشیه بر آثار دیگران تألیف شده است. آثار فتوایی، آثار و رساله هایی فتوایی آخوند می باشد. آثار تقریرات، تقریرات درس های آخوند می باشد که توسط شاگردانش نگاشته شده است.
اصول فقه
بیشتر آثار آخوند در اصول فقه می باشد.
← کفایة الاصول
...
آخوند خراسانی به امور سیاسی و اجتماعی کشورهای اسلامی، به ویژه کشور شیعی ایران، بسیار حساس بود.
مواضع صریح او در حمایت از نهضت مشروطه ایران و نیز عزم او برای حرکت به سوی ایران به منظور دفاع در برابر اشغال بخش هایی از آن و پیش از آن، توصیه به مظفرالدین شاه و ارکان دولت در همراهی با «شرکت اسلامیه» و استفاده از منسوجات این شرکت و «خلع لباس ذلّت از خود»، حساسیت شدید او را به دو پدیده شایع در کشورهای اسلامی، یعنی استبداد از آن رو که زمینه ساز ستم و بی عدالتی و تضییع حقوق مردم است و استعمار از آن رو که موجب سلطه خارجی است، نشان می دهد.
مبانی نظری سیاست
با این که او در حوزه مسائل سیاسی کتاب یا رساله مستقل و مدوّنی نداشته و آرای سیاسی وی در میان آثار فقهی و اصولی، نامه ها، تلگراف ها، اعلامیه ها و احکام سیاسی او و نیز پاسخ های او به برخی استفتائات پراکنده است، ولی در این باره صاحب آرای بدیعی است که در اندیشه فقیهان امامی پیش از وی سابقه ندارد.طبق یک نظر، اندیشه سیاسی آخوند در چهارچوب مکتب فقهی ـ سیاسی شیخ انصاری و با تکیه بر لوازم فکری و اجتماعی آن و البته با بسط آن و وجوهی از نوآوری فقهی ـ سیاسی، قابل تحلیل است ولی بنابر نظری دیگر اساسآ او دارای مکتب سیاسی خاص و بی سابقه ای بوده که پس از وی نیز در سیره و سلوک سیاسی شاگردان متعددش، که عالمانی طراز اول و برجسته بودند، تداوم یافته است.
نهضت مشروطه
خراسانی مهم ترین نظریه پرداز دینی مشروطیت و پشتیبان سرسخت مشروطه خواهان بود و به نفع نهضت مشروطه و قانون اساسی فتوا داد.نقش او، هم از جهت نظری و هم از جهت عملی، در پیشبرد مشروطه بی بدیل بوده است تا جایی که از زمان رسمیت یافتن مشروطیت در ایران تا زمان درگذشتش، یعنی بیش از پنج سال، او شخصیت اول در تحولات نظری و عملی در ایران و در همه حوزه های شیعی به شمار می رود.آثاری مانند تنبیه الامّة و تنزیه المِلة از میرزا محمدحسین نائینی، و اللئالی المربوطة فی وجوب المشروطة از شیخ اسماعیل محلاتی، بازتابی از اندیشه های سیاسی خراسانی و جدّی ترین نوشته ها در دفاع نظری از مشروطه به شمار می آید که از حوزه نجف سر برآورده است؛ به ویژه آن که خراسانی خود بر هر دو تقریظ نوشته است.هر چند قیام در برابر سلطان جائر، پدیده تازه ای نبود و پیش از خراسانی هم بارها رخ داده بود، غیرشرعی اعلام کردن نظام استبدادی و ترجیح دادن یک نظام سیاسی بر حکومتی دیگر، از آن رو که مفسده کمتری دارد، در میان فقیهان شیعی مقوله بی سابقه و گفتمان تازه ای بود. طبق یک قول، آخوند رأی سیاسی مستقلی نداشته، بلکه متأثر از نائینی بوده است، ولی بنابر قولی دیگر، مقایسه تنبیه الامّة نائینی با آرای آخوند در برخی آثار فقهی و تلگراف ها و نامه هایش، نشان دهنده تفاوت اندیشه سیاسی آنان است.
جبهه هایی مبارزاتی
...
خراسانی، آخوند ملا محمدکاظم، از مراجع تقلید و اصولیان برجسته امامی، مؤلف اثر مهم کفایة الاصول واز حامیان اصلی نهضت مشروطه ایران می باشد.
او در ۱۲۵۵ در مشهد به دنیا آمد. در میان نیاکان او شخصیت نام داری در منابع ثبت نشده است. پدرش، ملاحسین هروی خراسانی، روحانی و اصالتآ اهل و ساکن هرات بود و چند سال پیش از تولد محمدکاظم به مشهد هجرت کرد (رجوع کنید به عبدالرضا کفائی، که مهاجرت او را به مشهد، در جوانی و برای ادامه تحصیل دانسته است).
دوره تحصیل
درباره زمان آغاز تدریس آخوند و متون درسی و شاگردان او در این درس ها گزارش دقیقی در منابع نیامده است، ولی مسلّم است که هنگام هجرت میرزای شیرازی به سامرا (۱۲۹۱)، خراسانی در نجف مدرّسی نام دار بوده است. به گزارش برخی منابع، او به احترام استاد خود، شیرازی، همگام با بسیاری از شاگردان شیرازی به او پیوست وحدود نه ماه در سامرا ماند و علاوه بر حضور در درس میرزا، خود حوزه درسی دایر کرد و بیش تر شاگردان میرزا در درس وی نیز شرکت می کردند.خراسانی سپس به سفارش استادش به نجف بازگشت و در آن جا به تدریس پرداخت (رجوع کنید به این منابع، که از رفتن او به سامرا سخنی به میان نیاورده بلکه گفته اند که پس از هجرت میرزا، آخوند در نجف ماند). بسیاری از شاگردان میرزا که در نجف مانده بودند، به سفارش او، در درس خراسانی که جانشین میرزا شناخته می شد شرکت می کردند.
← شهرت علمی
...
آخوند ملامحمدکاظم خراسانی از علما و فقهای طراز اول شیعه می باشد که در ۱۲۵۵ در مشهد به دنیا آمد.خراسانی شش فرزند داشت؛ پنج پسر و یک دختر. پسران او که همگی به تحصیل علوم دینی روی آوردند به ترتیب عبارت اند از: آقا میرزا مهدی، آقا میرزا محمد (آقازاده خراسانی، حاج میرزا احمد، آقا حسین (عالم دینی مقیم نجف؛ متولد ۱۳۱۸ و متوفی ۱۳۹۶) و آقا حسن.تنها دختر او همسر شیخ اسماعیل رشتی متوفی ۱۳۴۳؛ فرزند میرزا حبیب اللّه رشتی بود.
میرزا مهدی خراسانی، مشهور به آیت اللّه زاده، در ۱۲۹۲ در نجف به دنیا آمد.پس از فراگیری درس های مقدماتی و بخشی از متون دوره سطح، بر اثر سکته مغزی و به قولی بر اثر ضعف شدید چشم، از ادامه تحصیل بازماند و به فعالیت های سیاسی و اجتماعی روی آورد.او دستیار پدر بود و در مبارزه با استبداد و برپایی و استقرار مشروطه فعالیت چشم گیری داشت.برخی از تلگراف ها و نامه های آخوند خراسانی را میرزا مهدی به امر پدر تنظیم کرده است، از جمله نامه مشهور آخوند در پاسخ به نامه سرکنسول روس در بغداد که در محافل و جراید آن زمان انعکاس وسیعی داشت. او در میان رجال سیاسی ایران و به ویژه در محافل سیاسی عراق فردی بانفوذ بود و پس از درگذشت آخوند به مبارزه در برابر روس و انگلیس ادامه داد.او در ۱۳۶۴ برای زیارت مزار امام رضا علیه السلام عازم ایران شد ولی پیش از رسیدن به مشهد در جمادی الآخره همان سال/ ۲۸ اردیبهشت ۱۳۲۴ در تهران درگذشت و در مشهد به خاک سپرده شد.
میرزا احمد کفائی
میرزا احمد کفائی خراسانی در ۱۳۰۰ در نجف به دنیا آمد.درس های مقدماتی و بخشی از سطوح را در منزل نزد استادانی خصوصی فرا گرفت. سپس مکاسب را به سفارش پدر نزد سید ابوالحسن اصفهانی و رسائل و کفایه را نزد برادرش، میرزا محمد آقازاده، آموخت.از ۱۳۱۹ در درس های خارج فقه و اصول خراسانی شرکت کرد و پیش از ۲۵ سالگی به درجه اجتهاد رسید.در حیات پدر به ایران آمد و در هنگام درگذشت پدرش در مشهد بود و سپس به عراق بازگشت و به تدریس درس های دوره سطح پرداخت.او در نهضت استقلال عراق، در برابر سلطه استعماری انگلیس، به عنوان نزدیک ترین مشاور میرزا محمدتقی شیرازی، مشارکتی فعال داشت.پس از سیطره انگلیس بر عراق به همراه شانزده تن از انقلابیون بزرگ تحت تعقیب بود و مورد سوء قصد قرار گرفت؛ از این رو به مدت یک سال در مکه به سر برد و پس از به حکومت رسیدن ملک فیصل در عراق به نجف بازگشت و به مبارزه ادامه داد.کفائی در ۱۳۰۲ش (۱۳۴۱) به همراه گروهی دیگر از عالمان دینی، از جمله نائینی و سید ابوالحسن اصفهانی به ایران تبعید شد و چون با بازگشت او به عراق موافقت نشد در ۱۳۰۳ش (۱۳۴۲) در مشهد قصد توطن کرد و تا پایان عمر در آن جا ماند و به فعالیت های علمی، فرهنگی و سیاسی پرداخت؛ از جمله سه دوره خارج اصول و نیز خارج برخی مباحث فقه را تدریس کرد.کفائی بعد از درگذشت برادرش، محمد آقازاده (متوفی ۱۳۱۶ش)، زعامت حوزه علمیه خراسان را برعهده گرفت و پس از رویدادهای شهریور ۱۳۲۰، حوزه علمیه منحل شده مشهد را احیا کرد و تشکیلات و هیئت های مذهبی مهمی را در آن جا سامان داد.کفائی در دی ۱۳۵۰ (ذیقعده ۱۳۹۱) در همان جا درگذشت و در حرم امام رضا علیه السلام به خاک سپرده شد.حاشیه ای بر مباحث الفاظ کفایة الاصول از آثار اوست.
میرزا حسن
آخرین فرزند آخوند خراسانی، میرزا حسن، در ۱۳۲۰ یا ۱۳۲۱ در نجف به دنیا آمد.علوم دینی را در نجف فرا گرفت. در ۱۳۰۳ یا ۱۳۰۴ش (۱۳۴۳ یا ۱۳۴۴) به ایران سفر کرد و در مشهد ساکن شد.چند دوره نماینده مشهد در مجلس شورای ملی بود و در اواخر عمرش عضو مجلس سنا شد.او در ۱۹ مرداد ۱۳۳۳ در تهران درگذشت و در حرم حضرت عبدالعظیم به خاک سپرده شد.
آخوندِ خُراسانی، مُلاّمُحَمَّد کاظِم (۱۲۵۵ـ۱۳۲۹ق/۱۸۳۹ـ ۱۹۱۱م)، فقیهِ اصولی و مرجع تقلید شیعه و رهبر سیاسی عصر مشروطیت است.
وی کوچک ترین پسر ملاحسین واعظ هراتی بود.ملاحسین در مشهد ساکن شده بود و محمدکاظم در همان جا زاده شد و علوم مقدماتی را فراگرفت و ازدواج کرد.
تحصیل
در ۱۲۷۷ق/۱۸۶۰م مشهد را به سوی سبزوار ترک کرد.در آنجا، چند ماهی در نزد حاج ملاهادی سبزواری (د ۱۲۸۹ق/۱۸۷۲م) فلسفه خواند.سپس به تهران سفر کرد و نزد ملاحسین خویی و نیز میرزا ابوالحسن جلوه (د ۱۳۱۴ق/۱۸۹۶م) به تحصیل فلسفه ادامه داد.در ۱۲۷۹ق/۱۸۶۲م راهی نجف شد و تا زمان درگذشت شیخ مرتضی انصاری (۱۲۸۱ق/۱۸۶۴م) یعنی مدت ۲ سال و چند ماه، از درس فقه و اصول او استفاده کرد.
← اساتید
در ۱۲۹۱ق/۱۸۷۴م که میرزای شیرازی از نجف به سامره رفت و در آن جا به تدریس پرداخت، آخوند نیز مانند بسیاری از شاگردان استاد مدتی در سامره ماندگار شد، اما پس از چندی، به توصیه میرزا، به نجف بازگشت و کار تدریس را آغاز کرد.میرزای شیرازی آخوند را به فضل می ستود و طلاب را به استفاده از درس او تشویق می کرد.پس از درگذشت میرزا حوزه سامره از رونق افتاد و همه نظرها بار دیگر به سوی حوزه نجف و زعیم آن معطوف شد.آخوند خراسانی به عنوان جانشین میرزای شیرازی و بزرگ ترین مرجع تقلید عالم شیعه مشخص گردید.
← شرکت کنندگان درس
...

آخوند خراسانی در دانشنامه ویکی پدیا

آخوند خراسانی
ملا محمد کاظم خراسانی (هروی) (۱۲۵۵ قمری برابر ۱۲۱۸ خورشیدی، مشهد – ۱۳۲۹ قمری برابر ۱۲۹۰ خورشیدی، نجف) مشهور به آخوند خراسانی و صاحب کفایه (کفایة الاصول)، فقیه، اصولی، سیاستمدار و مرجع تقلید شیعه امامیه عصر خود بود. وی پس از درگذشت میرزای شیرازی، مرجعیت عامه شیعه را بر عهده داشت.
حاج ملا هادی سبزواری (در حکمت و فلسفه)
میرزای شیرازی (در فقه و اصول)
شیخ مرتضی انصاری
ملا حسین خویی (در حکمت و فلسفه)
آخوند خراسانی در کنار شیخ عبدالله مازندرانی و میرزا حسین خلیلی تهرانی سه مرجع تقلید حامی مشروطیت در ایران بودند که به آیات ثلاث معروف بودند.
محمدکاظم در سال ۱۲۵۵ در شهر مشهد متولد شد. پدرش ملا حسین هروی زادهٔ شهر هرات و در مشهد مهاجر بود. وی در مشهد علوم مقدماتی و سطوح را فرا گرفت. سپس به سال ۱۲۷۷ قمری در سبزوار مدتی کوتاه از حاج ملا هادی سبزواری فلسفه اسلامی آموخت. پس از آن در سن بیست و دو سالگی، در سال ۱۲۷۷ قمری به تهران رفت و نزد ملا حسین خویی این تحصیلات را ادامه داد. سپس عازم نجف شد و دو سال و نیم پیش از مرگ شیخ انصاری دزفولی به آنجا رسید و از درس او بهره برد. پس از آن نزد میرزای شیرازی به آموختن فقه و اصول پرداخت. در هجرت میرزای شیرازی به سامرا آخوند او را همراهی نکرد و در نجف ماند اما با حمایتی که از او دریافت می کرد توانست به استادی خود در فقه و اصول را به اثبات رساند.
آخوند خراسانی به همراه شیخ عبدالله مازندرانی (۱۲۵۶–۱۳۳۰ق) و میرزا حسین خلیلی تهرانی (۱۲۳۰–۱۳۲۶ق) نجف سه مرجع امضاء کننده مشروطه بودند که به آیات ثلاث نجف و مراجع ثلاثه مشروطه خواه مشهور شده اند. در بین اینان تهرانی خلیلی زودتر از همه درگذشت و سپس خراسانی و نهایتاً مازندرانی وفات یافت؛ ولی بیشترین تأثیر در سیاست مشروطه از جانب مراجع تقلید را آخوند خراسانی دارا بود. این سه تن -چنان که از تلگراف هایشان هویداست- تا پایان زندگانی به مشروطه وفادار ماندند. آخوند خراسانی در جریان مشروطیت تلگراف ها و پیام هایی از نجف به ایران می فرستاد و در آن ها مردم را به مبارزه ترغیب می کرد. خراسانی به همراه دو مرجع دیگر در زمان استبداد صغیر شاه ایران را تکفیر و از سلطنت خلع کردند. وی هم چنین در مشروطه دوم نیز دارای فعالیت سیاسی فراوان بود. رضاشاه در توجیه کار خود برای درافتادن با روحانیت و خلع لباس آن ها، در مورد آخوند خراسانی و مشروطیت طلبی وی می گوید: «او عمامهٔ طلبه ها را برداشت» البته این قضیه با این پیش فرض صحیح است که بگوییم مشروطه توسط انگلیس و برای ضربه زدن به دیانت مردم ایران ایجاد شده است، در حالی که اسناد و مدارک فراوانی ضد این موضوع شهادت داده و نشان می دهد مشروطیت یک نهضت ایرانی و با دخالت علما، روشن فکران و مردم بوده است و انگلیس بعد از روشن شدن آتش انقلاب، خود را مشروطه خواه جلوه داد. بعدها نیز به مانند قرارداد ۱۹۰۷ به ضدیت با دولت مشروطه دست زد.
عکس آخوند خراسانی


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

ارتباط محتوایی با آخوند خراسانی

آخوند خراسانی را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی آخوند خراسانی   • مفهوم آخوند خراسانی   • تعریف آخوند خراسانی   • معرفی آخوند خراسانی   • آخوند خراسانی چیست   • آخوند خراسانی یعنی چی   • آخوند خراسانی یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی آخوند خراسانی
کلمه : آخوند خراسانی
اشتباه تایپی : Ho,kn ovhshkd
عکس آخوند خراسانی : در گوگل


آیا معنی آخوند خراسانی مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 96% )