برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
96 1184 100 1

آدیابن

معنی آدیابن در لغت نامه دهخدا

آدیابن. [ ب ِ ] (اِخ ) ناحیه ای از آشور قدیم که ایرانیان آن را مسخر کردند و در زمان رومیان مملکتی مستقل شد، طراژان آن را گرفت. و اشکانیان آن را از رومیان بازستدند و در زمان ساسانیان جزء مملکت ایران بود.

آدیابن در دانشنامه ویکی پدیا

آدیابن
آدیابن(یونانی باستان: Ἀδιαβηνή؛ سریانی:ܚܕܝܐܒ، تلفظ حذیعب؛ ارمنی:نُدشیراکان، پهلوی:Naxwardašīragān نخوردشیرگان/نواردشیرگان) نام دولتی باستانی بوده در منطقهٔ آشور به پایتختی آربلا (اربیل کنونی).
دانشنامهٔ ایرانیکا، سرواژهٔ ADIABENE
فرمانروایان آدیابن در آغاز پیرو آیین آشور بودند، سپس در سدهٔ یکم میلادی به یهودیت گرویدند.
آدیابن تاریخی در مرزهای کنونی ایران، عراق و ترکیه جای می گرفت. از شرق تا دریاچه ارومیه کشیده می شد و زاب کوچک، زاب بزرگ و دجله از سه سو در برش می گرفتند.
آدیابن نخست بخشی از آشور بود. سپس خراج گزار هخامنشیان گردید. اردشیر سوم پیش از رسیدن به شاهی لقب پادشاه هدیب را داشت و از آنجا که هدیب نام سریانی آدیابن بوده می توان نتیجه گرفت که او پیشتر فرمانروایی این منطقه را برعهده داشته است. سپس با چیرگی اسکندر مقدونی مردمان آدیابن تابعیت وی را پذیرفتند و پس از او سرسپردگی سلوکیان را نیز پذیراشدند.
عکس آدیابن


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

ارتباط محتوایی با آدیابن

آدیابن را به اشتراک بگذارید

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی آدیابن   • مفهوم آدیابن   • تعریف آدیابن   • معرفی آدیابن   • آدیابن چیست   • آدیابن یعنی چی   • آدیابن یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی آدیابن
کلمه : آدیابن
اشتباه تایپی : Hndhfk
عکس آدیابن : در گوگل

آیا معنی آدیابن مناسب بود ؟           ( امتیاز : 96% )