انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

98 1071 100 1

آشور

/'ASur/

معنی اسم آشور

اسم: آشور
نوع: پسرانه
ریشه اسم: آشوری
معنی: (تلفظ: āšur) (در اعلام) نام پسر دومِ سام پسر نوح، (در قدیم) آشوردن، (در موسیقی ایرانی) گوشه ای در دستگاه های ماهور، نوا و راست پنجگاه، (در قدیم) (= آسور) رب النوع مورد پرستش مردم کشور آشور، آسور یا آشور نام سرزمینِ تمدن آشور - برهم زننده، تغییر دهنده، نام دومین فرزند سام که نینوا را بنا نهاد

معنی آشور در لغت نامه دهخدا

آشور. (نف مرخم ) در کلمات مرکبه مثل دویت آشور و تنورآشور، مخفف آشورنده است ، یعنی بهم زننده.

آشور. (اِخ ) رجوع به آسوریان شود.

آشور. (اِخ ) نام پسر دوم سام بن نوح ، و مملکت آشور به نام او خوانده شده است.

آشور. (اِخ ) نام رب النوع بزرگ آسوریان.

معنی آشور به فارسی

آشور
قدیمترین پایتخت کشور آشور آشورا ده جزایر کوچکی است در مشرق بحر خزر در مدخل خلیج گرگان در امتداد شبه جزیره میانکاله
( اسم ) در کلمات مرکب بمعنی آشورنده ( برهم زننده ) آید : دویت آشور تنور آشور .
نام پسر دوم سام بن نوح
[ گویش مازنی ] /aasoor/ از مراتع سابق شبه جزیره ی میانکاله بهشهر که دهکده ی آشوراده بر اراضی آن بنا شده است
( اسم ) ۱ - گوشه ایست در دستگاه ماهور . ۲ - گوشه ایست در راست پنجگاه
پادشاه آشور . وی در ۶۶۹ ق . م . بتخت نشست و تمام هم خود را صرف خوابانیدن شورش مصریان کرد . عیلامیان از موقع استفاده کرده بتاخت و تاز در مملکت بابل پراختند ولی شکست خوردند و پادشاه آنان کشته شد و از طرف آشور بانیپال حاکمی برای عیلام معین شد . آشور بانیپال در تاریخ معروفیت بسیار دارد لیکن نه بواسطه فتو حاتش در عیلام بلکه به جهت کتابخانه ای که ترتیب داده و امروز بدست اروپائیان افتاده است . از آثار مزبور اطلاعات گرانبهائی راجع به تاریخ آشور و ممالک مجاور آن بدست آمده است . این پادشاه علاوه بر جمع آوری لوحه های آشوری سوادی از لوحه های آشوری بر داشته و ضبط کرده است . این لوحه ها که از حیث تعداد به چندین هزار میرسد امروزه در موزه بریتانیا مورد مداقه و تحقیقات علمی است .
بزرگترین پادشاه دوره آشور وسطی ( تقریبا ۷۴۵ - ۹٠٠ ق . م . ) وی آشور را به حدود زمان تیگلات پلسر اول رسانید ولی شقاوتهای او نامش را لکه دار کرده است .
تنور شور . محراث . محضائ
آشورنده دوات .
( صفت اسم ) میلی یا چوبی که با آن دوات مرکب رابهم زنند .
دهی از دهستان سیلاخور در بخش الیگودرز شهرستان بروجرد

معنی آشور در فرهنگ معین

آشور
( اِ.) گوشه ای است در دستگاه راست ماهور و دستگاه راست پنجگاه .

آشور در دانشنامه ویکی پدیا

آشور
آشور (به فارسی باستان: آثورا 𐎠𐎰𐎢𐎼𐎠 (Aϑurā)) نام سرزمینی قدیمی است که در بخش میانی رود دجله و کوهستان های مجاور آن قرار داشته است. اسم آشور از نام یک رب النوع گرفته شده و پایتخت آن نخست شهر آشور بود که در ساحل رود دجله در جنوب موصل امروزی قرار داشت و سپس شاروکین و بعداً کالح و پس از آن نینوا (موصل امروزی) بوده است.
منابع میخی سومری و اکدی قدیم- قرن ۲۳ پ.م. - قدیمترین اطلاعات در رابطه با تاریخ آشور هستند و مدارک زیر جزیی از منابع مزبور است:
آشوری ها اصولاً از نژاد سامی بودند و زبان آنان با سایر زبان های سامی، مانندِ عربی و عبری هم ریشه است. دولت آشور دولت مهمی بود که در خاورمیانه قدیم تشکیل شد و در آغاز تابع بابل بود. در سال ۱۸۰۰ پ. م فرمانروایان اولیه آشوری شهرهای آشور، نینوا و اربیل را متحد کردند و سلسله های پادشاهی آشور بعد از سال ۱۴۲۰ ق. م شکل گرفتند.
آشور در آغاز یکی از استان های کشور بابل بود. آشوری ها وقتی که متحد گردیده و از بابل جدا شدند چون سرزمینشان مانند بابل حاصلخیز نبود ناچار شدند که از دسترنج دیگران استفاده کنند، این بود که باج گیری و دست اندازی به سرزمین های دیگر را در پیش گرفتند. نتیجتاً دولت آشور یک دولت حرفه ای جنگجو و متجاوز شد. از خصایص آشوری ها شقاوت و بی رحمی آن ها نسبت به دشمنان است. آشور حدود هزار سال دوام کرد و حدود کشور از خاور و غرب توسعه یافت و لبنان و سوریه و فلسطین و مصر امروزی در تصرف آشوریان بود. آشور سرانجام در ۶۱۲ پ. م مغلوب دولت ماد شد.
در میان رودان- بین النهرین ـ قدیم مبدأ تاریخی وجود نداشت و سال شماری از روی وقایع بر جسته به عمل می آمد و هر سال به نام واقعه ای بر جسته که وقوع یافته بوده نامیده می شد. از آنجمله بود وقایع مربوط به لشکر کشی های سلاطین سومر و اکد به جبال زاگرس.
عکس آشور
آشور ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
آشوریه:
شهر آشور، شهری اولیه با قدمتی حدود ۲۶۰۰ پیش از میلاد، که بعدها پایتخت آشوریه شد
آشور (ایزد)، ایزد بزرگ آشوریان
آشور نام و نام خانوادگی رایج در بین آشوری ها
آشور یا آسور یا آش-شور نام یک ایزد سامی شرقی است که خدای اصلی در بین النهرین به شمار می آید. آشور بیشتر در نیمه شمالی بین النهرین، مناطقی از شمال شرق سوریه کنونی جنوب شرق آسیای صغیر پرستیده می شد که این مناطق جایگاه سرزمین کهن آشور محسوب می شوند. آشور در شهر باستانی آشور پرستیده می شد که در نیمه هزاره سوم پیش از زایش مسیح، پایتخت پادشاهی باستانی آشور بود. در آن هنگام خدای آشور دارای تبار خانوادگی نبود، اما هنگامی که کیش پرستشی تحت تأثیر باورهای جنوب میان دورود قرار گرفت، به عنوان معادل آشوری انلیل، خدای اصلی نیپور مورد پرستش قرار گرفت که مهم ترین ایزد در میان خدایان جنوب بود. البته اهمیت انلیل تا زمانی ادامه یافت که حمورابی پادشاهی اش را در نیمه سده ۱۸ پیش از میلاد مسیح در بابل بنیانگذاری کرد. مردوک جای انلیل را به عنوان خدای اصلی در میان خدایان جنوب میان دورود گرفت. در شمال میان دورود، آشور به جای انلیل، در جایگاه همسری نینلیل (با نام ایزدبانوی آشوری مولیسو) قرار گرفت پسران انلیل، نین اورتا زابابا نیز پسران او شدند. این فرایند از حوالی سده ۱۴ پیش از زایش مسیح آغاز شد تا سده ۷ پیش از مسیح ادامه داشت.
آشور-اتیل-ایلنی (آشور-اتل-ایلنی هم گفته می شود، Ašur-etel-ilani، Ašur-etil-ilani) پسر آشور بانیپال بود و پس از وی به پادشاهی آشور رسید.
ویکی پدیای انگلیسی
تاریخ ماد،ایگور میخاییلوویچ دیاکونوف، ترجمه به فارسی از کریم کشاورز
بازسازی وقایع دوره سلطنت این پادشاه بسیار سخت و مشکل است. علت این مشکل، نبود مدارک آشوری مربوط به این دوره می باشد، مثلاً این دوره سلطنت هیچ کتیبه یا نوشته سلطنتی برای توضیح گرفتن از آن ندارد. مهم ترین منبع برای نوشتن تاریخ دوره مزبور، "وقایع نامه نبوپولاسار" است که آن هم بی نهایت بریده بریده می باشد. مرگ آشور بانیپال در فاصله سال های ۶۳۱ و ۶۲۷ قبل از میلاد روی داد و پس از آن جنگ خانگی شدیدی در آشور بین چند تن از مدعیان تاج و تخت درگرفت که در نهایت به سقوط امپراتوری آشور انجامید. در حقیقت جنگ مزبور بر سر قدرت، ممکن است که چند سال زودتر از مرگ آشور بانیپال و در سال های پایانی حیات وی آغاز شده بوده باشد. روند وقایع و حتی تعداد مدعیان تاج و تخت به درستی معلوم و مشخص نیست، اما این نکته را به تحقیق می دانیم که به محض مرگ آشور بانیپال، قبایل و مردمان و اقوام مختلف سیتی (اسکیتی)، کیمری، مادی، پارسی و بابلی از ضعف موجود در هیئت حاکمه آشور استفاده و از مرزهای امپراتوری آشور عبور کردند و اشکلون (عسقلان) را ویران کردند و تا مصر تاختند. کالاه (نیمرود) آتش زده شد، اما دیوارهای محکم نینوا از باقی مانده نیروهای نظامی آشور (که در داخل شهر پناه گرفته بودند)، محافظت کردند.
هنگامی که مهاجمان به نقاط و مناطق دیگر رفتند، یک کاخ جدید از میان خرابه ها و ویرانه های شهر همسایه سر برآورد و ساخته شد، اما فقر معماری و اندازه ها و ابعاد کوچک آن نشان می دهد که منابع و ذخایر موجود در دست آشوری ها در کمترین سطح خود بوده است. بنا به گفته کتیبه حران نبونیدوس، آشور-اتیل-ایلنی سه سال سلطنت کرد، اما عهدنامه ای از نیپور وجود دارد که زمانش سال چهارم سلطنت او می باشد؛ بنابراین به نظر می رسد که وی در سال ۶۲۷ قبل از میلاد به جانشینی پدر رسیده و تا سال ۶۲۳ پیش از میلاد حکومت کرده باشد. اما این نوع تاریخ گذاری هم برخی مشکلات را به دلیل وقایع جنگ آشور و بابل (و متحدان بابل) به وجود می آورد. به این ترتیب، آشور-اتیل-ایلنی باید قبل از سال ۶۲۷ پ. م. به پادشاهی آشور رسیده باشد. برخی این عقیده را دارند که دوره سلطنت وی و دوره پادشاهی پدرش با هم تداخل و همپوشانی داشته اند، اما بیشتر اینگونه به نظر می رسد که آشور بانیپال قبل از سال ۶۲۷ پ. م. درگذشته باشد، چون شاهدی برای وجود حکومت مشترک در سال های پایانی عمر آشور بانیپال در دست نداریم. به همین علت، دانشمندان پیشنهاد می کنند که آشور بانیپال در سال ۶۳۱ پ. م. درگذشته و آشور-اتل-ایلنی تا سال ۶۲۷ ق. م. پادشاهی کرده است. البته هنوز هم برخی مشکلات با این نوع تاریخ گذاری وجود دارد، ولی این قسم تاریخ گذاری محتمل ترین حالت ممکن می باشد.
پس از آشور اتیل ایلنی، سین-شومو-لیشیر به حکومت رسید، وی گویا یکی از ژنرال های آشور اتل ایلنی بوده است که بر ولینعمت خود شوریده و او را از تخت سلطنت به زیر کشیده است.
آشور-اوبلیت دوم (Aššur-uballiṭ II) آخرین پادشاه امپراتوری آشور بود. او در حران مابین سال های ۶۱۲ تا ۶۰۹ و ۶۰۵ پیش از میلاد حکومت کرد. وی توانسته به هنگام محاصرهٔ نینوا توسط نیروهای متحد ماد و بابل از آنجا بگریزد و جان سالم به در برد. پس از سقوط نینوا و ویران شدن آن در سال ۶۱۲ پ.م. قشون آشور-اوبلیت در سایه اتحاد با مصر توانست برای مدت کوتاهی از حران دفاع کند و این شهر را حفظ نماید. سلاله مصر توسط آشوری ها منصوب شده بود. قشون مصری در سال ۶۱۰ پ.م. شکست خورد و مجبور به بازگشت به مصر شد، به این ترتیب بابلی ها و مادها توانستند در سال ۶۰۹ پ.م. حران را تصرف و غارت کنند. آشور-اوبلیت ناچار به کارکمیش پناه برد. آشور دوباره از مصر، کولونی سابق آشور در شمال آفریقا درخواست کمک کرد و مصریان هم به کمک وی شتافتند. یوشیا، پادشاه یهودیه با بابلیان متحد شد و تلاش کرد که جلوی عبور قشون مصری تحت فرماندهی فرعون نخوی دوم را بگیرد. یوشیا در مگیدو شکست خورد و در حین جنگ کشته شد. فرعون نخو و آشور اوبلیت دوم به محاصره حران پرداختند (۶۰۸ ق. م)، ولی شکست خوردند و نیروهای فرعون مصر به سوریه شمالی عقب نشینی کردند. گویا آشور-اوبلیت از پادشاهی اورارتو هم برای نجات دادن سلطنت خود یاری طلبیده بود، ولی در همان زمان مادی ها به اورارتو هجوم بردند و به پایتخت آن توشپا رسیدند و آن دولت را مطیع خود کردند. آشور-اوبلیت دوم بعد از آن از صفحه تاریخ محو می شود و پادشاهی آشور با ناپدید شدن وی خاتمه پیدا می کند. نام لیموها تا پایان حکومت آشور-اوبلیت دوم ادامه پیدا می کند. سال ۶۰۹ پ.م. را آخرین سال حکومت وی می دانند (سال: Gargamišayu, the Carchemishite). این احتمال وجود دارد که وی در این دومین محاصره شهر حران در ۶۰۸ پ.م. کشته شده باشد، البته این فقط یک احتمال است. همچنین این احتمال هم وجود دارد که جان به در برده باشد و در جریان آخرین شکست مصری-آسوری در شهر کارکمیش در ۶۰۵ ق.م. شرکت کرده بوده باشد. در هر صورت وی دیگر نتوانست به سلطنت خود ادامه دهد. این مسئله روشن است که وی از اعضای خانواده سلطنتی آشور بوده است و نیز این مسئله که قبل از اینکه شاه شود، فرمانده کل قشون بوده است، ولی برخی ها در این مورد که آشور-اوبلیت دوم برادر سین-شر-ایشکون بوده -فردی که از ۶۲۳ تا ۶۱۲ پ.م. پادشاه آشور بوده است- شک دارند. وی نام خود را از یکی از پادشاهان پیشین آشور به نام آشور-اوبلیت اول گرفته بوده است.
آشور بانیپال بابلا (۲۵ ژوئن ۱۹۴۴ – ۳۰ مارس ۲۰۱۱(2011-03-30)) بازیگر، کارگردان نمایش، نمایشنامه نویس و هنرمند تجسمی ایرانی بود. در نتیجهٔ انقلاب ۱۳۵۷ ایران او مجبور به ترک ایران و مهاجرت به ایالات متحدهٔ آمریکا شد. در سال ۲۰۰۵، در کنار چهار نویسندهٔ ایرانی دیگر، او برندهٔ جایزهٔ جایزه هلمن-همت دیدبان حقوق بشر شد.
آشور بانیپال بابلا به سال ۱۳۲۳ در یک خانواده آشوری مؤمن به کلیسای مشایخی آشوری تهران زاده شد. برای آموزش در رشته فلسفه و علوم دینی دانشگاه آمریکایی بیروت به لبنان رفت و مدرک کارشناسی ارشد مدرسه الهیات خاور نزدیک ‏(en)‏ را دریافت کرد. درخواست کشیش شدن او توسط کلیسای آشوری رد شد؛ اما گرایش به هنر او را به کارگاه های نمایشی لبنان کشاند. آشور بانیپال پس از بازگشت به ایران که همزمان با دوران آغاز به کار جشن هنر شیراز بود، از طریق کارگاه نمایش گروه «اهرمن» را پایه ریزی کرد و کار نمایش را در کنار نقاشی پیگیری کرد. «خانهٔ برناردا آلبا» نوشتهٔ «فدریکو گارسیا لورکا» یکی از نمایش هایی بود که گروه اهرمن به کارگردانی آشور بانیپال بابلا بر صحنه برد. اما یکی از کارهای جنجالی که نام او را در محافل هنری نوپای تهران بر سر زبان ها انداخت، ارائه اثری از بدن برهنهٔ خودش در نمایشگاه نقاشی اش بود.
واپسین اثر هنری آشور بانیپال بابلا اجرای نمایشنامه «پدیده ای فرای همگان» به زبان های انگلیسی و فارسی در «بریک تئاتر ‏(en)‏» بروکلین نیویورک بود که چند روز پیش از مرگش اجرا شده بود. این نمایش برداشتی آزاد از خودکشی و رویدادهای داستانی بوف کور صادق هدایت است.
آشور بیت سرگیس (سریانی: ܐܫܘܪ ܒܝܬ ܣܪܓܝܤ) متولد ۲ ژوئیه ۱۹۴۲ در بغداد است. او آهنگساز و خواننده آشوری می باشد. او به خاطر ترانه های ملی گرایانه اش در دهه ۷۰ در میان سرتاسر جوامع آشوری دنیا مشهور است.
ویکی پدیا انگلیسی
آشور-دان سوم (به انگلیسی: Ashur-dan III) پادشاه آشور بود که پس از برادرش، شلمنسر چهارم به حکومت رسید و از ۷۷۳ تا ۷۵۵ ق. م. پادشاهی کرد.
در زمان وی نیز اشراف و بزرگان دربار و در راس همهٔ آنان شمشی-ایلو به عنوان فرمانده کل قشون (turtanu)، قدرت شاه را کاهش داده و نقش او را کم رنگ تر و محدودتر کرده بودند. در ۷۶۵ ق. م. طاعونی در آشور شیوع پیدا کرد و در سال بعد از آن، شاه نتوانست جنگ کند (در آشور رسم بود که پادشاه، هر سال به نقطه و منطقه ای لشکرکشی کند). در ۷۶۳ ق. م. شورشی رخ داد و تا سال ۷۵۹ ق. م. ادامه یافت، در همین سال (۷۵۹ ق. م.) بار دیگر طاعونی در آشور شیوع یافت. پس از آشور-دان سوم، یکی از برادرانش به نام آشور-نراری پنجم به حکومت رسید.
آشور-ناصیر-پال دوم (Aššur-nāșir-apli, Ashur-nasir-pal) (در برخی منابع نام او به صورت های: آشورنصیرپال یا آشور ناسر پال یا آسور نصر پال و امثال آن هم آمده است، ولی تلفظ درست آن آشور-ناصیر-اپلی است)، نخستین پادشاه بزرگ آشور است که پس از پدرش توکولتی-نینورت ی دوم به حکومت رسید و از ۸۸۳ تا ۸۵۹ پیش از میلاد پادشاهی کرد. او بزرگترین پسر توکولتی-نینورت ی دوم بوده است. وی شورش های محلی را فرو نشاند، مناطق و سرزمین های دیگری را به امپراتوری آشور علاوه کرد و راه را برای پیشرفت و درخشش شاهان بعدی هموار نمود. معنای نامش یعنی: "آشور (یکی از خدایان آشوریها) نگهبان وارث (یا جانشین) است. "
داگارا که پادشاهی نورآداد بود.
موساسینا که مرکز آن دژ بوناسی بود.
کیرتیارا که مرکز آن دژ لاربوسا بود.
وی فرمانروایی زیرک و مدیر و سائسی کاردان و نکته بین بوده است، به طوری که تشخیص داد که با نصب کردن حکمرانان و ولات آشوری به جای وابسته بودن به حکمرانان خراجگزار محلی در هر منطقه، می تواند کنترل بیشتر و گسترده تری بر امپراتوریش اعمال نماید.
آشورناصیرپال دوم به حملات و عملیات جنگی متعدد و گسترده ای دست زد؛ وی در ابتدا مردمان ساکن شمال آسیای صغیر تا حدود نائیری را تحت فرمان خود درآورد و از فریگیه خراج ستاند، سپس به آرام حمله کرد (سوریه امروزی) و آرامی ها و نوهیتی های ساکن بین رودهای خابور و فرات را تحت انقیاد خود درآورد. ارتش آشور در این زمان از سواره نظام سنگین اسلحه و سبک اسلحه و پیاده نظام و گردونه (ارابه)های جنگی ترکیب می یافت. این لشکرکشی برای هیتی ها و آرامی ها غافلگیرکننده بود. طبیعتاً در برابر مهاجمان مقاومت هایی صورت گرفت، اما بسیاری از شهرهای کوچکتر بی درنگ تسلیم شدند و پرداخت باج و خراج را تعهد کردند. از بررسی منابع اطلاعاتی این نکته آشکار می شود که پرداخت باج و خراج مزبور از سوی خراجگزاران خفت بار و تحقیرآمیز بوده است، چرا که خود آشورناصیرپال در این باره در کتیبه اش چنین می گوید:
باج و خراج ساحل دریا، از ساکنان تیر، صیدون، بیبلوس، Mahallata, Kaiza, آمورو و ارواد که جزیره ای در دریا می باشد، شامل طلا، نقره، قلع، مس، ظروف مسی، البسهٔ کتانی (پنبه ای) با حاشیه دوزی های رنگارنگ، خزهای کوچک و بزرگ از میمون، آبنوس، چوب شمشاد (چوب توسه)، عاج والروس، محصولی از دریا، این باج و خراج آنان را من دریافت کردم و آنان پاهای مرا احاطه کردند.
آشور-ندین-شومی (Aššur-nadin-šumi، Ašur-nadin-šumi)، از پادشاهان سلسله دهم بابل در فاصله سالهای ۷۰۰ (یا به قولی ۶۹۹) و ۶۹۴ قبل از میلاد. وی پسر سناخریب پادشاه آشور بود و پس از اینکه بل-ایبنی توسط آشوریان دستگیر و تبعید شد، از سوی سناخریب به حکومت بابل نشانده شد. در واقع تجربه بل-ایبنی به سناخریب نشان داد که نمی تواند به یک بابلی در سپردن حکومت آنجا اعتماد کند. در سال ۶۹۴ پ. م. سناخریب برای نابود کردن یک پایگاه ایلامی در سواحل خلیج فارس، به آنجا لشکرکشی کرد. سپاهیان و ادوات جنگی آشوریها از طریق دجله به سوی دریا روانه شدند. کلدیها و آشوریها در کنار رود کرخه مصاف دادند و در این زورآزمایی آشوریها پیروز شدند، اتفاقی که احتمال آن بسیار می رفت. در هنگامی که آشوریها در حدود خلیج فارس مشغول نبرد بودند، ایلامی ها در یک حرکت غیرمنتظره و کاملاً تعجب آور به شمال بابل یورش بردند و آشور-ندین-شومی را دستگیر کردند و به ایلام بردند. آشور-ندین-شومی در ایلام به قتل رسید. ایلامی ها به جای وی، یکی از اشراف و بزرگان بابل به نام نرگال-اوشزیب را به تخت بابل منصوب کردند.
ویکی پدیای انگلیسی، مدخل Ashur-nadin-shumi
ویکی پدیای انگلیسی، مدخل Sennacherib
اِستیون بیت آشور (به انگلیسی: Steven Beitashour) یا مهرداد بیت آشور ‏(۳۰ ژانویه ۱۹۸۷ در سان خوزه، کالیفرنیا) بازیکن فوتبال ایرانیان آمریکا است که در تیم ملی فوتبال ایران و تیم باشگاهی تورنتو در لیگ برتر فوتبال آمریکا توپ می زند. وی در ۲ فصل اخیر عنوان بهترین مدافع راست لیگ فوتبال MLS را به خود اختصاص داده است.
تعداد بازی ها و گل ها فقط مربوط به بازی های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۹ اکتبر ۲۰۱۷.
خانواده استیون بیت آشور ایرانی هستند. پدر او یک مسیحی ایرانی آشوری تبار و مادرش یک مسلمان ایرانی است. وی دارای نام ایرانی مهرداد است. اما در آمریکا به او استیون می گویند.
وی در مصاحبه ای به سال ۲۰۱۱ میلادی اظهار داشت:
پس از انتخاب کارلوس کی روش به عنوان مربی تیم ملی فوتبال ایران، بیت آشور نیز از جمله ایرانیان زاده خارج بود که نظر وی را جلب کردند. در ژوئن ۲۰۱۲ خبرهایی از دعوت بیت آشور به ایران و بازی در تیم ملی به گوش رسید که موضوعات سیاسی مانع از نهایی شدن این تصمیم شد. پس از مدتی او در اوت ۲۰۱۲ از سوی یورگن کلینزمن به تیم ملی فوتبال آمریکا دعوت شد. وی در اکتبر ۲۰۱۳ به تیم ملی فوتبال ایران دعوت شد اما پس از جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل به یک باره در لیست کی روش هیچ جایی نداشت اما طی یک غافلگیری در میان تعجب همگان پس از ۴ سال در ۱۳ می ۲۰۱۸ برای جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه به اردوی تیم ملی دعوت شد.
این مقاله به تاریخ امپراتوری آشور می پردازد. اقوام سامی از دیرباز در جستجوی آب و علفزار از جنوب شبه جزیره عربستان به سوی شمال این شبه جزیره حرکت می کردند و در شمال سکنی می گزیدند. البته تاریخ دقیق این حرکت و نیز مدت زمان آن مشخص نیست، امّا آثار و شواهدی در دست است که نشان می دهند این توده های متراکم در اواخر هزاره چهارم پیش از میلاد به میانرودان رسیدند و دنباله آنان همچنان به صورت سیلی از جنوب به طرف شمال در حرکت بودند. آشوری ها به سرعت شروع به ساخت شهرهای جدید کردند و به تدریج بر پیشرفت آنان در تمام زمینه های فرهنگی و نظامی افزوده شد.
در سال ۶۳۹ پیش از میلاد آشوربانیپال شاه آشور، عیلام را شکست داد و شوش را غارت کرد. پس از این جنگ، عیلام هرگز به عنوان یک قدرت مستقل ظاهر نگردید.
۱۱۵ میلادی اشغال آشوریه، میان رودان (بین النهرین) و تیسفون توسط تراژان.
دولت آشور دولت مهمی بود که در خاورمیانه قدیم تشکیل شد و در آغاز تابع بابل بود. در سال ۱۸۰۰ پ.م فرمانروایان اولیه آشوری شهرهای آشور، نینوا و اربیل را متحد کردند و سلسله های پادشاهی آشور بعد از سال ۱۴۲۰ پ.م شکل گرفتند. آشور حدود هزار سال دوام کرد. آشوری ها چون سرزمینشان مانند بابل حاصلخیز نبود باج گیری و دست اندازی به سرزمین های دیگر را در پیش گرفتند. نتیجتاً دولت آشور یک دولت حرفه ای جنگجو و متجاوز شد.بزرگترین پادشاه این دوره تیگلات پالسر اول است که فتوحات زیادی در ایران و بابل انجام داد. اما پس از مدتی بابل دوباره موفق شد آشور را مطیع خود کند.از وقایع مهم این دوره پیدا شدن قومی صحراگرد و تازه نفس از عربستان بود که آشور و بابل را تحت فشار قرار دادند، این مردمان در تاریخ به آرامی ها مشهور هستند.
شهر آشور اولین پایگاه آشوری ها به شمار می آید و توسعه قدرت آنان از همین شهر آغاز شد، به طوری که امپراتوری میانه آشور را بنیاد نهادند و گستره قدرت آشوری ها در زمان فرمانروایی نیکولته نیتورتا (۱۲۰۷ - ۱۲۴۴پ. م) به منتهای اوج خود رسید و آشوری ها حاکم مطلق سراسر میانرودان شدند. و حدود کشور از خاور و غرب توسعه یافت و لبنان و سوریه و فلسطین و مصر امروزی در تصرف آشوریان بود. بزرگترین پادشاه این دوره آشور بانیپال است که توانست مرزهای آشور را تا حدود پادشاهی تیگلات پالسر اول گسترش بدهد.اگر چه آشور در این دروه قویترین حکومت غرب آسیا بود اما پس از مدتی قومی شمالی(ساکن ارمنستان کنونی) بر دولت آشور قیام کردند و دولت آرارات یا وان را پایه گذاری کردند، پس از این شورش اقوام دیگر تحت حکومت اشور از اطاعت دولت آشور سرباز زدند و در نهایت شورشی در آشور این دوره را به پایان رسانید.
پس از امپراتوری «میانه آشور» قدرت آشوری ها رو به سستی گذاشت، به طوری که تا دو یا سه سده پس از امپراتوری «میانه آشور» توسط اقوام بی تمدن مورد دست درازی و غارت قرار گرفتند، تا اینکه به مرور به خودباوری رسیدند و جان دوباره گرفتند و درست در همین زمان بود که عظمت و شکوه گذشته شکوفا شد و تمدن میانرودان شکل گرفت. بزرگترین پادشاه این دوره تیگلات پالسر چهارم است که ابتدا به بابل لشکرکشی کرد که موفق شد بابلی ها و کلدانی ها را شکست بدهد، سپس به قسمت های شمالی لشکرکشی کرد که توانست قسمت های جنوبی سرزمین آرارات را ضمیمه آشور بکند ولی موفق به فتح پایتخت آن نشد.
جنگ های عیلام و آشور از زمان سارگن دوم (دوران حکمرانی ۷۲۲–۷۰۵ پ. م) آغاز شد و به غیر از جنگ های پراکنده و کوچک، ۷ دورهٔ جنگی مشخص را شامل می شد. آخرین این جنگ ها در ۶۴۵ پ.م. حادث شد و با پیروزی آشور بانیپال پادشاه نیرومند آشور، و نابودی عیلام به پایان رسید.
ارابه آشوری
جنگ شوش
سقوط عیلام
سنگ نگاره ویرانی شوش
در زمان تیگلات پیلیسر سوم دولت مردمان کوهستانی که مابین عیلام و آشور زندگی می کردند، مطیع دولت آشور شدند و پس از آن این دو دولت با یکدیگر همسایه گردیدند. در این زمان بابل تحت تسلط آشور قرار داشت. دولت عیلام قصد داشت با مردم بابل که از اشغال کشورشان ناراضی بودند، متحد شود. سارگن دوم (دوران حکمرانی ۷۲۲–۷۰۵ پ. م) امپراتور آشور، همین که از این اتحاد آگاهی یافت، فرصت به متحدین نداد و به هر دو جناح حمله کرد، اما نتوانست در داخل عیلام پیشرفتی حاصل کند و جنگ بدون نتیجه برای هر دو طرف به پایان رسید و در معنی آشوریان شکست خوردند. این جنگ به جنگ دوریلو (به انگلیسی: Durilu) موسوم است.
بعد از سارگون دوم، سناخریب به پادشاهی رسید. در این اوان شورشی در عیلام روی داد و پادشاه عیلام کال لودوش، در این شورش کشته شد. پادشاه آشور از فرصت استفاده کرد و از طرف جنوب عیلام، یعنی سواحل خلیج فارس داخل جلگهٔ شوش شد. در کتیبه های بجا ماندهٔ آشوری آمده است که آشوری ها۳۶ قلعه و برج را گرفتند و خراب کردند و برخی از اهالی را به اسارت به آشور بردند.
در سال ۶۹۲ پیش از میلاد عیلامیان هوما منانو را به پادشاهی انتخاب کردند. این پادشاه سر و سامانی به قشون عیلام داد. او قشون چشمگیر و نیرومندی از مردمان دیگر فلات ایران که در این زمان آریاییان نیز جزو آنان بودند، مهیا کرد. در سال ۶۹۰ ق.م. دوباره با آشور جنگ درگرفت با وجوداینکه سردار قشون عیلام کشته شد، عیلامیان آن قدر پافشاری کردند که جنگ بی نتیجه ماند. سال بعد آشور به بابل حمله کرد و آنجا را تصرف کرد.
شبکه آشور یک شبکه تلویزیونی آشوری وابسته به حزب دموکرات آشوری است. این شبکه در سن خوزه کالیفرنیا قرار دارد.
وبسایت
جنبش دموکراتیک آشوری
آشور قناتی است که در روستای بلنجاب از توابع بخش مرکزی، شهرستان بیرجند در استان خراسان جنوبی قرار دارد.
کاخ آشور بنایی در سبک معماری پارتی (اشکانی) ساخته شده در قرن یکم میلادی است. این بنا بعدها در قرن سوم میلادی گسترش یافت.
چهارتاقی نیاسر
تاق کسری
معبد آناهیتا
کاخ آشور یک بنای چهار ایوانی است. این نقشه صدها سال در معماری ایران بکار گرفته شده است. البته چهار ایوان آن در یک زمان ساخته نشده و دو ایوان آن بعدها در دوره پارتی احتمالاً در قرن دوم میلادی به آن اضافه شده است. کاخ دارای سه میانسرا (حیاط) است که رواقی گرداگرد یکی از آنها قرار گرفته است.
در کاخ الحضرا نیز ترکیب ایوان، میانسرا و فضاهای وابسته دیگر دیده می شود.
بیشتر این محققین بر این اعتقاد هستند که این طرح از خراسان به این منطقه آمده است.



چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

آشور در دانشنامه آزاد پارسی

آشور (Assyria)
10138500-1.jpg
امپراتوری در خاورمیانه در شمال بین النّهرین(عراق کنونی) (۲۰۰۰ـ۶۰۵پ م). پایتخت آن نخست آشورو سپس نِینَوابود. امپراتوری آشور ابتدا مطیع سومرو در دوره های بعد به تناوب فرمانبردار بابِلبود. آشوری ها عمدتاً مذهب و ساختار اجتماعی سومری ها را پذیرفتند. این امپراتوری، در دوران عظمت خود، مصر و سرزمین های ساحل شرقی مدیترانه تا رأس خلیج فارس را شامل می شد. سرزمین اصلی آشور نوار باریکی از خاک آبرُفتی در دو سوی رود دجلهبود. این ناحیه حدود ۳۵۰۰پ م مسکونی شد و تا حدود ۲۳۵۰پ م زیر سلطۀ سومر قرار داشت. نخستین بار از پادشاهان آشور در جریان جنگ هایی نام برده شده است که درپی زوال سومین سلسلۀ اور(در سومر) رخ داد ولی آشور تا حدود ۱۴۵۰پ م همچنان زیر سلطۀ بابل و سپس مصر بود. آشور در زمان پادشاهی آشور ـ اوبالیت(سلطنت ح ۱۳۸۰ـ۱۳۴۰پ م) به قدرتی نظامی تبدیل شد. کشورگشایی های او را آداد نیراریاول و شلمنصراول، دنبال کردند؛ توکولتی ـ اِنورتای اول نیز در این کشورگشایی ها نقش داشت و هم او بود که بابل را تصرف کرد و عنوان پادشاه سومر و اَکدرا به دست آورد. آشور در زمان سلطنت بخت نصر (نبوکدنصّر) اول (۱۱۵۰ـ۱۱۱۰پ م)، بار دیگر تحت حاکمیت بابل درآمد، اما تیگلت پیلسراول آن را آزاد کرد. براثر حملات پیاپی آرامیها، آشور بیشتر متصرفات خود را از دست داد. آشور از زمان پادشاهی آداد نیراری دوم در ۹۱۱ پ م راه کشورگشایی را درپیش گرفت و عیلام، بین النهرین، سوریه، فلسطین، نواحی مرزی عربستان، و مصر را تصرف کرد. از این دوره نوشته های عهد عتیق و «اسناد» بسیاری باقی مانده است، مانند مسله سیاهکه حاکی از فتوحات شلمنصر سوم در قرن ۹پ م است. دوران سلطنت آشورنصیرپالدوم (۸۸۵ـ۸۶۰پ م) با جنگ های مداوم همراه بود؛ نقش های برجستۀ فراوان گویای این امر است. شلمنصر سوم با ایالات سوریه جنگید. در نبرد قرقاردر ۸۵۴پ م پیشروی آشوری ها متوقف، و دورۀ زوال آغاز شد. دوران پایانی عظمت آشور با سلطنت تیگلت پیلسر سوم (۷۴۶ـ ۷۲۸پ م) آغاز و در زمان پادشاهی سارگوندوم، سِناخریب، اسرحدون، و آشور بانی پالادامه یافت، و نقطۀ اوج آن زمانی بود که اسرحدون مصر را فتح کرد (۶۷۱پ م). از این زمان امپراتوری سیر زوال پیمود. نبوپولسرپادشاه بابل و هووخشترهپادشاه ماد برضد آن متحد شدند؛ نینوا در ۶۱۲پ م ویران شد، و آشور به تصرف مادها و سپس هخامنشیان درآمد. بخش اعظم مذهب، قوانین، ساختار اجتماعی، و دستاوردهای هنری آشور از کشورهای همسایه نشأت گرفته بود. آشوری ها خط میخی (اختراع سومری ها در ۳۵۰۰پ م) و معابد سومری ها را انتخاب کردند، اگرچه آشور، خدای آنان، جایگاه نخست را در آن کیش داشت. کتابخانۀ آشور بانی پال، که در نینوا حفاری شد، نشان دهندۀ جذب کامل فرهنگ بابل است. زبان آشوری از گروه شرقی زبان های سامی و از گویش های بابلی باستان است. این زبان را به خط میخی روی الواح گلی و سنگی می نوشتند که الواح آشور بانی پال در این میان معروف است. پس از آن که آشوری با آرامی درآمیخت، در نوشتن متون مذهبی از زبان آشوری و خط میخی، و در کارهای روزانه و بازرگانی از زبان و خط آرامی استفاده شد.

آشور در جدول کلمات

آشور شناس فرانسوی
آپرت

معنی آشور به انگلیسی

assyria (اسم)
اشور ، کشور اشور

آشور را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

پیشنهاد کاربران

یاسمین ٢١:٣٨ - ١٣٩٥/٠٧/١٩
این واژه به واتای جایگاه شیران است. (تاریخ ماد، برگ 274 )
|

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• لباس آشور   • شهر آشور   • تمدن آشور   • تولیدی آشور   • سیسمونی آشور   • آشور عراق   • امپراتوری آشور   • آشوریان چه کسانی بودند   • معنی آشور   • مفهوم آشور   • تعریف آشور   • معرفی آشور   • آشور چیست   • آشور یعنی چی   • آشور یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی آشور
کلمه : آشور
اشتباه تایپی : Ha,v
آوا : 'ASur
نقش : اسم
عکس آشور : در گوگل


آیا معنی آشور مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 98% )