انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

97 1091 100 1

آلبانی

/'AlbAni/

معنی آلبانی در لغت نامه دهخدا

آلبانی. (اِخ ) آلبانیا. نام دولتی کوچک از بالکان بساحل آدریاتیک با 831000 مردم ، و از شهرهای بزرگ آن اسکوتاری و دوراتسو (دورِس ) است. این مملکت از سال 1912 م. مستقل شده است. زبان این قوم شعبه ای از زبانهای آریائیست. و ارناوود نام دیگر این قوم است.

آلبانی. (اِخ ) نام ایالتی قدیم از قفقاز بجائی که امروز شیروان و لگزستان و داغستان واقع است ، و در زمان ساسانیها یکی از چترپتی های ایران بشمار می آمده ، و آن را آگووانی نیز میگفتند.

معنی آلبانی به فارسی

آلبانی
شهری در ایالات متحده آمریکا پایتخت ایالات نیویورک واقع در ساحل هودسن ۱۱۵/٠٠٠ سکنه دارای مصنوعات مکانیکی صنایع شیمیائی و تصفیه نفت

آلبانی در دانشنامه اسلامی

آلبانی
آلبانی کشوری است در جنوب شرقی قاره اروپا. پایتخت این کشور تیرانا و جمعیت آن ۳۵۴۴۸۰۸ نفر است.
بر اساس قانون اساسی مصوب سال ۱۹۹۸ آلبانی، هیچ دینی، دین رسمی این کشور نیست و همه ادیان مساوی هستند. با این وجود تمامی مذاهب موجود در آن (مسلمانان سنی، بکتاشیه، مسیحیان ارتدکس و کاتولیک رومی) هر یک خواستار درجه بالاتری برای به رسمیت شناخته شدن از سوی دولت هستند.
۷۰ درصد مردم آلبانی مسلمان و ۳۰ درصد مسیحی هستند. دین ابتدایی مردم آلبانی مسیحیت بود اما بعدها بیشتر ساکنان این کشور به اسلام گرویدند. تغییر دین تا ۷۰ درصد جمعیت آلبانی به اسلام، یکی از میراث های حکومت عثمانی بود. مهاجرت شیعیان علوی و بکتاشی در گسترش تشیع در این کشور نقش مهمی را ایفا کرده است. پس از استقلال آلبانی از حکومت عثمانی، این کشور به صورت تنها دولت اسلامی در اروپا ظهور کرد.
آلبانی
آلبانی کشوری در جنوب شرقی قاره اروپا است. پایتخت آن تیرانا است. سرزمین آلبانی در سده های پیش از میلاد بخشی از سرزمین پهناوری به نام ایلیریا بوده است که نام آن برگرفته از نام تیره ایلیری از تیره های هندواروپایی است که به سامان های شرق شبه جزیره بالکان کوچ کرده بودند. نام بومی این کشور در خود زبان آلبانیایی ها، اِشچیپِری (Shqipëria) است ولی بصورت فرامرزی (بین المللی) این کشور با نام آلبانی شناخته شده است. واژه آلبانی احتمالاً از زمان پیش از دوره کلت ها بجا مانده و به معنی سرزمین تپه هاست. ریشه آلب در این نام با واژه آلپ (کوهستان آلپ) همریشه است. نظر دیگری نیز هست که این نام را با واژه هندواروپایی آلب به همعنای سپید همریشه می داند. نام آلبانی در زبان عربی بگونه ارناووط درآمده و در ترکی این واژه معرب، شکل آرناؤود بخود گرفته و ترکیه ای ها آلبانی را با این نام می نامند.
کشور آلبانی به ۳۶ استان بخش شده است. برخی از استان ها با هم تشکیل یک سامان (ناحیه) می دهند. در آلبانی ۱۲ سامان وجود دارد. پایتخت آلبانی یعنی شهر تیرانا وضعیتی جدا و ویژه دارد. استان های آلبانی از این قرارند: ۱ - بِرات ۲ - بولچیزه ۳ - دِلوینه ۴ - دِوُول ۵ - دیبِر ۶ -دوررِس ۷ - اِلباسان ۸ - فیِر ۹ - جیروکاستِر ۱۰ - گِرامْش ۱۱ - هاس ۱۲ - کاوایه ۱۳ - کولونیه ۱۴ - کورچه ۱۵ - کرویه ۱۶ - کوچوُوه ۱۷ - کوکس ۱۸ - کوربین ۱۹ - لِژه ۲۰ - لیبراژد ۲۱ - لوشنیه ۲۲ - مالِسی -اِ-ماده ۲۳ - مالاکاستر ۲۴ - مات ۲۵ - میردیته ۲۶ - پِچین ۲۷ - پِرمِت ۲۸ - پوگرادِتس ۲۹ - پوکه ۳۰ - سارانده ۳۱ - اِشکودِر ۳۲ - اِسکراپار ۳۳ - تِپِلِنه ۳۴ - تیرانا ۳۵ - تروپویه ۳۶ - وِلوره اقتصاد آلبانی بیشتر به کشاورزی و صادرات کروم متکی می باشد. آلبانی دارای منابع طبیعی هم چون معادن زغال سنگ و فلزاتی چون کروم است.
بیشینه مردم آلبانی از تیرهَ آلبانیایی هستند و به زبان آلبانیایی سخن می گویند که شاخه ای مستقل از زبانهای هندواروپایی است. گویشوران این زبان به دو گویش توسک (Tosk) و گگ (Gheg) سخن می گویند. در آلبانی اقلیتهایی از نژادهای یونانی، صرب، مقدونیایی، بلغار، بوسنیایی، ایتالیایی، ولاش و کولی زندگی می کنند.
اسلام ۷۰٪ مسیحیت ۳۰٪ آلبانی تنها کشور اروپایی با بیشینه مسلمان می باشد. ریشه اسلام در آلبانی به دوره امپراتوری عثمانی باز می گردد. ییشینه مسلمانان آلبانی سنی مذهب هستند اما اقلیت قابل توجهی از آنان پیرو مذهب شیعه و از فرقه بکتاشیه می باشند. مسیحیان آلبانی نیز بیشتر از پیروان دو مذهب ارتدوکس و کاتولیک هستند.
آلبانی ، سایت رحماء باز یابی:بیست و چهارم تیرماه 1394

آلبانی در دانشنامه ویکی پدیا

آلبانی
آلبانی (به آلبانیایی: Shqipërisë) با نام رسمی جمهوری آلبانی (به آلبانیایی: Republika e Shqipërisë) کشوری است در جنوب شرقی قاره اروپا. پایتخت این کشور تیرانا است. جمعیت آلبانی دو میلیون و ۸۰۰ هزار نفر و جمعیت پایتخت آن ۴۲۱ هزار نفر است. نظام سیاسی آلبانی دموکراسی پارلمانی است. آلبانی از اعضای ناتو و تنها عضو سازمان کنفرانس اسلامی در اروپا می باشد. تعدادی از اعضای سازمان مجاهدین خلق بعد از خروج از عراق در این کشور اسکان داده شدند.
۱ بِرات
۲ بولچیزه
۳ دِلوینه
۴ دِوُول
۵ دیبِر
۶ دراج
۷ اِلباسان
۸ فیِر
۹ جیروکاستِر
۱۰ گِرامْش
۱۱ هاس
۱۲ کاوایه
واحد پول این کشور لک نام دارد و اقتصاد آن در حالت گذار به بازار آزاد است. اصلاحات بازار آزاد، باعث شده تا اقتصاد این کشور به ویژه در بخش های انرژی و زیرساخت های ترابری، به روی سرمایه گذاری خارجی باز شود. آلبانی از ژانویه ۲۰۰۳ در فهرست نامزدهای احتمالی پیوستن به اتحادیه اروپا قرار داشته و به طور رسمی در ۲۸ آوریل ۲۰۰۹ برای عضویت در این اتحادیه درخواست داده است.
۹۵ درصد مردم این کشور از تبار آلبانیایی و بقیه بیشتر یونانی هستند. ۷۰ درصد مردم آلبانی مسلمان و ۳۰ درصد مسیحی هستند. مردم آلبانی از ریشه قوم ایلیری هستند که از اقوام هندواروپایی بود. آلبانی ۴۳۱ سال در دست امپراتوری عثمانی بود و در دوره معاصر ۵۰ سال حکومت کمونیستی را پشت سر گذاشته است.
در حدود یک سوم این کشور جنگلی است و آلبانی از نظر گونه های گیاهی کشوری غنی است.
عکس آلبانی
آلبانی در معانی زیر کاربرد دارد:
نامی برگرفته از Alba در زبان های گیلیک تبار که در گذشته برای افراد انتخاب می شده
آلبانی: کشوری در اروپا
البانی (روستا)، ورمانت (به انگلیسی: Albany (village), Vermont) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در البانی، ورمانت واقع شده است.
فهرست شهرهای ایالات متحده آمریکا
البانی ۴٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۱۶۵ نفر جمعیت دارد و ۲۹۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آلبانی ‎/ælbəni/‎ یک شهر بندری در منطقه جنوب بزرگ در ایالت استرالیای غربی است. این شهر در 418 کیلومتری جنوب شرقی پرت پایتخت این ایالت قرار گرفته است. آلبانی قدیمی ترین سکونتگاه در این ایالت است. جمعیت آن در سال 2011 30656 نفر بوده است که ششمین مرکز جمعیتی ایالت استرالیای غربی محسوب می شود.
408 کیلومتری (۲۵۴ مایلی) Perth
482 کیلومتری (۳۰۰ مایلی) Esperance
330 کیلومتری (۲۰۵ مایلی) بانبری
297.2 کیلومتر مربع (۱۱۴٫۷ مایل مربع)
آلبانی در 26 دسامبر 1826 6 به عنوان یک پایگاه نظامی خارج از مستعمره نیو ساوت ولز به عنوان بخشی از یک طرح برای ممانعت از جاه طلبی فرانسوی ها در منطقه بنا شد.
امروزه شهر آلبانی یک مرکز مهم توریستی مق برای گردشگری در جنوب غربی ایالت استرالیای غربی است.
البانی (به انگلیسی: Albany) شهری در شهرستان لین ایالت اورگن است و در سرشماری سال ۲۰۱۱ میلادی، ۵۰٬۱۵۸ نفر جمعیت داشته که نسبت به سال ۲۰۱۰، ۰٫۷۲ درصد رشد جمعیت داشته است.
فهرست شهرهای اورگن
البانی، اوهایو (به انگلیسی: Albany, Ohio) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در اوهایو واقع شده است.
فهرست شهرهای ایالات متحده آمریکا
البانی ۳٫۲۹ کیلومترمربع مساحت و ۸۲۸ نفر جمعیت دارد و ۲۳۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
مختصات: ۳۳°۵۲′۵۳″شمالی ۹۶°۰۹′۴۶″غربی / ۳۳٫۸۸۱۴۸۷۸°شمالی ۹۶٫۱۶۲۷۶۰۷°غربی / 33.8814878; -96.1627607 آلبانی(به انگلیسی: Albany) شهری در ایالت اکلاهما کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۴۳ نفر بوده است.
فهرست شهرهای اکلاهما
البانی، ایندیانا (به انگلیسی: Albany, Indiana) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ایندیانا واقع شده است.
فهرست شهرهای ایالات متحده آمریکا
البانی ۴٫۵۶ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۱۶۵ نفر جمعیت دارد و ۲۷۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
البانی، بخش پپین، وسکانسین (به انگلیسی: Albany, Pepin County, Wisconsin) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ویسکانسین واقع شده است.
آلبانی بزرگ یک الحاق گرایی برای مردمان آلبانیایی تباری است که در مناطق مختلفی از بالکان هستند. این الحاق گرایی می تواند بر پایه نواحی آلبانیایی نشین امروزی یا نواحی تاریخی آنان باشد. علاوه بر آلبانی، طرفداران این ایده خواهان مناطقی چون کوزوو و دره پرشوسکا در صربستان، نواحی جنوبی مونته نگرو، شمال غرب یونان و بخش هایی از غرب جمهوری مقدونیه هستند.
Allan, Stuart; Zelizer, Barbie (2004). Reporting war: Journalism in wartime. New York: Routledge. ISBN 978-0-415-33997-1.
Austin, Robert C. (2004). "Greater Albania: The Albanian state and the question of Kosovo". In Lampe, John; Mazower, Mark. Ideologies and national identities: The case of twentieth-century Southeastern Europe. Budapest: Central European University Press. pp. 235–253. ISBN 9789639241824.
Banks, A.; Muller, Thomas C.; Overstreet, William R. (2010). Political Handbook of the World. Washington D.C.: CQ Press. ISBN 978-1-60426-736-5.
Batkovski, Tome; Rajkocevski, Rade (2014). "Psychological Profile and Types of Leaders of Terrorist Structures - Generic Views and Experiences from the Activities of Illegal Groups and Organizations in the Republic of Macedonia". In Milosevic, Marko; Rekawek, Kacper. Perseverance of Terrorism: Focus on Leaders. Amsterdam: IOS Press. pp. 84–102. ISBN 978-1-61499-387-2.
Bogdani, Mirela; Loughlin, John (2007). Albania and the European Union: the tumultuous journey towards integration and accession. London: IB Tauris. ISBN 978-1-84511-308-7.
Bugajski, Janusz (1994). Ethnic politics in Eastern Europe: A guide to nationality policies, organizations, and parties. Armonk: ME Sharpe. ISBN 978-1-315-28743-0.
Bugajski, Janusz (2002). Political Parties of Eastern Europe: A Guide to Politics in the Post-Communist Era. Armonk: M.E. Sharpe. ISBN 978-1-56324-676-0.
Denitch, Bogdan Denis (1996). Ethnic nationalism: The tragic death of Yugoslavia. Minneapolis: University of Minnesota Press. ISBN 978-0-8166-2947-3.
Despot, Igor (2012). The Balkan Wars in the Eyes of the Warring Parties: Perceptions and Interpretations. Bloomington: iUniverse. ISBN 978-1-4759-4703-8.
Endresen, Cecile (2016). "Status Report Albania 100 Years: Symbolic Nation-Building Completed". In Kolstø, Pål. Strategies of Symbolic Nation-building in South Eastern Europe. Farnham: Routledge. pp. 201–226. ISBN 978-1-317-04936-4.
Fischer, Bernd Jürgen (1999). Albania at war, 1939–1945. London: Hurst & Company. ISBN 978-1-85065-531-2.
Fischer, Bernd Jürgen (2007a). "King Zog, Albania's Interwar Dictator". In Fischer, Bernd Jürgen. Balkan strongmen: dictators and authoritarian rulers of South Eastern Europe. West Lafayette: Purdue University Press. pp. 19–50. ISBN 978-1-55753-455-2.
Fontana, Giuditta (2017). Education policy and power-sharing in post-conflict societies: Lebanon, Northern Ireland, and Macedonia. Birmingham: Palgrave MacMillan. ISBN 978-3-319-31426-6.
Gawrych, George (2006). The Crescent and the Eagle: Ottoman rule, Islam and the Albanians, 1874–1913. London: IB Tauris. ISBN 978-1-84511-287-5.
Gingeras, Ryan (2009). Sorrowful Shores: Violence, Ethnicity, and the End of the Ottoman Empire 1912-1923. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-956152-0.
Goldwyn, Adam J. (2016). "Modernism, Nationalism, Albanianism: Geographic Poetry and Poetic Geography in the Albanian and Kosovar Independence Movements". In Goldwyn, Adam J.; Silverman, Renée M. Mediterranean Modernism: Intercultural Exchange and Aesthetic Development. Springer. pp. 251–282. ISBN 978-1-137-58656-8.
Guy, Nicola C. (2007). "Linguistic boundaries and geopolitical interests: the Albanian boundary commissions, 1878–1926". Journal of Historical Geography. 34 (3): 448–470.
Hall, Richard C. (2010). Consumed by war: European conflict in the 20th century. Lexington: University Press of Kentucky. ISBN 978-0-8131-5995-9.
Jelavich, Barbara (1983). History of the Balkans: Eighteenth and nineteenth centuries. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-27458-6.
Judah, Tim (2002). Kosovo: War and revenge. New Haven: Yale University Press. ISBN 978-0-300-09725-2.
Judah, Tim (2008). Kosovo: What everyone needs to know. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-970404-0.
Ker-Lindsay, James (2009). Kosovo: the path to contested statehood in the Balkans. London: IB Tauris. ISBN 978-0-85771-412-1.
Kola, Paulina (2003). The Search for Greater Albania. London: C. Hurst & Co. ISBN 978-1-85065-596-1.
Kostov, Chris (2010). Contested Ethnic Identity: The Case of Macedonian Immigrants in Toronto 1900-1996. Oxford: Peter Lang. ISBN 978-3-0343-0196-1.
Koktsidis, Pavlos Ioannis; Dam, Caspar Ten (2008). "A success story? Analysing Albanian ethno-nationalist extremism in the Balkans" (PDF). East European Quarterly. 42 (2): 161–190.
Kronenbitter, Günter (2006). "The militarization of Austrian Foreign Policy on the Eve of World War I". In Bischof, Günter; Pelinka, Anton; Gehler, Michael. Austrian Foreign Policy in Historical Context. New Brunswick: Transaction Publishers. ISBN 978-1-4128-1768-4.
Meyer, Hermann Frank (2008). Blutiges Edelweiß: Die 1. Gebirgs-division im zweiten Weltkrieg. Berlin: Links Verlag. ISBN 978-3-86153-447-1.
Puto, Artan; Maurizio, Isabella (2015). "From Southern Italy to Istanbul: Trajectories of Albanian Nationalism in the Writings of Girolamo de Rada and Shemseddin Sami Frashëri, ca. 1848–1903". In Maurizio, Isabella; Zanou, Konstantina. Mediterranean Diasporas: Politics and Ideas in the Long 19th Century. London: Bloomsbury Publishing. ISBN 978-1-4725-7666-8.
Merdjanova, Ina (2013). Rediscovering the Umma: Muslims in the Balkans between nationalism and transnationalism. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-046250-5.
Ramet, Sabrina P. (1997). Whose Democracy? Nationalism, Religion, and the Doctrine of Collective rights in post-1989 eastern Europe. Lanham: Rowman & Littlefield. ISBN 978-0-8476-8324-6.
Ramet, Sabrina P. (2006). The three Yugoslavias: State-building and legitimation, 1918–2005. Bloomington: Indiana University Press. ISBN 978-0-253-34656-8.
Ramón, Juan Corona (2015). "Kosovo: Estado actual de una balcanización permanente". In Weber, Algora; Dolores, María. Minorías y fronteras en el mediterráneo ampliado. Un desafío a la seguridad internacional del siglo XXI. Madrid: Dykinson. pp. 259–272. ISBN 9788490857250.
Rossos, Andrew (2013). Macedonia and the Macedonians: A history. Stanford: Hoover Institution Press. ISBN 978-0-8179-4883-2.
Schmid, Alex P. (2011). The Routledge Handbook of Terrorism Research. New York: Routledge. ISBN 978-1-136-81040-4.
Schwartz, Stephan (2014). "'Enverists' and 'Titoists' – Communism and Islam in Albania and Kosova, 1941–99: From the Partisan Movement of the Second World War to the Kosova Liberation War". In Fowkes, Ben; Gökay, Bülent. Muslims and Communists in Post-transition States. New York: Routledge. pp. 86–112. ISBN 978-1-317-99539-5.
Seton-Watson, Robert William (1917). The Rise of Nationality in the Balkans. New York: E. P. Dutton and Company. ISBN 9785877993853.
Shaw, Stanford J.; Shaw, Ezel Kural (1977). History of the Ottoman Empire and Modern Turkey: Volume 2, Reform, Revolution, and Republic: The Rise of Modern Turkey 1808-1975. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-29166-8.
Stojarova, Vera (2010). "Nationalist parties and the party systems of the Western Balkans". In Stojarova, Vera; Emerson, Peter. Party politics in the Western Balkans. New York: Routledge. pp. 42–58. ISBN 978-1-135-23585-7.
Stojarová, Vera (2016). The far right in the Balkans. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-1-5261-1702-1.
Tanner, Marcus (2014). Albania's mountain queen: Edith Durham and the Balkans. London: I.B.Tauris. ISBN 978-1-78076-819-9.
Turnock, David (2004). The economy of East Central Europe, 1815-1989: Stages of transformation in a peripheral region. London: Routledge. ISBN 978-1-134-67876-1.
Vaknin, Samuel (2000). After the Rain: How the West Lost the East. Skopje: Narcissus Publishing. ISBN 9788023851731.
Venner, Mary (2016). Donors, Technical Assistance and Public Administration in Kosovo. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-1-5261-0121-1.
Vickers, Miranda (2002). The Cham Issue - Albanian National & Property Claims in Greece (Report). Swindon: Defence Academy of the United Kingdom. http://www.da.mod.uk/Publications/categoryid/66/the-cham-issue-albanian-national-property-claims-in-greece-1131.
Vickers, Miranda (2011). The Albanians: A modern history. London: IB Tauris. ISBN 978-0-85773-655-0.
Zolo, Danilo (2002). Invoking humanity: War, law and global order. London: Bloomsbury Publishing. ISBN 978-0-8264-5656-4.
در نوامبر ۲۰۱۸ نخست وزیران آلبانی و کوزوو اعلام کردند که این دو کشور تا سال ۲۰۲۵ یکی خواهند شد و در این فاصلهٔ زمانی بایستی اوضاع سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و غیره بین دو کشور همگام سازی گردد. همچنین نخست وزیر آلبانی گفت گرچه صربستان و دیگران سعی در توقف این اتفاق خواهند کرد، لیکن برای پیوستن به اتحادیه اروپا این رخداد لازم است. نخست وزیر این دو کشور همچنین در یک پیام در شبکه های اجتماعی تصویری را به اشتراک گذاشتند که با دست هایشان نماد «عقاب آلبانی» را نشان می دهند که سمبل ملی گرایی در کوزووست.
آلبانی (به انگلیسی: Albany) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان برکس، پنسیلوانیا واقع شده است.
فهرست شهرهای ایالات متحده آمریکا
اتحادیه فوتبال آلبانی (آلبانیایی: Federata Shqiptare e Futbollit) نهاد اداره کننده مسابقات فوتبال و فوتسال در کشور آلبانی است.
این اتحادیه که در ۶ ژوئن ۱۹۳۲ تأسیس شده عضو یوفا و فیفا نیز می باشد و مقر آن در شهر تیرانا است.
مسابقات سوپر لیگ فوتبال آلبانی، جام حذفی فوتبال آلبانی و سوپر جام فوتبال آلبانی زیر نظر این اتحادیه برگزار می شود.
استوک آلبانی (به انگلیسی: Stoke Albany) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Kettering واقع شده است. استوک آلبانی ۳۹۰ نفر جمعیت دارد.
Kettering
SP8087
مسلمانان پس از سال ۱۹۲۹ بیشترین جمعیت کشور آلبانی را تشکیل می دهند.
مسلمانان آلبانی
تغییر دین تا ۷۰ درصد جمعیت آلبانی به اسلام، یکی از میراث های حکومت عثمانی بود. پس از استقلال آلبانی از حکومت عثمانی، این کشور به صورت تنها دولت اسلامی در اروپا ظهور کرد.
توسعه اسلام در مناطق کوهستانی شمال این کشور با مخالفت شدید کاتولیکهای رومی مواجه شد. اما به تدریج مقاومت مسلمانان کاهش یافت تا جایی که در بعضی مواقع مجبور به تغییر دین خود شدند. در پایان قرن هفدهم کاتولیک ها همچنان از نظر تعداد در شمال آلبانی بر مسلمانان فزونی داشتند.
بر اساس قانون اساسی مصوب سال ۱۹۹۸ این کشور هیچ دینی، دین رسمی این کشور نیست و همه ادیان مساوی هستند. با این وجود تمامی مذاهب موجود در این کشور (مسلمانان سنی، بکتاشیه، مسیحیان ارتدکس و کاتولیک رومی) هر یک خواستار درجه بالاتری برای به رسمیت شناخته شدن از سوی دولت این کشور هستند.
پرچم آلبانی برای اولین بار در ۰۱۹۹۲-۰۴-۰۷ ۷ آوریل ۱۹۹۲ به رسمیت شناخته شد.به عنوان پرچم ملی شناخته می شود و همچنین دارای تناسب ۵:۷ می باشد.
ویکی پدیای انگلیسی
در آلبانی، پلاک خودرو توسط ریاست منطقه ای حمل و نقل صادر می شود.
پلاک های جدید شبیه به پلاک های ایتالیایی می باشد که از سال ۱۹۹۴ ساخته میشد و بعد از سال ۲۰۰۹ طرح پلاک فرانسه انتخاب شده است که از ۱۶ فوریه ۲۰۱۱ معرفی شده است. پلاک ها با یک نوار آبی رنگ در سمت چپ با حروف اختصاری "AL" و طراحی مجدد دو سر عقاب سفید شروع، ۲ نام سریال، هولوگرام امنیتی، ۳ رقم، ۲ نام سریال در یک پس زمینه سفید مستطیل شکل، و در پایان با سال ثبت نام و کد منطقه ای به رنگ سفید بر روی یک نوار آبی رنگ در سمت راست است.
پلاک های قدیمی(از سال ۱۹۹۵) پلاکی است که هنوز هم معتبر با وجود اینکه در فوریه سال ۲۰۱۱ پلاک های جدید معرفی شدند. پلاک های قدیمی در حدود سال ۱۹۹۵ با یک نوار شناسایی ملی در سمت چپ ویک فونت بزرگتر (DIN 1451) معرفی شده بودند. تفاوت پلاک های قدیمی با پلاک های جدید در امنیت وهولوگرام می باشد. پلاک های قدیمی با دو کلمه مخفف شروع می شوند به عنوان مثال "KO" یعنی منطقه Korçë می باشد سپس قسمت عدد چهار رقمی می باشد و در آخر یک قسمت که با حرف "B" تمام می شود که بعدها حرف "A" هم به آن اضافه شد. در سال ۲۰۰۲ پلاک هایی با فونت های کوچکتر هم ساخته شد البته باز هم پلاک های قدیمی معتبر می باشند.
اعداد و حروف لاتین موجود در پلاک نشان می دهد چه تعداد خودرو در منطقه موجود می باشد اگر آخرین حرف یک پلاک "U"باشد نشان می دهد که در یک منطقه خاص تقریباً بیش ۲۰۰٬۰۰۰ اتومبیل وجود دارد.
تروش، آلبانی (به لاتین: Trush, Albania) یک منطقهٔ مسکونی در آلبانی است که در شهرستان شکودر واقع شده است.
فهرست شهرهای آلبانی
تی اس اس دوک آو آلبانی (به انگلیسی: TSS Duke of Albany) یک کشتی بود که طول آن ۳۳۰٫۵ فوت (۱۰۰٫۷ متر) بود. این کشتی در سال ۱۹۰۷ ساخته شد.
تیم ملی فوتبال آلبانی یک تیم فوتبال بین المللی است که به نمایندگی از کشور آلبانی به میدان می رود. این تیم زیر نظر اتحادیه فوتبال آلبانی فعالیت می کند.تیم ملی فوتبال آلبانی (۲۰۱۶)
آلبانی ۵–۰ ویتنام (باستیا اومبریا، ایتالیا; فوریه ۱۲، ۲۰۰۳)
تیم ملی فوتبال آلبانی (۲۰۱۶)
جام حذفی فوتبال آلبانی (به آلبانیایی: Kupa e Shqipërisë) مسابقاتی است که به صورت حذفی در کشور آلبانی از سال ۱۹۳۹ تاکنون برگزار می شود. این جام از ۶۴ تیم که از سراسر کشور آلبانی در آن شرکت می کنند برگزار می شود.
باشگاه فوتبال تیرانا: ۱۶ قهرمانی
باشگاه فوتبال پارتیزانی تیرانا: ۱۵ قهرمانی
باشگاه فوتبال دینامو تیرانا: ۱۳ قهرمانی
باشگاه فوتبال پارتیزانی تیرانا با ۱۵ قهرمانی پرافتخارترین تیم این سری مسابقات به حساب می آید.
جایزه مرکز پزشکی آلبانی برای پژوهش های پزشکی و بیوپزشکی (انگلیسی: Albany Medical Center Prize in Medicine and Biomedical Research) دومین جایزهٔ پزشکی ارائه شده در ایالات متحده آمریکا به لحاظ ارزش مالی است که در زمینهٔ تحقیقات پزشکی توسط مرکز پزشکی آلبانی واقع در شهر آلبانی، نیویورک اهدا می شود. در سرتاسر جهان نیز، این جایزهٔ از لحاظ مالی، چهارمین جایزهٔ ارزشمند است (پس از جایزه بریکترو در علوم زیستی به مبلغ $۳ میلیون دلار، جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی به مبلغ $۱٫۲ میلیون دلار و جایزه شا به مبلغ $۱ میلیون دلار).
این جایزهٔ $۵۰۰٬۰۰۰ دلاری، همه ساله به دانشمندان، پزشکان یا گروه هایی اعطا می شود که کارهایشان منجر به پیشرفت قابل توجه در حوزه های سلامت و تحقیقات پزشکی و بهبود رسیدگی به بیماران شده باشد.
بنیان گذار این جایزه که اهدای آن از سال ۲۰۰۱ میلادی آغاز شد، بازرگان و نیکوکار آمریکایی موریس سیلورمن بود.


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

آلبانی در دانشنامه آزاد پارسی

آلبانی (Albania)
موقعیت. کشور آلبانی، که به گویش بومی اِشکیپنییا اشکیپری نام دارد، در اروپای شرقی، بر ساحل شرقی دریای آدریاتیک، جنوب مونته نگرو و در غرب کشورهای مقدونیه و یونان واقع است. ۲۸,۷۵۰ کیلومتر مربع مساحت دارد و پایتخت آن شهر تیرانااست.سیمای طبیعی. جمهوری آلبانی که در ساحل غربی شبه جزیرۀ بالکان جای دارد، سرزمینی کوهستانی است. نواحی شمالی آن را بخشی از کوه های آلپ، با نام آلپ های شمال آلبانی(به گویش آلبانیایی ها، بی یِشکاته نِمونا) با ارتفاع ۲هزار تا ۲,۶۰۰ متر، فراگرفته و نواحی مرکزی و شرقی را رشته کوه های پیندستشکیل داده است که روبه شرق بر ارتفاع آن ها افزوده می شود. بلندترین نقطۀ این کشور، کوه کوراببا ارتفاع ۲,۷۶۴ متر، در مرز کشور مقدونیه جا دارد. این کوه ها در غرب به جلگۀ ساحلی پست و پهناوری منتهی می شود که از مرز مونته نگرو در شمال تا خلیج وِلورهدر جنوب گسترده است. رودخانه های بسیاری که همگی از ارتفاعات شرقی رو به غرب جریان دارند، این کشور را مشروب می کنند و مهم ترین آن ها عبارت اند از رودخانۀ درینبا درازای۲۸۲ کیلومتر در شمال، اِشکومبینبا (۸۱ کیلومتر)، سِمان، (۲۵۳ کیلومتر)، در نواحی مرکزی و ویوسا، (۲۳۸ کیلومتر)، در جنوب. دریاچه های مرزی اسکوتاریدر مرز مونته نگرو، اوخریددر مرز مقدونیه، و پرسپادر مرز مشترک مقدونیه و یونان و آلبانی نیز از مهم ترین و چشمگیرترین عوارض آبی این سرزمین به شمار می آیند. کرانه های کشور آلبانی از بریدگی ها، خلیج ها، خورها، و مرداب های بسیاری تشکیل شده که خلیج وِلوره عمده ترین آن هاست و جزیرۀ سازان، با مساحت ۵ کیلومتر مربع، در مدخل همین خلیج، بزرگ ترین جزیرۀ کشور آلبانی است. آلبانی از نظر اداری و جغرافیایی به ۳۶ بخش تقسیم می شود و مهم ترین شهرهای آن عبارت اند از تیرانا،بِرات، دورِس، اِلباسان، فیِر، کوریتسا، لوشنیا، اِشکودر، و ولوره. اقلیم این کشور، مدیترانه ای است و کوهستان های شرقی آن زمستان های سرد و پربرف دارد. بارندگی های آن عمدتاً در زمستان است و در تابستان ها گرم و خشک و آفتابی است. میانگین دمای هوای شهر تیرانا در دی ماه۶.۸ درجۀ سانتی گراد، در تیرماه ۲۴ درجۀ سانتی گراد، و میانگین بارندگی سالانۀ آن بالغ بر ۱,۳۵۳ میلی متر است.
اقتصاد. آلبانی از فقیرترین کشورهای اروپایی است و دولت آن با مشکلات اقتصادی بسیاری روبه روست؛ تلاش برای نو سازی و پیشبرد کشور و جبران کمبودها و نواقص گذشته و تأمین نیازهای روزانۀ مردم، که بیشتر در روستاها و در سطحی کاملاً ابتدایی زندگی می کنند؛ اولویت دادن به کشاورزی و توسعۀ آن؛ ارتقای صنعت گردشگری؛ کاوش و بهره برداری از منابع بکر و دست نخوردۀ زیرزمینی؛ خصوصی سازی مالکیت ها و کارخانه ها؛ و تشویق و حمایت صنایع کوچک و تأمین مسکن. ازجمله مسائل پیش روی سیاست اقتصادی کشور آلبانی است. آلبانی از نظر تولید نیروی برقابیدر موقعیت خوبی قرار دارد و تولید نیروی الکتریسیتۀ آن در سال ۲۰۰۰ معادل۱.۶۷میلیون کیلووات بوده است. بررسی های زمین شناختی، که از ۱۹۹۱ با جدیت دنبال شده، از وجود منابع نسبتاً عظیم نفت تا میزان ۱۶۵میلیون بشکه و ذخایر گاز تا ۲میلیارد متر مکعب در زیر آب های ساحلی این کشور خبر می دهد. آلبانی علاوه بر ذخایر گران بهای نفت و گاز طبیعی، از نظر منابع زیرزمینی دیگری چون لیگنیت، کروم، مس، نیکل، و آهن نیز غنی است و کنسرسیومی متشکل از شرکت های انگلیسی و ایتالیایی، بهره برداری از آن را برعهده گرفته اند. صنعت آلبانی هنوز در مرحلۀ ابتدایی و محدود است؛ تولید مصنوعات کشاورزی، منسوجات و پوشاک، مواد نفتی، سیمان و تا حدی نیز مواد شیمیایی ازجمله فرآورده های صنعتی آن به حساب می آیند.
حکومت و سیاست. براساس قانون اساسی ۱۹۹۸، نوع حکومت این کشور جمهوری چندحزبی با یک مجلس قانون گذاری است. نهاد قانون گذاری این کشور، موسوم به مجلس خلق، از ۱۴۰ نماینده تشکیل شده است که برای چهار سال برگزیده می شوند. رئیس جمهور با رأی اکثریت نمایندگان مجلس و برای پنج سال انتخاب می شود و رهبر حزب حائز اکثریت، مقام اجرایی نخست وزیری و تشکیل هیئت دولت را برعهده دارد.
مردم و تاریخ. جمعیت آلبانی حدود ۳,۱۹۵,۰۰۰ نفر است (۲۰۱۰) و تراکم نسبی آن به۱۱۱.۱ نفر در کیلومتر مربع می رسد. روند افزایش جمعیت این کشور ۰.۶- درصد است و ۹۵ درصد از آنان را آلبانیایی ها تشکیل می دهند. ۷۰ درصد از مردم آن مسلمان اند و آلبانیایی زبان رسمی آنان است و حدود ۵۸ درصد از جمعیت آن در روستاها به سر می برند. میانگین امید به زندگی در آلبانی ۷۵ سال است و ۸۴ درصد از بزرگسالان آن باسوادند. آلبانیایی ها از تبار قوم ایلیریای باستان و از نژاد هندو اروپایی اند. این سرزمین در ۱۶۸پ م ضمیمۀ امپراتوری روم شد و ایلیریکوم نام گرفت. آلبانی از قرون ۳ تا ۵م مورد هجوم و تاخت وتاز اسلاوها قرار گرفت و از قرن ۶ تا ۱۳م بخشی از امپراتوری بیزانس بود. طی جنگ های ۱۴۴۳ تا ۱۴۶۸ به تصرف امپراتوری عثمانی درآمد و آیین اسلام در آن جا رواج یافت. در ۱۹۱۲ زمزمه های استقلال خواهی ملت های بالکان و ازجمله مردم آلبانی آغاز شد و ترکان عثمانی را وادار کرد با استقلال داخلی آن موافقت کنند. با آغاز جنگ های بالکان، آلبانی استقلال خود را رسماً اعلام کرد و اعضای کنفرانس لندن از آن حمایت کردند و در ۱۹۲۰ به عضویت جامعۀ ملل درآمد. در پایان جنگ جهانی دوم ارتش سرخ آن را تصرف کرد و حزب کمونیست آلبانی به رهبری انور خوجه زمام امور کشور را در دست گرفت. آلبانی تا زمان مرگ انور خوجه (۱۹۸۵) در پشت پردۀ آهنین قرار داشت، و در ۱۹۹۱ نخستین انتخابات آزاد در آن برگزار شد و نظام جمهوری چندحزبی با یک مجلس قانون گذاری برای ادارۀ این کشور برگزیده شد.
برای مطالعه بیشترمراجعه شود به:بالکان، اسلام_در_بالکان،بوگومیل ها

نقل قول های آلبانی

آلبانی با نام رسمی جمهوری آلبانی کشوری است در منطقهٔ جنوب شرقی اروپا.
• «این کشور سرزمینی است که رنج بسیاری کشیده، اما توانسته است نشان دهد که می توان علی رغم وجود مذاهب مختلف، در کنار هم و در صلح زندگی کرد و این برای جهان ما می تواند نشانه خوبی باشد.» -> پاپ فرانسیس
• «آلبانیایی ها اثبات کرده اند که زندگی مشترک پربار و صلح آمیز میان انسان ها و جوامعی که ادیان متفاوتی دارند، کاملاً ممکن و عملی است.» -> پاپ فرانسیس
• «آلبانی صاحب منابع طبیعی غنی است، نفت، گاز، مواد معدنی. آلبانی پتانسیل بالایی برای جذب توریست دارد. همین طور می توانیم بخش کشاورزی را توسعه دهیم و نیازهای خودمان را تأمین کنیم. کارهای زیادی هم در بخش انرژی انجام داده ایم. البته دستمزدها در کشور ما بسیار پایین است و این موضوع به ما در توسعه کارخانه ها کمک می کند. با تکیه بر همین منابع و توانمندی ها به دنبال ایجاد یک مدل جدید اقتصادی موفق هستیم.» -> ادی راما
• «این افسانه آلبانی فاسد و جنایتکار و بالکان فاسد و جنایتکار باید تمام شود، این یک حرف کلیشه ای است که سالها برای مخدوش جلوه دادن چهره این کشورها به کار برده شده است.» -> ادی راما
• «پرچم: نقش روی پرچم آلبانی بر این باور استوار شد که گویند آلبانیایی ها از یک عقاب به وجود آمده اند. این عقاب به شکل پرنده ای با دو سر سر بر روی رنگ قرمز پرچم این کشور جای داده شده است. بالای سر این پرنده ستاره ای وجود دارد که در سال ۱۹۴۵ به پرچم اضافه شد و ستارهٔ کمونیسم می باشد.» در اثرش چاپ ۱۳۷۰/ ۱۹۹۱م -> رسول خیراندیش

ارتباط محتوایی با آلبانی

آلبانی در جدول کلمات

آلبانی را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

پیشنهاد کاربران

سامیار ١١:٤٨ - ١٣٩٦/٠٤/١٥
(Albania)
نام فارسی آن دخیل از فرانسوی Albanie است. واژه Alb از زبان های هندواروپایی و به معنای «سفید» یا «کوهستان» است. ویکی پدیا
|

کمیل قیصری ١٨:٠٤ - ١٣٩٦/٠٦/٢١
سرزمین کوه نشینان
|

آریا بهداروند ٢١:١٤ - ١٣٩٦/٠٦/٢٢
نام قومی آریایی در ایالت خودمختار آلبانی*اران.الان * در زمان ساسانیان *در منطقه کنونی جمهوری آذربایجان *

که از شمال با اقوام سکایی آریایی شامل ::ماساژت*ماساگت.ماساگوت*
و سرمت ها


و از شرق به قوم کیمری و ارمنی

و از جنوب به ایالت آتروپاتکان
*آذربایجان *
همسایه بود


قوم آلبانی *آلان.اران.یاس لوس.الون*آریایی بودند

ارمنی ها به آنها آلوانک
می گفتند

با حمله مغول ها به ایران قوم
آلبانی *آلان * و
ماساژت *گوت.کوت.گوتی.ویز گوت.ژت*
از راه شبه جزیره آناتولی به اروپا کوچ کردند

قوم آلبانی در شبه جزیره بالکان ساکن شد و کشور آلبانی را بوجودآوردند

و آلبانی هایی که از بالای دریا سیاه کوچ کرده بودند در مجارستان
.رومانی.مولداوی ساکن شدند

گروهی از آلبانی ها و گوتی ها در شمال اسپانیا ایالت کاتالونیا *کوت آلونیا*را بوجود آوردند

گوتی ها در روم ساکن شدند
و حکومت ویز گوت ها را بوجود
آوردند

شبه جزیره گوتلند*ژتلند*در دانمارک
شهر گوتنبرگ آلمان

شهر یاسبری در مجارستان

شهر یاش*یاس *در رومانی

منطقه یا شی مولداوی

شهر آلونیا در ترکیه

شهر بارسلون *بارس الون*
مرکز ایالت کاتالونیا اسپانیا

محل زندگی قوم آلان *آلبانی *در
جمهوری اوستیا شمالی
جمهوری اوستیا جنوبی
در منطقه قفقاز کشور روسیه
این منطقه زمان سلسله قاجار جزء کشور ایران بود


اوستیا ::آستیا.
اوس تیا. آس تیا

|

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• آلبانی مجاهدین   • اتریش قدیم   • تیرانا آلبانی   • شهر کانادا   • آلبانی مجاهدین خلق   • فیلمی با بازی اکبر عبدی   • پایتخت لتونی   • فیلمی با بازی اکرم محمدی   • معنی آلبانی   • مفهوم آلبانی   • تعریف آلبانی   • معرفی آلبانی   • آلبانی چیست   • آلبانی یعنی چی   • آلبانی یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی آلبانی
کلمه : آلبانی
اشتباه تایپی : Hgfhkd
آوا : 'AlbAni
نقش : اسم خاص مکان
عکس آلبانی : در گوگل


آیا معنی آلبانی مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 97% )