انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

97 1032 100 1

آیت الله

/'AyatollAh/

معنی اسم آیت الله

اسم: آیت الله
نوع: پسرانه
ریشه اسم: عربی
معنی: نشانه خداوند

معنی آیت الله در فرهنگ معین

آیت الله
( ~ُ لْ لا) [ ع . ] (اِمر.) نشانه و حجت خدا، ع نوان یا لقبی که مسلمانان به مجتهدان و عالمان بزرگ دین می دهند. ، ~العظمی عنوان و لقب مجتهدان شیعه که مرجع تقلید هستند.

معنی آیت الله در فرهنگ فارسی عمید

آیت الله
۱. نشانه و حجت خدا.
۲. عنوان یا لقبی که مسلمانان به مجتهدان و عالمان بزرگ دین می دهند.

آیت الله در دانشنامه اسلامی

آیت الله
آیَت ُ اللّه ، یا آیة الله (نشانه خداوند )، عنوانی عام برای فقها و مراجع طراز اول و دوم شیعه از اوایل سده ۱۴ق /۲۰م است.
در ادوار پیشین تاریخ اسلامی ، برای فقها در کنار القاب و عناوین خاص مانند مفید، صدوق و شیخ الطائفه ، یک سلسله القاب عام نیز مانند شیخ الاسلام ، ملا و آخوند به کار رفته است . برخی القاب مانند ثقة الاسلام ، حجة الاسلام ، محقق ، علامه و نیز آیت الله نخست به قصد تعظیم در موارد خاص به کار رفته و بعد ها لقبی برای فردی معین شده و سپس بیش و کم به صورت عنوانی عام گردیده است . در سده ۴ق /۱۰م عنوان ثقة الاسلام برای محمد بن یعقوب کلینی ، در سده ۵ق /۱۱م عنوان حجة الاسلام برای امام محمد غزالی ، در سده ۷ق /۱۳م عنوان محقق برای جعفر حسن حلی، و در سده ۸ق /۱۴م عناوین علامه و آیة الله برای حسن یوسف حلی به کار رفت ؛ و همه آن ها تا قرن ها پس از کاربرد نخستین ، مختص به صاحبان اولیه آن ها باقی ماند. در سده ۱۴ق /۲۰م کاربرد برخی از این عنوان ها برای گروهی از فقها تکرار شد و رفته رفته گسترش بیشتری یافت . اکنون عناوین ثقة الاسلام ، حجة الاسلام و آیة الله کاربرد گسترده ای یافته و هر یک نشان دهنده سطح معینی از دانش فقهی است .
نخستین کس
چنانکه گفته شد، نخستین کس که عنوان آیت الله یافت ، حسن بن یوسف بن علی بن مطهر، معروف به علامه حلی یود. ابن حجر عسقلانی (د ۸۵۲ق /۱۴۴۸م ) او را آیة فی الذکاء خوانده است
احمد ابن حجر عسقلانی ، لسان المیزان ، ج۲، ص۳۱۷، بیروت ، ۱۳۹۰ق .
(۱) آقابزرگ ، الذریعة، ۲/۴۴۴، ۱۳/۱۳۳.(۲) آقابزرگ ، هدیة الرازی الی الامام المجدد الشیرازی ، تهران ، ۱۴۰۳ق .(۳) احمد ابن حجر عسقلانی ، لسان المیزان ، بیروت ، ۱۳۹۰ق .(۴) افندی اصفهانی ، عبدالله ، ریاض العلماء، به کوشش احمد حسینی و محمود مرعشی ، قم ، ۱۴۰۱ق ، ۱/۳۵۹.(۵) امین ، محسن ، اعیان الشیعة، بیروت ، ۱۴۰۳ق ، ۵/۳۹۶.(۶) تیموری ، ابراهیم ، تحریم تنباکو، تهران ، ۱۳۶۱ش ، ص۵۳، ۱۰۳.(۷) عباس قمی ، الکنی و القاب ، تهران ، ۱۳۹۷ق .(۸) احمد کسروی ، تاریخ مشروطه ایران ، تهران ، ۱۳۵۶ش .(۹) لغت نامه دهخدا.(۱۰) متینی ، جلال ، «بحثی درباره سابقه تاریخی القاب و عناوین علما در مذهب شیعه »، ایران نامه ، س ۱، شماره ۴، تابستان ۱۳۶۲ش .(۱۱) محمد باقر مجلسی ، بحار الانوار، بیروت ، ۱۴۰۳ق ، ۱/۳۵، ۵۸، ۵۱/۳۴۳.(۱۲) محمد ناظم الاسلام کرمانی ، تاریخ بیداری ایرانیان ، به کوشش علی اکبر سعیدی سیرجانی ، تهران ، ۱۳۶۲ش .(۱۳) حسن نراقی ، کاشان در جنبش مشروطه ایران ، تهران ، ۱۳۵۵ش .(۱۴) نوری ، حسین ، مستدرک الوسایل ، تهران ، ۱۳۸۲ق
آیت الله
آیَتُ اللّه، یا آیة الله (به معنای نشانه خداوند)، عنوانی برای نشان دادن جایگاه علمی فقیهان طراز اول و دوم شیعه. استفاده از آیت الله به عنوان لقبی برای فقهای درجه اول، از اوایل قرن چهاردهم رواج یافت. پس از تشکیل حوزه علمیه قم به وسیله شیخ عبدالکریم حائری و مرکزیت یافتن آن ، شماری از فقهای بزرگ که در آن گرد آمدند، آیت الله لقب یافتند. در گذشته این لقب برای برای بزرگداشت علامه حلی به کار می رفت.
در گذشته القابی مانند ثِقَةُ الاسلام، حُجَّةُ الاسلام و نیز آیت الله برای بزرگداشت چند فرد خاص به کار می رفت و تا قرن ها نیز مختص به این بزرگان باقی ماند. در قرن چهارم قمری عنوان ثقة الاسلام برای محمدبن یعقوب کلینی ، در قرن پنجم عنوان حجة الاسلام برای امام محمد غزالی ، در قرن هفتم عنوان محقق برای جعفر بن حسن حلی به کار رفت.
نخستین عالمی که عنوان آیت الله یافت ، در قرن هشتم، حسن بن یوسف بن علی بن مطهر معروف به علامه حلی بود. شرف الدین شولستانی، شیخ بهایی و ملا محمدباقر مجلسی ، در اجازه نامه هایی که برای شاگردان خود نوشته اند، از علامه حلی به عنوان «آیت الله فی العالمین» یاد کرده اند. ملا محمدباقر مجلسی در ذکر مشایخ روایت خویش ، همین عنوان را برای شهید اول نیز به کار برده است .
حاج سید یونس موسوی اردبیلی فرند آیت الله میرزا فتح علی اردبیلی یکی از آیات و مراجع بزرگ مشهد در قرن اخیر است. معظم له مجتهدی محقق، فقیهی اصولی و دانشمندی پارسا و مجاهد بود. در سال 1293 در شهر اردبیل متولد شد و بعد از پیمودن تحصیلات مقدماتی چند سالی از حضور علمای بزرگ زنجان ادبیات عرب و دروس فقه و اصول و حکمت و کلام و منطق را تکمیل نموده، رهسپار نجف اشرف گردید.
آیت الله اردبیلی متجاوز از سی و پنج سال در حوزه نجف و سایر شهرهای عتبیات از محضر اساتید متعدد برخوردار بود. بیشتر مراتب علمی و اجتهاد او از محضر پر فیض و پربرکت آخوند خراسانی و علامه یزدی نصیبش گردید. و خود به درجه استادی و اجتهاد رسید و در سلک مدرسین نجف قرار گرفت. مرحوم اردبیلی در سال 1346 از عراق وارد زادگاه خویش گردید ولی دیری نگذشت که رحل اقامت به قصد تربیت و تدریس علما در مشهد مقدس افکند و مردم آن شهر و فضلا مقدم او را گرامی داشتند و چند سال در رأس علما و مراجع و مدرسین حوزه مشهد کوشش می فرمود، تا آنکه در سال 1353 به علت اعتراض شدید به کشتار بی رحمانه مردم مشهد و حادثه مسجد گوهرشاد توسط رضا خان قلدر و ایادی او دستگیر شده و سرانجام او را به زادگاهش تبعید نمودند و حدود هشت ساله ناگزیر در شهر خود منشأ خدمات و آثار ارزنده گردیده و در پیشرفت مکتب جعفری به خوبی پیش رفت.
مرحوم اردبیلی بعد از سقوط رضاخان مجددا عازم مشهد مقدس گردید و تا پایان عمر در ردیف مراجع و آیات و مدرسین حوزه به تدریس علما و ترویج مذهب اشتغال داشت. عصر این سید بزرگوار مقارن زعامت آیت الله بروجردی در قم بود. معظم له کتاب معتقدات قاصر را در اصول عقاید و رسائلی در شرح و حاشیه عروه، قاعدۀ لاضرر، صلوة مسافر، و رســـاله ای در عمل مقلدین خویش به رشته تحریر برد و سرانجام این مرجع بزرگ در سال 1377 در مشهد مقدس جهان فانی را وداع نمود و با مرگ او ثلمه ای بر پیکر اسلام و تشیع و شیعیان مشهد وارد شد.
استاد بزرگوار و سید عالی مقام حاج سید ابراهیم اصطهباناتی (سید میرزا آقا) یکی از آیات و مدرسین بزرگ حوزۀ نجف در قرن اخیر است. آیت الله اصطهباناتی مجتهدی اصولی، حکیمی متکلم و محدثی مدقق و آیتی محقق بود و در تدریس اصول فقهی و حکمت و کلام و حدیث و رجال مهارت کامل داشت. حوزۀ درس او مجمعی از افاضل علما بود. معظم له یکی از اساتید و مشایخ اجازه به آیت الله نجفی مرعشی (مدظله) است.
مرحوم اصطهباناتی معاصر با آیت الله اصفهانی، آیت الله گلپایگانی، آیت الله شیرازی و آیت الله حکیم در جمله مراجع و علمای بزرگ حوزه نجف بود که بعد از وفات مرحوم آیت الله اصفهانی اغلب بلاد فارس و ایران از معظم له تقلید می نمودند. این سید بزرگوار آیتی صبور و بخشنده، عالمی خوش اخلاق و باهوش و ذکاوت بود که بعد از عمری خدمت به فضلا و شیعیان در حدود سال 1374 در نجف اشرف وفات نمود.
استاد معظم حضرت آیت الله سبحانی در ۲۸ شوال المکرم۱۳۴۷ق(۲۰ فروردین ۱۳۰۸ش) در تبریز در خانواده علم و تقوا و فضیلت دیده به جهان گشود.پدر بزرگوار ایشان زاهد وارسته، مرحوم آیت الله حاج شیخ محمد حسین سبحانی خیابانی است.
آیت الله حاج شیخ جعفر سبحانی، پس از فراغت از تحصیلات ابتدایی، در مکتبخانه مرحوم میرزا محمود فاضل (فرزند فاضل مراغی از شاگردان شیخ اعظم انصاری) به فراگیری متون ادب پارسی پرداخت و کتابهایی مانند: گلستان، بوستان، تاریخ معجم، نصاب الصبیان، ابواب الجنان و غیره را فراگرفت .سپس در ۱۴ سالگی (۱۳۶۱ق) رهسپار مدرسه علمیه طالبیه تبریز گردید و به آموختن مقدمات علوم و سطوح پرداخت. علوم ادبی را نزد مرحومان: حاج شیخ حسن نحوی و شیخ علی اکبر نحوی، و بخشی از مطول، منطق منظومه و شرح لمعه را در محضر علاّمه بزرگوار میرزا محمد علی مدرس خیابانی صاحب ریحانة الأدب (م۱۳۷۳ق) بیاموخت و این همه پنج سال (تا ۱۳۶۵ق) به طول انجامید.استاد سبحانی، در آن زمان سخت مشغول تعلیم وتعلم (دروس مقدمات) و مباحثه و تأیف بود. یادگار قلمی ایشان از آن زمان (با اینکه نوجوانی ۱۷ ساله بود) دوکتاب است که هم اینک موجود می باشد:۱.معیار الفکر (در منطق);۲.مهذب البلاغة(در علم معانی، بیان و بدیع).
مهاجرت به حوزه علمیه قم
دگرگونی در آذربایجان و ظهور فرقه دمکرات به رهبری پیشهور و غلام یحیی(در شهریور ۱۳۲۵ش) و تشکیل حکومت وابسته به شوروی، عرصه را برای تحصیل تنگ کرد و به همین جهت، استاد لازم دید محیط تحصیل را عوض کرده و رهسپار حوزه علمیه قم گردد. لذا در مهرماه ۱۳۲۵ شمسی وارد قم شد و به تکمیل سطوح، همت گماشت. باقیمانده فرائد الاُصول را نزد مرحوم آیت الله حاج میرزا محمد مجاهدی تبریزی (۱۳۲۷ـ ۱۳۷۹ق) و آیت الله حاج میرزا احمد کافی (۱۳۱۸ـ۱۴۱۲ق) آموخت و کفایة الاصول را هم نزد مرحوم آیت الله العظمی گلپایگانی (م۱۴۱۴ق) بیاموخت.
اساتید
آیت الله سبحانی پس از تکمیل سطوح عالیه در ۱۳۶۹ق، به درسهای خارج فقه و اصول راه یافت و به خوشه چینی از محضر بزرگان زیر پرداخت:۱. مرحوم آیت الله العظمی بروجردی (۱۲۹۲ـ۱۳۸۰ق) که در آن روزها مبحث وقت از کتاب صلاة را تدریس می فرمود.۲. مرحوم آیت الله حاج سید محمد حجت کوهکمری(۱۳۰۱ـ۱۳۷۲ق) که در آن زمان تدریس خارج بیع را آغاز کرده بود.۳. مرحوم آیت الله العظمی امام خمینی (۱۳۲۰ـ۱۴۰۹ق) که در آن زمان بحث استصحاب را مطرح می فرمود. معظم له تا پایان دوره اوّل درس اصول حضرت امام، به درس ایشان حاضر گشت آنگاه بر آن شد تا مجموع درسهای ایشان را به دقت ضبط کند و تحریر نماید،ه این کار در ضمن ۷ سال (۱۳۳۰ـ ۱۳۳۷ش) انجام گرفت و در همان زمان به چاپ رسید. امام راحل قدس سرَّه در آغاز کتاب مزبور ـ در تقریظی ـ چنیین نگاشته اند:----الحمد للّه ربّ العالمین و صلّی اللّه علی محمد و آله الطاهرین و لعنة اللّه علی أعدائهم أجمعین. وبعد فممّا منّ اللّه تعالی علی هذا العبد اتّفاق صحابة جمّ من الأفاضل و عدّة من الأعلام أیّدهم اللّه تعالی و منهم العالم العلم التقیّ صاحب الفکر الثاقب و النظر الصائب الآغا میرزا جعفر السبحانی التبریزی وفّقه اللّه تعالی لمرضاته و کثّر اللّه أمثاله و لقد جدّ و اجتهد فی تنقیح مباحث الألفاظ من بحث هذا الفقیر بحسن سلیقته و توضیحها بجودة قریحته فصار بحمد اللّه و له المنة صحیفة کافلة لمهمات المسائل... .فی تاریخ ۲۴ شهر ربیع المولود ۱۳۷۵قروح اللّه الموسوی الخمینی----چاپ این کتاب به وسیله استاد سبحانی مایه شگفتی بود. چه ، در آن زمان ۲۸ بهار بیشتر از عمر وی نمی گذشت و سبک نگارش کتاب هم به عربی شیوا و سلیس بود.حضرت آیت الله سبحانی به غیر از تحصیل دروس فقه و اصول ، به آموختن فلسفه و کلام و تفسیر نیز اشتغال داشت. استاد از دوران نوجوانی به مسائل فکری و عقلی کشش بسیار زیادی داشت و به شخصیتهای متفکر و اساتید منطق و معقول ارجی شایان می نهاد.از همین رو در تبریز به محضر مرحوم آیت الله حاج سید محمد بادکوبه ای (م ۱۳۹۰ق) شتافت و از او شرح قواعد العقائد علامه را بیاموخت. سپس در حوزه علمیه قم مطالعات فلسفی خویش را با شرکت در درسهای منطق و فلسفه حضرت آیت الله علامه سید محمد حسین طباطبائی(م۱۴۰۲ق) تکمیل نمود و در سالهای ۱۳۲۸تا ۱۳۳۰ ش شرح منظومه و پس از آن بخش اعظم اسفار را نزد ایشان فرا گرفت و همزمان، در جلسه شبهای پنجشنبه و جمعه علامه طباطبائی ، که در آن فلسفه مادی به نقد کشیده می شد و نگارش کتاب ارزشمند "اصول فلسفه و روش رئالیسم" و پاورقی آن توسط استاد شهید آیت الله مطهری حاصل آن جلسات بود، شرکت جست و پس از پایان این دوره به خواست حضرت استاد علاّمه، کتاب اصول فلسفه رابه عربی بازگرداند که نخستین جلد آن با تقریظ علامه طباطبائی به چاپ رسید.
تدریس
...
آیت االله حسین مظاهری از مراجع تقلید شیعه می باشد.
مرجع عالیقدر حضرت آیة الله االعظمی آقای حاج شیخ حسین مظاهری، در سال ۱۳۱۲ هجری شمسی در «تیران»، یکی از شهرستان های استان اصفهان و در خانواده ای مذهبی و روحانی و دوستدار خاندان پیامبر گرامی اسلام « (صلی الله علیه و آله وسلّم) » پا به عرصۀ وجود نهادند. تقید به شریعت و کوشش برای انجام واجبات و ترک محرمات الهی از ویژگی های برجستۀ خانوادۀ آیه الله العظمی مظاهری به ویژه والد ایشان، مرحوم حجة الاسلام و المسلمین حاج شیخ حسن مظاهری بود که این مساله، سهم بسزایی در رشد و تعالی روحی ایشان و علاقه مندی معظّم له در حوزۀ علمیه داشت.
دوران تحصیل
آیة الله العظمی مظاهری، با پایان دادن به تحصیلات غیر حوزوی، در سال ۱۳۲۶هجری شمسی، برای تحصیل علوم دینی، وارد حوزۀ علمیۀ اصفهان شدند. حوزۀ علمیۀ اصفهان در دوره های قبل، به ویژه در عصر صفوی، با ظهور عالمانی برجسته و سترگ و بر پایی جلسات علمی درخشش فراوان داشت. در دوره ای که آیة الله العظمی مظاهری به تحصیلات حوزوی روی آورده بود، حوزه اصفهان اگر چه درخشش پیشین را نداشت؛ امّا همچنان از استادان بزرگ و حوزه های بحث و درس خالی نبود. معظّم له در ابتدا به مدرسه مسجد سید اصفهان، که مقبره مرحوم سیّد شفتی نیز در آنجاست، وارد شده و مشغول به تحصیل شدند. آیة الله العظمی مظاهری دروس دورۀ ادبیات و نیز بخشی از دورۀ سطح را در اصفهان، در نزد استادان بزرگ آن دیار، فرا گرفته و در سال ۱۳۳۰ هجری شمسی، به منظور تکمیل تحصیلات خود و بهره مندی از محضر استادان حوزۀ علمیۀ قم، به این حوزه سترگ پای نهادند و پس از پایان تحصیلات سطح عالیه، در درس خارج فقه و اصول اعاظم حوزۀ علمیۀ قم شرکت جسته و در کنار آن به فراگیری دروس فلسفه، همانند اسفار و شفا و نیز تفسیر و کلام پرداختند. معظّم له در طی این سال ها، از تدریس دروس حوزوی نیز غافل نمانده و از آغاز تحصیل، دورس فراگرفته را تدریس می کردند. ایشان، عوامل کامیابی خود در زمینه های علمی را انتخاب استادان و هم مباحثه های خوب، تلاش برای مانع نشدن امور دنیوی در تحصیل، منظم بودن و تقویت دروس پایه می دانند.
اساتید
آیة الله العظمی مظاهری، با ورود به حوزۀ علمیۀ اصفهان دروس ادبیات را خدمت دو عالم ادیب، مرحوم حاج آقا جمال خوانساری و حاج آقا احمد مقدس فراگرفته و دروس سطح را نزد حضرات آیات خادمی، فیاض، طیب، ادیب ومدرس و منظومه حاجی سبزواری را در محضر مرحوم آیةالله حاج شیخ محمود مفید آموختند. با ورود به حوزۀ علمیه قم، کتاب مکاسب و کفایة الاصول را نزد مرحوم آیةالله حاج شیخ عبدالجواد جبل عاملی و مرحوم آیةالله العظمی مرعشی نجفی و مرحوم آیةالله مجاهدی و مرحوم آیةالله حاج شیخ مرتضی حائری و مرحوم آیةالله سید محمد باقر سلطانی «قدّس سرّهم» خواندند و آنگاه پیش از هشت سال در دروس خارج فقه حضرت آیةالله العظمی بروجردی و ده سال در دروس خارج فقه و اصول حضرت امام خمینی «قدّس سرّه» و بیش از دوازده سال در دروس خارج فقه و اصول آیةالله العظمی محقق داماد حاضر گشتند. همچنین اسفار ملا صدرا، شفای بوعلی سینا و دروس تفسیری و اعتقادی را نزد علامۀ طباطبائی فراگرفتند.
فعالیت های علمی و فرهنگی
...



آیت الله در دانشنامه ویکی پدیا

آیت الله
آیت الله در دو مورد به کار می رود:
آیت الله درجه ای است که به صورت لقب به کسانی که به درجهٔ اجتهاد رسیده باشند، داده می شود.
آیت الله (تهیه کننده موسیقی) تهیه کننده و هنرمند موسیقی هیپ هاپ اهل آمریکا است.
آیت الله در دو مورد به کار می رود:
آیت الله درجه ای است که به صورت لقب به کسانی که به درجهٔ اجتهاد رسیده باشند، داده می شود.
آیت الله (تهیه کننده موسیقی) تهیه کننده و هنرمند موسیقی هیپ هاپ اهل آمریکا است.
لامونت دارل (به انگلیسی: Lamont Dorrell) که بیشتر با نام آیت الله شناخته می شود تهیه کننده و هنرمند موسیقی هیپ هاپ اهل آمریکا است. او اهل منطقهٔ کوینز نیویورک است. او تا به حال با تعداد زیادی از هنرمندان بزرگ موسیقی هیپ هاپ مانند گوست فیس، راکیم، کارمگا، آر.ای د راگد من، ترژدی خدفی و ماستا ایس همکاری داشته است.
آیت الله اولین بار در سال ۱۹۹۹ و با تهیهٔ تک آهنگ «Ms. Fat Booty» برای ماس دِف به شهرت رسید.
او علاوه بر تهیه کنندگی موسیقی تا به امروز چند آلبوم شخصی هم منتشر کرده است. آخرین آلبوم آیت الله مجموعهٔ Live From The MPC60 است که در سال ۲۰۱۰ منتشر شده است.
آیت الله از مراسمیست که هواداران باشگاه فوتبال کاردیف سیتی هنگام جشن و شادی پس از گل استفاده می کنند. این عمل معمولاً همیشه پیش از دادن شعار «آیت الله را انجام بده» (به انگلیسی: Do the Ayatollah) توسط هواداران انجام می شود.
آیت الله مراسمی است که هواداران باشگاه فوتبال کاردیف سیتی هنگام جشن و شادی پس از گل اجرا می کنند. این عمل معمولاً پیش از دادن شعار «آیت الله را انجام بده» (به انگلیسی: Do the Ayatollah) توسط هواداران انجام می شود.
آیت الله، با صاف نگاه داشتن دو دست که به سوی همدیگر اشاره می کنند، بر بالای سر، و حرکت دادن مکرر آن به بالا و پایین انجام می شود.
جشن آیت الله از سال ۱۹۹۰ در بازی های کاردیف سیتی رایج شد. در اصل این مراسم را خوانندگان و هواداران یک گروه پانک ولزی انجام دادند. خوانندهٔ این گروه تحت تأثیر تصاویری از حاضرین در تشییع جنازهٔ سید روح الله خمینی، که در تلویزیون بریتانیا پخش شده بود قرار گرفت که این حرکت را به نشانهٔ ناراحتیشان از مرگ وی انجام می دادند.
آیت الله زنجانی ممکن است به یکی از این افراد گفته شود:
سید ابوالفضل زنجانی (۱۳۷۱-۱۲۷۸) عضو نهضت مقاومت ملی و جبههٔ ملی
سید رضا زنجانی (۱۳۶۲-۱۲۸۱)
سید موسی شبیری زنجانی (- ۱۳۰۶) مرجع تقلید حوزهٔ علمیه قم
سید احمد زنجانی
سید عزالدین حسینی زنجانی (۱۳۹۲- ۱۲۹۸) مرجع تقلید حوزهٔ علمیه مشهد
حسین دین محمدی زنجانی (مرگ: ۱۳۳۷)
اسدالله بیات زنجانی (-۱۳۲۰)
شیخ ابراهیم زنجانی مجتهد مشروطه خواه (مرگ: ۱۳۱۳)
عباسعلی عمید زنجانی (۱۳۹۰-۱۳۱۶)
سید محمد حسینی زنجانی (١٣٢٦-اکنون)، مرجع تقلید شیعه ، حوزه علمیه مشهد
مسجد آیت الله مربوط به دوره قاجار است و در کرمان، خیابان شریعتی، کوچهٔ برق واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۹ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۸۹۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فهرست آثار ملی ایران
سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری

چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

آیت الله در دانشنامه آزاد پارسی

در لغت به معنای نشانۀ خداوند، عنوانی که در عصر حاضر از سوی شیعیان ایران به بزرگان علمای دینی و روحانی اطلاق می شود. نخستین عالم دینی که در عالم تشیع به وی لقب آیت الله دادند، علامۀ حلّی ( ۶۴۸ ـ ۷۲۶ ق) بود ولی این عنوان تا قرن ۱۴ق دربارۀ دیگران به کار نمی رفت. سابقاً علمای بزرگ شیعه را برحسب مراتبی که داشته اند با القاب مختلف می خواندند. کلینی، صاحب الکافی و نخستین عالم بزرگ شیعه را ثقةالاسلام می نامیدند. در زمان صفویه القابی چون صدرالعلما و صدرالصدور و ملاباشی و شیخ الاسلام به مقامات عالی روحانی داده می شد. ظاهراً نخستین عالم شیعی که ملقب به حجت الاسلام شد، و این لقب را شاه طهماسب به او داد، محقق کَرَکی معروف به محقق ثانی ( ـ ۹۴۰ق) بود. در میان اهل سنّت نیز این لقب به ابوحامد غزّالی داده شد. در جنبش تنباکو (۱۳۰۷ق) این لقب به مراجع و علمای مبارز به ویژه میرزای شیرازی که رهبری جنبش را برعهده داشت داده شد. سپس این لقب به دو رهبر روحانی مشروطیت، سید عبدالله بهبهانی و سید محمد طباطبایی، اختصاص یافت و این دو به آیتین (دو آیت) مشهور شدند. از آن پس این عنوان دربارۀ مجتهدان و مراجع بزرگ دیگر نیز به کار رفت. بعد از آن که آیت الله بروجردی ( ـ ۱۳۴۰ ش) به مرجعیت رسید، برای تمییز وی از دیگران که مرجع بلامنازع بود، لقب آیت العظمی را دربارۀ او به کار بردند هم اکنون دربارۀ همۀ مراجعی که قبول عام یافته و صاحب رساله هستند، این عنوان به کار می رود و در برابر، علما و مجتهدانی که صلاحیت فتوا دارند امّا رساله و مقلّد ندارند، آیت الله نامیده می شوند. مقام پایین تر از آیت الله، حجت الاسلام است که معمولاًَ به کلیۀ مدرسین و طلاب فاضل اطلاق می شود. ثقةالاسلام در مرتبۀ فروتر از آن است و به طلاب گفته می شود.

ارتباط محتوایی با آیت الله

آیت الله را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• آیت الله بیات زنجانی   • مدت زمان تحصیل در حوزه علمیه   • عبدالله جوادی آملی   • آیت الله صافی گلپایگانی   • شغل های حوزه علمیه   • تحصیل همزمان حوزه و دانشگاه   • آیت الله شبیری زنجانی   • پایه های حوزه علمیه   • معنی آیت الله   • مفهوم آیت الله   • تعریف آیت الله   • معرفی آیت الله   • آیت الله چیست   • آیت الله یعنی چی   • آیت الله یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی آیت الله
کلمه : آیت الله
اشتباه تایپی : Hdj hggi
آوا : 'AyatollAh
نقش : عبارت
عکس آیت الله : در گوگل


آیا معنی آیت الله مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 97% )