انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

97 1033 100 1

آیه انذار

آیه انذار در دانشنامه اسلامی

آیه انذار
آیه علنى کردن دعوت پیامبر در سال سوم بعثت را آیه انذار گویند.
به آیه ۲۱۴ سوره شعرا "آیه انذار" مى گویند: "و انذر عشیرتک الا قربین
شعرا/سوره۲۶، آیه۲۱۴.    
براساس آن چه در تاریخ آمده، پیامبر(ص) در سال سوم بعثت مأمور ابلاغ این دعوت شد؛ زیرا تا آن زمان، دعوت، مخفیانه انجام مى گرفت و تعداد کمى اسلام را پذیرا شده بودند.اما هنگامى که آیه انذار و آیه "فاصدع بما تؤمر و اعرض عن المشرکین،"
حجر/سوره۱۵، آیه۹۴.    
پیامبر (ص) بستگان نزدیکش را به خانه ابوطالب دعوت کرد و پس از صرف غذا آنان را به دین اسلام دعوت نمود. از میان آن جمعیت که حدود ۴۰ نفر بودند جز علی - علیه السلام - کسى به نداى پیامبر (ص) لبیک نگفت.
مکارم شیرازی، ناصر، تفسیرنمونه، ج۱۵، ص۳۷۱.    
...
آیه انذار
آیه انذار، آیه ۲۱۴ سوره شعراء است که در سال سوم بعثت بر پیامبر اکرم(ص) نازل شد. بر طبق این آیه، پیامبر (ص) مأمور شد تا خویشان نزدیکش را بیم و هشدار دهد. رسول خدا (ص) نیز آنان را دعوت نمود و پس از فراخواندن به اسلام، علی بن ابی طالب (ع) را به عنوان جانشین و خلیفه پس از خود معرفی کرد.
بر طبق این آیه پیامبر اسلام (ص) مأمور شد تا خویشانش را به اسلام بخواند و آنان را بیم دهد.
طبق آنچه در تفاسیر شیعه و اهل سنت آمده است، پس از نزول این آیه، پیامبر(ص) چهل نفر از خویشان نزدیکش را به مهمانی دعوت نمود و به آنان گفت :
آیه انذار
آیه انذار آیه 214 سوره شعراء می باشد که به موجب آن پیامبر مامور به انذار خویشان نزدیک خود گردید و در جریان انجام این دستور که پیامبر آن را در یک مهمانی که ترتیب داد اجرا نمود، امیرالمومنین علیه السلام را به عنوان وزیر و جانشین خود تعیین نمود.
«وَأَنذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ»
و خویشان نزدیکت را بیم ده.
"عشیره" به معنای خویشاوندان است. چون خویشاوندان با یکدیگر معاشرت می کنند به آنها می گویند عشیره عشیره اقربین یعنی خویشان نزدیک. خداوند در این آیه شریفه به پیامبر فرمان می دهد که دعوت خود را انذار خویشاوندان نزدیکش آغاز نماید.
وقتی این آیه شریفه نازل شد رسول اکرم به علی(ع) فرمود غذایی ترتیب بده و بنی هاشم و بنی عبد المطّلب را دعوت کن. علی (ع) هم غذایی از گوشت درست کرد و مقداری شیر نیز تهیه کرد که آنها بعد از غذا خوردند. پیغمبر اکرم اعلام دعوت کرد و فرمود من پیغمبر خدا هستم و از جانب خدا مبعوثم. من مأمورم که ابتدا شما را دعوت کنم و اگر سخن مرا بپذیرید سعادت دنیا و آخرت نصیب شما خواهد شد. ابو لهب که عموی پیغمبر بود تا این جمله را شنید عصبانی و ناراحت شد و گفت تو ما را دعوت کردی برای اینکه چنین مزخرفی را به ما بگویی؟ ! جار و جنجال راه انداخت و جلسه را بهم زد. پیغمبر اکرم برای بار دوم به علی (ع) دستور تشکیل جلسه را داد. خود امیر المؤمنین که راوی هم هست می فرماید که اینها حدود چهل نفر بودند یا یکی کم یا یکی زیاد. در دفعه ی دوم پیغمبر اکرم به آنها فرمود هر کسی از شما که اول دعوت مرا بپذیرد، وصیّ، وزیر و جانشین من خواهد بود. غیر از علی (ع) احدی جواب مثبت نداد و هر چند بار که پیغمبر اعلام کرد، علی (ع) از جا بلند شد. در آخر پیغمبر فرمود بعد از من تو وصیّ و وزیر و خلیفه من خواهی بود
آیه انذار
آیه انذار آیه ۲۱۴ سوره شعراء درباره انذار خویشاوندان پیامبر(ص) است. رسول الله(ص) پس از نزول این آیه به علی(ع) دستور داد که نزدیکانش را به مهمانی دعوت کند. در این مهمانی، پیامبر(ص) پیام الهی مبنی بر مأموریتش و تعیین جانشین پس از خودش را به آنان اعلام کرد اما ابولهب جلسه را به هم زد. روز بعد هم به همین ترتیب عمل شد و پیامبر(ص) خطاب به حاضران، از رسالت خویش سخن گفت و از آنان در این راه یاری خواست؛ ولی هیچ کس جز علی(ع) دعوت او را پاسخ نگفت. رسول خدا، پس از اتمام حجت بر قوم خود، علی بن ابی طالب(ع) را برادر، وصی و خلیفه پس از خود در میان ملسمانان خواند.
انذار مصدر باب اِفعال از ریشه «ن ذ ر» و به معنای آگاه ساختن همراه بیم و پرهیز است. این مفهوم در بیش از ۱۲۴ جا در قرآن به کار رفته و در کنار تبشیر از وظایف مهم پیامبران به شمار رفته است.

آیه انذار در دانشنامه ویکی پدیا

آیه انذار
آیه انذار آیه ۲۱۴ سوره شعرا و ناظر به دعوت خویشاوندان و نزدیکان پیامبر اسلام به دین اسلام و اعلام خلافت علی است. این آیه همچنین با حدیث یوم الدار در ارتباط است.
﴿وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ﴾(سورهٔ شعراء-آیهٔ ۲۱۴)
و خویشانِ نزدیکت را هشدار ده.
And warn, O Muhammad, your closest kindred.
طبری از ابن عباس در تفسیر خود ذیل این آیه، این گونه نقل کرده است: هنگامی که آیه «انما انت منذر و لکل قوم هاد» نازل شد، پیامبر دست خود را بر سینه گذاشت و فرمود: من منذرم و برای هر قومی هادی است. آن گاه اشاره به شانه علی نمود و فرمود: تنها به واسطه تو است که هدایت شوندگان، بعد از من هدایت می گردند. همچنین این روایت در منابع شیعی همچون مجمع البیان ذکر شده است.
علامه طباطبایی در ذیل آیه در تفسیر المیزان اینگونه نظر خود را بیان می کند: از این آیه شریفه بر می آید که زمین هیچ وقت از هدایت گری که مردم را بسوی حق هدایت کند خالی نمی شود، یا باید پیغمبری باشد یا هادی دیگری که به امر خدا هدایت کند.


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

آیه انذار را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی آیه انذار   • مفهوم آیه انذار   • تعریف آیه انذار   • معرفی آیه انذار   • آیه انذار چیست   • آیه انذار یعنی چی   • آیه انذار یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی آیه انذار
کلمه : آیه انذار
اشتباه تایپی : Hdi hkbhv
عکس آیه انذار : در گوگل


آیا معنی آیه انذار مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 97% )