انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

94 1086 100 1

آیه مباهله

آیه مباهله در دانشنامه اسلامی

آیه مباهله
آیه مباهله به آیه ۶۱ سوره آل عمران اطلاق می شود. مباهله در اصل از مادة «بهل» بر وزن «اهل» به معنای رها کردن است. و معنای آن به معنی نفرین کردن دو نفر به همدیگر است.
در اصل از مادة «بهل» بر وزن «اهل» به معنای رها کردن است. به همین جهت هنگامی که حیوان را، به حال خود واگذارند، و پستان آن را برای جلوگیری از نوشیدن نوزادش در کیسه قرار ندهند به آن حیوان «باهل» می گویند و «ابتهال» در دعا به معنای تضرع و واگذاری کار بر خدا است و گاه این واژه را به معنای «هلاکت و لعن و دوری از خدا» معنی کرده اند، آن نیز به خاطر رها کردن و واگذار نمودن بنده به جای خویش و خروج از سایه لطف خدا است.
حسین، راغب اصفهانی، المفردات فی غریب القران، (دفتر نشر الکتاب، دوم، ۱۴۰۴)، ص۶۳.    
مباهله به معنی نفرین کردن دو نفر به همدیگر است، به این ترتیب که وقتی استدلالات منطقی در مسئلة دینی سودی نداشت، در یک جا جمع می شوند، و به درگاه خدا تضرع و از او می خواهند که دروغگو را رسوا سازد و مجازات کند.
مکارم شیرازی، ناصر، پیام قرآن (قم، انتشارات نسل جوان، دوم، ۱۳۷۴) ج۹، ص۲۳۰.    
«هر گاه بعد از علم و دانش که درباره مسیح به تو رسیده، کسانی با تو به بحث و ستیز برخیزند، به آنها بگو: بیایید ما فرزندان خود را دعوت می کنیم شما هم فرزندان خود را، ما زنان خویش را فرا می خوانیم شما هم، زنان خویش را، ما از نفوس خویش دعوت می کنیم، شما هم از نفوس خود، آنگاه مباهله می کنیم و لعنت خدا را بر دروغگویان قرار می دهیم.»
آل عمران/سوره۳، آیه۶۱.    
...
آیه مباهله
آیه مُباهله، آیه ۶۱ سوره آل عمران است که اشاره به واقعه مباهله پیامبر(ص) با مسیحیان نجران دارد. مفسران شیعه و برخی از اهل سنت این آیه را یکی از فضائل اصحاب کساء به ویژه امام علی(ع) دانسته اند. امام بر اساس این آیه به منزله نَفْس و جان پیامبر(ص) معرفی شده است. امام رضا(ع) این آیه را بزرگترین فضیلت حضرت علی در قرآن معرفی می کند.
مفسران شیعه و اهل سنت برآنند که این آیه، اشاره به مناظره مسیحیان نجران با رسول اکرم(ص) دارد. آنان حضرت عیسی را اقنومی از اقانیم ثلاثه و دارای جنبه خدایی می دانستند و توصیف وحیانی قرآن را درباره عیسی(ع) که وی را بنده پارسای خداوند و پیامبر می داند قبول نداشتند. پس از مؤثر نبودن صحبت ها و دلایل، پیامبر اکرم (ص) به آنان پیشنهاد مباهله داد.
مفسران اهل سنت مانند زمخشری، فخر رازی، بیضاوی و... گفته اند که مراد آیه از «اَبْناءَنا» حسن و حسین(ع)، و مراد از «نِساءَنا» فاطمه زهرا(س) و مراد از «اَنْفُسَنا» حضرت علی(ع)، بوده است، یعنی چهار تنی که همراه با خود رسول خدا، پنج تن آل عبا یا اهل کسا را تشکیل می دهند.
آیه مباهله
آیه 61 سوره آل عمران/3 به «آیه مباهله» شهرت یافته است. مباهله در اصطلاح به معنای نفرین کردن دو نفر یا دو گروه بر ضد یکدیگر است. بر اساس این آیه، وقتی مسیحیان نجران از روی لجاجت و عناد سخن پیامبر را درباره یگانگی آفریدگار و شخصیت حضرت عیسی علیه السلام نپذیرفتند، خداوند به پیامبر دستور داد که آنان را برای نفرین بر ضد یکدیگر بخواند و هر دو گروه در برابر هم بایستند و از خدا بخواهند که هر کس در این موضوع دروغ گو است، خداوند بر او غضب کند:
«فَمَنْ حَآجَّکَ فِیهِ مِن بَعْدِ مَا جَاءکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْاْ نَدْعُ أَبْنَاءنَا وَأَبْنَاءکُمْ وَنِسَاءنَا وَنِسَاءکُمْ وَأَنفُسَنَا وأَنفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَل لَّعْنَةُ اللّهِ عَلَی الْکَاذِبِینَ»
بر اساس روایات پرشماری از شیعه و سنی، رسول خدا صلی الله علیه و آله در صبح روز مقرر آمد؛ در حالی که امام حسین علیه السلام را در آغوش داشت و دست حسن علیه السلام">امام حسن علیه السلام را گرفته بود و حضرت فاطمه و امام علی علیهماالسلام در پشت سر حضرت حرکت می کردند.
حضرت به آن ها گفت: وقتی من دعا کردم، شما آمین بگویید. وقتی بزرگ مسیحیان چنین دید، خطاب به همراهانش گفت: ای گروه نصارا! همانا صورت هایی را می بینم که اگر از خدا بخواهند کوه را از جای بَرکَند، می کَنَد. مباهله نکنید که نابود می شوید؛ آنگاه آنان تسلیم پیامبر شدند و به پرداخت جزیه گردن نهادند.
آیه مباهله به آیه ۶۱ آل عمران، درباره ماجرای نفرین پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم و مسیحیان نجران اطلاق می شود.
به آیه ۶۱ سوره آل عمران "آیه مباهله" می گویند: (فمن حآجک فیه من بعد ما جاءک من العلم فقل تعالوا ندع ابناءنا وابناءکم ونساءنا ونساءکم وانفسنا وانفسکم ثم نبتهل فنجعل لعنة الله علی الکاذبین)
آل عمران/سوره۳، آیه۶۱.    
مباهله در اصل از ماده "بهل" به معنای رها کردن و قید و بند را از چیزی برداشتن، و گاهی به معنای هلاکت و لعن و دوری از خدا است، و این نیز از نتایج رها شدن و واگذارشدن بنده به حال خویش است.مباهله در اصطلاح به معنای نفرین کردن دو طرف به یکدیگر است؛ به این ترتیب که اگر یکی از طرفین نزاع درباره یک مسئله مهم مذهبی، قانع نشود، دو طرف در یک جا جمع شوند و به درگاه خدا تضرع کنند و از او بخواهند دروغگو را رسوا سازد و مجازات کند.
محتوای آیه
در آیه فوق، خداوند به پیامبر خود دستور داد که هرگاه پس از آن همه استدلال های روشن، کسی درباره الوهیت حضرت عیسی با تو مجادله کند، به او پیشنهاد مباهله کن که خویشان نزدیک خود را بیاورد و تو نیز خویشان نزدیک خود را دعوت کن و دعا کنید تا خداوند دروغگو را رسوا کند.
روش مباهله
...
آیه مربوط به ماجراى نفرین پیامبر و مسیحیان نجران را آیه مباهله گویند.
به آیه ۶۱ سوره آل عمران "آیه مباهله" مى گویند: "فمن حاجک فیه من بعد ما جاءک من العلم فقل تعالوا ندع ابناءنا و ابناءکم و نساءنا و نساءکم و أنفسنا و انفسکم ثم نبتهل فنجعل لعنة الله على الکاذبین ؛ هر کس که پس از فرا رسیدن علم (وحی) به تو درباره او (عیسی) با تو محاجه کند، بگو: بیایید تا ما پسرانمان و شما پسرانتان، ما زنان مان و شما زنانتان، ما خویشان نزدیک و شما خویشان نزدیک خود را بخوانیم، سپس (به درگاه خداوند) تضرع کنیم و بخواهیم که لعنت الهی بر دروغ گویان فرود آید."
معنای لغوی مباهله
مباهله در اصل از ماده "بهل" به معناى رها کردن و قید و بند را از چیزى برداشتن است . و گاهى به معناى "هلاکت و لعن و دورى از خدا "است . و این نیز از نتایج رها شدن و واگذار شدن بنده به حال خود است .
معنای اصطلاحی مباهله
مباهله در اصطلاح به معناى نفرین کردن دو طرف به یکدیگر است ؛ به این ترتیب که افرادى که با هم درباره یک مسئله مهم مذهبی گفت وگو دارند، در صورتى که یکى از طرفین قانع نشوند، در یک جا جمع شوند و به درگاه خدا تضرع کنند و از او بخواهند که دروغ گو را رسوا سازد و مجازات کند.
محتوای آیه مباهله
...
این مقاله درباره احتجاج به آیه مباهله در کلام اهل بیت علیهم السلام می باشد.
امام علی علیه السّلام در روز «شوری»، از آیه «مباهله» در حق خود بر حاضران استدلال نمود و بدان احتجاج فرمود.
احتجاج به آیه در شأن امام علی
عامر بن سعد بن ابی وقاص از پدرش روایت کرده است: «در یکی از روزها، معاویة بن ابی سفیان به سعد دستور داد تا به علی ناسزا بگوید! سعد ازدستور او سرپیچی کرد. معاویه از وی پرسید: به چه سبب است که علی را آماج ناسزا و دشنام نمی سازی؟ سعد گفت: به خاطر آن است که سه خصلت از رسول خدا در شأن علی شنیدم که با توجه به آن ها، هیچ گاه به سب و دشنام آن حضرت اقدام نمی کنم، و هرگاه یکی از آن ها برای من بود، بهتر از شتران سرخ مو که در اختیار من باشد، به شمار می آوردم....
احتجاج رسول خدا به آیه مباهله
هنگامی که آیه مباهله «قل تعالوا ندع ابناءنا و ابناءکم» نازل شد، رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلّم علی، فاطمه، حسن و حسین علیهم السّلام را به حضور طلبید و فرمود: «اللهم هؤلاء اهلی».
احتجاج امام کاظم به آیه مباهله
...
این آیه شریفه که به آیه مباهله مشهور است در مورد اهل بیت مورد استفاده و استناد قرار گرفته و معرفی می شود.«فمن حاجک فیه من بعد ما جاءک من العلم فقل تعالوا ندع ابناءنا و ابناءکم و نساءنا و نساءکم و انفسنا و انفسکم ثم نبتهل فنجعل لعنة الله علی الکاذبین»«پس هرگاه بعد از علم و دانشی که (درباره مسیح ) به تو رسیده، (باز) کسانی با تو به مجادله برخیزند، به آنان بگو: بیایید ما و شما، فرزندان، زنان و نفوس خود را فرا خوانیم، آن گاه مباهله کنیم و لعنت خدا را بر دروغ گویان قرار دهیم.»
مباهله در کتاب های لغت به معنای نفرین کردن به یکدیگر است؛ از دیر باز، هرگاه فردی می خواست حقانیت خود را به اثبات برساند و طرف مقابل خود را (دشمنش را) محکوم نماید، پیشنهاد مباهله می داد. آنگاه یک دیگر را نفرین می کردند، هر کدام که نفرینش اثر می کرد، قطعا حقانیت خود را ثابت کرده بود.
کیفیت مباهله
برای انجام مباهله، دو طرف مباهله، پنجه در پنجه یک دیگر می اندازند، به طوری که انگشتان هر دو نفر بصورت شبکه در می آید. سپس چنین می گویند:«اللهم رب السموات السبع و الارضین السبع و رب العرش العظیم، ان کان فلان جحد الحق و کفر به فانزل علیه حسبانا من السماء و عذابا الیما؛ بار الها! ای پروردگار هفت آسمان و زمین ! و ای خدای عرش بزرگ! چنانچه فلانی منکر حق است و به آن کافر می باشد، پس عذابی دردناک و آتشی سوزاننده از آسمان بر او فرو فرست.»
زمان خاص مباهله
انجام مباهله از هنگام طلوع فجر تا طلوع خورشید می باشد.
رابطه آیه مباهله با اهل بیت
...
نگاهی به تفسیر آیه مباهله، ترجمه فارسی کتاب «تفسیر آیة المباهلة» سید علی حسینی میلانی است که به دست هیئت تحریریه انتشارات حقایق اسلامی انجام شده است.
ترجمه و اصل کتاب توسط مرکز نشر حقایق اسلامی منتشر شده است.
هیئت تحریریه انتشارات حقایق اسلامی در این کتاب از ترجمه معنوی استفاده نموده است لذا ترجمه، بسیار روان و گویاست. ایشان توانسته است ترجمه موفقی از کتاب ارائه دهد.
ازجمله اضافات مترجمان به کتاب، کتاب نامه ای است که در انتهای ترجمه آمده است و در اصل کتاب نیست. در این کتاب نامه هشتاد منبع از منابع مورد استفاده کتاب ذکر شده است.
مقدمه در هر دو کتاب به قلم آیت الله میلانی است که این مقدمه در ترجمه کتاب، نسبت به اصل آن تفصیل بیشتری دارد. این تفصیل منحصر مقدمه نیست بلکه در عناوین فهرست مطالب ترجمه نیز می بینیم؛ هرچند در متن اصلی و ترجمه تعداد بخش های کتاب یکسان (هر دو چهار بخش) است؛ لکن عناوین مطالب در ترجمه بسیار بیشتر از عناوین مطالب اصل کتاب است؛ مثلاً مطالب فصل اول ترجمه در ده عنوان ارائه شده است ولی در اصل کتاب، آن مطالب ذیل شش عنوان آمده است. بنابراین عناوینی چون «تأمّلی در نقل گوناگون عالمان اهل سنّت»، «توجیه نووی» و «بررسی و نقد توجیه نووی» در ترجمه مشاهده می کنیم که در اصل کتاب وجود ندارد. این تفاوت را می توان در بخش های دیگر کتاب نیز دید.
ازجمله دیگر اضافات مترجمین به کتاب، مستندسازی برخی آیات است که در کتاب بدون ذکر آدرس نقل شده است مثلا آیه شریفه ««فَمَنْ حَآجَّکَ فِیهِ مِن بَعْدِ مَا جَاءکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْاْ نَدْعُ أَبْنَاءنَا وَ أَبْنَاءکُمْ وَ نِسَاءنَا وَ نِسَاءکُمْ وَ أَنفُسَنَا وَ أَنفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَل لَّعْنَةُ اللّهِ عَلَی الْکَاذِبِینَ» که در انتهای صفحه 59 و ابتدای صفحه 60 اصل کتاب ذکر شده آدرس ندارد اما در صفحه 97 ترجمه کتاب، آیه ذکر شده و در پاورقی به مستند آن اشاره شده است.

آیه مباهله در دانشنامه ویکی پدیا

آیه مباهله
آیه مباهله، آیه ۶۱ سوره آل عمران است که پیرامون مناظره ای بین محمد پیامبر اسلام و هیأت نجرانی نازل شده است.نبو
مباهله بر وزن مفاعَله به معنای انجام دادن کاری به صورت دو طرفه است، حروف اصلی آن بهل و به معنای خداوند او را لعنت کرد است.
پیامبر اسلام در سال دهم هجرت نامه ای به اسقف نجران نوشت و طی آن مسیحیان نجران را به دین اسلام دعوت کرد. نمایندگان پیامبر اسلام، عتبة بن غزوان و عبدالله بن ابی امیة و الهدیر بن عبدالله و صهیب بن سنان، نامه را به اسقف مسیحیان نجران رساندند. وی پس از خواندن نامه، شورایی مرکب از شخصیت های مذهبی و غیرمذهبی تشکیل داد که وارد مدینه شوند و از نزدیک با پیامبر دیدار کنند و دلایل نبوت ایشان را مورد بررسی قرار دهند.
هیئت مسیحیان نجران متشکل از ۴۰ یا ۶۰ یا ۷۰ نفر به مدینه رفتند که بزرگان این هیئت را چنین نام برده اند: ابوحارثة بن علقمة که اسقف اعظم اهالی نجران بود و عاقب که اسم او عبد المسیح بود و سید که اسم او ایهم بود. نمایندگان نجران پس از دیدار با پیامبر با او به مباحثه و تبادل نظرات و افکار پرداختند و در مورد مسیح و مریم و خدا به گفتگو نشستند، که در نهایت آنان به پیامبر گفتند: «گفتگوهای شما ما را قانع نمی کند». در این هنگام جبرئیل آیه مباهله را آورد و پیامبر را مأمور کرد تا با کسانی که با او مجادله می کنند به مباهله برخیزد. آن آیه (آیه ۶۱ سوره آل عمران) چنین است:
عکس آیه مباهله


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

آیه مباهله را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی آیه مباهله   • مفهوم آیه مباهله   • تعریف آیه مباهله   • معرفی آیه مباهله   • آیه مباهله چیست   • آیه مباهله یعنی چی   • آیه مباهله یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی آیه مباهله
کلمه : آیه مباهله
اشتباه تایپی : Hdi lfhigi
عکس آیه مباهله : در گوگل


آیا معنی آیه مباهله مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 94% )