انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

98 1093 100 1

آیه مودت

آیه مودت در دانشنامه اسلامی

آیه مودت
آیه ۲۳ سوره شوری به نام آیه مودت معروف است. این آیه از آیاتی است که بر فضیلت اهل بیت پیامبر (علیهم السّلام) و موقعیت ویژه آنان دلالت دارد.
جمله «قل لا اسالکم علیه اجرا الا المودة فی القربی»، که به آیه مودت موسوم است از آیاتی است که بر فضیلت اهل بیت پیامبر (علیهم السّلام) و موقعیت ویژه آنان دلالت دارد. تمام مفسران شیعه و جماعتی از مفسران اهل تسنن «القربی» در این آیه را به خویشان پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) تفسیر کرده و این آیه را از فضائل اهل بیت (علیهم السّلام) آن حضرت به شمار آورده اند. روایات شیعه و سنی گویای آن است که منظور از «القربی» در این آیه، چهار نفر علی و فاطمه زهرا سلام الله علیها">فاطمه و حسن مجتبی (علیه السلام)">حسن و حسین (صلوات الله علیهم) است. و در برخی روایات به نه امام معصوم (علیهم السّلام) پس از ایشان نیز تطبیق شده است که می توان گفت آن چهار نفر تنزیل و مصادیق زمان نزول آیه و آن نه امام تاویل و مصادیق آینده آیه بوده اند. بر این اساس، این آیه دلیل وجوب مودت آن چهارده نفر بر عموم مؤمنان است. البته، فایده این مودت به خود مؤمنان عاید می شود؛ زیرا این مودت زمینه ساز هدایت آنان و مصون ماندن آنان از هر نوع ضلالت است. برخی، وجوه دیگری را در معنای مستثنای این آیه بیان کرده اند که آن وجوه هم با مفردات و ظاهر آیه کریمه مخالف است و هم با روایاتی که در تفسیر «القربی» وارد شده، ناسازگار است.
متن آیه
«قل لا اسالکم علیه اجرا الا المودة فی القربی»
شوری/سوره۴۲، آیه۲۳.    
وجوهی را که در معنای مستثنای این آیه ذکر کرده اند عبارت است از:۱. «بر این تبلیغ مزدی از شما درخواست نمی کنم، جز دوستی با خویشاوندان نزدیکم.» این وجه از امام علی بن الحسین و امام محمدباقر و امام جعفر صادق (علیهما السّلام) و سعید بن جبیر و سدی و عمرو بن شعیب نقل شده و تمام مفسران شیعه و جماعتی از مفسران اهل تسنن آن را اختیار کرده اند. (شیخ طوسی فرموده است: «فقال علی بن الحسین (علیه السّلام) و سعید بن جبیر و عمرو بن شعیب معناه "ان تودوا قرابتی" و هوالمروی عن ابی جعفر و ابی عبدالله علیهما السلام» و پس از ذکر دو وجه دیگر در معنای آن فرموده است: «والاول هوالاختیار عندنا و علیه اصحابنا.»
طوسی، محمد بن حسن، التبیان فی تفسیر القرآن، ج۹، ص۱۵۸ - ۱۵۹.    
...
آیه مودت
آیه مَوَدَّت، بخشی از آیه ۲۳ سوره شوری است که بر فضیلت اهل بیت پیامبر(ص) دلالت دارد و پاداش رسالت رسول خدا(ص) را دوستی و محبت اهل بیت(ع) می داند.
«مودّت»، به معنای محبت داشتن و دوست داشتن است. و «قربی» نزدیکی در نسب و خویشاوندی رحمی است.
تمام مفسران شیعه و بسیاری از مفسران اهل سنت از ابن عباس نقل کرده اند که پس از هجرت پیامبر (ص) به مدینه، انصار درباره اداره نظام اسلامی گفت و گو کردند. آنان تصمیم گرفتند نزد رسول خدا (ص) بروند و بگویند: اگر برای پیشرفت اسلام و اداره جامعه نو بنیاد خویش نیاز اقتصادی و مالی داشته باشید، همه ثروت و امکانات ناچیز ما در اختیار شماست. هرگونه مصلحت بدانید و در آن تصرف کنید که سبب افتخار ما است. در اینجا بود که آیه مودت بر پیامبر(ص) نازل شد. تا اجر و مزد رسالت حضرت محمد (ص) دوستی و محبت اهل بیت (ع) معرفی نماید و نه پاداش مادی و دنیوی.
آیه مودت
مزد رسالت، «مودت قربی» است. این موضوع در آیه 23 سوره شوری/42 آمده؛ از همین رو آن را «آیه مودت» یا «آیه قربی» گفته اند:
«قُل لاَأَسئَلُکُم عَلیهِ أَجرًا إِلاّ المَودّةَ فِی القُربی و مَن یقتَرِف حَسنةً نَزد لهُ فِیها حُسنًا إِنّ اللّهَ غَفورٌ شَکورٌ...»
روایات و مفسران شیعه، مقصود از «قربی» را خویشاوندان و نزدیکان پیامبر صلی الله علیه و آله دانسته اند. به گفته طبری، در بسیاری از روایات اهل سنت «قربی» به نزدیکان پیغمبر تفسیر شده است و او خود نیز همین نظر را برمی گزیند و برخی از این روایات را نقل می کند. سیوطی نیز روایاتی را در این زمینه آورده است.
مهرورزی به اهل بیت علیهم السلام از دیدگاه قرآن و سنت؛ نگاهی به تفسیر آیه مودت، ترجمه ای روان، بر کتاب «تفسیر آیة المودة» آیت الله سید علی حسینی میلانی که توسط هیئت تحریریه مرکز حقائق اسلامی، صورت گرفته است. این کتاب، پژوهشی است پیرامون آیه شریفه مودت، که در دوران معاصر نوشته شده است.
کتاب با سرآغازی از مرکز حقایق اسلامی و پیشگفتاری از مؤلف آغاز و مطالب در پنج بخش، تنظیم شده است.
در بخش نخست، به «قربی» از منظر و دیدگاه پیامبر(ص) نگریسته شده است. نویسنده در پاسخ به این سوال که ذوی القربی چه کسانی هستند؟ به این نکته اشاره دارد که آن گاه که ما پیرو کتاب و سنت باشیم و به راستی بخواهیم از نظر اعتقادی و عملی به آن چه در کلام خدا و پیامبر(ص) آمده، عمل کنیم، لازم است که به شخص پیامبر(ص) مراجعه کرده و آن حضرت را در اختلاف های خود به داوری بپذیریم و یکی از مواردی که در معنای آن اختلاف شده، آیه «مودت» است که خداوند فرموده است: «قُلْ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبی» به اعتقاد نویسنده، بنابر روایت های شیعه و سنی، پیامبر(ص) معنای «قربی» را بیان و مراد از آن را خویشاوندان خویش؛ یعنی حضرت علی(ع)، فاطمه(س) و دو فرزند آنها معرفی کرده است
در ادامه، به راویان حدیث قربی و نیز کتاب هایی که این حدیث را در خود جای داده، اشاره شده است. امام اول تا ششم؛ عبدالله بن عباس؛ عبدالله بن مسعود... از جمله روایان این حدیث به شمار می روند. صحیح البخاری؛ صحیح مسلم؛ مسند احمد؛ صحیح ترمزی و... از جمله کتبی است که این حدیث را در خود جای داده است
در بخش دوم، به بررسی و تصحیح سندهای روایات مرتبط با آیه مودت پرداخته شده است. نویسنده، این روایات را از مهمترین و مشهورترین کتاب های حدیثی و تفسیری اهل سنت، از عالمان پیشین و متأخیرین آن ها نقل کرده است. با این بیان، تمامی عالمان شیعه و اهل سنت، به طور اتفاق، نزول آیه مبارکه مودت را درباره اهل بیت(ع) می دانند
به اعتقاد نویسنده، روایت هایی که بیان گر گفتار حق هستند و در کتاب های اهل سنت روایت شده اند، بنا بر آراء و دیدگاه رجالی آنها، به سه قسمت تقسیم می شود:

آیه مودت در دانشنامه ویکی پدیا

آیه مودت
آیهٔ مودت بخشی از آیه ۲۳ سوره شوری است. شیعیان این آیه را دلالت بر فضیلت اهل بیت پیامبر می دانند و آن را پاداش رسالت محمد فرض می کنند.
ذَلِکَ الَّذِی یُبَشِّرُ اللَّهُ عِبَادَهُ الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ قُل لَّا أَسْأَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبَی وَمَن یَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَّزِدْ لَهُ فِیهَا حُسْنًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَکُورٌ؛ این همان است که خدا بندگان خود را که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده اند مژده داده است بگو به ازای آن پاداشی از شما خواستار نیستم مگر دوستی در باره خویشاوندان و هر کس نیکی به جای آورد برای او در ثواب آن خواهیم افزود قطعاً خدا آمرزنده و قدرشناس است.
مودّت به معنای محبت داشتن و دوست داشتن است. و قربی نزدیکی در نسب و خویشاوندی رحمی است.
تمام مفسران شیعه و بسیاری از مفسران اهل سنت از ابن عباس نقل کرده اند که پس از هجرت پیامبر به مدینه، انصار دربارهٔ اداره نظام اسلامی گفتگو کردند. آنان تصمیم گرفتند نزد محمد بروند و بگویند: اگر برای پیشرفت اسلام و اداره جامعه نو بنیاد خویش نیاز اقتصادی و مالی داشته باشید، همه ثروت و امکانات ناچیز ما در اختیار شماست. هرگونه مصلحت بدانید و در آن تصرف کنید که سبب افتخار ما است. در اینجا بود که آیه مودت بر محمد نازل شد.


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

آیه مودت در دانشنامه آزاد پارسی

آیۀ مَوَدَّت
(یا: قربی) در قرآن، سورۀ شوری، بخشی از آیۀ ۲۳: «برای آن کار از شما مزدی نمی طلبم، مگر دوستی در حق خویشان». مفسران شیعه و برخی مفسّران اهل سنّت مراد از «قربی» را نزدیکان پیامبر (ص)، یعنی اهل بیت می دانند.

ارتباط محتوایی با آیه مودت

آیه مودت را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی آیه مودت   • مفهوم آیه مودت   • تعریف آیه مودت   • معرفی آیه مودت   • آیه مودت چیست   • آیه مودت یعنی چی   • آیه مودت یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی آیه مودت
کلمه : آیه مودت
اشتباه تایپی : Hdi l,nj
عکس آیه مودت : در گوگل


آیا معنی آیه مودت مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 98% )