انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

95 1041 100 1

ابراهیم

/'ebrAhim/

برابر پارسی: پرهام

معنی اسم ابراهیم

اسم: ابراهیم
نوع: پسرانه
ریشه اسم: عبری
معنی: (تلفظ: ebrāhim) (عبری) پدر عالی، (در اعلام) یکی از پیامبران اولوالعزم و نام فرزند حضرت محمد (ص) که در کودکی وفات یافت، سوره ی چهاردهم از قرآن کریم دارای پنجاه و دو آیه - پدر جماعت بسیار یا پدر عالی مقام، نام یکی از پیامبران بزرگ ملقب به خلیل الله، نام سوره ای در قرآن کریم، نام پسران

معنی ابراهیم در لغت نامه دهخدا

ابراهیم. [ اِ ] (اِخ ) یکی ازدریاچه های افریقا در منبع نیل که در سال 1291 هَ.ق. کشف و به نام ابراهیم پاشای خدیو نامیده شده است.

ابراهیم. [ اِ] (اِخ ) ناحیه ای است در کانادا که سپاه انگلیس و فرانسه بدانجا جنگ کردند.

ابراهیم. [ اِ ] (اِخ ) کوهی است در کرمان زمین که آنرا کوه ابراهیم نامند. (مؤیدالفضلا).

ابراهیم. [ اِ ](اِخ ) نام سوره ٔ چهاردهمین از قرآن کریم ، پس از رعدو پیش از حجر و آن مکیه است ، دارای پنجاه ودو آیت.

ابراهیم. [ اِ ] (اِخ ) نام یکی از مجلِّدین مشهور. (ابن الندیم ).

ابراهیم. [ اِ ] (اِخ ) (نهر...) نام رودی به شام در جنوب غربی طرابلس الشام و مصب آن بحر ابیض است و بطول 25 هزارگز.

ابراهیم. [ اِ ] (اِخ ) ابواسحاق بن لنگک. او نیز مانند پدر به عربی شعر می گفته است.

ابراهیم. [ اِ ] (اِخ ) ابورافع. از صحابه ٔ رسول صلوات اﷲعلیه. رجوع به ابورافع شود.

ابراهیم. [ اِ ] (اِخ ) (مولی السید...) پدر او یکی از بزرگان اولیاء و اصلاً ایرانی بود و بقریه ای نزدیک اماسیه انتقال کرده بود. سلطان بایزید دوم در جوانی خویش بصحبت او نائل شد و از او کرامات دید. ابراهیم ابتدا در زاویه و خانقاه پدر خویش پرورش یافت و سپس برای تحصیل علم به بروسه رفت و از شیخ سنان الدین و حسن سامیسونی و خواجه زاده علم آموخت و از آن پس محمدپاشای قره مانی وزیر، او را بتربیت فرزندان خویش گماشت و بعد از آن سلطان محمدخان او را بتعلیم پسر سلطان بایزید مأمور کرد، و در مرزیفون و قره حصار و بعض بلاد دیگر و نیز در مدرسه ٔ اماسیه ٔ سلطان بایزید بتدریس مشغول شد و در آخر متولی قضای آماسیه گشت و به پیری از تدریس و قضا دست کشید و سلطان سلیم در جوار ابوایوب انصاری خانه ای خریده به او اهدا کرد و در 935 هَ.ق. در حالی که متجاوز از نود سال داشت برحمت حق پیوست. او مردی عالم و زاهد و بحلم و حسن اخلاق متصف بوده است. گویند هیچکس او را خفته نیافت. دائم بر دو زانو می نشست و در همان حال بخواب می شد و هیچگاه کار به کسی نفرمود و بتن خویش کار خود میکرد و تا آخر زن اختیار نکرد و همه ٔ عمر را بعلم و عبادت گذرانید.

معنی ابراهیم به فارسی

ابراهیم
کلانتر ( حاج ) ( مقت . ۱۲۱۵ ه . ق . ) وی در زمان لطفعلی خان زند کلانتر شیراز بود و بهنگام محاصره شیراز از طرف آغا محمد خان او با تبانی قبلی و وسیله تسخیر شهر را برای خان قاجار فراهم آورد و ازین رو مورد توجه وی شد و بوزارت بابا خان ( فتحعلی شاه آینده ) که حاکم ایالات جنوبی بود رسید فتحعلی شاه پس از جلوس با به آنکه به تاج و تخت خود را مدیون او می دانیت - بسبب قدرت و نفوذ بسیار وی بیمناک گردید و او و همه افراد خانواده اش را - که شاغل مقامات مهم دولتی بودند در یک زمان دستگیرکرد و بقتل رسانید و فقط از قتل یگانه فرزند بیمار او صرف نظر کرد ند و او با وجود علت مزاج زنده ماند و خانواده قوام الملک را تشکیل دادند.
پدر او یکی از بزرگان اولیائ و اصلا ایرانی
نام قصبه در شمال غربی هندوستان
دو تن از عرفای قرن سوم هجری
سر دودمان اغالبه از مردم مرو رود
از فقها و نحویین قرن یازدهم از مردم احسا
نام یکی از اکابر زهاد نیمه قرن اول و دوم
دومین پادشاه از سلسله ارتقیه حصن کیفا
از مشایخ صوفیه در قرن هفتم هجری از علمای قرن بیستم و کتاب حسنیه ابوالفتوح را بفارسی ترجمه کرد
نام یکی از بزرگان طریقت متصوفه معاصر ابراهیم
یکی از مذهبین مشهور مصاحف
یکی از شعرای اخیر عرب
هجدهمین پادشاه از سلسله بابری مغول در هندوستان
چهارمین پاه از برید
از رجال حدیث
طبیب مخصوص معتز بالله عباسی بوده
از حفاظ نیشابور
نهمین پادشاه اغلبی
از مشایخ صوفیه
یکی از رجال حدیث
نام شش تن از محدثین

معنی ابراهیم در فرهنگ فارسی عمید

ابراهیم
چهاردهمین سورۀ قرآن کریم، مکی، دارای ۵۲ آیه.

ابراهیم در دانشنامه اسلامی

ابراهیم
ریشه کلمه:
ابراهيم‌ (۶۹ بار)

«علیه الاسلام» جَدّ اوّل حضرت رسول «صلى اللّه علیه و آله» و پیامبران بنى اسرائیل، مورد تصدیق مسلمین و یهود و نصارى است. نام مبارکش 69 بار در قرآن مجید آمده، و دین مبین اسلام همان دین ابراهیم است این پیامبر بزرگ در شهر «اور» از شهرهاى بابل بدنیا آمد و نیز تولّد او را در شهر «فدّام آرام» نوشته‏اند و در آنجا بزرگ شد و با بت پرستان به مبارزه برخاست و سپس بشام هجرت فرمود قرآن مجید قسمت‏هاى بزرگى از زندگى و مبارزات وى را براى معرّفى او و ارشاد دیگران نقل کرده است و ما بخشهائى از آن را در زیر مى‏آوریم. نا گفته نماند: سلیقه ما در این کتاب، استخراج حالات پیامبران از قرآن است، و به خرافات و اسرائیلیات نیز که در احوال آن بزرگواران بافته شده نظر خواهیم نمود. سیر در آفاق خداوند به ابراهیم «علیه‏السلام» رشد فکرى داد و او را بسوى حق هدایت فرمود. در قرآن مجید مى‏خوانیم: ابراهیم به پدرش آزر (به «آزر» رجوع شود. آیا آزر پدر اصلی آنحضرت بود، آیا استغفار آن حضرت برای او چه صورت داشت؟ توضیح داده شده است.) گفت: آیا بتها را معبود مى‏گیرى؟ من تو و قومت را در ضلالى آشکار مى‏بینم بدینسان حکومت و تدبیر آسمانها و زمین را به ابراهیم نشان مى‏دهیم (روى عللى) و تا از اهل یقین شود. چون تاریکى شب او را فرا گرفت ستاره‏اى دید گفت: این پروردگار من است و چون غروب کرد گفت: غروب کننده‏ها (زوال پذیران) را دوست نمى‏دارم. و همین که ماه را طالع دید گفت: این پروردگار من است و چون غروب کرد، گفت: اگر پروردگارم مرا هدایت نکند حتماً از گمراهان خواهم بود. و همین که خورشید را طالع دید گفت: این پروردگار من است، این از آن دو بزرگتر است و چون در افق ناپدید گردید گفت: اى مردم، من از آنچه شریک خدا قرار مى‏دهید بیزارم، من رو کردم به کسى که آسمانها و زمین را آفرید، مایل به حقّم و از مشرکان نیستم. قوم با او به محاجّه برخاستند، گفت: آیا با من درباره خدا که هدایتم کرده محاجّه مى‏کنید من از آنچه بخدا شریک مِیَنگارید بیم ندارم.... چطور از بتهائى که شریک خدا مى‏دانید بترسم و شما بى‏دلیل بخدا شریک مِیانگارید و نمیترسید؟... اینهاست حجّت ما که به ابراهیم در برابر قومش دادیم به ابراهیم از پیش، درک و رشد دادیم و به حال او دانا بودیم، به پدرش و قومش گفت: این تمثال‏ها چیست که بر عبادت آنها کمر بسته‏اید؟ . این آیات ترجمه یک بخش از احوال این پیامبر بزرگ است و از آنها سه مطلب به دست مى‏آید. یکى اینکه خداوند به ابراهیم «علیه السلام» رشد و درک عنایت فرمود و او بزودى دریافت که پرستش بتها باطل و عارى از حقیقت است. آنچه نمى‏بیند و نمى‏فهمد و نمى‏گوید وَلا یَضُرُّ و لاینفع است چگونه قابل پرستش تواند بود؟ لذا به آن مردم مى‏گفت: آیا اینها آنگاه که مى‏خوانید مى‏شوند؟ یا به شما نفعى یا ضررى مى‏رسانند؟ این بود که با بت پرستى به مبارزه برخاست. دوّم اینکه: ابراهیم «علیه السلام» و بت پرستان در وجود خالق توافق داشتند و اختلاف در این بود که آفتاب و ماه و ستارگان و بتها در تدبیر و اداره عالم تأثیرى دارند یا نه؟ ابراهیم «علیه السلام» مى‏خواست اثبات کند که تدبیر عالم مثل خلقت آن، هر دو کار خداست این مطلب از «اِنّى برى ء مَمّا نُشرکُونَ» و از «اِنَّکُم اَشرَکتُمُ بِاللّهِ» آشکارا فهمیده مى‏شود. اگر بخدا عقیده نداشتند گفتن اینکه: بخدا شریک قرار مى‏دهید معنى نداشت. آن حضرت مى‏خواست بفهماند تا خلق و امر را از خدا بدانند و آنها زیر بار نمى‏رفتند لذاست که مى‏فرمود: آنکه مرا آفرید هم او هدایتم مى‏کند. او اطعام مى‏کند و سیرابم مى‏گرداند و چون مریض شوم شفایم مى‏بخشد و اوست که مرا مى‏میراند سپس زنده‏ام مى‏کند و از او انتظار دارم که روز جزا گناهم را ببخشد . اینها براى آنست که اثبات کند: تدبیر و گرداندن کارهاى جهان مثل آفریدن، کار خالق است و در نتیجه پرستش و عبادت نیز خاصّ اوست. و از اینکه مشرکین و یا لااقل بسیارى از آنها بوجود خدا عقیده داشتند، و اختلاف بر سر تأثیر بتها و اجسام طبیعى دیگر (البتّه تأثیر اجسام طبیعى بالاستقلال) در امور عالم بود، نباید وحشت کرد. که قرآن از مشرکان نقل مى‏گفتند: ، ، ، یعنى بتها را براى آن عبادت مى‏کنیم که ما را پیش خدا مقرَّب کنند. و اینان نزد خدا واسطه‏هاى مااند. و اى پیامبر اگر از آنها بپرسى آسمانها و زمین را کى آفرید؟ حتماً خواهند گفت: خدا. مطلب سوّم آن است که نفى پرستش آفتاب و ماه نظیر بتها ساده نبود و احتیاج بتدبّر و تفکّر داشت که اوّلا ابراهیم خود یقین کند حکومت و تدبیر دست خداست و آنها معبود و پروردگار نیستند «لِیَکُونَ مِن الْموْقِنینَ» ثانیاً با پرستش آنها به مبارزه برخیزد لذا آن حضرت با رشد و درکى که خدا داده بود طلوع و غروب و محکوم بحکم و مسلوب الاختیار بودن آنها را به حساب آورد و یقین کرد که پروردگار نیستند و پروردگار همان خالق و آفریننده زمین و آسمانهاست و آنوقت گفت:«یا قوم اِنّى برى‏ء مِمّا تُشْرِکُونَ. اِنّى وَجَهْتُ وَجْهىَ لِلَّذى فَطَرَ السَّمواتِ وَ الْاَرْضَ». هیچ مانعى ندارد که بگوئیم: ابراهیم «علیه السلام» به خدا ایمان داشت و درباره ربوبیّت آفتاب و ماه و غیره که مردم مى‏پرستیدند در کاوش و تحقیق بود و ابتدا درباره هریک از آنها گفت: این پرورش دهنده من است سپس به حسابش رسید و دید هیچ یک رَبّ نیستند و آنگاه گفت: پروردگار من همان خالق من و آفریننده مخلوقات است. اگر بظاهر قرآن دقت کنیم و از حق گویى باک ننمائیم مطلب همین است. از امام صادق «علیه السلام» سئوال شد: آیا ابراهیم در گفتن هذا رَبّى مشرک شد؟ فرمود:... این از او شرک نبود زیرا او در طلب پروردگارش بود. چه مانعى دارد که بگوئیم: ابراهیم «علیه‏السلام» در همان وضع و در کاوش بود و گفت «هذا ربّى» و بعد بطلانش بروى روشن شد. مگر نه این است که همه با سیر در آفاق و انفس بوجود خدا پى مى‏برند، مگر نه این است که خدا فرمود: «نُرِى اِبراهیمَ مَلَکوتُ السَمواتِ و الاَرضِ وَ لِیَکون من المُوقِنین». ممکن است بعضى ساده لوح چنین پندارند که پیامبران «علیهم السلام» همه چیز را از اوّل مى‏دانستند و یقین آنها بدون تفکّر و تدبّر بود و احتیاج به آن نداشتند. ما در مقابل این سخن تفّکر، 15 ساله حضرت رسول «صلى اللّه علیه و آله و سلم» را در کوه حراء و آیه و آیه را دلیل مى‏آوریم که صریح‏اند: حضرت رسول (ص) پیش از وحى از این چیزها اطلاع نداشت. آرى خداوند ابراهیم «علیه السلام» را هدایت کرد ولى با تفکّر و تدبّر در امور عالم و ملکوت آسمانها و زمین. و سپس وحى آسمانى آن هدایت را محکمتر کرد. شکستن بتها نادره دیگرى که قرآن از این مرد بزرگ نقل مى‏کند شکستن بتها و تکه پاره کردن آنهاست چه تصمیم بزرگ و چه کار پر مخاطره‏اى؟!! چه شجاعت و اقدام مؤثرى و ضربت مهلکى؟!! هر چه بود آن حضرت خواست بتها را در هم شکند تا مردم بدانند: این معبوهاى انگل حتّى به دفاع از خود نیز قدرت ندارند. او به پدرش و قومش گفت: این صورت‏ها چیست که پرستش مى‏کنید؟ گفتند: پدران خود را در چنین کار یافته‏ایم (و از آنها پیروى مى‏کنیم) گفت: بى شک شما و پدرانتان در ضلالى آشکار بوده‏اید. گفتند جدّى میگوئى یا شوخى میکنى؟ گفت: نه جدّى مى‏گویم، اینها ربّ نیستند ربّ شما ربّ آسمانها و زمین است که آنها را آفریده و من براین حقیقت گواهم آنگاه به ستارگان نظر کرد (عظمت و ملکوت خداوندى در نظرش مجسّم شد و نادانى مردم ناراحتش کرد) گفت: «انّى سَقیم» من پریشانم. روى از او بگردانیدند و پى کارشان رفتند. ابراهیم به سوى خدایشان رفت (پیشواى توحید از دیدن آن مجسّمه‏هاى بى‏جان که در اثر حکومت جهل، مقام الوهیّت را احراز کرده بودند بسختى تکان خورد و بر آنها فریاد کشید و گفت آیا نمى‏خورید؟!! چه شده چرا سخن نمیگوئید پس شروع کرد بکوبیدن آنها «صافات:89-93.» آنها را تکه تکه کرد و فقط بزرگشان را گذاشت که شاید به او مراجعه کنند (مردم چون وارد بتخانه شدند و از ماجرا آگاهى یافتند) گفتند کى با خدایان ما این چنین کرد؟ او بى‏شک ستمکار است گفتند: شنیدیم جوانى ابراهیم نام آنها را به بدى یاد مى‏کرد. گفتند: او را به محضر مردمان بیاورید، تا گواهى دهند (که خدایان را به بدى یاد مى‏کرده و این گواهى وسیله اقرار او باشد چون ابراهیم را آوردند) گفتند: اى ابراهیم آیا تو با خدایان ما چنین کرده‏اى؟ گفت: بلکه (شاهد حال که همه قطعه قطعه شده‏اند و بزرگشان سالم مانده، نشان میدهد که) بزرگشان این کار را کرده است. از خودشان بپرسید اگر سخن مى‏گویند. مردم به ضمیرهاى خود رجوع کردند و گفتند: که شما ستمگرید (نه ابراهیم بعد باطل‏شان را بجاى حق گرفته و خود را در محاکمه او ذیحق دانسته) گفتند: تو میدانى که اینها سخن نمى‏گویند (و احاله به گفتگو با خدایان دلیل آنست که تو این کار را کرده‏اى) گفت: پس جز خدا، چیزى مى‏پرستید که نه سودى به شما مى‏رساند و نه زیانى میزند؟!! قباحت بر شما و بر آنچه غیر خدا مى‏پرستید آیا نمى‏فهمید؟!! (از این سخنان روشن شد که ابراهیم در مقام دفاع از خود نیست و نمیخواهد بگوید: من نکرده‏ام بلکه غرضش ابطال خدائى خدایان است . گفتند: اگر مى‏خواهید مجازاتش کنید، او را بسوزانید و خدایانتان را یارى کنید (تا در آینده کسى به این فکر نیافتد و بدانند جزاى اهانت به خدایان سوزاندن است) گفتیم: اى آتش بر ابراهیم خنک و سالم باش. خواستند با این نیرنگ او را مغلوب کنند ولى آنها را زیان‏کارتر کردیم . حقانیت ابراهیم کاملا روشن گردید. تا اینجا آنچه زیر عنوان سیر در آفاق و شکستن بتها گفته شد، مُتَّخَذاز قرآن مجید و کاملا ساده و طبیعى است، ولى براى توضیح بیشتر به سه مطلب از آنچه گذشت دوباره اشاره مى‏کنیم. 1- ابراهیم بآذر، خطاب کرد. آیا آزر پدر اصلى آنحضرت بود یا جدامى او؟ این مطلب در (آزر) تحقیق خواهد شد. 2 - در ترجمه این آیه گفتیم که: ابراهیم «علیه السلام» آنها را توبیخ کرد و از پرستیدن بت‏ها بر حذر نمود،آنگاه به ستارگان نگاه کرد و عظمت خدادر نظرش مجسم شد و از نادانى آن قوم بر آشفت و گفت: من پریشان حالم. در لغت به مکان خوفناک و بقلب کینه ور مکان سقیم گفته شده است. لازم نیست سقیم در آیه به معنى مریض بگیریم و هیچ مانعى ندارد که مراد از سقیم پریشان حالى باشد و مسلماً ابراهیم در آن وقت ناراحت و پریشان حال بود و ایضاً بنظر میاید که مراد از سقیم در آیه نیز پریشان حالى بوده باشد. یعنى یونس را از شکم ماهى بصحرا انداختیم و پریشان حال بود، نه اینکه مریض و تب‏دار. در این صورت به احتمالات زیادى که درباره آیه فوق گفته شده احتیاجى نمى‏ماند. اتفاقاً پس از تحقیق در این باره دیدم مرحوم مجلسى نیز در وجه چهارم از وجوهى که براى آیه شریفه ذکر کرده این توجیه را فرموده‏اند(بحارالانوار حالات حضرت ابراهیم «علیه السلام». 3 -«قالَ بَلْ فَعَلَهُ کَبیرُهُمْ هذا) درباره این آیه نیز سخنان بسیار گفته شده است. در تفسیرالمیزان فرموده: گفت شاهد حال که همه قطعه قطعه شده و بزرگشان سالم مانده نشان مى‏دهد که بزرگشان این کار را کرده است و این مقدّمه بود که بعداً بگوید: از خودشان بپرسید. و این خبر جدّى نیست بلکه براى الزام خصم است و اینگونه سخن در محاورات زیاد است. انتهى. آرى به طور حتم اینگونه سخن گفتن براى الزام خصم و اثبات حق است و گرنه قرآن آنرا بصورت قبول نقل نمى‏کرد. کذب قبیح است کاذب مبغوض خداست. ولى ابراهیم «علیه السلام» خلیل اللّه است و محبوب خداست ، ، . وانگهى خود قرآن مى‏گوید ابراهیم خود این نقشه را کشید و بزرگشان را سالم گذاشت تا به او رجوع کنند «فزجَعَلَهُمْ جُذاذاً اِلّا کَبیراًلَهُمْ لَعَلَّهُمْ اِلَیهِ یَرجَعونَ» و در روایات اهل بیت «علیهم السلام» در خصوص آیه ما نحن فیه هست که فرموده‏اند: و اللّه ابراهیم دروغ نگفت. در صحیح بُخارى جزءِ 4 باب قول اللّه «وَ اتَّخَذَ اللّه ابراهیم خَلیلاً» و جزء 6 کتاب التفسیر سوره بنى اسرائیل و جزء 7 باب اتخاذ السرارى. و سنن ابى داود کتاب طلاق باب 16 و صحیح مسلم ج 2 باب فضائل ابراهیم و صحیح ترمذى کتاب تفسیر سوره انبیاءِ حدئیث 3 از ابو هریره از رسول خدا «صلى الله علیه وآله وسلم» نقل شده که: ابراهیم دروغ نگفت مگر در سه مورد، دو تا براى خدا و یکى براى زنش ساره: آنجا که در جواب بت پرستان گفت: «اِنّى سَقیمَ» و آنجا که پس از شکستن بتها گفت: «بَل فَعَلَهُ کَبیرُهم» و آنجا که به پادشاه جبّار گفت: ساره خواهر من است. ابن اثیر در نهایه ماده سقم در توجیه آیه (انّى سَقیم) بعد از چند وجه، گوید: صحیح آن است که این یکى از سه دروغ ابراهیم است دومى «بَلْ فَعَلَهُ کبیر هم هذا) سومّى که گفت: ساره خواهر من است. در کامل ابن اثیر ج 1 باب ذکر هجرة ابراهیم باز مى‏بینیم که این حدیث از ابو هریره نقل شده است. قهرمان این خرافه، ابو هریره دومى است. رو سیاهى و دروغ پردازى این شخص حاجت به بیان ندارد. اوست که با کعب الاحبار مى‏نشست و دروغ‏هاى او بر رسول خدا«صلى اللّه علیه و آله و سلم» مى‏بست تعجّب از نویسندگان این کتابهاست که فکر نکرده‏اند این گونه خرافات با آیه «وَ اتَّخَذَ اِبراهیمَ خَلیلاً» و ده‏ها آیات دیگر که مقام شامخ ابراهیم «علیه السلام» را روشن مى‏کند چگونه مى‏سازد؟!!! آیا خدا از یک طرف مى‏فرماید «اِنَّما یَفْتَرى الکَذِبَ الذین لا یؤمنون» و از طرف دیگر ابراهیم دروغگو (نعوذ باللّه) را خلیل خود مى‏خواند؟! ولى چون ابوهریره نقل کرده باید دم نزد و قبول کرد هر چند بر خلاف قرآن باشد عجبا؟!!! در تورات« سِفر پیدایش» باب 12 داستان مسافرت ابراهیم «علیه السلام» به مصر نقل شده و در آنجاست که ابراهیم گفت: این خواهر من است در قرآن مجید ذکرى از این سَفَر و از این سخن به میان نیامده و در کتابهائى امثال مروج الذهب و تاریخ یعقوبى نیز نقل نشده. ابوهریره نقل تورات را تا حدى رقیق کرده و به حضرت رسول «صلى اللّه علیه و آله و سلم» نسبت مى‏دهد و در همانجاست که ابراهیم یکى از سه دروغ تاریخى خود را گفت و آن این بود که: ساره خواهر من است که بیم داشت اگر بگوید: زن من است در خطر بیافتد. جریان مسافرت ابراهیم «علیه السلام» به مصر در روضه کافى و در بحار ج 12 ص 45 طبع جدید نقل شده در طریق روایت، ابراهیم بن ابى زیاد کرخى که توثیق نشده و سهل بن زیاد واقع است و روایت حجّیت ندارد وانگهى در آن از دروغ خبرى نیست و در آن هست که ابراهیم «علیه السلام» فرمود: این زن حرم من و دختر خاله من است. ناگفته نماند دانشمند محترم صدر بلاغى با آنکه در مقدّمه کتاب قصص قرآن مى‏نویسد: قصص قرآن تحریفات و اشتباهکارى‏هاى کتب عهد قدیم و جدید را اصلاح فرموده و همچنین دانشمند محترم سید باقر موسوى که قصص قرآن محمّد احمد حادَالمولى را ترجمه کرده هر دو در ضمن شرح حال ابراهیم «علیه السلام» فصلى بنام (ابراهیم در مصر) منعقد کرده و بطور ارسال مسلّم جریان ساره و قول ابراهیم «علیه السلام» را که: این خواهر من است نقل کرده‏اند. حال آنکه گفتیم در قرآن در آن خبرى نیست و ریشه آن در تورات است. آن هم در صورت بسیار ناروا. حال که نام کتاب را قصص قرآن گذاشته‏اند لازم بود قصص قرآن بنویسند نه قصص تورات. البتّه هر دو کتاب مفیداند ولى این لغزش و امثال آنرا نمى‏شود نادیده گرفت. قربانى‏ خداوند امتحان بزرگ و بى‏نظیرى براى ابراهیم «علیه السلام» پیش آورد: امتحانى که قرآن در آن «اِنَّ هذا لَهُوَ البلاءُ المُبین» راستى این امتحان آشکارى است، امتحانى که سِلم محض بودن ابراهیم و فزرندش را در فرمان خدا برملا ساخت. خدادر دوران پیرى به آنحضرت دو پسر بنام اسمعیل و اسحق چنانچه خود فرمود . چون اسمعیل بحد تلاش و کوشش رسید آن امتحان پیش آمد. بهتر است از زبان وحى بشنویم (ابراهیم گفت: من بسوى پروردگارم مى‏روم. او حتماً راهنمائیم مى‏کند. پروردگارا فرزند نیکوکارى به من عنایت فرما. او را به پسرى بردبار بشارت دادیم. چون به حد سعى و تلاش با پدرش، رسید ابراهیم گفت: اى پسر محبوبم من پى در پى در خواب مى‏بینم که تو را سر مى‏برم رأى تو چیست؟ گفت: پدرم به مأموریّت خود عمل کن حتماً انشاءاللّه مرا بردبار خواهى یافت (در اینجا معلوم شد، این فرزند لایق چه قدر عاقل و بردبار است و این است معنى «غلامٌ حلیمٌ» چون پدر به قربانى کردن و پسر به قربانى شدن تسلیم گشتند و او را به پیشانى به زمین گذاشت (تسلیم و عظمت هر دو روشن شد) و او را ندا کردیم: اى ابراهیم حقّا که خواب خویش را راست کردى و به مرحله عمل آوردى ما نیکوکاران را همین طور پاداش مى‏دهیم (همچنان که خواب تو به مرحله عمل آمد، تمام وعده‏هاى ما درباره نیکوکاران همانطور به مرحله عمل خواهد آمد) راستى این امتحان آشکارى است و به آن قربانى، کشتار بزرگى را عوض دادیم... سلام بر ابراهیم «صافات: 99-109» در اینجا ذکر سه نکته لازم است. 1 - مراد از کشتار عظیم در آیه «وَ فَدَبْناه بِذِبحٍ عظیم» که عوض قربانى اسمعیل است باحتمال قوى، کشتار بزرگ و همه ساله عید قربان است زیرا یکى از علل قربانى موسم حجّ زنده نگاه داشتن خاطره فداکارى ابراهیم «علیه السلام» است. در روایت خصال صدوق و عیون اخبار الرضا «علیه السلام» هست که آن حضرت فرمود: هر قربانى که در منى تا روز قیامت ذبح شود فدیه اسمعیل است (بحار ج 12 ص 123) و در کتاب عیون اخبار الرضا اضافه شده که قربانى‏هاى دیگر غیر قربانى حجّ هم فدیه اسمعیل میباشد. 2 - روایت شده که ابراهیم «علیه السلام» در آن روز قوچى را ذبح کرد بنظر من این عمل افتتاح کشتار بزرگ بدست آن جناب بود. یعنى خدا قربانى عظیم و مستمر حج را عوض اسمعیل قرار داد و افتتاح آنرا به ابراهیم «علیه السلام» محوّل کرد. بعضى‏ها مى‏گویند: مراد از ذبح عظیم شهادت ابا عبداللّه الحسین «علیه السلام» و یاران اوست و نسبت آنرا بر روایت مى‏دهد. در روایت همچو مطلبى پیدا نکردیم. بلکه در حدیث آمده که شهادت امام حسین «علیه السلام» از جانب خدا به ابراهیم اعلام شد و آن حضرت محزون گردید. خداوند فرمود ثواب این مانند ثواب حزنى است که دوست داشتى کاش اسمعیل را ذبح مى‏کردى و در راه خدا غمگین مى‏شدى و به ثواب مى‏رسیدى . این سخن چنانکه مى‏بینیم غیر از آنست که گفته شود: شهادت امام«علیه السلام»و یارانش عوض اسمعیل است. 3 - لازم نیست در اینجا از نسخ امر صحبت شود و بگوئیم: ابتدا ابراهیم بسر بریدن مأمور شد و سپس نسخ گردید چنانچه در این باره بتفصیل سخن گفته‏اند. زیرا تدبّر نشان مى‏دهد که سخنى در کار نبوده و ابراهیم «علیه السلام» عین آنچه را در خواب دیده انجام داده است. آن حضرت به فرزندش گفت من در خواب مى‏بینم که تو را سر بریدم. به عبارت دیگر تمام شده عمل را در خواب ندیده بود. فرق هست میان این دو که بگوئیم (اَرى‏ اَذْبَحُکَ) و (اَرى‏ ذَبَحْتُکَ) همان را که در خواب دیده بود در ظاهر به عمل آمد. النهایه باید گفت که آن حضرت تصوّر مى‏کرد این عمل قهراً به انجام خواهد رسید، ولى وحى صریح آن تصوّر را از بین برد. داستان این قربانى در تورات نیز (سِفر پیدایش باب 22) نقل شده است. بناى کعبه کعبه خانه خدا و در عین حال خانه مردم و براى مردم است تدبر در آیات روشن مى‏کند که کعبه پیش از ابراهیم «علیه السلام» بنا شده بود. آن حضرت آنرا پس از خرابى تجدید ساختمان کرد و زن و فرزندش را در آن بیابان سکونت داد در حالیکه اثرى از آبادى در آنجا نبود. تا رفته رفته محلى آباد گردید و محلّ تجمع مردم شد. آن بزرگوار در بناى کعبه و اسکان خانواده خود در آنجا جز رضاى خدا نظرى نداشت تفضیل این قضایا در سوره‏هاى بقره و ابراهیم و حج، مشروح احکام و دستورهاى حضرت ابراهیم است که با وحى آسمانى توسط فرزند بزرگوار آن حضرت محمد بن عبداللّه پى ریزى شده است. گذشته از آنچه تا کنون نقل شد قرآن مبین نادره‏هاى دیگرى از ابراهیم «علیه السلام» آورده است. از جمله زنده شدن چهار مرغ است در دست او، که به امر پروردگار براى اطمینان هر چه بیشتر آن حضرت درباره معاد: زنده شدند «ابراهیم گفت: خدایا به من بنما که چگونه مردگان را زنده مى‏کنى؟ گفت: آیا تو هنوز ایمان نیاورده‏اى؟ گفت: آرى ایمان آورده‏ام ولى مى‏خواهم قلبم آرام شود» الخ بقره: 260 کلمه کَیْفَ تُحیِى المُوتى‏ صریح است در این که سئوال آن حضرت از کیفیّت احیاء بود. این مثل آن ست که کسى مثلا پالایشگاه آبادان را ندیده، به او آن را تعریف مى‏کنند او بوجود پالایشگاه یقین دارم ولى آرزو مى‏کند که اى کاش با چشم خود آنرا ببیند تا قلبش آرام و حسرتش از بین برود. در صحیح مسلم ج 2 باب من فضائل ابراهیم، از ابو هریره نقل شده که رسول خدا «صلى الله علیه وآله» فرمود: ما بشّک (در امور معاد) از ابراهیم اَحَقّیم، آنگاه که گفت: . عجبا. خداوند گواهى مى‏دهد که ابراهیم ایمان داشت ولى ابو هریره او را در امر معاد مردد مى‏داند و نعوذ باللّه به رسول خدا «صلى اللّه علیه و آله و سلم» نسبت شک مى‏دهد و مى‏گوید:او بشک از ابراهیم سزاوارتر است!! سخن ابوهریره با موازین اسلامى و با چگونه مى‏سازد آیا رسول خدا در امر معاد (معاذاللّه) مردّد بود؟!!. تورات در سِفر پیدایش باب 17 آیه 24 نقل مى‏کند: ابراهیم در نود سالگى خود را ختنه کرد. در صحیح مسلم ج 2 باب فضائل ابراهیم و بخارى جزء 4 باب از ابوهریره نقل شده که رسول خدا «صلى اللّه علیه و آله و سلم» فرمود: ابراهیم در هشتاد سالگى ختنه کرد. به نظر مى‏آید ابوهریره این سخن را از کعب الاحبار گرفته و به حضرت رسول اللّه «صلى اللّه و علیه و آله و سلم» نسبت داده است. اگر در آیات 75 تا 84 سوره انعام دقت کنیم خواهیم دید محاوره ابراهیم «علیه السلام» با قوم خود درباره اصنام و در نظر به ستارگان و ماه و آفتاب و گفتن (هذا ربّى) و بعد ابطال آن، همه در محل اصلى آن حضرت و قبل از خروج از بابل بوده است، تاریخ یعقوبى و تاریخ کامل ابن اثیر و مجمع البیان و مروج الذهب نیز چنین نوشته است در کتاب قصص قرآن تألیف دانشمند محترم آقاى صدر بلاغى و قصص قرآن محمد احمد جادالمولى که دانشمند محترم آقاى سید محمد باقر موسوى ترجمه کرده است. این محاوره در شهر حَرّان و با ستاره پرستان آن شهر نقل شده است و آن حضرت از وطن خود خارج شده و به شهر حرّان آمده بود. معلوم نیست این مطلب از کجا گرفته شده و با ظاهر قرآن مخالف است. مستر هاکس در قاموس کتاب مقدّس ص 4 مى‏گوید: ابراهیم بانى و موجد و رئیس عظیم طایفه یهود و بنى اسماعیل و سایر طوایف اعراب بود. مخفى نماند یهود براى اینکه خود را حق جلوه دهند مى‏گفتند: ابراهیم از ماست و یهودى بود. نصارى نیز مى‏گفتند: چون با آمدن انجیل، دین به نصرانیّت برگشت، پس ابراهیم نصرانى است و از ما مى‏باشد. این سخن دروغ است، زیرا یهودیّت و نصرانیّت بعد از نزول تورات و انجیل پیدا شده و ابراهیم «علیه السلام» پیش از آن دو بود قرآن فرماید «اى اهل کتاب چرا درباره ابراهیم محاجّه مى‏کند (و هر یک او را از خود مى‏پندارید) حال آنکه تورات و انجیل بعد از او نازل شده آیا نمى‏فهمید؟» صاحب قاموس کتاب مقدّس در اسناد پایه گذارى یهودیّت به ابراهیم، اشتباه کرده است. آنچه تا اینجا درباره حضرت ابراهیم «علیه السلام» گفته شد همه استخراج از قرآن مبین است، در نقل حالات انبیاء به قرآن مجید نظر مستقل داریم لازم است مسلمانان در شناختن انبیاء اللّه که مردان پاک و معلّمین بشراند دقّت بیشتر به خرج دهند و پى نقلهائى که شاید بیشتر از اسرائیلیات باشند نروند و نیز از سنت قطعیه استفاده کنند. نادره‏هاى دیگرى نیز از ابراهیم «علیه السلام» در قرآن هست ولى ما به آنچه نقل کردیم اکتفا مى‏کنیم هر چه تورات و ابوهریره‏ها درباره پیامبران پاک بگویند تا قرآن و سنّت قطعیه تأکید نکند اعتبار ندارد.
ابراهیم ممکن است اسم برای اشخاص ذیل باشد: قرآن• سوره ابراهیم، چهاردهمین سوره از قرآن مجید• آل ابراهیم، اشاره شده در قرآن به ذریه حضرت ابراهیم (علیه السلام)• آیه ابتلای ابراهیم، آیه ابتلای ابراهیم (علیه السلام)، آیه ۱۲۴ سوره بقره کاربردهای دیگر• حضرت ابراهیم، اِبْراهیم ِ خَلیل (علیه السلام)، دومین پیامبر اولوالعزم، نیای بزرگ عرب از طریق پسرش اسماعیل، و بنی اسرائیل از طریق پسر دیگرش اسحاق• ابراهیم ابن صوفی، از علویان و از نسل عمر بن علی بن ابی طالب (علیه السلام)• ابراهیم ادهم، ابواسحاق ابراهیم بن ادهم بن منصوربن یزید ابن جابر (یا عامربن اسحاق) تَمیمی عِجْلی، عارف و زاهد معروف سدۀ ۲ق/۸م• ابراهیم اصلاح عربانی ، یکی از محققان معاصر استان گیلان• ابراهیم امینی هروی، مردی فاضل، مورخ و شاعر• ابراهیم بن ابی بکر تلمسانی، تِلِمْسانی، ابواسحاق ابراهیم بن ابی بکر انصاری، فقیه مالکی، ادیب و شاعر قرن هفتم• ابراهیم بن عمر بقاعی، ملقب به برهان الدین، ادیب، شاعر، مورخ و مفسّر شافعی قرن نهم• ابراهیم بن ابوالیمن بن عبدالرحمان، ابراهیم بن ابوالیمن بن عبدالرحمان، ادیب و حنفی• ابراهیم بن احمد بن ناصر، ابراهیم بن احمد بن ناصر از خاندان باعونی• ابراهیم بن اسحاق حربی، عالم و محدّث حنبلی خراسانی الاصل ساکن بغداد، در قرن سوم• ابراهیم بن جعفر بن ابی طالب، از فرزندان جعفر بن ابی طالب (علیه السلام)• ابراهیم بن حبیب، از نخستین منجمان مسلمان• ابراهیم بن حسین، به نظر برخی مورخان در زمره فرزندان امام حسین (علیه السلام)• ابراهیم بن حصین اسدی، از یاران امام حسین (علیه السلام) و از شهدای کربلا• ابراهیم بن سیار نظام، معروف به نظام، از بزرگان معتزله و علمای کلام در قرن ۲ و ۳ق/۸ و ۹م• ابراهیم بن شریف سویفی ، فرزند عبدالجواد، معروف به ابراهیم رفعت پاشا• ابراهیم بن صادق، فقیه، ادیب، شاعر و از عالمان امامی (۱۲۲۱-۱۲۸۴ق/۱۸۰۶-۱۸۶۷م)• ابراهیم بن عبدالرحمان بن ابی بکر، مشهور به ازرق یمنی، پزشک و نویسنده قرن نهم هجری• ابراهیم بن عبدالله محض، معروف به قتیل باخَمرا (۹۷-۱۴۵ق/۷۱۶-۷۶۲م)، پسر عبداللـه محض و نوادۀ حسن مثنّی• ابراهیم بن عقیل، بنابر نظر برخی از شهدای بنی هاشم در کربلا• ابراهیم بن علی بن ابی طالب، از فرزندان علی (علیه السلام)• ابراهیم بن عمر جعبری، عالم قرائت و دانشمند ذوفنون شافعی مذهب در قرن هفتم و هشتم • ابراهیم بن مالک اشتر نخعی، سردار معروف عرب و حامی مختار ثقفی در قیام علیه امویان• ابراهیم بن محمد اصطخری، اِصْطَخْری ، ابوسعیدحسن بن احمد (۲۴۴- ۳۲۸ق /۸۵۸ -۹۴۰م )، فقیه شافعی • ابراهیم بن محمد باجوری، باجُوری (یا بَیْجوری)، ابراهیم بن محمد، عالم و نویسنده شافعی• ابراهیم بن محمد بن ابی یحیی، از بزرگان شیعه در قرن ۲ق/۸م• ابراهیم بن محمد بن عیسی میمونی، از علمای قرن یازدهم هجری• ابراهیم بن محمد ثقفی، محدّث، فقیه، مورخ و مؤلف پر اثر شیعه امامی نیمه دوم سده سوم هجری• ابراهیم بن مسلم بن عقیل، بنابر قول مشهور، از فرزندان مسلم و از شهداء• ابراهیم بن موسی علوی، فرزند امام موسی بن جعفر (علیهماالسلام)، معروف به جزّار و ملقب به مرتضی (د ۲۱۰ق/۸۲۵م)، یکی از ائمۀ زیدیه• ابراهیم بن مهزیار، از محدثان شیعی سده های ۲ و ۳ق/۸ و ۹م• ابراهیم بن ولید، ملقب به مخلوع، سیزدهمین خلیفۀ اموی• ابراهیم بن هشام، از امیران دولت اموی و دایی هشام بن عبدالملک بن مروان خلیفۀ اموی• ابراهیم بن هلال ثقفی، تاریخ نگار، راوی حدیث، مفسر قرآن، از علمای نام آور و شیعی در قرن سوم هجری و دوران غیبت صغری• ابراهیم بن یحیی، ادیب و سخن سرای شیعی لبنانی• ابراهیم بن یزید نخعی، متکلم، فقیه، محدث و از حافظان بنام حدیث• ابراهیم بن یعقوب جوزجانی، جوزجانی ، ابواسحاق ابراهیم بن یعقوب بن اسحاق سعدی ، محدّث قرن دوم و سوم • ابراهیم بوذری، خوشنویس و موسیقیدان معاصر• ابراهیم بورکهات، بورکهارت، تیتوس (ابراهیم)، هنرشناس و متفکر مسلمان سویسی ـ آلمانی و از نویسندگان سنت گرا• ابراهیم پچوی، مورخ و وقایع نگار عثمانی• ابراهیم پیری زاده، فقیه، مؤلف و مفتی حنفیِ مکه در قرن یازدهم• ابراهیم جان معطر، بواناتی، میرزامحمدباقر، ملقب به ابراهیم جان معطر، ادیب و شاعر ایرانی و آموزگار زبان فارسی در لندن• ابراهیم حقی، شاعر، عارف و دانشمند مشهور ترک • ابراهیم خواص، ابو اسحاق ابراهیم بن احمد بن اسماعیل (د ۲۹۱ق /۹۰۴م )، یکی از مشایخ صوفیه و از اقران جنید و نوری• ابراهیم ریاحی، ابواسحاق بن عبدالقادر بن احمد طرابلسی تونسی ، شاعر، نحوی ، فقیه مالکی و خطیب جمعه در جامع اعظم تونس• ابراهیم شفیعی سروستانی، از محققین و نویسندگان معاصر• ابراهیم غافقی، ابواسحاق بن احمد بن عیسی (۶۴۱ -۷۱۶ق / ۱۲۴۳-۱۳۱۶م )، نحوی ، قاری و فقیه مالکی• ابن معصوم ابراهیم قزوینی، ابن معصوم بن فصیح حسینی (۱۰۶۵- ۱۱۴۵ق / ۱۶۵۵-۱۷۳۲م )، فقیه و عالم • ابراهیم قطیفی، از علمای شیعی قطیف عربستان• ابراهیم قویری، دانشمند منطقی ، مفسر کتاب های منطق ارسطو و هندسه دان قرن ۳ق /۹م • ابراهیم کازرونی، پسر میرزا اسماعیل متخلص به نادری ، شاعر، عارف ، پزشک و مداح محمدشاه قاجار• ابراهیم کرکی، ادیب، نحوی ، محدّث ، مورخ، مفسر، فقیه و قاضی و از عالمان بنام شافعی• ابراهیم گیلانی، پسر شیخ عبدالله زاهدی گیلانی ، از دانشمندان ، شاعران و خوشنویسان قرن ۱۲ق /۱۸م • ابراهیم لکهنوی، محمدتقی بن حسین دلدار علی نقوی نصیر آبادی ، فقیه و مفسر شیعی در سده ۱۳ق /۱۹م در هندوستان • ابراهیم مجاب، از نوادگان موسی بن جعفر (علیه السّلام)• ابراهیم مجذوب، از صوفیان قرن ۷ق /۱۳م • ابراهیم محقق رودسری، یکی از علما و مجتهدین بزرگ شهرستان رودسر• ابراهیم موثق عاملی، صاحب تفسیر عاملی و یکی از قرآن پژوهان سترگ عصر حاضر• ابراهیم موسوی قزوینی، فقیه و اصولی شیعه، صاحب کتاب ضوابط الاصول• ابراهیم میرزا جاهی صفوی، دولتمرد و شاعر عصر صفوی، نوه شاه اسماعیل صفوی و پسر بهرام میرزا• ابن اورمه ابراهیم بن اورمه حافظ اصفهانی، از محدّثین اصفهان در قرن سوم هجری• سیدمیرزاابراهیم همدانی، شهور به قاضی زاده ، حکیم صوفی مشرب، فقیه، محدث و متکلم امامی • سید ابراهیم بهبهانی، از فقها و فعالان سیاسی ایران در قرن سیزدهم و چهاردهم هجری• سید ابراهیم حسینی استهباناتی، از مراجع بزرگ شیعه پس از میرزا محمد تقی شیرازی• سید ابراهیم قزوینی، سید ابراهیم قزوینی (۱۲۶۴-۱۲۱۴ق) صاحب ضوابط• ابن رسته ابراهیم بن ابان مدینی اصفهانی، از محدّثین اصفهان در قرن چهارم هجری• ابن رسته ابراهیم بن حسن اصفهانی، از محدّثین خاندان ابن رسته در اصفهان
...
حضرت ابراهیم علیه السلام مشهور به ابراهیم خلیل، دومین پیامبر اولوالعزم، جد بزرگ دو گروه: عرب از طریق پسرش حضرت اسماعیل(ع) و بنی اسرائیل از طریق فرزند دیگرش اسحاق است.
شکل های گوناگون نام ابراهیم در منابع دینی و غیر دینی ، با افزایش ، ادغام یا جابجایی حروف و هجاها می تواند حاکی از شهرت و رواج آن در منطقه هلال خصیب باشد. شکل ابرام در نخستین موضعی که عهد عتیق به آن اشاره کرده ، هم چون نام های یعقوب و یوسف در سده های ۲۰ و ۱۹ق م ، در میان آموری ها و سایر اقوام منطقه دیده شده است جوالیقی نیز شکل های اِبراهام ، اِبراهْم ، اِبراهِم را ذکر کرده و آن را نامی کهن و غیر عربی دانسته است . گویا کهن ترین منبعی که این نام را به شکل ابراهیم ضبط کرده قرآن است .
درباره ی معنای اَبرام ، نخستین بخش آن (اَب ) به معنای پدر، لغتی سامی است . هم چنین دومین بخش رابه معنای دوست داشتن و یا به معنای بلند مرتبه یا عالی دانسته اند. بر این مبنا، معنای «پدر عالی یا متعالی” را برای اَبرام نمی توان نامحتمل شمرد هم چنین معنایی که برای «اَبراهام » (شکل گویشی آن : اَوْرَهام ) - پدر امت های بسیار - آمده است . گویا فقط ریشه عامیانه دارد، اگرچه می تواند با «رُهام» عربی به معنای کثیر و بی شمار هم ریشه باشد. اما معانی و شکل های دیگری هم که برای ابراهیم آورده اند، درست نمی نماید. برای نمونه نووی از قول ماوردی ، معنای آن را در سریانی «پدر رحیم” آورده و وهب بن منبه ، اَبْرهه را صورت حبشی ابراهیم و به معنای سپید چهره دانسته است که چنین معنایی صحیح به نظر نمی رسد.
حضرت ابراهیم یکی از پیامبران اولوالعزم و صاحب شریعت می باشد، حضرت ابراهیم علیه السلام پسر تارخ از نوادگان حضرت نوح علیه السلام و از پیامبران بزرگ الهی است. پیامبران هر سه دین توحیدی جهان، یعنی اسلام ، مسیحیت و یهودیت ، از فرزندان ابراهیم به شمار می آیند.
ابراهیم(علیه السلام) نیاى بیش ترین پیامبران الهى
انعام/سوره ۶، آیه ۸۴.    
 ۱. ↑ انعام/سوره ۶، آیه ۸۴.    
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۲، ص۶۴، برگرفته از مقاله« ابراهیم»    
...
اعتقاد به آخرت از ارکان دین ابراهیم است.
عالم آخرت، عالمی پایدار و ارزشمند در تعالیم ابراهیم -علیه السلام- است.و الاخرة خیر و ابقی • ان هذا لفی الصحف الاولی • صحف ابرهیم و موسی.حال آنکه آخرت بهتر و پاینده تر است. این سخن در صحیفه های نخستین است: صحیفه های ابراهیم و موسی .
اعلی/سوره۸۷، آیه۱۷ - ۱۹.    
عقیده به آخرت، از ارکان دین ابراهیم-علیه السلام- قلمداد می شود.... انی ترکت ملة قوم لایؤمنون بالله و هم بالاخرة هم کافرون • و اتبعت ملة ءاباءی ابرهیم....گفت: طعام روزانه شما هنوز نیامده باشد که پیش از آن شما را از تعبیر آن خوابها چنان که پروردگارم به من آموخته است خبر می دهم. من کیش مردمی را که به خدای یکتا ایمان ندارند و به روز قیامت کافرند، ترک کرده ام. من پیرو کیش پدرانم ابراهیم و اسحاق و یعقوب هستم و ما را نسزد که هیچ چیز را شریک خدا قرار دهیم. این فضیلتی است که خدا بر ما و بر مردم دیگر ارزانی داشته است ولی بیشتر مردم ناسپاسند.
یوسف/سوره۱۲، آیه۳۷ - ۳۸.    
 ۱. ↑ اعلی/سوره۸۷، آیه۱۷ - ۱۹.    
...
قرآن کریم آثاری را برای وصف آخرت طلبی حضرت ابراهیم - علیه السلام- بیان فرموده است.
آخرت طلبی و یاد مستمر آخرت از اوصاف ابراهیم - علیه السلام- بود.واذکر عبـدنا ابرهیم واسحـق ویعقوب اولی الایدی والابصـر • انا اخلصنـهم بخالصة ذکری الدار.بندگان ما ابراهیم و اسحاق و یعقوب آن مردان قدرتمند و با بصیرت را یاد کن. آنان را خصلت پاکدلی بخشیدیم تا یاد قیامت کنند.
ص/سوره۳۸، آیه۴۵ - ۴۶.    
 ۱. ↑ ص/سوره۳۸، آیه۴۵ - ۴۶.    
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۱، ص۱۳۶، برگرفته از مقاله «آخرت طلبی ابراهیم علیه السلام».    
...
آرامش ابراهیم علیه السّلام، مسأله ایست که در قرآن کریم به آن اشاره شده است.
احساس آرامش قلبی ابراهیم علیه السّلام بر اثر ایمان به خدای یکتا:وکیف اخاف مآ اشرکتم ولاتخافون انکم اشرکتم بالله ما لم ینزل به علیکم سلطـنا فای الفریقین احق بالامن ان کنتم تعلمون؛ الذین ءامنوا ولم یلبسوا ایمـنهم بظلم اولـئک لهم الامن...
انعام/سوره۶، آیه۸۱.    
درخواست ابراهیم از خداوند برای مشاهده احیای مردگان جهت اطمینان یافتن وی:واذ قال ابرهیم رب ارنی کیف تحی الموتی قال اولم تؤمن قال بلی ولـکن لیطمـئن قلبی قال فخذ اربعة من الطیر فصرهن الیک...
بقره/سوره۲، آیه۲۶۰.    
آرامش قلبی ابراهیم علیه السّلام پس از شناخت رسولان الهی:و لقد جاءت رسلنا ابرهیم بالبشری قالوا سلما قال سلم... ؛ فلما رءا ایدیهم لاتصل الیه نکرهم و اوجس منهم خیفة قالوا لاتخف انا ارسلنا الی قوم لوط؛ فلما ذهب عن ابرهیم الروع...
هود/سوره۱۱، آیه۶۹.    
...



ابراهیم در دانشنامه ویکی پدیا

ابراهیم
اِبراهیم (‎/eɪbrəhæm, -həm/‎ ABE-raham; به پارسی: آوراهام به زبان عبری: אַבְרָהָם، listen راهنما·اطلاعات) نیای اصلی دین های یهودیت، مسیحیت و اسلام (که همه تک خدایی هستند و به ادیان ابراهیمی شناخته می شوند) است.
صفات ابراهیم ۲:۱۲۴، ۱۱:۷۵–۱۲۳، ۱۶:۱۲۰.
دین ابراهیم ۲:۱۳۰، ۴:۱۲۵، ۶:۸۳–۴، ۶:۱۶۱، ۹:۱۱۴، ۱۱:۷۴، ۱۲:۶، ۱۶:۱۲۰، ۱۹:۴۱، ۱۹:۴۷، ۲۱:۵۱، ۲۶:۸۳–۵، ۲۹:۲۷، ۳۷:۸۴، ۳۷:۸۸، ۳۷:۱۰۴، ۳۷:۱۰۹–۱۱۱، ۳۷:۱۱۳، ۳۸:۴۵–۴۷، ۴۳:۲۸، ۵۳:۳۷، ۵۷:۲۶، ۶۰:۴.
آزمایش ابراهیم توسط خدا ۲:۱۲۴ و ۳۷:۱۰۲.
دعوت ابراهیم به توحید ۲:۱۳۰–۲۳۱، ۲:۱۳۵–۱۳۶، ۲:۱۴۰، ۳:۶۷–۶۸، ۳:۸۴، ۳:۹۵، ۴:۱۲۵، ۴:۱۶۳، ۶:۷۴، ۶:۷۶–۸۱، ۶:۸۳، ۶:۱۶۱، ۱۴:۳۵–۳۷، ۱۴:۴۰، ۲۱:۵۲، ۲۱:۵۴، ۲۱:۵۶–۵۷، ۲۱:۶۷، ۲۲:۲۶، ۲۲:۷۸، ۲۶:۶۹–۷۳، ۲۶:۷۵، ۲۶:۷۸–۸۰، ۲۶:۸۷، ۲۹:۱۶–۱۷، ۲۹:۲۵، ۳۷:۸۳، ۳۷:۸۵–۸۷٬۳۷:۸۹، ۳۷:۹۱، ۳۷:۹۲، ۳۷:۹۳، ۳۷:۹۴–۹۶، ۴۳:۲۶–۲۸، ۶۰:۴
ساخت کعبه ۲:۱۲۷
حج ابراهیم ۲:۱۲۸، ۲۲:۲۷
خلیل الله ۴:۱۲۵
خشم خدا بر قوم ابراهیم ۹:۷۰
مهاجرت به سیام ۲۱:۷۱، ۲۹:۲۶.
ابراهیم، هاجر و اسماعیل ۱۴:۳۷، ۳۷:۱۰۱.
زنده شدن مردگان ۲:۲۶۰
بحث با نمرود ۲:۲۵۸
ابراهیم و پدرش ۶:۷۴، ۱۹:۴۲–۴۵، ۲۱:۵۲، ۲۶:۷۰، ۳۷:۸۵، ۴۳:۲۶، ۶:۷۴، ۲۶:۷۱، ۱۴:۴۱، ۱۹:۴۷، ۶۰:۴، ۲۱:۶۲–۶۳، ۲۱:۶۵–۶۶، ۱۹:۴۸–۴۹، ۲۹:۲۶، ۳۷:۹۹، ۴۳:۲۶، ۶۰:۴٬۲۱:۵۷–۵۸، ۲۱:۶۰، ۳۷:۹۳٬۲۱:۶۸، ۲۹:۲۴، ۳۷:۹۷، ۲۱:۶۹–۷۰، ۲۹:۲۴، ۳۷:۹۸
تولد اسحاق و مژده یعقوب ۶:۸۴، ۱۱:۶۹، ۱۱:۷۱–۷۲، ۱۴:۳۹، ۱۵:۵۳، ۱۵:۵۴–۵۵، ۲۱:۷۲، ۲۹:۲۷، ۳۷:۱۱۲، ۵۱:۲۸–۳۰
قربانی کردن فرزند ۳۷:۱۰۲–۱۰۳و
این سه دین او را به طریق زیر نیا می شمرند: یهودیت و مسیحیت از طریق اسحاق (پسر دوم ابراهیم از سارا) و اسلام از طریق اسماعیل (پسر اول ابراهیم از هاجر). از روی این باور به این سه دین، دین های ابراهیمی هم گفته می شود. داستان ابراهیم در کتاب پیدایش از عهد عتیق و نیز در قرآن بازگو شده است.
بخش مهمی از کتاب پیدایش در عهد عتیق به ابراهیم اختصاص دارد. این بخش ها در پیدایش ۱۱:۲۶ تا ۲۵:۱۰ به شرح زیر وجود دارد. نام ابراهیم در کتاب مقدس ابرام (عبری: אַבְרָם) ذکر شده است. در ۹۹ سالگی ابراهیم نام او در کتاب مقدس از ابرام به ابراهام (عبری: אַבְרָהָם) تغییر میابد. از این رو در بخش اول داستان از ابرام و در بخش دوم از ابراهام نام برده می شود. نام همسر او نیز در بخش اول سارای و در بخش دوم سارا یا ساره است. ابرام به معنای پدر عالی بود و سپس به ابراهیم، یعنی پدر قوم تبدیل شد.
تارح دهمین نسل نوح اَبراهیم را به دنیا آورد. ابراهیم دارای دو برادر به نام های ناحور و هاران بود. هاران پدر لوط شد. هاران در شهر محل تولد خود اور کلدان از دنیا رفت. ابراهیم با سارا ازدواج کرد ولیکن سارا نازا بود. تارح با ابرام، سارا و لوط به سرزمین کنعان رفتند و در محلی به نام حران ساکن شدند و تارح (پدر ابراهیم) در ۲۰۵ سالگی از دنیا رفت (پیدایش ۱۱:۲۷ تا ۳۲).
عکس ابراهیم
ابراهیم نام نهمین آلبوم استودیویی محسن چاوشی است که با ترانه های حسین صفا و نیز تنظیم های محسن چاوشی، فرشاد حسامی و شهاب اکبری و با نوازندگی عادل روحنواز و میثم مروستی و توحید نوری، ۱۱ شهریور ۹۷ منتشر شد و پرفروش ترین آلبوم موسیقی همان سال شد.
آهنگساز: محسن چاوشی
تنظیم کنندگان: محسن چاوشی، فرشاد حسامی، شهاب اکبری
ترانه سرا: حسین صفا (تمام قطعات از کتاب منجنیق)
نوازندگان:
گیتار الکتریک: عادل روحنواز
پیانو: توحید نوری
ویولن: میثم مروستی
سه تار: میثم مروستی
تهیه کننده: هادی حسینی
مدیر اجرایی: مهدی معزی
مدیر هماهنگی و برنامه: ابوالفضل افشاری
طراح گرافیک: محسن عسگری
استودیو ضبط: استودیو شخصی محسن چاوشی
تعداد قطعات آلبوم در ابتدا ۸ قطعه و پس از دریافت مجوز ارشاد به ۶ قطعه کاهش یافت؛ ۲ قطعه از این آلبوم در داخل ایران فقط به صورت مجازی و از سامانه ۷۸۰، بیپ تیونز و در نسخه فیزیکیِ خارج از کشور آلبوم منتشر شد.
محسن چاوشی در این آلبوم فضاهای جدیدی را تجربه کرده است. ابراهیم از نظر فضای هنری متفاوت با آلبوم های گذشته چاوشی می باشد.
آلبوم ابراهیم توانست در رقابت با آلبوم ایران من، پیروز شود و عنوان پرفروش ترین آلبوم موسیقی سال ۱۳۹۷ را بدست آورد.
ابراهیم پیامبری الهی و نیای اصلی دین های یهودیت، مسیحیت و اسلام بود.
ابراهیم (سوره) سوره ای از قرآن
ابراهیم (فیلم)
ابراهیم (مسجدسلیمان)
ابراهیم بن محمد، فرزند پیامبر اسلام که در خردسالی درگذشت
ابراهیم همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ابراهیم (فیلم) فیلمی به کارگردانی و نویسندگی حمیدرضا محسنی ساختهٔ سال ۱۳۷۵ است.
شهنام شهابی
حسن صادقی
پیام محبی آشتیانی
مهوش افشارپناه
هومن کلیشادی
ابراهیم آبادی
آیدا محمدخانی
علیرضا قاسمی خانی
محسن امیری
فرهاد محبت
علی اصغر نجات
اکبر بختیاری
صدیقه گلشنی
کیومرث دانش پی
حمید وفایی
محمدتقی مرادیان
ابراهیم اکبری، نوجوانی که برای جوانی به نام بهزاد در مجسمه سازی کار می کند، بی آنکه موفق شود دستمزدش را به طور کامل از بهزاد بگیرد کارش را رها می کند...
ابراهیم روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مسجدسلیمان در استان خوزستان ایران است.
این روستا در دهستان جهانگیری قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶ نفر (۴خانوار) بوده است.
ابراهیم (به عربی: إبراهيم Ibrāhīm) (به فارسی: اِبراهیم Ebrāhīm) نامِ عربی شدهٔابراهیم پیامبر است. ابراهیم به عنوان نام کوچک یا خانوادگی در میان مسلمانان و مسیحیان عرب رواج دارد. در مغرب و لبنان، بِراهیم نام کوچک شدهٔ ابراهیم است.
ابراهیم ابن عیسی
‏ابراهیم احدب
ابراهیم احمد، سیاست مدار کرد
ابراهیم ادرنوی
ابراهیم ادهم زهاوی
‏ابراهیم اسطی
ابراهیم اسکوبی
ابراهیم اصبحی
‏‏‏‏ابراهیم اطفیش
ابراهیم آفلای، فوتبالیست آلمانی
ابراهیم الرباش
ابراهیم الشهرانی، فوتبالیست عربستانی
ابراهیم العریض
ابراهیم العظم
ابراهیم الواعظ
ابراهیم الیازجی، نویسندهٔ لبنانی
ابراهیم انطاکی
ابراهیم انیس
ابراهیم ایجی
ابراهیم با، فوتبالیست سنگالی-فرانسوی
‏ابراهیم بازوری
ابراهیم باعونی
ابراهیم باکر
ابراهیم برخورداری
‏ابراهیم بری
ابراهیم بصیله
ابراهیم بن احمد شیبانی ریاضی
ابراهیم بن اسحاق حربی
ابراهیم بن اغلب
ابراهیم بن اونبا
ابراهیم بن جعفر همدانی
ابراهیم بن حسن احسائی
ابراهیم بن حسین حامدی
ابراهیم بن حمدان تغلبی
ابراهیم بن خلیل نجار
ابراهیم بن سعد زهری
ابراهیم بن سعید جوهری
ابراهیم بن سعید منوفی
ابراهیم بن سلیمان جینینی
ابراهیم بن سلیمان قطیفی
ابراهیم بن سنان
ابراهیم بن صالح تازروالتی
ابراهیم بن طهمان
‏ابراهیم بن عبدالرحمان کرکی
‏ابراهیم بن عبدالعزیز لوزی
ابراهیم بن عبدالقادر ریاحی
‏ابراهیم بن عبدالله حوثی
‏ابراهیم بن عبدالله شمری
ابراهیم بن عبده
ابراهیم بن علی قادری
ابراهیم بن محمد رمزی
‏ابراهیم بن موسی شاطبی
ابراهیم بن هرمه
ابراهیم بن ولید، خلیفه بنی امیه
‏ابراهیم بنانی
ابراهیم بولکباشی، کشتی گیر ترک
ابراهیم بیوض
ابراهیم پطرس
ابراهیم تاتلیسس، خوانندهٔ کرد
ابراهیم ثقفی
‏ابراهیم جعبری
ابراهیم حاقلانی
ابراهیم حبوری
ابراهیم حسن پاشا
‏ابراهیم حکری
ابراهیم حلمی
ابراهیم حلیم
ابراهیم حورانی
ابراهیم خجندی
ابراهیم خویی
ابراهیم دروبی
ابراهیم دسوقی اباظه
ابراهیم رحیمیان (ابهام زدایی)
‏ابراهیم رسعنی
ابراهیم رقی
ابراهیم رمزی
ابراهیم رمضان
ابراهیم زکی
ابراهیم زواوی
ابراهیم زیدان
ابراهیم سامرایی
ابراهیم سرکیس
‏ابراهیم سقا
ابراهیم سؤالاتی
‏ابراهیم سوبینی
‏ابراهیم شبرخیتی
ابراهیم شریفی کرمیانی
ابراهیم شکر
ابراهیم شکوری
ابراهیم شهاری
ابراهیم شیشری
ابراهیم شیوی
ابراهیم صادقی
ابراهیم صفایی
ابراهیم صولی
ابراهیم طوقان
ابراهیم طیبی
‏ابراهیم عبدالصمد
‏ابراهیم عبدالغفار دسوقی
ابراهیم عبیدی
ابراهیم عدوی دمشقی
ابراهیم علفی
ابراهیم عنبری
ابراهیم عوفی
ابراهیم غافقی
ابراهیم غرناطی
ابراهیم فجیجی
ابراهیم فرسانی
ابراهیم فصیح حیدری
‏ابراهیم فلالی
ابراهیم قرمی
‏‏‏‏ابراهیم قزوینی
ابراهیم قیسرانی
‏ابراهیم کجی
ابراهیم کریزی
ابراهیم کفعمی
ابراهیم کورانی
‏ابراهیم کوکبانی
ابراهیم گلستان
ابراهیم لفتوانی
ابراهیم لقانی
ابراهیم مازنی
‏ابراهیم متبولی
ابراهیم متفرقه، دیپلمات عثمانی
‏ابراهیم محطوری
‏ابراهیم مرحومی
ابراهیم مستملی
ابراهیم معلوف، موسیقی دان سنک جاز لبنانی
ابراهیم مواهبی
ابراهیم مویلحی
ابراهیم میرزاپور، دروازه بان ایرانی
ابراهیم ناجی
ابراهیم نبوی، نویسندهٔ ایرانی
‏ابراهیم نجیرمی
ابراهیم نحاس
ابراهیم نهروانی
ابراهیم همدانی
ابراهیم هندی
‏ابراهیم ویدانی
ابراهیم یکم، سلطان عثمانی
ابراهیم شاه، شاه ایران
ابن افلیلی
ابن شنظیر
ابن شهاب بغدادی
ابن عماره
ابواسحاق بغوی
ابواسحاق جاجرمی
ابواسحاق دواتی
ابواسحاق سروی
ابواسحاق شطرنجی
ابواسحاق طاسبندی
برهان الدین الخلیلی
ابواسحاق سفاقسی
رضی الدین طبری
صدرالدین جوینی
عزالدین بن سویدی
ابن ملکون
ابن ابی عون
ابن دنینیر
اعلم بطلیوسی
فخرالدوله اسوانی
ابراهیم اخنایی
جمال الدین امیوطی: (۱۳۱۵ - ۱۳۸۸م) ادیب عربی و فقیه شافعی مصری.
ابن دقماق
ابن زقاعه : (۱۳۲۳ - ۱۴۱۴م) فقیه شافعی، صوفی، نویسنده، ادیب و شاعر عربی فلسطینی.
ابراهیم، نامِ کوچک/اولِ افراد زیر است:
ابراهیم آباد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ابراهیم آباد (آبیک)
ابراهیم آباد (اراک)
ابراهیم آباد (ارزوئیه)
ابراهیم آباد (اشکذر)
ابراهیم آباد (بجستان)
ابراهیم آباد (بردسکن)
ابراهیم آباد (بردسیر)
ابراهیم آباد (بروجرد)
ابراهیم آباد (بم)
ابراهیم آباد (بندر گز)
ابراهیم آباد (بوئین زهرا)
ابراهیم آباد (بیجار)
ابراهیم آباد (پاکدشت)
ابراهیم آباد (تربت جام)
ابراهیم آباد (تفت)
ابراهیم آباد (جیرفت)
ابراهیم آباد (چناران)
ابراهیم آباد (حاجی آباد)
ابراهیم آباد (خاش)
ابراهیم آباد (خدابنده)
ابراهیم آباد (خلیل آباد)
ابراهیم آباد (خنداب)
ابراهیم آباد (خور و بیابانک)
ابراهیم آباد (خوشاب)
ابراهیم آباد (دهگلان)
ابراهیم آباد (دیواندره)
ابراهیم آباد (رشتخوار)
ابراهیم آباد (ری)
ابراهیم آباد (زابل)
ابراهیم آباد (زاهدان)
ابراهیم آباد (زرند)
ابراهیم آباد (زنجان)
ابراهیم آباد (ساوجبلاغ)
ابراهیم آباد (ساوه)
ابراهیم آباد (سبزوار)
ابراهیم آباد (سپیدان)
ابراهیم آباد (سرخس)
ابراهیم آباد (سروآباد)
ابراهیم آباد (سلسله)
ابراهیم آباد (سیرجان)
ابراهیم آباد (شهداد)
ابراهیم آباد (شهریار)
ابراهیم آباد (طبس)
ابراهیم آباد (فردوس)
ابراهیم آباد (فیروزآباد)
ابراهیم آباد (فیروزه)
ابراهیم آباد (قائنات)
ابراهیم آباد (قزوین)
ابراهیم آباد (کرمان)
ابراهیم آباد (کمیجان)
ابراهیم آباد (گرگان)
ابراهیم آباد (مرودشت)
ابراهیم آباد (مشهد)
ابراهیم آباد (مشهدمیقان)
ابراهیم آباد (مهریز)
ابراهیم آباد (میاندوآب)
ابراهیم آباد (نهبندان)
ابراهیم آباد (همدان)
ابراهیم آباد (ورامین)
ابراهیم آباد روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آبیک در استان قزوین ایران است.نگارخانه Taleghan - Gachsar road - panoramio.jpg درختان سر به فلک کشیده و کوه های ناب Taleghan - Gachsar road 24 - panoramio.jpg طبیعت بکر و هوای تمیز
Taleghan - Gachsar road - panoramio.jpg درختان سر به فلک کشیده و کوه های ناب
Taleghan - Gachsar road 24 - panoramio.jpg طبیعت بکر و هوای تمیز
این روستا در دهستان زیاران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۰ نفر (۲۴خانوار) بوده است.
مختصات: ۳۴°۱۲′۰۸″ شمالی ۵۰°۰۲′۴۲″ شرقی / ۳۴٫۲۰۲۲۲°شمالی ۵۰٫۰۴۵۰۰°شرقی / 34.20222; 50.04500
ابراهیم آباد (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان مشک آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۷۳۸ نفر (۵۴۲خانوار) بوده است.
ابراهیم آباد (بافت)، روستایی از توابع بخش ارزوئیه شهرستان بافت در استان کرمان ایران است.
این روستا در دهستان صوغان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۵۳ نفر (۱۰۸خانوار) بوده است.
آب انبارحاجی ابراهیم مربوط به دوره پهلوی دوم است و در بندرلنگه، خیابان شهید بهشتی، روبروی آزمایشگاه مرکزی واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۴ اسفند ۱۳۸۳ با شمارهٔ ثبت ۱۱۴۷۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آثار ملی ایران
سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری
بقعه امامزاده محمد و ابراهیم مربوط به دوره ایلخانی - دوره صفوی است و در ۱۵ کیلومتری جنوب شهرستان شهرضا واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۳ فروردین ۱۳۴۶ با شمارهٔ ثبت ۷۵۰ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آثار ملی ایران
سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری
آرامگاه شیخ ابراهیم مربوط به سده های متاخر دوران های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کهگیلویه، بخش لنده، دهستان طیبی گرمسیری شمالی، روستای مال شیخ واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۸ شهریور ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۳۳۴۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آثار ملی ایران
سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری
آرامگاه میرزا ابراهیم مربوط به دوره صفوی - دوره زند است و در بم، محله حافظ آباد واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۳۵۰۹ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آثار ملی ایران
سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری
ابوبکر آدم ابراهیم (انگلیسی: Abubakar Adam Ibrahim؛ زادهٔ ۱۹۷۹) نویسنده، روزنامه نگار اهل نیجریه است.
ابوبکر آدم ابراهیم با رمان «فصل شکوفه های خونین» توانسته جوایز ادبی مهمی را کسب کند. داستان این کتاب، ماجرای زندگی پیرزنی مسلمان را روایت می کند که در گذشته با رهبر گروه شورشی مسلمانی ارتباط داشته است.
ابراهیم توانست به خاطر نگارش این رمان جوایز معتبری مانند، جایزه ۱۰۰ هزار دلاری «ادبیات نیجریه» و جایزه نویسندگان آفریقایی «مؤسسه گوئت» کشور آلمان را کسب کند. انتشارات کاساوا، ناشر این رمان نیز در مجامع بین المللی موفق ظاهر شده و توانسته این کتاب را در کشورهای آفریقای جنوبی، کنیا، آلمان، انگلستان و به تازگی در آمریکا توزیع کند.
اسامه ابراهیم (عربی: أسامة إبراهيم‎؛ زادهٔ ۱ آوریل ۱۹۹۳) ورزشکار فوتبال است.
تعداد بازی ها و گل ها فقط مربوط به بازی های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۴:۱۳, ۲۴ اکتبر ۲۰۱۰ (UTC).
وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال و زیر ۲۳ سال مصر بازی کرده است.
اسحاق بن ابراهیم طاهری (درگذشت 850 میلادی) برادرزاده طاهر ذوالیمینین بود. در سال ۲۰۶ ه‍.ق/۸۲۱ م، وقتی عبدالله بن طاهر، پسر عمومی اسحاق، عازم نبرد با شورشیان شام و مصر شد، تمامی مناصب خویش به را اسحاق بن ابراهیم سپرد. این سمت ها عبارت بود از ریاست شرطهٔ بغداد، نظارت بر امور دیوان ها، مسئول جمع آوری خراج سواد عراق و فرماندهی سپاه بود.
وی مورد اعتماد شدید مأمون، معتصم، واثق و متوکل بود و با اقتدار تمام امور را اداره می کرد. به طوری که وقتی مأمون عازم جنگ با بیزانس شد، اداره بغداد را به وی سپرد. در جریان تفتیش عقاید نیز بخشی از مسئولیت اجرا را به وی سپرد.
امام زاده ابراهیم مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان بروجرد، بخش مرکزی، روستای دهکرد واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۳ شهریور ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۱۰۰۰۶ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بنای امامزادگان محمد وابراهیم مربوط به دوره زند - دوره قاجار است و در ۱۰ کیلومتری شرق اورمیه، بخش بکشلوچای واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۹ آذر ۱۳۷۵ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۶ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آثار ملی ایران
سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری
امامزاده ابراهیم قرچک تهران
امامزاده ابراهیم (نرمی دولت آباد اصفهان)
امامزاده ابراهیم (شیراز)
امامزاده ابراهیم (آمل)
امامزاده ابراهیم (اراک)
امامزاده ابراهیم و اسماعیل
امامزاده ابراهیم زیارت سر
امامزاده ابراهیم سیوند
امامزاده ابراهیم (شفت)
امامزاده ابراهیم (قم)
امامزاده ابراهیم (کاشان)
امامزاده ابراهیم لرستان


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

ابراهیم در دانشنامه آزاد پارسی

ابراهیم (ع)
در عهد عتیق. نیای بزرگ و سرسلسلۀ امت یهود. ابتدا اَبرام خوانده می شد. خدا به او وعده داد که برای ذریه (وارثان) و امتش سرزمین کنعان (فلسطین قدیم) را فراهم آورد؛ او را ابراهیم (پدر امت های بسیار) نامید و با فرمان قربانی کردن پسرش اسحاق، که بعد آن را فسخ کرد، ایمان او را سنجید. ابراهیم، که تا ۷۶ سالگی فرزندی نداشت، پس از آن از هاجر، کنیز همسرش، صاحب پسری به نام اسماعیل شد. ۱۰۰ ساله بود که همسرش ساره، اسحاق را به دنیا آورد. وعدۀ خداوند به ابراهیم، که ذریه اش امتی خواهد شد و کنعان سرزمین شان، زمانی تحقق یافت که ذریۀ یعقوب، از نوادگان ابراهیم، به هدایت موسی از مصر به کنعان هجرت کردند. ابراهیم، در اور، واقع در بین النهرین، به دنیا آمد. با پدرش تارَح یا تارُخ(یا عمویش آذر)، همسرش سارا، و برادرزاده اش لوط به حرّان، در شمال بین النهرین، و سپس به کنعان، ارض موعود خداوند، رفت. درپی سفر به مصر، در بیت ئیل، از لوط جدا شد و در حِبرون، که بخشی از فلسطین قدیم است، سکنا گزید. در ۱۷۵ سالگی درگذشت و اسحاق و اسماعیل در مغارۀ مَکفِیلَه در حبرون (الخلیل امروزی) به خاکش سپردند. ابراهیم، که در کتاب مقدس «دوست خدا» (خلیل الله) خوانده شده نه تنها نیای روحانی یهودیان و مسیحیان است، بلکه «پیامبری» است که وحی الهی به او نازل می شد.
در قرآن. دومین پیامبر اولوالعزم و جدّ بزرگ عرب به واسطۀ پسرش اسماعیل (ع) و نیز جدّ بنی اسرائیل از طریق پسر دیگرش اسحاق (ع) است. پیامبران ادیان ابراهیمی یا توحیدی (اسلام، مسیحیت، یهودیت) فرزندان، پیروان و معتقدان ابراهیم (ع) محسوب می شوند و به او منسوب اند. او پیام آور توحید و، در عرف اسلام، به بت شکن نیز معروف است (انبیاء ۶۳). در ۲۵ سورۀ قرآن، ۶۹ بار، به ابراهیم (ع) و رفتار و گفتار او اشاره شده است؛ هم چنین سورۀ چهاردهم قرآن به نام او است (← ابراهیم،_سوره). بیشتر محققان، شوش یا سرزمین بابِل و حرّان را زادگاه ابراهیم (ع) می دانند. بسیاری از انبیای بزرگ الهی ازجمله اسحاق، اسماعیل، یعقوب، داوود، سلیمان، یوسف، موسی، هارون، زکریا، یحیی، عیسی و حضرت محمد و چند تن دیگر از ذریۀ او هستند. قرآن به ارتباط عمیق معنوی پیامبر اسلام (ص) با ابراهیم تصریح کرده است. (آل عمران، ۶۸؛ حج ۷۸). خداوند او را با کلماتی (بقره، ۱۲۴) و نیز رؤیای صادقه ای که به قربانی کردن فرزندش فرمان می داد، آزموده است و «ملة» (کیش و آیین) او بارها حنیف نامیده شده است (بقره، ۱۳۵). در قرآن به دو حادثۀ مهم زندگی او اشاره شده است؛ نخستین این که نمرود، که همواره با او در ستیز بوده است، سرانجام او را به آتش می اندازد اما آتش او به فرمان خدا «بَرد و سَلام»، می شود. دوم رؤیای صادقه ای است که به او از خداوند فرمان می رسد که باید فرزندش را در راه خدا قربانی کند. او و پسرش به فرمان الهی سر می نهند، ولی اندکی قبل از قربانی شدن فرزند، خداوند از او فدیه ای می پذیرد و فرزندش را نجات می دهد و ابراهیم از این امتحان سربلند بیرون می آید (صافات، ۱۰۱ ـ ۱۰۷). قرآن نام اسماعیل را در این ماجرا ذکر نکرده امّا چون بشارت به تولد اسحاق (صافات، ۱۱۲) را بعد از ماجرای قربانی ذکر کرده است، اغلب مفسرین نتیجه گرفته اند فرزندی که ابراهیم او را به قربانگاه برد اسماعیل بوده است هرچند اندکی، از قبیل طبری و ابن عربی، او را اسحاق دانسته اند. بنابر بیشتر روایات خانۀ کعبه را حضرت آدم (ع) بنا نهاد و در طوفان نوح (ع) ویران شد و ابراهیم (ع) به راهنمایی و امر پروردگار و یاری اسماعیل کعبه را دوباره ساخت. دربارۀ مقام ابراهیم کنار کعبه نیز روایات گوناگون است. در پاره ای از روایات، طول عمر ابراهیم (ع) را از ۱۷۵ تا ۲۰۰ سال ذکر کرده اند. مدفن او در شهر الخلیل (در کرانۀ غربی رود اردن) است. تاریخ ولادت و وفات و اصولاً تاریخ دوره ای که حضرت ابراهیم (ع) در آن می زیست بدرستی روشن نیست. عموماً آن را حدود ۲۰۰۰ تا ۱۸۰۰پ م می دانند.

نقل قول های ابراهیم

ابراهیم از پیامبران بود.
• «و (به یاد آورید) هنگامی را که ابراهیم عرض کرد: «پروردگارا! این سرزمین را شهر امنی قرار ده! و اهل آن را -آنها که به خدا و روز بازپسین، ایمان آورده اند- از ثمرات (گوناگون)، روزی ده!» گفت: «(ما دعای تو را اجابت کردیم؛ و مؤمنان را از انواع برکات، بهره مند ساختیم؛) اما به آنها که کافر شدند، بهره کمی خواهیم داد؛ سپس آنها را به عذاب آتش می کشانیم؛ و چه بد سرانجامی دارند» (۱۲۶)» ، سورهٔ بقره -> قرآن
• «جز افراد سفیه و نادان، چه کسی از آیین ابراهیم، (با آن پاکی و درخشندگی،) روی گردان خواهد شد؟! ما او را در این جهان برگزیدیم؛ و او در جهان دیگر، از صالحان است. (۱۳۰)» ، سورهٔ بقره -> قرآن
• «آیا ندیدی (و آگاهی نداری از) کسی که با ابراهیم در باره پروردگارش محاجه و گفتگو کرد؟ زیرا خداوند به او حکومت داده بود؛ (و بر اثر کمی ظرفیت، از باده غرور سرمست شده بود؛) هنگامی که ابراهیم گفت: «خدای من آن کسی است که زنده می کند و می می راند.» او گفت: «من نیز زنده می کنم و می می رانم!» (و برای اثبات این کار و مشتبه ساختن بر مردم دستور داد دو زندانی را حاضر کردند، فرمان آزادی یکی و قتل دیگری را داد) ابراهیم گفت: «خداوند، خورشید را از افق مشرق می آورد؛ (اگر راست می گویی که حاکم بر جهان هستی تویی،) خورشید را از مغرب بیاور!» (در اینجا) آن مرد کافر، مبهوت و وامانده شد. و خداوند، قوم ستمگر را هدایت نمی کند. (۲۵۸) ، سورهٔ بقره -> قرآن
• «ابراهیم نه یهودی بود و نه نصرانی؛ بلکه موحّدی خالص و مسلمان بود؛ و هرگز از مشرکان نبود. (۶۷) سورهٔ آل عمران -> قرآن

ابراهیم در جدول کلمات

از فیل مهای سیروس الوند با بازی ابوالفضل پورعرب | عاطفه رضوی | سعید پورصمیمی | گوهر خیراندیش و سیروس ابراهیم زاده
چهره
از فیلم های ابراهیم حاتمی کیا
پلاک
از فیلمهای ابراهیم فروزش
کلید
از نخستین ساخته های ابراهیم حاتمی کیا با شرکت جلیل فرجاد
هویت
از همسران حضرت ابراهیم (ع)
سارا
پادشاه ستمگر عصر حضرت ابراهیم (ع)
نمرود
پادشاه ظالم عصر ابراهیم نبی
نمرود
پسر اسحاق و نوه ابراهیم (ع)
یعقوب
رمانی از ابراهیم مدرس
پنجه خونین
زادگاه ابراهیم (ع)
اور

معنی ابراهیم به انگلیسی

abraham (اسم)
ابراهیم ، ابراهیم پیامبر

ابراهیم را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

پیشنهاد کاربران

سعدالله بختیاری ٠٢:٢٢ - ١٣٩٦/٠٦/٠٣
پیامبرخداوندمتعال،
حبیب ،دوست،ولی،یاروخلیل خدا...
بهترین اسمی که برای پسرم گذاشتم،ابراهیم،
|

ابراهیم ١٩:١٤ - ١٣٩٧/٠٢/٠١
به معنی پابرجا واستوار
|

بابک پرویذی ٢٢:٤١ - ١٣٩٧/٠٢/٠١
اصیل ترین نام در تمام قوم ها ادیان,پدر ادیان الهی نام پسر خودم
|

ابراهیم ٠١:٠٢ - ١٣٩٧/٠٣/١١
اسم بین المللی که تو همه ادیان الهی دارای احترام و اصالت هست.
|

واژگا ١٠:٢٤ - ١٣٩٧/٠٥/١٠
ابراهیم=اب را=هیم=پدر جان آسمانی
اب=پدر
را=روح آسمانی
هیم=آن مرد
|

ابراهیم ١٥:٥١ - ١٣٩٧/١٠/٢٣
حضرت ابراهیم ملقب به خلیل به معنی دوست داشتنی ومهربان
|

علی میرزایی ١١:١٧ - ١٣٩٨/٠٣/٠٣
در زبان لری بختیاری به صورت زیر
براهیم-برام -برایم-
|

حسنا ٠٠:٢١ - ١٣٩٨/٠٧/٢٣
معنی ابراهیم: چهاردهمین سورۀ قرآن کریم،پدر عالی، �در اعلام� یکی از پیامبران اولوالعزم و نام فرزند حضرت محمد �ص� که در کودکی وفات یافت.
|

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

غزل > cookpit
s.m > Caterpillar
مرتضی بزرگیان > misjudgment
jim potter > set up camp
Mostafa.Z > بزغاله
.. > slowly
حیدر نیک آیین > انتقادی
علی خراسانی > low income

نگارش واژه نو   |   پیشنهادهای امروز

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• شرکت ابراهیم   • حضرت ابراهیم کجا متولد شد   • ابراهیم پیامبر   • حضرت ابراهيم زندگينامه   • اسم ابراهیم   • لقب حضرت ابراهیم ب   • لقب حضرت ابراهیم در جدول   • حضرت ابراهیم علیه السلام   • معنی ابراهیم   • مفهوم ابراهیم   • تعریف ابراهیم   • معرفی ابراهیم   • ابراهیم چیست   • ابراهیم یعنی چی   • ابراهیم یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی ابراهیم
کلمه : ابراهیم
اشتباه تایپی : hfvhidl
آوا : 'ebrAhim
نقش : اسم خاص اشخاص
عکس ابراهیم : در گوگل


آیا معنی ابراهیم مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 95% )