انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

94 1007 100 1

ابن تیمیه

معنی ابن تیمیه در لغت نامه دهخدا

ابن تیمیه. [ اِ ن ُ ت َ می ی َ ] (اِخ )منسوب به تَیماء، شهرکی بشام. تقی الدین ابوالعباس احمدبن عبدالحلیم بن عبدالسلام بن عبداﷲبن محمدبن تیمیه ٔحرّانی (661 -728 هَ.ق.). تولد او در حران نزدیکی دمشق. پدرش مانند خود او از علمای دینی بوده و از جور مغول گریخته و به دمشق پناه برده است. ابن تیمیه ابتدا نزد پدر خود و بعض دانشمندان دیگر، علوم اسلامی فراگرفت. در فقه پیرو مذهب حنبلی و در کلام طریقت سلفیان داشت و تجاوز از قرآن و حدیث را روا نمی شمرد، اما چون در مجادله بی باک بود علمای مذاهب دیگر بخصومت او برخاستند. ابن تیمیه فتوی بجهاد با مغول داده و خود در جنگ شقحب حاضر بوده و چندین مرتبه بواسطه ٔ مخالفت با سلاطین وقت در مسائل سیاسی یا دینی گرفتار حبس و توقیف گردیده. وقتی او را از دادن فتوی منع کردند. در آخر عمر نیز مدتی از مراوده ٔ مردم ممنوع بوده وفقط برادرش او را خدمت میکرده. در حبس بنوشتن تفسیرو رسائل دیگر اشتغال داشت. دشمنان او وسیله انگیختند تا از کتاب و نوشتن رسائل نیز محروم گردید با وجوداین عامه را به او اعتقاد کامل بود چنانکه در تشییعاو قریب 200 هزار مرد و 15 هزار زن حاضر آمدند. ابن تیمیه با اشاعره و حکما و صوفیه و کلیه ٔ فِرَق اسلام جز سلفیان معارضه کرده و همه را باطل شمرده و بتجسم معتقد بوده و از ظاهر لفظ قرآن و حدیث تجاوز روا نمیداشته. و زیارت قبور اولیا را بدعت میشمرده چنانکه در این امر او را پیشرو وهّابیان میتوان گفت. کتب بسیاری نزدیک پانصد جلد به او نسبت داده اند که عدّه ای از آنها در دست است. و از آن جمله است منهاج السنه. از این خاندان چند تن دیگر به نام ابن تیمیه مشهورند ازجمله فخرالدین ابوعبداﷲ محمدبن ابی القاسم خطیب و واعظ حرّانی (542-621 هَ.ق.). و او راست کتاب تفسیرالقرآن و بعض کتب در فقه و نیز دیوانی جامع خطب او، و قطعات اشعاری نیز داشته است. او در بغداد کمال تحصیلات کرده و بیشتر بتدریس تفسیر اشتغال می ورزیده است.

معنی ابن تیمیه به فارسی

ابن تیمیه
منسوب به تیما شهرکی بشام

ابن تیمیه در دانشنامه اسلامی

ابن تیمیه
ابن تَیْمیّه ، تقی الدین ابوالعباس احمد بن شهاب الدین عبدالحلیم ابن مجدالدین عبدالسلام بن عبدالله بن ابی القاسم محمد بن الخضر بن محمد بن الخضر الحرانی الدمشقی الحنبلی ، از مشاهیر علمای اسلام (ولادت: دوشنبه ۱۰ ربیع الاول ۶۶۱ - وفات: شب دوشنبه ۲۰ ذیقعده ۷۲۸ق /۲۲ ژانویه ۱۲۶۳-۲۶ سپتامبر ۱۳۲۸م )این مقاله در صدد دفاع از این فرد نیست، بلکه با توجه به مستندات تاریخی به زوایای مختلف زندگی این فرد و رفتار و کردار او پرداخته است.
ابن تیمیه یکی از شخصیت های برجسته اسلام است که در اندیشه دینی و معنوی عصر خود و اعصار بعد از خود اثر بسیار مهمی داشته و از افراد معدود بحث انگیز و مورد مناقشه در سرتاسر قرون بعد از زمان خویش بوده است .حیات علمی و اجتماعی و سیاسی او سرشار از مقاومت و مبارزات سرسختانه در برابر مخالفان است .او زندگی ساده ای داشت و برادرش مسئول تأمین مخارج زندگی وی بود .ابن تیمیه در زمانی که رعب و وحشت مغول هنوز بر سراسر عالم اسلام مستولی بود، به پاخاست و مسلمانان را به پایداری در برابر مغولان و جنگ با آنان فرا خواند.اهمیت این عمل او تا آن جاست که می توان گفت : وی در پیروزی ممالیک مصر بر سپاهیان مغول سهمی بزرگ داشته است ، و از این حیث می توان او را عالم دینی کم نظیری در جهان اسلام به شمار آورد.
← محل تولد
از خانواده ابن تیمیه در حران در قرن ۶ و ۷ق /۱۲ و ۱۳م افراد برجسته ای در مذهب حنبلی شهرت یافته اند.
← محمد بن خضر
تقی الدین ابن تیمیه پرورش علمی و دینی خود را ابتدا در محیط علمای حنبلی دمشق تکمیل کرد.از شیوخ او می توان ابن عبدالدائم ، علی بن احمد بن عبدالدائم بن نعمة المقدسی الحنبلی (د ۶۹۹ق / ۱۳۰۰م )، مجد بن عساکر (د ۶۶۹ق /۱۲۷۱م )، یحیی بن الصیرفی (د ۶۹۶ق )، قاسم اربلی (د ۶۸۰ق )، و ابن ابی الیسر (د ۶۷۲ق /۱۲۷۳م )، شمس الدین ابوالفرج عبدالرحمان بن ابی عمر محمد بن احمد بن محمد ابن قدامة المقدسی الحنبلی (د ۶۸۲ق )، مسلم بن علان شمس الدین ابوالغنائم دمشقی (۶۸۰ق )، ابراهیم بن الدرجی (د ۶۸۱ق )، زین الدین ابن المنجا ابوالبرکات تنوخی حنبلی (د ۶۹۵ق ) و دیگران را نام برد.
جایگاه علمی
...
ابن تیمیه
ابن تیمیه فقیه، محدّث، مدافع مذهب منسوب به سلف و الهام بخش عقیدتی وهابیت در شبه جزیره عربستان. ابن تیمیه به سبب کثرت و تنوع فعالیت ها و شیوه رفتار خاصش در امور سیاسی و برخورد سختگیرانه با پیروان مذاهب اسلامی، شخصیتی چالش برانگیز به شمار رفته و دو مواجهه کاملاً متفاوت پدید آورده است؛ از طرفداری سرسختانه کسانی مانند ابن کثیر دمشقی، ابن قیم جوزیه و وهابیان در دوره معاصر تا مخالفان سرسخت از علمای بارز مذاهب اسلامی. افزون بر این، آرای او درباره زیارت قبور و تبرک و توسل و شفاعت، مبنای نگرش وهابیان در اداره امور حرمین قرار گرفته است. هر چند آرای تندروانه ابن تیمیه درباره موضوعات پیش گفته و نیز نگرش تعصب آمیزش به مذاهب اسلامی، نقش یک مؤسس را در جریان سلفی به وی داده است. پیش از وی نیز شخصیت هایی چون عز بن عبدالسلام و محمد بربهاری (درگذشت ۳۲۹ق) و برخی حنبلیان تندرو چنین دیدگاه هایی داشته اند.
تقی الدین ابوالعباس احمد بن عبدالحلیم بن عبدالسلام حرّانی دمشقی (درگذشت ۷۲۸ق) در دوازدهم ربیع الاول سال ۶۶۱ق. در حَرّان زاده شد. وی را با القابی چون مفسّر، رجالی، حافظ، مفتی، ادیب و لغت شناس و آگاه از کلام، ملل و نحل، تاریخ و اصول در کنار اوصافی چون زاهد و شجاع ستوده اند. وی تندخو بود و در برابر مخالفان خود پرخاش می کرد. و از قریحه شعر و حافظه قوی برخوردار بود. خاندان وی بیش از یک قرن از دانشمندان دینی به شمار می آمدند. محمد بن خضر (درگذشت ۶۲۲ق) جدّ اعلای وی از دانشمندان حنبلی مذهب و نخستین فرد ملقب به ابن تیمیه بود که سبط بن جوزی (درگذشت ۶۵۴ق) او را فردی انحصارطلب خوانده که در آن خطه مجال فعالیت به هیچ دانشوری نمی داد. درباره سبب نام گذاری مادر وی به تیمیه. دیدگاه هایی چند وجود دارد.
ابن تیمیه گرچه گاه با شرح مقصود دشمنان و محل نزاع، برخی از اشکالات بیجای وارد بر ایشان را دفع می کند ، دیگرگاه خود پرچمدار سوء برداشت می گردد؛ چنان که در نقد محیی الدین (درگذشت ۶۳۸ق) اتهام هایی چون فضیلت دادن اولیا بر انبیا ، تنقیص پیامبران و برخی مشایخ اسلامی و عقیده عینیت وجود حادث و قدیم (وحدت وجود) را بر او وارد کرده است که با مطالعه آثارش ناوارد می نماید. وی نصیر الدین طوسی (درگذشت ۶۷۲ق) را نیز به مواردی مانند مشاوره به هلاکو در قتل خلیفه عباسی و مسلمانان، و نیز استمداد از ساحران و مشرکان و ارتکاب محرمات متهم کرده که با استنادات تاریخی ناسازگار است. وی کتاب مناسک حجّ المشاهد را به شیخ مفید نسبت داده که در شمار نگاشته های شیخ مفید هیچ یادی از آن نشده است.
ابن تیمیه ممکن است اشاره به اشخاص و شخصیت های ذیل باشد: • ابن تیمیه تقی الدین ابوالعباس احمد بن عبدالحلیم حرانی دمشقی حنبلی، از مشاهیر علمای اسلام و دارای اعتقادات خاص در فرق اسلامی• ابن تیمیه فخرالدین ابوعبدالله محمد بن خضر حنبلی، فقیه ، مفسر، خطیب ، ادیب و شاعر حنبلی
...
با ظهور ابن تیمیه و ارائه نظرات مخالف کتاب و سنت وی، تعداد زیادی از علمای مذهب شافعی چه در زمان حیات وی و چه پس از وفاتش به مخالفت با وی پرداخته و به تبیین عقائد انحرافی وی مبادرت ورزیدند که به برخی از آنها اشاره می شود.
« ابوعباس احمد بن عبدالحلیم » معروف به ابن تیمیه ، بنیانگذار فکری وهابیت در سال ۶۶۱ه. ق در حــران ـ از توابع ترکیه کنونی ـ به دنیا آمد.
کوچ به دمشق
به علت ترس از حملات مغولان به شام ، عبدالحلیم پدر وی با تمام خانواده اش به دمشق کوچ کردند.
تشبیه و تجسیم
او عقیده تشبیه و تجسیم و جهت داشتن خداوند را بعد از مرگ پدر و زمانی که بر کرسی تدریس تفسیر قرآن بجای پدر قرار گرفت، مطرح کرد. وقتی ساکنان شهر «حماة» از او درباره آیه (الرحمن علی العرش استوی)
طه/سوره۲۰، آیه۵.    
...
ابن تیمیه از دانشمندان و علمای بزرگ و اثرگذار جهان اسلام در میان اهل سنت می باشد. وی در مسائل مختلف صاحب نظر بوده است، از جمله در اقتصاد. در مقاله حاضر به بررسی آراء اقتصادی او پرداخته شده است.
اندیشه های اقتصادی ابن تیمیه تأثیر فراوانی بر نسل های بعدی اندیشمندان اسلامی و خصوصا اندیشمندان سده های نوزدهم و بیستم داشته است.
صدیقی، نجات الله، بررسی کوشش های اخیر پیرامون مطالعه تاریخ تفکر اقتصادی در اسلام، ص۹۵
 ۱. ↑ صدیقی، نجات الله، بررسی کوشش های اخیر پیرامون مطالعه تاریخ تفکر اقتصادی در اسلام، ص۹۵۲. ↑ اصلاحی، عبدالعظیم، مفاهیم اقتصادی در اندیشه ابن تیمیه، از کتاب عقاید اقتصادی اندیشمندان مسلمان، ص ۲۱۹، ترجمه دکتر احمد شیبانی، تهران، دانشگاه امام صادق، چاپ اول، ۱۳۸۵.۳. ↑ اصلاحی، عبدالعظیم، مفاهیم اقتصادی در اندیشه ابن تیمیه، از کتاب عقاید اقتصادی اندیشمندان مسلمان، ص ۲۱۹، ترجمه دکتر احمد شیبانی، تهران، دانشگاه امام صادق، چاپ اول، ۱۳۸۵.۴. ↑ محمدصادق، ابوالحسن، تفکر اقتصاد اسلامی، ص۳۲، از کتاب عقاید اقتصادی اندیشمندان مسلمان، دکتر احمد شیبانی، تهران، دانشگاه امام صادق، چاپ اول، ۱۳۸۵.۵. ↑ نوراحمدی، محمدجواد، اقتصاد دینی از منظر اندیشمندان مسلمان و مسیحی، ص۱۳۳ و ۱۳۴، تهران، دانشگاه امام صادق، چاپ اول، ۱۳۸۹.۶. ↑ اصلاحی، عبدالعظیم، مفاهیم اقتصادی در اندیشه ابن تیمیه، از کتاب عقاید اقتصادی اندیشمندان مسلمان، ص ۱۳۳-۱۳۴، ترجمه دکتر احمد شیبانی، تهران، دانشگاه امام صادق، چاپ اول، ۱۳۸۵۷. ↑ اصلاحی، عبدالعظیم، مفاهیم اقتصادی در اندیشه ابن تیمیه، از کتاب عقاید اقتصادی اندیشمندان مسلمان، ص ۲۲۳ و ۲۲۵، ترجمه دکتر احمد شیبانی، تهران، دانشگاه امام صادق، چاپ اول، ۱۳۸۵.۸. ↑ غفاری، هادی و ابوالحسنی، اصغر، تاریخ اندیشه های اقتصادی متفکران مسلمان، ص ۹۹ و ۱۰۰، تهران، انتشارات پیام نور، چاپ اول، ۱۳۸۹۹. ↑ غفاری، هادی و ابوالحسنی، اصغر، تاریخ اندیشه های اقتصادی متفکران مسلمان، ص ۱۰۰، تهران، انتشارات پیام نور، چاپ اول، ۱۳۸۹۱۰. ↑ اصلاحی، عبدالعظیم، مفاهیم اقتصادی در اندیشه ابن تیمیه، از کتاب عقاید اقتصادی اندیشمندان مسلمان، ص۲۳۶، ترجمه دکتر احمد شیبانی، تهران، دانشگاه امام صادق، چاپ اول، ۱۳۸۵۱۱. ↑ اصلاحی، عبدالعظیم، مفاهیم اقتصادی در اندیشه ابن تیمیه، از کتاب عقاید اقتصادی اندیشمندان مسلمان، ص۲۳۷ و ۲۳۸، ترجمه دکتر احمد شیبانی، تهران، دانشگاه امام صادق، چاپ اول، ۱۳۸۵۱۲. ↑ قانون گرشام: هنگامی که دو پول برابر، با فلزات با ارزش غیر برابر شاخته شود و به صورت همزمان در جریان قرار گیرد، پول ارزان تر باعث خواهد شد تا پول گران تر از گردش خارج شود و پول خوب به دلیل نفع بالاتر یا ذوب شده و یا صادر می شود.۱۳. ↑ اصلاحی، عبدالعظیم، مفاهیم اقتصادی در اندیشه ابن تیمیه، از کتاب عقاید اقتصادی اندیشمندان مسلمان، ص ۲۳۸، ترجمه دکتر احمد شیبانی، تهران، دانشگاه امام صادق، چاپ اول، ۱۳۸۵۱۴. ↑ اصلاحی، عبدالعظیم، مفاهیم اقتصادی در اندیشه ابن تیمیه، از کتاب عقاید اقتصادی اندیشمندان مسلمان، ص۲۴۶، ترجمه دکتر احمد شیبانی، تهران، دانشگاه امام صادق، چاپ اول، ۱۳۸۵۱۵. ↑ اصلاحی، عبدالعظیم، مفاهیم اقتصادی در اندیشه ابن تیمیه، از کتاب عقاید اقتصادی اندیشمندان مسلمان، ص۲۴۸، ترجمه دکتر احمد شیبانی، تهران، دانشگاه امام صادق، چاپ اول، ۱۳۸۵۱۶. ↑ غفاری، هادی و ابوالحسنی، اصغر، تاریخ اندیشه های اقتصادی متفکران مسلمان، ص ۱۱۲ و ۱۱۳، تهران، انتشارات پیام نور، چاپ اول، ۱۳۸۹۱۷. ↑ اصلاحی، عبدالعظیم، مفاهیم اقتصادی در اندیشه ابن تیمیه، از کتاب عقاید اقتصادی اندیشمندان مسلمان، ص۲۴۸، ترجمه دکتر احمد شیبانی، تهران، دانشگاه امام صادق، چاپ اول، ۱۳۸۵۱۸. ↑ اصلاحی، عبدالعظیم، مفاهیم اقتصادی در اندیشه ابن تیمیه، از کتاب عقاید اقتصادی اندیشمندان مسلمان، ص۲۴۸، ترجمه دکتر احمد شیبانی، تهران، دانشگاه امام صادق، چاپ اول، ۱۳۸۵۱۹. ↑ غفاری، هادی و ابوالحسنی، اصغر، تاریخ اندیشه های اقتصادی متفکران مسلمان، ص ۱۱۲ و ۱۱۳، تهران، انتشارات پیام نور، چاپ اول، ۱۳۸۹
منبع
سایت پژوهه، برگرفته از مقاله «ابن تیمیه حرانی»، تاریخ ۹۶/۵/۱۹.    
...
ابن تیمیّه، احمد بن عبدالحلیم بن تیمیة الحرّانی یکی از شخصیت های مشهور جهان اسلام است که در اندیشۀ دینی و معنوی عصر خود و اعصار بعد از خود اثر بسیار مهمی داشته و از افراد معدود بحث انگیز و مورد مناقشه در سر تا سر قرون بعد از زمان خویش بوده است.وی در شهر حرّان که در آن زمان از مراکز تعلیمات مذهب حنبلی بود به سال 661ق متولد شد.در خانوادۀ ابن تیمیه در حرّان در قرن 6 و 7ق افراد مشهوری در مذهب حنبلی وجود داشته اند.ابن تیمیه پرورش علمی و دینی خود را ابتدا در محیط علمای حنبلی دمشق تکمیل کرد.از شیوخ او می توان ابن عبدالدائم، مجد بن عساکر،یحیی بن الصیرفی، قاسم اربلی، ابن ابی الیسر، ابراهیم بن الدرجی و...را نام برد.
ابن تیمیه در اکثر علوم متداول زمان خویش از فقه و حدیث و اصول و تفسیر و کلام متبحّر بود و در فلسفه و ریاضیات و ملل و نحل و عقاید ادیان دیگر مخصوصا مسیحیت و یهود نیز اطلاعات فراوان داشت.وی به زودی بر اثر قدرت بیان و وسعت دانش و زهد و عبادت خود مشهور گردید و از مراجع مهم فتوا در زمان خود شد.
ابن تیمیه به سبب اظهار عقاید خاص خود نسبت به مسائل مختلف(کلامی، فقهی، عرفانی و...) و موضع گیری در برابر شخصیت های برجستۀ اسلامی، مخالفان و نیز مریدان بسیاری در همان روزگار خویش یافت.از مخالفان او می توان این افراد را نام برد:نصر بن سلمان ابن عمر منبجی (متوفای 719ق)، ابوحیان اندلسی نحوی (م 745ق) و...از جمله شاگردان و مدافعان سرسخت ابن تیمیه می توان ابن کثیر، مؤلف «البدایة و النهایة» را نام برد.اما بزرگ ترین شاگرد و مدافع ابن تیمیه بی شک شمس الدین محمد بن ابی بکر بن ایوب، معروف به ابن قیم جوزیه (691-751 ق) است که در همۀ اقوال و عقاید تابع و حامی بی چون و چرای او بود و نشر و بسط عقاید ابن تیمیه را در زمان حیات او و پس از مرگ او برعهده داشت.
ابن تیمیه هیچگاه از نوشتن و تصنیف فارغ نبود، حتی هنگامی که به زندان افتاد به نوشتن اشتغال داشت.برخی مصنفات او را تا 300 جلد شماره کرده اند.از نوشته های او در باب عقاید می توان به:الایمان، الاستقامة، التوسل و الوسیلة، الرسالة التدریة، العقیدة الواسطیة، بیان الهدی من الضلال، بیان الفرقة الناحیة، نقض المنطق، الرّدّ علی المنطقیین، الواسطه بین الحق و الخلق، الرد علی الأخنائی و غیره اشاره کرد.
ابن تیمیه علاوه بر مذهب حنبلی که مذهب وی بود، به تحقیق در مذاهب فقهی و علم کلام و اصول اعتقادات نیز پرداخت و برخلاف اکثر معاصران خود فلسفه و حکمت هم آموخت و با ادیان یهود و مسیحیت آشنا شد.کسی که آثار او را مطالعه می کند و اطلاعات او را در معارف اسلامی از فقه و حدیث و کلام و لغت و تفسیر می بیند، انتظار دارد که در بلندنظری و تعصّب ستیزی فردی برجسته باشد و گرد تعصبات و فرقه گرائی های زمان خود نگردد، اما او در حدود عقاید مذهب خانوادگی خود(حنبلی) محدود و محصور مانده و در مجادلات و مباحثات کلامی از راه انصاف به دور افتاده و به مخالفان خود با سلاح اتهام حمله کرده است.
ابن تیمیه آنچه را خوانده و یاد گرفته است، در دفاع از اصول حنابله و محدثان به کار می برد و فقط آنان را اهل نظر یا به تعبیر خودش«نظّار» می خواند و بزرگان اندیشۀ جهان و حکمای بزرگ اسلام را به باد انتقادهای سخت و عنیف می گیرد و حتی بر اشعری و غزالی و فخر رازی بی محابا می تازد و تنها در بعضی از مسائل فقهی از خود استقلال رأی نشان می دهد.
با ظهور ابن تیمیه و ارائه نظرات مخالف کتاب و سنت وی، تعداد زیادی از علمای مذهب شافعی چه در زمان حیات وی و چه پس از وفاتش به مخالفت با وی پرداخته و به تبیین عقائد انحرافی وی مبادرت ورزیدند که به برخی از آنها اشاره می شود.
« ابوعباس احمد بن عبدالحلیم » معروف به ابن تیمیه ، بنیانگذار فکری وهابیت در سال ۶۶۱ه. ق در حــران ـ از توابع ترکیه کنونی ـ به دنیا آمد.
کوچ به دمشق
به علت ترس از حملات مغولان به شام ، عبدالحلیم پدر وی با تمام خانواده اش به دمشق کوچ کردند.
تشبیه و تجسیم
او عقیده تشبیه و تجسیم و جهت داشتن خداوند را بعد از مرگ پدر و زمانی که بر کرسی تدریس تفسیر قرآن بجای پدر قرار گرفت، مطرح کرد. وقتی ساکنان شهر «حماة» از او درباره آیه (الرحمن علی العرش استوی) پرسیدند، وی در تفسیر آن جایگاهی برای خداوند در عرش تعیین کرد. چنانکه در دیگر فتاوای وی نیز مشهود است، وی قائل به جسمانیت خداوند بلا کیف بوده و این نظر را به اهل حدیث و ظاهر گرایان نسبت داده است. سرانجام ابن تیمیه حرانی در سال ۷۰۵ ه. ق در دادگاه ، محکوم شد. در سال ۷۰۷ ه. ق، از زندان آزاد گردید و با آزادی از زندان، مجددا به نشر عقاید خود پرداخت. در سال ۷۲۱ ه. ق دوباره محکوم به زندان شد و در سال ۷۲۸ ه. ق در زندان قلعه دمشق درگذشت.
نظر قاضی شافعی دمشق
...
ابن تیمیه حکومت و ولایت مسلمین را امانتی می داند که باید به اهلش سپرد و اصل اساسی اهلیت در نظر ابن تیمیه اصلح بودن است.
ابن تیمیه حکومت و ولایت مسلمین را امانتی می داند که باید به اهلش سپرد و آیات ۵۸ و ۵۹ از سوره نساء
نساء/سوره۴، آیه۵۸۵۹.    
در نظر او اصلح کسی است که دارای قدرت و امانت باشد، اما جمع میان این دو مشکل است : کسانی هستند که قدرت و شجاعت و کفایتشان بیشتر است ، اما امانت کمتری دارند، و در مقابل کسانی هستند که زهد و امانت و تقوایشان بیشتر است ، اما کفایتشان کمتر است . ترجیح یکی از این دو شرط، به ماهیت شغل بستگی دارد: اگر آن شغل ، مانند جنگ و لشکرکشی ، اقتضای قدرت و کفایت کند، باید شخص با کفایت نیرومند را ترجیح داد. اما اگر شغل چنان باشد که فقط اقتضای درستی و امانت کند، باید شخص امین را انتخاب کرد، مانند حفظ اموال مسلمین . در بعضی از مشاغل مانند جمع آوری مالیات و صدقات کفایت و امانت هر دو لازم است . در منصب قضا، این که اعلم مقدم است یا اورع ؟ ابن تیمیه معتقد است اگر موضوع حکم به دقت نظر نیازمند باشد، باید اعلم را برگزید، اما اگر حکم مسأله روشن باشد و نیاز به دقت و بررسی علمی نداشته باشد، باید پرهیزگارتر را مقدم داشت . کیفیت معرفت اصلح را نیز بیان کرده است .
ابن تیمیه ، السیاسة الشرعیة، ج۱، ص۲۲-۲۷، قاهره ، دارالکتاب العربی .
ادای امانت در اموال ، هم وظیفه حاکم است ، هم وظیفه رعیت . حاکم باید حقوق مالی همه را رعایت کند. مأموران مالیات باید حق دولت را بی کم و کاست جمع کنند و به خزانه سلطان برسانند، و رعیت هم باید اموالی را که تأدیه آن بر ایشان واجب است ، بپردازند، حتی اگر سلطان ظالم باشد. تصرف حکام در اموال دولتی نباید از قبیل تصرف مالکانه باشد، بلکه باید مانند تصرف امین و وکیل در اموال موکل خود باشد. اموال دولتی (اموال سلطانیه ) از راه غنایم جنگی و زکات (صدقات ) و فی ء (= اموال مأخوذ از کفار بدون قتال و جنگ و اموال مجهول المالک ) گرد می آید: هر کس که از پرداخت حقوق دولت امتناع کند، حبس و ضرب او جایز است . اگر مأموران دولت اموالی را از مردم به زور گرفته باشند، حاکم باید آن اموال را از ایشان باز ستاند و به صاحبان آن ها بازگرداند، هدایا و رشوه از این قبیل است . اگر بازگرداندن این اموال به صاحبانشان ممکن نباشد، باید آن ها را در مصالح مسلمانان صرف کرد.
ابن تیمیه ، السیاسة الشرعیة، ج۱، ص۴۴، قاهره ، دارالکتاب العربی .
...
ابن تیمیه در فقه تابع مذهب حنبلی بود ولی به سبب وسعت اطلاع در فقه و حدیث و احاطه اش بر آراء مذاهب فقهی و اخذ آراء مستقل باعث گردید که او مجتهدی مستقل به شمار آید.
ابن تیمیه در فقه تابع مذهب حنبلی بود، ولی به سبب وسعت اطلاع در فقه و حدیث ، و احاطه اش بر آراء مذاهب فقهی دیگر به استقلال و حتی به اتخاذ آراء مستدل مذاهب فقهی دیگر سوق داده شد.بنا بر این می توان ابن تیمیه را مجتهدی مستقل شمرد، گر چه عمده اختیارات او در احکام بر مذهب احمد بن حنبل استوار است و آرائی که او مخصوصاً جدا و مستقل از مذاهب فقهی دیگر اظهار داشته و در آن فتوا داده ، معدود است ، اما همین مسائل معدود باعث شهرت او گشته و دشمنان بسیار برای او فراهم کرده و موجب آزار و حبس او شده است .
فتاوای مستقل
ابن تیمیه در مسائل مربوط به طلاق فتاوی خاص دارد:به مسأله حلف به طلاق که در صورت حنث سبب وقوع طلاق نمی شود، پیش از این اشاره شد. وی طلاق به لفظ ثلاث را فقط یک طلاق می داند و بر خلاف اهل سنت عقیده دارد که در طلاق حرام مانند طلاق حائض طلاق واقع نمی شود.
ابن تیمیه ، مجموعة فتاوی ، ج۳، ص۷۹-۸۰، مصر، ۱۴۰۰ق /۱۹۸۰م .
...
پیراستگی امامیه از تهمت های ابن تیمیه، ترجمه کتاب «برائة الشیعة الإمامیة من العقائد و الأحکام الیهودیة»، اثر علی آل محسن است که توسط اکبر ترابی شهرضایی صورت گرفته است.
ابن تیمیه حرانی دمشقی بر اساس آموزه های اسلام اموی، علیه پیروان مذهب علوی موضع گیری کرده و در کتاب «منهاج السنة» افترائات فراوانی را علیه پیروان اهل بیت(ع) مطرح نموده است. مؤلف در این کتاب، بخشی از اتهامات و افترائات ابن تیمیه علیه شیعیان را پاسخ داده است.
بعد از مقدمه مؤلف، نقد اسناد روایات شعبی، بی نیازی شیعه از جعل حدیث برای فضائل امیرالمؤمنین(ع) و تبری شیعه از عبدالله بن سبأ آمده، سپس شبهاتی مطرح شده و مؤلف به آنها پاسخ داده است.
شیوه پاسخگویی به شبهات چنین است که ابتدا سخن و افترایی از ابن تیمیه به نقل از شعبی مطرح می شود، سپس به آن پاسخ داده می شود.
شعبی (متوفای 103-110ق) که نام وی عامر بن شراحیل است، از راویان حدیث و از تابعین بشمار می‎آید. او در دستگاه بنی امیه قاضی بود. حکم سفیر حکومت اموی به سوی پادشاه روم را نیز در دست داشت در بین روایات او روایاتی یافت می شود که بر ضد امام على(ع) است. ابن تیمیه برای کوبیدن شیعیان، سخنان پوچی را از شعبی در عیب جویی از شیعیان نقل می کند؛ باآنکه خود، به ضعیف بودن سند آنها اعتراف کرده است. ازآن رو که این توهمات شعبی، در بردارنده وجوه شباهت بین یهود و رافضیان (شیعیان) است، ابن تیمیه آن را حجت می شمارد و با استناد به آن، علیه شیعه استدلال می کند
بی شک، سند مطالبی که ابن تیمیه از شعبی نقل می کند حتی از دیدگاه ابن تیمیه نیز ضعیف است؛ زیرا وی پس از نقل کلام شعبی از «عبدالرحمان بن مالک بن مغول»، به ضعیف بودن این راوی اعتراف کرده است. از سویی افزون بر ابن تیمیه، «ابوبکر خلال» نیز در «کتاب السنة» نوشته است: «این سند صحیح نیست». علت ضعف این سند، اجماع دانشمندان بر ضعیف شمردن عبدالرحمان بن مالک بن مغول است
همواره تکفیر گروهی از مسلمانان توسط گروهی دیگر بخاطر معارض بودن با مبانی و یا عدم فهم مبانی یکدیگر می باشد که موجب وارد آمدن صدمات زیادی به امت اسلامی گردیده است. اینکه عده ای به واسطه داشتن اختلاف نظر در مسائل اعتقادی و فقهی اقدام به تکفیر دیگران نموده و بدون تبیین قاعده ای مشخص برای آن، به تعارض و کشتار یکدیگر پرداخته و حکم اعدام برای یکدیگر صادر نمایند از مصیبت هایی است که در قرون اخیر فجایع بسیاری را به بار آورده و موجب کشته شدن عده زیادی از مسلمانان و ایجاد ناامنی در کشورهای اسلامی و رکود اقتصادی و عقب افتادگی شده است.
در این میان ابن تیمیه حرانی که در قرن هفت و هشت می زیسته و متوفای سال ۷۲۸ هجری قمری می باشد، به عنوان یکی از مهمترین ایدئولوگهای مکتب تکفیر که ید طولایی در تکفیر فرق اسلامی و مقابله با اعتقادات اسلامی دارد به عنوان پیشوای این جماعت تندرو شناخته شده و وهابیون افکار و آثار او را با تیراژ وسیع در جهان اسلام منتشر می کنند. و ما در اینجا برای تبیین موضوع به معنای کفر می پردازیم: «کفر اصطلاحا به معنی ایمان نیاوردن به چیزی است که از شان آن ایمان آوردن به آن است، مثل عدم ایمان به خدا و توحید و نبوت پیامبر اسلام و روز قیامت.» ابن تیمیه در تعریف کفر می نویسد: «والکفر انما یکون بانکار ما علم من الدین ضرورة، او بانکار الاحکام المتواترة و المجمع علیها و نحو ذلک.» «همانا کفر به انکار آنچه که ضروری دین شناخته می شود و یا انکار احکام متواتره و مورد اجماع و امثال آن حاصل می گردد.»
افراط ابن تیمیه در تکفیر
ابن تیمیه گروه های فراوانی از مسلمانان را تحت عناوین گوناگون تکفیر کرده و از دایره اسلام خارج کرده است که با این نگرش تعداد کسانی که در دایره اسلام باقی می مانند بسیار ناچیزند که در اینجا تعدادی از گروه هایی که ابن تیمیه آنها را کافر می داند ذکر می کنیم: ۱. کسانی که بین خود و خدا واسطه ای قرار دهند و خدا را به وسیله آن واسطه ها بخوانند. ۲. ترک کننده همه ارکان اسلام۳. کسی که آنچه با کتاب و سنت ثابت شده است را نپذیرد. ۴. کسی که با اجماع یا متواتر مخالفت کند۵. کسی که یکی از ضروریات دین را انکار کند۶. سب یا استهزاء خدا یا آیات الهی یا سب یکی از انبیای الهی۷. کسی که حکم بغیر ما انزل الله را حلال بداند۸. نفی صفات یا اسماء الهی یا تشبیه خدا به مخلوقاتش و یا توصیف غیر خدا به صفتی که مخصوص خداست۹. تشبه کامل به کفار و در مراتب پایین تر حرام است. ۱۰. کسی که یهود و نصاری را کافر نداند یا شک در کفر آنها داشته باشد یا تبعیت از دین آنها را جائز بداند۱۱. کسی که با کافر موالات و او را نصرت دهد. ۱۲. کسی که قتل مسلمانی را حلال بداند و یا او را به خاطر مسلمان بودنش بکشد. یکی از فرق مرجئة که معتقد است ایمان همان معرفت است. ۱۳. فلاسفه. ۱۴. جهمیه. ۱۵. باطنیه، متصوفه و قائلین به وحدت وجود.۱۶. فرقه اسماعیلیه که قائل به امامت محمد بن اسماعیل بن جعفر هستند.۱۷. نصیریه که در نظر ابن تیمیمه قائل به الوهیت حضرت علی علیه السّلام و پیروان ابی شعیب بن محمد بن نصیر نمیری هستند. ۱۸. مذهب شیعه امامیه اثنی عشریه.۱۹. غلاة قدریه که علم خدا را انکار می کنند.
مخالفت تکفیر مسلمین با سنت نبوی
بدیهی است که اینگونه حکم نمودن نسبت به مسلمانان خلاف سیره و سنت رسول گرامی اسلام است چرا که ایشان ملاک اسلام را شهادتین و اقامه صلات و ایتاء زکات می دانستند چنانکه بخاری در صحیحش از رسول گرامی اسلام نقل کرده است: «عن ابن عمر ان رسول الله صلی الله علیه وسلم قال امرت ان اقاتل الناس حتی یشهدوا ان لا اله الا الله وان محمدا رسول الله ویقیموا الصلاة ویؤتوا الزکاة فاذا فعلوا ذلک عصموا منی دماءهم واموالهم الا بحق الاسلام وحسابهم علی الله» «من مامور شده ام که با مردم جنگ نمایم تا به وحدانیت خدا و رسالت محمد (صلی الله علیه و آله وسلّم) شهادت داده و نماز به پا داشته و زکات دهند، و چون چنین کردند خون و اموال شان از ناحیه من محفوظ است مگر حق اسلام و حسابشان که با خداست.» در این روایت شهادت به یگانگی خدا و رسالت نبی مکرم اسلام و اقامه صلات و ایتاء زکات تنها شروط حفظ دماء و اموال ذکر شده است و البته در روایات صحیح دیگری از رسول گرامی اسلام نماز و زکات نیز شرط اسلام دانسته نشده است و فقط گفتن شهادتین برای مسلمان بودن کفایت می کند. ان ابا هریرة قال قال رسول الله (صلی الله علیه وسلم): «امرت ان اقاتل الناس حتی یقولوا لا له الا الله فمن قال لا اله الا الله فقد عصم منی نفسه وماله الا بحقه وحسابه علی الله رواه عمر وابن عمر عن النبی صلی الله علیه وسلم » ابوهریره از راویان اهل سنت از رسول گرامی اسلام نقل کرده است که حضرت فرمودند: «امر شده ام که با مردم بجنگم تا اینکه به یگانگی خدا شهادت دهند پس هر کس بگوید لااله الا الله مال او و جان او نزد من محفوظ است مگر اینکه حق او و حساب او با خداست.» که جمع این دو روایت این است که در روایت اول رسول گرامی اسلام برخی از اصلی ترین لوازم ایمان که نماز و زکات باشد را نیز همراه با اصل ایمان ذکر کرده اند.
تعارض در تکفیر فرق اسلامی
...
ابن تیمیه از دانشمندان و علمای بزرگ و اثرگذار جهان اسلام در میان اهل سنت می باشد. وی در مسائل مختلف صاحب نظر بوده است، از جمله در اقتصاد. در مقاله حاضر به بررسی آراء اقتصادی او پرداخته شده است.
اندیشه های اقتصادی ابن تیمیه تأثیر فراوانی بر نسل های بعدی اندیشمندان اسلامی و خصوصا اندیشمندان سده های نوزدهم و بیستم داشته است.
صدیقی، نجات الله، بررسی کوشش های اخیر پیرامون مطالعه تاریخ تفکر اقتصادی در اسلام، ص۹۵
 ۱. ↑ صدیقی، نجات الله، بررسی کوشش های اخیر پیرامون مطالعه تاریخ تفکر اقتصادی در اسلام، ص۹۵۲. ↑ اصلاحی، عبدالعظیم، مفاهیم اقتصادی در اندیشه ابن تیمیه، از کتاب عقاید اقتصادی اندیشمندان مسلمان، ص ۲۱۹، ترجمه دکتر احمد شیبانی، تهران، دانشگاه امام صادق، چاپ اول، ۱۳۸۵.۳. ↑ اصلاحی، عبدالعظیم، مفاهیم اقتصادی در اندیشه ابن تیمیه، از کتاب عقاید اقتصادی اندیشمندان مسلمان، ص ۲۱۹، ترجمه دکتر احمد شیبانی، تهران، دانشگاه امام صادق، چاپ اول، ۱۳۸۵.۴. ↑ محمدصادق، ابوالحسن، تفکر اقتصاد اسلامی، ص۳۲، از کتاب عقاید اقتصادی اندیشمندان مسلمان، دکتر احمد شیبانی، تهران، دانشگاه امام صادق، چاپ اول، ۱۳۸۵.۵. ↑ نوراحمدی، محمدجواد، اقتصاد دینی از منظر اندیشمندان مسلمان و مسیحی، ص۱۳۳ و ۱۳۴، تهران، دانشگاه امام صادق، چاپ اول، ۱۳۸۹.۶. ↑ اصلاحی، عبدالعظیم، مفاهیم اقتصادی در اندیشه ابن تیمیه، از کتاب عقاید اقتصادی اندیشمندان مسلمان، ص ۱۳۳-۱۳۴، ترجمه دکتر احمد شیبانی، تهران، دانشگاه امام صادق، چاپ اول، ۱۳۸۵۷. ↑ اصلاحی، عبدالعظیم، مفاهیم اقتصادی در اندیشه ابن تیمیه، از کتاب عقاید اقتصادی اندیشمندان مسلمان، ص ۲۲۳ و ۲۲۵، ترجمه دکتر احمد شیبانی، تهران، دانشگاه امام صادق، چاپ اول، ۱۳۸۵.۸. ↑ غفاری، هادی و ابوالحسنی، اصغر، تاریخ اندیشه های اقتصادی متفکران مسلمان، ص ۹۹ و ۱۰۰، تهران، انتشارات پیام نور، چاپ اول، ۱۳۸۹۹. ↑ غفاری، هادی و ابوالحسنی، اصغر، تاریخ اندیشه های اقتصادی متفکران مسلمان، ص ۱۰۰، تهران، انتشارات پیام نور، چاپ اول، ۱۳۸۹۱۰. ↑ اصلاحی، عبدالعظیم، مفاهیم اقتصادی در اندیشه ابن تیمیه، از کتاب عقاید اقتصادی اندیشمندان مسلمان، ص۲۳۶، ترجمه دکتر احمد شیبانی، تهران، دانشگاه امام صادق، چاپ اول، ۱۳۸۵۱۱. ↑ اصلاحی، عبدالعظیم، مفاهیم اقتصادی در اندیشه ابن تیمیه، از کتاب عقاید اقتصادی اندیشمندان مسلمان، ص۲۳۷ و ۲۳۸، ترجمه دکتر احمد شیبانی، تهران، دانشگاه امام صادق، چاپ اول، ۱۳۸۵۱۲. ↑ قانون گرشام: هنگامی که دو پول برابر، با فلزات با ارزش غیر برابر شاخته شود و به صورت همزمان در جریان قرار گیرد، پول ارزان تر باعث خواهد شد تا پول گران تر از گردش خارج شود و پول خوب به دلیل نفع بالاتر یا ذوب شده و یا صادر می شود.۱۳. ↑ اصلاحی، عبدالعظیم، مفاهیم اقتصادی در اندیشه ابن تیمیه، از کتاب عقاید اقتصادی اندیشمندان مسلمان، ص ۲۳۸، ترجمه دکتر احمد شیبانی، تهران، دانشگاه امام صادق، چاپ اول، ۱۳۸۵۱۴. ↑ اصلاحی، عبدالعظیم، مفاهیم اقتصادی در اندیشه ابن تیمیه، از کتاب عقاید اقتصادی اندیشمندان مسلمان، ص۲۴۶، ترجمه دکتر احمد شیبانی، تهران، دانشگاه امام صادق، چاپ اول، ۱۳۸۵۱۵. ↑ اصلاحی، عبدالعظیم، مفاهیم اقتصادی در اندیشه ابن تیمیه، از کتاب عقاید اقتصادی اندیشمندان مسلمان، ص۲۴۸، ترجمه دکتر احمد شیبانی، تهران، دانشگاه امام صادق، چاپ اول، ۱۳۸۵۱۶. ↑ غفاری، هادی و ابوالحسنی، اصغر، تاریخ اندیشه های اقتصادی متفکران مسلمان، ص ۱۱۲ و ۱۱۳، تهران، انتشارات پیام نور، چاپ اول، ۱۳۸۹۱۷. ↑ اصلاحی، عبدالعظیم، مفاهیم اقتصادی در اندیشه ابن تیمیه، از کتاب عقاید اقتصادی اندیشمندان مسلمان، ص۲۴۸، ترجمه دکتر احمد شیبانی، تهران، دانشگاه امام صادق، چاپ اول، ۱۳۸۵۱۸. ↑ اصلاحی، عبدالعظیم، مفاهیم اقتصادی در اندیشه ابن تیمیه، از کتاب عقاید اقتصادی اندیشمندان مسلمان، ص۲۴۸، ترجمه دکتر احمد شیبانی، تهران، دانشگاه امام صادق، چاپ اول، ۱۳۸۵۱۹. ↑ غفاری، هادی و ابوالحسنی، اصغر، تاریخ اندیشه های اقتصادی متفکران مسلمان، ص ۱۱۲ و ۱۱۳، تهران، انتشارات پیام نور، چاپ اول، ۱۳۸۹
منبع
سایت پژوهه، برگرفته از مقاله «ابن تیمیه حرانی»، تاریخ ۹۶/۵/۱۹.    
...


ابن تیمیه در دانشنامه ویکی پدیا

ابن تیمیه
عکس ابن تیمیه


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

نقل قول های ابن تیمیه

احمد بن عبدالحلیم بن تیمیه معروف به ابن تیمیه (۲۲ ژانویه ۱۲۶۳ / ۲ بهمن ۶۴۱ در حران - ۲۸ سپتامبر ۱۳۲۸ / ۵ مهر ۷۰۷ در دمشق) عالم الهیات، حدیث و فقه، منطق دان و اخترشناس بود.
• «هرگاه قلب طعم و مزه عبادت خداوند و اخلاص در اعمال برای خداوند را چشید، هیچ چیز جای این طعم را برای قلب پر نمی کند.» الفتاوی ۱۰/۱۸۷
• «شکی نیست که جهاد و برپا خواستن در برابر کسانی که با پیامبران مخالفت ورزیده اند از بالاترین اعمالی است که الله تعالی به ما دستور داده به وسیله آن به او تقرب بجوییم اما باید جهاد شرعی را که خداوند و رسولش به آن امر نموده اند از جهاد بدعی تشخیص بدهیم، و اهل گمراهی کسانی هستند که در پیروی از شیطان جهاد می کنند و گمان می کنند در پیروی از رحمان جهاد می کنند مانند خوارج و امثال آنها که با اهل اسلام جهاد می کنند.» الرد علی الاخنائی
• «کفر و بدعت با هم ازدواج کردند، زیان و خسران دنیا و آخرت از دامن آن دو متولد شد.
• «شیطان بدعت را بیش از گناه دوست دارد، زیرا بدعت دشمن دین است و اهل بدعت حاضر به توبه و برگشت از آن نیستند و به چیزی ارزش و اعتبار می دهند که خداوند و رسول اش آن را رد و بی ارزش ساخته اند و چیزی را دوست می دارند که دشمن الله است و از چیزی بیزارند که الله آن را دوست می دارد، چیزی را ثابت می کنند که خداوند آن را نفی و به نفی چیزی می پردازد که خداوند آن را اثبات کرده است.» مدارج السالکین، ۲۲۲ / ۱ – ۲۲۳
• «اگر نور نبوت از مردم جدا شود: در تاریکی فتنه قرار می گیرند، بدعت ها و گناهان به وجود می آیند و بین مردم شر واقع می شود.» الفتاوی ۱۷/۳۱۰
• «اعتقاد را از من حتی از بزرگتر از من مگیرید بلکه از: الله و رسولش و آنچه گذشتگان امت بر آن اجماع نموده اند بگیرید.»
• «هرکه حق را نپذیرد خداوند او را به پذیرش باطل مبتلا می کند.»
• «همانگونه که از اصول اهل سنت تکفیر نکردن فرد به سبب گناه است. هیچ کس را نیز به دلیل ارتکاب بدعت تکفیر نمی کنند.» الفتاوی ۳/۳۵۲
• «و حسین که خداوند او را با شهادت در این روز گرامی داشت، و خوار کرد کسی که او را به قتل رسانید یا کسی که در کشتنش کمک کرد یا راضی به قتلش بود و برای اوست اسوهٔ نیک، به سبب سبقتش از میان شهیدان. به راستی او و برادرش سروران جوانان بهشت هستند که به آن دو در بزرگداشت عزت اسلام از هجرت و صبر و آزار در راه خداوند نرسید، آنچه به اهل بیتش رسید، پس خداوند متعال آن دو را با شهادت گرامی داشت کرامتشان را کامل گردانید و بر درجاتشان افزون کرد، به راستی که قتل حسین مصیبتی بزرگ است.»
• «و دربارهٔ موقف نجف، اهل معرفت متفق هستند که آن مزارِ علی نیست، بلکه می گویند: قبر مغیره بن شعبه است، و هیچ کس از این قبر به نام علی یاد نکرده و از اکثر مسلمانان - اهل بیت، شیعه، دیگران و فرانروایان کوفه - بیش از سیصدسال کسی متوجه این مکان نبوده است. تا حکومت آل بویه که این مکان را -پس از سیصد سال و فوت علی - زیارتگاه کرده و حکایتی روایت کرده اند: هارون این مکان را پیدا می کند که هیچ برهانی برای اثبات آن نیست.» مقتل علی بن ابی طالب و الحسین
• «اصلاح قلب به وسیله عدل است و فساد آن به وسیله ظلم، پس هرگاه بنده به خود ظل کند خود شخص ظالم و مظلوم است.»
• «مردم نزاعاتشان حل نمی شود مگر به وسیله کتابی که از آسمان فرستاده شده است، و چنانچه برای قضاوت به عقلهایشان مراجعه کنند پس برای هرکس عقلی هست.»
• «خردمند کسی نیست که خیر را از شر تمییز می دهد، بلکه خردمند کسی یست که بهترین خیرها (خیرِ خیرها) و بدترین شرها (شرِّ شرها) را می شناسد.»
• «هرکس بدانچه می داند عمل کند، خداوند آنچه را نمی داند به او خواهد آموخت»
• «عوام می گویند: ارزش هرکس به آنچیزی ست که می سازد، خواص می گویند: ارزش هرکس به آنچیزی ست که طلب می کند»
• «هنگامی که قلب سخت شود، چشم ها خشک می شوند.»
• «آتش برای ذوب کردن قلب های سخت ساخته شده است.»
• «در دنیا بهشتی ست که هرکس وارد آن شود، وارد بهشت آخرت نخواهد شد.»
• «از دست دادن وقت بدتر از مرگ است؛ چراکه از دست دادن وقت تو را از خداوند می بُرَد و جهان آخرت و مرگ تو را از دنیا و اهل آن می بُرد.»
• «زهد در ترک آن چیزی ست که سودی برای آخرت ندارد.»
• «هر کس به ابن تیمیه شیخ الاسلام بگوید، کافر است.»
• «در جامعه اسلامی، بعضی ها می گویند که ابن تیمیه قائل به تجسیم است، بعضی ها می گویند ملحد و زندیق است، بعضی ها می گویند منافق است.»
• «مسلمانان و علمای اسلام، بعضی می گویند او ملحد و بی دین و برخی می گویند منافق است.»
• «قاضی شافعی دمشق دستور داد که در دمشق اعلام کنند: هر کس معتقد به عقاید ابن تیمیّه باشد، خون و مالش حلال است.»
• «خدا او را خوار و گمراه و کور و کر کرده است.» ابن حجر مکی
• «در دمشق یکی از بزرگان فقهای حنبلی به نام ابن تیمیّه را دیدم که در فنون مختلف سخن می گوید، ولی عقل او سالم نبود.»
• «ابن تیمیّه ای را که دریای علم توصیف می کنند، برخی از پیشوایان، او را زندیق می شمارند. علّت گفتار بعضی از پیشوایان هم این است که تمام آثار علمی ابن تیمیّه را بررسی کرده و به اعتقاد صحیحی برنخورده اند؛ مگر این که وی در موارد متعدّد برخی از مسلمانان را تکفیر می کند و برخی دیگر را گمراه می داند. با این که کتاب های وی آمیخته به تشبیه حقّ به مخلوقات و تجسیم ذات باری تعالی و هم چنین جسارت به ساحت مقدّس رسول اکرم و شیخین و تکفیر عبداللّه بن عباس است.»
• «ابن تیمیّه گفته است: هر کس به مرده و یا فرد دور از نظر استغاثه کند … ظالم، گمراه و مشرک است. از این سخن ابن تیمیّه، بدن انسان می لرزد، این سخن، پیش از زندیق حرّان، ابن تیمیّه از دهان کسی در هیچ زمان و هیچ مکانی بیرون نیامده است. این زندیق نادان و خشک، داستان عمر را وسیله ای برای رسیدن به نیّت ناپاکش در بی اعتنایی به ساحت حضرت رسول اکرم، سیّد اوّلین و آخرین، قرار داده و با این سخنان بی اساس، مقام و منزلت آن حضرت را در دنیا پایین آورده است و مدّعی شده است که حرمت و رسالت آن بزرگوار پس از رحلت از بین رفته است. این عقیده به یقین کفر و در واقع زندقه و نفاق است.» حصنی دمشقی
• «او در پوشش پیروی از کتاب و سنّت، در عقاید اسلامی بدعت گذاشت و ارکان اسلام را درهم شکست. او با اتّفاق مسلمانان به مخالفت برخاست و سخنی گفت که لازمه آن جسمانی بودن خدا و مرکّب بودن ذات اوست، تا آن جا که ازلی بودن عالَم را ملتزم شد و با این سخنان حتّی از ۷۳ فرقه نیز بیرون رفت» سُبْکی
• «ای بیچاره! آنان که از تو متابعت می کنند در پرتگاه زندقه و کفر و نابودی قرار دارند … نه این است که عمده پیروان تو عقب مانده، گوشه گیر، سبک عقل، عوام، دروغ گو، کودن، بیگانه، فرومایه، مکّار، خشک، ظاهر الصلاح و فاقد فهم هستند. اگر سخن مرا قبول نداری آنان را امتحان کن و با مقیاس عدالت بسنج… گمان نمی کنم تو سخن مرا قبول کنی! و به نصیحت های من گوش فرا دهی! تو با من که دوستت هستم این چنین برخورد می کنی پس با دشمنانت چه خواهی کرد؟ به خدا سوگند، در میان دشمنانت، افراد صالح و شایسته و عاقل و دانشور فراوانند، چنان که در میان دوستان تو افراد آلوده، دروغ گو، نادان و بی عار زیاد به چشم می خورند.»

ابن تیمیه را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

پیشنهاد شما درباره معنی ابن تیمیه



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• عکس ابن تیمیه   • ابن تيمية pdf   • کتاب های ابن تیمیه   • ابن تیمیه کیست   • عقاید ابن تیمیه   • ابن قیم الجوزیه   • شیخ الاسلام ابن تیمیه   • محمد بن عبدالوهاب   • معنی ابن تیمیه   • مفهوم ابن تیمیه   • تعریف ابن تیمیه   • معرفی ابن تیمیه   • ابن تیمیه چیست   • ابن تیمیه یعنی چی   • ابن تیمیه یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی ابن تیمیه
کلمه : ابن تیمیه
اشتباه تایپی : hfk jdldi
عکس ابن تیمیه : در گوگل


آیا معنی ابن تیمیه مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 94% )