انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

96 1034 100 1

ابوسفیان

/'abusofyAn/

معنی ابوسفیان در لغت نامه دهخدا

ابوسفیان. [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) بنا بر افسانه ٔ متداول عوام به زمان جاهلیت به شهر الباره در جبل الزاویه واقع به شمال ابامه و مغرب معرّةالنعمان شام ، ملکی موسوم به ابوسفیان از قوم یهود بود. و به زمان او عبدالرحمن بن ابی بکربن ابی قحافه چندی در این شهر میزیست و با لهیعه دختر ابوسفیان عشق می ورزید. آنگاه که عبدالرحمن بدعوت پدر اسلام آورد لهیعه نیز به متابعت او دین مسلمانی گرفت و هر دو از الباره بگریختند و چون ابوسفیان از فرار آن دوآگاه گشت با لشکری به تعاقب ایشان شتافت و جنگ میان آنان درپیوست و عمر بدین معنی از غیب ملهم گشت و باخالد بیاری عبدالرحمن شد و عمر عبدالرحمن را بکشت وخطه ٔ حکمرانی او در حیطه ٔ تصرف مسلمانان درآمد. و چنانکه گفتیم این حکایت افسانه ای بیش نیست و بر هیچ اصلی تاریخی متکی نمی باشد. و امروز در شمال این شهر قلعه ای به نام قلعه ٔ ابی سفیان هست و خرابه ها و آثار باستانی که از عظمت قدیم شهر حکایت می کند باقی است.

ابوسفیان. [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) تابعی است. او ازعلی علیه السلام و از او عمران بن سلیمان روایت کند.

ابوسفیان. [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) والد عبداﷲبن ابی سفیان. بعضی او را صحابی گفته اند.

ابوسفیان. [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) او راست : کتاب المعرفة و التاریخ. (ابن الندیم ).

ابوسفیان. [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) ابن جابربن عتیک انصاری. او از پدرخویش و از او ابن یزید روایت کند.

ابوسفیان. [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) ابن جبیر. محدّث است.

ابوسفیان. [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) ابن حارث بن عبدالمطلب بن هاشم بن عبد مناف. صحابی است. او پسر عم رسول و برادر رضاعی آن حضرت بود صلوات اﷲ و سلامه علیه از حلیمه و پیش ازبعثت از اصدقاء پیغامبر صلی اﷲ علیه و آله بود و پس از آن در جرگه ٔ دشمنان آن حضرت درآمد و به روز فتح مکّه ایمان آورد و به سال پانزدهم یا بیستم از هجرت درگذشت و در آن وقت که مشرک بود هجای رسول (ص ) میگفت و حسّان او را به شعر پاسخ کرد و بعضی گفته اند که کنیت او نام او است و برخی نام او را مغیره گفته اند.

ابوسفیان. [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) ابن حارث بن قیس بن زید انصاری. صحابی است و روز احد یا خیبر به شهادت رسید.

ابوسفیان. [ اَس ُف ْ ] (اِخ ) ابن حرب. رجوع به ابوسفیان صخر شود.

ابوسفیان. [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) ابن حویطب بن عبدالعزّی قرشی عامری. صحابی است. بروز فتح مسلمانی آورد و به جنگ جمل کشته شد.

ابوسفیان. [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) ابن عبدالرحمن بن مطلب بن ابی وداعه سهمی. او از پدر و جدّ خویش و از او عبدربّه بن عطاء روایت کند.

ابوسفیان. [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) ابن العلاء. یحیی القطان از او روایت کند.

ابوسفیان. [اَ س ُف ْ ] (اِخ ) ابن وکیع. او از اعمش روایت کند.

ابوسفیان. [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) اسماعیل بن عبیداﷲ. محدّث است.

ابوسفیان. [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) حبیب بن حسن بن شعبه. محدّث است و از او انس بن سیرین روایت کند.

ابوسفیان. [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) حرب بن سریج. محدّث است و زیدبن حباب از او روایت کند.

ابوسفیان. [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) حکیم بن منصور واسطی خزاعی. محدّث است و از یونس بن عبیده روایت کند.

ابوسفیان.[ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) رازی. او راست : کتاب الاستحسان.

ابوسفیان. [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) الرعینی. تابعی است و از ابی امامه روایت کند.

ابوسفیان. [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) الرملی. سهیل بن میسره. او از عطاء خراسانی روایت کند.

ابوسفیان. [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) رواسی. رجوع به ابوسفیان وکیعبن جراح شود.

ابوسفیان. [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) زیاد المدنی. محدّث است.

ابوسفیان. [اَ س ُف ْ ] (اِخ ) سراقةبن مالک بن جعشم. صحابی است.

ابوسفیان. [ اَ س ُف ْ] (اِخ ) سعیدبن یحیی الحمیری الواسطی. محدّث است.

ابوسفیان. [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) شامی. او از بحیربن ریسان و از او بقیه روایت کند.

ابوسفیان. [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) صالح بن مهران. محدّث است و از او عمروبن علی روایت کند.

ابوسفیان. [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) صخربن حرب بن امیّةبن عبد شمس بن عبدمناف قرشی اموی پدر معاویه و یزید و عتبه و برادران دیگر. مولد وی ده سال پیش از عام الفیل بود. او یکی از اشراف قریش در جاهلیت است و عمال داشت که با مال خویش و اموال قریش بشام و دیگر اراضی عجم به تجارت میفرستاد و گاه بود که نیز خود به تجارت سفر میکرد و لوای رؤسا معروف به رایت عقاب ، سپرده بدو بود. گویند به جاهلیت افضل قریش در تدبیر و رای سه تن بودند: عتبه و ابوجهل و ابوسفیان. در جاهلیت صدیق عباس عم رسول (ص ) و ندیم او بودو بیوم الفتح یعنی فتح مکه ، مسلمانی پذیرفت و رسول صلی اﷲ علیه و آله در جنگ حُنین صد اشتر و چهل اوقیه سیم از غنایم بدو عطا فرمود و در صدق نیت او در مسلمانی اختلاف است بعضی گویند او از دل مسلمانی گرفت چنانکه سعیدبن مسیب از پدر خود روایت کند که به روز یرموک ابوسفیان را دیدم که در زیر لوای پسر خود یزید جنگ میکرد و میگفت یا نصراﷲ اقترب ؛ یعنی ای پیروزی خدا ما را دریاب و باز در روز یرموک بر هر طائفه از جیش مسلمین که می گذشت می ایستاد و می گفت : اﷲاﷲ فانکم دارةالعرب و انصارالاسلام و انّهم دارةالروم و انصارالمشرکین اللهم هذا یوم من ایامک اللهّم انزل نصرک علی عبادک ؛ میگفت خدای را بکوشید، چه شما حصار عرب و یاران اسلامید و اینان از دوده ٔ روم و انصار مشرکین اند خدایا امروز روزی از روزهای تست نصرت خویش بر بندگان خودفروفرست. و برخی دیگر گویند که او بزمان جاهلیّت مانوی و پس از قبول مسلمانی ملجاء و کهف همه ٔ منافقین بود. چنانکه در حدیث است که به یوم الفتح عباس عم رسول او را بر ترک خویش نشانید و نزد پیامبر صلی اﷲ علیه و آله شد و از حضرت او برای ابوسفیان امان طلبید. رسول صلّی اﷲ علیه و آله فرمود ای شگفت آیا گاه آن نیامد که تو دانی که خدائی جز خدا نیست ابوسفیان گفت پدر و مادرم فدای تو زهی بردبار و کریم و دوستار رحم که توئی چرا ندانم که اگر با اﷲ غیری بودی مرا درمی یافتی و باز فرمود ای عجب آیا وقت آن نشد که بدانی من فرستاده ٔ اویم گفت پدر و مادرم فدای تو باد امّا هذه ففی النّفس منها شی ٔ؛ یعنی در این باب چندان بر یقین نیستم. عباس به او گفت وای بر تو شهادتین بگوی پیش از آنکه گردنت بزنند پس او تشهّد گفت و اسلام آورد پس از او عباس به پیامبر گفت ابوسفیان مردی جاه دوست است اجازت فرمای که هرکس بخانه ٔ او درآید ایمن ماند و رسول بپذیرفت و فرمود هر که به خانه ٔ ابوسفیان درآید ایمن است و هرکه داخل کعبه باشد ایمن است و هر که سلاح بیفکند ایمن است و هرکه در خانه ٔ خویش ببندد ایمن است. و ابن زبیر گوید: او را در غزوه ٔ یرموک دیدم هر نوبت که سپاه روم چیره می شدند ابوسفیان میگفت : ایه بنی الاصفر . و در هر کرّت که مسلمین بر آنها فائق میشدند، ابوسفیان می گفت :
و بنوالاصفر الملوک ملوک ُ الرْ-
روم لم یبق منهم مذکور.
و چون لشکر مسلمانان فاتح شد ابن زبیر قصّه ٔ ابوسفیان با پدر حکایت کرد زبیر گفت خدا او را بکشد ابوسفیان از نفاق دست برنمیدارد آیا ما از رومیان برای او بهتر نیستیم و ابن مبارک از ابن ابجر روایت کند: آنگاه که مسلمانان با ابی بکر صدّیق بیعت کردند ابوسفیان نزد علی علیه السلام شد و گفت آیا پست ترین خاندان قریش بر شما غالب شد اگر اجازت کنی مدینه را از سواره و پیاده بینبارم. امیرالمؤمنین علی فرمود تو همیشه دشمن اسلام و مسلمانان بودی و از این دشمنانگی تو باسلام و اهل اسلام هیچ زیان نیامد ما ابابکر را اهل و صالح خلافت دیدیم و بگزیدیم. و از حسن روایت آمده است که ابوسفیان آنگاه که خلافت بر عثمان قرار گرفت نزد خلیفه شد گفت پس از تیم و عدی کار ترا شد (مراد از تیم ابوبکر و از عدی عمربن الخطاب است ) آنرا چون گوئی بگردان و میخ های آن از بنی امیه کن ، این کار سلطنت است و بهشت و دوزخ را ندانم چیست. عثمان بانگ بر وی زد و گفت بیرون شو خدای سزای تو در کنار تو نهد. وصاحب استیعاب گوید: از این گونه اخبار بسیار است و من همه را ذکر نکردم و در بعض آن اخبار اموری است که دلالت میکند بر آنکه اسلام ابوسفیان سالم نبوده است. و او را بمناسبت پسر او حنظله که در سپاه مشرکین در روز بدر کشته شد ابوحنظله نیز مینامیدند و ابوسفیان خود در غزوه ٔ حُنین در سپاه مسلمین بود و یک چشم او در جنگ طائف بشد و تا جنگ یرموک اعور بماند و بدان جنگ سنگی بچشم دیگر او رسید و از آن چشم نیز نابینا گشت و در خلافت عثمان به سال 33 درگذشت و بعضی سال 31 و 32 و 34 هَ.ق. نیز گفته اند و پسر او معاویه و به بعض روایات عثمان بر وی نماز گذاشت و در بقیع جسد اوبخاک سپردند و عمر او 88 سال و بعضی نودواند گفته اند و او کوتاه بالا و بزرگ سر بود. آنچه تا اینجا نقل کردیم خلاصه ای از کتاب استیعاب حافظ ابی عمر یوسِف بن عبداﷲ معروف به ابن عبدالبر نمری قرطبی است. ابوسفیان دختری بنام ام ّحبیبه داشت که در مکّه با شوی خود مسلمانی پذیرفتند و با شوهر خویش به حبشه مهاجرت کرد و پیغمبر ام ّحبیبه را بعد از وفات شوهر تزویج کرد و آنگاه که ابوسفیان پس از نقض صلح برای اصلاح کار بمدینه شد، معروف است که ام ّالمؤمنین ام ّحبیبه او را بخوشی نپذیرفت و از مطاوی و فحاوی اخبار و قصص میتوان گمان برد که قراری نهانی در این سفر میان او و رسول صلوات اﷲ علیه در تسلیم مکّه و عدم مقاومت ابوسفیان رفته است چه در یوم الفتح پیامبر خانه ٔ او را مأمن مشرکین کرد.
در جنگ بدر پسر دیگر ابوسفیان اسیر مسلمانان شد و سپس مسلمین او را بدل مردی انصاری آزاد کردند و جنگ احد را ابوسفیان سبب بود و غزوه ٔ احزاب را نیز به سال پنجم هجرت علّت او بود و از این جنگ دانست که ستیز با مسلمانان سودی ندارد و آنگاه که صلح حدیبیّه نقض شد و آگاهی یافت که رسول صلّی اﷲ علیه و آله عزیمت جنگ مکّه فرموده است برای اصلاح بتن خویش بمدینه رفت و در جنگ فتح مکّه بنهانی از شهر بیرون شد و به سپاه مسلمین پیوست و مسلمانی آورد و سپس از دست پیامبر صلوات اﷲ علیه حکومت نجران و عاملی صدقات طائف یافت وبزمان خلافت ابوبکر نیز حکومت پاره ای از حجاز و نجران داشت. و رجوع به حبط ج 1 ص 119، 126، 128، 129، 130، 133، 134، 135، 136، 152، 171، 187، 238، 239، 298شود.

ابوسفیان. [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) طریف بن شهاب السعدی. محدّث است.

ابوسفیان. [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) طلحةبن نافع. تابعی است و از جابر روایت کند.

ابوسفیان. [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) طلحةبن یحیی. محدّث است.

ابوسفیان. [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) عبدالرحمن بن عبداﷲ النسوی. قاضی نیشابور. محدّث است.

ابوسفیان. [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) عبدالرحیم بن مطرف السروجی. محدّث است.

ابوسفیان. [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) عبداﷲبن سفیان بن عبیداﷲبن رفاعة الفزاری. محدّث است.

ابوسفیان. [ اَس ُف ْ ] (اِخ ) قطبةبن العلأبن المنهال. محدّث است.

ابوسفیان. [اَ س ُف ْ ] (اِخ ) محمدبن حمید المعمری. محدّث است.

ابوسفیان. [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) محمدبن زیاد الالهانی. محدّث است و از او اسماعیل بن عیاش و بقیه روایت کرده اند.

ابوسفیان.[ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) محمدبن سفیان عنزی. محدّث است.

ابوسفیان. [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) محمّدبن عیسی بن القاسم بن سمیع. از اعمش و اوزاعی روایت کند.

ابوسفیان. [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) مدلوک.صحابی است و از آنروی بمدلوک ملقب است که رسول دست بر پیش سر او سود و به او دعا گفت و گویند پیش سر اوسیاه ماند در حالتی که بقیّت موی سر او سپید گشت.

ابوسفیان. [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) مغیرةبن حارث بن عبدالمطلب. رجوع به ابوسفیان بن حارث شود.

ابوسفیان. [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) مقرنی یا مدنی یا مزنی. او از ابی هریره و از او واصل بن سیف روایت کند.

ابوسفیان. [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) مولی ابی احمدبن ابی احمد. تابعی است او از ابی هریرة و ابی سعید و از او داود روایت کند.

ابوسفیان. [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) نصربن موسی المروزی. محدّث است.

ابوسفیان. [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) وکیعبن جراح بن ملیح الرواسی. عباس دوری گوید که : احمدبن حنبل بمن گفت اگر وکیع را دیده بودی میدانستی که مثل او را ندیده ای و باز احمدبن حنبل گفت چشمان من مانند وی هرگز ندید، حدیث را نیکو به یاد میسپرد و گفتار او در فقه بسی خوب بود با ورع و اجتهاد. وغیبت کس نمی کرد و باز احمد حنبل گفت در علم و حفظ وحلم توأم با ورع و خشوع کسی را چون ابوسفیان نیافتم. یحیی بن اکثم گوید: در سفر و حضر با وی بودم او صائم الدهر بود و به هر شب یکبار ختم قرآن میکرد. گویندمردی بدو درشت و دشنام میگفت وکیع به خانه شد و روی در خاک مالید و بیرون آمد و گفت زیاده کن چه اگر وکیع گناه کار نبودی ترا بر وی نگماشتندی. وکیع از ائمه ٔ اعلام مانند اسماعیل بن ابی خالد و هشام بن عروه و اعمش و ابن عون و ابن جریح و اوزاعی و شعبه و سفیان روایت کند و او در 33 سالگی املاء حدیث کرد و پس از مرگ ثوری به جای وی نشست و تصانیف بسیار کرد. مولد او به سال 129 و یا 128 هَ.ق. بوده است و به سال 196 زیارت خانه کرد و چون به فید بازگشت در محرم 197 هَ.ق.به شصت وشش سالگی درگذشت و قبر او در خارج فید مشهوراست. رجوع به صفةالصفوه ج 3 و حبط ج 1 ص 286 شود.

معنی ابوسفیان به فارسی

ابوسفیان
محدث است
از اولاد ابوسفیان

ابوسفیان در دانشنامه اسلامی

ابوسفیان
صَخر بن حَرب بن اُمَی‍ـَّة بن عبدالشمس بن عبدمَناف، معروف به اَبوسُفیان، از چهره های مشهور عرب همزمان با ظهور اسلام.
وی در آغاز دعوت محمد صلی الله علیه و آله">پیامبر(ص)، جزء سرسخت ترین دشمنان ایشان بود و در جنگ های بدر، احد و خندق، علیه مسلمانان حضوری فعال داشت. ابوسفیان در سال ۸ هجری اسلام آورد و از سوی پیامبر(ص) به عنوان والی نجران انتخاب شد. او با خلفای اول و دوم با مماشات رفتار می کرد و از خلافت عثمان حمایت نمود. پسر او معاویه نقش سیاسی مهمی در سده اول قمری ایفا کرد و سلسله خلافت اموی را بنیاد نهاد.
صَخر بن حَرب بن اُمَی‍ـَّة بن عبدالشمس بن عبدمَناف، معروف به اَبوسُفیان که گاهی او را به کنیه ابوحنظله نیز خوانده اند. وی در جد سوم خویش (عبدمناف) با پیامبر (ص) پیوند دارد. تاریخ دقیق تولد او روشن نیست، به روایتی ۱۰ سال پیش از عام الفیل (۵۶۰م) متولد شد.
ابوسفیان
این صفحه مدخلی از دائرة المعارف قرآن کریم است
صخر بن حرب بن امیة بن عبد شمس، از سران مشرک مکه.
سال ولادت او متفاوت ذکر شده است. برخی آن را ده سال پیش از عام الفیل یعنی حدود 560 میلادی دانسته اند. پدرش حرب ندیمِ عبدالمطلب و از بزرگان مکه بود؛ از این رو پس از مرگ او زنان قریش گویا مدت ها در سوگواری ها با نوحه «واحربا» از او یاد می کردند. ابوسفیان خود از اشراف حاکمان و از جراران مکه(کسانی که بر بیش از هزار تن فرماندهی دارند) و ندیم عباس بن عبدالمطلب بود و پس از پدر رهبری قریش را در جنگ ها و کاروان های تجاری بر عهده گرفت.
وی یکی از معدود باسوادان قریش و از بازرگانان بود که روغن و پشم می فروخت. گاه با دارایی های خویش و دیگران، بازرگانان را تجهیز کرده به سرزمین های عجم می فرستاد و گاهی خود نیز با آنان همراه می شد. رأی او نافذ و پرچم مخصوص سران معروف به «عُقاب» در اختیارش بود.
فردی خویشاونددوست بود و شاید آن چه از او در حمایت از حضرت فاطمه علیهاالسلام در مقابل ابوجهل نقل کرده اند به دلیل همین ویژگی باشد. او را از زنادقه قریش نام برده اند.
تاریخ از بی بندوباری او سخن ها دارد. ماجرای هم خوابگی او با سمیه (زن بدکاره معروف) و تولد زیاد بن ابیه، بحث های بسیاری را در تاریخ برانگیخته است. به هر حال جزئیات زندگی او پیش از اسلام روشن نیست و پس از آن نیز به جهات سیاسی و اقتدار امویان، آن چه در مسلمانی و تنزیه او نقل شده محل نقد است.
پس از برانگیخته شدن پیامبر صلی الله علیه و آله، ابوسفیان با دیگر سران مکه از سَر حسادت و رقابت دیرینه قومی ـ قبیله ای، به دشمنی با حضرت برخاست؛ چون با حضور پیامبر دیگر جایگاهی برای او نمی ماند و در قدرت اجتماعی او ضعف و سقوط راه می یافت.
ابوسفیان خود نیز به این مسأله اذعان کرده در پاسخ پرسش پیامبر صلی الله علیه و آله که چرا با این که می دانی من رسول خدایم با من می جنگی، گفت: می دانم تو راست می گویی؛ اما تو جایگاه مرا در قریش می دانی و چیزی آورده ای که با آن، دیگر بزرگی و شرفی برای من نمی ماند؛ پس با تو از سر حمیت و کراهت می جنگیم.
ابوسفیان
ابوسفیان سرسلسله امویان سفیانی و از سرسخت ترین دشمنان پیامبر(ص) در مکه
کنیه و نام و نسب او ابوسفیان / ابوحنظله صخر بن حرب بن امیة بن عبد شمس اموی است. مادرش صَفیه دختر حَزَن هلالیه، عمه میمونه همسر پیامبر(ص) بوده است. بنا بر سخن مشهور ۱۰ سال پیش از عام الفیل در مکه زاده شد. بر این اساس، تولد او را باید در حدود سال ۵۶۰م. دانست.
ابوسفیان در روزگار جاهلیت از صاحب رأی ترین اشراف و بازرگانان قریش بوده است. او با دیگر مردان قریش به سفرهای تجاری می رفت. با عباس بن عبدالمطلب، عموی پیامبر(ص) نیز دوستی و آمد و شد داشت. به گفته ابن عباس، هنگامی که آن دو برای بازرگانی به یمن رفته بودند، خبر بعثت پیامبر(ص) با نامه حنظله پسر ابوسفیان به آنان رسید. در روایتی از هیثم بن عدی نقل شده که ابوسفیان با گروهی از قریش و ثقیف به قصد بازرگانی به عراق در قلمرو ساسانیان رفته است. او بازرگانان را با سرمایه خود تجهیز می کرد و اموال قریش را به سرزمین های غیر عربی می برد.
ابوسفیان ممکن است اسم یا کنیه برای اشخاص ذیل باشد: • ابو سفیان صخر، ابوسفیان صخر بن حرب بن امیة بن عبد شمس، از سران مشرک مکّه• ابوسفیان مغیره، اَبوسُفْیان، مغیرة بن حارث بن عبدالمطلب، از شعرای صدر اسلام، پسر عموی و صحابی پیامبر اکرم (صلی الله علیه واله وسلم)
...
ابوسفیان، صخر بن حرب، بزرگ بنی امیه و از سران مشرک مکه است.
منابع زمان ولادت او را متفاوت ذکر کرده اند. برخی آن را ده سال پیش از عام الفیل، یعنی حدود ۵۶۰ میلادی دانسته اند.
← نسب
مفسران، در ذیل آیات بسیاری از ابوسفیان نام برده اند که بیشتر آن ها در نفی و زشت شماری ابوسفیان و حاکی از واقعیت زندگی او است؛ اما اندکی از آن ها، به گونه ای در تایید و نیکونمایی او آمده که با توجه به اقتدار امویان و کوشش آنان در تنزیه وی، تردید در آنها امری پذیرفتنی است.
← پیشوای کفر
برخی از مفسران در ذیل ۳ آیه، به گونه ای از ابوسفیان به نیکی یاد کرده اند که با توجه به آن چه گذشت، پذیرفتنی نمی نماید:
← دوستی با پیامبر
...
ابوسفیان بن حارث، پسر عمو و برادر رضاعی پیامبر اسلام(ص). او با پیامبر هم سن بود، مانند او از حلیمه شیر خورده بود و به لحاظ ظاهری با پیامبر شباهت داشت. وی پس از بعثت پیامبر با او دشمنی کرد و چون شاعر بود، بر ضد او شعر می سرود. ابوسفیان بن حارث در همه جنگ های قریش برضد مسلمانان شرکت کرد. او در سال هشتم هجری، اسلام آورد و شعرهای بسیاری در حمایت از پیامبر و مسلمانان سرود. همچنین در غزوه های غَزوه حُنَین و غَزوه طائف پیامبر را همراهی کرد. وی در سال ۱۵ یا ۲۰ق در مدینه درگذشت و در قبرستان بقیع خاک سپرده شد.
در نام او اختلاف است. بیشتر مورخان او را مغیره نامیده اند؛ اما برخی مغیره را برادر ابوسفیان دانسته اند. او پسرعمو، برادر رضاعی و هم سال پیامبر اسلام(ص) بود و حلیمه سعدیه مدتی او را شیر داد. وی از نظر ظاهری شبیه پیامبر بود. مادرش غزیه دختر قیس بن طُریف از خاندان حارث بن فهر کنانی و بنابر دیدگاه دیگر کنیزی به نام سمیه بود. خانه ابوسفیان دیوار به دیوار خانه علی بن ابی طالب(ع) و نزدیک خانه عقیل بن ابی طالب بود که در مدینه به دارالکراحی شهرت داشت.
ابوسفیان در دوران کودکی و جوانی با پیامبر اسلام(ص) مأنوس بود؛ اما پس از بعثت با او به ستیزه برخاست و همراه دیگر شاعران قریش ضدّ پیامبر اقدام نمود و وی را هجو کرد. هجویات آنان به جهت جسارت به مقام نبُوَّت و نیز به سبب اسلام آوردنشان، از میان رفته است. او پس از خودداری قریش از حضور در بدر الموعد به سال چهارم هجری و مذمت آنان از سوی حسان بن ثابت، شاعر پیامبر، در دفاع از قریش شعر سرود. برخی از شاعران مسلمان نیز در پاسخ ابوسفیان، با اجازه پیامبر به هجو او پرداختند. ابوسفیان در همه جنگ های قریش بر ضدّ مسلمانان و پیامبر اسلام(ص) شرکت داشت. او پس از غَزوه بدر، در شعری آن را برای ابولهب وصف کرد و از شکست قریش و امدادهای غیبی سخن گفت.
ابوسفیان بن حارث بن قیس بن زید، صحابی پیامبر اسلام(ص) و از شهدای غَزوه اُحُد. وی از قبیله اوس بود و به ابوالبنات هم شهرت داشت. برخی از منابع از احتمال شهادت او در غَزوه بَدر و غَزوه خیبر هم سخن گفته اند؛ اما بیشتر منابع، به ویژه منابع متقدم او را از شهدای غزوه احد دانسته اند.
ابوسفیان از قبیله اوس، تیره بنی ضبیعة بن زید از بنی عمرو بن عوف است. ابن حزم در انتساب وی به بنی ضبیعة بن زید تردید کرده و او را همان ابوسفیان بن حارث بن قیس بن یزید معرفی نموده است. با توجه به اینکه دیگران نام جد اعلای وی را زید گفته اند، ، ممکن است تردید ابن حزم حاصل از آمیختگی نام زید با یزید باشد. وی را ابوالبنات هم می خوانند. نام شموس دختر نعمان بن عامر، همسر ابوسفیان، همراه لیلی، تمیمه و عایشه، از دختران او، در شمار بیعت کنندگان با پیامبر اسلام دیده می شود.
وی از شهیدان صدر اسلام است. شهادتش را در غَزوه بَدر ، غَزوه اُحُد یا غَزوه خیبر گفته اند؛ اما با توجه به شواهد زیر، شهادت او در احد قطعی به نظر می رسد:
مفسّران ، در ذیل آیات بسیاری از ابوسفیان نام برده اند که بیش تر آن ها در نفی و زشت شماری ابوسفیان و حاکی از واقعیّت زندگی او است؛ امّا اندکی از آن ها، به گونه ای در تأیید و نیکونمایی او آمده که با توجّه به اقتدار امویان و کوشش آنان در تنزیه وی، تردید در آن هاامری پذیرفتنی است که این آیات در زیر ذکر میشود.
۱. ابن عبّاس از ابوبکر نقل کرده که مقصود از آیات ۸ و۹ لیل (وَ أمّا مَن بَخِلَ وَ استَغنی • وَ کَذّبَ بِالحُسنی = امّا آن کس که بخل و بی نیازی ورزید، و آن بهترین را تکذیب کرد) ابوسفیان بن حرب است. «اشقی» در آیه پانزدهم همین سوره را نیز او دانسته اند. ۲. «أرَءَیتَ الّذی یُکَذِّبُ بِالدّینِ • فَذ لِکَ الَّذی یَدُعُّ الیَتیمَ = آیا آن کس که روز جزا را دروغ می شمرَد، دیدی؟ او همان کسی است که یتیم را (به اهانت) می رانَد.» گفته شده است که ابوسفیان، هر هفته دو شتر نحر می کرد. یتیمی نزدش آمد و از او چیزی خواست. وی او را با عصایش راند و این آیات درباره اش نازل شد.


نقل قول های ابوسفیان

ابوسفیان (وفات:۳۱ ه. ق ) بازرگان، بزرگِ قبیلۀ قریش در زمان محمد بن عبدالله ، پیامبر اسلام و پسر عموی او بود.
• «روزی که من پرچم بت پرستی را به دوش کشیده بودم تا سپاه بت پرستان، بر سپاه محمد پیروز گردد، مانند راه پیمای سر گردانی بودم که تاریکی شب او را فرا گرفته و راه را گم کرده باشد، ولی امروز رهبری شده و هدایت یافته ام.» -> ترجمه اشعار او
• «مرا کسی به سوی خدا خدایت کرد که مدت ها از او روی - گردان بودم.» -> ترجمه اشعار او
• «بر من گریه نکنید، زیرا من از روزی که اسلام آورده ام، به گناه آلوده نشده ام!» -> آخرین جمله وی قبل از مرگ/«طبقات» ابن سعد ج ۴ ص ۵۳
• «همراه فرزندم جعفر حرکت کردیم تابه «ابوأ» رسیدیم، در این هنگام، طلایه سپاه پیامبر به ابوأ رسیده و در این سرزمین اردو زده بود. من می دانستم که پیامبر سخت از من خشمگین است و دستور داده است مسلمانان هر کجا مرا پیدا کردند بکشند، از این نظر می ترسیدم پیش از آن که به حضور پیامبر (ص) برسم و اسلام بیاورم، کشته شوم، لذا لباس خود را عوض کردم و صورت خود را پوشاندم و دست فرزندم را گرفته، به صورت ناشناس براه افتادم، در حدود یک میل پیاده راه رفتم. بامداد روزی که پیامبر به ابوأ رسیده بود، به حضور آن حضرت رسیدم و در برابر او ایستاده به یگانگی خدا و نبوت محمد (ص) شهادت دادم پیامبر مرا نشناخت، فرمود صورت خود را باز کن صورت خود را باز کردم پیامبر مرا شناخت و صورت از من برتافت، من دو مرتبه به سمتی که پیامبر صورت خود را به آن طرف برگردانده بود، رفتم، پیامبر مجدداً روی خود را به جانب دیگر بر گردانید، چندین بار این صحنه تکرار شدمن به شدت ناراحت شدم و خیالات مختلفی به ذهنم هجوم آورد، با خود گفتم: من گمان می کردم محمد (ص) از مسلمانان شدن من خوشحال خواهد شد، اینک که از من رو گردان است گویا پیش از آنکه بتوانم قرابت و خویشاوندی خود را یاد آوری کنم و عواطف سر شار و مهر و محبت او را به خود جلب کنم کشته خواهم شد...» -> چگونگی اسلام آوردن او/طبقات ابن سعد جلد ۴ صفحه ۵۰ و ۵۲

ابوسفیان در جدول کلمات

نبردی که میان سپاه مسلمانان مدینه به رهبری حضرت محمد (ص) و سپاه مکه به سرکردگی ابوسفیان درگرفت
غزوه احد

ابوسفیان را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• ابوسفیان عموی پیامبر   • ابوسفیان بن حارث   • ابوسفیان چه نسبتی با پیامبر داشت   • ابوسفیان پدر معاویه   • فرزندان ابوسفیان   • ابوسفیان که بود   • نام جد ابوسفیان   • آیا ابوسفیان عموی پیامبر بود   • معنی ابوسفیان   • مفهوم ابوسفیان   • تعریف ابوسفیان   • معرفی ابوسفیان   • ابوسفیان چیست   • ابوسفیان یعنی چی   • ابوسفیان یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی ابوسفیان
کلمه : ابوسفیان
اشتباه تایپی : hf,stdhk
آوا : 'abusofyAn
نقش : اسم خاص اشخاص
عکس ابوسفیان : در گوگل


آیا معنی ابوسفیان مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 96% )