انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

95 1057 100 1

اتحادیه اروپا

اتحادیه اروپا در دانشنامه ویکی پدیا

اتحادیه اروپا
اتحادیه اروپا یک اتحادیه اقتصادی-سیاسی است که از ۲۸ کشور اروپایی تشکیل شده است. منشأ اتحادیه اروپا به جامعه اقتصادی اروپا که در سال ۱۹۵۷ با توافقنامه رم بین ۶ کشور اروپایی شکل گرفت و صرفاً یک اتحادیه اقتصادی بود بازمی گردد. از آن تاریخ با اضافه شدن اعضای جدید، اتحادیه اروپا بزرگ تر شد.زبان بلغاریزبان کرواتی. زبان چکیزبان دانمارکی. زبان هلندی. زبان انگلیسی. زبان استونیایی. زبان فنلاندی. زبان فرانسوی. زبان آلمانی. زبان یونانی. زبان مجاری. زبان ایرلندی. زبان ایتالیایی. زبان لتونیایی. زبان لیتوانیایی. زبان مالتی. زبان لهستانی. زبان پرتغالی. زبان رومانیایی. زبان اسلواکیایی. زبان اسلونیایی. زبان اسپانیایی. زبان سوئدی
در سال ۱۹۹۳، توافق ماستریخت چارچوب قانونی کنونی اتحادیه را پایه گذاری کرد.
اتحادیه اروپا در سال ۱۹۹۹ واحد پول مشترکی به نام یورو را معرفی کرد که تاکنون در ۱۹ کشور جایگزین پول های ملی شده است.
اتحادیه اروپا با ۵۰۰ میلیون شهروند در سال ۲۰۱۷ میلادی به تولید ناخالص داخلی ۱۹٫۶۷۰ تریلیون دلار دست یافت.
عکس اتحادیه اروپا
اتحادیه گمرکی اتحادیه اروپا (به انگلیسی: European Union Customs Union (EUCU)) یک اتحادیهٔ گمرکی مشتمل بر کشورهای عضو اتحادیه اروپا، موناکو و برخی از قلمروهای وابسته به بریتانیا است که عضو اتحادیه اروپا نیستند. برخی از سرزمین های غیرمتصل اتحادیه اروپا در اتحادیه گمرکی مشارکت ندارند که این مسأله معمولاً به دلیل جدا بودن آنها از لحاظ جغرافیایی است. اتحادیهٔ اروپا به غیر از اتحادیهٔ گمرکی خود، با کشورهای آندورا، سان مارینو و ترکیه هم از طریق توافق های دوجانبه اتحادیهٔ گمرکی دارد اما این توافق ها شامل همهٔ کالاها نمی شود.
اتحادیهٔ گمرکی یکی از اساسی ترین دلایل تشکیل اتحادیهٔ اروپا از زمان تشکیل آن در سال ۱۹۵۸ تحت عنوان جامعهٔ اقتصادی اروپا بوده است. میان کشورهای عضو اتحادیهٔ گمرکی هیچ تعرفه یا مانع غیرتعرفه ای وجود ندارد و بر خلاف مناطق تجارت آزاد، اعضای این اتحادیه بر همهٔ کالاهایی که از خارج به این اتحادیه وارد می شوند، تعرفهٔ یکسان می بندند.
کمیسیون اروپا به نمایندگی از کل کشورهای عضو در قراردادهای تجاری بین المللی (مثل توافقنامه جامع تجاری و اقتصادی با کانادا) مذاکره می کند و کشورهای عضو به تنهایی وارد این مذاکرات نمی شوند. همچنین این اتحادیه با سازمان تجارت جهانی هم به صورت یک کل واحد طرف می شود و همهٔ اختلافات تجاری از طریق همین اتحادیهٔ حل و فصل می گردد.
اقتصاد اتحادیه اروپا دومین اقتصاد بزرگ در جهان به صورت اسمی و طبق برابری قدرت خرید است. تولید ناخالص داخلی اتحادیه اروپا در سال ۲۰۱۵، ۱۵ تریلیون دلار (اسمی) تخمین زده می شود که حدود ۲۲ درصد از اقتصاد جهانی است.
دولت های عضو اتحادیة اروپا در این موضوع اتفاق نظر دارند که یگانه راه نجات اقتصاد و صنعت بحران زدة اتحادیه در توسل جستن به اقتصادی مبتنی بر «سرمایه انسانی»، «تحقیقات کاربردی»، «دستاوردهای نوآورانه» و «صنایع کوچک و متوسط» است.
اتحادیه اروپا نگاهی غایتمند به مبحث اقتصاد دانش بنیان نداشته، بلکه فقط این نوع از اقتصاد را ابزاری برای دستیابی به مجموعه ای از اهداف و اولویت ها همچون رشد اقتصادی بالا، کاهش نرخ بیکاری و حفظ رقابت پذیری صنایع دانسته است. اما بحران اقتصادی سرایت یافته از آمریکا به کشورهای اروپا به خصوص منطقة یورو در سال ۲۰۰۸ و شکل گیری بحران بدهی در سال ۲۰۱۰ میلادی، منجر به شکست استراتژی لیسبون و حتی عقب گرد شدید اقتصاد کلان اتحادیة اروپا شد. بااین حال، کمیسیون اروپا در سوم مارس ۲۰۱۰، طرحی با عنوان «اروپا ۲۰۲۰: راهبردی اروپا برای رشد هوشمند، پایدار و همه جانبه» پیشنهاد داد و شورای سران اتحادیة اروپا در هفدهم ژوئن ۲۰۱۰ این برنامه چشم اندازده ساله را به تصویب رساند. سند راهبردی «اروپا ۲۰۲۰»، سه اولویت کلان برای خود متصور شده است: ۱) رشد هوشمند؛ توسعة اقتصادی بر مبنای دانش و نوآوری، ۲) رشد پایدار؛ تقویت اقتصادی سبزتر، رقابتی تر و بهره مند از منابع کارآمدتر و ۳) رشد همه جانبه؛ بسط اقتصادی با توان حمایت از نرخ اشتغال بالا و تأمین کنندة انسجام اجتماعی و منطقه ای تا پایان سال ۲۰۲۰ میلادی.
با توجه به نقش قابل توجه کارآفرینی و بنگاه های کوچک و متوسط در اقتصاد اتحادیه اروپا، طرح ها و سیاست هایی برای ترویج فرهنگ کارآفرینی، حمایت از فعالیت این بنگاه ها در داخل اتحادیه و نیز افزایش رقابت پذیری آن ها در سطح جهان اتخاذ شده و نهادهای اروپا چون «بانک سرمایه گذاری اروپا»، کمک های مالی گسترده ای به مؤسسات کارآفرینی اختصاص داده اند. برای مثال، جدیدترین گزارش بانک سرمایه گذاری اروپا حاکی از آن است که این نهاد مالی بودجه ای بالغ بر ۳۰٫۲ میلیارد یورو در سال ۲۰۱۶ به کارآفرینی و تأمین مالی نزدیک به ۳۸۵ هزار بنگاه کوچک و متوسط تخصیص داده است. این در حالی است که این بانک در سال ۲۰۱۲، بودجه ای معادل ۱۰٫۷ میلیارد یورو و در سال ۲۰۱۴، بودجه ای بالغ بر ۲۲ میلیارد یورو به این حوزه اختصاص داده بود. اگرچه طرح ها و برنامه های کارآفرینی در سطح اتحادیه اروپا بیشتر در حوزه سیاست های کلان صنعت قابل تعریف است، اما کارآفرینی دانش بنیان موضوعی است که اتحادیه اروپا مجدانه به دنبال تحقق آن است تا از برآیند دانش، تحقیق و نوآوری در صنایع خود به نحو احسن استفاده کند و موجب حفظ و برتری رقابت پذیری صنایع خود در مقایسه با صنایع دیگر قدرت های برتر اقتصادی شود.
کد جغرافیایی (NUTS)(به فرانسوی: nomenclature d'unités territoriales statistiques) برای ارجاع بخش ها و تقسیمات کشورهای عضو اتحادیه اروپا به منظور آمار استفاده میشود. کلا سه سطح برای این مجموعه کد تعریف شده است که دسته بندی کشورها در سطوح مختلف به مساحت آنها بستگی دارد مثلا کشورهای کوچکی مانند لوکزامبورگ فقط دارای یک سطح میباشند و در سطح دیگر نامشان تکرار میشود.
در جدول زیر اولین سطح کد جغرافیایی را مشاهده میکنید.
اتریش — بلژیکبلغارستانقبرسجمهوری چک — آلمان (Deutschland) — دانمارک — استونیاسپانیا (España) — فنلاندفرانسهیونانمجارستانجمهوری ایرلندایتالیالیتوانی — لوکزامبورگ — لتونیمالت — هلندلهستانپرتغالرومانیسوئداسلوونیاسلواکی — انگلستان
پرچم اتحادیه اروپا پرچم و نماد اتحادیه اروپا و شورای اروپا می باشد.این پرچم شامل ۱۲ ستاره طلایی بر روی زمینه ای آبی رنگ است.رنگ آبی نشانهٔ غرب است.تعداد ستاره ها و محل قرار گرفتن آن ها نشانهٔ کامل بودن و اتّحاد است.تعداد ستاره ها تعداد اعضای اتحادیه اروپا را نشان نمی دهد، زیرا این نماد کل اروپاست.اندازه و زوایای دقیق اشکال پرچم
اندازه و زوایای دقیق اشکال پرچم
شکل صحیح پرچم
شکل نادرست؛ ستاره ها چرخیده اند
اتحادیه اروپا در دهه ۹۰ میلادی ۱۲ عضو داشته و اسپانیا و پرتغال بعداً اضافه شده و در نهایت تعداد اعضای آن به ۱۴ عضو می رسد. وعلت ۱۲ ستاره طلایی بر روی پرچم آبی رنگ اتحادیه اروپا نیز به همین دلیل می باشد؛ و اینکه تعداد اعضا را ۱۳ کشور دانسته و با سوئد و دو کشور دیگر به ۱۵ عضو رسیده صحیح بنظر نمی رسد.
اتحادیه اروپا
سازمان زغال سنگ و فولاد اروپا
بعد از جنگ جهانی دوم و اتفاقات پیش آمده در جنگ و تجاربی که در آن زمان توسط کشورهای اروپایی کسب شد چندین کشور اروپائی تمایل زیادی داشتند که با هم همکاری کنند تا از بروز جنگ های جدید پیشگیری کنند. از اینرو شش کشور در سال ۱۹۵۲ «بازار مشترک اروپائی زغال سنگ وفولاد» را بنیان نهادند. آنان بر آن بودند تا در کار تولید زغال سنگ و فولاد که مواد خام مهمی برای صنایع نظامی بود، با همدیگر همکاری کنند. آن کشورها بر آن بودند که از این راه مانع شوند تا یک کشور دوباره به تنهائی زرادخانه خود را تجهیز کند. این نخستین گام در پیدائی اتحادیه اروپا بود. این همکاری در سال ۱۹۵۸ گسترده تر شد و کالاهای دیگر، خدمات و سرمایه را نیز دربر گرفت. سپس همه این همکاری بازار مشترک نام گرفت و به اختصار «ا. گ» نامیده شد. همکاری بازار مشترک با گذشت زمان از جمله محیط زیست، کشاورزی و ترابری را نیز دربر گرفت. در سال ۱۹۹۳ بازار مشترک تبدیل به اتحادیه اروپا (ا. او) شد. آنگاه این امکان برای کشورهای عضو پدید آمد تا بتوانند مشترکاً در مسائل سیاست خارجی اقدام کنند. از آن زمان تاکنون ۱۵ کشور دیگر نیز عضو اتحادیه اروپا شده اند و این موضوع بر چگونگی همکاری کشورهای عضو نیز اثر نهاده است.
در دهه ۹۰ شاهد تحولات بسیار گسترده های در قاره اروپا و روابطی که این قاره در سطح بین الملل ایفا می کرد بودیم، پس از پایان جنگ سرد و و فروپاشی بلوک کمونیست، تغییرات بسیاری در سطح این قاره کهن به وجود آمد. ابتدای دهه ۹۰ بود که دیوار برلین برداشته شد، مرزبندی و تقسیم اروپا از شرقی و غربی از میان برداشته شده و ما شاهد یک اروپای واحد شدیم. کشورهای اروپایی با فروپاشی شوروی شرایطی را فراهم کردند که همگرایی را در راس اولویت های سیاست خارجی خود قرار دادند. در این دهه بود که هویت اروپایی شکل گرفت. در دسامبر۱۹۹۱ با امضای پیمان ماستریخت، اتحادیه اروپا تشکیل شد و جانشین جامعه اروپا شد. اتحادیه اروپا با تأسیس خود برای اولین بار مفهوم شهروند اروپایی را به وجود آورد و هدف از آن، افزایش همکاریهای بین دولتی در امور مالی و اقتصادی، همچنین ایجاد سیاست خارجی و امنیتی مشترک و همکاری در امور قضایی و داخلی کشورهای عضو بود. با امضای پیمان ماستریخت، اتحادیه اروپایی تحت نظارت شورای اروپایی متشکل از سران کشورها و دولتها درآمد. پیمان ماستریخت یا معاهده اتحادیه اروپایی، معاهده مؤسس اتحادیه اروپایی محسوب می شد که از سوی سران دولتهای عضو جامعه اروپا در دسامبر ۱۹۹۱ تصویب و در ۷ فوریه ۱۹۹۲ به امضا رسید و از سال ۱۹۹۵ لازم الاجرا شد. بر اساس این معاهده به شهروندان هر یک از دولت های عضو، عنوان «شهروندی اروپا» اعطا گردید. در ژانویه ۱۹۹۵ کشورهای اتریش، فنلاند و سوئد با پذیرش پیمان ماستریخت به اتحادیه اروپا ملحق شدند و بدین ترتیب تعداد اعضای اتحادیه به ۱۵ کشور (آلمان، فرانسه، ایتالیا، اسپانیا، انگلیس، بلژیک، هلند، یونان، لوکزامبورگ، ایرلند، دانمارک، پرتغال، اتریش، فنلاند وسوئد) افزایش یافت. در سال ۱۹۹۷ پیمان آمستردام به امضای ۱۵ عضو اتحادیه رسید و براساس آن اقدامات تازه ای به منظور همگرایی بیشتر به عمل آمد.
برنامه گسترش اتحادیه به سوی شرق و جنوب اروپا بعد از مذاکرات صورت گرفته در سال ۲۰۰۴ با عضویت ۱۰ عضو جدید و با در نظرگیری انجام تمام شرایط تعیین شده برای الحاق، به وجود آمد. لهستان، مجارستان، جمهوری چک، اسلوونی، قبرس، اسلواکی، استونی، لتونی، لیتوانی و مالت از اول ماه مه ۲۰۰۴ رسماً به اتحادیه اروپا پیوستند و اتحادیه ۲۵ کشوری را به وجود آوردند. پیوستن ۱۰ کشور اروپای مرکزی، شرقی و جنوبی بزرگترین و بی سابقه ترین روند وحدت اروپاست. بلغارستان، رومانی از ابتدای سال ۲۰۰۷ پیوستند و کرواسی، مقدونیه، آلبانی و ترکیه در مرحله بعدی قرار دارند.
پیمان اتحادیه اروپا یا به طور غیررسمی پیمان ماستریخت در تاریخ ۷ فوریه ۱۹۹۲ در شهر ماستریخت کشور هلند و پس از مذاکرات صورت گرفته در تاریخ ۹ دسامبر ۱۹۹۱ بین اعضای European Community امضا و در تاریخ ۱ نوامبر ۱۹۹۳ به اجرا گذاشته شد. این پیمان منجر به ایجاد اتحادیه اروپا و خلق واحد پول مشترک یورو شد و اروپا را برای رسیدن به وحدت کامل تا سال ۱۹۹۹ تجهیز کرد.
ایجاد اروپای شهروندان (به جای اروپای حقوق دانان و سیاست مداران)؛
وحدت پولی تا سال ۱۹۹۷ یا حداکثر ۱۹۹۹؛
سیاست خارجی و امنیتی مشترک
سه ستون اصلی پیمان ماستریخت عبارت بود از:
درخواست رسمی ترکیه برای پیوستن به جامعه اروپا (نهادی که بعدها به اتحادیه اروپا تبدیل شد) در ۱۴ آوریل ۱۹۸۷ ارائه شد. ترکیه از ۱۲ دسامبر ۱۹۹۹ به طور رسمی به عنوان کاندید عضویت در اتحادیه شناخته شد. مذاکرات برای الحاق ترکیه از ۳ اکتبر ۲۰۰۵ آغاز شد و به نظر می رسید روند عضویت کامل ترکیه، یک دوره ۱۰ ساله به طول بینجامد اما اکنون در بهترین شرایط و نگاهی خوشبینانه عضویت ترکیه در اتحادیه اروپا تا سال ۲۰۱۸ به تعویق افتاده است که بخشی از آن به دلیل مداخله در روند دموکراسی و بخش دیگر آن به دلیل تأخیر حزب عدالت و توسعه در روند اصلاحات مورد نظر اتحادیه اروپا باز می گردد.
ماده ۳۰۱ (قانون کیفری ترکیه) که بر اساس آن توهین کنندگان به ملت و اقوام ترک و دولت ترکیه از شش ماه تا دو سال به زندان محکوم می شوند. و برداشتهای متفاوت از آن اندیشمندان بسیاری را در ترکیه دادگاهی کرده است.
مسئله قبرس و بستن بنادر ترکیه به روی قبرسی های یونان.
مسئله نسل کشی ارمنی ها در سال ۱۹۱۵.
مسئله حقوق اقلیت ها (بخصوص کردهای این کشور، که بزرگترین اقلیت ترکیه محسوب می شوند و در حدود یک-پنجم تا یک-چهارم جمعیت ترکیه را تشکیل می دهند).
ساختارهای زیربنایی دموکراسی
ترکیه کشوری است که بسیاری از ظواهر و زیرساخت های تمدنی اش (همچون ساختار دینی و فرهنگی) و همچنین بخش عظیمی از جغرافیا و سرزمین اش، ۹۸٪، آسیایی است و موضوعات مهم و حل نشده ای (از نظر اتحادیه اروپا) در راه پیوستن ترکیه به اتحادیه اروپا وجود دارد.
مهم ترین موضوعات مورد نظر اتحادیه اروپا عبارت اند از:
همچنین مخالفت های کشورهای مهم اروپایی، بخصوص فرانسه و آلمان بر چالش پیش روی ترکیه در پیوستن به اتحادیه اروپا افزوده است، برای مثال نیکلا سارکوزی در اولین اظهار نظرش پس از پیروزی در انتخابات گفت: «نمی توانم تصور کنم که مرزهای اتحادیه اروپا به کشورهای چون ایران، سوریه و عراق منتهی شود.»
خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا که اغلب به برگزیت (به انگلیسی: Brexit) مخفف می شود هدفی سیاسی است که از سوی افراد، گروه های مدافع، و احزاب سیاسی در بریتانیا از زمان پیوستن آن به اتحادیه اروپا در سال ۱۹۷۳ پی گرفته می شود. خروج از اتحادیه اروپا طبق معاهده اتحادیه اروپا از حقوق کشورهای عضو فهرست کشورهای عضو اتحادیه اروپا آن است.
در همه پرسی که در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۶ در بریتانیا انجام شد، بیش از ۱۷ میلیون نفر به عدم حضور آن کشور در اتحادیه اروپا رأی دادند (در مقابل بیش از ۱۶ میلیون نفری که رأی به ماندن در اتحادیه اروپا دادند) و جنبش برگزیت به موفقیت رسید. برخی صاحب نظران رخدادهایی نظیر خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا را ناشی از فراگیر شدن نئوناسیونالیسم در آن کشور می دانند.
نتیجه این همه پرسی هیچگونه الزام قانونی برای دولت بریتانیا برای خروج از اتحادیه اروپا را ندارد و تنها پارلمان است که می تواند شرایط الزام قانونی را برای دولت بوجود بیاورد.
خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا نتایجی اقتصادی - اجتماعی و سیاسی در پی خواهد داشت. برگزیت می تواند در بازار ارز، انرژی، فلزات گرانبها (طلا و...)، کالاهای مختلف و شاخص های بورس و... تأثیرات مهمی بگذارد.
برگزیت اثرات کوتاه مدت، میان مدت و دراز مدت بر بریتانیا، اتحادیه اروپا و کل جهان خواهد گذاشت. در کوتاه مدت، خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا، ایجاد شوک های روانی و قیمتی به بازار خواهد کرد. در میان مدت، برگزیت می تواند واکنش دولت ها و مردم کشورهای دیگر را برانگیزد و آنها نیز خواهان همه پرسی برای خروج از اتحادیه اروپا بشوند. در اینصورت واحد پول مشترک اتحادیه اروپا تأثیر خواهد گرفت و این امر می تواند ماهیت یورو را تغییر داده، کاهش سرمایه گذاری در این منطقه را به دنبال داشته باشد که حاصلی جز رکود نخواهد داشت.
گفته می شود صندوق بین المللی پول در تازه ترین گزارش خودش پیش بینی رشد اقتصادی جهان را از ۳/۴ درصد به ۳/۲ درصد کاهش داده و علت این اُفت را برگزیت - همین احتمال خروج بریتانیا و تردید در سرمایه گذاری کلان در این منطقه – دانسته است.
البته در بلندمدت دنیای اقتصاد این موضوع را خواهد پذیرفت و سرمایه گذاری ها و شرایط اقتصادی در این منطقه، روال عادی خودش را خواهد داشت.
در صورتیکه همه پرسی به ماندن بریتانیا در اتحادیه اروپا می انجامید، در کوتاه مدت می توانست اثرات روانی بر ارزش پوند و یورو داشته باشد و آن را افزایش دهد. در میان مدت و بلند مدت هم، اقتصاد در این منطقه رونق می گرفت و اشتغال افزایش میافت که خودش از فاکتورهای کلان اقتصادی است.
دیوان دادگستری اتحادیه اروپا نهادی است که همهٔ مسائل مربوط به دادگستری در این اتحادیه را شامل می شود.
این دیوان که در لوکزامبورگ واقع شده شامل دو دیوان دیگر است: دیوان دادگستری اروپا و دادگاه عمومی.
این دیوان عالی ترین مقام دادگستری در اتحادیه اروپا است و در همکاری با نظام های دادگستری کشورهای عضو بر اجرای برابر و تفسیر قوانین اتحادیه نظارت دارد. همچنین این دیوان در مورد اختلافات بین دولت ها و سازمان های اتحادیه اروپا قضاوت می کند و ممکن است با دادخواست اشخاص حقیقی، شرکت ها یا سازمان هایی که حقوقشان نقض شده، تصمیماتی علیه سازمان های اتحادیه اروپا بگیرد.
در اتحادیه اروپا ۲۳ زبان رسمی شناخته می شوند که چون چندین کشور دارای زبان مشترکی هستند، تعداد زبانهای رسمی، کمتر از تعداد کشورهای عضو اتحادیه است. قوانین و مصوبات پارلمان اروپا، به تمام زبانهای رسمی اتحادیه اروپا منتشر می شوند. در اجلاسها، هر کدام از نمایندگان پارلمان این حق را دارد که به هر یک از زبانهای رسمی که او با آن بیشتر آشنائی دارد صحبت کند. همزمان، سخنان او به سایر زبانهای رسمی اتحادیه ترجمه می شوند. در اتحادیه اروپا تعداد کثیری مترجم شفاهی و کتبی شاغل هستند. دایره ترجمه کتبی پارلمان اروپا، بزرکترین دایره امور اداری پارلمان است. نزدیک به یک سوم از کلیه کارکنان اداری پارلمان، کارشان در ارتباط با زبانهای رسمی یادشده می باشد.
European Union website
برای صرفه جوئی در وقت و هزینه ها، تمام انتشارات اتحادیه به همه زبانهای رسمی ترجمه نمی شوند. کمیسیون اروپا در عمل فقط از سه زبان انگلیسی، فرانسوی و آلمانی استفاده می کند. در پارلمان اروپا، اوراق و اسناد مربوطه، با توجه به نیازهای نمایندگان، فقط به زبانهای مورد لزوم آنها ترجمه می شوند. اما تمام اتباع اتحادیه اروپا می توانند با هر یک از نهادهای اتحادیه با هر زبان دلخواه خودشان ارتباط برقرار کنند؛ و آن نهاد باید به آنها به همان زبان پاسخ دهد.
این زبان ها از طرف اتحادیه اروپا به عنوان زبان های رسمی این اتحادیه انتخاب شده اند.
و بزودی زبان های ترکی و گرجی از طرف گرجستان و ترکیه نیز به این لیست در راستای پیوستن گرجستان و ترکیه به اتحادیه ی اروپا اضافه خواهد شد.



چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

اتحادیه اروپا در دانشنامه آزاد پارسی

اتّحادیۀ اروپا (European Union)
اتّحادیه اروپا
گروهی سیاسی و اقتصادی، متشکل از ۲۷ کشور اروپایی (تا ۲۰۰۷). شش عضو اصلی و اولیۀ این اتحادیه عبارت بودند از بلژیک، فرانسه، آلمان، ایتالیا، لوکزامبورگ و هلند؛ کشورهای دیگر بعداً به آن پیوستند ( ← جدول). جامعۀ اروپا۱ که پیش از اتحادیۀ اروپا وجود داشت، متشکل از جامعۀ زغال سنگ و فولاد اروپا۲ (که به موجب پیمان ۱۹۵۱ پاریس تشکیل شد)، جامعۀ اقتصادی اروپا۳ و جامعۀ انرژی اتمی اروپا۴ (که به موجب معاهدات رم۵ در ۱۹۵۷ تشکیل شدند) بود. در ۱۹۹۳، درپی انعقاد پیمان ماستریخت۶ و قبول ترتیبات بین دولتی برای اتخاذ سیاست خارجی و سیاست امنیتی مشترک و افزایش همکاری در زمینۀ سیاست قضایی و سیاست داخلی، اتحادیۀ اروپا جای جامعۀ اروپا را گرفت. دیگر موافقت نامه های مهم عبارت بودند از قانون اروپای واحد۷ (۱۹۸۶)، پیمان آمستردام۸ (۱۹۹۷) و پیمان نیس۹ (۲۰۰۰). اهداف اصلی این معاهدات توسعۀ بازرگانی، از میان برداشتن رویّه های اقتصادی محدودکننده، تشویقِ جابه جایی آزاد سرمایه و نیروی کار، و ایجاد اتحادی تنگاتنگ تر میان مردمان اروپا بود. عمده ترین نهادهای مشورتی و تصمیم گیری اتحادیۀ اروپا عبارت اند از کمیسیون اروپا۱۰، شورای اتحادیۀ اروپا۱۱ (و شورای اروپا۱۲)، پارلمان اروپا۱۳، دادگاه عدالت اروپا۱۴، و دیوان حسابرسان۱۵. برخی دیگر از نهادهای مهم عبارت اند از شورای اقتصادی و اجتماعی۱۶ (شامل نمایندگان کارگران و کارفرمایان) و کمیتۀ مناطق۱۷. بانک سرمایه گذاری اروپا۱۸ نیز نهاد مالی اتحادیۀ اروپا است که برای سرمایه گذاری وام های بلندمدت می دهد. از مهم ترین زمینه های سیاست گذاری اتحادیۀ اروپا عبارت اند از سیاست مشترک کشاورزی۱۹، اتحاد اقتصادی و پولی۲۰ (ایجاد پول واحد اروپا۲۱ یا یورو۲۲)، بازار واحد اروپا۲۳، توسعۀ دامنۀ اتحادیه، و امور امنیتی، قضایی و داخلی. جز این ها، اتحادیۀ اروپا با تدابیر ناظر بر حفظ محیط زیست، توسعۀ منطقه ای (از طریق چندین صندوق ساختاری)، پژوهش، اشتغال و امور اجتماعی، حمل ونقل و انرژی نیز موافقت کرده است. بودجۀ اتحادیه از محل عوارض حاصل از واردات کشاورزی از کشورهای غیرعضو، عوارض گمرکی، درآمدهای حاصل از وصول مالیات بر ارزش افزوده۲۴، و حق عضویتی که دولت های عضو براساس تولید ناخالص ملی خودشان می پردازند (نظام تأمین بودجۀ منابع خودی) تأمین می شود. انگلستان از ۱۹۸۴ بخشی از بودجۀ سالانۀ پرداختی خود را بازدریافت می کند.
گسترش اتحادیه. هدف از گسترش اتحادیه همانا گنجاندن کشورهای دیگری در دل اتحادیه است که در ارزش های مردم سالارانۀ اتحادیۀ اروپا شریک اند و می توانند تکالیف ناشی از عضویت در اتحادیه را به گردن بگیرند. گسترش اتحادیه از هدف های اصلی سیاست گذاری های اتحادیۀ اروپا است، و در ۱۹۹۸ روند الحاق دولت های متقاضی عضویت به جریان افتاد. در ۱۹۹۹ نامزدی ترکیه برای عضویت در اتحادیه به رسمیت شناخته شد. گسترش اتحادیه نیازمند ایجاد دگرگونی های ساختاری بود. در دسامبر ۲۰۰۰ در نشست شورای اروپا، که در نیس۲۵ فرانسه برگزار شد، با تغییر دادن قواعد رأی گیری برای فراهم کردن زمینۀ پیوستن کشورهای تازه موافقت شد.
امنیت. از جنگ جهانی دوم به بعد سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو)۲۶ محور دفاعی اروپای غربی را تشکیل می داد. بعدها اتحادیۀ اروپا کوشید مسئولیت بیشتری در قبال امنیت خویش به عهده گیرد. با انعقاد پیمان ماستریخت در ۱۹۹۳، سیاست خارجی و امنیتی مشترکی بین کشورهای عضو برقرار شد که به موجب آن دولت های عضو باید در طیف وسیعی از موضوعات بین المللی، سیاست های مشترکی را به اتفاق آرا بپذیرند یا اقدامات مشترکی را اتخاذ کنند. پس از آن، پیمان آمستردام برای اثربخش تر کردن این ترتیبات تغییرات لازم را به وجود آورد. در ۱۹۹۸، دولت های عضو اتحادیۀ اروپا دربارۀ رفتارنامۀ مربوط به صدور تسلیحات به توافق رسیدند. در نشست دسامبر ۱۹۹۹ شورای اروپا، که در هلسینکی فنلاند برگزار شد، توافق به عمل آمد که تا ۲۰۰۳ یک نیروی واکنش سریع به ظرفیت ۶۰هزار نفر برای جلوگیری از درگیری ها، صلح بانی، و مهار بحران ها تشکیل شود. امنیت دسته جمعی همچنان به عهدۀ ناتو باقی ماند.
دادگستری و امور داخلی. پیمان ماستریخت برای همکاری دولت های عضو در زمینۀ مسائل قضایی و داخلی، ازجمله پناهندگی، مهاجرت، و دیگر سیاست های مربوط به جابه جایی آزاد مردم، و نیز همکاری های انتظامی، گمرکی و قضایی در مسائل کیفری، ترتیباتی بینِ دولتی ایجاد کرد. دربارۀ یوروپُل۲۷ (ادارۀ پلیس اروپا برای مبارزه با جرایم سازمان یافتۀ بین المللی) و استرداد مجرمان اعضا بر سر مقاوله نامه هایی توافق کردند. پیمان آمستردام، با تقویت همکاری های دولت ها و جوامع اروپایی، هماهنگی های موجود در زمینۀ دادگستری و امور داخلی را بیش از پیش سازماندهی کرد.

نقل قول های اتحادیه اروپا

اتحادیه اروپا یک اتحادیه اقتصادی-سیاسی است که از ۲۸ کشور اروپایی تشکیل شده است
• «وقتی کشوری وارد اتحادیه اروپا شد، محکوم است همیشه در اتحادیه بماند؟» -> مارین لو پن
• «اتحادیه اروپا ضعیف نخواهد بود. اتحادیه همچنان برای کل اروپا مهم خواهد بود. ما با بحرانها و خطرهای همیشگی روبرو هستیم. اتحادیه و ناتو به تنهایی همه ابزارها و پاسخها را در دست ندارند؛ ولی با همکاری با یکدیگر می توانیم پاسخ بسیار مناسبی برای بحرانهایی که اروپای امروز با آن دست به گریبان است بیابیم.» -> ینس استولتنبرگ
• «بیست و پنج سال تحت کمونیسم زندگی کردم و می دانم که عضو اتحادیه اروپا نبودن یعنی چه. می دانم تنها بودن یعنی چه یا این که تحت تسلط قدرت جهانی مثل اتحاد جماهیر شوروی بودن یعنی چه. نمی خواهم این وضعیت دوباره رخ دهد.» -> روسن پلونلیف

ارتباط محتوایی با اتحادیه اروپا

معنی کلمه اتحادیه اروپا به عربی

اتحادیه اروپا
الاتحاد الأوروبي

اتحادیه اروپا را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

عدالت مجاوری > outlook
مهرداد عزیزی > Worrisome
عدالت مجاوری > bleak
سعیده کریمی > FEMA
Zeinab > یخ زدم
لاله > افشانه اتش نشانی
کیان پور > کشانی
کسری منتظری > پادشاه

نگارش واژه نو   |   پیشنهادهای امروز

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• اهداف اتحادیه اروپا   • اتحادیه اروپا pdf   • سایت اتحادیه اروپا   • لیست کشورهای اروپایی   • نقشه اتحادیه اروپا   • شورای اروپا   • کشورهای اتحادیه اروپا   • اروپا نقشه   • معنی اتحادیه اروپا   • مفهوم اتحادیه اروپا   • تعریف اتحادیه اروپا   • معرفی اتحادیه اروپا   • اتحادیه اروپا چیست   • اتحادیه اروپا یعنی چی   • اتحادیه اروپا یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی اتحادیه اروپا
کلمه : اتحادیه اروپا
اشتباه تایپی : hjphndi hv,~h
عکس اتحادیه اروپا : در گوگل


آیا معنی اتحادیه اروپا مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 95% )