انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

97 1075 100 1

ارمنی

/'armani/

معنی ارمنی در لغت نامه دهخدا

ارمنی. [ اَ م َ ] (ص نسبی ، اِ) منسوب بارمن. ارمینی. ارمنستانی. ارمن. مردی از ارمنستان. ج ، ارامنه :
گفتم که ارمنی است مگر خواجه بوالعمید
کو نان گندمین نخورد جز که سنگله.
بوذر کشی.
نائره ٔ بیداد را بحدّی اشتداد داد که چند نفر هندو و ارمنی و مسلمان را در میدان نقش جهان اصفهان آتش افروخته سوختند. (مجمل التواریخ ابوالحسن گلستانه ص 9). و رجوع شود بعیون الانباء ج 1 ص 78 و ایران باستان و فهرست آن و فهرست ایران در زمان ساسانیان تألیف کریستنسن ترجمه ٔ رشید یاسمی. مؤلف قاموس الاعلام ترکی گوید: ارمنی ، نام قومیست که در قسمت شمالی آسیای غربی و پاره ای از نقاط اروپائی مجاور آسیا متفرق و پراکنده زندگی میکنند و بشیوه و عادت جاری اقوام مغلوبه بصنعت و تجارت و امور صرافی مشغول و در شهرهای بزرگ ساکنند. فقط ارامنه ٔ مقیم در آسیا و مهاجرین به استانبول و حوالی آن امروز بزبان ملی خود آشنا میباشند، اما آنانکه در سرزمین آناطولی اقامت گزیده زبان دیگری غیر از زبان ترک نمیدانند و ترکی جایگزین زبان ملی آنها گشته و معلوم نیست که اینان اصلاً ارمنی و یا از اهالی قطعات قدیمه ٔ اناطولی مانند کاپادوکیا و فریجیا (فریکیه ) بوده و بمناسبت همکیشی با ارامنه خود را ارمنی نامیده اند اگر بنظر بیاوریم که ارامنه اصولاً در حفظ زبان ملی خود بسیار ساعی میباشند احتمال فوق قوی تر خواهد بود. عده ٔ ارامنه ای که در روی کره ٔ ارض زندگی میکنند به دو میلیون بالغ میشود و همگی مسیحی هستند و قسم اعظم اینان تابع مذهب مخصوص میباشند. یک فرقه از آنان هم کاتولیک و عده ٔ کمی پروتستانند. اسقف کبیر ارامنه در قریه ٔ اچمیادجین اقامت دارد. این قریه در کشور روسیه ، در نزدیکی شهر ایروان واقع شده. علاوه بر این چهار اسقف کبیر دیگر دارند که یکی از آنان در قسطنطنیه ، دوم در بیت المقدس ، سوم در سیس ، و چهارم در اخلاط مقیم است ، کاتولیک ها هم اسقفی دارند که از جانب قسیس تصدیق و اجازه دارد. ارامنه مردمان بسیار مستعد و باهوشند و در صنعت و ایجاد طرایف و ظرایف مهارت دارند. هنروران چابکدست و دقیق در میان آنان بسیار است. بهمت و غیرت اینان صنعت چاپ و امور مربوط بطبع و نشر مطبوعات در کشور عثمانی رواج وترقی یافته قالب ریزی حروف عربیه بتوسط آنان رایج شده است و در این اواخر برای نشر معارف در زبان ملی خود کوشش فراوانی کرده و بسیار ترقی کرده اند. در تجارت و امور صرافیه هم خبره اند و در هرجا باشند گرسنه نمی مانند، فقط در پاره ای از نقاط کشور و علی الخصوص در اناطولی فعالیت صرافی و اِنهماکشان در امور مرابحه بضرر اهالی تمام میشود. ارامنه در تواریخ خود هجرت جدّ امجد خود حایغ (هایگ ) را از بابل بحوضه ٔ فرات یاد کنند. بنابراین باید بگوئیم اینان هم مانند همسایگان خود یعنی کلدانیان ، آسوریان و سریانیان به زمره ٔ امم سامیه داخلند، شکل و سیماشان هم تا اندازه ای مساعداین فرضیه میباشد ولی معیار صحیح مردم شناسی یعنی زبان این مطلب را تصدیق و گواهی نمیکند. از نظر زبان شناسی باید بگوئیم که ارامنه از امم آریائی و از حیث نژاد به جنس ایرانی بسیار نزدیک میباشند.
قضیه ٔ هجرت حایغ از بابل قابل قبول است ولی در این صورت باید گفت که ارامنه از ابتدای حال تابع و منسوب بدیگر اقوام بوده و حایغ سمت جدّ اقدمی این طایفه را نداشته است. در هر حال ارامنه مانند اکراد از شعبه ٔ ایرانی امم آری هستند از زمانهای باستانی و علی الخصوص در دوره ٔ اشکانیان در تحت اداره ٔ ایرانیان بوده و دین و اخلاق مشترک با اینان داشته اند. ارامنه در قرن چهارم میلاد نصرانیت را پذیرفته و کتابهای متعددی بزبان ارمنی درباره ٔ دین جدید خود نگاشته اند. زبان این کتابها بغایت فصیح و بلیغ میباشد و چنین مستفاد میشود که زبان ارمنی در همان زمانها به حد کمال رسیده و ادبیات کاملی داشته است و بالطبع قبل از نصرانیت آثار علمی و ادبی مهمی در این زبان تألیف کرده بودند، ولی تعصب و شور دین جدید به بهانه ٔ آثار و علائم کفر آن نوشته ها راچنان بباد فنا داد که امروز نمونه ٔ کوچکی هم از آن اوراق دیرینه در دست نیست. میان زبان قدیم ارمنی با زبان کنونی تفاوت فاحش موجود است و زبان باستانی بغایت وسیع و فصیح میباشد و زبان جدید کلمات بسیاری از السنه ٔ مختلفه اخذ کرده و شیوه ٔ ترکیب کلامش هم کاملاًتابع قواعد ترکی گشته. در باب مشابهت و مناسبات زبان ارمنی با السنه ٔ آریائی و مخصوصاً زبان فارسی تألیفات کثیری در زبان آلمانی و دیگر السنه ٔ اروپائی شده است.
- گِل ِ ارمنی ؛ قسمی خاک سرخ رنگ که از ارمنستان آرند و بر اورام حاد طلی کنند و سود دارد.

ارمنی. [ اَ م ِ ] (ص نسبی ) منسوب به ارمینیة. (منتهی الارب ). نسبت به ارمینیه اَرْمِنی است برخلاف قیاس بفتح همزه و کسر میم. (معجم البلدان ذیل کلمه ٔ ارمینیه ).

ارمنی. [ اَ م َ ] (اِخ ) یکی از سرداران ایران بزمان یزدگرد سوم ساسانی در جنگ با عرب :
چو کلبوی طبلی و چون ارمنی
بجنگند با کیش آهرمنی.
فردوسی.

معنی ارمنی به فارسی

ارمنی
۱ - قوم ارمن ۲ - زبان و خط مردم ارمنستان .
۱ - هر چیز منسوب به ارمن . ۲ - از مردم ارمن ارمنستانی .
یکی از سرداران ایران بزمان یزدگرد سوم ساسانی در جنگ با عرب
[ گویش مازنی ] /armeni/ ارامنه در مقاطع مختلف به این منطقه مهاجرت نمودن یا کوچانده شدندگروه هایی از آنان در زمان صفویه در مناطقی از استان مازندران اسکان یافتند
مخفف ارمنی بافت
قسمی از بافت جوراب
عمل بافت جوراب نوع ارمنی بافت
سیفلیس
مانند ارمنی
زرد آلو
سنگی است نزدیک سنگ لاجورد
خط قوم آرمنی
ابن یحیی ارمنی مکنی به ابوالحسن از فرماندهان عصر خلفای عباسی و اصل او از ارمن بود پدرش بمناطق عرب نشین رفت لذا او در محیطی عربی پرورش یافت و بفرمانروائی ثغور شام سپس ارمنستان و آذربایجان و آنگاه مصر تعیین گردید او را با رومیان جنگهای بسیاری روی داد و در سال ۲۴۹ قمری در یکی ازین جنگها کشته شد
( اسم ) ۱ - ارمنیی که گدا باشد . ۲ - گدای پست سایل دون طبع .
گلی باشد سرخ رنگ بسیاهی مایل و بعربی طین ارمنی خوانند تبی را که در ایام و به او طاعون برسد نافع است

معنی ارمنی در فرهنگ معین

( ~ . اَ مَ) (اِمر.) ۱ - ارمنیی ای که گدا باشد. ۲ - مجازاً: گدای پست ، سایل دون طبع .

معنی ارمنی در فرهنگ فارسی عمید

ارمنی
۱. از مردم ارمنستان، ارمنستانی: کشیش ارمنی.
۲. تهیه شده در ارمنستان.
۳. از نژاد ارمن: ارمنیان جلفا.
۴. (اسم) زبانی از خانوادۀ زبان های هندواروپایی که در ارمنستان رایج است.

ارمنی در دانشنامه اسلامی

ارمنی
ارمنیان در زمان تیرداد سوم که پادشاه منطقه در آسیای صغیر بود، به دین مسیحیت گرویدند. امروزه ارمنیان عمدتا به شاخه ای خاص از مسیحیت که می توان آن را کلیسای ملی ارمنی نامید وابسته اند.
ارمنیان یکی از اقوامی بودند که پیشتر در آسیای صغیر زندگی می کردند. ارمنیان مدعی آن هستند که بسیار زود به مسیحیت گرویده اند. طبق مدعای آنان، تیرداد سوم که پادشاه این منطقه بود، در پی دیدن معجزاتی که در خانواده ی وی رخ داد به مسیحیت گروید و طی فرمانی به تمامی مردم کشورش دستور داد تا به دین وی بگروند.
Ehrman، Bart D. and Jacobs، Andrew S.، Christianity in Late Antiquity، Oxford، ۲۰۰۴، ص۴۸۵.
برخی ادعا می کنند که کلیسای ارمنی توسط دو تن از حواریون یعنی "تدی" (در منابع فارسی و ارمنی، نام این رسول به شکلهای "تادئوس" و "طاطه وس" نیز نگاشته می شود.) و "برتولما"بنیان نهاده شد و به همین دلیل به این کلیسا "کلیسای رسولی ارمنی" گفته می شود.
Gordon Melton، J.، Encyclopedia of American Religions، Gale، ۲۰۰۳، ۷th ed، ص۴۲.
ارمنی ها تا قرن نوزدهم میلادی، همچنان در کشور خویش به دین خود پایبند بودند. در پی آزار و اذیت ارمنی ها توسط ترک ها در سال ۱۸۹۰که به مدت سی سال ادامه یافت و به کشتار تعداد قابل توجهی از ارمنیان انجامید، برخی از ارمنی ها کشور خویش را ترک کرده و رهسپار آمریکا گردیدند. البته آزار و اذیت نسبت به ارمنی ها چندی بعد و این بار توسط روس ها پس از جنگ جهانی اول رخ داد. به هر حال، ارمنی ها کلیسای خویش را در اواخر قرن نوزدهم در آمریکا تاسیس کردند.
Gordon Melton، J.، Encyclopedia of American Religions، Gale، ۲۰۰۳، ۷th ed، ص۵۷.
...



ارمنی در دانشنامه ویکی پدیا

ارمنی
ارمنی یا ارمنستانی به معنی شهروند کشور ارمنستان است.
ارمنیان
زبان ارمنی
الفبای ارمنی
عددنویسی ارمنی
ارمنی بازار (به لاتین: Erməni Bazar) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آغ داش واقع شده است.
فهرست شهرهای جمهوری آذربایجان
ارمنی بلاغی، روستایی است از توابع بخش سیمینه شهرستان بوکان در استان آذربایجان غربی ایران. نام جدید این روستا کانی گل است.
این روستا در دهستان آختاچی محالی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۳۲۱ نفر (۶۰)خانوار بوده است.
این روستا در شمال بوکان و جنوب میاندوآب و در غرب شاهین دژ واقع شده است و بیشتر مردم آن به کشاورزی اشتغال دارند.
گورستان ارامنه رشت یا ارمنی بولاق، قبرستان ارامنه رشت در مجاورت ارمنی بولاق (کیورع) یا وارتاپت بولاق در محله سرچشمه شهر رشت است.
فروحی، دکتر علی؛ طالبی، فرامرز (۱۳۸۲)، «سینما»، ارمنیان گیلان، تهران: نشر گیلکان، ص. ۴۰۳، شابک ۹۶۴-۹۰۵۵۶-۲-۲
اولین تجمع ارامنه رشت در محله «ارمنی بولاق» بوده است. ارامنه به این محل «خلیفه بولاق» می گفتند؛ و عقیده داشتند در زمان قدیم در این محل کلیسایی وجود داشته و خلیفه ارامنه در آنجا ساکن بود.
فریزر در این باره می نویسد: «در کنار این چشمه خانه کوچکی وجود داشت که ارامنه در کنار آن جمع شده و دعا می خواندند.»
«ارمنی بولاق» و کلیسای موجود در آن که «رُستم ملیک الله وردان» مسئول مرمت و بازسازی آن بود.
ارمنی تپه سی مربوط به هزاره ۴ قم است و در بناب، منطقه آغاجری واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۳۳۱۶ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آثار ملی ایران
سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری
ارمنی جان، روستایی از توابع بخش دینور شهرستان صحنه در استان کرمانشاه ایران است.
این روستا در دهستان دینور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۱۳ نفر (۱۷۱خانوار) بوده است.
مختصات: ۳۸°۰۳′۴۵″شمالی ۴۶°۱۸′۲۲″شرقی / ۳۸٫۰۶۲۵۲°شمالی ۴۶٫۳۰۶۱۹۳°شرقی / 38.06252; 46.306193 ارمنی دونن یکی از گذرگاه ها و کوی های معروف محلهٔ مارالان در مرکزشهر تبریز است. این مکان مورداحترام ارامنه بوده و آنان طبق سنتی دیرین در روزهای یک شنبه و جشن های ارمنی به این کوی آمده و پس از زیارت کلیسای مریم ننه به سکونتگاه خود در محلهٔ بارون آواک برمی گردند.
نادرمیرزا (۱۳۷۸ خورشیدی)، تاریخ و جغرافی دارالسلطنهٔ تبریز، تبریز: انتشارات ستوده تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
اعتمادالسلطنه، محمدحسن (۱۳۶۴ خورشیدی)، مرآت البلدان، تهران تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
حشری، محمدامین، مزارت تبریز
مشکور، محمدجواد (۱۳۵۲ خورشیدی)، تاریخ تبریز تا پایان قرن نهم هجری، تهران: انتشارات انجمن آثار ملی تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
پیش از احداث خیابان ثریا در سال ۱۳۳۴ خورشیدی، دو کوچهٔ فرعی، باغ شمال و مرکزشهر را به محلهٔ مارالان مرتبط می کرد. یکی از این کوچه ها به سمت میدان غیاث و کلیسای مریم ننه در شمال این محله و دیگری به طرف جنوب آن و میدان چهارسوق امتداد می یافت.
ارامنهٔ ساکن محله های مرکزی شهر برای زیارت کلیسای مریم ننه از کوچهٔ شمالی محلهٔ مارالان عبور می کردند. از همین روی این کوچه از حدود ۲۰۰ سال پیش در میان عموم مردم تبریز به ارمنی دونن معروف شده است.
نادرمیرزا در کتاب تاریخ و جغرافی دارالسلطنهٔ تبریز در این رابطه می نویسد: .mw-parser-output blockquote.templatequote{margin-top:0}.mw-parser-output blockquote.templatequote div.templatequotecite{line-height:1em;text-align:right;padding-right:2em;margin-top:0}.mw-parser-output blockquote.templatequote div.templatequotecite cite{font-size:85%}
ارمنی ستیزی نیز به عنوان احساسات ضد ارمنی و ارمنی هراسی، اشاره به دشمنی با سیاست ها و فرهنگ ارمنی، و کشور ارمنستان و همچنین اشاره به حسادت، تبعیض، تعصب، نژادپرستی، به ارمنیان به عنوان یک گروه نژادی، قومی، زبانی، مذهبی پذیرفته شده در سراسر جهان دارد. ارمنی ستیزی مدرن، معمولاً مخالفت با اقدامات و موجودیت کشور ارمنستان، انکار نسل کشی ارمنیان و مخالفت با مسئله ارمنی و افکار ناسیونالیستی ضد ملت ارمنی می باشد.
ماده ۳۰۱ (قانون کیفری ترکیه)
پژوهش های بسیار زیادی دربارهٔ نسل کشی ارمنیان انجام شده و می شود؛ که قریب به اکثریت آن ها وقوع چنین نسل کشی را واقعی و انکارناپذیر می دانند. امروزه کشور ارمنستان خواهان به رسمیت شناختن این نسل کشی است اما دولت ترکیه علی رغم عدم انکار وقوع چنین واقعه ای از پذیرفتن این واقعه با عنوان «نسل کشی» خود داری کرده و وجود سیاست سیستماتیک برای نابودی ارمنیان را قبول ندارد. ترکیه معتقد است که در آن سال ها علاوه بر ارمنی ها ترکهای بی دفاع نیز قربانی آشفتگی ها شده اند.
صاحب منصب های تُرک اجازه وارسی آرشیو تاریخ جنگ را به گروه مستقل تحقیقاتی تاریخ را ندادند.
همزمان با نسل کشی و اخراج ارمنیان از ارمنستان غربی در سال های۱۹۱۵ و۱۹۱۶ م، نه تنها اموال قربانیان به تاراج رفت، بلکه کلیهٔ کلیساها و دیرها، که غیر از بناهای مذهبی، مراکز علمی و فرهنگی ارمنیان به شمار می آمدند و در آن ها آثار فرهنگی ارزشمندی وجود داشت، غارت شدند و بیش از بیست هزار نسخه کتاب های دست نویس که قدمتی چندین صدساله و گاهی بیش از هزار سال داشتند نیز از میان رفتند.
ارمنی ستیزی در جمهوری آذربایجان از آغاز قتل عام ۶ فوریه ۱۹۰۵ در باکو آغاز شده و در واقع دنباله سیاست نسل کشی ارمنیان در ترکیه می باشد. امروز احساسات ضد ارمنی در جمهوری آذربایجان گسترده است. بر طبق گزارش کمیسیون اروپا علیه نژادپرستی و عدم تحمل، ارمنی های جمهوری آذربایجان، «آسیب پذیرترین گروه در جمهوری آذربایجان در زمینه نژادپرستی و تبعیض نژادی است.»
کشتار خوجالی در منابع مستقل
بر اساس یک نظرسنجی در سال ۲۰۱۲ میلادی ۹۱ درصد از مردم جمهوری آذربایجان، ارمنستان را به عنوان «بزرگترین دشمن جمهوری آذربایجان.» می دانستند. کلمه «ارمنی» (erməni) به طور گسترده به عنوان یک توهین در جمهوری آذربایجان استفاده می شود. «به عنوان کلیشه ای منفی در مورد ارمنیان در اکثر رسانه های گروهی در جمهوری آذربایجان می باشد.»
قتل عام باکو قتل عامی بود که در سال های ۶ فوریه ۱۹۰۵ میلادی و ۱۵ سپتامبر ۱۹۱۸ و ۱۳ ژانویه ۱۹۹۰ میلادی علیه ساکنین ارمنی تبار شهر باکو توسط سربازان جمهوری آذربایجان انجام گرفت. در حقیقت کشتار ۱۹۹۰ ادامه کشتارهای مشابهی بود که پان ترکیست ها در سال های ۱۹۰۵ و ۱۹۱۸ میلادی علیه ارامنه در باکو به مورد اجرا گذاشته بودند.
بعد از قتل عام ارمنی های باکو سیاست ارمنی ستیزی و پاکسازی قومی ادامه داشته و در سال ۱۹۲۰م کشتار شوشی رخ داد.
جمعیت استانبول در اوایل قرن نوزدهم یک میلیون نفر تخمین زده می شود که شامل پانصد هزار مردمان ترک، چهارصد هزار ارمنیان و یونانی و صد هزار اروپایی بوده است. یونانی ها به دلیل عدم آشنایی با زبان ترکی عثمانی و فرهنگ محلی قادر نبودند بر جامعه تأثیر گذارند. در میان این اقوام، تنها ارمنیان بودند که به دلیل آشنایی کامل به زبان و فرهنگ ترکی علاوه بر تأثیرگذاری بر فرهنگ و اقتصاد منطقه توانسته بودند به درجات معتبر حکومتی، در سطوح بالا، دست یابند و نقشی مؤثر در ارکان حکومتی داشته باشند.
مسجد دُلماباحچه
آرامگاه محمود دوم، در منطقهٔ چِمبِرلیتاش
کاخ دلمه باغچه
مدرسهٔ حاربیه
پادگان سواره نظام کولهلی (دبیرستان نظامی کولهلی کنونی)، در منطقهٔ وانیکوی
حکومت مرکزی، پاشاها (نمایندگان حکومتی) را به منظور ادارهٔ امور به ایالت های مختلف گسیل می داشت. در کنار هرکدام از این پاشاها یک ارمنی مسلط به امور مالی و اداری جمع آوری مالیات و نگهداری از حساب ها را بر عهده داشت. به این فرد امیر می گفتند. امیرها، که از مناطق مختلف و از میان مردم انتخاب می شدند، تسلط و قدرت فراوانی در منطقهٔ خود داشتند. از جملهٔ این امیرها می توان از «امیر سِغبوس»، بازرگان معروف (۱۷۲۰م) یا «امیر شنورک»، که برای اولین بار در۱۷۹۰م مراکزی آموزشی در مناطق مختلف قسطنطنیه تأسیس کرد و آموزشگاه هایی را نیز برای دختران در نظر گرفت، نام برد.
مسؤلیت خزانه اختصاصی دربار در عهد عثمانیان به طور کامل بر عهده ارمنیان بود. امور مالی حکومتی را نیز «امیر هوانس چلبی» و «امیر مگردیچ جزایریان» اداره می کردند.
امور خزانه نیز بر عهدهٔ «هاروطون پزچیان» بود که نزدیک به ده سال امور مربوط به ضرابخانه و ضرب سکه را با جدیت اداره می کرد. پزچیان در دوران خدمت خود خدماتی شایسته انجام داد که از جملهٔ آن ها ساخت مراکز علمی و مذهبی بود.
سرآغاز تئاتر ارمنی ها در ایران و نخستین نمایشنامه؛ در تبریز در سال ۱۸۷۷ میلادی به روی صحنه آورده شد. بعد از تبریز ارمنی های ایران در سال ۱۸۷۸ میلادی در تهران، سال ۱۸۸۸ میلادی در جلفای اصفهان و در سال ۱۹۲۱ میلادی در رشت گروه های تئاتر تشکیل دادند.
ارمنی های ایران
ارمنی ها در سینمای ایران
شاهین سرکیسیان
نخستین نمایشنامه؛ در تبریز در سال ۱۸۷۷ میلادی به روی صحنه آورده شد. یادداشت های «کشیش پاپازیان»، بنیان گذار تئاتر ارمنیان تبریز، تاریخ آغاز فعالیت های هنری را در تبریز روشن می سازد. او می نویسد:
در ماه آوریل ۱۸۷۹ میلادی برای کمک به قحطی زدگان شهر وان در حیاط خانه خودمان چادر زدیم و برای نخستین بار نمایشنامه ای اجرا کردیم. مبلغ هشت لیره از این اجرا عاید شد که برای انجمن حمایت از قحطی زدگان شهر وان فرستادیم.
بیشتر جوانانی که به همکاری با کشیش پاپازیان پرداختند آموزگاران «مدرسه آرامیان» بودند. نمایشنامه های انتخاب شد عبارت بودند از:(پادشاه آشوت و دو گرسنه). در پشت ساختمان مدرسه آرامیان محوطه وسیعی وجود داشت؛ در آنجا چادر زدند و صحنه درست کردند؛ خلیفه ارمنیان آذربایجان «باردوقیموس» به یاری آن ها شتافت و برای ادامه کاری که شروع کرده بودند آن ها را مورد حمایت قرار داد؛ کشیش «مسروپ پاپازیان» کارگردانی این نمایشنامه را به عهده داشت. هیئت امنای مدرسه مانع اجرای نمایشنامه در محوطه مدرسه شدند، چون می پنداشتند که ممکن است مقامات دولتی نظر نامساعدی نسبت به مدرسه ارمنیان پیدا کنند و از ادامه فعالیت مدرسه جلوگیری نمایند؛ هیئت امنای مدرسه همچنین آموزگارانی را که در نمایشنامه نقشی داشتند تهدید کردند که چنانچه نمایشنامه در مکانی دیگر اجرا شود و آموزگاران در آن ایفای نقش کنند، از مدرسه اخراج خواهند شد. نقش آفرینان به این تهدیدها توجهی نکردند؛ چادرها و صحنه را به خانه کشیش پاپازیان منتقل کردند و مجدداً چادرها را برپا کردند و صحنه را آماده اجرا ساختند. کشیش پاپازیان از کنسولهای عثمانی و روسیه برای دیدن نمایشنامه دعوت کرد. نمایشنامه به نحو شایسته ای اجرا شد و تماشاگران با خرسندی محل نمایش را ترک کردند. گروه مزبور در سال ۱۸۷۹ میلادی سه بار نمایشنامه مزبور را به روی صحنه آورد. نمایشنامه هایی که طی سال های ۱۸۸۰ تا ۱۸۸۱ میلادی اجرا شدند بیشتر از زبان فرانسه ترجمه شده بودند.
معماری هنر سینما آشپزی رقص پوشاک نقاشی تاریخ خط زبان ادبیات موسیقی مذهب اساطیر ارمنستان ورزش وارداوارنبو
دربارهٔ تغذیه ارمنیان از دیرباز و از زمان حکومت پادشاهی آراراتیان اطلاعاتی در دست است. پایه و اساس این شیوه تغذیه را از رشته های مختلف کشاورزی می توان دانست. در ارمنستان باستان تاکستان های بزرگی وجود داشت و پرورش درخت انگور (مو) از اهمیت خاصی برخوردار بود.
حفاری های دژ وان، مانازگرد، کارمیربلور و کارخانه شراب سازی آرنی-۱، گواه بر این امر هستند. در کنار کار زراعت و مزرعه داری انواع مختلف دامداری ها نیز رواج داشت. محصولات مختلف کشاورزی و دامداری همراه با گیاهان طبیعی در دشت ها که به صورت خود رو در دسترس مردم سرزمین اَرمن بود. پایه و اساس شیوه خورد و خوراک و تغذیه آنان را فراهم کرد.
انواع غلات و حبوبات توسط کشاورزان به دست می آمد در غذاهای ارمنی نقش ایفا کردند. به ویژه گندم، انواع بلغور، باقلا، نخود، عدس، لوبیا و غیره.
معماری هنر سینما آشپزی رقص پوشاک نقاشی تاریخ خط زبان ادبیات موسیقی مذهب اساطیر ارمنستان ورزش وارداوارنبو
ادبیات ارمنی یکی از قدیمی ترین و غنی ترین ادبیات جهان است. موسس خورناتسی «پدر تاریخ نگاری ارمنیان» در سده پنجم میلادی در مورد ادبیات ارمنی پیش از سده پنجم اطلاعات بسیار پرارزشی به ما می دهد. بنا به اطلاعات خورناتسی کتاب های متعدد معابد بت پرستی، کتاب های حکایات، قباله های منعقده بین شاهزادگان مختلف و غیره وجود داشته اند.
فولکلور مردمی نیز در آن دوران ترقی کرده بود. معلوم است که حتی قبل، در زمان تیگران دوم، در پایتخت های تیگراناکرت و آرتاشات غیر از نمایش های یونانی نمایش هایی نیز به زبان ارمنی اجرا می شد. لیکن بجز از این و چند گواهی دیگر، بزرگترین پدیده زبان ادبی قدیمی ارمنی یعنی (ارمنی کلاسیک)، گرابار است که با توانگری، کم اهمیت تر از زبان یونانی باستان نیست. در سده پنجم کتاب مقدس و کتاب های متعدد دیگر به طور صحیح از یونانی به ارمنی کلاسیک ترجمه شدند.
با ابداع الفبای ارمنی و سپس برگردان انجیل به این زبان توسعه ادبیات ارمنی آغاز گشت. از نخستین آثار برجسته ادب ارمنی می توان به پهلوان نامه منظومی به نام داوید ساسونی اشاره نمود. این حماسه، داستان پیکار یک پهلوان ارمنی با سلطه اعراب برای رهایی مردم ارمنستان است. سپس ترجمهٔ برخی ار کتب ارسطو، و آنگاه داستان اسکندر و بعد هم نوشتن کتاب «تاریخ ارمنستان» که این کتاب را موسس خورناتسی نوشته و به زبان های فرانسوی و آلمانی و انگلیسی نیز ترجمه شده است.
افعی ارمنی (نام علمی: Vipera eriwanensis) نام یک گونه از سرده افعی است.
معماری هنر سینما آشپزی رقص پوشاک نقاشی تاریخ خط زبان ادبیات موسیقی مذهب اساطیر ارمنستان ورزش وارداوارنبو
الفبای ارمنی (به ارمنی: Հայկական գիր) نام سامانهٔ نگارشی است که برای نوشتن زبان ارمنی به کار می رود. این الفبا در سال ۴۰۵ میلادی اختراع شد و با اندکی تغییر تا به امروز برای نگارش زبان ارمنی به کار رفته است. الفبای ارمنی از چپ به راست نوشته می شود.
الفبای ارمنی هنگامی ابداع شد که منطقهٔ ارمنی نشین از نظر سیاسی میان دو کشور توانمند آن زمان، یعنی ایران و روم شرقی، بخش شده بود و ارزش های ملی، قومی و فرهنگیِ ارمنی در آستانهٔ ویرانی و نابودی قرار داشت. کاهنی به نام مسروپ ماشتوتس ابداع کنندهٔ الفبای ارمنی است. او همراه با شاگردان خود به جای جای ارمنستان سفر می کرد و به ترویج آیین مسیحیت می پرداخت و همین سبب شد که او بیش از پیش خطر نابودی دین، فرهنگ و تمدن ملت خود را احساس کند؛ چراکه نبودِ یک الفبای ارمنی، آشنایی مردم با دین را دشوار می ساخت؛ بنابراین، در اندیشهٔ ابداع زبان نوشتاریِ ارمنی افتاد. مسروپ برای تحقق آرمان خویش به مرکز رفت و اندیشهٔ خود را با جاثلیق ساهاک پارتو در میان گذاشت و به یاری وی توانست نظر ورامشاپوه، پادشاه ارمنستان شرقی را نیز جلب نماید.
مسروپ گروهی از جوانان را راهی اِدیسا کرد تا زبان سریانی را بیاموزند؛ همچنین گروهی را به ساموسات فرستاد تا زبان یونانی را فراگیرند، و خود در کانون علمی بزرگ آنجا، سامانهٔ آوایی، هجایی، و نوشتار زبان های گوناگون را بررسید. الفبایی که مسروپ ماشتوتس ابداع کرد، دارای ویژگی های زیر است:
امیر بیگ ارمنی یکی از غلامان، ندیمان و درباریان صفویه بود او در زمان سلطنت شاه صفی و شاه عباس دوم خدمت می کرد و سال ها به عنوان شیره چی باشی و حاکم گسکر بر قرار بود.
Floor, Willem M. (2008). Titles and Emoluments in Safavid Iran: A Third Manual of Safavid Administration, by Mirza Naqi Nasiri. Washington, DC: Mage Publishers. p. 188. ISBN 978-1933823232.
Matthee, Rudolph P. (1999). The Politics of Trade in Safavid Iran: Silk for Silver, 1600-1730. Cambridge: Cambridge University Press. p. 120. ISBN 978-0521641319.
Matthee, Rudolph P. (2005). The Pursuit of Pleasure: Drugs and Stimulants in Iranian History, 1500-1900. Princeton University Press. p. 57. ISBN 978-0691118550.
Matthee, Rudi (2012). Persia in Crisis: Safavid Decline and the Fall of Isfahan. I.B.Tauris. pp. 43, 258. ISBN 978-1845117450.
امیر بیگ ارمنی پس از آن که منوچهر خان، حاکم قبلی گسکر مورد غضب شاه صفی قرار گرفت به حکومت گسکر رسید. او پسری به نام صفیقلی داشت که پس از اون لقب شیره چی باشی را دریاف کرد.
بازی های پان ارمنی (ارمنی: Համահայկական խաղեր) یک رویداد ورزشی انفرادی و تیمی مختص ارامنه دنیا می باشد که میان ارمنیان کشور ارمنستان و سایر ارامنه ساکن در کشورهای دیگر دنیا در ایروان یایتخت ارمنستان برگزار می شود.
روزنامه جمهوری اسلامی ایران
خبرگزاری جهان نیوز
شرایط حضور در مسابقات پان ارمنی به کشور شرکت کنندگان بستگی ندارد بلکه می بایست شرکت کنندگان در مسابقه از تبار ارمنی برخوردار باشند.
ایده برگزادی مسابقات پان ارمنی برای نخستین بار توسط دیپلمات شوروی به نام آشوت ملیک شهنازاریان به وجود آمد، زمانی که وی در برازاویل پایتخت جمهوری کنگو که برای مسابقات کشورهای آفریقایی در سال ۱۹۶۵ آماده می شد حضور داشت، جرقهٔ چنین فکری برای ارامنه به فکر شهنازاریان زده شد اما از آنجا که ارمنستان زیرنظر شوروی بود طرح چنین مسابقاتی تا استقلال ارمنستان به سال ۱۹۹۱ به طول انجامید.
در نشست مؤسسین در تاریخ ۳۰ آوریل ۱۹۹۷ در ایروان، کمیته جهانی از بازی های پان ارمنی (WCPAG)، با کمک اتحادیه های سنتی ارمنی خارج از کشور و سازمان فرهنگی ورزشی ایرانی ارمنی «آرارات» تأسیس شده است. نمایندگان سازمان های دولتی و عمومی ارمنستان، قره باغ و همچنین جوامع ارامنه از ایران، آرژانتین، ترکیه، استرالیا، آلمان، کانادا، قبرس، فرانسه و... کشورهای عضو این مسابقات شدند.
بلوط ارمنی (نام علمی: Quercus pontica) نام یک گونه از سرده بلوط است.
بیداری ملی ارمنی و در ایجاد «احساسات ملی ارمنی» عوامل مؤثری دخیل بوده است. در فلات ارمنستان یک رشته مراکز روشنفکری ارمنی به وجود آمد عبارتند از:
تاریخ ارمنستان
مخیتاریست
جنبش آزادی بخش ملی ارمنی
کلیسای جامع اچمیادزین مقر سر اسقف یا کاتولیکوس و مرکز آکادمی یا دارالعلوم، ایروان، وان به دلیل اینکه مرکز کار «خریمیان هایریک» بود، ارزروم به دلیل وجود کالج ساناساریان، و شوشی. در خارج از ارمنستان مهم ترین مراکز روشنفکری عبارت بودند از قسطنطنیه، تفلیس، مسکو، و در اروپای غربی، ونیز و وین به دلیل وجود مخیتاریست ها در آن دو شهر و پاریس و ژنو به عنوان مراکز جوانان دانشجوی ارمنی و سپس مدتی بعد «باستن» به عنوان مرکز روشنفکری مهاجران ارمنی که به آمریکا رفته بودند.
این مراکز تبدیل به کانون های فکر ارمنی شدند و نشانه محل هایی بودند که در آن ها فکر احیای مجدد ملت ارمنی شکل گرفت و سپس در میان تمامی افراد ملت شیوع یافت. در حقیقت در سده نوزدهم بود که پدیده رنسانس یا احیای مجدد فرهنگی به ارمنیان آموخت تا با بازگشت به پیشینه باستانی خویش از گذشته درخشان خود اطلاع حاصل کنند.
ارمنی های مقیم ترکیه و روسیه و ایران بدون ارتباط و تماس با یکدیگر زندگی می کردند بعد از نیمه سده نوزدهم جریانی از همکاری و تعاون در میان آنان آغاز گردید. از جمله ارمنیان روسیه با دادن عطایا و کمک های مالی در تأسیس شبکه مدارس ارمنی در ارمنستان غربی بسیار یاری و همکاری کردند.
معماری هنر سینما آشپزی رقص پوشاک نقاشی تاریخ خط زبان ادبیات موسیقی مذهب اساطیر ارمنستان ورزش وارداوارنبو
در پوشاک ارمنی چند رنگ متمایز می باشد؛ که طبق نظر فیلسوف ارمنی سده چهاردهم گریگور تاتواتسی، این رنگ ها دارای معانی خاصی بوده و اوضاع سیاسی و اجتماعی ارمنستان را نشان می دهد.
بعنوان مثال، رنگ مشکی بیانگر اوضاع سیاسی کشور، رنگ سفید بیانگر آب و پاکی، رنگ زرد بیانگر خاک، رنگ نارنجی بیانگر فروتنی، رنگ قرمز بیانگر رشادت و خون، رنگ آبی بیانگر عدالت می باشد. رنگ های بکار رفته در لباس های سنتی ارمنی تا به امروز نیز در مناطق مختلف ارمنستان مشاهده می شود. اما هر بخش و روستا در ارمنستان داری لباس سنتی و رنگ های مختص به خود می باشد.
تمام ملل و اقوام در کنار ویژگی های سنتی دارای انواع پوشاک و لباسهای سنتی خود می باشند. ما بر اساس تصاویری که روی اشیاء پیدا شده طی حفاریهای باستان شناسی و نیز اطلاعات مکتوب باقی مانده از ادوار گذشته می توانیم به نحوه و اشکال پوشاک سنتی ارمنیان پی ببریم.
تپه ارمنی مربوط به سدهٔ ۸–۶ ه.ق است و در شهرستان خوی، بخش مرکزی، دهستان فیرورق، روستای قریس واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ آبان ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۳۵۳۶ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فهرست آثار ملی ایران
سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

ارتباط محتوایی با ارمنی

ارمنی در جدول کلمات

همان ارمنی است
ارمن
از سرداران ارمنی جمعیت داشناکسیون که پس از فتح تهران توسط مشروطه خواهان به سمت رئیس شهربانی منصوب شد و در قلعه شورجه همدان به قتل رسید
یپرمخان

معنی ارمنی به انگلیسی

armenian (صفت)
ارمنی

ارمنی را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• دین ارمنی   • اعتقادات ارامنه   • ارمنی های ایران   • آموزش زبان ارمني   • ارمنی های تهران   • محله ارامنه   • عقاید ارامنه   • الفبای ارمنی   • معنی ارمنی   • مفهوم ارمنی   • تعریف ارمنی   • معرفی ارمنی   • ارمنی چیست   • ارمنی یعنی چی   • ارمنی یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی ارمنی
کلمه : ارمنی
اشتباه تایپی : hvlkd
آوا : 'armani
نقش : صفت
عکس ارمنی : در گوگل


آیا معنی ارمنی مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 97% )