انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

97 1093 100 1

اسباط


مترادف اسباط: احفاد، اولاد، فرزندان، نبیرگان، نوادگان

معنی اسباط در لغت نامه دهخدا

اسباط. [ اَ ] (ع اِ) ج ِ سِبط. پسران پسر و پسران دختر. (غیاث ). فرزندان فرزند. || امم. || گروه ها از یهود.
- اسباط بنی اسرائیل ؛ قبایل آن. (منتهی الارب ). فرزندان یعقوب پیغمبر علیه السلام. (مهذب الاسماء). امت موسی (ع ) زیرا که امت او اولاد دوازده پسر یعقوب (ع ) بود. استعمال لفظ اسباط در اولاد یعقوب مثل استعمال لفظقبایل است در بنی اسماعیل و تسمیه ٔ اینان به اسباط وتسمیه ٔ آنان به قبائل برای آنست تا فرق باشد میان فرزندان اسماعیل و فرزندان اسحاق (ع ). (غیاث اللغات ).اسباط یعقوب ؛ دوازده پسر او: یوسف. بن یامین. یسّاخر(یسّاکار). یهودا. شمعون. لاوی (لیوی ). جادیه (گاد).ازّیر (آشیر). زبولون. نفتالی. روبن. دان. و قبایل دوازده گانه که از نسل این دوازده تنند نیز به اسباط بنی اسرائیل نامیده میشوند: قولوا آمنا باﷲ و ما انزل الینا و ما انزل الی ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و الاسباط و ما اوتی موسی و عیسی و ما اوتی النبیون من ربهم لانفرق بین احد منهم و نحن له مسلمون. (قرآن 136/2). و رجوع به عقد الفرید ج 2 ص 238 ، 239 وج 7 ص 298 شود.
|| ج ِ سَبط. گیاهان تر و تازه ٔ نصی.

اسباط. [ اِ ] (ع مص ) خاموش شدن از بیم و سر فرودافکندن. (منتهی الارب ). || بر زمین دوسیدن از ضرب و زخم یا بیماری. دوسیدن به زمین و دراز گشتن از ضرب. (منتهی الارب ). || چشم فروخوابانیدن در خواب : اسبط فی نومه. (منتهی الارب ). || اسباط از امری ؛ غفلت ورزیدن از آن : اسبط عن الامر. (منتهی الارب ). || گوالیدن چیزی از درازا و پهنا. || گسترده شدن. || افتادن چنانکه حرکت نتواند. || سَبطناک شدن زمین. (منتهی الارب ).

اسباط. [ اَ ](اِخ ) ابن ابراهیم المعدل المدینی. متوفی بسال 340 هَ. ق. وی از احمدبن خشنام و ابراهیم بن سعدان و ابن ابی عاصم روایت دارد. ابونعیم از او به وسایطی حدیثی از رسول (ص ) روایت کرده است. (ذکر اخبار اصبهان تألیف ابی نعیم چ لیدن سال 1931 م. ج 1 صص 223 - 224).

اسباط. [ اَ ] (اِخ ) ابن عبداﷲ. اسماعیل بن عبداﷲ سمویه از او روایت دارد و وی از ابی داود روایت کند. ابونعیم از او به وسایطی خبری نقل کند. (ذکر اخبار اصبهان ج 1 ص 224).

اسباط. [ اَ ] (اِخ ) ابن نصر، مکنی به ابی یوسف. محدث است.

اسباط. [اَ ] (اِخ ) ابن واصل الشیبانی. جاحظ در البیان و التبیین (چ سندوبی ج 1 ص 38) بیتی ازو نقل کرده است.

اسباط. [ اَ ] (اِخ ) شیخ یوسف. متوفی بسال 300 هَ. ق. (حبیب السیر جزو3 از ج 2 ص 105).

معنی اسباط به فارسی

اسباط
فرزندزادگان، نوادگان، نبیرگان، پسران پسر، پسران دختر، جمع سبط
( اسم ) جمع سبط پسران پسر و پسران دختر فرزندان فرزند نوگان نبیرگان نوادگان نبسگان .
ابن نصر مکنی به ابو یوسف .

معنی اسباط در فرهنگ معین

اسباط
( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ سبط ، پسران پسر و پسران دختر.

معنی اسباط در فرهنگ فارسی عمید

اسباط
= سبط

اسباط در دانشنامه اسلامی

اسباط
اسباط اسم عام انبیای بنی اسرائیل یا پیامبرانی از آل یعقوب، یا عنوان کلی قبایل بنی اسرائیل است.
اسباط واژه ای عربی و جمع سبط (به کسر سین) است به معنی نوه یا فرزند فرزند. استعمال لفظ اسباط در قرآن فقط درباره بنی اسرائیل (فرزندان یعقوب) می باشد.
لفظ اسباط پنج بار در قرآن آمده و در میان اسباط، پیامبرانی مبعوث شده که به انبیای بنی اسرائیل مشهورند. زمانی که ذریه یعقوب (علیه السلام) زیاد شدند (اولاد او دوازده تن بودند)، در اراضی فلسطین در شرق دریای روم منتشر می شوند و قبائلی می گردند که آنان را اسباط و بنی اسرائیل می نامند .
به تعبیر دیگر، اسباط بنی اسرائیل، دوازده تیره و ملت بودند که هر تیره از آنان به یکی از فرزندان یعقوب (علیه السلام) منتهی می شوند .

استعمال لفظ اسباط
استعمال لفظ اسباط در اولاد یعقوب (علیه السلام) مثل استعمال لفظ قبائل است در فرزندان اسماعیل (علیه السلام) و برای اینکه میان فرزندان اسماعیل و فرزندان اسحاق (پدر یعقوب) فرق باشد، اینگونه خوانده شده اند . اسباط دوازده گانه با تقسیم زمینها میان خود، هر یک دارای رئیس و استقلال شده و با حفظ ارتباط تا زمان مرگ سلیمان (علیه السلام) در سرزمین واحدی می زیسته اند، اما بعد از مرگ وی دشمنی میان آنها بالا می گیرد و سرزمین به دو بخش تجزیه می شود.
برخی از آنان بر ایمان خود و توحید باقـی می مـانند ولـی اکثر آنها کافر می شوند و حتی بت پرست می گردند . «قُولُواْ آمَنَّا بِاللّهِ وَمَآ أُنزِلَ إِلَینَا وَمَا أُنزِلَ إِلَی إِبْرَاهِیمَ وَإِسْمَاعِیلَ وَإِسْحَقَ وَ یعْقُوبَ وَ الأسْبَاطِ» «بگوئید ما به خدا ایمان آورده ایم و به آن چه بر ما نازل شده و آنچه بر ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و اسباط و (پیامبرانی از فرزندان او) نازل گردید.»
این آیه اسباط را جزء کسانی می شمارد که آیات بر آنها نازل شده و نسبت دادن نزول آیات بر همه آنها از این جهت بوده که در میان آنها پیامبرانی بوده است، لذا منظور آیه خود فرزندان یعقوب نیست . نکته دیگر اینکه ذکر اسباط پس از یعقوب (علیه السلام) در این آیه و آیات دیگر نشان می دهد که اسباط در دوره تاریخی پس از یعقوب و پیش از موسی (علیه السلام) می زیسته اند : «وَأَوْحَینَا إِلَی إِبْرَاهِیمَ وَإِسْمَاعِیلَ وَإْسْحَقَ وَیعْقُوبَ وَالأَسْبَاطِ» «و به ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و اسباط (بنی اسرائیل) و... وحی نمودیم»
این آیه در رد تبعیض میان انبیای الهی آمده و پیامبر بودن آنان را می ر ساند، اما باز هم هویت آنان مورد اختلاف است. اهل سنت آنها را همان فرزندان دوازده گانه یعقوب (علیه السلام) می دانند، اما اموری چون حسادت، توطئه برای قتل یوسف (علیه السلام)، به چاه افکندن او، دروغگویی برای فریب پدر و گمراه خواندن او، اتهام دزدی به یوسف (علیه السلام) و... از ساحت انبیا به دور است .

علت جمع بودن اسباط
نام بردن اسباط در قالب لفظ جمعی و پرهیز از ذکر نام یکایک آنها می تواند از پایین بودن مقام و منزلت اسباط نسبت به پیامبران مذکور حکایت کند : «وَمِن قَوْمِ مُوسَی أُمَّةٌ یهْدُونَ بِالْحَقِّ وَبِهِ یعْدِلُونَ وَقَطَّعْنَاهُمُ اثْنَتَی عَشْرَةَ أَسْبَاطًا أُمَمًا...» «و از قوم موسی گروهی هستند که به سوی حق هدایت می کنند و به حق و عدالت حکم می نمایند. ما آنها را به دوازده گروه تقسیم کردیم.»
در این آیه مراد تیره ها و گروه‏های دوازده گانه قوم موسی (علیه السلام) است، سبب دسته بندی یاد شده را که بنابر ظاهر آیات در زمان موسی (علیه السلام) روی داده است، تسهیل در اداره امور آنان و پیشگیری از اختلاف می دانند.
قرآن در ادامه نعمتهای نازل شده بر اسباط را برشمرده (همانند ۱۲ چشمه، سایبانی از ابر، من و سلوی، اجازه سکونت در بیت المقدس، آمرزش گناهان و ...) و بیان می کند که چگونه به رغم وجود همه این نعمت ها دست به نافرمانی، ستمگری و تحریف کلام الهی زده و گرفتار عذاب شدند.

استعمال سبط و بسط
...
اسباط
أسباط به معنای فرزندان و نوادگان به پیامبرانی از بنی اسرائیل یا قبایل دوازده گانه بنی اسرائیل اشاره دارد. طبق قرآن اسباط اشخاصی بوده اند که به آنها وحی می شده و در قرآن از آنها در کنار دیگر پیامبران از جمله ابراهیم(ع) و یعقوب(ع) یاد شده است. در روایات نیز اسباط شایسته درود و صلوات دانسته شده اند.
گروهی از شیعیان اسباط را امام حسن(ع)، امام حسین(ع) و یا امامان معصوم(ع) دانسته اند.
اسباط در لغت به معنای نوادگان، فرزندان و قبیله است. به باور برخی این کلمه ریشه عبری داشته و به معنای عصا یا جماعتی است که با عصا رهبری می شوند. این واژه در قرآن ۵ بار به کار رفته است. در کتاب مقدس نیز فرزندان یعقوب(ع)، ۱۲ سبطِ وی معرفی شده اند. همچنین نام یکی از درهای مسجد الصخره در بیت المقدس، «باب أسباط» بوده است.
اسباط
این صفحه مدخلی از دائرة المعارف قرآن کریم است
در قرآن مراد از این واژه گاهی تیره ها و گروه های دوازده گانه قوم حضرت موسی علیه السلام است؛اما در موارد دیگر اسباط دارای «ال» تعریف بوده و از آن به عنوان دریافت کنندگان وحی یاد می شود؛ اما هویت آنان مورد اختلاف است. از گزارش های لغوی، تفسیری و روایی برمی آید، گروه یاد شده افراد خاصی از میان نوادگان یعقوب بوده اند که افزون بر استمرار نژادی، به اعتبار جانشینی آن حضرت، دنباله معنوی او نیز به شمار رفته و بر اساس ظاهر آیات مربوط پس از حضرت یوسف علیه السلام و پیش از حضرت موسی علیه السلام در مصر و میان بنی اسرائیل رسالت داشته اند.
أسباط جمع سِبْط و برگرفته از ریشه «س ـ ب ـ ط» است. کاربردهای متفاوت این ماده و مشتقات آن و گزارش های واژه نگاران از معنای آن نشان می دهد که ریشه «س ـ ب ـ ط» در اصل به معنای امتداد و انتشار اموری بکار می رود که منشأ و ریشه واحدی داشته و امتداد و انتشار آن ها به صورت طبیعی و آسان صورت می گیرد.
کاربرد در مواردی چون: درختی بلند و پرشاخ و برگ در میان رمل ها، موی صاف و آویخته، باران انبوه، نوادگان و افراد یک نسل مؤید این معناست، بر همین اساس گروهی معتقدند که سِبْط به معنای نوه و بیشتر نوه دختری و اسباط به معنای نوادگان و نسلی که همگی مانند شاخه های یک درخت، از یک پدر و امتداد او هستند، به کار می رود.
فرزند و نواده برخوردار از جایگاهی ویژه در میان یک نسل پدری را نیز گفته اند که به رغم نادر بودن، هماهنگی قابل توجهی با موارد کاربرد نخستین سبط در عهد عتیق، ظاهر آیات مربوط و نیز احادیث اسلامی دارد؛ همچنین در صورت اضافه به یهود و بنی اسرائیل، معنای قبیله ( = گروهی از یک ریشه پدری) برای آن گفته شده است. در تفاوت سبط و قبیله گفته اند: اولی در مورد نسل اسحاق و دومی درباره نسل اسماعیل و برای بازشناسی آن ها از یکدیگر به کار می رود. کاربرد سبط به معنای گروه و جماعت در برخی احادیث مؤیّد معنای اخیر است.
از سوی دیگر عربی یا دخیل بودن سِبْط و أسباط مورد اختلاف است. برخلاف سیوطی که سبط را یک واژه دخیل عِبری و از مُبهمات قرآن می داند، گروهی دیگر بر عربی بودن آن تأکید می ورزند؛ همچنین برخی خاورشناسان نیز معتقدند که واژه سِبْط پس از ورود به زبان عربی، بر اساس قواعد آن جمع بسته شده است، با این تفاوت که برخی آن را عِبری و برگرفته از «شبط» به معنای «عصا» یا «جماعتی که رئیسی با عصا آنان را رهبری می کند» و برخی دیگر سریانی می دانند.
آرتور جفری، ریشه اصلی آن را واژه عبری دانسته و شمار قابل توجهی از پژوهشگران اروپایی را یاد می کند که بر وامگیری مستقیم سِبط از زبان عبری حجت آورده اند.
گزارش این دسته از پژوهشگران درباره وجود واژگانی بسیار نزدیک به سبط در زبان های آرامی، سبایی، آشوری، عبری و دیگر زبان های سامی ـ حامی، در کنار کاربرد فراوان آن در عهد عتیق و نبود شاهد مستندی درباره کاربرد آن در اشعار عربی پیش از اسلام، می تواند مؤیّدی بر معرب بودن سِبْط باشد.
اسباط
معنی أَسْبَاطِ: فرزندان -نوه ها(اسباط جمع سبط به معناي پسر زاده و يا دختر زاده است ، و ليکن در بني اسرائيل به معناي قوم خاصي بوده ، سبط در اصطلاح ايشان به منزله قبيله در نزد عرب است )
تکرار در قرآن: ۴(بار)
اسباط، جمع سبط است. سبط به فرزند فرزند (نوه) گفته می شود.
برخی معتقدند: مقصود از اسباط، قبایل بنی اسرائیل اند که به دوازده فرزند یعقوب علیه السّلام منتهی می شوند و بسیاری از مفسران گفته اند: اسباط، پیامبر بوده اند. مرحوم طبرسی گفته است: طبق مذهب ما، همه آنان پیامبر نبوده اند؛ بنابراین، در آیاتی که از وحی یا ایمان به اسباط سخن می رود، مقصود انبیای آنان است؛ ولی در آیه ۱۶۰ سوره اعراف ، مقصود، تیره های مختلف بنی اسرائیل اند؛ به همین جهت، اطلاعات اسباط ( پیامبران بنی اسرائیل) به اعتبار پیامبران آنان در این جا، و اسباط (تیره های بنی اسرائیل) در مدخل بنی اسرائیل به اعتبار تیره های گوناگون آنان ذکر شده است.
اسباط بن ابراهیم معدل مدینی اصفهانی، از محدّثین اصفهان در قرن چهارم هجری بوده است.
اسباط بن ابراهیم معدل مدینی، از محدّثین اصفهان در قرن چهارم هجری است. اصلاً از اهالی مدینه (شهرستان) اصفهان بوده، و از احمد بن خشنام و ابراهیم بن معدان و ابن عاصم روایت نموده است. وی در سال ۳۴۰ق وفات یافت.
ابونعیم اصفهانی، احمد بن عبداللّه، ذکر اخبار اصفهان، ج۱، ص۲۲۳.    
 ۱. ↑ ابونعیم اصفهانی، احمد بن عبداللّه، ذکر اخبار اصفهان، ج۱، ص۲۲۳.    
مهدوی، سیدمصلح الدین، اعلام اصفهان، ج۱، ص۵۱۰.    
...
اسباط بن عبداللّه اصفهانی، از محدّثین اصفهان بوده است.
اسباط بن عبداللّه، از محدّثین اصفهان است. از ابی داوود روایت نموده، و اسماعیل بن عبداللّه سمویّه از او نقل حدیث نموده است.
ابونعیم اصفهانی، احمد بن عبداللّه، ذکر اخبار اصفهان، ج۱، ص۲۲۴.    
 ۱. ↑ ابونعیم اصفهانی، احمد بن عبداللّه، ذکر اخبار اصفهان، ج۱، ص۲۲۴.    
مهدوی، سیدمصلح الدین، اعلام اصفهان، ج۱، ص۵۱۰.    
...
واژه اسباط ۵ بار در ۵ آیه از ۴ سوره قرآن آمده است.در آیه ۱۶۰ اعراف که به صورت نکره آمده، مراد از آن تیره ها و گروههای دوازده گانه قوم موسی (علیه السلام) است؛ اما در موارد دیگر اسباط دارای «ال» تعریف بوده و از آن به عنوان دریافت کنندگان وحی یاد می شود.خلط میان این دو و نیز تأثیرپذیری شمار قابل توجهی از منابع تاریخی ، تفسیری و نیز برخی منابع حدیثی مسلمانان از گزارشهای عهد عتیق ، دیدگاههای متفاوت و گاه متضادّی را درباره معنای لغوی سبط و مصادیق اسباطِ دریافت کننده وحی پدید آورده است.
آیه ۱۶۰ اعراف از تقسیم قوم موسی (علیه السلام) به ۱۲ گروه که ظاهراً بر اساس انتساب آنان به پسران دوازده گانه یعقوب (علیه السلام) صورت گرفته، سخن می گوید:«وقَطَّعنهُمُ اثنَتَی عَشرَةَ اَسباطًا اُمَمًا...».
نظر مفسران
بیشتر مفسّران، «اَسباطاً» را به سبب جمع بودن، بدل از «اثنَتَی عَشرَةَ»، تمیز آن را «فرقة» (در تقدیر) و «أمماً» را نعتِ «اَسباطاً» یا حال از آن دانسته اند ؛ یعنی هریک از اسباط خود چندین سبط و گروه پرشمار بوده اند. برخی نیز آن را تمیز و به منزله مفرد دانسته اند. چنان که از بخش بعدی آیه نیز برمی آید، مفسّران سبب دسته بندی یاد شده را که بنا بر ظاهر آیه در زمان موسی (علیه السلام) روی داده است ، تسهیل در اداره امور آنان و پیشگیری از اختلاف بر سر آب ، غذا و ... می دانند. قرآن در ادامه با شمردن نعمتهای الهی بر اسباط (قبایل دوازده گانه) همانند ۱۲ چشمه ، سایبانی از ابر ، مَنّ و سَلْوی اجازه سکونت در بیت المقدس ، بهره مندی از مواهب آن، آمرز ] ش گناهان به شرط فرمانبرداری از خداوند یاد می کند و این که چگونه به رغم همه آن ها دست به نافرمانی، ستمگری و تحریف کلام الهی زده و گرفتار عذاب شدند.
چالش اهل کتاب
آیات دیگر اسباط در کنار گزارش یکی از باورهای مهم دینی اهل کتاب درباره هویّت دینی شماری از پیامبران پیشین به ویژه ابراهیم (علیه السلام)، آن را به چالش کشیده و با معرّفی «ارسال رسل و انزال کتب» به عنوان یک حرکت توحیدی واحد، نگرش قوم گرایانه و انحصار طلبانه به تاریخ انبیا و دین ابراهیم (علیه السلام) را رد می کند. تأمّل در برخی آیات به ویژه مقایسه آن با پاره ای از گزارشهای تورات نشان می دهد که هر یک از یهود و نصارا با پیوند هویّت دینی و نژادی خویش به ابراهیم (علیه السلام)، خود را وارث همه وعده های خداوند به وی، همچنین فرزند و حبیب خدا پنداشته و با افتخار به آن، هدایت و حقّ ورود به بهشت را فقط در گرو یهودی و نصرانی شدن می دانستند، ازاین رو قرآن با گزارش بخشهای ویژه ای از کارها و سخنان پیامبران یاد شده، افزون بر تنزیه آنان از باورهای شرک آلود و کفرآمیز اهل کتاب ، بر هویّت واحد و توحیدی دین آنان که همان دین حنیف ابراهیم است، تصریح کرده و در ادامه با تأکید بر لزوم ایمان به همه انبیای الهی از جمله اسباط بر عدم فرق گذاری میان آنان تصریح می کند:«قولوا ءامَنّا بِاللّهِ وما اُنزِلَ اِلَینا وما اُنزِلَ اِلی اِبرهیمَ و اِسمعیلَ واِسحقَ ویَعقوبَ والاَسباطِ وما اوتِیَ موسی و عیسی وما اوتِیَ النَّبِیُّونَ مِن رَبِّهِم لانُفَرِّقُ بَینَ اَحَد مِنهُم ونَحنُ لَهُ مُسلِمون». قرآن که با نگرشی فراتر از زمان، مکان و نژاد، چنین ایمانی را « اسلام »، «مایه حتمی هدایت»، « دین حنیف ابراهیم» می داند در ادامه با ردّ صریح یهودی و نصرانی بودن انبیای یاد شده، اهل کتاب را به سبب تحریف و کتمان حقایق، ستمگر می خواند:«اَم تَقولونَ اِنَّ اِبرهیمَ واِسمعیلَ و اِسحقَ ویَعقوبَ والاَسباطَ کانوا هودًا اَو نَصری قُل ءَاَنتُم اَعلَمُ اَمِ اللّهُ...».
نزول وحی بر اسباط
...
طرق شیخ طوسی به علی بن اسباط
طرق شیخ طوسی به علی بن اسباط، از اصطلاحات بکار رفته در علم حدیث بوده و به طرقی گفته می شود که از طریق شیخ طوسی به علی بن اسباط می رسد.
شیخ طوسی به علی بن اسباط در فهرست دو طریق دارد که ذیلا بیان می شود:
← طریق اول
محقق اردبیلی: یک طریق شیخ طوسی به علی بن اسباط در فهرست مجهول و در طریق دیگر ابن ابی جید است. آیة الله خویی: بعد از بیان طرق به طور کلی می فرماید: طریق شیخ طوسی به علی بن اسباط در فهرست صحیح است گر چه ابن ابی جید در آن است زیرا نام برده بنا به اظهر ثقه است.
طوسی، محمد بن حسن، الفهرست، ص۱۵۳-۱۵۴.    
 ۱. ↑ طوسی، محمد بن حسن، الفهرست، ص۱۵۳-۱۵۴.    
...

...

اسباط در دانشنامه ویکی پدیا

اسباط


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

اسباط در دانشنامه آزاد پارسی

اَسْباط
(صورتِ مفرد آن: سِبْط، که معرّب از سَبْط در عبری است؛ به معنای فرزند، فرزندزاده، به ویژه نوۀ دختری، توسّعاً یعنی ذرّیه و با توسّع بیشتر برابر با قوم و قبیله) نام عام دوازده سبط بنی اسرائیل. چون اسرائیل لقب یعقوب است به این دوازده پسر او و فرزندان و فرزندزادگان آنان بنی اسرائیل می گویند. نام دوازده پسر یعقوب از این قرار است: رئوبین (روبین)، شمعون، لاوی، یهودا، یسّاکار، زبولون، دان، نفتالی، جاد، اشیر، بنیامین و یوسف. لاوی و یوسف شخصاً در شمار اسباط دوازده گانه نیستند، ولی دو فرزند یوسف به نام های منسّی (منشی) و افرائیم سرسلسلۀ دو سبط دیگرند که جمعاً دوازده سبط (اسباط) یا بنی اسرائیل را تشکیل می دهند. از اسباط پنج بار در قرآن یاد شده است (بقره، ۱۳۶، ۱۴۰؛ آل عمران، ۸۴؛ نساء، ۱۶۳؛ و اعراف، ۱۶۰).

ارتباط محتوایی با اسباط

اسباط را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• اسبات   • فساد زنان بنی اسرائیل   • اثبات   • یهودا   • الاسباط   • معنی اسباط   • مفهوم اسباط   • تعریف اسباط   • معرفی اسباط   • اسباط چیست   • اسباط یعنی چی   • اسباط یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی اسباط
کلمه : اسباط
اشتباه تایپی : hsfhx
عکس اسباط : در گوگل


آیا معنی اسباط مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 97% )