انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

94 1084 100 1

اسم اعظم

اسم اعظم در دانشنامه اسلامی

اسم اعظم
اسم اعظم،  اسم الاسم و حقیقتِ دارای مراتب گوناگون، و اعطا شده به اولیای الهی و استجابت کننده دعای فانی در آن را گویند.
اسم در لغت از ریشه «س ـ م ـ و» به معنای بلندی یا از ریشه «و ـ س ـ م» به معنای علامت است.

معنای اصطلاحی اسم
در اصطلاح عرفان، ذات الهی همراه با صفتی معیّن و به اعتبار یکی از تجلّیاتش در مقام واحدیّت، اسم نامیده می شود و اسمهای لفظی، اسمِ اسم است.
از اسمای الهی که در مقام واحدیّت ظهور می یابند به «مراتب الهیّه» تعبیر می شود، زیرا میان اسما، نوعی ترتّب وجود دارد و برخی از آنها بر بعضی دیگر متفرّع اند.
برخی نیز بر مقام احدیّت اطلاق اسم کرده و آن را نخستین اسم ذات دانسته اند، زیرا ذات اقدس خداوند دارای صرافت و اطلاق و از هر نوع تعیّن مفهومی یا مصداقی ـ حتّی خود اطلاق ـ منزّه است و چون این، خود گونه ای تعیّن است که همه تعیّنها را محو می کند و بساط همه کثرتها را در می نوردد، نخستین اسم و نخستین تعیّن خواهد بود.

معنای اعظم و اسم اعظم
اعظم صیغه تفضیل بر وزن أفْعَل، و مقصود از اسم اعظم، بزرگ ترین اسم خداست ؛ ولی برخی اعظم را به معنای عظیم دانسته و گفته اند: همه اسمای الهی عظیم بوده و هیچ اسمی از اسم دیگر بزرگ تر نیست.

اسماء حسنی بودن اسم اعظم
...
اسم اعظم
اِسمِ اَعظَم یا اِسمُ اللّهِ الاَکبَر به معنای بزرگترین نام خداوند، که اسمی بالاتر از آن نیست. بنابر روایات، این نام وسیع ترین محدوده اثر را در عالم هستی دارد و دسترسی به آن، منشأ اثرات بسیاری مانند استجابت دعا، برخورداری از علم غیب و تأثیرگذاری بر قوانین طبیعت است.
حقیقت و مصداق اسم اعظم روشن نیست؛ برخی آن را از جنس الفاظ و کلمات و برخی دیگر، آن را حقیقتی فراتر از حروف و کلمات دانسته اند. از روایات و اخبار تنها می توان اطلاعات و تصور ناقصی از آن به دست آورد. بنابر برخی روایات، هر کسی ظرفیت و تحمل اسم اعظم را ندارد و ائمه معصومین، برخی پیامبران و افراد دیگر مانند بلعم باعورا و غالب قطّان، از اجداد رسول خدا(ص)، آگاه به این اسم بوده اند. میزان بهره مندی آنها از این اسم یکسان نبوده است. پیامبر اکرم و اهل بیت، بیشترین بهره مندی را داشته اند.
اسم در لغت از ریشه «سمو» به معنای بلندی یا از ریشه «وسم» به معنای علامت است. اعظم صیغه تفضیل بر وزن أفْعَل، و مقصود از اسم اعظم، بزرگ ترین اسم خداست. برخی اعظم را به معنای عظیم دانسته و گفته اند همه اسمای الهی عظیم بوده و هیچ اسمی از اسم دیگر بزرگتر نیست.
اسم اعظم
این صفحه مدخلی از قرآن کریم">دائرة المعارف قرآن کریم است
اسم در لغت از ریشه «س ـ م ـ و» به معنای بلندی یا از ریشه «و ـ س ـ م» به معنای علامت است. در اصطلاح عرفان، ذات الهی همراه با صفتی معین و به اعتبار یکی از تجلّیاتش در مقام واحدیت، اسم نامیده می شود و اسم های لفظی، اسمِ اسم است. از اسمای الهی که در مقام واحدیت ظهور می یابند به «مراتب الهیه» تعبیر می شود زیرا میان اسما نوعی ترتب وجود دارد و برخی از آن ها بر بعضی دیگر متفرع اند.
برخی نیز بر مقام احدیت اطلاق اسم کرده و آن را نخستین اسم ذات دانسته اند زیرا ذات اقدس خداوند دارای صرافت و اطلاق و از هر نوع تعین مفهومی یا مصداقی ـ حتی خود اطلاق ـ منزه است و چون این، خود گونه ای تعین است که همه تعین ها را محو می کند و بساط همه کثرت ها را در می نوردد، نخستین اسم و نخستین تعین خواهد بود.
اعظم صیغه تفضیل بر وزن أفْعَل و مقصود از اسم اعظم، بزرگ ترین اسم خداست؛ ولی برخی اعظم را به معنای عظیم دانسته و گفته اند: همه اسمای الهی عظیم بوده و هیچ اسمی از اسم دیگر بزرگ تر نیست.
تعبیر اسم اعظم در قرآن به کار نرفته؛ ولی برخی از آیات قرآن مشتمل بر آن دانسته شده است؛ مانند: حروف مقطعه، «بسم الله الرحمن الرحیم»؛ آیات 1 ـ 6 سوره حدید/57؛ 22 ـ 24 سوره حشر/59؛ 255 سوره بقره/2 (آیة الکرسی)؛ 2 سوره آل عمران/3؛ 87 سوره نساء/4؛ 8 سوره طه/20؛ 26 سوره نمل/27؛ 13 سوره تغابن/64 و 62 سوره غافر/40.
در تفاسیر ذیل آیات دیگری نیز از اسم اعظم بحث شده است؛ مانند: 31 سوره بقره/2؛ 175، 180 سوره اعراف/7؛ 40 سوره نمل/27؛ 110 سوره اسراء/17 و 26 سوره آل عمران/3.
در جوامع روایی، بابی با عنوان «اسم اللّه الأعظم» منعقد و روایات متعددی را در آن نقل کرده اند. در برخی از دعاها نیز به آن تصریح یا اشاره شده است؛ مانند دعای سمات: «اللّهم إنّی أسئلک باسمک العظیم الأعظم...»، شب مبعث">دعای شب مبعث: «و باسمک الأعظم الأعظم الأجلّ الأکرم...» و دعای سحر: «اللّهم إنّی أسألک من اسمائک بأکبرها...» تعبیر اسم اعظم گویا در کتاب های تورات و انجیل به کار نرفته است.
درباره حقیقت اسم اعظم دو نظر وجود دارد:
تعبیر اسم اعظم در قرآن نیامده است؛ اما در روایات و تفاسیر، برخی آیات قرآن، اسم اعظم یا مشتمل بر آن دانسته شده اند؛ مانند حروف مقطعه ، بسم الله الرحمن الرحیم، آیة الکرسی ... و برخی افراد مانند انبیا، امامان معصوم علیهم السّلام ... حامل و آگاه به آن معرفی شده اند.
اسم اعظم، اسمی الهی است که جامع، مرجع و منتهای همه اسما و صفات الهی به شمار می رود و همه حقایق را در بردارد.
آگاهی از اسم اعظم
طبق آیات قرآن امکان آگاهی از اسم اعظم الهی وجود دارد: «واتل علیهم نبا الذی ءاتینـه ءایـتنا فانسلخ منها فاتبعه الشیطـن فکان من الغاوین» و برای آنها بخوان سرگذشت آن کس را که آیات خود را به او دادیم ولی (سرانجام) از (دستور) آنها خارج گشت و شیطان به او دست یافت و از گمراهان شد. (در روایات آمده است که مقصود از «ءایـتنا»، «علم الکتاب» و «علم من الکتاب»، اسم اعظم الهی است. ) «ویقول الذین کفروا لست مرسلا قل کفی بالله شهیدا بینی وبینکم ومن عنده علم الکتـب». آنها که کافر شدند می گویند تو پیامبر نیستی، بگو کافی است که خداوند و کسانی که علم کتاب (و آگاهی بر قرآن) نزد آنهاست گواه (من) باشند (در روایات آمده است که مقصود از «ءایـتنا»، «علم الکتاب» و «علم من الکتاب»، اسم اعظم الهی است. ( ) «قال الذی عنده علم من الکتـب انا ءاتیک به قبل ان یرتد الیک طرفک...» (اما) کسی که دانشی از کتاب (آسمانی) داشت گفت، من آنرا پیش از آنکه چشم بر هم زنی نزد تو خواهم آورد! ( ).
آثار آگاهی از اسم اعظم
...

اسم اعظم در دانشنامه ویکی پدیا

اسم اعظم
اسم اعظم به اعتقاد شیعیان، یکی از نام های خداست که با بر زبان آوردن آن هر خواستهٔ گوینده برآورده می شود. این اسم را کسی نمی داند، ولی در طول تاریخ کسانی مدعی دانستن آن شده اند و روش هایی برای کشف آن پیشنهاد شده است. در زبان فارسی این ترکیب عربی به صورت ترجمه شدهٔ نام بزرگ هم آمده است.
مسیحا و جهانگیر پسر رستم
بلعم باعورا
سلمان فارسی
شیخ بهائی مدعی بود که در هفتاد و یک سالگی اسم اعظم را کشف کرده است.
زهره (طبق اساطیر) زنی که اسم اعظم را از هاروت و ماروت یادگرفت و به واسطه دانستن آن خود را تبدیل به سیاره زهره کرد.
ده ده قورقود
حسن حسن زاده آملی
ایرانیان از دیرباز و پیش از اسلام به خاصیت ذاتی کلام و از جمله نام یزدان در باطل کردن سحر و جادو و مبارزه با دیوان باور داشته اند. همچنان که رستم در خوان چهارم داستان هفت خوان با بردن نام یزدان جادوی زن جادوگر را باطل می کند. اما صورت خاص اسم اعظم ملهم از افکار اسلامی است و ناشی از نفوذ فرهنگ و معتقدات اسلامی بوده است. از جمله اعتقاد به خاصیت اسم اعظم در یکی از حماسه های ملی متأخر به نام جهانگیرنامه که از نفوذ افکار اسلامی خالی نیست، بازتاب یافته است. به این صورت که مسیحا نامی به جهانگیر (پسر رستم) اسم اعظمی می دهد و می گوید در صورت پیش آمدن سحر «پی دفعش این اسم اعظم بخوان».
اسم اعظم اینطور نیست که برای هر شخصی که داننده آن است یکسان باشد و یا یکسان تجربه شود، بلکه تنها توسط روح خدا و از طریق درونی یا بیرونی به فرد القا میشود و مهم شناخت صورت اسم نیست بلکه به جریان افتادن آن است.
در عرفان الهی و اسلامی هر کس که به مقام لقاء پروردگار برسد بر تمام رموز از جمله اسم اعظم نیز دست خواهد یافت. از امام صادق (علیه السلام) روایت شده که فرمود: «با عیسی بن مریم دو حرف بود که با آن دو، کارهایی انجام می داد، و با موسی (علیه السلام) چهار حرف بود، و با ابراهیم شش حرف بود، و با آدم بیست و پنج حرف بود، و با نوح هشت حرف بود، و خداوند همه آن ها را برای پیامبر اسلام جمع کرد، همانا اسم خداوند هفتاد و سه حرف می باشد، و یک حرف را از او پوشاند».


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

اسم اعظم در دانشنامه آزاد پارسی

اسم اعظَم
سه معنی و کاربرد متفاوت اما نزدیک به هم دارد: ۱. اسماء ذاتیۀ حضرت حق، که به مجموعِ آن مفاتیح الغیب هم اطلاق می شود؛ ۲. لفظ شریف جلاله، که دلالت بر ذات به همراه جمیع مراتب کمالیه دارد. در این دو معنی، اسم و اسماء اعظم ثابت است؛ ۳. اسمی که سیر سالک در آن به کمال رسیده، پس آن سالک متحقق به مظهریّت آن شده است. در این سومین معنی، اسم اعظم، نه یک اسم خاص که نسبت به هر سالک، در تغییر است. برخی از عارفان، اسم اعظم هر سالک را نیز، اسمی دانسته اند که آن سالک، در تحت تربیت اوست. این آخرین معنی، در عرف عارفان عمومیّت ندارد. در روایات آمده است که هر اسمی از اسماء خداوند در غایت عظمت است با این توضیح که انسان چون با دلبستگی به غیر خداوند، او را بخواند بهره نمی برد، ولی چون با دل کندن از غیر خداوند، او را یاد کند این دعا و هر نامی که بخواند اسم اعظم است.

ارتباط محتوایی با اسم اعظم

اسم اعظم را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

پیشنهاد کاربران

کوثر ١٩:٥٧ - ١٣٩٥/٠٧/١٣
نامیست که مختص حضرت حق جل جلاله میباشد گفته میشود هرکس آنرا بداند هر آنچه بخواهد انجام خواهدشد. انبیا و صلحا داننده این نام عظما هستند.
|

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

رضا > کرتیلان
اجاقی > اجاقی
Mahdi > شربت (دارو)
Behnaz > guidelines
مهدی ورمزیار > ورمزیار
دینا حسین پناهی > بر می خیزد
ماد > ریناز
ناهید > establishing

نگارش واژه نو   |   پیشنهادهای امروز

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی اسم اعظم   • مفهوم اسم اعظم   • تعریف اسم اعظم   • معرفی اسم اعظم   • اسم اعظم چیست   • اسم اعظم یعنی چی   • اسم اعظم یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی اسم اعظم
کلمه : اسم اعظم
اشتباه تایپی : hsl huzl
عکس اسم اعظم : در گوگل


آیا معنی اسم اعظم مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 94% )