انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

95 1084 100 1

اصحاب صفه

معنی اصحاب صفه در لغت نامه دهخدا

اصحاب صفه. [ اَ ب ِ ص ُف ْ ف َ ] (اِخ ) اصحاب الصفة. مهمانان اسلام بودند که در صفه ٔ مسجد نبی (ص ) شب میگذاردند و آن سایه پوشی بود پیش مسجد. و هجویری ذیل عنوان باب ذکر اهل الصفة آرد: بدان که امت کثرهم اﷲ مجتمعاند بر آنک پیغمبر را (ع ) گروهی بوده اند از صحابه (رض ) که اندر مسجد وی ملازم بودند و مهیا مر عبادت را و دست از دنیا بداشته بودند و از کسب اعراض کرده بودندو خدای عزوجل ازبرای ایشان را با پیغمبر (ع ) عتاب کرد عز من قائل : و لاتطرد الذین یدعون ربهم بالغداة و العشی الاَّیة. (قرآن 52/6). و کتاب خدای عزوجل به فضایل ایشان ناطقست و پیغمبر را اندر مناقب ایشان اخباربسیار که به ما رسیده است اندر ذکر ایشان رضی اﷲ عنهم اجمعین و ما طرفی اندر مقدمه ٔ این کتاب بگفته ایم.ابن عباس (رض ) روایت کند از پیغمبر: وقف رسول اﷲ صلی اﷲعلیه وسلم علی اصحاب الصفة فرأی فقرهم و جهدهم و طیب قلوبهم فقال ابشروا یا اصحاب الصفة فمن بقی من امتی علی النعت الذی انتم علیه راضیاً بما فیه فانّه من رفقائی فی الجنة؛ معنی این خبر آن بود کی چون پیغمبر (ع ) بر ایشان برگذشت و مر ایشان را بدید بایستاد و خرمی دل ایشان اندر فقر و مجاهدت بدید گفت بشارت مر شما را و آنک از پس شما بیایند بصفت شما و اندر فقر خود راضی باشند ایشان نیز از رفیقان منند اندر بهشت.
عددهم : از ایشان یکی منادی حضرت جبار وگزیده ٔ محمد مختار بلال بن رباح (رض ) و دیگر دوست خداوند داور و محرم احوال پیغامبر ابوعبداﷲ سلمان الفارسی (رض ) و دیگر سرهنگ مهاجر و انصار و متوجه خداوند غفار ابوعبیده عامربن عبداﷲبن الجراح (رض ) و دیگر گزیده ٔ اصحاب و زینت ارباب ابوالیقظان عماربن یاسر (رض ) و دیگر گنج علم و خزینه ٔ حلم ابومسعود عبداﷲبن مسعود الهذلی (رض ) و دیگر متمسک درگاه حرمت و پاک از عیب و آفت عتبةبن مسعود برادر عبداﷲ (رض ) و دیگر سالک طریق عزلت و معرض از عصایب زلت المقدادبن الاسود (رض )و دیگر راعی مقام تقوی و راضی به بلا و بلوی خباب بن الارت (رض ) و دیگر قاصد درگاه رضا و طالب لقا اندر بقا صهیب بن سنان (رض ) و دیگر درج سعادت و بحر قناعت عتبةبن غزوان (رض ) و دیگر برادر فاروق و معرض از کونین و مخلوق زیدبن الخطاب (رض ) و دیگر خداوند مجاهدات اندر طلب مشاهدات ابوکبشه مولی پیغمبر (رض ) و دیگر عزیز تائب و از کل خلق به حق آئب ابوالمرثد کنازبن حصین الغنوی (رض ) و دیگر عامر طریق تواضع و سپرنده ٔ محجه ٔ تقاطع سالم مولی حذیفة الیمانی (رض ) و دیگر خایف از عقوبت و هارب از طریق مخالفت عکاشةبن المحصن (رض )و دیگر زَین ِ مهاجر و انصار و سید بنی قار مسعودبن ربیع القاری (رض ) و دیگر حافظ انفاس پیغمبر و مر جمله خیرات را در، عبداﷲبن عمر (رض ) و دیگر اندر زهد ماننده ٔ عیسی و اندر شوق بدرجه ٔ موسی ابوذر جندب بن جنادة (رض ) و دیگر اندر استقامت مقیم و اندر متابعت مستقیم صفوان بن بیضا (رض ) و دیگر صاحب همت و خالی از تهمت ابودردا عویمربن عامر (رض ) و دیگر مر کیمیاء دین را شرف و مر دُرّ توکل را صدف عبداﷲبن بدر الجهنی (رض ) و دیگر متعلق درگاه رجا و گزیده ٔ رسول پادشا ابولبابةبن عبدالمنذر (رض ). اگر جمله ایشان را یاد کنم دراز گردد و شیخ ابوعبدالرحمن محمدبن حسین السلمی (رض )کی نقال طریقت و کلام مشایخ بودست تاریخی کردست مر اهل صفة را مفرد و مناقب و فضایل و اسامی و کنی بیاورده اما مسطح بن اثاثةبن عباد را ازجمله ٔ ایشان گفتست و من بدل ورا دوست ندارم کی ابتداء افک ام المؤمنین عایشه (رض ) وی کرده بود اما ابوهریره و ثوبان و معاذبن الحارث و سائب بن الخلاد و ثابت بن الودیعة و ابوعبیس عویم بن ساعد و سالم بن عمیربن ثابت و ابوالیسر کعب بن عمر و وهب بن معقل و عبداﷲبن انیس و حجاج بن عمرو الاسلمی رضوان اﷲ علیهم اجمعین ازجمله ٔ ایشان بوده اند گاه گاه بسببی تعلق کردندی اما جمله اندر یک درجه بوده اند. (کشف المحجوب چ ژوکوفسکی صص 97 - 99). و رجوع به لغات تاریخیه و جغرافیه ٔ ترکی ج 1 ص 185 شود.

معنی اصحاب صفه به فارسی

اصحاب صفه
یا اصحاب الصفه مهمانان اسلام بودند که در صفه مسجد نبی ( ص ) شب میگذراند و آن سایه پوشی بود پیش مسجد .

اصحاب صفه در دانشنامه اسلامی

اصحاب صفه
اصحاب صُفّه ، گروهی از یاران پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) از مهاجرین که پس از هجرت به مدینه به سبب از دست دادن و یا رهاکردن خانه و دارایی و جایگاه خود در قبایل ، با پذیرش فقر و تنگدستی ، به عبادت و تعلیم و تعلم و شرکت در جهاد روی آوردند.
«صفّه» در لغت به معنای سایه
ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۹، ص ۱۹۵.    
«اهل» معمولا به ساکنان گفته مى شود، درحالى که «اصحاب» به معناى معاشران است. در نتیجه به مهاجران صفّه نشین «اهل صفه» گفته مى شد، نخستین ساکنان صفّه،فرودستان مهاجر از مکه، چون بلال بن رباح، خباب بن ارت، صهیب بن سنان، ابن مسعود، مقداد و عمار یاسر بوده اند و انصاریانى که به رغم برخوردارى از دارایى و خانه و کاشانه به صفّه مى رفتند اصحاب صفّه نام داشتند. از معروف ترین انصاریان صفّه مى توان به جابر بن عبدالله انصاری، ابوسعید سعدخدری و حنظلة بن ابی عامر، معروف به غسیل الملائکه اشاره کرد.
کاربرد و معماری صفه
صفّه اصطلاحى است که بر نوعى خاص از معمارى در یثرب عهد پیامبر اطلاق مى شود، مفهوم صفّه را به بنایى شبیه سقیفه تعریف کرده اند.
طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ج ۲، ص۶۱۷ .    
...
اصحاب صفه
اَصْحاب صُفّه ، گروهی از یاران پیامبر اسلام(ص) که پس از هجرت به مدینه در قسمت شمالی مسجد النبی سکنی گزیدند و به سبب از دست دادن و یا رها کردن خانه و دارایی و جایگاه خود در قبایل، با پذیرش فقر و تنگدستی، به عبادت و تعلیم و تعلم و شرکت در جهاد روی آوردند پیامبر اسلام(ص) ایشان را تحت حمایت خود قرار داد. برخی از مفسران، از نزول شماری از آیات قرآنی در شأن آنان سخن آورده اند.
اینان که در مدینه، در قسمت شمالی مسجد پیامبر(ص) در محلی مسقف و بزرگ و خارج از مسجد، ولی متصل به آن به نام صُفّه به معنای سکو یا ایوان، زندگی می کردند، به تدریج به نام اصحاب صفه، اهل صفه و گاه اصحاب الظله شهرت یافتند و به اسوه هایی از رها ساختن مظاهر دنیا برای روی آوری صرف به آخرت تبدیل شدند.
پیامبر(ص) اصحاب صفه را تحت حمایت خود داشت و با انس گرفتن و همنشینی با آنان، و اضیاف الاسلام نامیدن ایشان، مسلمانان را به اکرام و در عین حال شناخت فضل و مراتب آنان تشویق می کرد.
اصحاب صفه
این صفحه مدخلی از دائرة المعارف قرآن کریم است
گروهی از یاران پیامبر که به سایبانی در مسجد پیامبر منسوب اند.
مورخان و محدثان نخستین که بنا به مناسبت، یاران پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله را به مکان یا رخدادی نسبت می دادند. به پیروی از پیامبر برخی از یاران آن حضرت را به صفه مسجد نبوی نسبت داده اند و این گروه را «اصحاب صفّه»، «اهل الصفّه» یا «اهل المَظَلّه» (سایبان) خوانده اند.
صفّه اصطلاحی است که بر نوعی خاص از معماری در یثرب عهد پیامبر اطلاق می شود، از این رو اطلاعاتی که لغت شناسان ارائه کرده اند، نمی تواند ویژگی های این نوع بنا را بیان کند، به ویژه که غالب آنها در قرون متأخر و در شهرهای دیگری می زیسته اند و از این رو نمی توان برای تعاریف آنان اعتباری قائل بود؛ اما عمدتاً مفهوم صفه را به بنایی شبیه سقیفه تعریف کرده اند. با توجه به تعاریف لغت شناسان، صفّه سایبان خنکی در تابستانهای گرم و محل تجمع، پذیرایی یا استراحت افراد بوده است.
با تغییر قبله از سمت شمال به جنوب (سال دوم هجری) بخشی از قسمت مسقف شمال مسجد نبوی صفّه نام گرفت. به همین دلیل بعدها صفّه را انتهای مسجد دانسته اند.
صفّه در مسجد نبوی کاربردی ثابت و محدود نداشت و به عنوان مهمانپذیر، مسکن دائم یا موقت، محل آموزش یا عبادت و ... مورد استفاده قرار می گرفت؛ اما در یک نگاه کلی صفه با پدیده مهاجرت پیوندی مستقیم دارد. مسلمانان اولیه که قبل از پیامبر به یثرب آمده بودند توانستند در منازل انصار به ویژه در قُبا سکنا بگیرند؛ امّا محلی که پیامبر برای ساختن مسجد و استقرار خود برگزید، از قبا فاصله داشت و بسیاری از مهاجران به ویژه مهاجران مجرد که جوار پیامبر را ترجیح می دادند در مسجد مستقر شدند. در دوره های بعدی مهاجرت، چون مهاجران آشنایی در یثرب نداشتند به مسجد پناه می بردند. از این رو ساکنان صفه را مهاجرانی بی سرپناه و مجرد یا مهمانان اسلام خوانده اند. برخی از بت پرستان قبایل اطراف هم مدتی در صفه مانده و سپس مسلمان شدند. اسرای مشرک قریش نیز شبها در مسجد می خوابیدند.
درباره اطلاق واژه «اهل صفّه» بر مهاجران ساکن در آن، معیار و ضابطه ای مشخص ارائه نشده، از این رو این صفت به هر کسی که مدتی را در صفّه می گذرانید اطلاق می شد. صحابه شناسان حتی برخی صحرانشینان را که تنها شبی در ماه مبارک رمضان را در صفّه می گذرانیدند جزو اهل صفّه دانسته اند. این عده روزها از این سایبان برای رهایی از آفتاب سوزان استفاده می کردند؛ اما در شب می توانستند در هر جای مسجد بخوابند. از این رو فقهای متعددی درباره جواز خوابیدن در مسجد بحث کرده. و برخی خوابیدن در مسجد را تنها برای غیر بومیان مجاز دانسته اند.
طبیعتاً فرودستان مهاجر از مکه، چون بلال بن رباح، خباب بن الارت، صهیب بن سنان، ابن مسعود، مقداد و عمار یاسر جزو نخستین ساکنان صفه بوده اند. با بازگشت ابوذر به مدینه در سال سوم یا پنجم و خریداری و آزاد شدن سلمان در سال پنجم این دو به دیگر صفه نشینان پیوستند. سکوت یا ابهام منابع اسلامی درباره محل سکونت یا زمان ازدواج و شمار فرزندان این دسته از ساکنان صفه، حضور دراز مدت برخی از آنها را در صفه در زمان حیات پیامبر تقویت می کند.
صفّه، اصطلاحی است که بر نوعی خاص از معماری در یثرب عهد پیامبر اطلاق می شود، مفهوم صفّه را به بنایی شبیه سقیفه تعریف کرده اند.
اصحاب صفّه، گروهی از صحابه تنگدست پیامبر (صلی الله علیه وآله) بودند که در شهر مدینه مسکن و عشیره ای نداشتند؛ زیرا بیش تر آن ها از مهاجران بودند.
علت نام گذاری
به این جهت که در سایبان و مکانی سقف دار از مسجدالنّبی به نام صفه سکونت یافته بودند، اصحاب صفه نامیده می شدند.
تعریف
با توجه به تعاریف لغت شناسان، صفّه سایبان خنکی در تابستان های گرم و محل تجمع، پذیرایی یا استراحت افراد بوده است.با تغییر قبله از سمت شمال به جنوب (سال دوم هجری،) بخشی از قسمت مسقف شمال مسجد نبوی صفّه نام گرفت. به همین دلیل بعدها صفّه را انتهای مسجد دانسته اند.صفّه در مسجد نبوی کاربردی ثابت و محدود نداشت و به عنوان مهمان پذیر، مسکن دائم یا موقت، محل آموزش یا عبادت و ... مورد استفاده قرار می گرفت؛ اما در یک نگاه کلی صفّه با پدیده مهاجرت پیوندی مستقیم دارد.در این مدخل از واژه های وصفی مانند: «الّذین یدعون ربّهم» و «للفقراء الّذین أحصروا» استفاده شده است.
عناوین مرتبط
...
اَصحاب صُفَّه، گروهی از یاران پیامبر که به سایبانی در مسجد پیامبر منسوب اند.
مورخان و محدثان نخستین که بنا به مناسبت، یاران پیامبراکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) را به مکان یا رخدادی نسبت می دادند، به پیروی از پیامبر، برخی از یاران آن حضرت را به صفّه مسجد نبوی نسبت داده اند و این گروه را « اصحاب صفّه »، « اهل الصفّه » یا «اهل المَظَلّه» (سایبان) خوانده اند.
معنای اصطلاحی
صفّه اصطلاحی است که بر نوعی خاص از معماری در یثرب عهد پیامبر اطلاق می شود، از این رو اطلاعاتی که لغت شناسان ارائه کرده اند نمی تواند ویژگیهای این نوع بنا را بیان کند، به ویژه که غالب آن ها در قرون متأخر و در شهرهای دیگری می زیسته اند و ازاین رو نمی توان برای تعاریف آنان اعتباری قائل بود؛ امّا عمدتاً مفهوم صفّه را به بنایی شبیه سقیفه تعریف کرده اند.
تعاریف لغت شناسان
با توجه به تعاریف لغت شناسان، صفّه سایبان خنکی در تابستانهای گرم و محل تجمع، پذیرایی یا استراحت افراد بوده است.
تغییر قبله
...
مورخان و راویان هر جا که از عنوان « اهل صفّه » یاد کرده اند، فقر و وضعیت أسف بار معیشتی جمعی از آن ها را گزارش کرده و آنان را تهیدستان جامعه نبوی تصور کرده اند.
هنگامی که گزارش از تعلیم و تزکیه یا از دلاوریها و حضور آن ها در میادین جنگ با کافران است، دیگر عنوان جمعی اهل صفّه مشاهده نمی شود و عمدتاً به نام افراد اشاره شده است، درحالی که فقر در دوره پیامبر در میان عموم مهاجران و برخی انصار گزارش شده و به اصحاب صفّه اختصاص نداشت، چنان که اهل صفّه نیز به فقیران محدود نمی شد و در میان آنها، اغنیایی هم وجود داشت. شاید یکی از دلایل عمده این امر به نقش راویان بازگردد.
توصیف وضعیت اهل صفّه
بنابر همین روایات، اهل صفّه که لباسشان ناکافی و خوراکشان ناچیز بود در مسجد ساکن بودند. آنان در مواقع بحرانی گاه در هر وعده دو عدد خرما بیش تر نمی خوردند و گاه مدتهای طولانی از بی غذایی به اجبار سنگ بر شکم بسته یا روزه می گرفتند. گفته شده:برخی اوقات اهل صفّه بر اثر ضعف بدنی نمی توانستند در نماز به درستی بایستند و طنابهایی را که در مسجد (احتمالا از سقف) آویخته بودند به دست می گرفتند. مهاجرت این گروه و تحمل چنین شرایطی موجب شده بود برخی صحرانشینانی که به جهتی به مدینه می آمدند اینان را دیوانه بخوانند.
← گزارش مهاجران قریشی
هرچند اطلاعات چندانی درباره سبد غذایی ساکنان صفّه وجود ندارد؛ اما به نظر می رسد عمده ترین محصول زراعی مدینه، یعنی خرما بیش تر به انفاق در اختیارشان قرار می گرفت. چنانچه خرمای کافی در اختیار بود، به هر دو نفر روزانه یک مُدّ خرما می رسید. در غیر این صورت مجبور بودند با چند خرما، روز خود را سپری کنند.
اعتراض
...
درباره تأمین پوشاک اهل صفه جز چند گزارش محدود، اطلاعات چندانی در دست نیست.
برخی مستمندان صفّه برای حل مشکل سرما در فصل زمستان به حفره ها پناه می بردند.
بنا به گزارشی حضرت زهرا (علیهماالسلام) پارچه ای را به پیامبر بخشید و ایشان آن را در میان چند تن توزیع کرد تا با آن پایین تنه خود را بپوشانند ( پارچه کتانی محدود و نامرغوبی که یک بار پیامبر به برخی از آن ها داده بود و پوستشان را می آزرد مایه اعتراضشان شده بود.
رفع نگرانی اهل صفّه
پیامبر برای رفع نگرانی اهل صفّه در نماز ، به ویژه آن که بانوان پشت سر مردان به نماز می ایستادند، از زنان خواستند دیرتر از مردان سر از سجده بردارند و زودتر از آنان به سجده روند.
بهبود وضع معیشت
...

اصحاب صفه در دانشنامه ویکی پدیا

اصحاب صفه
اصحاب صُفّه گروهی از مهاجرین و از یاران محمد پیامبر اسلام بودند که پس از هجرت به مدینه، به خاطر ازدست دادن یا رهاکردن خانه و اموال و جایگاه خود در مکه، با پذیرش فقر به عبادت و تعلیم و تعلم و جهاد روی آوردند. و چون خانه نداشتند پیامبر اسلام آنان را در قسمت شمالی مسجد پیامبر و در محلی مسقف و بزرگ و ظاهراً ایوان مانند اسکان داد و به همین دلیل به اصحاب صفّه معروف شدند. پیامبر از اصحاب صفه بسیار حمایت می کرد و مقرری روزانه از درآمد عمومی بیت المال برای آن ها مقرر داشته روزانه به آن ها می دادند.
ابوطالبی، حمید (۱۳۷۹). «اصحاب صفه». در سید محمدکاظم موسوی بجنوردی. دائرةالمعارف بزرگ اسلامی. نهم. تهران: مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی. شابک ۹۶۴-۷۰۲۵-۰۳-۳.
تعداد آنان چهارصد نفر بوده است.
برخی از صحابهٔ معروف محمد از این گروه بودند مانند ابوذر غفاری، سلمان، بلال بن رباح، وائله بن اسقع و ابوهریره.


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

ارتباط محتوایی با اصحاب صفه

اصحاب صفه را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• اصحاب صفه چند نفر بودند   • صفه چیست؟   • صفه در معماری چیست   • معنی صفه   • صفه در جدول   • اصحاب کهف   • معنی اصحاب صفه   • مفهوم اصحاب صفه   • تعریف اصحاب صفه   • معرفی اصحاب صفه   • اصحاب صفه چیست   • اصحاب صفه یعنی چی   • اصحاب صفه یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی اصحاب صفه
کلمه : اصحاب صفه
اشتباه تایپی : hwphf wti
عکس اصحاب صفه : در گوگل


آیا معنی اصحاب صفه مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 95% )