انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی فارسی به انگلیسی انگلیسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات کلمات اختصاری لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

98 918 100 1

معنی افغانستان در لغت نامه دهخدا

افغانستان. [ اَ ن ِ] (اِخ ) سرزمین افغان. (فرهنگ فارسی معین ). از کشورهای آسیای مرکزی و بیشتر سرزمین آن کوهستانی است.
اوضاع طبیعی : افغانستان در مشرق ایران بین 29 و 38 درجه ٔ عرض جغرافیایی قرار گرفته و از شمال محدود است به ازبکستان و تاجیکستان و ترکمنستان و از شمال شرقی بچین محدود است و از مشرق به پنجاب هندوستان و از جنوب به پاکستان و از مغرب به ایران. افغانستان کشوری کوهستانی وقسمت عمده ٔ سطح آنرا برجستگیها پوشانیده است. از مشرق بمغرب و جنوب غربی بتدریج از ارتفاع متوسط زمین کاسته میشود و در جنوب غربی مجاور خاک ایران بزمینهای پست منتهی میگردد. کوهستان شمالی و مرکزی افغانستان دنباله ٔ خراسان ایران و بلندترین آنها هندوکش یا هند است و بهرحال کوه قسمت بزرگی از شمال شرقی و شمال افغانستان را پوشانیده و بلندترین قله ٔ آن تا 7421 متر ارتفاع دارد. افغانستان با توجه بوضع پستی و بلندیهای آن از لحاظ آب و هوا بسه منطقه تقسیم می شود:
الف : جلگه ها و مناطق گرمسیر مانند جلگه های مجاور سیستان و ایران و ناحیه ٔجلال آباد در مشرق که در تابستان بسیار گرم و در زمستان معتدل است.
ب : قسمت شمالی افغانستان مجاور با مرز ترکستان یعنی ناحیه ٔ مزارشریف که آنرا ترکستان افغانستان می گویند. این قسمت تحت تأثیر اقلیم صحرائی است. زمستان آن معتدل و تابستان آن گرم است. در تابستان بواسطه ٔ انعکاس اشعه ٔ خورشید بر روی ماسه های نرم زمین گرمای آن غیرقابل تحمل می شود.
ج : قسمتهای کوهستانی که زمستان بسیار سرد و تابستان معتدل دارد و در دو ماه آخر زمستان تمام این نواحی از برف پوشیده می شود و بادهای خشک از شمال می وزد و از درجه ٔ حرارت هوامی کاهد.
بهرحال چون افغانستان محصور به خشکیها و ازدریا دور است بیشتر رودهای آن در حوضه های داخلی جریان می یابد و به دریاچه ها و یا باطلاقهای داخل خشکی می ریزد. و بطور خلاصه حدود طبیعی کشور افغانستان بدین شرح است که از شمال به اتحاد جماهیر شوروی از مغرب به ایران از جنوب به بلوچستان و از مشرق بنواحی قبائل آزاد و از گوشه ٔ شمال شرقی با رشته ٔ باریک از پامیر بنام «وخان » و «سنکیانک » از ترکستان شرقی محدود و مماس است. و آن بین 29 درجه و 30 دقیقه و 38 درجه و 30دقیقه ٔ عرض شمالی و 60 درجه و 30 دقیقه ٔ و 75 درجه و 50 دقیقه ٔ طول شرقی نصف النهار گرینویچ واقع و مساحت سطح آن حدود 650 هزار کیلومتر مربع و دارای قریب دوازده میلیون تن سکنه است. پایتخت آن کابل و از شهرهای مهم آن هرات و قندهار است. حکومت آن مشروطه ٔ سلطنتی و دارای مجلس شورای ملی است. قانون اساسی آن در سال 1301 هَ. ش. تدوین شد و دوبار در سالهای 1307 و 1309 مورد تجدید نظر قرار گرفته و تنظیم شد. دین رسمی مردم اسلام و مذهب رسمی عمومی حنفی است. بیرق رسمی آن دارای رنگهای سیاه و سرخ و سبز که در وسط آن خوشه ٔ گندم و محراب و منبر قرار دارد.

معنی افغانستان به فارسی

افغانستان
کشوریست از شمال محدود به اتحاد جماهیر شوروی از مغرب به ایران از جنوب به بلوچستان و از مشرق به نواحی قبایل آزاد و از گوشه شمال شرقی با رشته ای باریک از پامیر بنام [ و خان ] و [ سنکیانک ] ( ترکستان شرقی ) مماس است و آن بین ۲۹ درجه و ۳٠ دقیقه و ۳۸ درجه و ۳٠ دقیقه عرض شمالی و ۶٠ درجه و ۳٠ دقیقه و ۷۵ درجه و ۵٠ دقیقه طول شرقی ( نصف النهار گرینویچ ) واقع است . مساحت سطح آن ۶۵٠٠٠٠ کیلو متر مربع و دارای قریب ۱۹۲۸٠٠٠٠ سکنه است . پایتخت آن کابل و از شهر های مهم آن هرات و قند هار است کشوریست کوهستانی که در آن گله داری می شود . رود های هریرود و هیرمند افغانستان را مشروب می سازند . حکومت این کشور تا ۱۹۷۳ م . پادشاهی بود . در این سال پادشاه خلع گردید و ژنرال داود خان حکومت جمهوری را اعلان نمود . در ۱۹۷۸ م . با رهبری نور محمد ترکی کودتایی نظامی صورت گرفت و وی رهبر کشور شد . اما در ۱۹۷۹ م . کودتای دیگری به وقوع پیوست . رهبر کودتا حفیض الله امین که همکار نزدیک ترکی بود در ۱۹۸٠ م . خود قربانی کودتای دیگری شد و حکومت به دست ببرک کارمل افتاد .

افغانستان در دانشنامه اسلامی

افغانستان
افغانستان یکی از کشورهای اسلامی است. این کشور تاریخ مشترکی با برخی از کشورهای همسایه اش به ویژه با تاریخ کشور ایران دارد.
آغاز پادشاهی احمد شاه ابدالی در سال میلادی، آغاز تاریخ مستقل افغانستان است. تا پیش از این تاریخ، این کشور تاریخ مشترکی با برخی از کشورهای همسایه اش به ویژه با تاریخ کشور ایران دارد. مهمترین تغییرات جغرافیایی افغانستان پس از این تاریخ عبارت است از: ۱ پیوستن هرات به افغانستان در معاهده پاریس در سال؛ ۲ جدایی بلوچستان در سال؛ ۳ جدایی نیمی از پشتونستان در معاهده دیورند در سال. از تاریخ تا زمان استقلال در سال، افغانستان زیر سلطه دو امپراتوری آن دوران یعنی بریتانیا و روسیه بود. یک دوره کوتاه مدت دموکراسی و آزادی خواهی که از سال آغاز شده بود با کودتای کمونیستی به پایان رسید. در سال، یک نیروی خودجوش و چریکی به نام مجاهدین (که متشکل از گروههای مختلف اسلامی بود)، شکل گرفت و رژیم کمونیستی ساله را شکست داد. البته مجاهدین موفق به تشکیل دولت ملی نشدند و جای آنها را طالبان که از حمایت مادی و معنوی پاکستان سود می برد، گرفتند. طالبان نتوانست بقایای مجاهدین را که علیه آنها مقاومت می کردند به طور کامل سرکوب نماید. رژیم طالبان با حمله ائتلاف بین المللی به رهبری آمریکا از هم پاشید. از سال میلادی و بعد از کنفرانس بن در اثر توافق گروه های افغان، دولت موقت به رهبری حامد کرزای روی کار آمد. حکومت در دسامبر میلادی به ریاست جمهوری حامد کرزای شکل گرفت و در دسامبر، مجلس قانون گذاری آن را تکمیل کرد.
موقعیت جغرافیایی
سرزمین افغانستان در طول تاریخ گلوگاه تهاجم به هند بوده است. جنگجویان بسیاری چون «اسکندر مقدونی» و «تیمور گورکانی» از پیچ و خم کوه ها و دره های این کشور خود را به هندوستان رسانده اند. علاوه بر این، تا قبل از کشف راه های آبی در قرون جدید و توسعه راههای هوایی، خط مسیر بازرگانی شرق و غرب راه ابریشم بود که از دشت شمال این کشور عبور می کرد. این راه محل عبور کاروان های جاده ابریشم از این سرزمین بوده که عموما از طریق قندهار به هند و از طریق بلخ به چین می رفت. افغانستان از نظر جغرافیایی بین تا درجه شرقی و بین تا درجه شمالی قرار دارد و مساحت آن/ کیلومتر مربع است که از نظر مساحت در جهان مقام چهلم و در قاره آسیا جایگاه یازدهم را دارا می باشد. مرزهای افغانستان کیلومتر است که مرزهای مشترک آن عبارتند از: ایران (غرب): کیلومتر؛ ترکمنستان (شمال): کیلومتر؛ ازبکستان (شمال): کیلومتر؛ تاجیکستان (شمال): کیلومتر؛ چین (شرق): کیلومتر؛ پاکستان (جنوب): کیلومتر. افغانستان دارای آب و هوای حاره ای، تابستان گرم و زمستان سرد، و از جمله کشورهایی است که محصور در کوهستان ها و خشکی ها می باشد. مناطق مختلف این کشور اغلب پوشیده از کوه است اما در جنوب و جنوب شرقی مناطق پستی نیز وجود دارد. بلندترین نقطه: قله نوشاخ به ارتفاع/ متر از سطح دریا و پست ترین نقطه رود آمودریا به ارتفاع متر از سطح دریا است.
منابع طبیعی
از نظر منابع طبیعی در افغانستان می توان به گاز طبیعی، نفت، زغال سنگ، مس، کرومیت، طلق () (clat نوعی کانی شفاف به رنگ های سفید و سبز و خاکستری)، سولفات باریم، گوگرد، سرب، روی، سنگ آهن، نمک طعام و سنگ های قیمتی (گوهر) و اورانیوم اشاره کرد.
محیط زیست
...
افغانستان
افغانستان، با نام رسمی جمهوری اسلامی افغانستان، و پایتختی کابل، در ۲۷ مرداد ۱۲۹۸ هـ.ش (۱۹ اوت ۱۹۱۹ م.) از انگلستان اعلام استقلال کرد. ۸۰ درصد مردم افغانستان سنی، ۱۹ درصد شیعه و یک درصد پیرو ادیانی مانند هندو، سیک و مسیحیت هستند. جمعیت تقریبی افغانستان در سال ۲۰۱۵، ۳۲ میلیون نفر است. پرجمعیت ترین شهرهای افغانستان، کابل، قندهار، هرات، مزار شریف و جلال آباد است.
این کشور ۶۵۲،۸۶۴ کیلومتر مربع مساحت دارد. پاکستان از جنوب و شرق، ایران از غرب، تاجیکستان و ازبکستان و ترکمنستان از شمال، و چین از شمال شرقی، همسایگان افغانستان هستند. نیمی از مردم افغانستان به زبان فارسی دری، ۳۵ درصد به زبان پشتو، ۱۱ درصد ترکی و بقیه به زبان های دیگر سخن می گویند. اقوام ساکن در افغانستان، پشتون، تاجیک، هزاره، ازبک و... هستند.
اسلام، دین رسمی افغانستان است. فقه حنفی و فقه شیعه، مبنای رسیدگی محاکم در افغانستان است، به شرط آنکه نتوان طبق قانون اساسی و سایر قوانین، حکم صادر کرد. در قانون اساسی مصوب سال ۱۳۸۲، برای اولین بار، مذهب شیعه در افغانستان به رسمیت شناخته شد. بیشتر شیعیان افغانستان، در هزاره جات ساکن اند.
افغانستان
افغانستان، اگرچه به عنوان یک کشور دارای تاریخی جدید است؛ اما این سرزمین از لحاظ قدمت تاریخی، یکی از کهن ترین کشورهای جهان به شمار می رود. سرزمین افغانستان امروزی بدلیل قرارگرفتن در مسیر جاده ابریشم محل پیوندگاه تمدن های بزرگ جهان بوده و در طول قرن ها، قشرهای پیاپی از هویت ها، فرهنگ ها و باورها سرزمینی را که امروزه افغانستان نامیده می شود، بازشناسانده اند.
این موقعیت مهم و حساس ژئواستراتژیکی و ژئوپولیتیکی افغانستان در شکل دادن موزائیکی غنی از فرهنگ ها و تمدن های بزرگ همچون ایرانی، یونانی، بین النهرینی و هندی در این کشور نقش مهمی داشته است و میراث فرهنگی باستانی این کشور را ترسیم می کند: از پیکره های یونانی-بودایی گندهارا گرفته تا نگاره هایِ دیواریِ مغاره های بامیان و تا نقوش تذهیب و خوشنویسی که زینت بخش بناهای دوران نخستین اسلامی هستند.
از عصر پارینه سنگی و طی دوره های تاریخی، مردم افغانستان یا همان ایرانیان شرقی باستان، جایگاه عمده ای در معرفی و گسترش ادیان جهانی و نقش مهمی در بازرگانی و داد و ستد داشته و گهکاه کانون مسلط سیاسی و فرهنگی در آسیا بوده اند. از این رو افغانستان در طول تاریخ گلوگاه یورش مهاجمین و جهان گشایان بوده که ردپای آن ها هنوز در گوشه و کنار این سرزمین دیده می شود. افغانستان کنونی به عنوان جزئی از ایران باستان در طول تاریخ درازمدت خود شاهد حکومت های بسیاری از جمله هخامنشیان، سلوکیان، اشکانیان، ساسانیان، امویان، عباسیان، صفاریان، سامانیان، غزنویان، غوریان، سلجوقیان، خوارزمشاهیان، ایلخانان مغول، تیموریان، گورکانیان، صفویه و افشاریه بوده است.
در سال ۱۱۲۶ احمدشاه درانی که از سرداران نادرشاه افشار بود، پس از مرگ او بر ناحیه شرقی فلات ایران (خراسان) مسلط شده خود را امیر خراسان خواند. افغانستان چندی پس از استقلال، زیر سلطه بریتانیا درآمد. از زمان استقلال افغانستان در سال ۱۲۹۸، این کشور دو بار توسط امپراتوری بریتانیا اشغال گردید و تا زمان اعلان استقلال آن توسط امان الله خان در ۱۲۹۸ (۱۹۱۹ م.) سیاست خارجی افغانستان زیر نظر مستقیم امپراتوری بریتانیا بود.
واژه افغانستان به عنوان نام یک کشور در سال ۱۳۰۲ و در قانون اساسی امان الله شاه به تصویب رسید. آغاز پادشاهی امان الله شاه در سال ۱۳۰۲ آغاز تاریخ مستقل افغانستان است. تاریخ پیش از این زمان عبارت از تاریخ مشترک افغانستان با ایران است.
از زمان استقلال افغانستان در سال ۱۲۹۸، این کشور دو بار توسط امپراتوری بریتانیا اشغال گردید و تازمان اعلان استقلال آن توسط امان الله خان در ۱۲۹۸ سیاست خارجی افغانستان زیر نظر مستقیم امپراتوری بریتانیا بود. پس از اعلام استرداد استقلال افغانستان، این کشور روابط مستقیم خود را با کشورهای دیگر برقرار ساخت. یک دوره کوتاه مدت که به نام دهه دموکراسی نامیده می شود در این کشور در ده سال پایانی دوره پادشاهی محمد ظاهرشاه به وجود آمد و با کودتای سال ۱۳۵۲ داوود خان به پایان رسید. داوود خان پسر کاکای محمد ظاهرشاه آخرین پادشاه افغانستان بود و خودش اولین رئیس جمهور کشور گردید. در سال ۱۳۷۳ یک نیروی خودجوش و چریکی به نام مجاهدین در این کشور شکل گرفت که رژیم کمونیستی ۱۴ ساله را شکست داد.
مجاهدین موفق به تشکیل دولت ملی نشدند و جای آنها را طالبان که از حمایت مادی و معنوی پاکستان و عربستان سعودی سود می برد، گرفت. طالبان نیز نتوانست بقایای مجاهدین را که علیه آنها پایداری می کردند، به طور کامل سرکوب نماید. رژیم طالبان در سال ۱۳۸۰ با حمله ائتلاف بین المللی به رهبری ایالات متحده آمریکا از هم پاشید.
کتاب افغانستان ؛ مجموعه مقالات به نگارش گروهی از پژوهشگران می باشد که توسط سعید ارباب شیرانی و هوشنگ اعلم به ترجمه رسیده است. این کتاب که شامل خطابه ها و مقالات در زمینه افغانستان است به جغرافیا ، تاریخ و زبان های مردم این سرزمین پرداخته است.
سرزمین کوهستانی افغانستان با مساحت ۶۵۰۰۰۰ کیلومتر مربع در شرق و شمال شرقی کشور ایران، بخشی از فلات ایران و همواره پارهای جدا ناشدنی از پیکره فرهنگ ایرانی محسوب می شود. کتاب حاضر با هدف این که مطالب کتاب دربردانده مطالب علمی و دانشگاهی و مبتنی بر مدارک معتبر و گاه پژوهش های میدانی که جنبه های گوناگون افغانستان را از ویژگی های طبیعی؛ شامل آب و هوا ، چهره زمین ، پوشش گیاهی و... می شود، تا خصوصیات انسانی اعم از تاریخ ، فرهنگ، وضع حکومتی و... را در بر گیرد، جمع آوری گشته است. کتاب افغانستان دربردارنده مقالات دائره المعارفی درباره افغانستان از دائره المعارف ایرانیکا است. کتاب با فهرستی از مطالب و سپس مقدمه ای از سوی بنیاد دائره المعارف اسلامی پیرامون سرزمین کوهستانی افغانستان و مقاله های مطرح شده در کتاب، آغاز می گردد. سپس متن این مقاله ها ذکر شده اند. کتاب شامل ۱۲ مقاله و یک تکمله و نمایه می باشد. در پایان هر مقاله منابع آن مقاله ذکر شده است.
گزارش محتوا
۱. در مقاله (جغرافیا) از مناطق طبیعی افغانستان، دریاچه ها، زمین شناسی، انواع خاک ، پوشش گیاهی و مسائلی از این دست اشاره شده است. ۲. در مقاله گیاهان و جانوان از اوضاع زیست بومی و ماهی ها و دوزیست تان و خزندگان ، پرندگان ، پستانداران این منطقه مطالبی ارزنده را مطرح کرده است. ۳. در مقاله قوم نگاری به قومیت های این منطقه که شامل: پشتون ، تاجیک ها، فارسیوان، قزلباش، هزاره، ایماق، مغول ، ازبک ، ترکمن ، قرقیز، نورستانی، کوهستانی، نورستانی، براهویی، گلچه، بلوچ ، گجر، جت، عرب ، سیک و یهود اشاره نموده است. غالب مذاهب این مناطق، از اقوام سنی حنفی می باشند. ۴. در مقاله ای که تحت عنوان زبان ها می باشد، از زبان های ایرانی که شامل پشتو ، فارسی و بلوچی می شود، نام می برد، همچنین از دیگر زبان ها و وضع زبان شناختی این منطقه نام می برد. ۵. در مقاله ای به نام پشتو، از پراکنگی جغرافیایی، نام و گویش های مردم افغانستان سخن به میان آمده است. همچنین از تکامل آوایی، ریخت شناسی، واژگان و موقعیت پشتو در زبان های ایرانی مطالبی ذکر گردیده است.۶. در مقاله پراچی از پراکندگی جغرافیایی و جایگاه این زبان در میان زبان های ایرانی از دیدگاه تاریخی سخن می گوید.۷. در مقاله باستان شناسی، کشورهای مختلفی که به این سرزمین آمده و به حفاری و کند و کاو در این منطقه پرداخته اند و دانشمندانی که به مطالعه درباره این کشور پرداخته و دوره های مختلفی که بر آن گذشته است، اشاره می شود.۸. از جمله مقالات مطرح شده در کتاب مقاله هنر پیش از اسلام و ادبیان و تاریخ سیاسی و قوه اجرایی است که مروری بر هنر پیش از اسلام در افغانستان، پادشاهان و سلسله سدوزایی و دوره دوست محمد و شیر علی، دوره عبدالرحمان، حبیب الله و امان الله و دوره نادر شاه، محمد ظاهر شاه و داوود خان، می باشد.
ویژگی های کتاب
۱. از ویژگی های این اثر این که علاوه بر اطلاعاتی که مستقیما در اختیار خواننده می گذارد، به لحاظ فهرست مفصلی از منابع ارزشمند و گاه کم نظیر که در مجموع بخش های کتابشناسی پایان مقالات عرضه می دارد، در خور اهمیتی به سزاست. ۲. دیگر این که در برخی مقالات؛ از جمله قوم نگاری، زبان ها، پشتو و باستان شناسی ، نویسندگانی؛ چون دوپری و مورگنستیرنه، به پژوهش های میدانی و دست اولی دست یازیده اند که پشتوانه در خور اعتنایی برای آگاهی های داده شده در این مقالات است.
وضعیت کتاب
...
"افغانستان (مجموعه مقالات)" نگارش گروهی از پژوهشگران می باشد که توسط سعید ارباب شیرانی و هوشنگ اعلم به ترجمه رسیده است. این کتاب که شامل خطابه ها و مقالات در زمینه افغانستان است به جغرافیا، تاریخ و زبان های مردم این سرزمین پرداخته است.
سرزمین کوهستانی افغانستان با مساحت 650000 کیلومتر مربع در شرق و شمال شرقی کشور ایران، بخشی از فلات ایران و همواره پارهای جدا ناشدنی از پیکره فرهنگ ایرانی محسوب می شود.
کتاب حاضر با هدف این که مطالب کتاب دربردانده مطالب علمی و دانشگاهی و مبتنی بر مدارک معتبر و گاه پژوهش های میدانی که جنبه های گوناگون افغانستان را از ویژگی های طبیعی؛ شامل آب و هوا، چهره زمین، پوشش گیاهی و... می شود، تا خصوصیات انسانی اعم از تاریخ، فرهنگ، وضع حکومتی و... را در بر گیرد، جمع آوری گشته است.
کتاب افغانستان دربردارنده مقالات دائره المعارفی درباره افغانستان از دائره المعارف ایرانیکا است.
از ویژگی های این اثر این که علاوه بر اطلاعاتی که مستقیما در اختیار خواننده می گذارد، به لحاظ فهرست مفصلی از منابع ارزشمند و گاه کم نظیر که در مجموع بخش های کتابشناسی پایان مقالات عرضه می دارد، در خور اهمیتی به سزاست.
یحیی بن زید، آفتاب جوزجان
هزار و دویست و نود و سه سال از خاطره پرشکوه قیام تاریخی ریحانه باغ ولایت «قتیل جوزجان» امامزاده یحیی بن زید بن علی ابن الحسین بن علی بن ابی طالب علیه السلام در ولایت سرپل افغانستان سپری می گردد. بی تردید، پس از قیام زید بن علی علیه السلام، این دومین انقلاب و رستاخیزی بود که در قلب قاره «آسیا» (افغانستان امروز) در دفاع از حریم امامت و مسلمانان ستمدیده خراسان تحقق یافت. اینک پس از دوازده قرن و اندی، یاد و خاطره سردار بزرگ خراسان آفتاب جوزجان را بازمی نگریم بدان امید که همواره انقلابی بمانیم و حسینی فکر کنیم.
حضرت یحیی فرزند ارشد «زید ابن علی علیهما السلام و نوه چهارمین اختر آسمان امامت و ولایت است. در سال 107 ق نوزادی در خانه «حلیف القرآن» زید ابن علی علیه السلام در محله بنی هاشم دیده به جهان گشود. مادرش «ریطه» از زنان قبیله نور بود و در کوفه، در عصر حکومت سیاه یوسف بن عمر، با وضع دلخراشی به شهادت رسید. جد مادری وی «ابوهاشم» از تبار امام علی علیه السلام بود. وی در یک سفر زیارتی به «بیت المقدس» به وسیله سلیمان بن عبدالملک مظلومانه به شهادت رسید.
در دل او یاوه گردد شام و روم × می نگنجد مسلم اندر مرز و بوم
معنی هجرت غلط فهمیده اند × قصه گویان حق زما پوشیده اند.
امامزاده یحیی بن زید علیه السلام، پس از شکست قیام کوفه و بر دار رفتن پیکر خونین پدر، با ده تن از شیعیان انقلابی شهر را به قصد خراسان ترک گفت.
او در این زمان، چهارده سال بیشتر نداشت؛ ولی در فهم و شعور دینی و سیاسی فوق العاده ورزیده و کارکشته به نظر می رسید. او راوی و امانتدار «انجیل آل محمد صلی الله علیه و آله، صحیفه سجادیه» بود. راوی صحیفه عمیر بن متوکل بلخی از پدرش متوکل بن هارون داستان خروج یحیی از کوفه را چنین نقل می کند: وی را در حالی ملاقات کردم که پس از شهادت پدرش متوجه خراسان بود. او از حال امام صادق علیه السلام عموزادگان خود، که در مدینه بودند، پرسید و گفت: آیا جعفر بن محمد علیهما السلام را ملاقات کردی؟
حزب حرکت اسلامی افغانستان، جنبشی شیعی در افغانستان که پس از روی کار آمدن حکومت مارکسیستی با هدف مقابله با این حکومت و اقدامات آن تشکیل شد.
پس از وقوع کودتای مارکسیستی در ۷ اردیبهشت ۱۳۵۷/ ۲۷ آوریل ۱۹۷۸ در افغانستان، و اقدامات مارکسیست ها در برخورد با باورها و سنّت های دینی و ملی افغان ها، مبارزه مردم در افغانستان شکل گرفت و همزمان در خارج از این کشور ــ خاصه در ایران و پاکستان که مهاجران افغانی بسیاری در آنجا حضور داشتندــ دسته های اولیه جهادی با هدف مبارزه با حکومت مارکسیستی حاکم بر کابل و حامی آن (اتحاد جماهیر شوروی سابق) شکل گرفت.
حرکت اسلامی افغانستان به رهبری محمد آصف محسنی قندهاری، با اعلامیه ای در ۱۹ فروردین ۱۳۵۸ش اعلام موجودیت کرد و بعدها به صورت حزب جهادی درآمد.
در این مقاله، حزب اسلام گرای افغانستان، به رهبری گُلبُدین حِکمَتیار معرفی می گردد.
قانون اساسی مصوب ۱۳۴۳ش افغانستان، از طریق آزادی احزاب و مطبوعات و تشکیل اجتماعات، فضای مناسبی برای رشد جریانها و احزاب سیاسی به وجود آورد و از این تاریخ، احزاب چپ و راست در صحنه سیاست و اجتماع کشور، به ویژه در کابل، به وجود آمدند. در چنین اوضاعی، فشار ناشی از سلطه درازمدت خاندان محمدزائی کاهش یافت و باعث شد در افغانستان، به ویژه در میان دانشگاهیان، احزاب مارکسیستی شکل گیرد. در کابل، ظهور گروههای چپ با واکنش برخی از استادان دانشگاهی فارغ التحصیل الازهر مصر (نظیر غلام محمد نیازی و صبغةاللّه مجددی) و دانشجویان مواجه شد. یکی از این دانشجویان گلبدین حکمتیار بود که همراه با دانشجویان دیگر در قالب «سازمان جوانان مسلمان»، با انتشار «شب نامه جهاد» در ۱۳۴۴ش، مواضع خویش را در مخالفت با جریانات کمونیستی اعلام کردند نخستین مؤسسان جریان اسلام گرای دانشجویی، که پایه گذاران حزب اسلامی نیز شناخته می شوند، عبارت بودند از: عبدالرحیم نیازی، مولوی حبیب الرحمان، سیف الدین نصرت یار، عبدالقادر توانا، غلام ربانی عطیش، سیدعبدالرحمان، گل محمدخان، گلبدین حکمتیار، حبیب الرحمان، محمد عمر، عبدالحبیب حنانی، و خواجه محفوظ مسطور. آنان در ۱۳۴۸ش نخستین حلقه دانشجویان مسلمان را پدید آوردند و عبدالرحیم نیازی (متوفی ۱۳۵۰ش)، عملا رهبری این گروه را در دست داشت. پس از آن پنج تن با عنوان شورای رهبری، مسئول تنظیم و ترتیب امور مبارزاتی دانشجویان شدند در ۱۳۵۵ و ۱۳۵۶ش، میان جنبش اسلام گرایان شکاف ایجاد شد. آن دسته از جوانان مسلمان که مبارزه قهرآمیز با حکومت وقت افغانستان را در پیش گرفتند، «حزب اسلامی» نامیده شدند و گروهی که معتقد بودند آمادگی لازم را ندارند و ترجیح می دادند با شکیبایی و نفوذ در ارتش کودتا کنند، «جمعیت اسلامی» نام گرفتند. رهبر «حزب اسلامی» گلبدین حکمتیار و رهبر «جمعیت اسلامی» برهان الدین ربانی بود. در ۱۳۵۸ش، انشعاب دیگری در حزب اسلامی رخ داد و مولوی یونس خالص، با جدا شدن از حکمتیار، حزب دیگری را با همین نام ایجاد کرد.
ساختار و مرامنامه حزب
ساختار و مرامنامه حزب اسلامی افغانستان. امیر از حیث تشکیلاتی، بالاترین مقام حزب است که اعضای شورای اجرائیه و مرکزی، هر چهار سال یک بار او را انتخاب می کنند. او موظف است در مراعات حدود و احکام و مستحبات شرعی دقیق باشد، از ایجاد دسته بندیهای غیرمجاز خودداری کند، در مورد اعضای حزب معلومات کافی و مفصّل و موثق به دست آورد و اعتراضات و شکایات و انتقادات اعضای حزب را با دقت بشنود. شورای اجرائیه امور اجرایی را در دست دارد. انتخابات داخلی حزب هر چهار سال یک بار صورت می گیرد و افراد جذب شده باید یک دوره آزمایشی را بگذرانند و با دقت درباره آنان تحقیق شود.باتوجه به زمینه ها و اوضاع اجتماعی و سیاسی، مقاصد حزب اسلامی در پاسخ به نیاز زمان و در واکنش به جریان ضددینی در افغانستان و با هدف کارآمد نشان دادن اسلام، مجموعاً در پنج فصل و ۱۱۰ مادّه تدوین گردید طبق مرامنامه حزب، قرآن و احادیث نبوی، نخستین مرجع قوانین اند و در مسائل شرعی مطابق فقه حنفی عمل خواهد شد. در زمینه سیاست خارجی، حزب اسلامی مبارزه یکسان با استعمار شرق و غرب را وظیفه اساسی ملتها می داند و به منظور پایان بخشیدن به آن، نیروها و امکانات موجود خود را به کار می برد.
فعالیتهای حزب اسلامی افغانستان
حلقه جوانان مسلمان در دهه ۱۳۵۰ش، در دوره ای به نام دموکراسی، نظر بسیاری از دانشگاهیان را به خود جلب کرد، به طوری که در انتخابات اتحادیه دانشجویان در ۱۳۵۴ش، بیش از دو سوم آرا را به دست آورد این دستاورد برای جوانان مسلمان که همواره با نیروهای چپ افراطی در دانشگاه کابل درگیری داشتند، اهمیت بسیاری داشت. در درگیری جناحهای چپ در ۳۰ خرداد ۱۳۵۱ با مائوئیستهای گروه شعله جاوید، ۲۴ تن مجروح شدند و یک نفر به قتل رسید به دنبال آن، دولت وقت افغانستان نُه تن از رهبران جوانان مسلمان، از جمله محمدعمر، سیف الدین نصرت یار و گلبدین حکمتیار، را دستگیر و به یک سال ونیم حبس محکوم کرد کودتای ۱۳۵۲ش محمد داوود، که با حمایت جناح پرچم صورت گرفت، بیش از پیش سوءظن اسلام گرایان را برانگیخت. عبدالرحمان نیازی و برهان الدین ربانی، از رهبران جنبش، به عنوان آخرین تلاش به داوودخان، رئیس جمهوری افغانستان، روی آوردند و پیشنهاد کردند که در ازای قطع رابطه با کمونیستها، از او حمایت نمایند، اما داوودخان به این پیشنهاد وقعی ننهاد و حتی قصد جان آنان و همفکرانشان را نمود. غلام محمد نیازی، استاد دانشکده الهیات، دستگیر شد اما برهان الدین ربانی، گلبدین حکمتیار و احمدشاه مسعود موفق شدند به پاکستان فرار کنند. این گروه مورد توجه مقامات پاکستانی قرار گرفتند و ذوالفقار علی بوتو، نخست وزیر وقت آن کشور، در ۱۳۵۴ش از آنان پشتیبانی نمود بعد از کودتای کمونیستی در ۱۳۵۷ش در کابل و سپس مهاجرت وسیع مردم افغانستان به پاکستان، حزب اسلامی و دیگر احزاب مبارز موقعیت مناسبی به دست آوردند. آنان در این زمان اعضای خود را از میان انبوه آوارگان برگزیدند. از سوی دیگر، سیاست دولت پاکستان مبنی بر این که مجاهدان برای ادامه فعالیت و جهاد تنها از طریق یکی از احزاب مستقر در پاکستان می توانند اسلحه و کمک دریافت کنند، باعث شد، خواه ناخواه، آوارگان به عضویت یکی از احزاب افغانی مطرح در پاکستان درآیند. حزب اسلامی حکمتیار، که از مجاهدان پشتیبانی می کرد و با حزب جماعت اسلامی پاکستان و دیگر احزاب این کشور نیز مناسباتی داشت، برای جذب نیرو از امکانات بیشتری برخوردار گردید و در عین حال تمایل داشت تا افراد تندرو و جوانانی با تحصیلات عالی، به ویژه تحصیلات فنی، را جذب نماید، اما چون حزب اسلامی اساسآ نماینده بخشی از غَلزاییهای پشتون به شمار می آمد، به لحاظ اجتماعی پایگاه مردمی آن محدود می شد بنابراین، نتوانست به صورت حزبی فراگیر دیگر شاخه های اقوام پشتون یا سایر اقوام را دربرگیرد. با این حال، طرفدارانی در نَنگَرهار، کُندُز، بَغلان قندهار، زابل، هِلمند و فَراه به دست آورد. به علاوه، هواداران غیرپشتون در شمال شرقی کشور از جمله گروههایی از تاجیکان (مانند فرید در کوهستان، و نهضت یار در بغلان)، اقوام حاشیه نشین مانند بلوچهای فارسی زبان در اطراف کشم به سرکردگی عبدالودود و گروهی از ازبکهای مهاجر را نیز جذب نمود.
درگیری با دیگر گروه های مجاهد
...
گروه حرکت اسلامی افغانستان، جنبشی شیعی می باشد که به بررسی آن گروه در این مقاله می پردازیم.
پس از روی کار آمدن حکومت مارکسیستی، به منظور مقابله با این حکومت و اقدامات آن. پس از وقوع کودتای مارکسیستی در ۷ اردیبهشت ۱۳۵۷/ ۲۷ آوریل ۱۹۷۸ در افغانستان و تندروی های مارکسیست ها در برخورد با باورها و سنّت های دینی و ملی افغان ها، مبارزه خودجوش مردمی در افغانستان نضج گرفت و هم زمان در خارج از این کشور «خاصه در ایران و پاکستان که مهاجران و فراریان افغانی بسیاری در آن جا حضور داشتند» دسته های اولیه جهادی با هدف مبارزه با حکومت مارکسیستی حاکم بر کابل و حامی آن شکل گرفت. یکی از نخستین تشکل ها، که بعدها به صورت حزب جهادی درآمد، حرکت اسلامی افغانستان به رهبری یک روحانی از قزل باشان فارسی زبان قندهار و دانش آموخته حوزه علمیه نجف به نام محمد آصف محسنی قندهاری بود که با اعلامیه ای در ۱۹ فروردین ۱۳۵۸ اعلان موجودیت کرد.
واکنش روحانیون شیعه
کودتای مارکسیستی طرفدار شوروی، در اردیبهشت ۱۳۵۷، در افغانستان، روحانیان شیعه افغانی را، که در دهه های گذشته معمولاً برای تحصیل علوم دینی به قم و نجف، مهاجرت می کردند، وادار به واکنش نمود. از جمله این واکنش ها، جلساتی بود که به منظور یافتن راهی برای همراهی با سایر افغان ها در مبارزه با حکومت مارکسیستی تشکیل می شد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران در بهمن ۱۳۵۷، جمعی از روحانیان و طلاب افغانی با عنوان «روحانیون مبارز» در قم شروع به فعالیت کردند. به دعوت آنان شیخ محمد آصف محسنی، که پس از کودتای مذکور با توجه به سال ها مقابله علمی و دینی با گرایش های مارکسیستی از افغانستان گریخته و در حوزه علمیه سوریه مشغول تدریس بود، در فروردین ۱۳۵۸ وارد قم شد و با حمایت و پیوستن اعضای گروه های مبارز دیگر به او، حرکت اسلامی افغانستان به مثابه یک حزب شکل گرفت. در تشکیل و راه اندازی این حرکت، شیعیان غیر هزاره نقش بیشتری داشتند و این حزب متشکل از گروه های شهرنشین و تحصیل کرده اعم از قزل باشان، سادات، پشتون ها و بخشی از هزارها بوده است
فعالیت های رئیس حزب
محسنی در نجف نزد استادانی چون سیدمحسن حکیم و سید ابوالقاسم خویی درس خوانده و سپس در زادگاهش به فعالیت دینی، شامل تأسیس مدرسه علمیه و مسجد و حسینیه و کتابخانه و انجمن صبح دانش، پرداخته بود. وی همچنین برای تقریب مذاهب اسلامی و مقابله با گرایش های الحادی چپ و گروه های مارکسیستی فعالیت جدّی می کرد و از نوعی روش های اعتدالی برپایه مبانی اسلامی حمایت می نمود.
ساختار تشکیلاتی
...
«خراسان و سیستان»، کتابی است به زبان فارسی که از اصل انگلیسی آن برگردان شده و به موضوع سفرنامه کلنل ییت به ایران و افغانستان می پردازد.
کتاب؛ مشتمل بر مقدمه ای به قلم مترجم، مقدمه مولف و بیست و پنج بخش می باشد.
نویسنده کتاب سفر خود را که جنبه سیاسی داشته، هنگامی به نگارش درآورده که ماموریت داشته، مرزهای بین افغانستان و روسیه را تعیین نماید و چون شناخت مرزهای ایران و آشنایی با آن مراکز برای دولت انگلیس امری حیاتی بوده است، نویسنده به سمت کنسول بریتانیا در مشهد منصوب گردیده است. وی سرتاسر مرزهای ایران و روسیه را پیموده، به داخل ایران سفر می کند و به عنوان اولین سیّاح با تراکمه داخل مرز ایران آشنایی پیدا می کند. قبایل مختلف ترکمن، گوکلان، یموت و...را به خوبی معرفی می کند. از طریق خراسان به سیستان سفر می کند. مرز افغانستان با سیستان را مورد مطالعه قرار داده و تمام مسیری را که پیموده، توصیف می کند.
مطالب کتاب را می توان به سه بخش تقسیم کرد:
بخش اول، موضوع سیاسی کتاب است که مولف سرتاسر مرزهای شمالی خراسان و شرق ایران با روسیه را پیموده است تا آگاهی کامل از حمله احتمالی روس ها به ایران و افغانستان داشته باشد. به علاوه سپاه ایران را مورد ارزیابی دقیق قرار داده است. با کلیه حکّام شهرستان های خراسان آشنایی کامل پیدا کرده و قدرت نظامی طوایف ایران را به خوبی سنجیده است. بحث سیاسی جالبی راجع به افغانستان دارد که بسیار ارزشمند است و در بخش آخر کتاب آمده است. با مطالعه این بخش می توان به نیّات دو ابر قدرت در آن زمان در مورد تصرف افغانستان پی برد.
سادات افغانستان افرادی از نسل پیامبر(ص) ساکن در افغانستان. اولین شخص از سادات که وارد افغانستان شد یحیی بن زید بن علی بن الحسین(ع) بود که در جوزجان مدفون است. علاوه بر یحیی، تبعید عده ای از بنی هاشم به بلخ و سایر شهرهای افغانستان نشان از ورود سادات به این کشور در همان قرن نخست هجری می دهد.
سادات افغانستان، خود را از فرزندان امام سجاد(ع) و امام موسی کاظم(ع) معرفی می کنند. اما برخی این انحصار به دو امام را نپذیرفته و آنان را از سادات حسنی، علوی، موسوی و رضوی می دانند. عبدالله بن محمد نفس زکیه معروف به عبدالله اشتر به کابل رفت.
هزاره ها به سادات احترام بسیار می گذارند، از آنان زن نمی گیرند، و کمر اولاد ذکور خود را در ۷ سالگی به دست سید می بندند. مراد از این کمر بستن آن است که نسل آنان کمربسته مذهب اهل بیت باشند.



افغانستان در دانشنامه ویکی پدیا

افغانستان
مختصات: ۳۴°۳′ شمالی ۶۹°۰۸′ شرقی / ۳۴.۰۵۰° شمالی ۶۹.۱۳۳° شرقی / 34.050; 69.133
افغانستان با نام رسمی جمهوری اسلامی افغانستان (به پشتو: د افغانستان اسلامی جمهوریت) کشور محصور در خشکی در آسیای مرکزی است. این کشور حدفاصل آسیای میانه، آسیای غربی و خاورمیانه و پایتخت آن کابل است. همسایگان افغانستان، پاکستان در جنوب و شرق، ایران در غرب، تاجیکستان و ازبکستان و ترکمنستان در شمال و چین در شمال شرقی هستند.
افغانستان ۶۵۲٬۸۶۴ کیلومتر مربع مساحت چهل و یکمین کشور وسیع دنیا است و جمعیت آن در سال ۲۰۱۵ بیش از ۳۲ میلیون نفر بوده که آنرا در رتبه چهل ودوم پرجمعیت ترین کشورهای دنیا قرار می دهد. فارسی دری و پشتو زبان های رسمی این کشور و اسلام دین رسمی آن است. بیش از سه دهه جنگ، افغانستان را به یکی از کشورهای خطرناک و فقیر دنیا تبدیل کرده است. تولید ناخالص ملی سرانه این کشور در سال ۲۰۱۶ بر اساس ارزش اسمی دلار معادل ۶۰۰ دلار آمریکا است و بر اساس برابری قدرت خرید به ۱۹۹۴ دلار می رسد. این کشور در سال ۲۰۱۱ با شاخص توسعه انسانی ۰٫۳۹۸ در رتبه ۱۷۲ دنیا قرار گرفته است.
افغانستان در دوران باستان از نقاط کانونی در جاده ابریشم و مسیرهای مهاجرت انسان ها بوده است. باستان شناسان شواهدی از سکونت انسان ها تا بیش از ۵۰،۰۰۰ سال پیش از میلاد مسیح به دست آورده اند. نخستین تمدن شهری ممکن است در این قلمرو در بین ۳،۰۰۰ تا ۲،۰۰۰ سال قبل از میلاد آغاز شده باشد.
این کشور در محل ژئواستراتژیکی مهمی قرارگرفته که آسیای شرقی، آسیای جنوبی، آسیای غربی و آسیای میانه را به هم وصل می کند. از روزگار باستان، این سرزمین شاهد فتوحات نظامی بسیاری از جمله توسط اسکندر، شاهنشاهی موریا، مسلمان عرب، چنگیزخان و دیگران بوده است. همچنین محل پاگیری امپراتوری های متعددی از جمله دولت یونانی بلخ، شاهنشاهی کوشان، ارغون شاهان، هپتالیان، ژنبیل (یا زُنبیل یا کابل شاهان)، سامانیان، صفاریان، غزنویان، غوریان، تیموریان و پادشاهی درانی بوده است.
تاریخ سیاسی افغانستان مدرن در سده ۱۸اُم میلادی با برخاست پشتون ها (که در گذشته افغان نامیده می شدند)، زمانی که در سال ۱۷۰۹ میلادی، سلسله هوتکیان با سرپرستی میرویس خان هوتک حکومت خود را در قندهار ایجاد کردند، و به صورت دقیق تر و گسترده تر زمانی آغاز شد که احمدشاه درانی امپراتوری درانی را در سال ۱۷۴۷ ایجاد کرد. پایتخت آن در سال ۱۷۷۶توسط تیمورشاه درانی از قندهار به کابل منتقل شد و بخشی از قلمرو آن به امپراتوری های همسایه در سال ۱۸۹۳ واگذار شد. در اواخر سده ۱۹، افغانستان به یک دولت حائل در "بازی بزرگ" بین امپراتوری بریتانیا و روسیه تبدیل شد. در تاریخ ۱۹ اوت ۱۹۱۹، پس از جنگ سوم افغان و انگلیس (معروف به جنگ تل) و امضای معاهده راولپندی، این کشور دوباره کنترل امور خارجه خود را از بریتانیا پس گرفت و استقلال خود را توسط امان الله شاه اعلام نمود.
از اواخر دهه ۱۳۵۰ خورشیدی شورش مجاهدین افغان علیه حکومت متحد شوروی افغانستان این کشور را درگیر جنگی طولانی کرد که در طول یک دهه، جان بیش از یک میلیون افغانی را گرفت. این جنگ پس از پیروزی مجاهدین بر دولت محمد نجیب الله نیز میان گروه های مختلف مجاهدین ادامه یافت. طالبان در میانه های دهه ۱۳۷۰ کنترل بیشتر مناطق افغانستان را به دست گرفتند. اما با حمله ائتلاف بین المللی به رهبری آمریکا در سال ۱۳۸۰ حکومت را از دست دادند. در دسامبر ۲۰۰۱، شورای امنیت سازمان ملل متحد یک نیروی بین المللی به نام آیساف (نیروهای بین المللی کمک به امنیت) را مامور کمک به حفظ امنیت و دولت جدید افغانستان به ریاست حامد کرزی کرد. افغانستان در حال حاضر در عین حال که با مقاومت مسلحانه طالبان و گروه های دیگری همچون شبکه حقانی و حزب اسلامی گلبدین حکمتیار درگیر است به کندی و با حمایت جامعه بین المللی در حال بازسازی است.
افغانستان حقیقت گمشده فیلمی مستند است از یاسمین ملک نصر که در سال ۱۳۸۱ خورشیدی ساخته شده است این فیلم راجع به سفر ۴۸۳۰ کیلومتری یاسمین ملک نصر به افغانستان پس از سقوط طالبان است.
افغانستان برای اولین بار برای رقابت در بازی های المپیک تابستانی در سال ۱۹۳۶ بازی های المپیک تابستانی در برلین شرکت کرد. از آن زمان تا اکنون افغانستان در ۱۳ دوره شرکت کرده است.
افغانستان در مسابقات المپیک تابستانی 1968 در شهر مکزیکو سیتی حضور یافت و به رقابت پرداخت.
همه ورزشکاران افغانستان در این مسابقات مردان و در رشته کشتی بودند.
افغانستان در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ در مونیخ، غرب آلمان از ۲۶ اوت سال ۱۹۷۲ تا ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۲ با هشت ورزشکار که همه در رشته کشتی بودند به رقابت پرداخت.
اگر چه بسیاری از کشورها مسابقات سال ۱۹۸۰ المپیک تابستانی در مسکو را به دلیل حمله شوروی به افغانستان تحریم کردند، اما خود افغانستان در این مسابقات شرکت کرد. این مسابقات در شهر مسکو پایتخت اتحاد جماهیر شوروی برگزار شد. این مسابقات بازگشتی دوباره برای کشور افغانستان بود، پس از آنکه در مسابقات المپیک تابستانی ۱۹۷۶ که در مونترال کانادا برگزار شد حضور نداشت.
افغانستان به رقابت در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۸ در سئول پس از تحریم بازی های سال ۱۹۸۴ بازی های المپیک تابستانی در لس آنجلس بازگشت.
افغانستان در بازی های آسیایی تهران که از دهم تا بیست و پنجم شهریور ۱۳۵۳ (یکم تا شانزدهم سپتامبر ۱۹۷۴) در تهران پایتخت ایران برگزار شد شرکت کرد. ورزشکاران افغانستان در پایان مسابقات با کسب یک مدال برنز در جدول مدال ها در رتبه ۱۹ قرار گرفتند.
افغانستان تاکنون در ۱۲ المپیک تابستانی شرکت کرده است. افغانستان برای اولین بار در سال ۱۹۳۶ در برلین شرکت کنندگانی از این کشور را به آلمان اعزام کرد. افغانستان تا کنون در هیچ یک از بازی های المپیک زمستانی شرکت نکرده است.
افغانستان برای اولین بار برای رقابت در بازی های المپیک تابستانی در سال ۱۹۳۶ بازی های المپیک تابستانی در برلین شرکت کرد. از آن زمان تا اکنون افغانستان در ۱۳ دوره شرکت کرده است.
ورزشکاران افغانستان در مسابقات المپیک تابستانی ۱۹۴۸ در لندن به رقابت پرداختند.
افغانستان در سال ۱۹۵۶ بازی های المپیک تابستانی در ملبورن پس از از دست دادن مسابقات المپیک تابستانی ۱۹۵۲ در هلسینکی حضور یافت. آنها تنها با ارسال یک تیم متشکل از ۱۲ ورزشکار در رشته هاکی که شش تن از آنان سابقه حضور در مسابقات المپیک سال ۱۹۴۸ بازی های المپیک تابستانی داشتند، حضور پیدا کرد.
افغانستان در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ شهر رم.
افغانستان در مسابقات بازی های المپیک تابستانی ۱۹۶۴ در توکیو.
افغانستان در مسابقات المپیک تابستانی ۱۹۶۸ در شهر مکزیکو سیتی حضور یافت و به رقابت پرداخت.
همه ورزشکاران افغانستان در این مسابقات مردان و در رشته کشتی بودند.
افغانستان در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ در مونیخ، غرب آلمان از ۲۶ اوت سال ۱۹۷۲ تا ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۲ با هشت ورزشکار که همه در رشته کشتی بودند به رقابت پرداخت.
اگر چه بسیاری از کشورها مسابقات سال ۱۹۸۰ المپیک تابستانی در مسکو را به دلیل حمله شوروی به افغانستان تحریم کردند، اما خود افغانستان در این مسابقات شرکت کرد. این مسابقات در شهر مسکو پایتخت اتحاد جماهیر شوروی برگزار شد. این مسابقات بازگشتی دوباره برای کشور افغانستان بود، پس از آنکه در مسابقات المپیک تابستانی ۱۹۷۶ که در مونترال کانادا برگزار شد حضور نداشت.
افغانستان در مسابقات بازی های تابستانی المپیک ۱۹۹۶ که در آتلانتا برگزار می شد پس از از دست دادن مسابقات المپیک تابستانی ۱۹۹۲ بارسلونا حضور یافت.
افغانستان برای این مسابقات دو نماینده اعزام کرده بود که یک ورزشکار در رشته بوکس به نام محمد جاوید امان به دلیل دیر رسیدن به وزن کشی رد شد. نماینده دیگر افغانستان که در رشته دو در این مسابقات حضور داشت به نام عبدالبصیر وثیقی با داشتن مسدومیت در مسابقه دو ماراتن شرکت کرد اما پس از دو ساعت از نفر اول توانست از خط پایان عبور کند.
افغانستان پس از سقوط طالبان توانست به بازی های المپیک در سال ۲۰۰۴ بازی های المپیک تابستانی در آتن که از ۱۳ تا ۲۹ اوت ۲۰۰۴ برگزار می شد به این مسابقات بازگردد.
در زمان طالبان افغانستان در مسابقات المپیک حضور نداشت، اما با سقوط طالبان افغانستان توانست در مسابقات المپیک تابستانی در سال ۲۰۰۰ حضور پیدا کند. با سقوط طالبان افغانستان توانست در بازیهای المپیک تابستانی در سال ۲۰۰۴ شرکت کند در حالی که دو ورزشکاران زن (فریبا رضایی و روبینا مقیم یار) به نمایندگی از افغانستان برای اولین بار در تاریخ این کشور حضور داشتند. در سال ۲۰۰۴ ورزشکاران افغانستان تلاش کردند تا بهترین پایان را که متعلق به محمد ابراهیمی که در مکان پنجمی را در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۶۴ بود را بدست آورند.
افغانستان در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ که در شهر بجینگ چین برگزار می شد شرکت کرد. تیم افغانستان متشکل از سه مرد و یک زن بود. در ابتدا محبوبه احدیار برای مسابقات دوی ۸۰۰ متر و ۱۵۰۰ متر در اردوی افغانستان حضور داشت اما از اردوی افغانستان در ۴ ژوئن خارج شد و از کشور نروژ درخواست پناهندگی سیاسی داد. افغانستان در این مسابقات با دو نماینده در رشته دو میدانی و دو نماینده در تکواندو در این مسابقات حضور داشت. در این مسابقات روح الله نیکپا توانست مدال برنز تکواندو در وزن ۵۸ کیلوگرم را کسب کند.

۱۶ روز در افغانستان یک فیلم مستند ساخته شده توسط انور حاجی و میثاق کاظمی است.
این فیلم ۶۰ دقیقه ای با بودجه ۱۰۰ هزار دلار ساخته شد و در دسامبر سال ۲۰۰۸ به نمایش درآمد.
آئین هندوگرایی در افغانستان از قرن ها پیش تا ورد اسلام به این کشور در افغانستان وجود داشته است. آیئن هندو در افغانستان برمی گردد به عصر ودیک. در آن زمان افغانستان دارای فرهنگ مشترک با هند بود.
آب بخش، افغانستان (به لاتین: Ab Bakhsh, Afghanistan) در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده است.
مهمترین منابع آبی افغانستان عبارتند از آب های چاه، چشمه ها، آبهای بارندگی از قبیل باران، برف، ژاله وغیره، آبهای سطحی جوی ها، دریاچه ها، دریاها، بندها و حوضهای طبیعی و مصنوعی، یخچالهای کوهاو قلل ها، و بخارات اتمسفیر.
افغانستان دارای ۷۵ میلون مترمکعب آب شیرین درسال می باشند که ۵۷ میلون متر مکعب آن را آبهای سرزمینی و ۱۸ میلون متر مکعب آنرا آبهای زیر زمینی تشکیل داده است.
آبشار، افغانستان (به لاتین: Abshar, Afghanistan) در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده است.
از جمله آثار تاریخی افغانستان می توان از این موارد نام برد:
آرشیف ملی افغانستان یا آرشیو ملی افغانستان که در ساختمانی به همین نام در منطقه «ده افغانان» کابل قرار گرفته است، به جمع آوری و نگهداری اسناد ملی و تاریخی افغانستان می پردازد.
این جستار در مورد آموزش و پرورش یا «تعلیم و تربیت» و «تربیه» در افغانستان است.
آکادمی علوم افغانستان در تاریخ ۲ فروردین (حمل) ۱۳۴۹ تاسیس گردید. این اداره مرکز تحقیقات علمی افغانستان بوده و در دهٔ شصت و هشتاد همردیف با دولت افغانستان فعالیت های مؤثر انجام داده است. این اکادمی بیشتر توجه خود را در هفت هدف مبذول داشته است:
انجام تحقیقات بمنظور دورنمای روشن در ساحات علوم طبیعی و بشری که به رشد اقتصادی ملی و غنای فرهنگی مؤثر تمام شده بتواند.
مطالعه و ارزیابی منابع طبیعی افغانستان از قبیل منابع آب، خاک، انرژی، معادن، مواد خام، منابع طبیعی و احجار کریمه (سنگ های قیمتی) و سایر منابع طبیعی. تعین ذخایر منابع و نحوه های استفادهٔ مؤثر از این ذخایر نیز یکی از وظایف این بخش می باشد.
استفاده از جدیدترین دست آوردها و پیشرفت های علوم بشری و وسایل فنی آراسته به تکنولوژی مدرن بمنظور ارتقاء مؤثر در اقتصاد ملی و ارائه طرح مشخص در مورد.
ارتقا جایگاه دانش در افغانستان.
سهمگیری در طرح و تدوین برنامه های جاری کشور بمنظور ارتقا و رشد فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی.
رشد و صیانت غنای فرهنگی و اقوام ساکن افغانستان.
رهبری و هماهنگ ساختن کارهای علمی و تحقیقاتی در بخش های علوم طبیعی و بشری که توسط مؤسسات عالی تحصیلی و دیگر مؤسسات علمی و تحقیقاتی کشور انجام صورت می گیرد.
آکادمی نظامی ملی افغانستان یکی از دانشگاه نظامی افغانستان در کابل می باشد. در این دانشگاه افسران نظامی بعد از چهار سال تحصیل فارغ تحصیل شده و وارد ارتش ملی افغانستان می شوند. ااین دانشکده بر طبق نمونه ای از آکادمی نظامی وست پوینت ایالات متحده در سال ۲۰۰۵ تاسیس شد.
ائتلاف برای نجات افغانستان تحت نام شورای عالی ائتلاف برای نجات افغانستان متشکل از سه حزب بزرگ سیاسی افغانستان به نام های حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان٬حزب جنبش اسلامی افغانستان و حزب جمعیت اسلامی افغانستان می باشد که در ۹ سرطان ۱۳۹۶ در شهر انقره کشور ترکیه اعلان موجودیت کرد. رهبران سیاسی که این ائتلاف را تشکیل می دهند متشکل از عطا محمد نور٬ محمد محقق٬ عبدالرشید دوستم و صلاح الدین ربانی می باشد. شکل گیری این حزب زمانی صورت گرفت اعضای رهبری این ائتلاف به شدت از عملکرد رئیس جمهور وقت افغانستان٬ اشرف غنی به شدت معترض بودند و حملات خونبار چند هفته اخیر در کابل و اعتراضات و رویدادهای پس از آن اوضاع سیاسی افغانستان را به شدت وخیم کرده بود. این رهبران در سفری به ترکیه که به منظور برگزاری مراسم نامزدی باتور دوستم٬ فرزند عبدالرشید دوستم حضور یافته بودند این ائتلاف را تشکیل دادند.
ابتو، افغانستان (به لاتین: Abtu, Afghanistan) در افغانستان است که در ولایت بامیان واقع شده است.
اتصالات افغانستان چهارمین اپراتور تلفن همراه است که در سال ۲۰۰۶ توسط شرکت امارات متحده ای در این کشور آغاز به فعالیت کرد. این اپراتور پوشش جی اس ام را در اکثر ولایت های افغانستان برای مشتریان خود دارد.
خدمات اطلاعات دولتی (استخبارات) ستون فقرات امنیتی سیاسی اقتصادی نظامی فرهنگی یک اجتماع دریک کشور می باشد. این پدیده در افغانستان بشکل اداره فرد یا گروپ منسجم گردیده است. استخبارات سلاحی است که قبل از جنگ ، برنامه های دشمن را خنثی می سازد. معمولاً فعالیتهای استخباراتی مخفیانه بوده و بدین نسبت موفق تر از جنگ واقعی است. وسایل پیشرفته الکترونیکی دقت این خدمات را خیلی قوی وسریع ساخته و در کوتاهی وقت خیلی ها مؤثر تمام شده است. وظیفه استخبارات جمع آوری اطلاعات، کشف ٬دفع وخنثی نمودن فعالیت وبرنامه های دشمنان داخلی و خارجی بوده است. دفتر استخبارات الی قرن ۱۹ تحت نظر شاه و در قرن ۲۰در چوکات صدرات اعظمی فعالیت می نمود. این اداره شعبات در چوکات وزارت داخله اردو و صدرات باز نموده بدین ترتیب اقتصاد و امنیت ملی را حفاظت می نمود.
در قانون اساسی ۱۳۴۳ خورشیدی / ۱۹۶۴ میلادی، نام پشتو و دری به عنوان زبان های رسمی افغانستان آمده است. احیای واژۀ کهن دری به این معنی است که در نظر افغان ها، کشورشان مهد این زبان در نظر گرفته شده بود. از این رو تلاش شد تا از کاربرد کلمه فارسی، که به معنای زبانِ فارس است، به شدت اجتناب شود. با توجه به این نکته، ما می توانیم توسعه ادبیات دری و یا "فارسی" را در واحد سیاسی به نام افغانستان در نظر بگیریم.
پس از قتل نادرشاه افشار (۱۱۶۰ ه. ق. /۱۷۴۷ میلادی)، و تشکیل دولت مستقل افغان توسط احمدشاه دُرّانی (سلطنت ۱۱۲۶ش/۱۷۴۷م-۱۱۸۶ق/۱۷۷۲م)، خراسان (افغانستان امروزی) همچنان نقش دیرینهٔ خود را بعنوان مرکزیت ادبیات فارسی و انتقال دهندهٔ جریان ادبی بین فرارود (ماوراءالنهر) و هندِ گورکانی ادامه می داد. پیش از صفویان، ارتباط ادبی بین ایران و هند از طریق خراسان و سیستان (افغانستان امروزی) صورت می گرفت. تحولات سیاسی، هم در ایران و هم در افغانستان، بعد از قتل نادرشاه افشار، و در طی سده های ۱۹-۱۳ام میلادی، به کاهش و حتی قطع روابط ادبی افغانستان با ایران انجامید. اما نقش افغانستان در انتقال فرهنگ و ادبیات فارسی بین فرارود و هند تا حدود سال ۱۹۲۰/۱۳۳۸ ادامه یافت.
در دوره های یادشده، سبک هندی در ادبیات فارسی در فرارود، خراسان و افغانستان (که آن زمان مناطق غربی پاکستان و مناطق جنوبی و جنوب شرقی افغانستان امروزی را تشکیل می داد) نقش برجسته ای داشت. ابوالمعانی میرزا عبدالقادر بیدل (۱۰۵۴-۱۱۳۳ / ۱۶۴۴-۱۷۲۰) در نظم و نثر از بهترین نمونه های سبک هندی و حتی بنیان گذار این سبک به شمار می آید. آثار وی در ماوراءالنهر و افغانستان، در میان خواص و عامهٔ مردم استمرار می یابد، چنان که برخی ترانه های عامیانهٔ مردم ماوراءالنهر و افغانستان برگرفته از اشعار بیدل است، ولی در سدهٔ ۱۲ و اوایل سدهٔ ۱۳ام هجری قمری در ایران فراموش می شود.
قُطب الارشاد به عربی و طریق الارشاد به فارسی، از آثار میا فقیرالله جلال آبادی شکارپوری (متوفی ۱۷۸۱/۱۱۹۵) است که همراه با مکتوباتش منابعی غنی از موضوعات عرفان و دائرةالمعارف دینی شمرده می شوند. از شیخ سعدالدین احمد انصاری کابلی (۱۱۴۰-۱۲۲۵ / ۱۷۲۷-۱۸۱۰) نیز معدن الاسرار، که تفسیری از قرآن است و تألیف آن در (۱۱۷۳ / ۶۰-۱۷۵۹) تکمیل شده، و همچنین حقائق المعارف، اثری منظوم به سبک مثنوی مولانا بلخی، و شورِ عشق، که یک دیوان شعر است و دوبار به چاپ رسیده، بجای مانده است.
در عصر تیمورشاه درانی (سلطنت ۱۲۰۷-۱۱۸۷ / ۹۳-۱۷۷۲)، فرزند احمدشاه، هنوز سنت های دیوانی و آرایه ها و پیرایه های دربارهای پیشین رعایت می شد. او با تکیه بر تاجیک ها، قزلباش ها و عناصر شهری و آنانکه به هویت ایرانی خویش پایبند بودند، کشور را اداره می کرد. تیمورشاه به شعر و شاعری علاقهٔ بسیار داشت و به پیروی از حافظ، بیدل و صائب غزل می گفت. علاقهٔ او به شعر و ادب فارسی دری به حدی بود که امور دیوانی و کشورداری را در گوشه و کنار کشور به شاعران عصر واگذار کرده بود. عایشه دُرانی، محمدرضا برنابادی، الله ویردی حیرت و میرهوتک افغان از شاعران و ادیبان این عصر، و صاحب مناصب و سمت های دولتی بودند. آوازهٔ شعردوستی و شاعرپروری دودمان دُرانی به حدی بود که برخی از سخنوران فارسی گوی از ایران، به قصد پیوستن به دربار او روانهٔ کابل می شدند. شهاب الدین تُرشیزی و میرزا محمد فروغی اصفهانی از این گروه سخنوران است.
حاذقه هروی (متوفی ۱۲۵۹/۱۸۴۳) یکی دیگر از شاعران برجستهٔ این دوره است که از وی یک دیوان و شرح منظوم از یوسف و زلیخا (که در سال ۱۲۳۹/۱۸۲۳ تکمیل شد) به جای مانده است. سردار مِهردِل مشرقی (۷۱-۱۲۱۲ / ۱۷۹۸-۱۸۵۴)، یکی از چندین فرزند سردار پاینده خان است که به پیروی از سبک صائب و بیدل شعر می گفت و از وی دیوان شعری به جای مانده است. دو پیرو دیگر سبک بیدل، سردار غلام محمد طرزی (۱۹۰۰-۱۸۳۰)، شاعر برجسته و فرزندش محمدامین عندلیب (۹۲-۱۲۷۲ / ۷۵-۱۸۵۵) هستند که محمدامین عندلیب علی رغم عمر کوتاهش از خود دیوان شعری به جای گذاشته است. میرزا محمدنبی واصل (۱۲۴۴-۱۳۰۹ / ۹۲-۱۸۲۸)، ملقب به دبیرالمُلک، از شاعران پارسی گوی و دبیر دربار امیر شیرعلی خان و امیر عبدالرحمن خان، پادشاهان افغانستان بود. او در شعر فارسی پیرو حافظ است و سبک عراقی را در افغانستان زنده کرد. مهارت او در غزلسرایی بوده است.
در افغانستان دو تحول در حوزهٔ ادب این کشور رُخ داد: یکی در حدود سال ۱۸۵۰ به اینطرف، زمانیکه آثار ادبی در هند به چاپ می رسید، و بعدها چاپخانه های کابل، بخارا، خجند، و تاشکند هم در دسترس ادیبان افغان قرار گرفته بود. تحول دوم در آغاز سدهٔ بیستم بوقوع پیوست، زمانیکه تأسیس چاپخانه در کابل، انتشار روزنامه را ممکن ساخت. معاهده هایی به زبان فارسی، که با انتشارات هندی تشابه آشکار دارد، در دورهٔ شیرعلی خان و عبدالرحمن خان به چاپ رسید. از آن جمله، پادشاهان متاخرین افغانستان (تکمیل در ۱۳۰۷ / ۹۰-۱۸۸۹: که در سال ۱۳۳۶ ش. /۱۹۵۷ دوباره به چاپ رسید)، اثری از یعقوب علی خافی، و تتمة البیان فی تاریخ الافغان سید جمال الدین اسدآبادی، و سراج التواریخ فیض محمد کاتب هزاره (که دورۀ چهار جلدی نسخه های خط آن، پس از مرگ حبیب الله خان، به خط خوش نستعلیق خودِ فیض محمد کاتب هزاره نوشته شده و نوشتن آن در سال ۱۳۰۴ خورشیدی به پایان رسیده و امروز در آرشیو ملی افغانستان بایگانی شده است.) نخستین روزنامه افغانستان، شمس النهار است که بین سال های ۱۲۸۰ / ۶۴-۱۸۶۳ در کابل، در دورۀ سلطنت شیرعلی خان به زبان فارسی به چاپ می رسید، اما سبک و ترتیب آن از نشریات اردو زبان هند نمونه برداری شده بود.
نوآوری های عصر امیر حبیب الله در حوزۀ آموزش و فرهنگ، البته محدود بود و نمی توانست تغییری عمده در ادب و فرهنگ ایجاد کند. ظهور محمود طرزی (۱۲۸۲-۱۳۸۵ / ۱۸۶۵-۱۹۳۳) در قلمرو ادب و فرهنگ این دوره، نقطۀ عطفی به شمار می رود که تحول و تجدد نسبی را در حوزۀ ادب و فرهنگ کشور در دهه های پس از ۱۳۲۰ خورشیدی معطوف به خود کرده است. وی که بیشتر دوران جوانیش را در دمشق و استانبول گذرانده بود، به ادبیات فارسی رنگ و گونۀ خاور میانهای (بجای هندی) داد. طرزی چندین اثر را از تُرکی به فارسی ترجمه کرد، که آثاری از ژول وِرن (Jules Verne) از آن جمله بود. وی از سال ۱۳۲۹/۱۹۱۱ تا ۱۳۳۶/۱۹۱۸ جریدۀ سراج الاخبار را به نشر رسانید و مقاله های او در این نشریه از جمله پیش زمینه های اندیشۀ تجددطلبی در افغانستان محسوب می گردد. سراج الاخبار به سبب مبارزه با استعمار بریتانیا، دفاع از آزادی زنان، نشر ادبیات فارسی و زبان های انگلیسی، فرانسوی و آلمانی و کمک به رشد پدیدۀ ترجمه در افغانستان، یکی از جراید ممتاز منطقه به شمار می آید و تأثیر آن بر فارسی زبانان آسیای میانه، شبه قاره هند و حتی ترکیه محقق می نماید. این نشریه در پرورش حس وطن خواهی و «ملیت افغان» نیز مؤثر بوده است. تغییر نام سراج الاخبار به سراج الاخبار افغانیه (از شم ۶ س ۱ به بعد)، و نیز تغییر نام مدیر مسئول آن از محمود طرزی به محمود افغانی، گویای گرایش وطن خواهانۀ این نشریه و تأثیر آن در تعالی و رشد «ملیت افغان» است.
درپی به حکومت رسیدن شاه امان الله (سلطنت ۱۳۰۸-۱۲۹۸ / ۲۹-۱۹۱۹) که به کوشش جمعی از نخبگان فرهنگی تحقق یافت، آرزوهای «اخوان افغان» مورد توجه قرار گرفت. در دورۀ امان الله نزدیک به ۲۳ روزنامه، مجلۀ هفتگی، ماهنامه، فصلنامه و سالنامه در سرتاسر کشور منتشر می شد. امان افغان (۱۳۳۷/۱۹۱۹) از مهم ترین آنها بود که در کابل به چاپ می رسید. علاوه بر آن، نشریات اصلاح (۱۳۴۷/۱۹۲۹)، طلوع افغان، اتفاق اسلام، الغازی، ابلاغ، ارشاد النسوان، آیینۀ عرفان، نوروز و امثال آنها در مرکز و مراکز استان های کشور نشر می یافت. نشریۀ دو هفتگی انیس (۱۳۴۵/۱۹۲۷) به مدیریت محی الدین انیس، نخستین نشریۀ سیاسی، فرهنگی و اقتصادی کشور به شمار می آمد که پس از مدتی به روزنامه تبدیل شد. در بعضی از نشریه های این دوره میزان قابل توجهی شعر از اشعار معاصران به چاپ رسیده است، مانند حقیقت که می توان مجموعۀ دوره های آن را تذکرةالشعرایی به شمار آورد که شعر آن روزگار را در بر دارد.
تجددطلبی امان الله خان، خصوصاً پس از سفر هفت ماهۀ او به غرب (۱۳۰۶ش/۱۹۲۷م) آشنایی تحصیل کرده های افغانستان را با زبان ها و ادبیات غربی بیشتر کرد. شاعران و نویسندگان این دوره به مضامین و مسائل اجتماعی روی آوردند و در دفاع از استقلال ملی و ملیت سرودند و نوشتند؛ با اینهمه، در این دوره، نه صُوَری جدید از شعر مجال طرح یافت، و نه جانی تازه در کالبد شعر سنتی و رایج کشور دمیده شد. بعضی از شاعران این دوره چون محمود طرزی فقط توفیق یافتند تا در نظم جای کلمات شاعرانه می و پیاله و لاله و خط و خال شعر کهن را با واژه های ناشاعرانه توپ، تفنگ، الکتریک، تلگراف و... پر کنند. همین مقدار دگرگونی هم در شعر روزگار امان الله، گامی به پیش تصور می شد. شاعرانی چون عبدالعلی مستغنی (۱۲۵۲-۱۳۱۲ش) هواخواه رأی و نظر محمود طرزی در شعر بودند و مسائل روز را وارد شعر کلاسیک کردند. از دیگر شاعران ممتاز و دارندۀ دیوان شعر در این دوره می توان از عبدالهادی داوی، متخلص به پریشان نام برد که به پیروی از سبک عراقی قصیده می گفت. وی اشعار اقبال لاهوری (به زبان اردو) را با عنوان لا¸لی ریخته به نظم فارسی ترجمه کرد. قاری عبدالله، ملک الشعرا (د ۱۳۲۲ش/۱۹۴۳م) نیز از دانشمندان ادیب عصر امانی است که در شعر، خود را «شیفتۀ طرز بیدل و کلیم» معرفی می کرد.
یکی از اهداف محمود طرزی، که در مجموع توفیقی نداشت، واداشتن شاعران به پرداختن به موضوعات مدرن اجتماعی، فرهنگی و سیاسی بود. شاعرانی چون عبدالعلی مُستغنی (۱۲۹۲-۱۳۵۲ / ۱۸۷۵-۱۹۳۳)، و حتی قاری عبدالله (۱۲۸۸-۱۳۲۲ خ. /۱۸۷۱-۱۹۴۳) و صوفی عبدالحق بیتاب، ملک الشعرا (۱۳۳۰ خ. /۱۹۵۱) که هواخواه رأی و نظر محمود طرزی در شعر بودند و مسائل روز را وارد شعر کلاسیک کردند، اما همین شاعران بیشتر غزلیات را به سبک هندی می سرودند. قاری، و بدنیال وی بیتاب، در عهد سلطنت ظاهرشاه لقب ملک الشعرا یافتند. میر محمدعلی آزاد کابلی (۱۲۵۸-۱۳۲۳ خ. /۱۸۴۲-۱۹۴۴)؛ پاینده محمد فرحت؛ عبدالغفور ندیم (۱۲۹۸-۱۳۴۴ خ. / ۱۸۸۱-۱۹۲۶)؛ مؤلف بچاپ رسیدۀ دستور زبان فارسی؛ غلام حضرت؛ شائق جمال؛ و غلام محمد نوید از دانشمندان ادیب عصر امانی هستند که به سبک هندی وفادار ماندند. گفتنی است در میان ادیبان نقاد و طنزنویس این دوره باید از محمداسماعیل سیاه، متخلص به گوزک یاد کرد. از او دیوانی در هرات در سال ۱۳۱۰ خ. /۱۹۳۱ به چاپ رسید.
از شاعران برجستۀ معاصر، خلیل الله خلیلی (زادۀ ۱۲۸۸ خ. /۱۹۰۹)، از طرفداران سبک خراسانی است و دو جلد از اشعار او در ایران به چاپ رسید. از شاعران برجستۀ دیگر می توان به عبدالرحمن پژواک، عبدالحکیم ضیائی و محمدعثمان صدقی اشاره کرد که همگی این ادیبان پیرو سنت های ادبی بوده و به آن ارج نهادند. شاعرانی چون رزاق رویین، عبدالقهار عاصی، واصف باختری، محمدعاقل بیرنگ کوهدامنی، عارف پژمان، لطیف پدرام، ضیا قاضی زاده، محمدیوسف آیینه، رحیم الهام، غلام مجدد سلیمان لایق، محمد حسن بارق شفیعی، رفعت حسینی، عبدالحی آرین پور رُستاقی، محمدآصف فکرت هروی، سعادتملوک تابش، حیدری وجودی پنجشیری و دیگران از شاعران نامدار معاصر هستند.
از دیگر ادیبان افغان در عرصه های دیگر ادبیات می توان از میرغلام محمد غبار، احمدعلی کُهزاد، میرمحمدصدیق فرهنگ و عبدالحی حبیبی در عرصۀ تاریخ نگاری؛ عبدالحکیم رُستاقی، خان محمد خسته، صلاح الدین سلجوقی، عبدالرؤف فکری سلجوقی، غلام حبیب نوابی، غلامرضا مایل هروی، محمدیعقوب واحدی جوزجانی، روان فرهادی، نگهت سعیدی، سید مخدوم رهین در عرصۀ تاریخ و نقد ادبی؛ شاه علی اکبر شهرستانی، قیوم قویم، فیض الله ایماق، عنایت الله شهرانی در عرصۀ فولکلور و فرهنگ عامه؛ رشید لطیفی و محمدعلی رونق در عرصۀ نمایش نامه نویسی (drama)؛ سید بهاءالدین مجروح در عرصۀ داستان نویسی رؤیایی-تخیلی؛ و اسدالله حبیب، محمد اکرم عثمان و محمد اعظم رَهنَوَرد زَریاب، سپوژمی زریاب و مریم محبوب در عرصۀ داستان های کوتاه، یاد کرد.
علاوه بر روزنامه نگاری نوین، رادیو (از سال ۱۳۱۹ خ. /۱۹۴۰) و تلویزیون (از سال ۱۳۵۶ خ. /۱۹۷۷) هم مسولیت های تازه ای را بر نویسندگان افغان افزوده است. پس از روی کارآمدن دولت مارکسیستی در افغانستان در سال ۱۳۵۷ خ. /۱۹۷۸، ادبیات و نویسندگی در افغانستان هم از زبان و اندیشه های اتحاد جماهیر شوروی متاثر بود. ادبیات کمونیستی حزب توده ایران، که از حدود ۱۳۳۹ خ. /۱۹۶۰ در آثار حزب خلق افغانستان نفوذ کرده بود، اینک در انتشارات دولتی بطور گسترده بکار برده می شد.
جنگ های داخلی و ورود ارتش سرخ به افغانستان (۱۳۵۸ خ. /۱۹۷۹)، امواج مهاجران آن کشور را به سوی ایران، پاکستان و کشورهای امریکایی و اروپایی سرازیر ساخت. ادیبان، محققان و نویسندگان کشور در دوران مهاجرت به تحقیقات ادبی، تاریخی، زبان شناختی و... توجه کرده اند و زمینه های فرهنگی را خصوصاً در ایران، پاکستان و امریکا، و در سال های اخیر در تاجیکستان و آلمان نیز، ادامه داده اند.
اردوی ملی افغانستان ارتش رسمی جمهوری اسلامی افغانستان و بخشی از نیروهای مسلح این کشور می باشد. این ارتش در سال ۲۰۰۲ و با کمک ناتو ساخته شد. در حال حاضر محمد معصوم ستانکزی فرماندهی اردوی ملی جمهوری اسلامی افغانستان را به عهده دارد.
ارغون (به لاتین: Orgun) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بلخ واقع شده است.
ارگ ریاست جمهوری افغانستان مقر زندگی و کار رئیس جمهور این کشور در کابل است.
ازدواج یک حادثه طبیعی بوده که پس از شکل گیری ساختار جامعه بشری به فرهنگ تبدیل گشته است. مطابق ماده ۶۰ قانون مدنی افغانستان: «ازدواج عقدی است که معاشرت زن و مرد را به مقصد تشکیل فامیل مشروع گردانیده حقوق و وجایبی را میان طرفین به وجود می آورد». ازدواج در افغانستان پس از آریائی ها تاریخ روشن دارد. در زمان زردشت شکل خاص را به خود داشت که بطور ناچیز پس از ورود فرهنگ عرب هنوز باقی مانده است. مثلاً بستن کمربند سبز در کمر عروس از طرف فامیل عروس. این بدین معنی است که دختر ما بکر است. باوجودیکه ملیتهای گوناگون درافغانستان حیات بسر می برند ولی فرهنگ ازدواج چندان تغییراتی فاحش ندارد. صرف تفاوت کوچک بین شهرها و دهات وجود دارند. درافغانستان قبل از اینکه پسری با دختری ازدواج نماید لازم است چند مراحل قبل از ازدواج را طی نماید که چنین می توان نوشت.


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

نقل قول های افغانستان

افغانستان کشوری در آسیای میانه است که حدفاصل آسیای میانه، جنوب باختر آسیا و خاورمیانه می باشد و پایتخت آن کابل است.
• «به باور من ایجاد وحدت ملی در کشور، جهاد امروز ما است. تا وحدت ملی در کشور به وجود نیاید، وضعیت در افغانستان بهتر نخواهد شد.» -> عبدالباری جهانی
• «آمریکایی ها بعلت ناتوانی در درک فرهنگ عمیق ملت افغانستان فکر می کنند در این کشور جای پایی پیدا کرده اند اما بدون شک ملت افغانستان سرانجام هویت ملی و عزت شایسته خویش را بدست خواهد آورد و بر سرنوشت خود کاملاً حاکم خواهد شد.» -> سید علی خامنه ای
• «افغان ها کشورشان را با دست خالی آباد خواهند کرد به شرط آنکه امنیت داشته باشند و جامعه بین الملل حمایت شان را از «دولت حامی تروریسم» متوقف سازند.» -> ملالی جویا
• «افغانستان که زمانی کانون مهر و محبت بود، حالا چرا تبدیل به کانون مواد مخدر شده است؟ چه شد آن کمک های بزرگی که قدرت های بزرگ به افغانستان وعده دادند؟» -> محمد خاتمی
• «اگر سینمای افغانستان می خواهد در بین مردم جا داشته باشد، حرف بلند و سخن با ارزش بزند.» -> صدیق برمک
• «با الهام از خشم و نفرت بی کران و آگاهی بی سابقه مردم ماتمدار ما می خواهم به تمام جانیان و خاینان مذکور بفهمانم که افغانستان سرزمین مردم فقیر اما آزادی خواه است که دیگر هرگز اجازه نخواهند داد فاشیست های دین فروش تا آخر بر آن سایه افکنند.» -> ملالی جویا
• «باید بگوییم هیچ تغییر اساسی در زندگی زنان ما روی نداده است، چون تغییر اساسی نیز در کشورمان اتفاق نیفتاده است. زمانی که در کشور ما امنیت نیست، ما چطور می توانیم از حقوق زن، حقوق بشر یا از دمکراسی صحبت کنیم. الان می گویم که به چه دلیل وجود ندارد. برای نمونه، حراست از جان رئیس جمهور ما هنوز به عهدهٔ نیروهای خارجی است و همین نیروهای خارجی و گروه های امداد که می خواهند به مردم افغانستان کمک کنند و در بازسازی افغانستان خدماتی انجام می دهند زندگی و جانشان در خطر است.» -> ملالی جویا
• «باید در همه زمینه ها از جمله زمینه های مرزی مراقبت کرد تا طرحهای تفرقه انگیز دشمنان ایران و افغانستان به سرانجامی نرسد.» -> سید علی خامنه ای
• «باید قدر مجاهدین را دانست و از آنان در حرکت برای بازسازی و پیشرفت افغانستان استفاده کرد.» -> سید علی خامنه ای
• «برای زنده ماندن به افغانستان فرار کرد.» -> جمشید شعله محقق افغانستانی در کتاب «جهاد ملت بخارا»
• «در پیش رو و در شرایط تاریخی ما تصویر روشنی از نتایج رفتارهای ساختارشکنانه نیست افغانستان و عراق دو عبرت بزرگ در دو سوی سرزمین ما هستند که هرگز نباید آنها را از نظر دور کنیم.» -> میرحسین موسوی، بیانیهٔ شمارهٔ ۱۳، به تاریخ ۶ مهر ۱۳۸۸.
• «در کنار اشغال افغانستان، جوانه های امیدبخشی همچون پارلمان و قانون اساسی سر باز کرده.» -> محمد خاتمی
• «دنیا متوجه شده است که اگر افغان ها بتوانند نفسی به راحتی بکشند، استعداد این را دارند که سازنده صلح و آرامش باشند و عشق بیافرینند.»
• «دهشت افگنان دیروز امروز با تغییر نام به اسم داعش در افغانستان به فعالیت آغاز کرده؛ این دشمنان قسم خورده افغانستان باید بدانند که داعش در این کشور جایگاه ندارد نه از نقطه نظر دینی و نه هم از نقطه نظر عرف و عادات مردم افغانستان»
• -> صدیق برمک
• «سرمقاله های رسانه های گروهی جهان درین روزها در موضوعات زیر خلاصه می شوند: افغانستان بزرگترین تولید کنندهٔ تریاک است؛ تروریسم و هیرویین دشمنان صلح و ثبات در افغانستان اند؛ درآمد تروریسم جهانی از مواد مخدر تولید شده در افغانستان است؛ افغانستان دنیا را «معتاد» کرده است؛ ناتو سربازانش را در افغانستان افزایش می دهد تا جلو دهشت افگنی و قاچاق را بگیرد …» «من سعی می کنم با این فیلم بر این موضوع تأکید کنم که وقتی مصرف کنندهٔ تریاک، تقاضا و بازاری برای خرید و فروش تریاک وجود نداشته باشد، هیچ سرزمینی تبدیل به تولید کنندهٔ تریاک یا قاچاق آن نمی شود. افغانستان به دلیلی به مرکز کشت و قاچاق مواد مخدر مبدل شده است که بیشتر از ۲۵ سال، عمداً و یا به اشتباه، از طرف جهانیان نادیده گرفته شده و به باد فراموشی سپرده شده بود.» -> صدیق برمک
• «طویله و باغ وحش هم بهتر از پارلمان ما (افغانستان) است، به خاطر این که در طویله گاو است که شیر می دهد، خر است که بار می کشد، سگ است که نگهبانی می کند…» -> ملالی جویا
• «ما از یک قشر جوان و تحصیل کرده که با پتانسیل بسیار زیادی وارد جامعه شده برخورداریم. این قشر بسیار سرزنده و فعال است. اما به نظر من این جوانان همانند ستون هایی اند که هنوز سقف ندارند. اینکه چه چیزی می تواند این قشر قدرتمند را انسجام ببخشد، سازماندهی بکند و نیروی بالقوه ایشان را به بالفعل تبدیل بکند، برای من ناروشن است؛ اما مسئله امیدوارکننده و اعتمادبخش ظهور چنین قشری در بطن جامعه است.» -> صدیق برمک
• «ما، بین افراط و تفریط، حد وسط را هنوز نشناخته ایم. ما افراطی ترین و همزمان تفریطی ترین ملت دنیا هستیم.» -> صدیق برمک
• مردم ما هرگز نمی تواند آرزوی دموکراسی، حقوق زن، حقوق بشر و خصوصاً امنیت در افغانستان را در سر بپرورانند». -> ملالی جویا
• «ملتی که همیشه در فقر، بی سوادی و ناآگاهی نگه داشته شده، خریدار متاع بنیادگرایی مذهبی است. از طرف دیگر سیاستمداران ما هم از این دور باطل جنگ و خشونت سود جسته و بر قدرت و ثروت خود می افزایند. جهالت باعث لجاجت ما شده و لجاجت ما باعث خشونت ما شده است.» -> صدیق برمک
• «من می خواهم به شما و خصوصاً به آن تعداد کشورهای که از سراسر دنیا به حمایت مجرمین جنگی که اکنون در دولت هستند به افغانستان آمده اند بگویم که اهداف و ایده آل های آنان هیچ فرقی با طالبان ندارند. یک روز، آنها یازده هم سپتامبر دیگری را به وجود خواهند آورد. این ها خطرناک تر از طالبان هستند، به دلیل آنکه این ها بر سر قدرت هستند.» -> ملالی جویا
• «نمایش فیلم های فرهنگ های بیگانه در افغانستان، نوع تبادله فرهنگی است که نمی توان از آن جلوگیری کرد، بلکه باید روش های مثبت استفاده از این تبادله را یادگرفت.» -> صدیق برمک
• «وجود افغانستانی آباد، امن و با ثبات به نفع همه کشورهای منطقه است و دولت و دیگر مسؤولان ایرانی ضمن ادامه کمک به حرکت ملت افغانستان برای دستیابی به پیشرفت و ثبات کامل، گسترش همه جانبه مناسبات با این کشور را بطور جدی پیگیری می کنند.» -> سید علی خامنه ای
• «همه باید در جهت استقرار دموکراسی و تقویت دولت و وحدت افغانستان و سازندگی آن تلاش کنیم.» -> محمد خاتمی
• «در افغانستان هیچ قانون نمی تواند مخالف معتقدات واحکام دین مقدس اسلام باشد.» -> ماده سوم، قانون اساسی افغانستان
• «واقعاً این لکه بزرگی هست برای مردم افغانستان که ما بزرگترین تولیدکننده خشخاش هستیم. تروریسم و تریاک به یکدیگر کمک می کنند. جاهایی که تحت کنترل ما نمی باشد در آنجا تریاک زیاد کشت می شود، طبیعی است که فایده آن عاید طالبان می شود و طالب را ثروتمند می کند، تروریسم را ثروتمند می کند. به عقیده ما وقتی به افغانستان صلح بیاید، این مشکل هم همزمان با آمدن صلح سراسری و پایدار انشاالله حل می شود.» -> محمد عمر داودزی
• «در بیش از سد سالِ اخیر، ما بیشتر دولت زورگو، سرکوبگر و قوم محور داشتیم. ساختار سیاسی در افغانستان هیچگاه با واقعیت های جامعه همخوانی نداشته است. افغانستان کشور و خانهٔ قوم های گوناگون است. هر قوم باید از موقعیت حقوقی خویش راضی باشد. قوم ممتاز در قانون و در عمل نباید وجود داشته باشد. موقعیت قوم ها و مناسبات میان شان در کشور ما همیشه یک چالش بوده که حل آن با موعظه های اخلاقی ممکن نیست. ما به دیگرگونی در نگاه خویش نسبت به جامعه و ساختار سیاسی و حقوقی آن نیاز داریم، نه به تداوم گونه های تمامیت خواهانه.» -> فرید احمد مزدک
• «افغانستان زادگاه، خانه و وطن من است. من مدیون مردم آن سرزمین هستم و فکر بودن در آنجا هیچ گاه از سرم دور نشده است. به نگر من افغانستان به یک جنبش دادخواهانه نیاز دارد. به جنبش نقد و تغیر ضرورت دارد. تفکرِ درست تر و عملی تر از حفظ جغرافیای افغانستان و تأمین شرایط لازم برای پیشرفت آن و رفاه مردم وجود ندارد. ما وطن خویش را فقط مطابق واقعیت های امروز می توانیم سر و سامان بدهیم نه برابر با افسانه ها و خیال های باطل متعلق به گذشته.» -> فرید احمد مزدک
• «آموزش و پرورش از اولویت های اساسی کشورهایی چون افغانستان است؛ چون این یگانه راه تغییر طرز تفکر و ترویج دموکراسی است. تا توده های ما تحصیل کرده نباشند، به صلح پایدار دست نمی یابیم». -> سیما سمر
• «فقدان امنیت امروزه چالش جدی ای در افغانستان است. نبود امنیت نه تنها دست رسی به آزادی بیان و عمل را محدود می سازد، بلکه رشد و توسعه در زمینه های خانه سازی و بهداشت را نیز محدود می سازد. وقتی امنیت نباشد، احتمال ارتکاب هر گونه جرمی وجود دارد. عدم آگاهی مردم از حقوق آن ها چالش دیگری است که فراروی کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان قرار دارد. مردم نه نسبت به حقوق خود آگاهی دارند و نه از حقوق دیگران دفاع می توانند». -> سیما سمر
• «برای من و تمام مجاهدین پیشین که شجاعانه در برابر اشغال گران شوروی، دولت نجیب و طالبان جنگیدیم، امنیت نگرانی اصلی است.» -> محمد اسماعیل خان
• «من به آمریکایی ها گفتم که «امیر» و «فرمانده» لقب هایی اند که مردم به ما داده اند. ما ۲۰ سال تجربهٔ جنگ داریم و هیچ خانواده ای از ما نیست که حداقل یک عضوش را در جریان جنگ از دست نداده باشد. خیلی ها مجبور به تبعید شدند. آیا شما واقعاً می خواهید از ما چشم پوشی کنید؟» -> محمد اسماعیل خان
• «طالبان تا زمانی که کنترول تمام افغانستان را به دست نگیرند، آرام نمی شوند. هدف از مذاکره با طالبان چیست؟ ما در زمان جهاد ابرقدرت جهان (اتحاد جماهیر شوروی سابق) را شکست دادیم. ما هم چنان می توانیم امنیت آیندهٔ افغانستان را تضمین کنیم. اما برای این کار باید اسلحهٔ ما را برگردانند.» -> محمد اسماعیل خان
• «فرقی نمی کند که آن ها در افغانستان چه تعداد نیرو داشتند؛ اما آن ها نتوانستند امینت واقعی را در افغانستان تأمین کنند. تاریخ افغانستان نشان می دهد که این کشور مدام درگیر جنگ بوده است و حضور خارجی ها به ناآرامی ها در این کشور افزوده است. افغان ها باید سرنوشت خود را به دست خویش گیرند. دوستی اجباری دوام نمی آرود.» -> محمد اسماعیل خان
• «افغانستان در یک تونل تاریک روان است و هیچ نوع روشنیِ دیده نمی شود. بزرگترین چالش تهدید سیاسی است. چون فهم سیاسی ما از آوردن یک نظام خوب و آوردن اصلاحات در حکومت و امنیت بسیار کم است. متأسفانه هر کسی که به قدرت می رسد فکر می کند که تنها من هستم که می توانم تمام کارهای افغانستان را پیش ببرم. این مشکل اساسی ملت افغانستان است که تا کنون یک راه حل به آن پیدا نکرده ایم.» -> اسحاق گیلانی
• «ما به جنگ نیاز نداریم؛ به صلح نیازمندیم. امیدوارم آمریکا به همان اندازه ای که در جنگ با مردم افغانستان همکاری می کند، به پروسهٔ صلح هم کمک کند تا افغانستان از بدبختی نجات یابد.» -> اسحاق گیلانی
• «پرچم: پرچم افغانستان در جریان تحولات دههٔ گذشته (۱۹۸۰) دستخوش دگرگونی های شد ولی نهایتاً پرچم سنتی این کشور مجدداً روی کار آمد. رنگ های پرچم این کشور نشان دهندهٔ گذشتهٔ پرآشوب آن است . سیاه نشانهٔ قرن ها سختی و آبدیده شدن در گذر حملات و هجوم اقوام خارجی است. رنگ قرمز علامت جنگ به خاطر کسب استقلال است و رنگ سبز نشانهٔ کامکاری و موفقیت است. علامت رسمی این کشور در گوشهٔ سمت چپ بالای پرچم نقش می گردد. در درون این علامت قبلاً تصویری از یک مسجد دیده می شد لیکن حکومت کمونیستی افغانستان آن را حذف کرد و به جای آن یک ستارهٔ سرخ را نشاند .» در اثرش چاپ ۱۳۷۰/ ۱۹۹۱م -> رسول خیراندیش

افغانستان در جدول کلمات

افغانستان
کابل
استانی در افغانستان به مرکزیت شران
یکتیکا
این قصر از بناهای تاریخی افغانستان است
دارالامان
رودی در افغانستان که به هامون می ریزد
هیرمند
سرزمینی میان افغانستان و ترکمنستان
کوشان

افغانستان را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Google Plus Twitter LinkedIn

پیشنهاد کاربران درباره معنی افغانستان

سامیار ٠٤:١٤ - ١٣٩٥/٠٩/١٧
(Afghanistan)
ریشهٔ واژهٔ افغان –که مترادف با پشتو است- تقریباً نامعلوم است. برخی گویند از نام Apakan، فرمانروای ایرانی در سدهٔ 8 و 9 م. آمده. اشاره ای ساسانی در سدهٔ 3 م. به Abgan، که کهنترین واژهٔ شناخته شده برای افغان است.این اشاره در کتیبهٔ شاپور اول در نقش رستم در Goundifer Abgan Rismaund.در سدهٔ 6 م. ستاره شناس هندی Varahamihira در کتاب Brhat Samhita به افغان ها با نام Avagan اشاره می کند. در سدهٔ 7 م. مسافر چینی Hiuen Tsiang به مردمی اشاره می کند که در شمال کوه های سلیمان ساکن هستند و آنها را با نام Apokien می خواند که آشکارا به Avagan ها یا افغان ها اشاره دارد. امروزه دانشمندان بسیاری معتقدند که این نام آشکارا از واژهٔ سنسکریت Ashvaka یا Ashvakan ، از اقوام Assakenoi یا Arrian بودند.این ها از جنگاوران هندی بودند. افغانستان در میان افغانها به کشور سنی نشین معروف است اما در ادبیات ایران به معنی کشور غم و اندوه می باشد. ویکی
|

سجاد ٠٢:٥٢ - ١٣٩٥/٠٩/١٨
سرزمین خراسان قبلی
بعد از خراسان این سرزمین نام های باختر ، آریانا نیز یاد شده است
اسم افغانستان به قوه شاه ظاهر شاه به زور و بدون کدام دلیل به این سرزمین جبرا نام نهاد گردیده است
و کلمه افغانستان فقط مربوز به قوم خاص این سرزمین که ظاهر شاه هم جز این قوم میباشد است
افغانستان یعنی سرزمین افغان ، پتان ، پختون و پشتون
|

شفيق الله مصلح ١٦:١٧ - ١٣٩٦/٠٦/٣٠
افغانستان اسم مرکب است تشکيل شده از دو اسم، افغان و ستان که افغان به معنى شور و هلهله و ستان کلمه فارسى است که به معنى ولايت بکار ميرود که حالا اسم آرياناى قبلى است و قابل ذکر است که بيشتر مردم افغانستان مى نويسند اما در اصل مى بايست افغان ستان مى نويشتند.
|

پیشنهاد شما درباره معنی افغانستان



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

نیما > functional
فامی > عقاب
مرضیه > کمیلا
مرضیه > کمیل
لادن فخر سعادت > soon after
مهشید > مهشید
ب. الف. بزرگمهر > حقانیت
نیما > Functional

فهرست پیشنهادها | نگارش واژه نو

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• افغانستان خبر   • سرود ملی افغانستان   • کابل افغانستان   • مزار شریف افغانستان   • افغانستان مقصدها   • افغانستان هرات   • بامیان افغانستان   • قندهار افغانستان   • معنی افغانستان   • مفهوم افغانستان   • تعریف افغانستان   • معرفی افغانستان   • افغانستان چیست   • افغانستان یعنی چی   • افغانستان یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی افغانستان
کلمه : افغانستان
اشتباه تایپی : htyhksjhk
آوا : 'afqAnestAn
نقش : اسم خاص مکان
عکس افغانستان : در گوگل


آیا معنی افغانستان مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 98% )