انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

96 1067 100 1

امام مهدی

امام مهدی در دانشنامه اسلامی

امام مهدی (عج) اثر رسول رضوی، به بررسی مسائل مربوط به مهدویت از جمله زندگانی امام مهدی (عج)، علائم ظهور، نائبان آنحضرت اختصاص دارد.
کتاب به زبان فارسی و در سال 1384ش نوشته شده است.
کتاب با مقدمه عبدالحسین خسروپناه در بیان اهمیت پرداختن به موضوع مهدویت، آغاز و مطالب در ده فصل، ارائه شده است.
مؤلف عمدتاً با رویکردی کلامی و عقیدتی، به بحث مهدویت پرداخته و در ضمن بیان مباحث، به پرسش های مهم و متعددی درباره اندیشه منجی جهانی در ادیان، مصلح موعود در اسلام، زندگانی حضرت مهدی (عج)، دوران غیبت صغری و کبری، نایبان عام و خاص حضرت، وظیفه پیروان ایشان در این زمان، علایم و وقایع ظهور، مدعیان دروغین مهدویت و چگونگی حکومت امام مهدی(ع) و پایان زندگی ایشان پاسخ داده است.
قسمت پایانی کتاب، اختصاص به پاسخ به برخی شبهات مطرح شده در زمینه مهدویت دارد.
امام مهدی (عج) در احادیث شیعه و سنی اثر جمعی از محققان مرکز تخصصی مهدویت می باشد.
اثر، اندیشه مهدویت را از چشم انداز روایات معتبر مورد بررسی قرار داده است.
بنیاد فرهنگی حضرت موعود(ع) در راستای شناختن امام و راه، اهداف، جایگاه وی و وظایف شیعیان در قبال او اقدام به انتشار مجموعه ای به نام انتظار نموده تا به تبیین مباحث اندیشه و فرهنگ مهدویت بپردازد و این اثر در راستای همین هدف تهیه و عرضه شده است.
شناخت معارف اسلام همواره بر مسلمانان در همه عصرها به عنوان یک وظیفه تلقی شده است. این شناخت زمانی صحیح و معتبر خواهد بود که از طریق صحیح معرفتی بدست آمده باشد و پایه های این شناخت با توجه به تأکیدات شارع همانا خردورزی و تعقل و دیگری رجوع به قرآن و روایات صحیح اهل بیت (علیهم السلام) می باشد و از آن جا که اندیشه مهدویت یکی از معارف اصیل اسلام می باشد، به همین خاطر برای رسیدن به معرفت صحیح در این خصوص باید به کتب احادیث مختلف مراجعه نمود. مؤلف برای رسیدن به این هدف، اثر را در سه بخش ساماندهی کرده است: بخش اول به معرّفی منابع روایی شیعه و اهل سنت درباره حضرت مهدی (ع)، بخش دوم به تقسیم بندی احادیث مهدویت، تعداد احادیثی که هر یک از معصومین (ع) درباره ایشان دارند و بررسی راویان احادیث و بخش سوم به معرّفی امام زمان (ع) در پرتوی احادیث عام و خاص بطور جداگانه می پردازد.
اثر با تعریف حدیث از دیدگاه شیعه و سنّی و سپس تقسیم بندی احادیث به صحیح، حسن و تعریف هر کدام و در ادامه منظور از متواتر و صحاح سته مطرح می شود. در معرّفی منابع مهدویت آن ها را اوّل به دو دسته بندی کلی، شیعه و سنّی تقسیم و سپس منابع را به کتبی که قبلی از ولادت حضرت تدوین شده و سپس منابعی که بعد از ولادت ایشان نگارش یافته، تقسیم و در هر دو بخش جمعاً به معرفی 38 منبع از شیعه و از منابع اهل سنت می پردازد.
امام مهدی(عج) در قرآن اثر مهدی یوسفیان می باشد.
اثر، درصدد ارائه تصویری از تفکر مهدویّت، ابعاد آن و ظهور منجی آخرالزمان در قرآن است.
بنیاد فرهنگی حضرت مهدی(عج) در راستای شناختن امام و راه، اهداف و وظایف منتظران مجموعه ای را به نام انتظار فراهم آورده تا به تبیین مباحث و موضوعات مختلف فرهنگ مهدویّت بپردازد و اثرهم بدین منظور تهیه و فراهم آمده است.
یکی از مهم ترین ابزاری که می توان به واسطه آن به درک واقعی و عمیق مضامین و مفاهیم آیات الهی نایل شد و از معارف ارزشمند آن بهره مند گردید، همان تفسیر صحیح آیات نورانی قرآن است. مراد از تفسیر، مطالبی است که از الفاظ و ظواهر کلام الهی و با اندیشه و ژرف نگری به دست می آید و نشانگر مراد و منظور ظاهری آیات قرآن است. اما گاهی حقایقی ورای الفاظ و ظواهر است و تامل و دقت آدمی در آن ها نیزکار ساز نیست، بلکه تنها روایات معصومین(ع) است که از آن ها پرده برمی دارد و اسرار آن ها را آشکار می سازد. به این مرحله از فهم آیات که دلالت به باطن قرآن دارد، تاویل گفته می شود. و برای بهره مندی جامع و شایسته از قرآن باید از هر دو این ها استمداد جست. مولف چهارده آیه از قرآن که در آن ها به حضرت مهدی(ع) اشاره شده است، با توجه به مقدمات یاد شده، مطرح کرده است.
روش مولف، ابتدا آیاتی مورد بررسی قرار می گیرد که به صورت تفسیری به آن حضرت اشاره دارند و سپس آیات دیگر که از جهت تاویل بر حضرت دلالت دارند، با توجه به روایات معصومین(ع) مورد ارزیابی قرار گرفته است.
امام مهدی(عج) از تولد تا رجعت، اثر علی نظری منفرد، پژوهشی است پیرامون حضرت مهدی(عج)، از ولادت آن حضرت تا مباحث مربوط به رجعت که به زبان فارسی و در دوران معاصر نوشته شده است.
کتاب با مقدمه نویسنده آغاز و مطالب در چهارده فصل، تنظیم شده است.
نویسنده ابتدا به نصوص مربوط به حضرت مهدی(عج) اشاره نموده و پس از بررسی اعتقاد به مصلح موعود در میان اقوام و ملل، به بحث پیرامون وضعیت سیاسی و اجتماعی دوران ولادت و آغاز امامت حضرت(عج) پرداخته و در ادامه، مباحثی همچون غیبت صغری، نواب، غیبت کبری، انتظار، رجعت و... را مطرح نموده است.
در مقدمه، به این نکته اشاره شده است که برقراری عدالت و پایان گرفتن بساط ظلم و ستم از جمله اموری است که همواره مورد توجه انسان بوده و برای ایجاد و تحقق آن، اقدامات زیادی انجام گرفته و می توان گفت اجرای عدالت و رفع ظلم و تجاوز که بستر اصلاح و امنیت در جامعه بشری است، از جمله آرمان های انسان محسوب می شود که در طول تاریخ، همواره انظار و افکار را به خود معطوف داشته و برای رسیدن به آن، شیوه ها و راهکارهای فراوانی به کار گرفته شده، اما میزان موفقیت در رسیدن به این هدف بزرگ، اندک و ناچیز و یا منفی بوده است، ارزیابی وضعیت موجود جوامع بشری و مقایسه آن با آنچه مطلوب و مورد انتظار است نشان می دهد که برای رسیدن به وضعیت مطلوب و برقراری عدالت و صلح و امنیت و رفع ظلم و تجاوز، راهی ناهموار و سخت پیش رو است .
فصل اول، به کلیات اختصاص یافته و در آن، از سه مبحث زیر، سخن به میان آمده است:
«امام مهدی(عج)موجود موعود» مجموعه مباحث، گفتارها و نوشته های آیت الله جوادی آملی است که به زبان فارسی و با قلمی شیوا، رسا و آراسته با آرایه های ادبی، به مسئله مهدویت، انتظار و ویژگی های جهان پس از ظهور پرداخته و در سال 1387ش منتشر شده است.
نگاه جامع و علمی مؤلف به مباحث مهدویت و استفاده حکیمانه وی از آیات و روایات، باعث اهمیت این اثر شده است.
کتاب مشتمل بر یک پیشگفتار و سه بخش است که هر بخش نیز در چند فصل ارائه شده است.
مؤلف راه های فراوانی را برای شناخت مقام والای امامت و شخصیت منحصر به فرد امام عصر(ع) قائل است اما در این میان بهترین راه ها را بررسی دعاها و زیارت هایی که از خود امام عصر(ع) رسیده و یا فرموده امامان دیگر(ع) درباره آنحضرت می داند.
نویسنده در پیشگفتار، به نقش پیوند گذشته و آینده در جهانی سازی و آینده جهان بر محور نظم و مدار عدل اشاره کرده و نقش عقل و نقل در اثبات مهدویت شخصی را به تصویر کشیده است.
در احادیث رسول اکرم (صلی الله علیه و آله وسلّم) و ائمه معصومین (علیهم السّلام) القاب متعددی برای امام مهدی (عجّل الله فرجه الشریف) ذکر شده است در این میان، می توان به القابی مانند القائم، المنتظر، المهدی، الحجه، المنصور، الخلف الصالح، صاحب الزمان، بقیه الله، ... اشاره کرد.
علت نهی از ذکر اسم خاص امام مهدی (عجّل الله فرجه الشریف) چیست؟ روایاتی که درباره ی امام مهدی (عجّل الله فرجه الشریف) از پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله وسلّم) و ائمه اطهار (علیهم السّلام) نقل شده است، به دو دسته کلّی قابل تقسیم است:
← روایات اهل سنت و اصحاب ائمه
با توجّه به مطالب یاد شده و در جمع بندی آنها می توان گفت: اوّلا، در همه ی احادیث، تقیه و ترس از دشمن، علّت نهی از ذکر نبوده و حضرت علی (علیه السّلام) اسم خاص امام مهدی (علیه السّلام) را ودیعه ای الهی می دانند و می فرمایند: «پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) اجازه ی ذکر آن را نداده اند».ثانیاً، حمل تمام احادیث منع بر زمان تقیّه و ترس از دشمن، با توجه به تعداد زیاد آن احادیث، و نیز تصریح امام کاظم (علیه السّلام) به عدم ذکر نام خاص امام مهدی (عجّل الله فرجه الشریف) تا زمان ظهور، کمی مشکل می نماید. اگر این احادیث، حرمت ذکر اسم خاص امام مهدی (عجّل الله فرجه الشریف) را تا زمان ظهور ثابت نکنند، حدّاقل، کراهت شدید آن را اثبات می کنند.مرحوم آیه الله محسن امین، در جمع میان اخبار نهی و تسمیه می نویسد: «تصریح به اسم خاص، مطلقاً مکروه است، ولی ذکر نام خاص آن حضرت، صراحتاً یا با کنایه، در زمان خوف، حرام است.» . بنابراین، شایسته است که با توجّه به تصریح احادیث نهی، ما نیز از ذکر اسم خاص امام زمان (عجّل الله فرجه الشریف) پرهیز کنیم و از القاب آن حضرت، برای ذکر یاد و نام وی استفاده کنیم.
همراهان و یاران امام مهدی (عج) در زمان ظهور را اصحاب امام مهدی گویند.
تعداد اصحاب امام مهدی (علیه السلام)، چگونگی پیوستن آنان به حضرت، بیعت آنان با امام (علیه السلام)، مشخصات فردی و منطقه، ویژگی ها و اوصاف یاران مهدی (عج) و...از جمله موضوعاتی است که در مجامع روایی شیعی و برخی منابع حدیثی اهل سنت ، منعکس شده است.
← چگونگی پیوستن اصحاب به حضرت
حضرت مهدی (علیه السلام) با چنین اصحاب و یارانی، جهان را فتح و اسلام را در سراسر زمین حکم فرما می سازد.امام باقر (علیه السلام) می فرماید: گویا یاران مهدی را می بینم که سراسر زمین و آسمان را احاطه کرده و هیچ چیزی در جهان نیست که فرمان بردار و تسلیم محض آنان نباشد.آنان به قدری محبوبیت دارند که حتی درندگان و پرندگان نیز در پی جلب خشنودی آنان هستند، قطعه ای از زمین، از این که یکی از یاران مهدی (علیه السلام) بر آن گام نهاده است بر قطعه دیگر فخر و مباهات می کند.
امام مهدی (علیه السلام)، دوازدهمین امام شیعیان است.
امام مهدی (علیه السلام)، دوازدهمین امام شیعیان، فرزند امام حسن عسکری (علیه السلام)، در صبح گاه جمعه، پانزدهم شعبان سال ۲۵۵هجری قمری، در شهر سامرا، چشم به جهان گشود.

تدابیر امام حسن عسگری در مورد حفظ جان امام مهدی
به دلیل احادیث رسیده از پیامبر درباره این که از صلب امام حسن عسکری (علیه السلام) فرزندی به دنیا خواهد آمد که برپا دارنده عدل و قسط و نابود کننده بساط ظلم و جور ستمکاران خواهند بود، دستگاه خلافت عباسی بر آن شدند تا با هدف جلوگیری از چنین رخدادی، امام عسکری (علیه السلام) و بیت ایشان را مدت ها تحت مراقبت شدید قرار دهد، تا در صورت آگاهی از تولد چنین فرزندی، او را بکشد، اما اراده حکیمانه الهی چنین بود که امام مهدی (علیه السلام) همانند حضرت موسی (علیه السلام) به طور معجزه آسا، دوران حملش نامحسوس و قضیه ولادتش از آگاهی و دید دشمنان، پنهان بماند.
در چنین شرایطی امام عسکری (علیه السلام) با تدبیر خاصی، تلاش مخالفان را بی نتیجه گذاشت و ضمن حفظ جان فرزندش، وی را به تعدادی از خواص شیعیان و یاران خود نشان داد و معرفی کرد تا شیعیان در مورد امام دوازدهم، دچار تردید و انحراف نشوند.

← معرفی امام مهدی به شیعیان خاص
موضوع ولادت حضرت مهدی (علیه السلام) نه تنها در میان شیعیان یک امر مسلم و قطعی است، بلکه بیش از یکصد و سی نفر از علمای تاریخ ، فقه ، حدیث ، انساب و برخی از علمای اهل سنت در کتاب های خود نیز به ولادت حضرت مهدی (علیه السلام) در سال ۲۵۵ اذعان و یا تصریح کرده اند.
و بیش از ۶۵نفر از آنان در خصوص زندگی حضرت مهدی (علیه السلام)، کتاب های مستقلی نگاشته اند.

نام حضرت مهدی
...
یکی از بهترین راه ها برای شناختن مدعیان دروغین و برای برملا کردن کید و حیله شیادانی که با انگیزه های مادی یا جلب توجه مردم، به دروغ ادعای مهدویت می کنند، شناخت اوصاف و ویژگی های حضرت مهدی (علیه السّلام) است که در روایات زیادی مورد تاکید قرار گرفته است، زیرا اوصافی که در آیات و روایات برای حضرت مهدی(علیه السّلام) ذکر شده است بر هیچ کس جزء بر خود آن حضرت قابل تطبیق نیست.
مهدی (اصل مهدی، مهدوی بروزن مفعول بوده واو قلب به یاء شده و دو تا یاء با هم ادغام شدند و ضمه دال نیز تبدیل به کسرشد.) اسم مفعول، به معنی هدایت شده است که از هدی گرفته شده است، هدی ضدگمراهی است و به معنی هدایت و صلاح است. کلمه مهدی در قرآن نیامده است ولی در روایات، فراوان استعمال شده است هرچند در بعضی روایات در معنی لغوی بکار رفته است ولی بخاطر استعمال آن در اسماء مانند نام های معروف در آمده است چنانچه ابن کثیر این نکته را متذکر می شود و می گوید: بخاطر این استعمال زیادی در اسماء است که پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) شخصی را که به آمدن آن در آخرالزمان بشارت داده، مهدی نامیده شده است. اصطلاح «مهدی» هنگام اطلاق، همان «مهدی (علیه السّلام)» است که پیامبر(صلی الله علیه و آله وسلّم) به ظهور آن در آخر الزمان بشارت داده است. شمایل و صفات امام غائب با دقت تمام از زبان پیامبر(صلی الله علیه وآله) و ائمه (علیهم السّلام) بیان شده است. شاید فلسفه این امر به خاطر این است که با ذکر این اوصاف، جلوی هر مدعی مهدویت گرفته شود و از آنجا که فراهم آمدن تمام این صفات و ویژگی ها، که در روایات اسلامی ذکر شده است، در شخص مدعی مهدویت امکان ناپذیر است بنابراین باعث می شود تا دروغ او پیش مردم فاش شود. در کتاب های اهل سنت روایات فراوانی وجود دارد که در برگیرنده صفات و ویژگی های رفتاری و جسمی حضرت مهدی(علیه السّلام) است. تعدادی از این روایات را به عنوان نمونه مورد بررسی قرار می دهیم.
شباهت امام مهدی به پیامبر
همانگونه که نام حضرت همنام جدش رسول الله(صلی الله وآله) است خلق و خوی او نیز همانند خلق و خوی پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) می باشد. ابن حبان از پیامبر(صلی الله علیه وآله) چنین روایت می کند که حضرت فرمود: «یخرج رجل من امتی یواطئ اسمه اسمی وخلقه خلقی.....» کسی از اهل بیت من ظهور می کند که هم نام من و رفتارش همانند رفتار من است.
پیشانی بلند و بینی کشیده
ابوداود در سنن خود از پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) درباره نسب و اوصاف ظاهری و عدالت حضرت مهدی (علیه السّلام) چنین روایت می کند که فرمودند: «المهدی منی اجلی الجبهة اقنی الانف یملا الارض قسطا وعدلا کما ملئت جورا وظلما یملک سبع سنین» مهدی از نسل من است، پیشانی فراخ و نورانی و بینیش باریک و قلمی است که زمین را از عدل و داد پر سازد؛ چنانکه از ظلم و جور پرشده باشد.
برپاکننده عدالت در زمین
...
سخن در ابزار جنگی مهدی (علیه السّلام) هنگام قیام و مقابلۀ با دشمنان است.
هنگام ظهور و قیام جهانی حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) ، تمام قدرت های باطل و ستمگر، مقهور و مغلوب قدرت بی پایان حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) شده، مانند علف های هرز از روی زمین برداشته می شوند، تا زمینۀ رشد و کمال انسان ها، به صورت کامل فراهم آید و زمین پر از عدل وداد شود.اما پرسش این است که این پیروزی به چه صورت است و به طور اساسی، حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) با چه ابزاری در این قیام بر آن قدرت ها پیروز خواهد شد؟
صلاح حضرت در روایات
در روایات، کمتر سخن روشنی در این باره به چشم می خورد و یگانه ابزار و سلاح آن حضرت هنگام قیام، سیف (شمشیر) ذکر شده است.
معنای شمشیر
در این باره که آیا این شمشیر بر معنای حقیقی حمل می شود یا معنای کنایی، دو دیدگاه وجود دارد:
← معنای حقیقی
...


امام مهدی در دانشنامه آزاد پارسی

اِمام مهدی (عج) (سامرا ۲۵۵ق)
(یا: امام قائم؛ امام زمان؛ امام غایب؛ امام عصر؛ مهدی منتظر؛ مهدی موعود؛ و ملقّب به مهدی، بقیةالله، حجت، قائم آل محمد، ولی عصر، و صاحب الزّمان) شهرت ابوالقاسم محمد بن حسن عسکری (ع)، دوازدهمین و آخرین امام از امامان دوازده گانه نزد شیعۀ امامیه، و معصوم چهاردهم از چهارده معصوم شیعیان. همۀ شیعه اثنی عشری بر امامت آن حضرت متفق اند و او را زنده و از دیدگان غایب، و وی را منجی عالم بشریت می دانند و در رخدادهای ناگوار زندگی به او پناه می برند و همواره منتظر فرج او هستند. امام مهدی (عج) تنها فرزند امام حسن عسکری (ع) و نرجس بود. مادرش دختر یشوعا، فرزند قیصر روم، و نام اصلی اش ملیکه بود که پس از ازدواج با امام حسن عسکری (ع) به نام های دیگری مشهور شد که معروف ترین آن ها نرجس است. دورۀ بارداری نرجس خاتون مخفی بود و کسی از آن آگاهی نداشت. آن حضرت از روز ولادت نیز از دیده ها پنهان نگاه داشته شد و جز بعضی از اعضای خانواده و خواص اصحاب، کسی او را ندید. تا ۵سالگی امام، فقط اشخاص خاصی از شیعیان اجازه می یافتند تا در فرصت های مناسب و گوناگون به دیدار آن حضرت نائل شوند تا از تولد و وجود وی یقین حاصل کنند و در صورت نیاز به شیعیان دیگر اطلاع دهند. آخرین بار که برخی از اصحاب امام را دیدند، در ۲۶۰ق و هنگامی بود که بر پیکر مطهر پدرش نمازگزارد و دوران غیبت وی آغاز شد. مطابق با اخبار و روایات شیعه، غیبت حضرت حجت دو بار بوده است. غیبت نخست تا ۳۲۹ق ادامه داشت و به غیبت صغری یا دورۀ نیابت خاصه شهرت دارد. غیبت صغری ۶۹ سال طول کشید و در این سال ها امام توسط چهار تن از نمایندگان خاص خود با شیعیان ارتباط داشت و آن ها نامه ها و توقیعات امام را به مردم می رسانده اند. این چهار تن که نوّاب اربعه (نایبان چهارگانه) خوانده می شوند، به ترتیب عبارت اند از عثمان بن سعید؛ محمد بن عثمان بن سعید؛ حسین بن روح نوبختی؛ و علی بن محمد سَمُری. پس از درگذشت سمری (۳۲۹ق)، دورۀ غیبت صغری پایان یافت و دوران غیبت کبری یا دورۀ نیابت عامه آغاز شد. آخرین نامه ای که سَمُری از امام زمان دریافت کرد، بدین مضمون است: «بسم الله الرحمن الرحیم. ای علی بن محمد سَمُری، خدا اجر برادران تو را در مصیبت تو بزرگ گرداند. تو بعد از شش روز از دنیا خواهی رفت، پس خود را آماده کن و به احدی برای جانشینی خود وصیت نکن، زیرا غیبت تامه آغاز می شود و دیگر ظهوری نخواهد بود مگر به اذن خدای تعالی و آن بعد از طول زمان و قساوت قلب ها و پرشدن زمین از جور خواهد بود. دیری نمی پاید که در بین شیعیان کسانی می آیند و ادعای مشاهده می کنند. هر کس مدعی مشاهدۀ من قبل از خروج سفیانی و صیحۀ آسمانی بشود دروغ گو و مفتری است. و لا حول و لا قوة إلا بالله العلی العظیم». نیابت عامه بدین معناست که در این دوره، شخص خاصی نیابت امام را به عهده ندارد و این نیابت طبق روایت، به عهدۀ جمهور علماست. از نشانه های ظهور حضرت حجت (عج) مواردی را برشمرده اند که از آن جمله است؛ خروج سفیانی در شام، قیام یمانی، خروج دجال، قیام سید حسنی به نام محمد بن حسن و کشته شدن او در مکه بین رکن و مقام. موعودباوری و انتظار ظهور و نیابت فقها، پی آمدهای سیاسی و دینی و معنوی مهمی در تاریخ تشیع داشته است. این اعتقاد و انتظار به مثابۀ تکیه گاه شیعیان، سبب پررونق شدن کسب علوم دینی و نائل آمدن به مقام اجتهاد، همبستگی جامعه، و زنده ماندن روح انقلاب و ایستادگی در منتظران بوده است. از صدر اسلام تاکنون اشخاص بسیاری از مسئلۀ مهدویت استفادۀ نادرست کرده و مدعی مهدویّت یا بابیّت شده اند، که ازجمله آن ها می توان به غلام احمد قادیانی ( ـ۱۲۳۵ق)، مؤسس فرقۀ قادیانی در هند، و سید علی محمد باب ( ـ ۱۲۶۶ق)، مؤسس فرقه بابیه در ایران، و محمد احمد معروف به مهدی سودانی ( ـ۱۳۰۲ق) در افریقا اشاره کرد.

امام مهدی در جدول کلمات

مخفف عج الله تعالی فرجه که به نام امام مهدی (موعود) می آید
عج

امام مهدی را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

فر کیانی > حکایت
فر کیانی > حال
مهسا > ارگانیک
فر کیانی > علاوه
فر کیانی > حرص
فر کیانی > جذب
فر کیانی > حذف
مریم مولاپرست > priority setting

نگارش واژه نو   |   پیشنهادهای امروز

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی امام مهدی   • مفهوم امام مهدی   • تعریف امام مهدی   • معرفی امام مهدی   • امام مهدی چیست   • امام مهدی یعنی چی   • امام مهدی یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی امام مهدی
کلمه : امام مهدی
اشتباه تایپی : hlhl lind
عکس امام مهدی : در گوگل


آیا معنی امام مهدی مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 96% )