برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
94 1147 100 1

امر مطلق

امر مطلق در دانشنامه اسلامی

امر مطلق
امر به چیزی بدون مشروط بودن به چیز دیگر را امر مطلق گویند.
امر مطلق، امری است که تعلق آن به مامورٌ به، مشروط به وجود چیز دیگری نیست. برای مثال، تعلق امر به حج، مشروط به پیمودن مسافت تا مکه نمی باشد.یک امر ممکن است نسبت به چیزی مطلق و نسبت به چیزی دیگر مشروط باشد؛ برای مثال، تعلق امر به حج، نسبت به پیمودن مسافت تا مکه، مطلق، اما نسبت به استطاعت، مشروط است.
نکته
اگر امری به طبیعت به طور مطلق با صرف نظر از هر خصوصیت یا قیدی خارج از آن- تعلق گیرد، به آن نیز «امر مطلق» می گویند. چنین امری تمامی افراد مامورٌ به را به صورت بدلیت شامل می گردد؛ یعنی هر یک از افراد مامورٌ به که انجام شود امر ساقط می گردد، مثل: «صلّ» که در آن، امر به طبیعت نماز، صرف نظر از قید مرّة یا تکرار، فور یا تراخی و یا هر قید دیگری تعلق گرفته است.
عناوین مرتبط
...
امر مطلق ممکن است در معانی ذیل به کار رفته باشد: • امر مطلق (اصول)، یکی از اصطلاحات به کار رفته در علم اصول فقه، به معنای امر به چیزی بدون مشروط بودن به چیز دیگر• امر مطلق (فلسفه اخلاق)، یکی از اصطلاحات به کار رفته در فلسفه اخلاق، یکی از واژگان کلیدی در تفکر اخلاقی کانت
...
امر به چیزی بدون مشروط بودن به چیز دیگر را امر مطلق گویند.
امر مطلق، امری است که تعلق آن به مامورٌ به، مشروط به وجود چیز دیگری نیست. برای مثال، تعلق امر به حج، مشروط به پیمودن مسافت تا مکه نمی باشد.یک امر ممکن است نسبت به چیزی مطلق و نسبت به چیزی دیگر مشروط باشد؛ برای مثال، تعلق امر به حج، نسبت به پیمودن مسافت تا مکه، مطلق، اما نسبت به استطاعت، مشروط است.
نکته
اگر امری به طبیعت به طور مطلق با صرف نظر از هر خصوصیت یا قیدی خارج از آن- تعلق گیرد، به آن نیز «امر مطلق» می گویند. چنین امری تمامی افراد مامورٌ به را به صورت بدلیت شامل می گردد؛ یعنی هر یک از افراد مامورٌ به که انجام شود امر ساقط می گ ...

امر مطلق در دانشنامه ویکی پدیا

امر مطلق
امر مطلق (به انگلیسی: Categorical imperative) یک مفهوم کلیدی در فلسفهٔ اخلاق ایمانوئل کانت، فیلسوف پروسی قرن ۱۸ میلادی است.
عکس امر مطلق


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

امر مطلق در دانشنامه آزاد پارسی

امر مطلق (categorical imperative)
(یا: فرمان قطعی) عنوان پیش نهادۀ کانت برای اصل اعلای اخلاق. این اصل به قانونی از عقل وفادار است که عقل به گونه ای نامشروط به آن مقید است. این قانون در مقابل امر مشروطقرار دارد که همیشه بر سود و علاقه استوار است و بنابراین نمی تواند ما را به گونه ای نامشروط و اخلاقی مقید کند. نخستین صورت بندی امر مطلق چنین است: «فقط مطابق با آن دستوری عمل کن که در عین حال بتوانی آن را به قانونی همگانی تبدیل کنی». یکی از استلزام های اخلاقی عمدۀ این دستور در قانون زیر بیان می شود: «همواره با بشریت، خواه خودت و خواه دیگری، چنان رفتار کن که او را غایتی در خود بدانی و نه هرگز همچون وسیلۀ صرف». استلزام دیگر این است که انسان فقط تابع قوانینی است که خودش آن ها را وضع کند و بااین حال سرشتی کلی داشته باشد. کانت این اصل را اصل خودآیینیمی نامد و آن را شالودۀ هرگونه کرامت و عزّت انسانی می شمارد.

ارتباط محتوایی با امر مطلق

امر مطلق را به اشتراک بگذارید

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی امر مطلق   • مفهوم امر مطلق   • تعریف امر مطلق   • معرفی امر مطلق   • امر مطلق چیست   • امر مطلق یعنی چی   • امر مطلق یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی امر مطلق
کلمه : امر مطلق
اشتباه تایپی : hlv lxgr
عکس امر مطلق : در گوگل

آیا معنی امر مطلق مناسب بود ؟           ( امتیاز : 94% )