انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی فارسی به انگلیسی انگلیسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات کلمات اختصاری لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

94 890 100 1

معنی اسم ایثار

اسم: ایثار
نوع: پسرانه
ریشه اسم: عربی
معنی: (تلفظ: isār) (عربی) برگزیدن، بخشش، عطا، کرامت کردن، نفع دیگری با دیگران را بر نفع خود ترجیح دادن، گذشت کردن از حق خود برای آن که دیگری یا دیگران به حق خود برسند، از خود گذشتگی - از خود گذشتگی، فداکاری

معنی ایثار در لغت نامه دهخدا

ایثار. (ع مص ) ائثار، برگزیدن. (منتهی الارب ) (ترجمان القرآن ترتیب عادل بن علی ص 24) (تاج المصادر بیهقی ). غرض دیگران را بر غرض خویش مقدم داشتن. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). برگزیدن یعنی منفعت غیر را بر مصلحت خود مقدم داشتن و این کمال درجه ٔ سخاوت است. (غیاث اللغات )(آنندراج ). دیگری را در رساندن بمنفعت و دفع مضرت بر خود مقدم داشتن و آن نهایت برادری است. (تعریفات جرجانی ). عطا کردن. عیش کردن. در پارسی برگزیدگی. ترجیح بخشش. عطا. افشاندگی. (ناظم الاطباء) :
لعلت دهد مگیر که این نعلست
نعل و خزف بود همه ایثارش.
ناصرخسرو.
از گدایان ظریفتر ایثار.
سنائی.
شیر در ایثار او افراط کرده است. (کلیله و دمنه ). کارها بر سنن استقامت و وفق ایثار و اختیار منتظم گشت. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ). بر وفق مراد و حب ایثار و اختیار روزگار گذرانید. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ). آنچه صلاح وقت باشد بر وفق ایثار و اختیار پیش گیری. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ).
هر که جان دریافت با دیدار او
صدهزاران جان شود ایثار او.
عطار.
صبر و ایثار و سخای نفس و جود
باز داده کان بود اکسیر سود.
مولوی.
دست کی جنبد بایثار و عمل
تا نبیند داده را جایش بدل.
مولوی.
واحدٌ کالالف در بزم کرم
صد چو ماتم کان ایثار نعم.
مولوی.
طریق درویشان ذکر است و شکر و خدمت و طاعت و ایثار و قناعت. (سعدی ).
به ایثار مردان سبق برده اند
نه شب زنده داران دل مرده اند.
سعدی.
- ایثار کردن ؛ عطا کردن. بخشیدن :
نباشد بدو راه دیدارمان
بود جانها کرده ایثارمان.
فردوسی.
از دو چیز نخست خود را مستظهرباید گردانید پس دیگران را ایثار کردن. (کلیله و دمنه ).
از زکات سر قدح هر وقت
جرعه ای کن بخاکیان ایثار.
خاقانی.
جمله نیکی ها که در اسلام یافت
بر سر جمع مغان ایثار کرد.
عطار.
گفت من ایثار کردم هر چه داد
میرتقصیری نکرد از افتقاد.
مولوی.
ای خدای بی نظیر ایثار کن
گوش را چون حلقه دادی زین سخن.
مولوی.
ز آن تقاضا گر بیاید قهرها
تا کنی ایثار آن سرمایه را.
مولوی.
تو از سرمن و از جان من عزیزتری
بخیلم ار نکنم سر فدا و جان ایثار.
سعدی.
هر چه در ملک منست ایثار درویشان کنم.
سعدی.
- || ترجیح دادن. برگزیدن : نقل است که... با جماعتی در تنگنای راهی افتاد و سگی می آمد بایزید بازگشت و راه بر سگ ایثار کرد تا سگ را باز نباید گشت. (تذکرة الاولیاء).
|| کرامت کردن. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). || گردانیدن چیزی را در پس چیزی : آثر کذا بکذا؛ گردانید این را در پس آن. (منتهی الارب ).

معنی ایثار به فارسی

ایثار
بذل کردن، قوت لا م ومایحتاج خودرابدیگری بخشیدن، دیگری رابرخودبرتری دادن وسوداورامقدم داشتن
۱ - (مصدر) بذل کردن عطا کردن . ۲ - دیگری را بر خود ترجیح دادن بر خود بر گزیدن . ۳ - قوت لازم خود را بدیگری بخشیدن . ۴- مقدم داشتن دیگران و ترجیح دادن آنان بر خود در کل امور .
نام هوشنگ پسر سیامک است

معنی ایثار در فرهنگ معین

ایثار
[ ع . ] (مص م .) ۱ - بخشیدن . ۲ - دیگری را بر خود برتری دادن . ۳ - از خود گذشتن .

معنی ایثار در فرهنگ فارسی عمید

ایثار
۱. بذل کردن.
۲. دیگری را بر خود برتری دادن و سود او را بر سود خود مقدم داشتن.
۳. قوت لازم و مایحتاج خود را به دیگری بخشیدن.

ایثار در دانشنامه اسلامی

ایثار
ایثار به مفهوم عطا کردن و دیگری را بر خود ترجیح دادن و بهترین کرامت اخلاقی برای انسانها و بالاترین نیکی ها است. در فقه از این عنوان در باب هایی مانند حج، صدقات و اطعمه و اشربه سخن رفته است.
ایثار عبارت است از مقدّم داشتن دیگری بر خود در رساندن منفعت و دفع زیان، نسبت به چیزی که خود بدان نیازمند است.

مفهوم ایثار
ایثار و مقاومت از اصول اولیه ای است که انبیای الهی بدون بهره مندی از آن هرگز موفق به انجام رسالت خویش نمی شدند. پیامبران با ایستادگی و مقاومت در برابر سنت های غلط و مناسبات نادرست اجتماعی و بذل ایثار و از خودگذشتگی در این راه به اصلاح جامعه پرداخته و بدون به دل راه دادن هرگونه ترس و واهمه ای از سختی ها و مشکلات فراروی، رسالت های سنگین الهی خود را به انجام رسانیدند تا آنجا که خداوند درباره ایشان می فرماید:
«الذین یبلغون رسالات الله و یخشونه و لایخشون احدا الا الله و کفی بالله حسیبا؛
(پیامبران) کسانی بودند که تبلیغ رسالت های الهی می کردند و (تنها) از او می ترسیدند و از هیچ کس جز خدا واهمه نداشتند و همین بس که خداوند حسابگر (و پاداش دهنده اعمال آنها) است.»

ایثار، نشانه مومن
یکی از ویژگی های مهم مومنان راستین برخورداری از روحیه ایثارگری است.امیرمومنان علی(علیه السلام) در روایتی ایثار را بهترین کرامت اخلاقی برای انسان ها دانسته است (خیرالمکارم الایثار) و در روایت دیگر از آن با عنوان بالاترین نیکی ها یاد نموده است (الایثار اشرف الاحسان).
در تاریخ اسلام، پس از هجرت پیامبر اکرم(صلی الله علیه وآله) و اصحابش از مکه به مدینه، مردم مدینه که در اصطلاح تاریخ اسلام به انصار معروف شدند از مهاجران مسلمان استقبال کرده و با جان و مال به حمایت از آنان برخاستند.

شان نزول آیه ۹ سوره حشر
...
ایثار
ایثار به معنای «برگزیدن، دیگران را بر خویش مقدم داشتن و مانند آن است». و در اصطلاح عبارت است از «بخشش به کسی در مورد چیزی که خود فرد به آن نیاز دارد.» ایثار از پرشکوه ترین مظاهر جمال و جلال انسانیت است و تنها انسان های بزرگ به این قله شامخ صعود می کنند. ایثار شامل گذشتن از جان، مال، مقام، شخصیت و مانند آن در را خدا می شود اگرچه بیشتر در مقدم داشتن دیگران در امور مالی یا مقدم داشتن خواسته دیگران به کار برده می شود.
خودخواهی و خودپرستی ضد ایثار و گذشت و فداکاری است که انسان را از کارهای ارزشمند بسیاری مانند جهاد و مبارزه باز می دارد. خودخواهی یعنی این که انسان همه چیز را برای خودش بخواهد و خویشتن را بر دیگران مقدم کند. طبیعی است که با وجود این صفت، ایثار و فداکاری برای او معنا و مفهومی نخواهد داشت، چون در صورت شرکت در فعالیت های ایثارگرایانه و دادن جان، همه چیزش را از دست رفته می بیند و به نظر او نتیجه ای عایدش نخواهد شد.
از این رو خودپرستی و خودخواهی سرچشمة گناهان بزرگی نظیر حب دنیا، حب مال و بخل و امثال آن ها می شود که هر کدام مانع مهمی در نیل به سعادت ابدی است. امام علی علیه السلام می فرماید: «از این که آنچه را مردم در آن یکسان بهره دارند برای خود برگزینی، سخت پرهیز کن و این که خود را از آنچه برای هر بیننده آشکار گردیده به غفلت وامداری و به خود اختصاص دهی که آن از تو گرفته و به دیگری داده خواهد شد».
قرآن کریم با بیان شواهد و نمونه هایی، ایثار و ایثارگران را ستوده است از جمله در آیه ای ایثار مالی خاندان پیامبر صلی الله علیه و آله را چنین می ستاید: «و غذای (خود) را با این که به آن علاقه (و نیاز) دارند به «مسکین» و «یتیم» و «اسیر» می دهند».
همچنین قرآن کریم درباره ایثار جانی حضرت علی علیه السلام می فرماید: «بعضی از مردم (باایمان و فداکار، همچون علی علیه السلام در «لیلة المبیت» به هنگام خفتن در جایگاه پیغمبر صلی الله علیه و آله) جان خود را به خاطر خشنودی خدا می فروشد و خداوند نسبت به بندگان مهربان است».
و در جایی دیگر از «انصار» که در حال فقر از برادران مهاجر خود با تقسیم اموال و خانه های خویش پذیرایی کردند و آنان را بر خود مقدّم داشتند چنین تمجید می کند: «آنها را بر خود مقدم می دارند هر چند خودشان بسیار نیازمند باشند کسانی که از بخل و حرص نفس خویش بازداشته شده اند و رستگارانند».
ایثار در روایات به عنوان خوی و خصلت ابرار و برگزیدگان الهی، نیکوترین احسان و اعلی مراتب ایمان شمرده شده است، چنان که امیرمؤمنان علی علیه السلام فرمود: ایثار خوی نیکوکاران و شیوه نیکان است.
ایثار در لغت به معنای برتری دادن است و در تقدیم دیگری بر خود و بخشیدن چیزی که انسان خود به آن نیاز دارد به کار می رود.
در این مدخل از جمله های «یؤثرون»، «یشری نفسه» و «یطعمون الطعام علی حبه» استفاده شده است.اهم عناوین این مطلب آثار ایثار، اهداف ایثار، ایثار اهل بیت علیهم السلام، پاداش ایثار، موانع ایثار می باشد.
معنای ایثار
«و یوثرون علی انفسهم و لو کان بهم خصاصه»، علامه طباطبایی رحمت الله علیه می فرماید: ایثار به معنای اختیار و انتخاب چیزی بر غیر آن است. و کلمه «خصاصه» به معنای فقر و حاجت است.
آثار ایثار
۱. ایثار مؤمنان، زمینه رستگاری آنان:«والذین تبوءو الدار والایمـن من قبلهم... ولایجدون فی صدورهم حاجة مما اوتوا ویؤثرون علی انفسهم ولو کان بهم خصاصة... فاولـئک هم المفلحون.» «و (نیز) کسانی که قبل از (مهاجران) در (مدینه) جای گرفته و ایمان آورده اند... و نسبت به آنچه به ایشان داده شده است در دلهایشان حسدی نمی یابند و هر چند در خودشان احتیاجی (مبرم) باشد آنها را بر خودشان مقدم می دارند... ایشانند که رستگارانند.» ۲. ایثار جان موجب قرار گرفتن در زمره نیکوکاران:«... ولایرغبوا بانفسهم عن نفسه... ان الله لایضیع اجر المحسنین.» «... و جان خود را عزیزتر از جان او بدانند... زیرا خدا پاداش نیکوکاران را ضایع نمی کند.» ۳. جلب رافت الهی از آثار ایثار:«ومن الناس من یشری نفسه ابتغاء مرضات الله و الله رؤف بالعباد.» «و از میان مردم کسی است که جان خود را برای طلب خشنودی خدا می فروشد و خدا نسبت به (این) بندگان مهربان است.»
اهداف ایثار
...
در صدر اسلام و هنگام هجرت پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم به مدینه، آنچه موجب شد مسلمانان مهاجر مشکلاتشان کمتر شود روحیه ایثار و میزبانی انصار از برادران دینی خود بود.
ایثار ستایش انگیز مؤمنان انصار، در میزبانی مهاجران، در عین تنگدستی خود داشتند:«والذین تبوءو الدار والایمـن من قبلهم یحبون من هاجر الیهم ولایجدون فی صدورهم حاجة مما اوتوا ویؤثرون علی انفسهم ولو کان بهم خصاصة ومن یوق شح نفسه فاولـئک هم المفلحون.» «و (نیز) کسانی که قبل از (مهاجران) در (مدینه) جای گرفته و ایمان آورده اند هر کس را که به سوی آنان کوچ کرده دوست دارند و نسبت به آنچه به ایشان داده شده است در دلهایشان حسدی نمی یابند و هر چند در خودشان احتیاجی (مبرم) باشد آنها را بر خودشان مقدم می دارند و هر کس از خست نفس خود مصون ماند ایشانند که رستگارانند.»
شان نزول آیه
مفسران در شان نزول این آیه داستان های متعددی نقل کرده اند، ابن عباس می گوید، پیغمبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله وسلّم روز پیروزی بر یهود بنی نضیر به انصار فرمود: «اگر مایل هستید اموال و خانه هایتان را با مهاجران تقسیم کنید، و در این غنائم با آنها شریک شوید، و اگر می خواهید اموال و خانه هایتان از آن شما باشد و از این غنائم چیزی به شما داده نشود»؟! انصار گفتند: هم اموال و خانه هایمان را با آنها تقسیم می کنیم، و هم چشم داشتی به غنائم نداریم، و مهاجران را بر خود مقدم می شمریم، آیه فوق نازل شد و این روحیه عالی آنها را ستود.
ایثار ویژگی انصار
درباره روحیات انصار چنین می گوید:" آنها چنان هستند که هر مسلمانی را به سوی آنها هجرت کند دوست دارند" (یحبون من هاجر الیهم) ؛ و در این زمینه تفاوتی میان مسلمانان از نظر آنها نیست، بلکه مهم نزد آنان مساله ایمان و هجرت است، و این دوست داشتن یک ویژگی مستمر آنها محسوب می شود.دیگر اینکه آنها در درون سینه های خود نیازی نسبت به آنچه به مهاجران داده شده احساس نمی کنند (و لا یجدون فی صدورهم حاجة مما اوتوا) ؛ نه چشم داشتی به غنائمی که به آنها داده شده است دارند، و نه نسبت به آنها حسد می ورزند و نه حتی در درون دل احساس نیاز به آنچه به آنها اعطا شده می کنند، و اصلا این امور به خیال آنها نمی گذرد، و این نهایت بلندنظری و بزرگواری انصار را نشان می دهد.و در مرحله سوم می افزاید: " آنها مهاجران را بر خود مقدم می دارند هر چند شدیدا فقیر باشند" (و یؤثرون علی انفسهم و لو کان بهم خصاصة) ؛ و به این ترتیب" محبت" و" بلندنظری" و" ایثار" سه ویژگی پر افتخار آنها است.
در شهر مدینه خانواده ای زندگی می کرد که از همه جهات، انسان های شایسته و برتری بودند که یکی از اوصاف آنها ایثار آنها بوده است.
یکی از اوصاف والای اهل بیت ایثار و فداکاری است که می تواند الگوی همه انسان ها باشد و یکی از موارد ایثار ایشان مربوط به زمانی است که:حضرت حسن (علیه السّلام) و حضرت حسین (علیه السّلام) بیمار شدند. پیامبر گرامی (صلی الله وعلیه وآله) با جمعی از یارانشان به عیادت دو نوه و دو نور دیدۀ خود آمدند. در آن دیدار، رسول خدا (صلی الله وعلیه وآله) به حضرت امیر (علیه السّلام) فرمودند:«علی جان! اگر برای شفا یافتن و بهبودی فرزندانت می توانستی نذری کنی، خدا از سر مهر و کرامت آنان را سلامت ارزانی می داشت»امیرالمؤمنین (علیه السّلام) در همان لحظه با خدایش عهد بست و نذر نمود که اگر دو فرزندش سلامتی یابند سه روز روزه بدارد. از پی حضرت علی (علیه السّلام)، حضرت زهرا (علیها سلام) نیز نذر کرد و آن گاه «فضه» خادمۀ ایشان همان نذر را نمود. طبق بعضی از روایات امام حسن (علیه السّلام) و امام حسین (علیه السّلام) نیز نذر کردند که روزه بگیرند.چیزی نگذشت که هر دو شفا یافتند و خانوادۀ امام علی (علیه السّلام) برای وفای به نذر آماده شد؛ اما در خانه غذایی برای روزه داری یافت نمی شد. امام علی (علیه السّلام) سه صاع جو تهیه نمود. حضرت زهرا (علیها سلام)، یک سوم آن را آرد کرد و نان پخت. هنگام افطار، مسکینی بر در خانه آمد و گفت: «السلام علیکم اهل بیت محمد... سلام بر شما ای خاندان محمد (صلی الله وعلیه وآله)، مستمندی از مستمندان مسلمین هستم. غذایی به من بدهید. خداوند به شما از غذاهای بهشتی مرحمت کند».آن ها همگی مسکین را بر خود مقدم داشتند و سهم خود را به او دادند در حالی که چیزی جز آب نداشتند. روز دوم را هم چنان روزه گرفتند. موقع افطار وقتی که نان جو را برای غذا آماده کرده بودند، یتیمی بر در خانه آمد. این بار نیز ایثار کردند و غذای خود را به او دادند و بار دیگر با آب افطار کردند. روز بعد را نیز روزه گرفتند. به هنگام غروب اسیری بر در خانه آمد. باز سهم غذای خود را به او دادند. پس از انجام نذر هنگامی که صبح شد حضرت امیر (علیه السّلام) در حالی که دست دو پسر بزرگوارش را گرفته بود به خدمت پیامبر اکرم (صلی الله وعلیه وآله) رسید. هنگامی که پیامبر آن ها را مشاهده کردند، دیدند از شدت گرسنگی می لرزند. پیامبر اشک ریختند و فرمود:«این حالی را که در شما می بینم برای من بسیار گران است»سپس برخاستند و با آن ها حرکت کردند. هنگامی که وارد خانۀ حضرت زهرا (علیها سلام) شدند ایشان را در محراب عبادت دیدند در حالی که از شدت گرسنگی ضعیف شده و چشمهایش به گودی نشسته بود. پیامبر گرامی (صلی الله وعلیه وآله) اندوهگین شدند. در همین هنگام جبرئیل امین نازل شد و گفت:«ای محمد این سوره را بگیر. خداوند با چنین خاندانی به تو تهنیت می گوید» سپس سوره «هل اتی» (انسان یا دهر) را بر او خواند»بعضی گفته اند که از آیۀ۵؛ «ان الابرار...» تا آیۀ۲۱؛ «... کان سعیکم مشکورا» در این زمان نازل گشت.
مظهر ابرار بودن
این خانواده مظهر ابرار و نیکوکاران جهان و از مظاهر عبودیت خدا و از مصادیق بارز بندگان خالص اویند. آنان وفاکنندۀ به نذر خویش و خائفان از قیامتند. آن ها مظهر ایثارگری و حمایت از اقشار محروم جامعه (مسکینان، یتیمان و اسیران) و مظهر اخلاص و خداجویی در عرصۀ زندگی اجتماعی اند. نعمت های سرشار بهشتی، پاداش الهی اهل بیت (علیهم السّلام) و جلوۀ تقدیر و سپاس گذاری خداوند در قبال نیک کرداری آنان است. داستان مذکور در میان علمای شیعه مورد اتفاق نظر است و در بین اهل سنت نیز مشهور بلکه متواتر است. علامه امینی در «الغدیر» ۳۴ نفر از علمای معروف اهل سنت را نام می برد که این داستان را در کتاب های خود آورده اند. در «احقاق الحق» نیز نام ۳۶ نفر از اهل سنت برده شده است. علاوه بر این حافظ ابومحمد عاصمی از علمای اهل سنت کتابی در دو جلد به نام «زین الفتی فی تفسیر سورة هل اتی» تدوین کرده است. ابوجعفر اسکافی (متوفی ۲۴۰ه. ق) در رساله ای که در رد جا خط نوشته می گوید؛«ما تردید نداریم که احدی از صحابۀ پیغمبر برتر از علی بن ابی طالب نمی باشد...»انفاق علی متناسب با حال و وضع زاهدانه اش بود و او کسی است که در راه خدا مسکین و یتیم و اسیر را غذا داد و دربارۀ او و همسر و دو فرزندانش یک سورۀ کامل نازل گردیده است.
شعر ابو سالم
ابوسالم محمد بن طلحه شافعی (متوفی ۶۵۲ه. ق) شعری در این زمینه دارد:هم العروة الوثقی لمعتصم بها مناقبهم جاءت بوحی و انزالمناقب فی الشوری و سورة هل اتی و فی سورة الاحزاب یعرفها التالیو هم اهل بیت المصطفی فودادهم علی الناس مفروض بحکم و اسجالآنان برای کسی که به آن ها متوسل شود دستاویزی محکم اند که مناقبشان از راه وحی و انزال رسیده است. مناقب و فضایلی که در سورۀ «شوری» و «هل اتی» و «احزاب» آمده است، و تلاوت کنندگان قرآن آن ها را می شناسند. آنان اهل بیت مصطفی می باشند و دوستی آن ها به حکم الهی در منشور قرآن الزامی است. در کتاب «احتجاج» از امام علی (علیه السّلام) نقل شده در ضمن حدیثی که ایشان، برای مسلمانان بعد از مرگ عمر بن خطاب ایراد کرده اند:«شما را به خدا سوگند می دهم! آیا در میان شما غیر از من کسی هست که دربارۀ او و فرزندانش این آیه نازل شده باشد: «ان الابرار یشربون من کاس کان مزاجها کافورا...» تا آخر سوره؟ گفتند: «نه».در کتاب «خصال» در احتجاج امام علی (علیه السّلام) بر علیه ابوبکر فرمود:«تو را به خدا قسم می دهم! آیا صاحب آیۀ «یوفون بالنذر و یخافون یوما کان شره مستطیرا» منم یا تویی؟». گفت: «بلکه تویی». (جهت مطالعۀ بیشتر به کتب ذیل مراجعه شود: )
این موضوع درباره ماجرای اطعام نیازمندان در سه روزی بود که اهل بیت پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم روزه داشتند، غذای خود را دادند و فقط با آب افطار کردند.
ایثار اهل بیت علیهم السّلام در اطعام مسکین،یتیم و اسیر فقط برای تقرب به خدا :«ویطعمون الطعام علی حبه مسکینا ویتیما واسیرا انما نطعمکم لوجه الله لانرید منکم جزاء ولا شکورا.» «و به (پاس) دوستی (خدا) بینوا و یتیم و اسیر را خوراک می دادند ما برای خشنودی خداست که به شما می خورانیم و پاداش و سپاسی از شما نمی خواهیم.»
ایثار و انفاق در زمان نیاز
«علی حبه» آنها غذای خود را در عین اینکه به آن نیازمندند و دوست دارند به" مسکین" و" یتیم" و" اسیر" می دهند؛ اطعام کردن آنها ساده نیست، بلکه توام با ایثار در هنگام نیاز شدید است، و از سوی دیگر اطعامی است گسترده که انواع نیازمندان را از" مسکین" و" یتیم" و" اسیر" شامل می شود، و به این ترتیب رحمتشان عام و خدمتشان گسترده است.ضمیر در" علی حبه " به" طعام" باز می گردد، یعنی در عین اینکه علاقه به طعام دارند آن را انفاق می کنند، و به این ترتیب شبیه چیزی است که در آیه ۹۲سوره آل عمران آمده است: «لن تنالوا البر حتی تنفقوا مما تحبون» «هرگز به حقیقت نیکوکاری نمی رسید تا از آنچه دوست دارید انفاق کنید.»
خداوندمسلمانان اهل مدینه را موظف کرد به دستورات پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم عمل کنند حتی اگر بذل جان باشد.
اهل مدینه موظف به ایثار جان خود برای پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم :«ما کان لاهل المدینة ومن حولهم من الاعراب ان یتخلفوا عن رسول الله ولایرغبوا بانفسهم عن نفسه....» «مردم مدینه و بادیه نشینان پیرامونشان را نرسد که از (فرمان) پیامبر خدا سر باز زنند و جان خود را عزیزتر از جان او بدانند....»
پاداش و اجر ایثارگران
این آیه حق تخلف از رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلّم را از اهل مدینه و اعرابی که در اطراف آن هستند سلب نموده، سپس خاطرنشان می سازد که خداوند در مقابل این سلب حق، برای ایشان در برابر مصیبتی که در جهاد ببینند از قبیل گرسنگی و عطش و تعب و در برابر هر سرزمینی که بپیمایند و بدان وسیله کفار را به شدت خشم دچار سازند، و یا هر بلائی که بسر آنان بیاورند، یک عمل صالح در نامه عملشان می نویسد، چون در این صورت نیکوکارند و خدا اجر محسنین را ضایع نمی سازد.
اهمیت ایثارگری در دفاع از پیامبر
قرآن با استفاده از یک بیان عاطفی، همه افراد با ایمان را به ملازمت پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم و حمایت و دفاع از او در برابر مشکلات تشویق می کند، می گوید:جان شما از جان او عزیزتر، و حیات شما از حیات او با ارزشتر نیست، آیا ایمانتان اجازه می دهد او که پرارزشترین وجود انسانی است، و برای نجات و رهبری شما مبعوث شده به خطر بیفتد، و شما سلامت طلبان برای حفظ جان خویش از فداکاری در راه او مضایقه کنید؟! مسلم است تاکید و تکیه روی مدینه و اطرافش به خاطر آن است که در آن روز کانون اسلام مدینه بود، و الا این حکم نه اختصاصی به مدینه و اطراف آن دارد و نه مخصوص پیامبر صاست.این وظیفه همه مسلمانان در تمام قرون و اعصار است که رهبران خویش را همچون جان خویش، بلکه بیشتر گرامی دارند و در حفظ آنان بکوشند و آنها را در برابر حوادث سخت تنها نگذارند، چرا که خطر برای آنها خطر برای امت است.
بادیه نشینان اهل مدینه موظف به ایثار جان خود برای پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم بودند.
«ما کان لاهل المدینة ومن حولهم من الاعراب ان یتخلفوا عن رسول الله ولایرغبوا بانفسهم عن نفسه....» «مردم مدینه و بادیه نشینان پیرامونشان را نرسد که از (فرمان) پیامبر خدا سر باز زنند و جان خود را عزیزتر از جان او بدانند....»
منع از تخلف از دستورات پیامبر
کلمه" رغبت" میل خاصی است از تمایلات نفسانی، و رغبت در هر چیز میل کردن به طرف آن به منظور طلب نفع است، و رغبت از هر چیز به معنای دوری و بی میلی از آن و ترک آن است، و حرف" باء" در" بانفسهم عن نفسه" برای سببیت است، و معنای جمله را چنین می کند: " و ایشان را حقی نیست که بخاطر اشتغال به خود از آن جناب صرفنظر نموده، در مواقع خطر در جنگ ها و در سختی های سفر ترکش گویند، و خود سرگرم لذائذ زندگی گردند". این آیه حق تخلف از رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلّم را از اهل مدینه و اعرابی که در اطراف آن هستند سلب نموده، سپس خاطرنشان می سازد که خداوند در مقابل این سلب حق، برای ایشان در برابر مصیبتی که در جهاد ببینند از قبیل گرسنگی و عطش و تعب و در برابر هر سرزمینی که بپیمایند و بدان وسیله کفار را به شدت خشم دچار سازند، و یا هر بلائی که بسر آنان بیاورند، یک عمل صالح در نامه عملشان می نویسد، چون در این صورت نیکوکارند و خدا اجر محسنین را ضایع نمی سازد.
تقدم حفظ جان پیامبر
«و لایرغبوا بانفسهم عن نفسه» می تواند به معنای ایستادن در کنار پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم و می تواند مقدم نداشتن جان خود بر جان پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم باشد. در صورت دوم، مفاد آیه این می شود که باید برای حفظ جان پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم از جان مایه گذاشت.قرآن با استفاده از یک بیان عاطفی، همه افراد با ایمان را به ملازمت پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم و حمایت و دفاع از او در برابر مشکلات تشویق می کند، می گوید:جان شما از جان او عزیزتر، و حیات شما از حیات او با ارزشتر نیست آیا ایمانتان اجازه می دهد او که پرارزشترین وجود انسانی است و برای نجات و رهبری شما مبعوث شده به خطر بیفتد و شما سلامت طلبان برای حفظ جان خویش از فداکاری در راه او مضایقه کنید؟!
در باب ایثار در مواردی حتی گذشت از جان لازم است، چه این گذشت از جان برای حفظ جان پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم باشد و چه در سایر موارد که ایثار جان لازم شمرده شده است.
«ومن الناس من یشری نفسه ابتغاء مرضات الله والله رءوف بالعباد.» «و از میان مردم کسی است که جان خود را برای طلب خشنودی خدا می فروشد و خدا نسبت به (این) بندگان مهربان است.»
ایثار جان امتحان دینداری واقعی
این آیه همچون سایر آیات قرآن، مفهوم و محتوای کلی و عمومی دارد و در واقع نقطه مقابل چیزی است که در آیات قبل در مورد منافقان وارد شده بود. آن گروه مردمی خودخواه و خودپسند و لجوج و معاند بودند که از راه نفاق در بین مردم آبرویی کسب می کردند، و در ظاهر خود را مؤمن و خیرخواه نشان می دادند، اما کردارشان پرده از روی گفتارشان بر می داشت چرا که جز فساد در زمین و نابود کردن حرث و نسل کار دیگری نداشتند.ولی این گروه «من یشری...» تنها با خدا معامله می کنند و هر چه دارند حتی جان خود را به او می فروشند و جز رضا و خشنودی او چیزی خریدار نیستند و با فداکاری و ایثار آنهاست که امر دین و دنیا اصلاح و حق زنده و پایدار می شود و زندگی انسان گوارا و درخت اسلام بارور می گردد.
بشارت بهشت برای ایثارگران
«ان الله اشتری من المؤمنین انفسهم وامولهم بان لهم الجنة... فاستبشروا ببیعکم الذی بایعتم به وذلک هو الفوز العظیم.» «در حقیقت خدا از مؤمنان جان و مالشان را به (بهای) اینکه بهشت برای آنان باشد خریده است... پس به این معامله ای که با او کرده اید شادمان باشید و این همان کامیابی بزرگ است.»
ایثار جان، تجارتی بی نظیر
...
ایثار ، به معنی از خودگذشتگی و مقدّم داشتن دیگران بر خود است.
واژه ایثار بر وزن اِفعال از ریشه «ا ث ر» و به معنای مقدّم داشتن دیگری بر خود است اما گاه در معنایی وسیع تر به هرگونه ترجیح بین دو طرف گفته می شود. این مفهوم در اصطلاح به معنای مقدم شمردن دیگری بر خود در کسب سود و منفعتی یا پرهیز از ضرر و زیانی است که نهایت برادری و دوستی بین دو نفر را نشان می دهد. نقطه مقابل این خصلت انسانی را بخل دانسته اند که به معنای پرهیز از رساندن هرگونه سودی به دیگران است ، گرچه مساوات به معنای قرار دادن خویش در مرتبه ای همسان دیگران نیز مفهومی مقابل بخل به شمار می رود که البته در مقایسه با ایثار در رتبه ای پایین تر از آن قرار داشته و در نقطه وسط میان بخل و ایثار قرار دارد.
استعمال در قرآن
واژه ایثار در قرآن نیامده.اما هم خانواده های آن از همین باب، ۵ بار در قرآن به کار رفته است. ایثار در آیه نخست در مورد برگزیده شدن یوسف از میان برادرانش و در آیه دوم درباره بی توجهی ساحران به فرعون در برابر آیات الهی و در سومین آیه در مورد انصار که مهاجران را در نیازمندی ها بر خود مقدم می شمرند و در آیات چهارم و پنجم درباره مذمت ترجیح دنیا بر آخرت آمده است.کاربردهای گوناگون این واژه نشان می دهد که چنین اصطلاحی در عصر نزول شکل نگرفته بود و در قرآن تنها معنای لغوی آن به کار رفته، گرچه در آیه ۹ سوره حشر معنای لغوی مطابق با معنای اصطلاحی در آمده است، ازاین رو برای بررسی موضوع ایثار در قرآن باید به جستوجوی کلید واژه های دیگری باشیم که به نوعی در ارتباط معنایی با این اصطلاح است.در این بررسی به مفاهیمی همچون: بِرّ ، احسان ، اِطعام ۹ انفاق یا عناوینی نظیر فروش جان و مال به خداوند و در نقطه مقابل به مفاهیم بخل، شحّ یا عناوینی نظیر مقدّم داشتن خود بر پیامبر برمی خوریم.
رابطه ایثار و عرب قبل از اسلام
مفهوم ایثار بر اثر وجود پاره ای صفات اخلاقیِ مرتبط با آن مانند بخشش و مهمان نوازی و گذشت در نظام اخلاقی عرب قبل از اسلام برای مردم شبه جزیره مفهومی شناخته شده بود. آیات قرآن با امضای این رفتار نیک آن را در خدمت اهداف دین جدید قرار داده و گاه با ایجاد تغییراتی به اصلاح و تکمیل آن پرداخته است. مهم ترین آیه ایثار که به صراحت از آن یاد شده، درباه میزبانی صمیمانه انصار از مهاجران پس از مهاجرت مسلمانان مکّه به مدینه است:«والَّذینَ تَبَوَّءُو الدّارَ والایمنَ مِن قَبلِهِم یُحِبّونَ مَن هاجَرَ اِلَیهِم ولا یَجِدونَ فی صُدورِهِم حاجَةً مِمّا اوتوا و یُؤثِرونَ عَلی اَنفُسِهِم ولَو کانَ بِهِم خَصاصَةٌ». در این آیه از خصلت مهمان دوستی و جود و بخشش خالصانه مسلمانان مدینه نسبت به مهاجران مکّه یاد شده و ایثار آنان به رغم نیاز شدید خویش ستایش شده است.سپس با گذر از این ماجرای تاریخی به بیان این گزاره اخلاقی عام پرداخته شده که هرکس بتواند با پرهیز از بخل، صفت خویشتن دوستی افراطی خود را مهار کند همو رستگار شده است:«و مَن یوقَ شُحَّ نَفسِهِ فَاُولئِکَ هُمُ المُفلِحون» در آیه قبل از این آیه نیز خداوند از مهاجران یاد می کند که برای یاری خداوند و پیامبرش از ثروت و وطن خویش چشم پوشیده، در پی فضل الهی هجرت گزیدند:«لِلفُقَراءِ المُهجِرینَ الَّذینَ اُخرِجوا مِن دیرِهِم واَمولِهِم یَبتَغونَ فَضلاً مِنَ اللّهِ و رِضونًا ویَنصُرونَ اللّهَ ورَسولَهُ اُولئِکَ هُمُ الصّدِقون». همنشینی این دو گروه با تکیه بر وجود خصلت مشترکی میانشان ما را به عنصر اساسی مفهوم ایثار رهنمون می سازد.این دو گروه هر دو با گذر از خویشتن به آرمانی والاتر اندیشیده، در مسیر آن از هرگونه گذشتی دریغ نکردند.با مبنا قرار دادن این مؤلفه معنایی به آیات دیگری دست می یابیم که از جانبازی مؤمنان در راه دین جدید یاد می کند.
ایثار جانی
...
از مهمترین موارد از خودگذشتگی و ایثار امام علی علیه السّلام فداکاری ایشان در لیلة المبیت و خوابیدن در جای پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله وسلّم می باشد.
فداکاری و ایثارگری علی علیه السّلام در خفتن به جای پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم برای حفظ جان وی:«ومن الناس من یشری نفسه ابتغاء مرضات الله والله رءوف بالعباد.» «و از میان مردم کسی است که جان خود را برای طلب خشنودی خدا می فروشد و خدا نسبت به (این) بندگان مهربان است.»
شان نزول
در شان نزول آیه، وارد شده که امیرمؤمنان، علی علیه السّلام برای حفظ جان رسول الله صلی الله علیه و آله وسلّم در بستر وی خوابید با این که خطری جدی جان او را تهدید می کرد. در امالیشیخ از علی بن الحسین علیه السّلام روایت آمده که در ذیل جمله: " و من الناس من یشری نفسه... "، فرموده: این جمله در باره علی علیه السّلام نازل شده، که در شب هجرت در بستر رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلّم خوابید. روایات از طرق شیعه و سنی بسیار آمده که آیه نامبرده در باره شب فراش نازل شده، که تفسیر برهان به پنج طریق آن را از ثعلبی و دیگران نقل کرده است.
این مقاله در مورد ایثار و جایگاه فاطمه در نزد خدا و ادب او در مقابل فرمان الهی و پیامبر اسلام می باشد.
ایثار و انفاق در راه خدا ویژگی انسانهای مؤمن و صالح است که اعتقاد دارند در پی هر بخششی خداوند آنها را به جزای نیک رسانده و از عمل آنها راضی و خشنود می گردد. از جمله ایثارهایی که مرضی درگاه الهی قرار گرفته و فرشتگان نیز بدان افتخار می کنند، انفاق و گذشت فاطمه سلام الله علیهم و خانواده اش می باشد در روایت است که حسن و حسین علیه السّلام بیمار شدند. افراد خانواده به فرمان پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم و به منظور سلامتی آنها روزه گرفتند. وقت غروب آفتاب و زمان افطار مسکینی بر در منزل تقاضای غذا نمود. روزه داران غذایی را که برای خویش مهیا کرده بودند به او دادند و با آب افطار کردند. روز دوم یتیمی و روز سوم اسیری هنگام افطار در خواست غذا نمودند. فاطمه سلام الله علیهم و علی علیه السّلام همراه فرزندانشان غذای خود را به آنان بخشیدند. قرآن کریم ایثار و فداکاری فاطمه سلام الله علیهم و همراهانش را تحسین کرده و عمل خالصی را که برای رضایت پروردگار انجام داده بودند پذیرفت: «و یطعمون الطعام علی حبه مسکینا و یتیما و اسیرا انما نطعمکم لوجه الله لا نرید منکم جزاء و لا شکورا؛ هم بر دوستی او (یعنی خدا) به فقیر و طفل یتیم و اسیر طعام می دهند و (گویند) ما فقط برای رضای خدا به شما طعام می دهیم و از شما هیچ پاداش و سپاسی هم نمی طلبیم».
لطف خدا به فاطمه
در روایت است که علی علیه السّلام برای تهیه غذا دیناری قرض نمود. وقتی در کوچه پا نهاد تا حاجت خود را برآورد مقداد، از اصحاب، رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلّم را ملاقات کرد که در ساعات گرم و سوزان روز سرگردان بود و ناراحت به نظر می رسید. از احوال او پرسید متوجه شد او نیز برای تهیه غذای خانواده اش مشکل دارد. با کمال اخلاص دیناری را که برای رفع نیاز خود قرض نموده بود به مقداد داده و برای ادای نماز به سوی مسجد راه افتاد حضرت پس از نماز با رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلّم ملاقات نمود پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم فرمود: علی جان می توانم امشب مهمان شما باشم. علی علیه السّلام در حالی که از وضع خانه و نداشتن غذا مطلع بود نخواست درخواست پیامبر را رد نماید و با کمال بزرگواری با ایشان به خانه آمد. آنها مشاهده کردند فاطمه سلام الله علیهم در محراب عبادت مشغول راز و نیاز با خداست و پشت سرش ظرفی پر از غذا به چشم می خورد، فاطمه سلام الله علیهم با شنیدن صدای پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم از جایگاه خویش برخاست و در پی تقاضای آن حضرت ظرف غذا را مقابل وی نهاد. علی علیه السّلام پرسید فاطمه جان این غذا را از کجا آورده ای؟ تاکنون غذایی به این خوش رنگی و خوش بویی ندیده ام. پیامبر دست بر شانه علی علیه السّلام نهاد و فرمود: این برابر آن دیناری است که در راه خدا انفاق نمودی و سپس ادامه داد خداوند تو را همچون زکریا و فاطمه را همانند مریم مورد لطف قرار داد که هرگاه زکریا بر مریم وارد می شد نزد او رزق و روزی می یافت که خدا برایش فرستاده بود. «کلما دخل علیها زکریا المحراب وجد عندها رزقا قال یا مریم انی لک هذا قالت هو من عند الله؛ هر وقت زکریا به محل عبادت مریم می آمد نزد او روزی شگفت آوری می یافت. گفت ای مریم این روزی از کجا برای تو می رسد پاسخ داد که این از جانب خداست.»
هدیه ویژه فاطمه و جبران خدا
بخشش و ایثاری که در زمانی خاص با نیتی خدا پسندانه صورت گیرد. قطعا نزد خداوند از ارزش ویژه ای برخوردار بوده و دهنده اش به اجر و ثوابی بالاتر دست می یابد. دختران و پسران جوانی که تازه پا به زندگی مشترک گذاشته اند و با امید و آرزو به رؤیاهای خویش جامه عمل می پوشند از هر کس به استفاده از اندوخته ها و هدایای اطرافیان سزاوارترند.حضرت فاطمه سلام الله علیهم در شب عروسی خود با پایه گذاری این سنت حسنه، ایثار در وقت نیاز، فرمان قرآن را عملی ساخت. این گونه که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله وسلّم در شب عروسی دخترش لباسی تهیه نمود تا فاطمه سلام الله علیهم آن را به تن کرده و آن شب ویژه و به یادماندنی گردد. در همان لحظه زن بینوایی به در خانه رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلّم آمد و درخواست لباس کرد. فاطمه سلام الله علیهم به جز پیراهن شب عروسی که هدیه پدر بود لباس دیگر داشت که قبلا مورد استفاده قرار داده و کهنه شده بود. با تقاضای فقیر لباس را در بسته ای نهاد تا در راه خدا انفاق کند که ناگهان با یادآوری آیه: «لن تنالوا البر حتی تنفقوا مما تحبون؛ شما به نیکوکاری نمی رسید مگر آنکه هر چه را که در دست دارید در راه خدا انفاق کنید.» در تصمیم خود تجدید نظر کرد، لباس عروسیش را از تن درآورد و به بینوا داد و لباس کهنه را پوشید. هنگامی که خواستند فاطمه سلام الله علیهم را به خانه امیرمؤمنان ببرند فرشته وحی فرود آمد و پس از سلام به پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم فرمود: ای پیامبر خدا پروردگارت به تو سلام می رساند و دستور داده که درهایی نثار فاطمه نمایم و همراه من لباسی از بهشت است که باید به او هدیه کنم.
اطاعت و ادب فاطمه در برابر فرمان خدا
...
ایثار از برجسته ترین فضایل و ارزش های انسانی است که در قرآن و سخنان نورانی پیشوایان اسلام، از آن ستوده شده است؛ ازجمله قرآن کریم درباره ی ایثار جانی حضرت علی (علیه السلام) می فرماید: «و برخی از مردم برای به دست آوردن خشنودی خدا جان خویش را فدا می کنند».
«ایثار» در لغت از ریشه «أثر»، به معنای «برگزیدن» و «مقدم داشتن چیزی»
محمدمرتضی حسینی زبیدی، تاج العروس من جواهر القاموس، ج ۶، ص۱۰، بیروت، دار الفکر للطباعة و النشر و التوزیع، چاپ اول، ۱۴۱۴ق .    
ایثار و مشتقات آن، در قرآن در دو معنای متضاد به کار رفته است:الف. مقدم داشتن مثبت که از بزرگ ترین ارزش های اخلاقی است؛ مانند این آیه شریفه: «و یؤثرون علی أنفسهم و لو کان بهم خصاصة؛
حشر/سوره۵۹، آیه۹.    
ایثار از برجسته ترین فضایل و ارزش های انسانی است که در قرآن و سخنان نورانی پیشوایان اسلام، از آن ستوده شده است؛ ازجمله قرآن کریم درباره ی ایثار جانی حضرت علی (علیه السلام) می فرماید: «و برخی از مردم برای به دست آوردن خشنودی خدا جان خویش را فدا می کنند»
بقره/سوره۲، آیه۲۰۷.    
...

ایثار در دانشنامه ویکی پدیا

ایثار
ایثاردر لغت به معنی برگزیدن، عطاکردن، غرض دیگران را بر غرض خویش مقدم داشتن، منفعت غیر را بر مصلحت خود مقدم شمردن. در معنی اصطلاحی، نیز بدان معنی است که آدمی از روی قصد و نیت خیر، غیر را بر خود اختیار کند و او را بر خویشتن برگزیند. ایثار و دیگرگزینی عمل متعالی و اخلاقی است و در مقابل آن، استیثار و خودگزینی قرار دارد که جزو رذیلت های اخلاقی محسوب می گردد. ابوحفص می گوید: «الایثار أن تقدم حظوظ الاخوان علی حظک فی أمر آخرتک و دنیاک. (سلمی: ۱۲۲)
ایثار (به هندی: Gangaa Jamunaa Saraswati) فیلمی محصول سال ۱۹۸۸ و به کارگردانی منموهان دسای است. در این فیلم بازیگرانی همچون آمیتاب باچان، میتون چاکرابورتی، میناکشی سشادری، جایا پرادا، آمریش پوری، نیروپا روی، بهارات بوشان، آریونا ایرانی ایفای نقش کرده اند.
ایثار (به سوئدی: Offret) نام آخرین فیلم آندری تارکوفسکی کارگردان اهل شوروی است که در سال ۱۹۸۶ ساخته شد. تارکوفسکی مدت کوتاهی بعد از ساخت این فیلم از دنیا رفت.
ایثار جان گونه ای خودکشی که به نفع دیگران صورت می پذیرد. پریدن روی نارنجک یکی از نمونه های آن است. امیل دورکیم معتقدند در برخی قبیله ها این یک وظیفه به شمار می آید؛ همچون زمانی که زن پس از مرگ شوهر، خود را می کشد (رسم ساتی و یا زمانی که فردی که پیر و ناکارآمد است، خود را از بین می برد (پیرکشی). اما دورکیم معتقد است چنین خودکشی هایی در جهان غرب دوران مدرن کم تر اتفاق می افتد چراکه به گفته وی: «شخصیت فردی به شدت در حال جدا شدن از شخصیت جمعی فرد است.» ایثار جان به عنوان یک استراتژی پایدار تکاملی نیز توصیف شده است. ایثار جان در هند سابقه ای طولانی دراد. حتی در دارماشاستراس بدان اشاره شده است.عده ای خودسوزی را نوعی ایثار جان یا «خودکشی باارزش» می دانند.
در مبحث نظریه بازی ها و تکامل، یکی از مکانیسم هایی که باعث استمرار در بروز رفتارهای مشارکتی می شود، بخصوص آن دسته از این رفتارها که بدون هیچ چشم داشتی انجام می شوند، رقابت در قالب ایثار است. این نوع از رفتار در دسته بزرگی از تعاملات اجتماعی همچون تعاملات بین حیوانات، دوستان، سیاستمداران و ... بروز پیدا می کند. علت طرح شدن این نظریه را می توان این دانست که نظریه از خود گذشتگی متقابل، تنها می تواند آن دسته از رفتارهایی را که منجر به کسب سود در آینده می شوند توجیه کند؛ بنابراین در شرایطی که جبران یا تلافی در کار نباشد، این نظریه در توجیه ایثارناکام می ماند. شایان ذکر است که «ازخودگذشتگی» در اینجا به مفهومی فراتر از معنی لغوی خود اشاره دارد که این مفهوم در ادامه این مقاله برای خواننده روشن تر خواهد شد.
ایثار مؤثر فلسفه و جنبشی اجتماعیست که شواهد و منطق را برای تعیین مؤثرترین شیوه های بهبود جهان به کار می برد. هدف ایثارگران مؤثر در نظر گرفتن همهٔ نتایج و کنش ها، و آنگاه اقدام به شیوه ایست که بهترین اثرات مثبت را به همراه بیاورد. این رویکرد وسیع شواهد-بنیان است که ایثار مؤثر را از ایثار یا امور خیریه سنتی متمایز می کند. با این که نسبت قابل توجهی از ایثارگران مؤثر بر بخش ناسودبر تمرکز کرده اند، فلسفهٔ ایثار مؤثر قابلیت اعمال بسیار وسیعتری دارد، مثلاً در خصوص اولویت بندی پروژه های علمی، شرکت ها، و سیاست هایی که تخمین زده می شود صرفه جویی کرده و بیشترین جان ها را حفظ کنند. افراد سرشناس مرتبط با این جنبش عبارتند از پیتر سینگر، داستین موسکوویتز و توبی ارد.
پانت ایثار (به انگلیسی: Puneet Issar) (زاده ۱۲ سپتامبر ۱۹۵۸(1958-09-12) ) بازیگر و کارگردان هندی است.
از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به آماده اشاره کرد.
حماسهٔ ایثار نام یک مجموعهٔ تلویزیونی ایرانی به کارگردانی «کاظم بلوچی» است که در سال ۱۳۷۲ تولید و از شبکه ۱ سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش گردید.
ایثار، دهستانی است از توابع بخش مروست شهرستان خاتم در استان یزد ایران.
شهرک ایثار ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
شهرک ایثار (خرامه)
شهرک ایثار (داراب)
نشان ملی ایثار یکی از نشانهای ملی ایران است که طبق قانون و بر اساس آیین نامه اعطای نشان های دولتی موضوع تصویب نامه شماره ۱۲۳۳۴۰ مورخ ۳۰/۸/۱۳۶۹ به تشخیص نهادها به افراد واجد شرایط اعطا می شود. خانواده هایی که سه فرزند خود را در دفاع در برابر تجاوز عراق از دست داده اند از دریافت کنندگان نشان ملی ایثار هستند. تعداد افرادی که تا کنون این نشان را دریافت کرده اند به هزار نفر نمی رسد.

چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

نقل قول های ایثار

ایثار فداکاری و قربانی موضوع این صفحه است.
• «معلمی شغل نیست، هنر است، عشق و ایثار و فداکاری است.» -> حسن روحانی

ارتباط محتوایی با ایثار

ایثار را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Google Plus Twitter LinkedIn

پیشنهاد کاربران درباره معنی ایثار

ابوماجد ١٣:١٧ - ١٣٩٧/٠٦/٢٦
ايثار داراي دو درجه مي باشد: 1- اينکه خَلق را بر خود ترجيح دهي. 2- اينکه رضاي الله را بر رضاي ديگران و اقرباء ترجيح دهي.
|

رومین میرزایی5/3 ١٤:٣٢ - ١٣٩٧/٠٨/٢٩
بخشیدن
|

علی ١٢:١١ - ١٣٩٧/٠٩/٠٩
از جان گذشتن
|

سارینا سلیمانی ٢١:٢٥ - ١٣٩٧/٠٩/١٦
جانبازی
|

سلینا ٢١:٢٩ - ١٣٩٧/١٠/٢٤
فدا کردن جان - از خود گذشتگی - شجاعت
|

شهریار آریابد ٠٨:٤٤ - ١٣٩٧/١٢/١٢
در پهلوی " هدمان " برابر نسک فرهنگ برابرهای پارسی واژگان بیگانه از ابوالقاسم پرتو .
|

پیشنهاد شما درباره معنی ایثار



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• ثبت نام وام مسکن بنیاد شهید   • فیش حقوقی جانبازان حالت اشتغال   • حقوق ایثارگران   • بنیاد شهید و امور ایثارگران تهران   • جدیدترین اخبار ایثارگران   • فیش حقوقی کارکنان بنیاد شهید   • مطالبات ایثارگران   • ایثارگران ارتش   • معنی ایثار   • مفهوم ایثار   • تعریف ایثار   • معرفی ایثار   • ایثار چیست   • ایثار یعنی چی   • ایثار یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی ایثار
کلمه : ایثار
اشتباه تایپی : hdehv
آوا : 'isAr
نقش : اسم
عکس ایثار : در گوگل


آیا معنی ایثار مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 94% )