انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

98 1062 100 1

ایرانیان

/'irAniyAn/

معنی ایرانیان به فارسی

ایرانیان
تراژدی اثر [ اشیل ] در باب جنگهای ایران و یونان و شکست سالامین ( ۴۲۷ ق . م . )
با سرمایه یکصد و شصت میلیون ریال که پنجاه در صد آن پرداخته شده است و از روز دهم بهمن ماه ۱۳۳۸ ه. ش . رسما آغاز به کار کرد . بانک مذکور برای انجام معاملات ارزی در سراسر جهان آماده است .

ایرانیان در دانشنامه اسلامی

ایرانیان
ایرانیان از اعلام غیر مصرّح قرآن کریم است.
مفسران بسیاری ذیل آیات ۵۴ مائده ؛ ۱۳۳ نساء ؛ ۳۹ توبه ؛ ۲۹ روم و برخی آیات دیگر از آن ها یاد کرده و این آیات را بر آنان تطبیق داده اند.
ریشه لغوی
واژه ایرانیان برگرفته از «آریاییان» یا «آریانا» و بر پایه قولی دیگر، از «أئیریَّنَ وَئجَه-ایران ویج» سرزمین اولیه آریایی ها گرفته شده و ایی رِیا یا أئیریّن نام قوم ایران بوده که به تدریج به آران و ایران مبدل شده است.
جد ایرانیان
برخی منابع اسلامی آن ها را از نسل یافث بن نوح ، ایرَج، ایران بن أفریدون و فارِس بن باسور (یاسور) بن سام بن نوح (علیه السلام)، و مطابق قولی از فرزندان اسحاق بن ابراهیم (علیهما السلام) دانسته اند. ایرانیان که در منابع اسلامی از آن ها به «فُرْس» تعبیر می شود به ساکنان سرزمین ایران (ایرانشهر) اطلاق می شود.
محدوده سرزمین
...
ایرانیان، قومی نیرومند و دارای کشوری پهناور با پیشینه تمدنی طولانی و در همسایگی شرقی جزیرة العرب هستند.
برخی مفسران، مقصود از «قوم یحبهم» در آیه ۵۴سوره مائده را ایرانیان دانسته اند که خداوند ضمن هشدار به مرتدان عرب، ویژگی های برجسته این قوم را بر شمرده و آنان را از یاوران دین معرفی کرده است.
فرمایش رسول خدا درباره ایرانیان
از رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلّم روایت شده که شخصی از معنای این آیه پرسید، حضرت دست به شانه سلمان نهاد و فرمود: این است و اهل محل این، آن گاه فرمود: اگر دین به ستاره ثریا آویزان باشد مردمی از ابنای فارس بدان دست می یابند. در روایت دیگری می خوانیم هنگامی که از پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم درباره این آیه سؤال کردند، دست خود را بر شانه" سلمان" زد و فرمود: " این و یاران او و هموطنان او هستند".و به این ترتیب از اسلام آوردن ایرانیان و کوشش ها و تلاش های پرثمر آنان برای پیشرفت اسلام در زمینه های مختلف، پیشگویی کرد.
ایرانیان جایگزین اعراب
براساس برخی از روایات، مقصود از «قوما غیرکم» در آیات ۳۹سوره توبه و ۳۸سوره محمد ایرانیان هستند که خداوند با تهدید سست عنصران عرب به جایگزین کردن ایرانیان به جای آنان وعده داده است؛ همچنین مقصود از عبارت «و آخرین منهم» در آیه ۳سوره جمعه را ایرانیان دانسته اند که آیه اشاره به گرویدن آنان به پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم دارد.
قدرت و توانمندی ایرانیان
...
بنا بر تحقیق و جست وجو در برخی کتاب های تاریخی و مقاتل، سخن از کسانی است که احتمال ایرانی بودن آنها وجود دارد که در حماسه جاوید عاشورا، نقشی ماندگار داشته اند. با توجه به بافت جمعیتی کوفه، احتمال حضور ایرانیان در سپاه عمر بن سعد نیز مطرح می شود.
در سال ۶۱ هجری برابر با قیام امام حسین (علیه السلام) هنوز مردم ایران با ابعاد فضایل اهل بیت (علیهم السلام) آشنایی نداشتند و بیشتر تحت تأثیر اوضاع فرهنگی، سیاسی و اجتماعی جامعه آن زمان بودند که براساس سیاست خلفا اداره می شد.به علاوه، بنای امام حسین (علیه السلام) بر این نبود که با لشکری که دارای آرایش نظامی و جنگی است، به سوی عراق حرکت کند، تا این سؤال پیش آید که چرا ایرانیان به کمک امام حسین نشتافتند؛ وگرنه ایرانیان از دیرباز در زمرهموالیان اهل بیت بوده و همواره خوش درخشیده اند. شاهد این امر که مردم ایران دل باخته اهل بیت بوده و هستند، این است که بعد از شهادت امام حسین (علیه السلام) که مردم با مظلومیت امام حسین و جنایات یزید آشنا شدند، ایرانیانی در قیام مختار که به عنوان خون خواهی امام حسین (علیه السلام) صورت گرفت، شرکت نمودند. برخی مورخان می نویسند: این موالی (ایرانیان و سایر عجم ها) که در کوفه فراوان بودند و کسب و تجارت کوفه غالباً در اختیار آنان بود، به سپاه خون خواهان شهدای کربلا پیوستند. فزونی آنان در لشکر مختار و ابراهیم و توجه این دو فرمانده به ایشان، به حدی بود که خشم اشراف عرب را برمی انگیخت. این وضع، ادامه داشت تا این که در زمان قیام زید بن علی، بیشتر موالی عراق، ایرانیان ری، جرجان و خراسان نیز تحت تأثیر قیام وی قرار گرفتند.
حضور موالیان در کربلا
بخشی بزرگ از حماسه و شور و جان فشانی در صحنه پایداری عاشورا، از آن موالیان است، چه وابستگان به بنی هاشم که همراه با اهل بیت (علیهم السلام) از مدینه به کربلا آمده بودند و چه وابستگان به قبایل اصحاب امام حسین (علیه السلام) که از کوفه اعزام شده بودند. برخی موالی حاضر در میدان کربلا همان ایرانیان ساکن کوفه اند.
معنای موالی
واژه «مولی» و «موالی» و «موالیان» در معانی مختلفی چون: «هم پیمان» و یا «بسته» به قبیله آمده است، نه در مفاهیمی مانند «غلام» و «برده» که در ترجمه های عامیانه به چشم می آید. اخیراً که به مسائل تاریخی با رویکردی کاوشگرانه تر نگریسته می شود، توجه بدین مفهوم بیشتر دیده می شود؛چنان که علامه شعرانی نیز در ترجمه «نفس المهموم»، اثر ارزنده شیخ عباس قمی، می نویسد:«مولی، را در این کتاب به معنای "بسته" ترجمه می کنیم. موالی جمع "مولی" به بستگان؛ یعنی کسی که عرب نیست یا به یکی از قبایل عرب بسته می شود و یا پیمان می بندد و آن طایفه ملزم می شدند که او را حفظ کنند و میراث او برند و اگر جنایتی کند، غرامتش را بپردازند که در فقه نیز "ولاء عتق" و "جریره" گویند». با این همه، واژه یادشده، شامل غیر اعراب است، چه ایرانیان ساکن در سرزمین های اسلامی و چه رومیان و عبریان و سیاه پوستان آفریقایی؛ اما چون ایرانیان بیشترین جمعیت موالی ساکن کوفه را تشکیل می دادند، منظور از «موالی» که در منابع تاریخی مربوط به حماسه عاشورا دیده می شود، غالباً شامل ایرانیان است؛ مگر کسانی که به برخی قراین چون داشتن پسوندی خاص یا ویژگی ظاهری مانند «اسود» بودن ـ که غالباً شامل سیاه پوستان آفریقایی تبار است ـ شناخته می شوند.
ایرانیان حاضر در کربلا
...
در خصوص جایگاه و نقش ایرانیان در ترویج اسلام و نقش آنان در دوران قبل از ظهور با مراجعه به منابع و تفسیر و بررسی روایات مربوط به ایرانیان، می توان به این نتیجه رسید که این روایات و اخبار بیش از آنکه مربوط به گذشته باشد، مربوط به آینده است. البته این گونه روایات در منابع حدیث اهل سنت بیش از شیعه وجود دارد. در روایات مربوط به حضرت مهدی(عج) و زمینه سازی حکومت آن بزرگوار، ایرانیان و یمنی ها دارای سهم بسزایی بوده و کسانی هستند که به مقام ایجاد زمینه مناسب برای ظهور آن حضرت و شرکت در نهضت وی نائل می شوند ... و همچنین افراد شایسته ای از مصر و مؤمنان حقیقی از شام و گروه هایی از عراق نیز از این فیض بهره مند می شوند و همین طور سایر دوستداران آن حضرت که در گوشه و کنار جهان اسلام پراکنده هستند، از این موهبت برخوردار می شوند، آنان از یاران ویژه و مشاورین آن حضرت ارواحنافداه می باشند.
اینک در ابتداآیات مربوط به بحث را مورد بررسی قرار می دهیم و در ادامه روایاتی را که پیرامون ایرانیان به طور عموم وارد شده است مورد نظر قرار می دهیم.

← تعابیر ایرانیان در آیات و روایات
 ۱. ↑ محمد،آیه۳۸.    
سایت پژوهه    
...
ایرانیان و یونانیان، نوشته پلوتارخ (تارک) ، ترجمه احمد کسروی است.
این کتاب، ترجمه فارسی گزیده ای از سرگذشت ها (زندگی ها)، نوشته پلوتارخ یونانی است که نه به انگیزه شرح رویدادهای تاریخی، که برای روشن ساختن گوشه و کنار زندگی گروهی از مردان نامور روم و یونان در سده نخست میلادی، به یونانی نوشته شد و گزارش هایی از دوران افسانه ای «رومولوس» و «اودیسه» تا نزدیک به نیم قرن پیش از دوره نویسنده در بر دارد. این کتاب تنها به سال های زندگی و رفتارهای ویژه آن قهرمانان نمی پردازد، بلکه از درون خانه ها و رازهای آنان نیز گزارش می دهد و در کنار شرح حال قهرمانی یونانی، به شرح زندگانی قهرمانی رومی نیز می پردازد و از این رو، بر پایه زندگی افراد به بازگویی رویدادها می پردازد و همواره پای سنجش دو تمدن بزرگ یونان و روم در میان می آید. گزیده فارسی این کتاب، زندگی نامه قهرمانانی را در بر دارد که تاریخچه آنان دست کم در پاره ای از زندگی شان به ایران یا شاهان ایرانی پیوند خورده است.
بسیاری از خردمندان و ادیبان و هنرآفرینان جهان از کتاب پلوتارخ سود برده و از درون مایه آن برای آفریدن نمایش نامه ها و داستان ها و منظومه ها بهره گرفته اند؛ چنان که دست مایه ویلیام شکسپیر، نمایش نامه نویس توانای انگلیسی، در تراژدی معروف «جولیوس قیصر» همین کتاب بود. وی هم چنین در برگرداندن نظم هایی از این کتاب به نثر کوشید. بسیاری از شرح حال نویسان و مورخان نیز به نوشته های پلوتارخ در این کتاب استناد کرده اند.
برخی از داستان ها و تاریخچه های کتاب پلوتارخ در باره ایران مانند سرگذشت اردشیر دوم هخامنشی و داستان الکساندر و حادثه کراسوس، جز در این کتاب، دست یافتنی نیستند.
دوره زندگی دوازده قهرمان گزیده شده از سرگذشت ها، از دید زمانی یک سان نبوده و از این رو، شرح حالشان بر پایه درازی یا کوتاهی دوره آنان، پیش تر یا پس تر آمده است. نویسنده مردانگی و آزادگی را دوست می داشت و در کتاب خود هنگامی که از این آراستگی ها یاد کرده، آنها را ستوده و همه جا نامشان را به نیکی برده و مخالفان این خوی ها را نکوهیده است. بنا بر این، وی را به آموزگار اخلاق بیشتر مانند کرده اند تا تاریخ نگار. شیوه نوشتار او بسیار ساده و روشن و از عبارت پردازی بی جا و لفافه تشبیه و کنایه تهی است. وی هم چنین، به رغم یونانی بودنش خود را با دیگران متفاوت نمی داند و کردارهای نیکوی ایرانیان و شاهان ایران را نیز بازگو می کند و گاهی در سنجش یونانیان و ایرانیان به هواداری ایرانیان بر می خیزد و یونانیان را نکوهش می کند.
ایرانیان و یونانیان، نوشته پلوتارخ (تارک)، ترجمه احمد کسروی می باشد.این کتاب، ترجمه فارسی گزیده ای از سرگذشت ها (زندگی ها)، نوشته پلوتارخ یونانی است که نه به انگیزه شرح رویدادهای تاریخی، که برای روشن ساختن گوشه و کنار زندگی گروهی از مردان نامور روم و یونان در سده نخست میلادی، به یونانی نوشته شد و گزارش هایی از دوران افسانه ای «رومولوس» و «اودیسه» تا نزدیک به نیم قرن پیش از دوره نویسنده در بر دارد.
این کتاب تنها به سال های زندگی و رفتارهای ویژه آن قهرمانان نمی پردازد، بلکه از درون خانه ها و رازهای آنان نیز گزارش می دهد و در کنار شرح حال قهرمانی یونانی، به شرح زندگانی قهرمانی رومی نیز می پردازد و از این رو، بر پایه زندگی افراد به بازگویی رویدادها می پردازد و همواره پای سنجش دو تمدن بزرگ یونان و روم در میان می آید. گزیده فارسی این کتاب، زندگی نامه قهرمانانی را در بر دارد که تاریخچه آنان دست کم در پاره ای از زندگی شان به ایران یا شاهان ایرانی پیوند خورده است. بسیاری از خردمندان و ادیبان و هنرآفرینان جهان از کتاب پلوتارخ سود برده و از درون مایه آن برای آفریدن نمایش نامه ها و داستان ها و منظومه ها بهره گرفته اند؛ چنان که دست مایه ویلیام شکسپیر ، نمایش نامه نویس توانای انگلیسی، در تراژدی معروف «جولیوس قیصر» همین کتاب بود. وی هم چنین در برگرداندن نظم هایی از این کتاب به نثر کوشید. بسیاری از شرح حال نویسان و مورخان نیز به نوشته های پلوتارخ در این کتاب استناد کرده اند. برخی از داستان ها و تاریخچه های کتاب پلوتارخ درباره ایران مانند سرگذشت اردشیر دوم هخامنشی و داستان الکساندر و حادثه کراسوس، جز در این کتاب، دست یافتنی نیستند.
ساختار کتاب
دوره زندگی دوازده قهرمان گزیده شده از سرگذشت ها، از دید زمانی یک سان نبوده و از این رو، شرح حالشان بر پایه درازی یا کوتاهی دوره آنان، پیش تر یا پس تر آمده است. نویسنده مردانگی و آزادگی را دوست می داشت و در کتاب خود هنگامی که از این آراستگی ها یاد کرده، آنها را ستوده و همه جا نامشان را به نیکی برده و مخالفان این خوی ها را نکوهیده است. بنابراین، وی را به آموزگار اخلاق بیشتر مانند کرده اند تا تاریخ نگار. شیوه نوشتار او بسیار ساده و روشن و از عبارت پردازی بی جا و لفافه تشبیه و کنایه تهی است. وی هم چنین، به رغم یونانی بودنش خود را با دیگران متفاوت نمی داند و کردارهای نیکوی ایرانیان و شاهان ایران را نیز بازگو می کند و گاهی در سنجش یونانیان و ایرانیان به هواداری ایرانیان بر می خیزد و یونانیان را نکوهش می کند.
محتوای کتاب
...
ایرانیان از آغاز ظهور اسلام به این دین مقدس علاقه نشان دادند.
اینکه گفته شود همه ایرانیان در زمان حکومت عمر مسلمان شده و عمر در مسلمان شدن آنان نقش عمده داشته است؛ این احتمال پذیرفتنی نیست؛ زیرا قبل از فتح ایران توسط اعراب و مسلمانان، عده ای از ایرانیان در کشورهای دیگر وجود داشته و آنها در بدو ظهور اسلام مسلمان شده اند.شهید مطهری در این باره می نویسد: «علاقه ایرانیان به دین مقدس اسلام از همان آغاز ظهور دین مقدس شروع شد. قبل از آن که شریعت مقدس اسلام توسط مجاهدان مسلمان به این سرزمین بیاید، ایرانیان مقیم یمن به آیین اسلام گرویدند و با میل و رغبت به احکام قرآن تسلیم شدند و از جان و دل در ترویج شریعت کوشش نمودند و حتی در اسلام و مبارزه با مخالفان نبی اکرم (صلی الله علیه و آله وسلم) جان سپردند».
اسلام آوردن بحرینی ها
هم چنین در زمان حیات پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله وسلّم)، در اثر تبلیغات اسلامی عده زیادی از مردم بحرین که در آن روز محل سکونت ایرانیان مجوس و غیر مجوس بود، به این آیین آسمانی درآمدند و حتی حاکم آن جا که از طرف پادشاه ایران تعیین شده بود، مسلمان شد. اولین اسلام آوردن گروهی ایرانیان، در یمن و بحرین بوده است. البته اگر از نظر فردی در نظر بگیریم، شاید اولین مسلمان ایرانی سلمان فارسی است و چنان که می دانیم اسلام این ایرانی جلیل القدر آن قدر بالا گرفت که به شرف «سلمان منا اهل البیت»، نایل شد.
قول صحیح
احتمال دوم آن است که برخی ایرانیان در زمان حکومت عمر به سبب نفوذ اسلام در ایران و رفتار مسلمانان، مسلمان شده باشند. این نگرش قابل قبول است؛ زیرا برخی ایرانیان در زمان حکومت عمر بعد از جنگ های متعدد و پیروزی اعراب مسلمان بر ایران، مسلمان شدند.یکی از آثار مهم پیروزی مسلمانان نفوذ گسترش اسلام در ایران بود. هرگاه کشوری در جنگ پیروز گردد، فرهنگ و سنت و باورهای دینی و سیاسی فاتحان بر کشور مغلوب اثر می گذارد. بعد از فتح ایران، برخی مسلمانان رفتار معقول و منطقی با ایرانیان داشتند و برخی ایرانیان تحت تأثیر قرار گرفتند. رفتار مسلمانان و جاذبه های اسلامی از یک سو و زمینه های پذیرش اسلام توسط ایرانیان از سوی دیگر موجب شد که برخی ایرانیان اسلام بیاورند.زمینه های پذیرش اسلام از سوی ایرانیان و علاقه آنها به دین مقدس اسلام و خدمات آنها نسبت به اسلام، موجب شد که برخی معصومان (علیهم السلام) از ایرانیان ستایش نمایند.
نتیجه بحث
...
تاریخ بیداری ایرانیان، کتابی در تاریخ مشروطیت ، تألیف ناظم الاسلام کرمانی است.
این کتاب از منابع مهم مورخان تاریخ مشروطیت بوده است.

مولف
مؤلف کتاب، میرزامحمد ملقب به ناظم الاسلام، در ۱۲۸۰ در کرمان به دنیا آمد.

← تحصیلات
ناظم الاسلام سبب تألیف تاریخ بیداری ایرانیان را عاری بودن کتب تاریخی ایران از جنبه های عبرت آموز برای آیندگان ذکر کرده و نوشته است که پیوسته در این اندیشه بوده که به سبک مورخان اروپایی کتابی در تاریخ ایران بنگارد و نکات تاریخی را در آن مندرج سازد.

آغاز تالیف
...
تاریخ بیداری ایرانیان نوشته محمد بن علی ناظم‎ الاسلام کرمانی می باشد.
موضوع کتاب، تاریخ مشروطیت است و از منابع مهم مورخان در این باره به شمار می رود. نویسنده سبب تألیف تاریخ بیداری ایرانیان را تهی بودن کتاب های تاریخی ایران از ویژگی های عبرت آموز برای آیندگان دانسته و به گفته خودش همواره در این اندیشه بوده است که به شیوه آثار مورخان اروپایی، کتابی در تاریخ ایران بنویسد و نکته های تاریخی را در آن بیاورد. وی از دوم ذی الحجه 1322، دیده ها و شنیده های خود را درباره انقلاب مشروطه و بیداری ایرانیان ثبت کرد.
این اثر از اوایل 1128 هجری قمری به صورت 55 جزوه شانزده صفحه ای به همت خود نویسنده منتشر می شد و پس از آن، در اسفند 1332 با نظارت سید محمد هاشمی کرمانی دوباره به چاپ رسید. نویسنده به محافل آزادی خواهان آن روزگار راه داشت. و می توانست گفت وگوهای آنان را یادداشت کند. وی نظر خود را نیز بر آنها می افزود و نخست به نشر بخشی از یادداشت هایش به صورت پاورقی در روزنامه کوکب دُرّی می پرداخت که خود مدیر و ناشرش بود. نسخه کنونی، سه بخش (جلد) دارد که در یک مجلد به چاپ رسیده است. نثر کتاب ساده و روان است، اما مؤلف در جاهای فراوانی از آن، از واژگان فرنگی بهره می گیرد و آنها را به صورت های گوناگونی در متن ضبط می کند. ادوارد براون، کتاب را از دید سبک و جمله بندی و استناد، بر تاریخ های عمومی و پر از لفظ پردازی کسانی مانند رضا قلی خان هدایت و لسان الملک (میرزا محمدتقی خان سپهر) برتر دانسته است.
ناظم الاسلام رسالت بزرگِ «حفظ سنگر تاریخ نویسی مشروطه» را بر عهده خود می دید و از این رو، اعتراف می کرد که در «یومُ التوپ» بر اثر ترس از کشته شدن، از حضور در صحنه منازعه خودداری کرده است تا فرصتی برای نوشتن این تاریخ داشته باشد.
مقدمه ای بلند از نویسنده پیش از جلد اول کتاب وجود دارد که به شرح حال آزادی خواهانی مانند سید جمال الدین اسدآبادی و میرزا رضا کرمانی، روحانیانی چون سید محمد طباطبایی و دولت مردان ترقی خواهی چون میرزا حسین خان سپه سالار و امیرکبیر می پردازد. ناظم الاسلام نقطه آغازین ترقی ایرانیان را دوران صدارت امیرکبیر می داند و حالات ناصر الدین شاه و مظفر الدین شاه را شرح می دهد و آنان را پادشاهانی «دمدمی مزاج» و «ساده لوح» می خواند. او هم چنین شرح مبسوطی درباره امتیازنامه رژی نوشته و به دعوای میان علما و دربار بر سر این امتیاز پرداخته و نامه ها و تلگرام های فراوان این دو گروه را به یک دیگر آورده است.
یکی از اقسام تاریخ نگاری در ایران از قرن چهارم تا پایان دوره قاجار، تاریخ نگاری عمومی است.
مؤلفان آثار تاریخ نگاری عمومی، جهان بینی اسلامی داشتند و در تألیف تاریخ جهان بیش تر به روایت های ایرانی و اسلامی توجه می کردند و به تاریخ یونان و روم و چین و هندِ پیش از اسلام کمتر می پرداختند.
روش نگارش
مورخان تاریخ نگاری عمومی آثار خود را از خلقت عالم آغاز می کردند و پس از شرح آفرینش آدم و سرگذشت پیامبران، به تاریخ اساطیری ایران از کیومرث (نخستین انسان و نخستین پادشاه) می پرداختند و تا پایان عهد ساسانی را می نوشتند. سپس تاریخ اسلام را از زندگانی پیامبر اکرم و تاریخ سلسله های ایرانی را تا عصر خویش می نگاشتند؛ ازین رو تاریخ عمومی تقریباً به صورت خلاصه ای از تاریخ سلسله ها و تاریخ های محلی در آمد. برخی از این آثار به ترتیب سال ها نوشته شده است، اما گاه مورخان در گزارش رخدادهای سال مورد نظر، وقایع سال های پیشین را نیز بازگو کرده اند.
اولین تاریخ های عمومی
کهن ترین تاریخ عمومی به جا مانده به زبان فارسی، تاریخ بلعمی (ترجمه و تألیف در ۳۵۲ بر پایه تاریخ طبری) نوشته ابوعلی بلعمی است. نثر و شیوه تاریخ نگاری تاریخ بلعمی، سرمشق مؤلفان بعدی شد. زین الاخبار (تألیف در نیمه اول سده پنجم) نوشته عبدالحی بن ضحاک گردیزی نیز از نخستین تاریخ های عمومی موجود است. مجمل التواریخ و القَصص یکی دیگر از تاریخ های عمومی است که مؤلفی گمنام آن را به شیوه تاریخ بلعمی در ۵۲۰ نوشته است. ابوعَمْرو عثمان بن محمد جوزجانی مشهور به منهاج سراج نیز در ۶۵۸ طبقات ناصری را نوشت.
دوره ایلخانان
...
تاریخ نگاری محلی در ایران در سده های نخستین اسلامی به عربی و از اواخر سده پنجم به فارسی نوشته می شد.
تاریخ های محلی موجود نشان می دهند که مورخان محلی، از یک شیوه خاص پیروی نمی کردند.آداب و رسوم رایج و محیط فرهنگی مورخان ایرانی در شکل بخشیدن به آثار آنان تأثیر مهمی داشت.این رسوم شامل میراث باستانی ایران و میراث جامعه اسلامی بود و در هر دو مورد، زندگی سیاسی و اجتماعی آنان صبغه دینی داشت.
دوران رواج
تاریخ نگاری محلی در دوره میانه در ایران رایج بود.این تاریخ ها از ظهور و فروپاشی امپراتوری های بزرگ الهام می گرفت و احتمالاً واکنشی علیه تمرکزگرایی سلسله های بزرگ بود.
علل نگارش
انگیزه اصلی مورخانی که به تاریخ محلی می پرداختند، کسب افتخار برای منطقه خود و اعتقاد به این بود که روی دادهای سرزمینشان شایسته ضبط در تاریخ است.شاید یکی از علل رشد تاریخ نگاری محلی در دوره صفوی و قاجاری (سده های دهم تا سیزدهم) همین بوده است.
ویژگی ها
...


ایرانیان در دانشنامه آزاد پارسی

ایرانیان (Persai)
سوگ نمایشی نوشتۀ آیسخولوس (اِشیل)، به زبان یونانی قدیم، نخستین اجرا در ۴۷۲پ م، در آتن. ایرانیان یگانه تراژدی تاریخی برجای مانده از آثار نمایشی یونانیان باستان است. شکوهِ اسطوره و صحت واقعیات تاریخی (موضوع نمایش نامۀ نبرد مشهور سالامیس در ۴۸۰پ م است) در تناسبی نبوغ آمیز با سبک و شیوۀ بیان، ایرانیان را به یکی از منحصربه فردترین و مؤثرترین تراژدی های تاریخی روزگار باستان بدل کرده است. طرفه آن که صحنۀ وقوع نمایش، به خلاف صحنۀ اصلی درگیری نبرد (آتن)، شوش است. آتوسا، (بیوۀ داریوش بزرگ و مادر خشایارشا) صحنۀ خونین نبرد سالامیس را به خواب می بیند. پیکی از راه می رسد که شرح او از نبرد با آن چه آتوسا به خواب دیده برابر است. روح داریوش با تأییدِ صحّت گزارش پیک، خبر از شکست سال آینده نیز می دهد. با پدیدارشدن خشایارشا، روح داریوش ناپدید می شود. نوحه های او با ناله و فریاد و جامه دریدن های شرقیانۀ هم سرایان به هم می آمیزد. درخلال سوگ سروده های هم سرایان است که پیام نمایش را می شنویم؛ شکست در نبرد سالامیس، کیفر سوءاستفاده از قدرت و ثروت امپراتوری است.

ارتباط محتوایی با ایرانیان

ایرانیان در جدول کلمات

آخرین پادشاه ایرانیان باستان
خسرو پرویز
جشن ایرانیان در روز دوم بهمن
بهمن جه
جشن ایرانیان قدیم در روز دهم بهمن ماه
سده
جشن ایرانیان قدیم در روز نهم آذر
آذرجشن
خط و زبان ایرانیان در دوره های اشکانی ساسانی
پهلوی
سبکی در نقاشی که مخصوص ایرانیان است
قهوه خانه ای
نام ایرانیان فارس زبان ماورالنهر و قفقاز
تات
نام جنگی بین ایرانیان و اعراب
قادسیه, فتح الفتوح
نزد ایرانیان است
هنر
نزد ایرانیان است و بس
هنر

معنی کلمه ایرانیان به عربی

الجاليت الإيرانية في اروبا

ایرانیان را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

Najme dorostkar > diligently
اورمزد > طاق بستان
تمیم حقمل > bust
اورمزد > وسان
ماردین > از تیم های مطرح بلژیک
Mahdi kamkat > undulations
هادی > پای پوران
Alire_za > Avicena

نگارش واژه نو   |   پیشنهادهای امروز

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• سایت ایرانیان   • استخر ایرانیان   • فروشگاه ایرانیان   • ایرانیان آمریکا   • کانال ایرانیان تلگرام   • ایرانیان مشهد   • رستوران ایرانیان   • ایرانیان کلینیک   • معنی ایرانیان   • مفهوم ایرانیان   • تعریف ایرانیان   • معرفی ایرانیان   • ایرانیان چیست   • ایرانیان یعنی چی   • ایرانیان یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی ایرانیان
کلمه : ایرانیان
اشتباه تایپی : hdvhkdhk
آوا : 'irAniyAn
نقش : اسم
عکس ایرانیان : در گوگل


آیا معنی ایرانیان مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 98% )