انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

95 1093 100 1

بنی نضیر

بنی نضیر در دانشنامه اسلامی

بنی نضیر، نام یکی از قبیله های یهود ساکنِ مدینه تا نخستین سال های هجرت است. آنها پیش از ظهور اسلام در یثرب (مدینه) ساکن شدند. پس از هجرت پیامبر به مدینه، بنی نضیر در شمار دیگر یهودیان با مسلمانان، پیمان مصالحه بستند و عهد کردند که در صورت حمله دشمنان به مدینه در کنار مسلمانان به دفاع بپردازند و از تأمین مالی و جانی کفار قریش و برقراری روابط تجاری با آنان خودداری کنند. اما از آنجا که بنی نضیر پیمان خود را زیر پا گذاشتند، پیامبر اسلام به جنگ با آنان پرداخت که به غزوه بنی نضیر مشهور شد.
«بنی نضیر» از دو کلمه تشکیل شده است:
← بنی (بنین)
«بنی نضیر» طایفه ای از یهودیان ساکن در مدینه بودند که در روند حوادث صدر اسلام نقش داشتند، روابط قبیلگی، توان بالای نظامی و اقتصادی و دامنه نفوذ فرهنگی آنان، باعث چنین جای گاهی شده بود. قبیله بنی نضیر پیش از ظهور اسلام در یثرب (مدینه) ساکن شدند.
منشأ بنی نضیر
درباره منشأ آنان روایات متفاوت است.
← نظر یعقوبی
...
بنی نضیر
بنی نضیر، نام یکی از قبیله های یهود ساکنِ مدینه تا نخستین سال های هجرت است. آنها پیش از ظهور اسلام در یثرب (مدینه) ساکن شدند.
پس از هجرت پیامبر به مدینه، بنی نضیر در شمار دیگر یهودیان با مسلمانان، پیمان مصالحه بستند و عهد کردند که در صورت حمله دشمنان به مدینه در کنار مسلمانان به دفاع بپردازند و از تأمین مالی و جانی کفار قریش و برقراری روابط تجاری با آنان خودداری کنند. اما از آنجا که بنی نضیر پیمان خود را زیر پا گذاشتند، پیامبر اسلام به جنگ با آنان پرداخت که به غزوه بنی نضیر مشهور شد.
قبیله بنی نضیر پیش از ظهور اسلام در یثرب (مدینه) ساکن شدند. درباره منشأ آنان روایات متفاوت است. یعقوبی آن ها را طایفه ای از قبیله جُذام می داند که یهودی شدند و در کوه نضیر اقامت گزیدند و از آن پس به نام این کوه خوانده شدند.
بنی نضیر
"بنی نضیر" از دو کلمه تشکیل شده است:
"بنی نضیر" طایفه ای از یهودیان ساکن در مدینه بودند که در روند حوادث صدر اسلام نقش داشتند، روابط قبیلگی توان بالای نظامی و اقتصادی و دامنه نفوذ فرهنگی آنان، باعث چنین جایگاهی شده بود.
در نسب یهودیان بنی نضیر میان مفسران اختلاف است. برخی آنان را طایفه ای از قبیله جذام بن عدی می دانند که یهودی شدند و در کوه نضیر اقامت یافتند و از آن پس به نام این کوه خوانده شدند. یا این که نضیر نام جد این قبیله است. برخی دیگر آنان را اصالتاً از اهل حجاز نمی دانند و چون در کتب مذهبی خود، خوانده بودند که پیامبری از سرزمین مدینه ظهور خواهد کرد به آنجا کوچ کردند. و در این نظر نسب بنی نضیر را از نسل هارون بن عمران و از بنی اسرائیل می دانند که بعد از جنگ رومیان به یثرب گریختند.
بنی نضیر در محله ای که دارای دیوار و نخلستان بود، سکونت داشتند به دین خود سخت پایبند بودند و با طایفه بزرگ خزرج همپیمان شدند، با پیامبر صلی الله علیه و آله نیز پیمان بسته بودند که با مسلمانان جنگ نکنند. و در صورت حمله دشمنان مدینه در کنار مسلمانان به دفاع بپردازند و از برقراری روابط اقتصادی با قریش خودداری کنند.
آنان در منطقه عالیه در وادی مذینب که بخشی از مسیل بطحان است، فرود آمدند. ابن عساکر و یاقوت حموی از واقدی نقل کرده اند که منازل بنی نضیر در ناحیه غرس و منطقه اطراف آن، مقبره حنظله یا خطمه قرار داشت. سمهودی می گوید: علی الظاهر، بنی نضیر در منطقه نواعم سکونت داشتند و منازل و باغ های آنان تا ناحیه غرس و صافیه و صدقات پیامبر (ص) در این ناحیه امتداد داشت. شماری از خانه های بنی نضیر در ناحیه جفاف واقع بود ... من در حرّه واقع در شرق نواعم آثار چند دژ و یک قریه را در نزدیکی مذینب دیدم. به نظر می رسد که آن هم از منازل بنی نضیر باشد.
از جمله مواردی که دلالت دارد، بنی نضیر در شرق مدینه سکونت داشتند، می توان به نمونه های ذیل اشاره کرد:
بنابراین، حال که چهار ملک مذکور در جوار یکدیگر بودند و در بالای باروهای پشت قصر مروان بن حکم و در زمره اموال بنی نضیر باید دانست که مطابق دیدگاه مورّخان این باروها در نزدیکی غابه قرار داشت که خود در منطقه عوالی مدینه در جهت شام واقع بود.
می دانیم که قف در شرق مدینه واقع است و محله زهره در آن سوی آن.
بنی نضیر
بنی نضیر، از یهودیان ساکن مدینه بوده و نام یکی از غزوات است.
در اینکه بنی نضیر بنی اسرائیلی هستند یا از عرب های یهودی قبیله جذام می باشند، دیدگا ه ها متفاوت است، ولی می توان خاستگاه آنان را شامات دانست. در برخی منابع اسلامی، علت مهاجرت آن ها به یثرب، آگاهی ایشان از منطقه ظهور پیامبر آخر الزمان بیان شده است. از تاریخ سکونت آنان در یثرب اطلاع دقیقی در دست نیست. آنان اول در منطقه سافله مدینه ساکن شدند و بعد از یافتن مناطق مستعد شهر، به منطقه عالیه و نزدیکی نجد تغییر مکان دادند و در آنجا دژهای مستحکمی بنا کردند.
روابط بنی نضیر با دیگر قبایل یهودی یثرب تبعیض آمیز بود و آنان با هم پیمانی با بت پرستان در جنگ های جاهلی با قبایل یهودی جنگیدند. آنان با اوسیان هم پیمان بودند اما در جریان پیمان شکنی آنان با پیامبر، اوسیان در مقابل بنی نضیر قرار گرفتند و این مایه شگفتی آنان گردید.
«بنی نضیر» طایفه ای از یهودیان ساکن در مدینه بودند که در روند حوادث صدر اسلام نقش داشتند، روابط قبیلگی، توان بالای نظامی و اقتصادی و دامنه نفوذ فرهنگی آنان، باعث چنین جای گاهی شده بود.
بنی نضیر، گروهی از یهود مدینه بودند که پس از هجرت پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله وسلّم با آن حضرت پیمان صلح بستند؛ ولی پس از غزوه احد، پیمان خود را شکستند و با مشرکان مکه در برابر مسلمانان متحد شدند. پیامبر صلی الله علیه وآله به واسطه جبرئیل از توطئه آنان با خبر و به جنگ با ایشان مامور شد. در این مدخل از جمله «الذین کفروا من اهل الکتاب» با توجه به شان نزول استفاده شده است.
بنی نضیر در قرآن
در قرآن به نام یهود بنی نضیر تصریح نشده است، اما آیاتی از قرآن در مورد ایشان نازل شده و مخصوصاً به پیمان شکنی آنان پرداخته است.بخش عمده ای از سوره حشر درباره این قوم می باشد، به طوری که نام دیگر این سوره را بنی نضیر گفته اند.
← سرانجام بنی نضیر در قرآن
ترس بنی نضیر، تشبیه بنی نضیر، خانه های بنی نضیر، غزوه بنی نضیر، کیفر بنی نضیر.
بنی نضیر از قبایل برجسته و اثرگذار و دارای نقش فراوانی در روند حوادث صدر اسلام بوده است.روابط گسترده این قبیله، با دیگر قبایل، توان بالای نظامی و اقتصادی و دامنه نفوذ فرهنگی آنان موجب چنین جایگاهی شده بود.روابط خصمانه و احتجاجهای دینی میان مسلمانان ویهود و تاثیر غیر مستقیم آنها در جنگهایی چون سویق، احزاب، بنی قریظه و خیبر برخاسته از همین موقعیت بود، افزون بر این دو تن از همسران پیامبر، صفیّه و ریحانه نیز از بنی نضیر بودند.
در قرآن به نام این قبیله تصریح نشده است؛ اما نام دیگر سوره حشر را سوره بنی نضیر دانسته اند. در قرآن واژه بنی اسرائیل بیش از واژه اهل کتاب یا یهود به کار رفته و محدثان و مفسران نخستین، برای بیان شان نزول و گاه برای تطبیق واژه بنی اسرائیل بر یهودیان یثرب از جمله بنی نضیر روایاتی را ذیل آیاتی در سوره های بقره، آل عمران و مائده نقل کرده اند.
نسب و خاستگاه
درباره بنی نضیر دو دیدگاه متفاوت وجود دارد: برخی آنها را از بنی اسرائیل دانسته اند که نسبشان از طریق هارون به یعقوب می رسد و برخی دیگر آنها را عربهای یهودی شده دانسته اند.در میان مورخان مسلمان تنها یعقوبی است که آنان را از عربهای یهودی قبیله جذام می داند. نسب نامه های معدودی هم که در منابع اسلامی از بنی نضیر باقی مانده مبهم و ناکافی است. بنا به نظر ولفنسون (Wolfenson) با توجه به دقت یهودیان در کتابت تاریخ خود، محققان تاریخ یهود از سکوت منابع یهودی درباره یهودیان شمال حجاز درشگفت اند. کاسکل (Caskel)؛ مارگولیوت (Margoliouth)؛ وستنفلد (Wustenfeld) و هیتّی (Hitty) بر اساس زبانشناسی و مطالعه نام ها، اصطلاحات و اشعار شاعران بنی نضیر آنها را از قبایل عرب یهودی شده دانسته اند. وینکلر (Winkler) نیز با تکیه بر تفاوت فرهنگ یهودیان یثرب با یهودیان فلسطین، بنی اسرائیل بودن آنها را نامعقول دانسته است. این در حالی است که نولدکه (Noldeke)؛ اولیری (Oleary) و بروکلمان (Brokelman) تغییرات فرهنگی و زبانی یهودیان را ناشی از اوضاع اقلیمی و فرهنگی حجاز دانسته، بر اسرائیلی بودن بنی نضیر تاکید دارند.
← شهرت به کاهنان
بنی نضیر پس از مهاجرت به یثرب در آغاز در منطقه سافله آن (پایین دست) مستقر شدند؛ امّا به مرور و بر اثر شناسایی مناطق مستعد به منطقه عالیه یثرب نقل مکان کردند. منابع درباره نام منطقه مسکونی آنان از غَرَس، بُوَیره، ناحیه فرع، روستای زهره و دره بطحان نام برده اند.در قرآن کریم از محل استقرار آنها به روستاهایی مستحکم: «قُرَی مُحَصَنَة» یاد شده است. بنی نضیر در مناطق مسکونی خود دژهای مستحکمی را بنا کردند. این قلعه ها از فضایی فراخ برخوردار بود و امکان نگهداری دام، آب و مواد غذایی مورد نیاز برای مدت های طولانی در آن وجود داشت. هرچند شمار قلعه های یهودیان را در زمان غلبه آنان بر یثرب در دوره جاهلی، ۵۹ قلعه برشمرده اند ؛ اما از تعداد و نام قلعه های بنی نضیر در دوره صدر اسلام اطلاعی در دست نیست و منابع در میان قلاع بنی نضیر تنها از بَرَج و فاضجه نام برده اند.
← ریاست بنی نضیر
...
در غزوه احزاب بنی نضیر با دیگر قبایل یهود و مشرکان مکه، بر ضد مسلمانان، متحد شده بودند.
بنی نضیر با دیگر قبایل یهود و مشرکان مکه، بر ضد مسلمانان، در غزوه احزاب متحد بودند:اذ جاءوکم من فوقکم ومن اسفل منکم واذ زاغت الابصـر وبلغت القلوب الحناجر وتظنون بالله الظنونا. « (به خاطر بیاورید) زمانی را که آنها از طرف بالا و پایین (شهر) بر شما وارد شدند (و مدینه را محاصره کردند) و زمانی را که چشمها از شدت وحشت خیره شده و جانها به لب رسیده بود، و گمانهای گوناگون بدی به خدا می بردید.» (درباره جمله «من فوقکم» گفته شده: منظور از فوق، طرف مشرق و مکانی است که بنی نضیر، بنی قریظه و غطفان قرار داشتند و «من اسفل منکم» بخش غربی از جانب مکه است که ابوسفیان و پیروانش قرار گرفته بودند.)
بنی نضیر با منافقان رابطه دوستانه و برادرانه داشتند، و در ظاهر در ضدیت با اسلام و مسلمانان وحدت داشتند، و آنها از سوی منافقان برای جنگ با مسلمانان تحریک شدند.
 ۱. ↑ حشر/سوره۵۹، آیه۲.    
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۶، ص۴۴۹، برگرفته از مقاله «بنی نضیر و منافقان».    
...
از مصادیق آوارگی ،آوارگی بنی نضر بوده که به فرمان خداوند هم انجام گرفت.
آواره کردن یهود بنی نضیر به فرمان الهی بوده است.هو الذی اخرج الذین کفروا من اهل الکتب من دیرهم لاول الحشر... • و لولا ان کتب الله علیهم الجلاء لعذبهم فی الدنیا.... (مقصود از «اهل کتاب» طبق شان نزول، یهود بنی نضیر است.)
طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، ج۹، ص۴۲۷.    
 ۱. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، ج۹، ص۴۲۷.    
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۱، ص۴۰۷، برگرفته از مقاله« آوارگی بنی نضیر»    
...
یهودیان بنی نضیر در اثر دشمنی و مخالفت با خدا و رسول خدا، به توطئه گری پرداختند و با منافقان همپیمان شدند ولی از آنجایی که باور نمی کردند مغلوب مسلمانان شدند، با ذلت و خواری از مدینه رانده شدند.
غزوه در اصطلاح به جنگی گفته می شود که پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) خود فرماندهی آن را به عهده داشت.غزوه «بنی نضیر»، دومین جنگ پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) با یهودیان مدینه است که در ربیع الاول سال چهارم هجرت اتفاق افتاد. جنگ اول با بنی قینقاع در بیستمین ماه هجرت و جنگ دوم با بنی نضیر در سی و ششمین ماه هجرت صورت پذیرفت. بنی نضیر به همراه بنی قینقاع و بنی قریظه، قبایل یهودی ساکن مدینه از هم پیمانان پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) به شمار می رفتند که هر سه پیمان شکن شدند.
تاریخ غزوه
«غزوه بنی نضیر» در روز بیست و دوم ماه ربیع الاول سال چهارم هجری اتفاق افتاد. در این غزوه پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله وسلّم) پس از آگاهی از قصد خیانت یهودیان، آن ها را محاصره و سپس از مدینه تبعید نمود. در مورد زمان این غزوه ابن سعد می نویسد:«در ماه ربیع الاول سال چهارم هجرت غزوه بنی نضیر واقع شد» طبری می نویسد:«این غزوه پس از غزوه حمراء الاسد بوده است». بیهقی زمان آن را ۶ ماه پس از جنگ احد و یعقوبی ۴ ماه پس از احد نوشته اند. واقدی نیز زمان آن را ماه ربیع الاول، ۳۶ ماه پس از هجرت رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلّم) ذکر کرده است.
علت نبرد
در بیان توضیح پیمان شکنی بنی نضیر و جنگ پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) با ایشان باید گفت که در سی و هفتمین ماه هجرت رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلّم) به مدینه یکی از مسلمانان، به نام "عمرو بن امیه بن ضُمری" در اتفاقی بر اثر جهل دو نفر از قبیله بنی عامر را کشت. این قبیله که از هم پیمانان پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) به شمار می رفتند بر اساس معاهده و پیمان امضا شده با پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) درخواست دیه کشته شده ها را کردند. طبق مفاد همان معاهده نامه که بین همه قبایل ساکن در مدینه بسته شده بود، هم پیمانان باید در مقدار دیه مشارکت می کردند. پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) به همراه برخی از اصحاب برای اخذ سهم قبیله بنی نضیر عازم قلعه آنها شدند. ضمن این که بنی نضیر خود از هم پیمانان بنی عامر نیز به شمار می رفتند.
← پیمان شکنی بنی نضیر
...
غزوه بنی نضیر، نام یکی از غزوات پیامبر اکرم با یهودیان مدینه است. این غزوه، دومین جنگ پیامبر(ص) با یهودیان مدینه است که در ربیع الاول سال چهارم هجرت اتفاق افتاد. بنی نضیر به همراه بنی قینقاع و بنی قریظه، قبایل یهودی ساکن مدینه از هم پیمانان پیامبر(ص) به شمار می رفتند که هر سه پیمان شکن شدند. این جنگ به پیروزی مسلمین و بیرون راندن بنی نضیر از مدینه انجامید.
قبیله بنی نضیر پیش از ظهور اسلام در یثرب (مدینه) ساکن شدند. درباره منشأ آنان روایات متفاوت است. یعقوبی آنها را طایفه ای از قبیله جُذام می داند که یهودی شدند و در کوه نضیر اقامت گزیدند و از آن پس به نام این کوه خوانده شدند. روایت دیگر آنان را از نسل هارون بن عمران دانسته که پس از وفات موسی(ع) و پیش از مهاجرت قبایل عرب اوس و خزرج بدانجا که به سبب سیل عَرِم صورت گرفت، در آن ناحیه ساکن شده بودند. ابن سعد منزلگاه آنان را ناحیه الغَرْس ذکر کرده است. بنی نضیر و سایر یهودیان ساکن مدینه ثروت فراوانی گرد آوردند. پس اوس و خزرج برای غلبه بر یهودیان از غسانیان کمک خواستند. غسانیان با سپاهی به حجاز آمدند و بسیاری از یهودیان را کشتند و از آن پس اوس و خزرج بر یهودیان مسلط شدند. بعدها بنی نضیر، در نزاع های اوس و خزرج جانب اوس را می گرفتند.
نزدیک به ظهور اسلام و پیش از جنگ اُحد قبیله بنی نضیر ظاهراً با ابوسفیان ارتباط داشتند. پس از هجرت پیامبر به مدینه، بنی نضیر در شمار دیگر یهودیان با مسلمانان، پیمان مصالحه بستند و عهد کردند که در صورت حمله دشمنان به مدینه در کنار مسلمانان به دفاع بپردازند و از تأمین مالی و جانی کفار قریش و برقراری روابط تجاری با آنان خودداری کنند. اما از آنجا که بنی نضیر پیمان خود را زیر پا گذاشتند، در ربیع الاول چهارم هجری، غزوه بنی نضیر به وقوع پیوست.
غزوه «بنی­ نضیر»، دومین جنگ پیامبر(ص) با یهودیان مدینه است که در ربیع ­الاول سال چهارم هجرت اتفاق افتاد.قرآن، یهودیان را پس از مشرکان، بدترین دشمنان مؤمنان می داند، در حالی که از مسیحیان به نرمی سخن می گوید. طبیعی است که یهودیان هیچ فرصتی رابرای نابودی اسلام و رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم از دست نمی دادند؛ در عین حال، به دلیل آن که در اقلیت بودند در همان آغاز هجرت رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم معاهده صلحی را با آن حضرت پذیرفته بودند.
سه طایفه یهودی بنی قَیْنُقاع، بنی النضیر و بنی قریظه تقریباً در یک مثلثی شکل در سمت شمال شرقی محله قبا زندگی می کردند. بنی نضیر نزدیکترین طایفه به محل قبا بودند. یهودیان که بنی نضیر باشکوه ترین، قدرتمندترین و گرامی ترین آنان بودند، در قلب دولت اسلامی زندگی می کردند. از این رو می توانستند به دقیق ترین اطلاعات و مسائل پنهان و آشکار و میزان دقیق امکانات و توانمندی های مادی و معنوی مسلمانان و نیز تمامی مسائل موجود در جامعه اسلامی از جمله روابط و مناسبات گروه های مختلف با هم دست یابند و به آن شناخت و آگاهی کامل پیدا کنند.یهودیان در عمق جامعه نوپای اسلامی حتی در سطوح رهبری و در میان کسانی که نقش فعالی در تصمیم گیری و حل و عقد پیمان ها داشتند حضور داشتند؛از سوی دیگر نباید فراموش کنیم که یهودیان از نظر ثروت و دارایی نیز قدرت بزرگی به شمار می رفتند. کافی است بدانیم که حجم عظیمی از زیور آلات را در تملّک خویش داشتند.علاوه بر این یهودیان آن قدر از مردم طلب مدت دار داشتند که آن را مانع مهمی برای بیرون رفتن از مدینه می دانستند
زمان برخورد با بنی النضیر و اخراج آنها به روایت واقدی ربیع الاول چهارم هجری (سی و هفتمین ماه هجرت) بوده است. اما ابن شهاب زهری معتقد بوده است که واقعه اخراج بنی النضیر بعد از بدر و پیش از احد بوده است
مورخان چندین دلیل را برای وقوع غزوه بنی نضیر بیان می کنند.این دلایل عبارت اند از:
پیامبر اکرم (ص) توطئه یهودیان علیه جان خود و تلاش آنان را برای ترور خویش، پیمان شکنی آنان تلقی کرد و آن را دلیل موجّهی برای مقابله با یهودیان و اتخاذ موضع قوی و کوبنده بر ضدّ آنان دانست. روشن است که ترور رهبری اسلامی روشن ترین و خطرناک ترین مظاهر خیانت است و لازم نیست، منتظر بمانیم تا خیانت گران اعلان جنگ کنند و در این باره به صورت عملی و آشکار اقدام نمایند. چنان که در تاریخ ثبت شده، رسول خدا (ص) با قبائل یهودی ساکن در مدینه پیمان بست. یکی از این قبائل، بنی نضیر بودند.
منابع می گویند: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم از طریق وحی آگاهی یافت و بدون آن که با کسی از یارانش سخن بگوید به مدینه بازگشت.آنان چندی منتظر شدند و پس از آن که احساس کردند رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم بر نمی گردد به مدینه آمدند. آنگاه رسول خدا محمدبن مَسْلمه را که از اوس بوده و این طایفه یهود، در جاهلیت هم پیمان آنان بودند، به سراغ یهودیان فرستاد و گفت که باید مدینه را ترک کنند. آنان از این که یک اوسی آمده اظهار شگفتی کردند اما ابن مسلمه گفت: تَغَیَّرتِ القلوب ؛ آن وضع سابق دگرگون شده است. یهودیان نخست به رفتن راضی شدند اما وقتی پیام عبد الله بن ابَیّ به حُیَی بن اخطب رسید که همراه همپیمانانش از آنان دفاع می کند، اندکی سست شدند. عبد الله بن ابی در پی بنی قریظه فرستاد، اما آنان گفتند که حاضر به نقض عهد نیستند. اختلاف میان یهودیان ناشی از اعتماد به سخن عبد الله یا عدم اعتماد به آنان بود. مخالفان می گفتند که ابن ابی قابل اطمینان نیست، او نظیر همین وعده ها را به بنی قینقاع نیز داد اما اقدامی نکرد، به علاوه او در هر حال خزرجی است و ما در جاهلیت در کنار اوس با طایفه او جنگیده ایم. به علاوه عبد الله نه یهودی است، نه مسلمان و نه حتی بر دین خود، و لذا نمی توان بروی اعتماد کرد. چنین اقدامی سبب از بین رفتن اموال، پایمالی شرف، اسیری خانواده و از بین رفتن جنگجویان ما خواهد بود. نفوذ حیی بن اخطب سبب شد تا او بنی النضیر را به مقاومت وا دارد. او پیامی به رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرستاد که ما از اینجا نخواهیم رفت .
رسول خدا (ص) به علی (ع) فرمود: به سوی بنی نضیر حرکت کن. علی (ع) پرچم (رایت) را به دست گرفت و حرکت کرد. رسول خدا (ص) در پی آمد و دژهای بنی نضیر را محاصره کرد. . روشن و آشکار است که وقتی علی (ع) فرماندهی سپاه را بر عهده داشته باشد و پرچم رسول خدا (ص) را به دست، قطعا موجب رعب و وحشت یهود، و شکست روحی و روانی آنان خواهد شد.
هنگامی که رسول خدا (ص) متوجّه بنی نضیر شد و آنان را محاصره کرد، دستور داد تا خیمه او را در دورترین نقطه محله بنی خطمه زدند. چون شب فرا رسید، مردی از یهود بنی نضیر که تیرانداز ماهری بود، تیری انداخت که به خیمه حضرت اصابت کرد. پیامبر (ص) دستور داد تا خیمه اش را در فاصله دورتری در میانه دشت نصب کردند و مهاجران و انصار آن را در میان گرفتند.

بنی نضیر در دانشنامه ویکی پدیا

بنی نضیر
بنی نضیر نام یکی از قبایل یهودیان ساکن در مدینه بود که در قلعه هایی که در اطراف شهر ساخته بودند زندگی می کردند و بعد از ورود اسلام به مدینه به مخالفت با پیامبر اسلام پرداختند. در منابع اسلامی جنگ احزاب از موارد دشمنی های قبیله بنی نضیر با پیامبر اسلام شناخته می شود. روزی که پیامبر اسلام برای ماجرائی به کنار قلعه های بنی نضیر آمده بود توطئه کردند که از بالای قلعه سنگی بر سر او بیندازند، پیامبر مطلع شده بلافاصله به مدینه آمد و پیغام داد که چون شما پیمان شکنی کردید و نقشه قتل مرا طرح کردید باید ده روز دیگر از مدینه خارج شوید. اگر پس از ده روز خارج نشوید کشته خواهید شد.از طرفی رئیس منافقان یعنی عبدالله بن ابی برای یهودیان پیغام داد که ما دو هزار نفر به کمک شما می فرستیم، آن ها فریب خورده مقاومت کردند. پیامبر با سربازان اسلام به سوی آن ها حرکت کرده آن ها را محاصره کرد، این محاصره مدت بیست روز طول کشید، تا بالاخره آنان تسلیم شدند و از آن سرزمین رفتند و اموال بسیاری از خود به جای گذاردند که بین مهاجران و انصار تقسیم شد.
نقد روایات ابن اسحاق و واقدی از سرانجام بنی قریظه


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

بنی نضیر در دانشنامه آزاد پارسی

بنی نَضیر
نام یکی از قبایل یهود عربستان و همچنین یکی از غزوات پیامبر (ص). حضرت محمد (ص) در ۶ ق عده ای را برای هدایت بنی عامر فرستاد، ولی عامر بن طفیل با گروهی بر سر فرستادگان پیامبر (ص) ریختند و آنان را کشتند. تنها یک نفر از این میان نجات یافت که در سر راه مدینه دو تن از بنی عامر را کشت. آنان کسی را نزد پیامبر (ص) فرستادند و خواستار خون بهای دو عامری شدند. پیامبر (ص) از بنی نضیر که هم پیمان عامری ها بودند در حل این مسئله یاری خواست. بنی نضیر در ظاهر پذیرفتند، ولی قصد جان پیامبر (ص) را کردند. پیامبر (ص) از این امر آگاهی یافت و به آنان دستور داد مدینه را ترک کنند. آنان با وعدۀ عبدالله بن اُبَیّ که دو هزار نفر را برای یاری آنان می فرستد، در برابر پیامبر (ص) ایستادند. مسلمانان ۱۵ روز قلعۀ بنی نضیر را محاصره کردند تا سرانجام آنان تسلیم شدند. پس از عزیمت بنی نضیر به شام، پیامبر (ص) خانه ها و زمین هایشان را بین مهاجرین تقسیم کرد. در غزوۀ بنی نضیر حضرت علی (ع) پرچمدار مسلمانان بود و در همین غزوه بود که مسلمانان از نوشیدن شراب منع شدند.

ارتباط محتوایی با بنی نضیر

بنی نضیر را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

پیشنهاد کاربران

حسام ١٦:٠٥ - ١٣٩٦/٠٤/١٥
بنی نضیر ، قبیلة یهود ساکن در مدینه تا نخستین سالهای هجرت و نام یکی از غزوات پیامبر در سال چهارم هجری . قبیلة بنی نضیر پیش از ظهور اسلام در یثرب (مدینه ) ساکن شدند. دربارة منشأ آنان روایات متفاوت است . یعقوبی آنها را طایفه ای از قبیلة جُذام * می داند که یهودی شدند و در کوه نضیر اقامت گزیدند و از آن پس به نام این کوه خوانده شدند (ج 2، ص 49). روایت دیگر آنان را از نسل هارون بن عمران دانسته که پس از وفات موسی علیه السّلام و پیش از مهاجرت قبایل عرب اوس و خزرج بدانجا که به سبب سیل عَرِم صورت گرفت ، در آن ناحیه ساکن شده بودند (ابوالفرج اصفهانی ، ج 22، ص 343ـ344؛ ابن اثیر، ج 1، ص 410؛ نیز رجوع کنید به یهود در همین دانشنامه ) بر پایة گزارشهایی از این دست ، به دنبال جنگ رومیان با یهود (70 میلادی ) بنی نضیر نیز مانند دیگر قبایل یهود به حجاز گریختند و در بُطْحان از نواحی مدینه ساکن شدند (ابوالفرج اصفهانی ، ج 22، ص 344؛ یاقوت حموی ، ج 5، ص 290؛ د. جودائیکا ، ذیل «نضیر»). ابن سعد (ج 2، ص 57) منزلگاه آنان را ناحیة الغَرْس ذکر کرده است . بنی نضیر و سایر یهودیان ساکن مدینه ثروت فراوانی گرد آوردند. پس اوس و خزرج برای غلبه بر یهودیان از غسانیان کمک خواستند. غسانیان با سپاهی به حجاز آمدند و بسیاری از یهودیان را کشتند و از آن پس اوس و خزرج بر یهودیان مسلط شدند (ابوالفرج اصفهانی ، ج 22، ص 344ـ 345)، بعدها بنی نضیر، در نزاعهای اوس و خزرج جانب اوس را می گرفتند (حلبی ، ج 2، ص 264).
مقارن ظهور اسلام ، و پیش از جنگ اُحد قبیلة بنی نضیر ظاهراً با ابوسفیان ارتباط داشتند ( د. اسلام ، چاپ دوم ، ذیل «نضیر، بنو»). پس از هجرت پیامبر به مدینه ، بنی نضیردر شمار دیگر یهودیان با مسلمانان ، پیمان مصالحه بستند و عهد کردند که در صورت حملة دشمنان به مدینه در کنار مسلمانان به دفاع بپردازند و از تأمین مالی و جانی کفار قریش و برقراری روابط تجاری با آنان خودداری کنند (ابن هشام ، ج 2، ص 148ـ150). اما از آنجا که بنی نضیر پیمان خود را زیر پا گذاشتند، در ربیع الاول چهارم هجری (ابن سعد، همانجا؛ قس ذهبی ، ص 243) غزوة بنی نضیر به وقوع پیوست .
در این سال ، عمروبن امیه که از بئر مَعونَه * بازمی گشت دو تن از افراد قبیلة بنی عامر را، که از پیامبر امان داشتند، کشت .
عامربن طُفَیل از پیامبر دیه طلب کرد (ابن هشام ، ج 3، ص 199؛ حلبی ، ج 2، ص 263) و پیامبر صلّی اللّه علیه وآله و سلّم برای پرداخت دیه از بنی نضیر که هم پیمان بنی عامر بودند کمک خواست (ابن سعد، همانجا؛ طبری ، ج 2، ص 551؛ واقدی ، ج 1، ص 364). بنی نضیر کمک به پیامبر را پذیرفتند، اما در توطئه ای برای قتل ایشان ، عمروبن جِحاش را مأمور کردند که آن حضرت را در پای دیوار قلعه با سنگی از پای درآورد (ابن هشام ، ج 3، ص 199ـ200). پیامبر از طریق وحی از نیرنگ آنان آگاه شد و به ایشان ده روز مهلت داد تا با اموال منقول خود، جز اسلحه ، از مدینه خارج شوند و سالانه برای برداشت محصول خرما بازگردند (واقدی ، ج 1، ص 369؛ ابن هشام ؛ یعقوبی ؛ د. جودائیکا ، همانجا).
عبدالله بن اُبَی ، رئیس منافقان مدینه ، بنی نضیر را از اطاعت پیامبر بازداشت و وعده داد که همراه با بنی قُرَیظَه * از آنان دفاع کند (واقدی ، ج 1، ص 368؛ طبری ، ج 2، ص 553). ازینرو پیامبر، عبداللّه بن مَکتوم را در مدینه جانشین خود قرار داد و با لشکری به فرماندهی علی علیه السلام (واقدی ، ج 1، ص 371؛ ابن هشام ، همانجا)، پانزده روز (طبری ؛ ابن سعد، همانجاها) یا شش شب (ابن هشام ، ج 3، ص 200) بنی نضیر را در محاصره گرفت . در دورة محاصره ، عَزْوَک یهودی به پیامبر سوءقصد کرد که به دست علی علیه السلام کشته شد (واقدی ، ج 1، ص 371). سپس پیامبر فرمان داد تا درختان خرمای بنی نضیر در بُوَیْرَة را قطع کنند (یاقوت حموی ، همانجا؛ ابن کثیر، ج 4، ص 77؛ بکری ، ج 1، ص 285). سرانجام یهودیان تسلیم شدند و پذیرفتند که تنها با یک بار شتر از اموالشان ، بجز اسلحه و نقره و طلا، از مدینه خارج شوند (یعقوبی ، ج 2، ص 48ـ49؛ حلبی ، ج 2، ص 266؛ واقدی ، ج 1، ص 372). بعضی از آنان از جمله حُیَیّبن اَخطب که دخترش صفیه پس از فتح خیبر در سال هفتم هجری به همسری پیامبر درآمد و ابی الحقیق (همسر اول صفیه )، به خیبر رفتند، و برخی به شام مهاجرت کردند (حلبی ، ج 2، ص 84، 207؛ ابن کثیر، ج 4، ص 75ـ76، 196ـ 198؛ ابن اثیر، ج 2، ص 122). از آنجا که جنگی در نگرفته بود اموال برجای مانده در حکم غنیمت نبود و تصرّف در آن به اختیار پیامبر بود (حشر: 6ـ 8) ازینرو پیامبر با توافق انصار آن را میان مهاجران تقسیم کرد تا وظیفة حمایت از مهاجران توسط انصار پایان پذیرد (ابن هشام ، ج 3، ص 201ـ202؛ ابن اثیر، ج 2، ص 119؛ حلبی ، ج 2، ص 85؛ حسنی ، ص 439).
سورة حشر (آیات 1ـ17) دربارة غزوة بنی نضیر و اخراج این قبیله است . پیامبر صلّی اللّه علیه وآله وسلّم ، نیز بنی نضیر را میان قوم خود مانند بنی مُغیره در قریش می دانست (ابن سعد، ج 2، ص 58؛ واقدی ، ج 1، ص 375). شعرایی چون قَیْس بَحْر الاَشْجَعی ، سَمّاک یهودی و عباس بن مِرداس سُلَمی قصیده هایی در آوارگی و کشته شدن کعب بن اشرف و مدح رجال بنی نضیر سروده اند (ابن هشام ، ج 3، ص 205ـ213؛ آیتی ، ص 339).
منابع : علاوه بر قرآن ؛ محمدابراهیم آیتی ، تاریخ پیامبر اسلام ، چاپ ابوالقاسم گرجی ، تهران 1359 ش ؛ ابن اثیر، الکامل فی التاریخ ، بیروت 1405/ 1985؛ ابن سعد، الطبقات الکبری ، بیروت 1405/ 1985؛ ابن کثیر، البدایة و النهایة ، بیروت 1415/1995؛ ابن هشام ، السیرة النبویة ، چاپ مصطفی سقّا، ابراهیم ابیاری ، و عبدالحفیظ شلبی ، مصر 1936؛ علی بن حسین ابوالفرج اصفهانی ، الاغانی ، بیروت 1955؛ عبدالله بن عبدالعزیز بکری ، معجم ما استعجم من اسماء البلاد و المواضع ، چاپ مصطفی سقّا، بیروت 1403/1983؛ هاشم معروف حسنی ، سیرة المصطفی ، بیروت 1406/1986؛ علی بن ابراهیم حلبی ، السیرة الحلبیّة ، بیروت ...
|

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی بنی نضیر   • مفهوم بنی نضیر   • تعریف بنی نضیر   • معرفی بنی نضیر   • بنی نضیر چیست   • بنی نضیر یعنی چی   • بنی نضیر یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی بنی نضیر
کلمه : بنی نضیر
اشتباه تایپی : fkd kqdv
عکس بنی نضیر : در گوگل


آیا معنی بنی نضیر مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 95% )