انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

96 1040 100 1

بیبرس

معنی بیبرس در لغت نامه دهخدا

بیبرس. [ بی ب َ ] (اِخ ) ابوالفتح ظاهر... رجوع به ابوالفتح بیبرس و ظاهر بیبرس شود.

معنی بیبرس به فارسی

بیبرس
ابوالفتح ظاهر ٠٠٠

بیبرس در دانشنامه اسلامی

بیبرس
بِیْبَرْس، داستان پهلوانی مردمی به زبان عامیانه عربی با عنوان سیرةالملک الظاهر بیبرس که با الهام از زندگی بیبرس، الملک الظاهر رکن الدین ابوالفتح چهارمین فرمانروای سلسله ممالیک بحری مصر پدید آمده است.
بِیْبَرْس، داستان پهلوانی مردمی به زبان عامیانه عربی با عنوان سیرةالملک الظاهر بیبرس که با الهام از زندگی بیبرس، الملک الظاهر رکن الدین ابوالفتح چهارمین فرمانروای سلسله ممالیک بحری مصر پدید آمده است.
← زمان نگارش
(۱) انس الوجود ثناء، بین الظاهر بیبرس و الهلالیة، الفنون الشیعبیة، قاهره، ۱۹۸۸م، شم ۲۵. (۲) بوهاس جوک زخریا، مقدمه بر سیرة الملک. (۳) تونجی، محمد، المعجم المفصل فی الادب، بیروت، ۱۴۱۳ق/۱۹۹۳م. (۴) دجانی برهان، سیرة الملک الظاهر بیبرس، عرض و نقد ادبی، الصراع الاسلامی ـ الفرنجی علیٰ فلسطین فی القرون الوسطیٰ، به کوشش هادیه دجانی شکیل و برهان دجانی، بیروت، ۱۹۹۴م. (۵) سیرةالملک الظاهر بیبرس، به کوشش جبوهاس و کزخریا، دمشق، ۱۹۰۸م. (۶) ضیف شوقی، عصر الدول و الامارات، مصر، قاهره، دارالمعارف. (۷) قاسم عبده، الشخصیات التاریخیة فی سیرة الظاهر بیبرس، الفنون الشعبیة، قاهره، ۱۹۸۷م، شم ۱۸. (۸) نیکلسن ر ا، تاریخ الادب العباسی، ترجمه صفا خلوصی، بغداد، ۱۳۸۷ق/۱۹۶۷م. (۹) EI ۲. (۱۰) Lane E W، An Account of the Manners and Customs of the Modern Egyptians، London، ۱۸۹۰.
بِیْبَرْسِ بُنْدُقْداری، ملک ظاهر رکن الدین ابوالفتح صالحی (د ۶۷۶ق/۱۲۷۷م) چهارمین سلطان از شاخه ممالیک بحری که از ۶۵۸تا۶۷۶ق بر مصر و شام حکومت کرد.
بِیْبَرْسِ بُنْدُقْداری، ملک ظاهر رکن الدین ابوالفتح صالحی (د ۶۷۶ق/۱۲۷۷م) چهارمین سلطان از شاخه ممالیک بحری که از ۶۵۸تا۶۷۶ق بر مصر و شام حکومت کرد.بیبرس به دلیل پیروزی های چشم گیر در برابر هجوم مغولان به شام، و مقابله فیروزمندانه با صلیبی ها و نیز به سبب کامیابی اش در ایجاد وحدت میان مصر و شام، و سرکوب سرکشی ها در داخل و تعرضات خارج از قلمرو حکومت و پی ریزی نظامی استوار در اداره حکومت، توانست به چنان درجه ای از اقتدار دست یابد که از دوران حکمرانی وی به عنوان یکی از باشکوه ترین دوران های تاریخ مصر اسلامی یاد شده، و شرح اقدامات دلیرانه اش آمیخته با قصه های عامیانه تا به امروز در مصر باقی مانده است.
← تولد
(۱) ابن ایاس محمد، بدائع الزهور، به کوشش محمدمصطفیٰ، قاهره، ۱۴۰۲ق/۱۹۸۲م. (۲) ابن بی بی، حسین، الاوامر العلانیة، به کوشش عدنان صادق ارزی، آنکارا، ۱۹۵۶م. (۳) ابن تغری بردی، المنهل الصافی، به کوشش نبیل محمد عبدالعزیز، قاهره، ۱۹۸۵م. (۴) ابن تغری بردی، النجوم. (۵) ابن خلدون، العبر. (۶) ابن دقمان، ابراهیم، الجوهر الثمین، به کوشش محمد کمال الدین عزالدین علی، بیروت، ۱۴۰۵ق/۱۹۸۵م. (۷) ابن دواداری، ابوبکر، کنز الدرر، به کوشش اولریش هارمان، قاهره، ۱۳۹۱ق/۱۹۷۱م. (۸) ابن شاکر کتبی، محمد، عیون التواریخ، به کوشش فیصل سامر و نبیه عبدالمنعم داوود، بغداد، ۱۴۰۰ق/۱۹۸۰م. (۹) ابن شاکر کتبی، محمد، فوات الوفیات، به کوشش محمد محیی الدین عبدالحمید، قاهره، ۱۹۵۱م. (۱۰) ابن شداد، محمد، تاریخ الملک الظاهر، به کوشش احمد حطیط، ویسبادن، ۱۴۰۳ق/۱۹۸۳م. (۱۱) ابن طولونی حسن، النزهة السنیة، به کوشش محمد کمال الدین عزالدین علی، بیروت، ۱۴۰۸ق/۱۹۸۸م. (۱۲) ابن ظهیره، الفضائل الباهرة، به کوشش مصطفیٰ سقا و کامل مهندس، قاهره، ۱۹۶۹م. (۱۳) ابن عبری، غریغوریوس، تاریخ مختصرالدول، به کوشش انطول صالحانی، بیروت، ۱۴۰۳ق/۱۹۸۳م. (۱۴) ابن عماد عبدالحی، شذرات الذهب، بیروت، دارالکتب العلمیه. (۱۵) ابن فرات، محمد، تاریخ، به کوشش قسطنطین زریق، بیروت، ۱۹۴۲م. (۱۶) ابن کثیر، البدایة و النهایة، به کوشش احمد ابوملحم و دیگران، بیروت، ۱۴۱۵ق/۱۹۹۴م. (۱۷) ابوالفدا، تقویم البلدان، ترجمه عبدالمحمد آیتی، تهران، ۱۳۴۹ش. (۱۸) ابوالفدا، المختصر فی اخبار البشر، بیروت، ۱۳۸۱ق/۱۹۶۱م. (۱۹) اشپولر، برتولد، تاریخ مغول در ایران، ترجمه محمود میرآفتاب، تهران، ۱۳۷۲ش. (۲۰) اقبال آشتیانی، عباس، تاریخ مفصل ایران، از حمله چنگیز تا تشکیل دولت تیموری، تهران، ۱۳۴۱ش. (۲۱) بروکلمان کارل، تاریخ ملل و دول اسلامی، ترجمه هادی جزایری، تهران، ۱۳۴۶ش. (۲۲) بیانی شیرین، دین و دولت در ایران عهد مغول، تهران، ۱۳۷۵ش. (۲۳) دفتری، فرهاد، تاریخ و عقاید اسماعیلیه، ترجمه فریدون بدره ای، تهران، ۱۳۷۵ش. (۲۴) ذهبی، محمد، تاریخ الاسلام، به کوشش عمر عبدالسلام تدمری، بیروت، دارالکتب العربی. (۲۵) رانسیمان، استیون، تاریخ جنگ های صلیبی، ترجمه منوچهر کاشف، تهران، ۱۳۵۸ش. (۲۶) رشیدالدین، فضل الله، جامع التواریخ، به کوشش محمد روشن و مصطفیٰ موسوی، تهران، ۱۳۷۳ش. (۲۷) زیدان جرجی، تاریخ مصرالحدیث، قاهره، ۱۹۱۱م. (۲۸) سیوطی، تاریخ الخلفاء، به کوشش محمد محیی الدین عبدالحمید، قاهره، ۱۹۶۲م. (۲۹) سیوطی، حسن المحاضرة، به کوشش محمد ابوالفضل ابراهیم، قاهره، ۱۹۶۸م. (۳۰) شبارو عصام محمد، دولت ممالیک، ترجمه شهلا بختیاری، قم، ۱۳۸۰ش. (۳۱) صفدی، خلیل، الوافی بالوفیات، به کوشش ژاکلین سوبله و علی عماره، ویسبادن، ۱۴۰۱ق/۱۹۸۱م. (۳۲) صقاعی، فضل الله، تالی کتاب الوافی بالوفیات، به کوشش ژاکلین سوبله، دمشق، ۱۹۷۴م. (۳۳) عاشور، سعیدعبدالفتاح، مصر و الشام فی عصر الایوبیین و الممالیک، بیروت، ۱۹۷۲م. (۳۴) عاشور، فایدحماد، العلاقات السیاسیة بین الممالیک و المغول، به کوشش جوزیف نسیم، قاهره، ۱۹۷۶م. (۳۵) عبدالباسط ملطی، نزهة الاساطین، به کوشش محمد کمال الدین عزالدین علی، قاهره، ۱۴۰۷ق/۱۹۸۷م. (۳۶) عودات احمد و دیگران، تاریخ المغول و الممالیک، اربد، ۱۹۹۰م. (۳۷) عینی، محمود، عقد الجمان، به کوشش محمد محمد امین، قاهره، ۱۴۰۷-۱۴۰۸ق/۱۹۸۷-۱۹۸۸م. (۳۸) قاسم قاسم عبده، ماهیة الحروب الصلبیة، کویت، ۱۴۱۰ق/۱۹۹۰م. (۳۹) قلقشندی، احمد، صبح الاعشیٰ، قاهره، ۱۳۸۳ق/۱۹۶۳م. (۴۰) گروسه رنه، امپراتوری صحرانوردان، ترجمه عبدالحسین میکده، تهران، ۱۳۵۳ش. (۴۱) لویس برنارد، خاورمیانه دو هزار سال تاریخ، ترجمه حسن کامشاد، تهران، ۱۳۸۱ش. (۴۲) مختصر سلجوق نامه ابن بی بی، اخبار سلاجقه روم، به کوشش محمدجوادمشکور، تهران، ۱۳۵۰ش. (۴۳) مرتضوی، منوچهر، مسائل عصر ایلخانان، تهران، ۱۳۷۰ش. (۴۴) مرگان دیوید، مغول ها، ترجمه عباس مخبر، تهران، ۱۳۷۱ش. (۴۵) مقریزی، احمد، الخطط، قاهره، ۱۹۱۳م. (۴۶) مقریزی، احمد، السلوک، به کوشش محمد مصطفیٰ زیاده، قاهره، ۱۳۷۶ق/۱۹۵۷م. (۴۷) مویر و، تاریخ دولة الممالیک فی مصر، ترجمه محمود عابدین و سلیم حسن، قاهره، ۱۴۱۵ق/۱۹۵۷م. (۴۸) نیکلسن ر ا، تاریخ الادب العباسی، ترجمه صفا خلوصی، بغداد، ۱۳۸۷ق/۱۹۶۷م. (۴۹) وصاف، تاریخ، تحریر عبدالمحمد آیتی، تهران، ۱۳۴۶ش. (۵۰) یافعی عبدالله، مرآةالجنان، حیدرآباددکن، ۱۳۳۹ق. (۵۱) یونینی، موسیٰ، ذیل مرآةالزمان، حیدرآباد دکن، ۱۳۷۴ق/۱۹۵۴م. (۵۲) Ayalon D، Studies on the Mamlüks of Egypt، London، ۱۹۷۷. (۵۳) Muir، W، The Caliphate، Its Rise، Decline، and Fall، New York، ۱۹۷۵. (۵۴) Stevenson W B، The Crusaders in the East، Beirut، ۱۹۶۸.
بَیبَرْس بُنْدُقْداری چهارمین سلطان ممالیک بحری و بانی خدماتی در حرمین بود.
بیبرس بندقداری از سلاطین ممالیک بحری بود که بر مصر و شام حکومت کرد و در مدت حکومت خود علاوه بر حکومت داری و مملکت داری و به تخت نشاندن خلفای عباسی و فتوحات گسترده و مقابله با دولت های صلیبی، اقدامات فرهنگی بسیاری مخصوصا در حرمین شریفین انجام داده است؛ از جمله آن اقدامات رسیدگی به امور مکه و مدینه و حاجیان، رسیدگی به امور شهری، بنای حرم پیامبر(ص) و سقف و دیوارهای سمت شرق و غرب و انتهای مسجد، تزیینات حرم نبوی، و اقداماتی در مکه را می توان نام برد.
بیبرسِ بندقداری، ابوالفتح صالحی، چهارمین سلطان از ممالیک بحری است که از 658 تا 676ق. بر مصر و شام حکمرانی کرد.
بَیْبَرس، مسجد، بنایی در قاهره که به دستور بیبرس اول معروف به بُندُقداری (متوفی ۶۷۶)، از سلاطین ممالیک بحری، ساخته شده است.
این مسجد، قدیمترین مسجد از دوره سلاطین مملوک است که تا به امروز باقی مانده و در بین آثار خیریه بسیار زیاد بانی آن، یکی از بزرگترین، و در تاریخ هنر، یکی از با ارزشترین آنهاست.

مکان مسجد بیبرس
مسجد بیبرس در خارج باروی قاهره، در محله حسینیه و در میدان قره قوش، که ( سلطان ) بیبرس در آن جا گردش و چوگان بازی می کرده، قرار دارد.

تاریخ بنای مسجد بیبرس
بنابر کتیبه این مسجد، ساخت آن در سال ۶۶۵ آغاز شد و، به نوشته منابع، در سال۶۶۷ پایان یافت.

آوردن مصالح ساخت مسجد از شام
...
بِیْبَرْس، ملک مظفر رکن الدین، ملقب به جاشنگیر، دوازدهمین سلطان مملوک مصر می باشد.
بِیْبَرْس، ملک مظفر رکن الدین، ملقب به جاشنگیر، دوازدهمین سلطان مملوک مصر می باشد.اگرچه نام وی ترکی است بی، بای دارا، ثروتمند + برس، بارس، پارس پلنگ، اما بیش تر مؤلفان برآنند که وی از قوم چرکس بوده که ترک زبان نیستند و به زبان ویژه خود که شاخه ای از زبان های قفقاز شمالی است، سخن می گویند، سبب انتساب او به چرکس این است که وی از مملوکان برجی بود که خود چرکس به شمار می رفتند و نیز دوستی پایداری با آقوش افرم داشت که به یقین چرکس تبار بوده است.
← چاشنی گیر قلاوون
انجمن امیران در ۱۳شوال ۷۰۸ق/۲۶مارس ۱۳۰۹م، نخست سلار را به سلطنت برداشت و چون او نپذیرفت، بیبرس را که از این کار ظاهراً ناخشنود بود، به سلطنت برگزیدند.مستکفی، خلیفه عباسی مصر و ۴ قاضی شهر در این انجمن حضور داشتند و خلیفه برای بیبرس منشور حکمرانی صادر کرد و بر او لقب الملک المظفر نهاد. چون بیبرس بر تخت نشست، سلار را در منصب نیابت سلطنت ابقا کرد و نیابت کرک را به ملک ناصر سپرد. در دوران پادشاهی او رقابت میان دو گروه مملوکان برجی و بحری ادامه یافت. مملوکان بحری که ملک ناصر را در این تعصبات قومی بی طرف می دانستند، به او تمایل یافتند و بازگشت او را خواستار شدند. به علاوه، سلار نیز با سلطان بیبرس یکرو و یکدل نبود و در نهان کشمکش ها را دامن می زد؛ اگرچه وی شاید به بازگشت ملک ناصر هم راضی نبود، اما تضعیف بیبرس و مملوکان برجی زمینه را برای به قدرت رسیدن او فراهم می ساخت.ملک ناصر نیز هرچند در ظاهر به سلطنت بیبرس گردن نهاده، و در کرک هم خطبه به نام سلطان جدید کرده بود، اما با اتکا به نقدینه و بندگان و خیل فراوانی که به همراه داشت و اموال و اندوخته هایی که در کرک تصاحب کرده بود، هنوز قدرتمند و ناآرام بود و هرگاه عزم شکار می کرد، بیبرس در قاهره بیمناک می شد.
← شورش در قاهره
در ۵ ذیقعده ۷۰۹ او را نزد ملک ناصر بردند. ملک بر او خشم گرفت و یکایک گناهانش را برشمرد و او را مورد ضرب و جرح قرار داد. بیبرس که دریافته بود کشته خواهد شد، از سلطان اجازه خواست تا رکعتی چند نماز گزارد؛ اجازه یافت و گزارد. سپس ملک ناصر او را به دست خویش با زه کمان خفه کرد و کشت. برخی از مورخان برآن اند که او را به زهر کشتند. سلطنت بیبرس جاشنگیر تنها ۱۰ ماه و ۲۴ روز دوام داشت.
خدمات
...
«رکن الدین بیبرس منصوری خطائی دوادار (دواتدار)»، دولت مرد و مورخ مملوکی احتمالاً در حدود 645ق، متولد شده است. بیبرس، حنفی مذهب بود و در پاره ای از علوم دینی مطالعاتی داشت. او با زبان و ادب عربی نیز آشنا بود و آثاری در تاریخ و تفسیر تألیف کرد.
وی در 659ق، از موصل به مصر بُرده شد و امیر سیف الدین قلاوون - که بعداً با لقب المنصور به سلطنت نشست - او را خرید و به مکتب فرستاد؛ ازاین رو بیبرس، با انتساب به منصور، به منصوری معروف شد.
بیبرس پس از آموختن قرآن، در سلک ملازمان قلاوون درآمد و به تدریج در دستگاه ممالیک ترقی کرد و در 671، قلاوون او را از رتبه حقوق بگیران (ارباب الجامکیه) به رتبه صاحبان اقطاع ارتقا داد.
بیبرس در 673 در حمله به سیس و در 675 در نبرد با سپاه مغول در شام حضور یافت و در 680 در نبرد با مغولان در حِمْص شرکت کرد. پس از آنکه قلاوون به سلطنت رسید (678 - 689)، بر مقام بیبرس افزود و در 682 به او مقام امیری و در شوال سال بعد، امیری طبلخانه و اقطاعی نو داد. در 685 بیبرس نایب الحکومه کَرک در شام شد. جانشین قلاوون، الملک الاشرف خلیل، در ربیع الآخر 690 بیبرس را از این مقام برکنار کرد. کمی بعد بیبرس با عِدّه و عُدّه خود از کَرک به اردوی سلطان پیوست و در نبرد مهم جمادی الاولی 690 با فرنگان در عکّا شرکت کرد.
وی در رجب 691 برای پس گرفتن قلعة الروم، تنها دژ باقی مانده در دست فرنگان، سلطان را یاری رساند و در 692 از طرف او مأمور حفاظت از شهرهای مرزی ناحیه حلب شد.
او پس از برکناری از حکومت کَرک، به مصر بازگشت و از سوی الملک الاشرف به دواتداری منصوب شد و دیوان رسائل و مکاتبات و فرامین سلطنتی و برید را تصدی کرد. هم زمان با انتخاب الناصر محمد بن قلاوون برای سلطنت در محرم 693، بیبرس از مأموریت شام به مصر بازگشت و در منصب دواتداری ابقا شد و افزون بر آن، فرمانده صد سوار و هزار پیاده گردید.

بیبرس در دانشنامه ویکی پدیا

بیبرس
ظاهر بیبَرس بُندُقداری چهارمین سلطان از ممالیک بحری مصر بود که از ۶۵۸ تا ۶۷۶ق. بر مصر و شام حکمرانی کرد. ممالیک بحری، بردگانی ترک بودند که در آغاز به دست پادشاهان ایوبی و سپس پادشاهان مملوکی صالحی برای تأمین نیروی نظامی خریداری شدند و به تدریج به مناصب عالی حکومتی رسیدند.
لغتنامه دهخدا: مدخل ظاهر
کتاب الظاهر بیبرس و حضارة مصر فی عصره تألیف محمد جمال الدین سرور چ مصر
وفیات الاعیان چاپ مصر ص ۸۵ به بعد
الاعلام چاپ مصر ج ۱ ص ۱۶۰.
ابوالفتح بیبرس الترکی الصالحی رکن الدین قسیم امیرالمؤمنین بندقدار ملقب به ملک ظاهر. یا به صورتی دیگر، بیبَرس بن عبداﷲ، السلطان الاعظم قسیم امیرالمؤمنین رکن الدین ابوالفتح البندقداری الصالحی، ملقب به الملک الظاهر.
جز ملک ظاهر، یک سلطان و امیر مملوکی دیگر نیز بیبرس لقب دارند؛ یکی امیر بیبرس جاشنگیر منصوری از حکمرانان مملوکی مصر و شام (م. ۷۰۹ق) و دیگری بیبرس منصوری خطائی (م. ۷۲۵ق) که به نیابت سلطنت مصر رسید.
نخستین مولای ظاهر بیبرس اَیدِکین بندقداری بود و بدین سبب به بندقدار ملقب شد.
عکس بیبرس
رکن الدین بیبرس منصوری، دوات دار، فرمانده سپاه، دولتمرد و مورخ مملوکی است. زبده الفکره فی تاریخ الهجره اثری از وی است که در قرن هفتم یا هشتم ه‍.ق تألیف شده و با نام تاریخ بیبرس نیز شناخته می شود. این اثر در حوزهٔ تاریخ عمومی اسلام جای دارد و در ده جلد، حوادث تا سال ۷۲۳ ه‍. ق/۱۳۲۳ م را تشریح می کند. نویسنده آگاهی های با اهمیتی در باب وضعیت سیاسی و جغرافیای آناتولی و روابط سلاجقه، مغول و ممالیک با یکدیگر و همچنین اطلاعات گسترده به همراه جزئیات را دربارهٔ تصرف آناتولی و تاریخ سلاجقهٔ آن، پس از نیمهٔ دوم قرن هفتم ه‍.ق ارائه می دهد.
مسجد ظاهر بَیبَرس (یا کوتاه: مسجد ظاهر) از مسجدهای کهن در قاهره است که الظاهر بیبرس، چهارمین سلطان سلسلهٔ ممالیک، آن را در سال ۶۶۵قمری/ ۱۲۶۶ میلادی ساخت و در طول تاریخ، بارها کاربری آن دگرگون شده است.
سلطان الظاهر بیبرس در سال ۶۶۵ قمری در میدان بازیگاه کُره خود، ایدهٔ ساخت این مسجد را یافت. در سال ۶۶۷ ساخت آن پایان یافت. به هنگام حضور فرانسوی ها در مصر، مسجد به قلعه ای دگرگون شد. در عصر محمدعلی، به اردوگاه تکرونی های سنگالی؛ سپس به کارخانه صابون سازی؛ کشتارگاه در عصر انگلیسی ها، تا اینکه در ۱۸۹۳، کمیسیون حفظ یادگارهای کهن عربی، این مسجد را بازسازی کرد و کاربری اصلی آن را بازگرداند.


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

بیبرس را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• عنتره   • صلاح الدین ایوبی   • بیوگرافی نجم الدین غلامی   • جنگ های صلیبی   • معنی بیبرس   • مفهوم بیبرس   • تعریف بیبرس   • معرفی بیبرس   • بیبرس چیست   • بیبرس یعنی چی   • بیبرس یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی بیبرس
کلمه : بیبرس
اشتباه تایپی : fdfvs
عکس بیبرس : در گوگل


آیا معنی بیبرس مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 96% )