انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

97 1061 100 1

بیعت عقبه

بیعت عقبه در دانشنامه اسلامی

بیعت عقبه
بیعت عقبه (یا بیعة العقبه)، نام دو بیعت مردم یثرب با رسول خدا صلّی الله علیه وآله وسلم می باشد.
عقبه به معنای گریوه یا گردنه، راهی است که از آن به بالای کوه می روند.
محل وقوع بیعت عقبه
محل وقوع دو بیعت، گریوه ای است میان منی و مکه، نزدیک منی و پس از واقصه که در آن جا آبی از آنِ بنی عکرمه وجود داشته است.فاصله آن با مکه حدود پنج کیلومتر است.
تاریخچه بیعت عقبه
بین پیامبر و مردم یثرب دو بیعت اتفاق افتاد که اولی به بیعت عقبه یا بیعة النساء و دومی به بیعت عقبه دوم یا بیعة الحرب مشهور گشت.
← علل وقوع بیعت
...
بیعت عقبه
بیعت عَقَبه، به بیعت مردم یثرب با رسول خدا(ص)، پیش از هجرت آن حضرت اشاره دارد. دو بیعت بین مردم مدینه و پیامبر اکرم (ص) انجام شد که اولی در سال دوازدهم و دومی در سال سیزدهم بعثت بود و هر دو به بیعت عقبه معروف است. بعضی بیعت اول را بیعت النساء و بیعت دوم را بیعت الحرب نامیده اند ولی بیشتر مورخان بیعت نساء را پس از فتح مکه دانسته اند. این دو بیعت، مقدمه هجرت پیامبر(ص) و مسلمانان از مکه به مدینه را فراهم نمود.
عَقَبه در لغت به معنای گردنه، راهی است که از آن به بالای کوه می روند. از آنجا که دو بیعت پیامبر(ص) و مردم یثرب در عقبه ای (گردنه) میان منا و مکه، نزدیک مِنا به وقوع پیوست، این دو بیعت به بیعت عقبه مشهور شده اند.
فاصله این مکان با مکه حدود پنج کیلومتر است.
بیعت عقبه
این صفحه مدخلی از دانشنامه جهان اسلام است
بیعت عقبه (یا بیعة العقبة)، نام دو بیعت مردم یثرب با رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم. عقبه به معنای گریوه یا گردنه راهی است که از آن به بالای کوه می روند. محل وقوع دو بیعت، گریوه ای است میان منی و مکه نزدیک منی و پس از واقصه که در آنجا آبی از آنِ بنی عکرمه وجود داشته است. فاصله آن با مکه حدود پنج کیلومتر است.
چون ابوطالب و خدیجه (در سال دهم بعثت) از دنیا رفتند، رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم از یک سو کسی را که از او حمایت کند ، نداشت و از سوی دیگر سختگیری مشرکان بر او بیشتر شده بود.
در سال یازدهم بعثت، آن حضرت با شش تن از مردم یثرب (مدینه) روبرو شد. محل این ملاقات را بعضی نزدیک آن عقبه و بعضی در منی نوشته اند.
این شش تن از قبیلة خزرج بودند. رسول خدا از هویّت آنان سؤال کرد و آنها خود را از مردم خزرج معرفی کردند؛ پیامبر پرسید که شما از همپیمانان و دوستان یهودید و پاسخ مثبت شنید. سپس با ایشان به گفتگو نشست، اسلام را بر آنان عرضه داشت و برایشان قرآن خواند.
اطلاعات پراکنده ای که مردم یثرب از یهودیان درباره ظهور پیامبری در مکه بدست آورده بودند موجب توجه آنان به حضرت محمد صلی الله علیه و آله شد و این امید را ایجاد کرد که با حضور ایشان در یثرب بتوانند از ادامه دشمنی و جنگ بین دو قبیله اوس و خزرج پیشگیری کنند. اینان چون به مدینه بازگشتند، داستان ظهور پیغمبر را با مردم گفتند.
در سال دوازدهم بعثت در موسم حج، دوازده تن از هفت خانواده از دو قبیله اوس و خزرج در عقبه با پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم دیدار کردند، اسلام آوردند و با رسول خدا بیعت نمودند. مضمون بیعت این بود که در پرستش خدا شریکی برای او نگیرند، دزدی و زنا نکنند، فرزندان خود را نکشند، بهتان نزنند و رسول خدا را در آنچه به خیر و صلاح است، نافرمانی نکنند.
اگر بدین بیعت وفا کردند، بهشت از آن آنان خواهد بود و اگر خلاف نمودند، با خداست که آنان را ببخشد یا عذاب کند. این بیعت را بیعة النساء گفته اند.
پیمان عقبه نخستین پیمانی است که حضرت محمد (صلی الله علیه و آله وسلّم) در شبانگاه سیزدهم ذیحجه سال دوازدهم بعثت با جمعی از اهالی یثرب که از قبایل اوس و خزرج بودند بست. در این دیدار که در بلندای عقبه در دامنه کوه منا صورت گرفت هفتاد و پنج زن و مرد یثربی با پیامبر اسلام عهد بستند که همانطور که از همسر و فرزندانشان حمایت می کنند پیامبر و دین اسلام را مورد حمایت قرار دهند.
بیعت به معنای دست به دست زدن برای التزام به طاعت و فرمانبرداری از کسی یا داد و ستد و در اصطلاح، تعهد به پیروی بی چون و چرا از صاحب بیعت است. عقبه به معنای راه دشوار و سنگلاخ به سوی قله کوه و مقصود از آن در این جا، مکانی نزدیک مکه در منطقه منا و مکان رمی واپسین جمره است.
دعوت به اسلام
با رحلت "حضرت خدیجه" و "ابوطالب" در حدود سه سال قبل از هجرت (عام الحزن) که هر دو به لحاظ مادی و معنوی و به خصوص نفوذ ابوطالب در بین قریش، پشتیبان قوی برای رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلّم) به شمار می آمدند، عملکرد بازدارنده مشرکین در برابر حضرت محمد (صلی الله علیه و آله وسلّم) وارد مرحله جدیدی شد. پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) با استفاده از هر فرصت به ویژه موسم حج که قبایل از مناطق مختلف برای انجام مناسک حج به مکه می آمدند، استفاده کرده و مردم را به اسلام دعوت می نمودند؛ هرچند موانع و مشکلاتی که از سوی مشرکان مکه ایجاد می شد را نیز باید در نظر داشت. رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلّم پس از بعثت، در موسم حج به منا می رفت و حاجیان را به اسلام فرا می خواند. دعوت پیاپی او زمینه آشنایی مردم یثرب را با اسلام که پیوسته به مکه آمد و شد داشتند، فراهم ساخت. بر پایه گزارش ابن اسحق، به سال یازدهم بعثت در ایام حج هنگامی که رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلّم) در منا مشغول دعوت قبایل بود، با شش یا هشت تن از خزرجیان یثرب که برای جلب حمایت قریش در برابر رقبای اوسی خود به مکه آمده بودند، دیدار کرد و آن ها را با تلاوت قرآن به اسلام فرا خواند. آن ها با توجه به آگاهی های اجمالی که از طریق بشارت های یهود به بعثت پیامبر داشتند، به راحتی اسلام را پذیرفتند. منابع از این افراد با اختلاف بسیار یاد کرده اند. اسعد بن زراره، عوف بن حارث، رافع بن مالک، قطبة بن عامر، عقبة بن عامر، و جابر بن عبدالله از آن جمله هستند. برخی این دیدار با رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلّم) را به اشتباه بیعت اول عقبه دانسته و بیعت های عقبه را به سه بیعت افزایش داده اند؛ اسلام آوردن این شمار از خزرجیان به سال ۱۱بعثت، زمینه آشنایی بیشتر یثربیان را با دین جدید فراهم آورد؛ به گونه ای که به سال ۱۲ بعثت، ۱۰ تن از خزرجیان و دو تن از اوسیان پس از دیدار با پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) در عقبه، با او بر حمایت از اسلام پیمان بستند. این پیمان به بیعت اول عقبه مشهور شد. از آن جا که در این پیمان از حمایت های یثربیان از پیامبر در جنگ ها یاد نشد، به «بیعة النساء» نیز شهرت یافت. برخی بر آنند که به سبب مشابهت مضامین بیعت اول عقبه به بیعت با زنان، آن را «بیعت نساء» گفتند. ذهبی حضور عفراء دختر عبید بن ثعلبه را در جمع بیعت کنندگان، علت این نام گذاری دانسته است ؛ اما بیعت النساء پس از فتح مکه صورت پذیرفت. جز جابر بن عبدالله، دیگر افراد از آن شش تن که به سال یازدهم اسلام آوردند، در پیمان اول عقبه حضور داشتند.
← ایمان آوردن یثربیان
در سال بعد، دوازدهم بعثت، دوازده نفر از اهل یثرب که ده نفر آنان از خزرج و دو نفر از اوس و به نقلی دیگر نُه نفر از خزرج و سه نفر از اوس بودند با پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) در عقبه ملاقات نموده و با ایشان بیعت نمودند. درباره تعداد پیمان هایی که در عقبه بین اهل یثرب و مسلمانان صورت گرفت، نظر مشهور انعقاد دو بیعت می باشد؛ لیکن برخی مورخین اولین دیدار دسته شش نفری خزرجیان را نخستین بیعت دانسته و بیعت های سال دوازدهم و سیزدهم را به ترتیب پیمان عقبه دوم و سوم ذکر کرده اند.
← نام گذاری بیعت
...
بیعت عَقبه اول نخستین بیعت یثربیان با رسول خدا(ص) در منا به سال 12 بعثت بود.
بیعت عقبه اول بیعتی بود که عده ای از مردم یثرت در سال دوازه بعثت در پی دعوت پیامبر(ص) به اسلام، بعد از اسلام آوردن، با آن حضرت بیعت بستند. مفاد این بیعت، پایبندی یثربیان به پرهیز از شرک، زنا، تهمت، دزدی، قتل فرزندان، و نافرمانی رسول خدا(ص) بود که نتیجه وفاداری به این پیمان، ورود به بهشت شمرده شد و عاقبت پایبند نبودن به آن، بر عهده خداوند دانسته شد که اگر بخواهد، کیفر می دهد یا می آمرزد.
بیعت به معنای دست به دست زدن برای التزام به طاعت و فرمانبُرداری از کسی یا داد و ستد و در اصطلاح، تعهد به پیروی بی چون و چرا از صاحب بیعت است.
بیعت عقبه دو پیمان میان برخی ساکنان یثرب و پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) مدتی پیش از هجرت بود.
رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) از روزی که به رسالت مبعوث شد در پی گسترش دعوت خویش بود، از این رو اسلام را در مکه ، بر هر تازه واردی عرضه می کرد تا به هنگام بازگشت نزد عشیره خویش از آنچه شنیده بود بر آنان باز گوید. یکی از بارزترین این ملاقاتها، دیدار با مردم یثرب بود که آنان با بستن دو پیمان نزد جمره عقبه در منا دعوت رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) را اجابت کرده، رو به سوی قوم خود نهادند و با انتشار اسلام در یثرب زمینه های هجرت رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) را به آن جا فراهم ساختند. به طور کلی دو علت عمده در اسلام آوردن اوس و خزرج سهم فراوانی داشت: یکی بشارتهای پراکنده و ناقصی که یهود درباره ظهور منجی داشتند و دیگری فرار از جنگهای خانمان سوز قبیله ای که موجب پراکندگی جمعیت آنان و خونریزیهای فراوانی در بین آنان شده بود. شرکت کنندگان در بیعت عقبه را عَقَبی می گویند. مفسران آیات ۱۰۰ -۱۱۱ بقره؛ ۵۲ و ۱۰۲ آل عمران؛ ۱۲ مائده؛ ۳۰ انفال؛ ۱۵ و ۲۳ احزاب و ۱۲ ممتحنه را بر این پیمانها تطبیق کرده اند.
نخستین ملاقات خزرجیان با پیامبر
براساس نقل ابن اسحاق در سال یازدهم بعثت ، هنگامی که رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) در ایام حج در منا مشغول دعوت قبایل بود، با ۶ یا ۸ نفر از یثربیان برخورد کرد و آنان را با تلاوت قرآن ، به اسلام فرا خواند. آنان نیز اسلام را پذیرفتند. آن ۶ نفر عبارت بودند از: اسعد بن زراره بن عدس خزرجی و عوف بن حارث بن رفاعة بن سواد از بنی نجار و رافع بن مالک بن عجلان از بنی زریق و قطبة بن عامر بن حدیده ، عقبة بن عامر بن نابی و جابر بن عبدالله بن رئاب هر سه از بنی سلمه . پیامد این دعوت و فعالیتهای این گروه ۶ نفره، آشنایی یثربیان با اسلام، اتحاد مردم یثرب و گسترش اسلام در یثرب بود. گزارشهای دیگر با کمی تفاوت بیش تر از همین افراد یاد کرده اند. در علت آمدن این ۶ نفر خزرجی به مکه ، گفته شده که آنان برای جلب حمایت قریش برای پیروزی بر عمو زادگان اوسی خود به مکه آمدند. برخی برخلاف مشهور از این دیدار به عنوان بیعت عقبه اول یاد کرده و بیعتهای عقبه را به سه بیعت افزایش داده اند.
بیعت عقبه اول
منظور از بیعت عقبه اول، نخستین پیمانی است که در سال دوازدهم بعثت ، میان رسول خدا و ۱۰ نفر از خزرج و دو نفر از اوس در جمره عقبه در منا و به حمایت از اسلام ، بسته شد، از این رو به آن پیمان عقبه اولی گفته اند که به « بیعة النساء » نیز شهرت دارد. در علت نامگذاری این بیعت به بیعة النساء گفته شده: به جهت مضمون این بیعت که در آن از درگیری و جنگ سخنی نیست، آن را بیعة النساء نامیده اند. ( بیعت النساء) به غیر از جابر بن عبدالله بن رئاب مابقی ۶ نفر که در سال یازدهم اسلام آورده و برای سال بعد در موسم حج قرار گذاشته بودند در پیمان عقبه اول حاضر بودند. حاضران خزرجی در بیعت عقبه اول عبارت اند از: اسعد بن زرارة بن عدس خزرجی ، عوف بن حارث ، رافع بن مالک ، قطبة بن مالک بن عامر ، عقبة بن عامر ، معاذ بن حارث (برادر عوف بن حارث )، عبادة بن صامت ، ذکوان بن عبد قیس بن خلدة بن مخلد ، یزید بن ثعلبة بن خزمه و عباس بن عبادة بن نضله بن مالک بن عجلان و دو نفر اوسی نیز عبارت اند از: ابوالهیثم بن تیهان و عویم بن ساعده .ابن سعد گوید:بعدها ذکوان پس از آن که نخستین مسلمانان مکه به یثرب مهاجرت کردند به مکه رفت و پس از هجرت آن حضرت به موطن خود ( مدینه ) بازگشت ازاین رو وی را، هم انصاری و هم مهاجری گفته اند.
← شرط پیامبر با یثربیان
...
دومین پیمان یثربیان با پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) در عقبه منا به سال ۱۳ بعثت صورت گرفت که به بیعت عقبه دوم نام گرفت.
اسلام آوردن تعدادی از یثربیان در موسم حج، تبلیغ اسلام و مسلمان شدن گروهی از مردم یثرب که منجر به انعقاد پیمان عقبه اول در سال دوازدهم بعثت در مکه شد، زمینه را برای فعالیت هرچه بیشتر پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) در یثرب فراهم ساخت. متعاقب این پیمان، ایشان "مصعب" را به عنوان نماینده خویش برای امر تبلیغ دین به همراه بیعت کنندگان عقبه اول به یثرب اعزام داشتند که اسلام آوردن اکثر مردم یثرب نشان دهنده موفقیت آمیز بودن دعوت در این سرزمین می باشد.
توضیح اجمالی
با فرا رسیدن موسم حج در سال سیزدهم بعثت، مصعب به همراه تعدادی از اهل یثرب که گروهی از آن را مسلمانان که بزرگان قوم همچون "کعب" و "براء ابن معرور" نیز در بین آنها دیده می شدند، رهسپار سرزمین وحی شدند. پس از انجام ملاقات هایی با پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) و انجام مناسک حج، مقرر گردید، مسلمانان یثرب در روز میانی ایام تشریق، (سه روز پس از ایام عید قربان (روزهای یازدهم، دوازدهم و سیزدهم ذی حجة) ایام تشریق گفته می شود) ملاقاتی جمعی با رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلّم) در مکان عقبه کنار جمره عقبه با رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلّم) برگزار نمایند. یثربیان مسلمان همراه حدود ۵۰۰ تن از مشرکان، برای شرکت در مراسم حج راهی مکه شدند. مسلمانان که شمار آن ها را۹۰، ۷۰ یا ۷۵ تن (سه زن و ۷۲ مرد) به منظور مخفی ماندن این دیدار از دید مشرکان، افراد به صورت جداگانه و شبانه خود را به میعادگاه رسانیدند. نتیجه این گردهمایی، بیعت یثربیان با پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) بود که با نام بیعت عقبه دوم یا بیعة الحرب (از آن رو که مفاد بیعت بر دفاع از جان رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلّم) مبتنی بود)، مشهور گشت. برخی مورخان با احتساب دیدار شش نفر از خزرجیان در سال یازدهم بعثت، این پیمان را بیعت عقبه سوم می داند.
دفاع از پیامبر
در این دیدار، نخست عباس بن عبدالمطلب که مسلمان نبود، از آن جا که می خواست کار پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) را استحکام بخشد، ضمن آگاه ساختن یثربیان از جایگاه رسول خدا میان مردم خویش، به آن ها یادآور شدکه او قصد هجرت به شهر آن ها را دارد. از این رو، اگر توان حمایت از او را ندارند، وی را به حال خود رها سازند. پس از سخنان عباس، براء بن معرور یثربیان را راستگویان و وفادارانی خواند که جان خود را در راه رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلّم) فدا می کنند. سپس پیامبر با خواندن آیاتی از قرآن، آن ها را به خدا و اسلام فراخواند. براء، ایمان و تصدیق انصار را به آگاهی پیامبر رساند و همراه بیعت با وی، سوگند یاد کرد که از جان پیامبر، همانند جان زنان و فرزندان خود دفاع کند.
← آمادگی دفاع ابو هیثم از پیامبر
...
بیعت عقبه دوم دومین پیمان یثربیان با پیامبر(ص) در عقبه منا به سال 13 بعثت بود.
پس از بیعت عقبه اول که در سال دوازده بعثت انجام شد، مصعب بن عمیر توسط پیامبر(ص) به یثرب اعزام شده و اسلام را تبلیغ کرد و به موجب آن، سال سیزدهم بعثت برخی یثربیان مسلمان همراه عده ای از مشرکان، برای شرکت در مراسم حج راهی مکه شدند و طبق قرار پیشین با گذشتن پاسی از شب، دور از دید مشرکان کنار جمره عقبه با رسول خدا(ص) دیدار کرده و بیعت بسته و وفاداری خود را اعلام نمودند.
از این بیعت با نام های بیعة الحرب، عقبة الآخره و عَقَبیّون نیز یاد کرده اند و برخی از مفسران شماری از آیات قرآن را به این بیعت تطبیق کرده اند.

بیعت عقبه در دانشنامه ویکی پدیا

بیعت عقبه
بیعت عقبه (یا بَیعةُ العَقَبة)، نام یک رویداد اسلامی است که شامل دو بیعت مردم یثرب با پیامبر اسلام در محلی به نام عقبه در نزدیکی سرزمین منا بوده است. این بیعت زمینه ساز هجرت پیامبر از مکه به یثرب گشت. در سال یازدهم بعثت، پیامبر با شش تن از مردم یثرب که از قبیلة خزرج بودند دیدار کرد. پیامبر به گفتگو با ایشان نشست، برایشان قرآن خواند و اسلام را به آنان معرفی نمود. شنیده ها و خبرهای مردم یثرب از یهودیان دربارهٔ ظهور پیامبری در مکّه باعث روی آوری آنان به محمّد شد و این امید را در آن ها ایجاد کرد که با حضور پیامبر در یثرب بتوانند به دشمنی و جنگ بین دو قبیلة اوس و خزرج پایان دهند و از درگیری های آینده پیشگیری نمایند. اینان چون به مدینه بازگشتند، داستان ظهور پیغمبر را با مردم گفتند و این آغاز شروع آشنایی مردم یثرب با اسلام گشت. در پی این ماجرا و که منجر به بیعت اول عقبه شد، اسلام در یثرب گسترش یافت و بسیاری از مردم و سران قبایل یثرب به اسلام گرویدند و پس از آن بود که شماری از مردم یثرب در بیعت دوم عقبه با محمد بیعت کردند و زمینهٔ هجرت محمد به یثرب که بعدها مدینه النبی نامیده شد فراهم گشت.
سرزمین منا، مکانی که پیمان عقبه در آن واقع شد.اسعد بن زراره
عوف بن حارث
رافع بن مالک
قطبة بن عامر
عقبة بن عامر
معاذ بن حارث
ذکوان بن عبدقیس
عبادة بن صامت
ابو عبدالرحمان
عباس بن عباده
ابوالهیثم
عویم بن ساعده
در سال ۱۲ بعثت، دوازده نفر از هفت خانواده از دو قبیلهٔ اوس و خزرج در موسم حج، در عقبه که در نزدیکی منا قرار دارد با پیامبر اسلام بیعت کردند. بنا بر دیدگاه مقریزی نه نفر از خزرج و سه نفر از اوس گرد آمده بودند. درون مایهٔ آن شامل این بود که در پرستش برای خدا شریک نگیرند، دزدی و زنا نکنند، بهتان نزنند، فرزندان خود را نکشند و نافرمانی پیامبر را در آنچه صلاح است نکنند که روی هم رفته عمل کردن به تعالیم دین اسلام بوده است. این بیعت را بیعةالنّساء نیز نامیده اند. بر پایه نظر برخی مورخین به علت اینکه قرار شد بین مسلمانان و کفار جنگی روی ندهد و جنگیدن از جلوه های مردانگی است این بیعت را بیعةالنّساء نامیده اند. پس از این بیعت بود که پس از مدتی و درخواست چندی از مردم یثرب برای ترویج و تعلیم دین، پیامبر مصعب بن عمیر را به یثرب فرستاد. افراد شرکت کننده در این بیعت عبارت بودند از:
در پی تلاش های مصعب ابن عمیر در یثرب و خواندن قران برای مردم، بسیاری از مردم یثرب از جمله سعد بن معاذ رئیس قبیلهٔ اوس به اسلام گرویدند و اولین نماز را در یثرب برپا نمودند. پس از چندی مصعب بن عمیر بن هاشم به مکه بازگشت و مسلمان شدن اهالی یثرب را به پیامبر اسلام اطلاع داد و او شادمان گشت. در موسم حج سال پس از بیعت عقبه اول، مسلمانان یثرب آهنگ آن کردند که همراه با کاروانی به مکه بروند و با پیامبر بیعت کنند. این کاروان از ۵۰۰ تن تشکیل شده بود که به گفته ابن اسحاق از این تعداد ۷۳ مرد و ۲ زن، مسلمان بودند. قرار دیدار در شبی که حجاج در منا بودند تعیین شد. در آن شب پس از اینکه پاسی از شب گذشت مسلمانان یثرب از دیگر حجاج یثربی جدا شدند و به سمت عقبه به راه افتادند و در آنجا گرد آمدند. محمد به آنان گفت:
بر این امر با شما بیعت می کنم که، همانگونه که از زنان و فرزندانتان حفاظت می کنید، از من نیز دفاع کنید.


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

بیعت عقبه را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

مرضیه > آرمیلا
یه کسی > Fatty
Mobina > Ride a bicycle
معصومه ع > warmth
فاطمه > آروشا
مرضیه > ابوالفضل
سارا > zealanders
فاطمه > آروشا

نگارش واژه نو   |   پیشنهادهای امروز

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی بیعت عقبه   • مفهوم بیعت عقبه   • تعریف بیعت عقبه   • معرفی بیعت عقبه   • بیعت عقبه چیست   • بیعت عقبه یعنی چی   • بیعت عقبه یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی بیعت عقبه
کلمه : بیعت عقبه
اشتباه تایپی : fduj urfi
عکس بیعت عقبه : در گوگل


آیا معنی بیعت عقبه مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 97% )