انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

94 1065 100 1

تراژدی

/terAZedi/

برابر پارسی: اندوه آور، سوگنامه، سوگواره

معنی تراژدی در لغت نامه دهخدا

تراژدی. [ تْرا / ت ِ ژِ ] (فرانسوی ، اِ) واقعه ٔ هلاکت و حادثه ای که آخرش مصیبت سخت است. (فرهنگ نظام ). مأخوذ از «تراگوئیدیا »ی یونانی است ، و آن اشعار حزن انگیزی است که بطور کلی اساس داستان آن بر افسانه ها، یا حوادث تاریخی قرار دارد. قهرمانان داستان های مذکور از اشخاص نامدار و مشهور انتخاب می شوند و حادثه ٔ مهمی ابداع می گردد که آن حادثه اعم از این که عشقی یا جنگی باشدغالباً دارای نتایج تأثرانگیز و دردناکی است و صحنه های داستان بنحوی طراحی می شود که انعکاس بدبختی ها ورنج های آن ، روح خواننده را بشدت منقلب می سازد. داستانهای غم انگیز و غم انجام. تراژدی نخست بوسیله ٔ مردم یونان پس از حماسه سرائی و اشعار غنایی بوجود آمد، و بطور قطع می توان گفت که تراژدی در دوران جنگهای مدیک گسترش یافت و در قرن پنجم ق.م. عالیترین آثار آن بوجود آمد و سپس در قرن چهارم ق.م. دوره ٔ زوال و اضمحلال آن در یونان شروع شد.
اصولاً تراژدی از مراسم مذهبی دیونیسوس (ذینوسس ) ناشی گشت ، زیرا نیایش و پرستش خدا در این مذهب چنان بود که مطالب و شیوه های تازه و جالبی در اشعار غنائی وارد می شد که ازآن جمله است ستایش و تهییج احساسات و تناوب در ناله ها و آوازهای سرورانگیز. همچنین نیایش در این مذهب با بیان حالات عاطفی و بوسیله ٔ حرکات چهره و اندام انجام می گرفت. رجوع به اسخیلوس در همین لغت نامه شود. تراژدی روم عمر چندانی نداشت و در پایان قرن سوم ق.م. جلوه ای کرد و خاموش گشت. آنگاه در دوره ٔ رنسانس تراژدی در فرانسه و آلمان و ایتالیا و اسپانیا و انگلستان بار دیگر وارد میدان هنر گشت و آثار درخشانی پدید آمد.

معنی تراژدی به فارسی

تراژدی
نمایش غم انگیز، قصیده یانمایش اندوه آور، نمایش، واقعه جدی ازوقایع زندگانی که انسان رامتاثرو، اندوهگین کند
( اسم ) نوعی نوشته یا نمایش که موضوعی غم انگیزداردو غالبا بد بختیهاشکنجه های جسمی و روحی و خیانت را نشان میدهد.

معنی تراژدی در فرهنگ معین

تراژدی
(تِ ژِ) [ فر. ] (اِ.)۱ - نمایش نامة غم انگیز. ۲ - فاجعه ، مصیبت .

معنی تراژدی در فرهنگ فارسی عمید

تراژدی
۱. (ادبی) داستانی که در آن زنجیرۀ حوادث جبری، شخصیت اصلی یا همۀ شخصیت ها رابه سوی سرنوشتی ناگوار و فاجعه آمیز سوق می دهد.
۲. فاجعه، مصیبت، بدبختی.

تراژدی در دانشنامه اسلامی

تراژدی
تراژدی یا غم نامه یا سوگ رنج نامه یا سوگ نامه یا سوگ نوشت، یکی از شکل های نمایش است که ریشه در مناسک مذهبی یونان باستان دارد.
تراژدی (terazedi)، نوعی نوشته یا نمایشی است که موضوعی غم انگیز دارد و غالباً بدبختی ها، شکنجه های جسمی و روحی و خیانت را نشان می دهد.
دیدگاه دهخدا
دهخدا آن را مأخوذ از واژۀ «تراگودیا»ی یونانی دانسته و می گوید: منظور از آن، اشعار حزن انگیزی است که به طور کلی اساس داستان آن بر افسانه ها یا حوادث تاریخی قرار دارد.
قهرمانان داستان های تراژدی
قهرمانان داستان های مذکور از اشخاص نام دار و مشهور انتخاب می شوند و حادثۀ مهمی ابداع می گردد که آن حادثه اعم از اینکه عشقی یا جنگی باشد، غالباً دارای نتایج تأثّرانگیز و دردناکی است و صحنه های داستان به نحوی طراحی می شود که انعکاس بدبختی ها و رنج های آن، روح خواننده را به شدت منقلب می سازد.
پیدایش
...

تراژدی در دانشنامه ویکی پدیا

تراژدی
تراژدی یا غم نامه یا سوگرنجنامه یا سوگنامه یا سوگ نوشت، یکی از شکل های نمایش است که ریشه در مناسک مذهبی یونان باستان دارد. تراژدی، توسط تسپیسِ ایکاریایی معرفی شد و نام خود را از «تروگوس» (به یونانی: τρογοσ) یعنی بز، و «اویدیا» یعنی سرود گرفته است. تراژدی برخلاف کمدی کشمکش میان خدایان ویا شاهان و شاهزادگان است. تم غالب در اینگونهٔ نمایشی تقدیر و ناتوانی انسان در مقابل ارادهٔ خدایان است. پایان تراژدی کلاسیک به مرگ قهرمان یا پایان ناخوشایند دیگری ختم می شود. از منظر ارسطو هدف تراژدی ایجاد ترس و ترحم یا به عبارتی کاتارسیس در تماشاگر است و از دیدگاه شوپنهاور تراژدی، نمایش یک شور بختی بزرگ است. تراژدی تقلیدی است از واقعه ای جدی، کامل و با اندازه معین که به عمل و نه روایت و به زبانی فاخر ترس و شفقت را برانگیزد و موجب تزکیه نفس یا کاتارسیس شود.
بخش اول*: نمایش با یک مقدمه شروع می شود که در آن خلاصهٔ داستان تعریف می شود.
بخش دوم*: همسرایان وارد صحنه شده و داستان شروع می شود - گره افکنی
بخش سوم*: شروع و بسط داستان اصلی نمایش با حضور قهرمانان - داستان و نقطه اوج
بخش چهارم*: پایان نمایش و خروج همسرایان - گره گشایی
تراژدی نیز چون کمدی، نخست از بدیهه سرایی آغاز شد. تراژدی از اشعار دیتیرامبیک ریشه می گیرد و کمدی از سروده های فالیک که هنوز در بسیاری از شهرهای یونان باقی مانده است. از آن پس، تراژدی اندک اندک پیش رفتن آغاز کرد و در هر مرحله بهتر از مرحله پیشین شد. اشعار دیتیرامبیک یا دیتیرامب، سرودهای وجدآور و بهجت بخشی است که ساتیرها در بزرگداشت خدای شراب و باروری، دیونوسوس سر می دادند. ساتیرها موجوداتی نیمه انسان و نیمه بز هستند که با خواندن سرودهای دیتیرامب، مرگ و تولد دوباره دیونوسوس، را پاس می داشتند. دیونوسوس در میان ایزدان یونانی از ویژگی خاصی برخوردار است، او از پیوند زئوس و پرسفون، الهه زیرزمین، متولد می شود. با دسیسه چینی هرا، همسر زئوس، تیتان ها وی را از هم می درند و می خورند. به همین دلیل، دیونوسوس، زاگرس، یعنی مثله و قطعه قطعه شده، نام می گیرد. آتنا، دختر تئوس، قلب دیونوسوس را از دست تیتان ها می رباید و آن را به زئوس می بخشد. تولد دیونوسوس دوم در فرهنگ اساطیر یونان و رٌم چنین وصف شده است: «دیونوسوس پسر زئوس و سمله، که مورد علاقه زئوس بود، از او خواست تا با تمام نیرو و جلال ایزدی بر او ظاهر شود و زئوس نیز برای رضای او به این امر تن داد؛ ولی سمله که قدرت تحمل مشاهده انوار جمال عاشق خویش را نداشت، به حالت برق زده ای به زمین افتاد. زئوس به سرعت طفل شش ماهه او را که هنوز در شکم مادر بود بیرون کشید و آن را به ران خود دوخت و در پایان مدت مقرر، طفل را صحیح و سالم خارج کرد. این طفل، دیونوسوس، یعنی دوبار تولد یافته، نام گرفت.»یونان به نام «ینا»، که به روایتی در آسیا و به روایتی دیگر در اتیوپی یا آفریقا است، منتقل می شود. زئوس برای ناشناخته ماندن دیونوسوس او را به شکل بزغاله ای درمی آورد و مسؤولیت نگهداری اش را به الهه های آن سرزمین می سپارد. دیونوسوس در آغاز جوانی، انگور و روش استفاده از آن را کشف می کند و با قدرتی که در برکت بخشی و آبادانی تاکستان ها می یابد، ایزد شراب نام می گیرد. برای بزرگداشت دیونوسوس، هر ساله، آغاز فصل بهار، دسته های بزرگی از زنها، ساتیرها و سیلن ها (موجودات نیمه انسان - نیمه حیوان) به راه می افتادند و «دیتیرامب» را همراه با رقص و آواز سر می دادند و طی این مراسم، شبیه یا شمایل دیونوسوس را با خود حمل می کردند و به معبد مخصوص می بردند. در تمام این مدت، رقص و آواز برپا بود و حیواناتی را در پیش شمایل قربانی می کردند. این مراسم که «دیونوسیا» نام داشت، در میان وجد و شادی پرجذبه ای به پایان می رسید. «یکی از این جشنها که برای نخستین بار در آن درام یا در واقع تراژدی عرضه شد، چنان محبوبیتی یافت که بقیه دیونوسیاها را تحت الشعاع قرار داد و کانون تمام جشنها واقع شد. به این ترتیب، در سال ۵۳۴ قبل از میلاد، تراژدی و اجرای آن رسمیت یافت.
در ۵۴۴ ق. م حکومت آتن جشنواره نمایشی رسمی ای برگزار می کرد که در آن نمایشنامه نویسان برای جوایز رقابت می کردند. نمایش در آتن یک رویداد هر روزه نبود بلکه به دو روزِ تعطیلِ * (جشن شراب گیری) و مهم تر از آن به جشن دیونوسیای شهر یا دیونوسیای بزرگ، محدود می شد. جشن شراب گیری در ژانویه یا فوریه اتفاق می افتاد و دیونوسیای شهر در مارس یا آوریل. جشن دوم پنج یا شش روز به طول می انجامید و هر صبحِ سه روزِ پایانیِ جشن، یک تراژدی نویس سه نمایش تراژدی و یک ساتیر اجرا می کرد. این سه نمایشنامه نویس از قبل توسط یک قاضی داور که احتمالاً طرح نمایشنامه های فراوانی را مورد مطالعه قرار می داد، به دقت انتخاب شده بودند و هزینه اجرای آثار آن ها بخشی توسط حکومت و بخشی توسط شهروندان متمول پرداخت می شد. حکومت از این شهروندان با دستور به مساعدت به آن ها از طریق کمک مالی تجلیل می کرد. نمایشنامه نویس، موسیقی را هم تصنیف می کرد و بر آماده سازی”اجرا” نظارت می کرد و برخی اوقات نقشی هم ایفا می کرد. آن جایی که سه شاعر در ماه رقابت انتخاب شده بودند، به هر یک جایزه ای اعطا می شد. البته جایزه اول (پول و یک تاج گل) ارزشمندترین بود و گاهی بردن جایزه سوم افتخاری محسوب نمی شد.
در ۴۸۴ پ. م، آیسخولوس آتنی نخستین جایزهٔ خود را در مسابقهٔ درام دریافت کرد. از نود نمایشنامهٔ او هشت نمایشنامه به دست ما رسیده است. مشهورترینِ این آثار، پارسیان است که در سال ۴۷۲ پ. م تصنیف شد و نوعی بیانیهٔ سیاسی برای تبلیغ فتوحات آتن در جنگ سالامیس بود. در ۴۶۹ پ. م آیسخولوس مسابقهٔ درام را به رقیبی نیرومند واگذار کرد که سوفوکلس نام داشت. او در ۴۴۲ پ. م آنتیگونه (سوفوکل) را نوشت و بعدها با نوشتن ادیپ شهریار شهرتی دیرپا یافت. آن گاه اوریپیدس به عرصه وارد شد و در ۴۳۸ پ. م آلکستیس و در ۴۱۲ پ. م مده آ را بر صحنه برد.
عکس تراژدی
تراژدی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
تراژدی (فیلم)
تراژدی (نقاشی)
تراژدی فیلمی به کارگردانی آزیتا موگویی، نویسندگی رضا کریمی و تهیه کنندگی محمدحسن نجم محصول سال ۱۳۹۲ است. این فیلم در سی و دومین جشنواره فیلم فجر بخش نگاه نو شرکت کرد و در تمامی رشته های فیلم های اول کاندید شد.
مهدی هاشمی
بهرام رادان
حسین یاری
رویا نونهالی
پانته آ بهرام
پیام دهکردی
پژمان هادوی
امید روحانی
داستان مردی است به نام قاسم که برای جبران غرور از دست رفته اش تصمیم عجیبی می گیرد، حبیب نگرانش، زینت مردد و موسی سرگردان و پژمان بیخبر از همه چیز است اما اتفاق عجیبی در پیش است.
تراژدی (به انگلیسی: The Tragedy) یکی از آثار نقاش اسپانیایی پابلو پیکاسو (۱۸۸۱ - ۱۹۷۳ میلادی) است که در سال ۱۹۰۳ میلادی و در شهر بارسلونا خلق شده است.نبو
این اثر در اولین دوره طبقه بندی سیر تکامل هنری پیکاسو در دهه دوم زندگیش موسوم به دوره آبی (۱۹۰۱ - ۱۹۰۴ میلادی) کشیده شده است، زمانی که پیکاسوی جوان از زمینه سردِ آبی روشن استفاده می کرد.
بسیاری از منتقدین این اثر را بزرگ ترین «جای خالی» (به انگلیسی: The Gap) دوران زندگی وی دانسته اند، جای خالی از هم گسیختگی باورهای گذشته با زندگی مدرن امروزی. این تصویر در هیچ قید زمان و مکان خاصی گنجانده نشده است و بیننده را در انبوهی از سؤال، بدون هیچ سر نخی رها می کند. سؤالاتی که از ماهیت رمزآلود حضور این عده در کنار ساحلی سرد سرچشمه می گیرد و به نحوه ایستادن، حالات چهره و چشمان بسته زن و مرد ختم می شود و در این میان، ایمپاستوهای نقاش گره ای دیگر بر گره کور این مجموعه اضافه می کند. تجدّد به قیمت بی ریشگی و بی خانمانی، الگویی از زوال، سردی و تنهایی.
این اثر هم اکنون در نگارخانه ملی هنر واشینگتن در ایالات متحده آمریکا نگهداری می شود.
تراژدی آدم مضحک (ایتالیایی: La tragedia di un uomo ridicolo) یک فیلم کمدی ایتالیایی به کارگردانی برناردو برتولوچی محصول سال ۱۹۸۲ است که جایزه بهترین بازیگر مرد جشنواره فیلم کن را برای اوگو تونیاتسی به ارمغان آورد.
۱۲ فوریه ۱۹۸۲ (۱۹۸۲-02-۱۲) (US)
تراژدی آمریکایی (به انگلیسی: An American Tragedy) که در ایران با نام مکانی در آفتاب نیز شناخته می شود، رمانی از تئودور درایزر، نویسندهٔ اهل ایالات متحده آمریکا است.
فهرست پرفروش ترین کتاب های تاریخ
صد رمان برتر به انتخاب کتابخانه مدرن
تراژدی آمریکایی تا کنون دو بار به فارسی برگردانده شده، یکبار به دست سعید باستانی با همین عنوان و یک بار توسط علی اصغر انتظاری با نام مکانی در آفتاب که برگرفته از عنوان فیلم اقتباسی از رمان است.
تراژدی اسپانیایی یا هیرونیمو دیوانه شد (نام انگلیسی The Spanish Tragedy) نمایشی است نوشتهٔ توماس کید، نمایشنامه نویس دورهٔ الیزابت ادبیات انگلستان است که مابین سال های ۱۵۸۲ و ۱۵۹۲ نوشته شده است. این نمایشنامه که در زمان خود بسیار تأثیرگذار و محبوب بوده است، ژانری جدید را در تئاتر انگلستان پدید آورد که تراژدی انتقام نام گرفت. داستان این نمایش چندین قتل مهیب را در بر می گیرد و یکی از شخصیت ها انتقام نام دارد. از سوگنمایش اسپانیایی در آثار سایر نویسندگان عصر الیزابت نام برده شده است؛ از جمله آثار بن جانسون و کریستوفر مارلو. بسیاری از عناصر سوگنمایش اسپانیایی، مانند نمایش در نمایشی که برای به دام انداختن قاتلی ایفا می شود یا روحی که درخواست می کند انتقام اش گرفته شود، در هملت شکسپیر هم ظاهر می شوند؛ و به همین دلیل توماس کید را نویسندهٔ نسخهٔ نخستین هملت-که مفقود شده است- می دانند.
سوگنمایش اسپانیایی بسیار وامدار تراژدی های سنکای جوانیی است، آثاری مانند آگاممنون، تیستس، فدرا و اودیپوس. در بخشی از نمایش، هیرونیمو کتاب به دست وارد شده و خطوطی را از آثار سنکا به زبان لاتین می خواند. (پردهٔ سوم، صحنه: خانهٔ هیرونیمو)
بن جانسون، در مقدمهٔ «بازار بارتالامه» می نویسد، که بیست و پنج، سی سال از زمان نگارش سوگنمایش اسپانیایی می گذرد. بر این مبنا، تاریخ تحریر سوگنمایش اسپانیایی می شود حدود سال های ۱۵۸۴ تا ۱۵۸۹، اما تاریخ دقیق این اثر مشخص نیست، آنچه مسلم است آن است که سوگنمایش اسپانیایی پیش از سال ۱۵۸۸ نگارش شده است زیرا در آن اشاره ای به ناو اسپانیایی که به انگلستان حمله می کند نمی شود.
سوگنمایش اسپانیایی بسیار بر نویسندگان دیگر تأثیرگذار بوده است. بن جانسون در "خوشی های سینتیا" از هیرونیمو یاد می کند و در " هر مردی و خلط اش" خط هایی از نمایش را نقل قول می کند. توماس دکر، دیگر نویسنده انگلیسی، اظهار می کند بن جانسون، خود، نقش هیرونیمو را در یکی از تولیدات سوگنمایش اسپانیایی ایفا می کرده است. تی. اس. الیوت در شعر معروف خود، سرزمین هرز، از سوگنمایش اسپانیایی نقل قول می کند. ارهان پاموک در رمان خود، برف، به سوگنمایش اسپانیایی اشاره می کند.
تراژدی منابع مشترک یکی از مفاهیم مهم در بوم شناسی بشری است و به حالتی اشاره دارد که یک منبع مشترک متناهی بین تعداد زیادی از انسان ها وجود داشته باشد و ایشان در برابر این تصمیم قرار بگیرند که تا چه اندازه از آن منبع مشترک استفاده کنند. منبع مشترک می تواند مواردی چون بوم سازگان اقیانوسی که از آن ماهی می گیرند، جنگلی که از چوب درختان آن استفاده می کنند یا جو زمین که در آن گازهای گلخانه ای را رها می کنند باشد که مصرف بی رویه از آن ها موجب به خطر افتادن پایداری آن ها می گردد. در این شرایط افراد در برابر این دوراهی قرار می گیرند که آیا برای حفظ منابع در بلند مدت از برداشت های خود بکاهند، یا اینکه برای بالا بردن منافع خود و پیشگیری از عقب افتادن از دیگرانی که در حال استفاده از آن منبع هستند و دیر یا زود آن را به پایان می رسانند، به برداشت حداکثری از آن بپردازند.
ذهنیت_خرچنگ
توسعه پایا
روان شناسی تکاملی
سامانه پیچیده
منابع طبیعی
تعادل نش
نظریه بازی ها
کنترل جمعیت
نظریهٔ تراژدی منابع مشترک پیش فرض هایی در مورد انگیزه های انسانی، قواعد حاکم بر استفاده از منابع مشترک و ویژگی های منبع مشترک دارد. با این وجود شرایط در عمل معمولاً پیچیده تر است و انگیزه های انسانی نیاز به بررسی بیشتری دارد، همچنین قواعد حاکم بر منابع مشترک واقعی اغلب اجازهٔ استفادهٔ آزاد به همه را نمی دهند و نیز سامانه های منابع به گونه ای هستند که در برابر برداشت های انسان واکنش های پویا از خود نشان می دهند. نتیجهٔ این عوامل این است که بر خلاف نظریهٔ گرت هاردین با یک تراژدی روبه رو نمی شویم.
تراژدی مشترکات، یک تئوری اقتصادی است که موقعیتی را شرح می دهد که در آن، در یک سیستم منابعی مشترک بین مصرف کنندگانی وجود دارد که هر یک تنها با توجه به نفع شخصی خود عمل می کنند و به صورت مستقل و بر خلاف صلاح مشترک کل مصرف کنندگان، با فعالیت های جمعی خود این منابع را به اتمام می رسانند. ریشه های نام و مفهوم تراژدی مشترکات را می توان در مقاله ای که توسط اقتصاد دان دوره ویکتوریایی، ویلیام فورستر لوید، در سال ۱۸۳۳ میلادی به تألیف درآمده است یافت. وی در این مقاله از مثال فرضی چریدن تنظیم نیافته در یک مرتع مشترک در جزایر بریتانیا استفاده می کند. این مفهوم یک قرن بعد با انتشار مقاله ای از یک دانشمند بوم شناس، به نام گرت هاردین در سال ۱۹۶۸ به صورت گسترده ای شناخته شد. در این مقاله، مفهوم مشترکات به هر منبع مشترک و تنظیم نیافته ای مانند اتمسفر، اقیانوس ها، رودخانه ها، صید ماهی ها یا حتی یخچالی که در اداره به صورت مشترک استفاده می شود اطلاق می گردد.
بحثی بر سر این موضوع وجود دارد که خود اصطلاح «تراژدی مشترکات» برای معرفی این تئوری مناسب نیست، چرا که در ابتدا «مشترکات» به منابعی گفته می شد که اجتماع مشخصی از افراد مالک آن هستند و هیچ فردی خارج از این اجتماع هیچ گونه دسترسی به این منابع ندارد، ولی در حال حاضر این اصطلاح برای منابعی استفاده می شود که همه افراد به یک اندازه و به صورت آزادانه به آن ها دسترسی دارند. از این رو در این دیدگاه، اصطلاح «تراژدی رژیم هایی با دسترسی آزاد» یا به صورتی ساده تر، اصطلاح «مسئله دسترسی آزاد» می توانند اصطلاحاتی مناسب تر باشند.
تراژدی در سه پرده(به انگلیسی: Three Act Tragedy) یک کتاب داستانی جنایی نوشته آگاتا کریستیاست که اولین بار در آمریکا و توسط انتشارات داد، مید و کمپانی و در سال ۱۹۳۴ منتشر شد و نام اولیه آن قتل در سه پرده (به انگلیسی: Murder in Three Acts) بود و در بریتانیا توسط انتشارات کولینز کرایم کلوب و در ژانویه ۱۹۳۵ و تحت نام اصلی اش منتشر شد . قیمت نسخه آمریکایی آن ۲ $ بود
Act Tragedy در وب گاه رسمی آگاتا کریستی
Murder in Three Acts (1986) در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم ها (IMDb)
داستان این کتاب از سری هرکول پوآرو است و داستان سه قتل که اولی یک کشیش و دومی یک دکتر و سومی یک بیمار روانی است روایت می شود
«تراژدی رومئو و ژولیت» (انگلیسی: The Tragedy of Romeo and Juliet) محصول ۱۹۸۲ میلادی، یک فیلم اقتباسی از نمایش نامه رومئو و ژولیت نوشته ویلیام شکسپیر با هنرمندی آلکس هاید-وایت در نقش رومئو و بلانش بیکر در نقش ژولیت است.نبو
دشمنی خانواده های رومئو و ژولیت باعث می شود که این دو مسیر زندگی خویش را برای همیشه تغییر بدهند که در نهایت این داستان با خودکشی این دو عاشق پایان می رسد.
تراژدی منابع مشترک یکی از مفاهیم مهم در بوم شناسی بشری است و به حالتی اشاره دارد که یک منبع مشترک متناهی بین تعداد زیادی از انسان ها وجود داشته باشد و ایشان در برابر این تصمیم قرار بگیرند که تا چه اندازه از آن منبع مشترک استفاده کنند. منبع مشترک می تواند مواردی چون بوم سازگان اقیانوسی که از آن ماهی می گیرند، جنگلی که از چوب درختان آن استفاده می کنند یا جو زمین که در آن گازهای گلخانه ای را رها می کنند باشد که مصرف بی رویه از آن ها موجب به خطر افتادن پایداری آن ها می گردد. در این شرایط افراد در برابر این دوراهی قرار می گیرند که آیا برای حفظ منابع در بلند مدت از برداشت های خود بکاهند، یا اینکه برای بالا بردن منافع خود و پیشگیری از عقب افتادن از دیگرانی که در حال استفاده از آن منبع هستند و دیر یا زود آن را به پایان می رسانند، به برداشت حداکثری از آن بپردازند.
نظریهٔ تراژدی منابع مشترک پیش فرض هایی در مورد انگیزه های انسانی، قواعد حاکم بر استفاده از منابع مشترک و ویژگی های منبع مشترک دارد. با این وجود شرایط در عمل معمولاً پیچیده تر است و انگیزه های انسانی نیاز به بررسی بیشتری دارد، همچنین قواعد حاکم بر منابع مشترک واقعی اغلب اجازهٔ استفادهٔ آزاد به همه را نمی دهند و نیز سامانه های منابع به گونه ای هستند که در برابر برداشت های انسان واکنش های پویا از خود نشان می دهند. نتیجهٔ این عوامل این است که بر خلاف نظریهٔ گرت هاردین با یک تراژدی روبه رو نمی شویم.
تولد تراژدی نام یک کتاب ادبی است که توسط فریدریش نیچه، نویسندهٔ اهل آلمان نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است.
فهرست پرفروش ترین کتاب های تاریخ
صد رمان برتر به انتخاب کتابخانه مدرن
چرخه ترور و تراژدی (انگلیسی: The Cycle of Terror and Tragedy) یک نقاشی از گریدون پریش، نقاش معاصر آمریکایی است که سال ۲۰۰۷ کشیده شد. این اثر با تأثیرپذیری از ژاک لویی داوید و ویلیام-آدولف بوگرو به شیوهٔ آکادمیک کشیده شده و به لحاظ کیفیت نمادین و مضمون فاجعه بار، با آثاری نظیر «گرنیکا»ی پیکاسو و «کلک مدوسا»ی ژریکو مقایسه شده است.
زایش تراژدی از روح موسیقی (آلمانی: Die Geburt der Tragödie aus dem Geiste der Musik) کاری از فیلسوف آلمانی فریدریش نیچه در سال ۱۸۷۲ است. این کتاب در سال ۱۸۸۶ به عنوان زایش تراژدی یا: هلنیسم و بدبینی (Die Geburt der Tragödie, Oder: Griechentum und Pessimismus) درخواست صدور مجدد شد. نسخه بعدی شامل مقالهٔ دیباچه ای بود که در آن نیچه به انتقاد از خود پرداخته بود. زایش تراژدی نخستین اثر نیچه است.
The text, translated by Ian C. Johnston
کتاب الکترونیکی رایگان Die Geburt der Tragödie در پروژهٔ گوتنبرگ (زبان آلمانی)
Original German text
نیچه در این اثر، مخالفِ نفیِ بوداییِ شوپنهاور از اراده است. او استدلال می کند که زندگی ارزش زندگی کردن با وجودِ سختی های بسیارش را دارد. نیچه جهان زیست را جهانی هراس آور و وحشت زا می بیند، اما برخلاف شوپنهاور که در نهایت تسلیم شدگی را واکنش انسان در برابر چنین هجومی تشخیص می دهد، نیچه با پی افکندن نیروی اراده و در واقع تسلیم ناشدگی فلسفه ای دیگر در قبال این جهانِ تراژیک ترسیم می کند: «رازی در جهان هست که زندگی را هراس آور و تراژیک می سازد»؛ اما «به یاری هنر می توان از این هراس و سویۀ تراژیک زندگی عبور کرد.» سنت فلسفی آلمانی از آنجایی که همواره به جامعۀ یونان باستان همچون تجلی جامعه ای آرمانی و انسانی و آزاد می نگرد، نیچه نیز در بیان نمونه ای عالی و حقیقی از کار هنری به دوران یونان و نیروهای آفرینندۀ آنها نظر دارد. نیچه معتقد است که «یونانیان به خوبی از راز آن دنیای پنهان باخبر بودند. بزرگی و عظمت روحشان در آن بود که تسلیم آن جهان نمی شدند، بلکه با آن می جنگیدند و همین برای آنان به معنای آری گفتن به جهان بود.» نمود این به مبارزه طلبی، جسارت و قدرت، دیونیسوس است. خدایی که اوج حرکت است و دشمن خمودگی، تسلیم و تحقیر: خدای رقص. «دیونیزوس بی پایان است: می رقصد، چون رقصی بی پایان، جسم را در فضا نمایان می کند. مکان را ردّ می کند و او ذات موسیقی است.» حالت موسیقایی، حالتی قالبی است که بر جان هنرمند در هنگامِ آفرینش هنری سایه می افکند. هنرمند با روحی دیونیسوسی، جرأت نه گفتن به شرایط موجود و امّا آری گفتن برای جنگ با زندگی خشن را دارد. در اینجاست که می توان هنرمند را معادلی برای جانِ آزاده دانست.

چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

تراژدی در دانشنامه آزاد پارسی

تراژِدی (tragedy)
در تئاتر، تراژدی نمایشی با مضمون جدی است که در آن شخصیتی معمولاً با فاجعه ای روبه رو می شود که ثمرۀ ضعف های شخصی او و یا حاصل شرایطی است که از اختیارش بیرون است. از نظر تاریخی، نگرۀ کلاسیک تراژدی، به گونه ای که تراژدی نویسان یونانی ـ آیسخولوس، ائوریپیدس، و سوفوکلس، و سِنِکا، تراژدی نویس رومی، بیان کردند در سنت نمایشی غرب حاکم بوده است. تراژدی های شکسپیر، نمایش نامه نویس انگلیسی، و مُعاصرانش به این گرایش دارند که توان بالقوۀ تلف شده را مثلاً در قدرت یک شخص (مکبث، ۱۶۰۵ـ۱۶۰۶؛ شاه لیر، ۱۶۰۵ـ۱۶۰۶، یا در عشق (رومئو و ژولیت، ۱۵۹۴ـ۱۵۹۵؛ اُتللو، ۱۶۰۴ـ۱۶۰۵) درگیر سازند. در اواخر قرن ۱۹ و قرن ۲۰ این مفهوم را رد کرده اند، که شخصیت تراژیک باید فردی والامرتبه، و سرگذشت او به سبک منظوم فاخری نوشته شده باشد. این امر، از جهات مختلف، بازتابی از دگرگونی اجتماعی است. نمایش نامه های ایبسن، نویسنده نروژی، چگونگی نابود شدن زندگی طبقۀ متوسط را ترسیم می کنند، در حالی که یوجین اونیل، تنسی ویلیامز، و آرتور میلر، نمایش نویسان امریکایی، و جان آزبورن انگلیسی به ترسیم قهرمانان مرد و زن تراژیک راستین طبقۀ کارگر می پردازند. تئاتر حماسی برشت، نمایش نامه نویس آلمانی، که در آن اَعمال زشت صاحبان زر و زور، زندگی عوام بی گناه را به فساد و تباهی می کشند، بر بسیاری از این تراژدی های اعتراض پیشی می گیرد که دل مشغولی های آنان، هنر نمایش و نثر اکسپرسیونیسم اوایل قرن ۲۰ را انعکاس می بخشند.
تحول تراژدی کلاسیک. نگرۀ تراژدی یونان را ارسطو متحول کرد، اما این سبکِ سنکای رومی (که آثارش احتمالاً به قصد خواندن نوشته شده اند تا اجرا) بود که در تراژدی های الیزابتی مارلو و شکسپیر، دو نمایش نامه نویس انگلیسی، تأثیر گذاشت. تراژدی کلاسیک فرانسوی تحت نفوذِ آثار سنکا و تفسیرهای ارسطو تحول یافت، همان کسی که نظریۀ سه وحدت زمان، مکان و موضوع را پدید آورد و راسین، یکی از بزرگ ترین نمایندگانش، آن را رعایت می کرد. در آلمان، تراژدی های گوته و شیلر به ملودرام مبالغه آمیز انجامید (اشتورم اوند درانگ)، که جای تراژدی ناب را گرفت. منظور تراژدی همواره آن بود که تأثیری سودمند بر تماشاگران خود بگذارد. کاتارسیس کلاسیک (تجربۀ پالایش عاطفی تماشاگر هنگام تماشای تراژدی) جای خود را به مفهوم بیگانه سازی برشت سپرد که تماشاگر در آن به لحاظ فکری (برخلاف عاطفی) درگیر می شود. باور برشت آن بود که تماشاگر عاطفی آن چه را اتفاق می افتد به ناچار می پذیرد، در صورتی که باید خشمگین شوند و سالن تئاتر را با این فکر ترک کنند که جلوی وقوع دوبارۀ چنین مصیبت هایی را بگیرند. به رغم تقسیم بندی کلی تراژدی ها به کلاسیک (که به شخصیت های والا می پرداخت) و جدید (که به آدم های معمولی می پردازد)، ژانر (گونه)ای منطقی، ولی کمتر معروف، از تراژدی وجود داشته که به رویدادهای مُعاصر پرداخته است. حتی تئاتر الیزابتی نیز آثاری را برروی صحنه می آورد که از رویدادهای معاصر خود الهام گرفته بود. پیسکاتور، نمایش نامه نویس آلمانی، کشمکش های سیاسی موجود در آلمانِ بین جنگ های جهانی اول و دوم را به نمایش درآورد. بدین سان، این گونۀ نمایشی از نمایش صرفاً عاطفی به سوی عرصۀ تبلیغات و تهییج سیاسی مردم حرکت کرد.

نقل قول های تراژدی

تراژدی گونه ای نمایش برپایه رنج انسانی است که همراه شدن روان پالایی یا خشنودی را در شنوندگان یاد می کند.
• «اغلب از من می پرسند که چرا داستان هایم به تراژدی گرایش دارد. جواب من همواره این است: این تنها به من ارتباط ندارد. انسان فطرتاً موجودی تراژیک است. به محض اینکه بر زندگی پیرامونش آگاهی می یابد، پی می برد که باید دیر یا زود آن را ترک کند. تراژدی در همین جا نهفته است. موجودات دیگر نمی دانند که خواهند مُرد، اما انسان می داند که هر زندگی باید پایان پذیرد و می داند که این پایان تا ابد با انسان همراه است. او خویشان و دوستان را از دست می دهد و مرگ هم بی وقفه او را تهدید می کند. زندگی در بستر مسائل اجتماعی، آمیزه ای از شادی ها و اندوه ها، یافتن ها و از دست دادن ها، کامیابی ها و ناکامی هاست.» -> چنگیز آیتماتوف

ارتباط محتوایی با تراژدی

تراژدی در جدول کلمات

تراژدی یونان
ادیپ
نام معروف ترین تراژدی یونان
ادیپ
نمایشنامه تراژدی از آندره ژید
ادیپ

معنی تراژدی به انگلیسی

tragedy (اسم)
مصیبت ، تراژدی ، فاجعه ، نمایش حزن انگیز ، سوگ نمایش
buskin (اسم)
تراژدی

تراژدی را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

پیشنهاد کاربران

آتنا ١١:٠٣ - ١٣٩٥/٠٩/٠٥
نمایش غم انگیز, قصیده یانمایش اندوه آور, نمایش, واقعه جدی ازوقایع زندگانی که انسان رامتاثرو, اندوهگین کند
( اسم ) نوعی نوشته یا نمایش که موضوعی غم انگیزداردو غالبا بد بختیهاشکنجه های جسمی و روحی و خیانت را نشان میدهد.
|

ماهان ٠٦:١٨ - ١٣٩٦/٠١/٠٤
غم نامه
|

Maral ١٧:٠٨ - ١٣٩٦/٠٨/٢٣
تراژدی
َکلمه ای است که در نمایش تاتر و نمایش های مدرسه است .
تراژدی کلمه ای است که نمایش غم انگیز را نشان میدهد
|

شهریار آریابد ٠٨:٥٧ - ١٣٩٧/٠٨/١٥
واژه " نژندبار " پارسی به معنای دربردارنده اندوه و دژم سخت به جای تراژدی پیشنهاد می گردد.
|

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• تراژدی فیلم   • معنی کلمه تراژدی   • نام معروفترين تراژدي يونان   • ملودرام یعنی چه؟   • تراژدی به انگلیسی   • داستان تراژدی   • تعریف درام   • معروفترین تراژدی یونان چیست   • معنی تراژدی   • مفهوم تراژدی   • تعریف تراژدی   • معرفی تراژدی   • تراژدی چیست   • تراژدی یعنی چی   • تراژدی یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی تراژدی
کلمه : تراژدی
اشتباه تایپی : jvhCnd
آوا : terAZedi
نقش : اسم
عکس تراژدی : در گوگل


آیا معنی تراژدی مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 94% )