انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی فارسی به انگلیسی انگلیسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات کلمات اختصاری لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

97 986 100 1

تهران

/tehrAn/

معنی تهران در لغت نامه دهخدا

تهران. [ ت ِ ] (اِخ ) طهران.مرکز استان مرکزی و پایتخت کشور ایران است. استان تهران یا استان مرکزی که در مهرماه 1326 هَ. ش. تأسیس گردید هم اکنون شامل شهرهای اراک با 351625 تن سکنه و تفرش با 89428 تن سکنه و خمین با 62895 تن سکنه و دماوند با 57763 تن سکنه و ری با 173920 تن سکنه و ساوه با 142540 تن سکنه و شمیران با 200104 تن سکنه و قزوین با 424690 تن سکنه و قم با 179434 تن سکنه و کاشان با 153986 تن سکنه و کرج با 232578 تن سکنه و گرمسار با 35759 تن سکنه و محلات با 42578 تن سکنه و شهر تهران با 2803130تن سکنه می باشد. شهر تهران بر حاشیه ٔ شمالی فلات مرکزی ایران به فاصله ٔ شانزده هزارگزی دریای مازندران بخط مستقیم قرار دارد و مرکز سیاسی و اقتصادی و فرهنگی و اداری و همچنین مرکز خطوط آهن و راههای هوائی و شاهراههای عمده ٔ کشور ایران است. شهر تهران در سالهای اخیر گسترش قابل ملاحظه ای یافته و کویهای بزرگی چون تهران پارس ، تهران نو، نارمک ، یوسف آباد، شهرآراء، جوادیه و جز اینها در اطراف تهران بوجود آمده و به تدریج بدان متصل گردیده و تهران بزرگ را تشکیل داده است. این شهر در 51 درجه و 24 دقیقه ٔ طول خاوری گرنویچ و 35 درجه و 41 دقیقه ٔ عرض شمالی واقع است. ظهر تهران (ساعت 12) با ساعت 11/30 در شهرهای مسکو و بغداد و 10/30 در شهر استانبول و9/30 در شهر برلین و 8/30 در شهرهای لندن و پاریس و 3/30 در شهر نیویورک و 0/30 در شهر سانفرانسیسکو و 14 در بمبئی و 16 در شهر پکن و 17/30 در شهر توکیو برابر است. تهران از حیث عمران و عظمت سیاسی و اقتصادی یکی از شهرهای عمده ٔ آسیای غربی است. گذشته از خیابانهای وسیع و ساختمانهای باشکوه و مؤسسات بزرگ اقتصادی ، تجاری ، موزه ها و کتابخانه ها و مؤسسات علمی و هنری و مراکز عمده ٔ فعالیتهای فرهنگی نیز در آن وجود دارد. از جمله ٔ موزه ها، موزه ٔ قصر گلستان و موزه ٔ ایران باستان و موزه ٔ مردم شناسی را باید نام برد و از جمله ٔ کتابخانه ها، کتابخانه ٔ مجلس شورای ملی و کتابخانه ٔ ملی و کتابخانه ٔ ملک ، شایان ذکر است. تهران مرکز دانشگاهها و دانشکده های مختلف است. از آن جمله : دانشگاه صنعتی آریامهر . دانشگاه جنگ ، دانشگاه ملی و دانشگاه تهران که قدیمی ترین و اساسی ترین مرکز علمی ایران و شامل دانشکده های ادبیات و علوم انسانی ، علوم تربیتی ، پزشکی ، علوم ، علوم اداری ، الهیات و معارف اسلامی ، حقوق ، فنی ، هنرهای زیبا، کشاورزی ، دامپزشکی ، بهداشت ، داروسازی ، جنگل داری ، اقتصاد می باشد. و علاوه بر اینها باید از دانشسرای عالی ، مدرسه ٔ عالی سپاه دانش ،دانشکده ٔ هنرهای دراماتیک ، مدرسه ٔ عالی دختران ، مدرسه ٔ عالی پارس ، دانشکده ٔ روزنامه نگاری ، آموزشگاه عالی پرستاری ، آموزشگاه فیزیوتراپی را نام برد. مراکز صنعتی : تهران یکی از مراکز مهم صنعتی ایران است که مهمترین مؤسسات صنعتی آن عبارت است از: پالایشگاه نفت و کارخانه های : پارچه بافی ، قند، بلورسازی ، چرمسازی ، شیمیایی ، کبریت سازی ، سیمان ، لبنیات پاستوریزه ، صابون و گلیسیرین ، دخانیات ، کفش ، دارو و مونتاژ اتومبیل و جز اینها. راهها: تهران به وسیله ٔ سه رشته راه آهن به استانهای خراسان و مازندران و آذربایجان و یک رشته راه آهن به جنوب غربی ایران متصل می گردد و راههای عمده ٔ اتومبیل رو ایران از شمال و جنوب و شرق غرب به تهران متصل می گردد و فرودگاه مهرآباد یکی از مراکز مهم ارتباط با کشورهای جهان است. رجوع به طهران در همین لغت نامه و فرهنگ جغرافیایی ایران ج 1 و دایرة المعارف فارسی و مجله ٔ ایرانشهر و فرهنگ فارسی معین شود.

معنی تهران به فارسی

تهران
شهر تهران ( در استان مرکزی ) پایتخت ایران است و آن بین کوههای البرز و کویر مرکزی قرار گرفته دشتی هموار و مسطح و شیب آن از شمال بجنوب است . این دشت در جنوب غربی بناحیه پستی منتهی میشود که از سیلابهای کوهستان انباشته و بصورت دریاچه ای در آمده است که آن را ( دریاچه شاهی ) یا ( حوض سلطان ) مینامند مازاد آب جاجرود که دشت تهران را مشروب میکند به دریاچه حوض سلطان میریزد و رود دیگری بنام (( شور )) یا (( انابار )) که از کوهستانهای جنوبی قم سر چشمه میگیرد بدریاچه میریزد . دشت تهران در شمال باولین رشته کوههای البرز که حول دماوند کشیده شده متکی است . شهر تهران در آن محل واقع شده و آب و هوای آن بطور کلی گرم و خشک و فقط در دامنه های کوهستانی شمالی اندکی مرطوب و معتدل میباشد . شهرستان تهران سابقا بنام (( ری )) خوانده میشد و آن یکی از آبادترین و با عظمت ترین شهر های ایران بوده که در دوره مغول بکلی ویران شد و از آن پس ده کوچکی بنام تهران در شمال ری اهمیت یافت و در دوره زندیه ترقی کرد و در عصر قاجاریه پایتخت ایران گردید و اکنون آباد ترین و پر جمعیت ترین شهر ایران است جمعیت آن در سال ۱۳۵۵ طبق (( نمودار وضع اجتماعی تهران )) که از طرف اداره آمار منتشر شده بالغ بر ۴ میلیون تن بوده است تهران از حیث عمران و عظمت سیاسی و اقتصادی یکی از شهرهای عمده آسیای غربی است گذشته از خیابانهای وسیع و ساختمانهای با شکوه و موسسات بزرگ اقتصادی تجاری موزه ها و کتابخانه ها و موسسات علمی و هنری و مراکز عمده فعالیتهای فرهنگی نیز در آن وجود دارد . از جمله موزه ها موزه قصر گلستان و موزه ایران باستان و موزه مردم شناسی را باید نام برد . از جمله کتابخانه ها کتابخانه مجلس شورای اسلامی و کتابخانه ملی و کتابخانه ملک شایان ذکر است دانشگاه تهران و موسسات علمی و فنی وابسته بان درین شهر متمرکز است شهر تهران مرکز انشعاب خطوط مهم شوسه و راه آهنهای ایران و دارای کارخانه های بزرگ صنعتی و مرکز کلیه شرکتهای سرمایه داران است . خط آهن سرتاسری ایران از دو جهت در این شهر بهم میرسند و خط شوسه تبریز بمشهد نیز از تهران میگذرد در حومه تهران شهرهای کوچک و بزرگ دیگری وجود دارد از قبیل : کرج تجریش شهر ری نارمک تهران نو تهران پارس که بوسیله راههای منظم آسفالته به پایتخت مربوط هستند کارخانه های مهم صنعتی تهران عبارتست از : قند سازی در کرج و کهریزک که از حیث مقدار محصول بزرگترین کارخانه های قند ایران میباشند مقوا سازی کرج سیمان سازی نزدیک شهر ری شیشه و بلور سازی کارخانه های متعدد نخ تابی و کش بافی کارخانه ورشو سازی کارخانه های صابون سازی و کارخانه عطر سازی کارخانه زغال سنگ شمشک کارخانه نساجی تهران که یکی از بزرگترین کارخانه های چیت سازی است و عده ای کارخانه کوچک و بزرگ دیگر . توابع تهران عبارتست از : دماوند خوار ورامین غار و پشاپویه ساوجبلاغ کرج لواسانات شمیرانات و غیره .
طهران مرکز استان مرکزی و پایتخت کشور ایران است
اطاق بازرگانی تهران در سالهای ۱۳٠۵ - ۶ ه. ش . تاسیس شد و در سالهای ۱۳٠۹ - ۱٠ بر طبق قانون موجودیت رسمی و شخصیت حقوقی یافت و انتخابات آن بصورت رسمی و در درجه یی انجام می شد طبق قانون مصوب ۱۳۳۳ از آغاز سال ۱۳۳۴ انتخابات قانونی یک درجه یی انجام گرفت اطاق بازرگانی سوای اعضای منتخب رسمی اعضای عمومی نیز دارد . تعداد این اعضائ در سنوات گذشته بین ۲۹٠٠ تا ۳۵٠٠ بود و همه ساله رو به تزاید است . از پیشه وران تهران ۲۵ صنف وابسته به اطاق بازرگانی هستند .
سابقا دهی بود در دو کیلومتری شمال باختری شهر تهران .
در سال ۱۳۳۷ ه. ش . توسط آقای محمد حسین دولتشاهی تاسیس شده . حیوانات مختلف از قبیل شیر پلنگ فیل زرافه کانگورو گور خر افریقا گور خر ایران لاما گوریل شامپانزه اوریکس گاو وحشی افریقا قوچ و میش وحشی گاو کوهی میمونهای مختلف یوز پلنگ گرگ کفتار گربه وحشی خوک وحشی شتر مرغ و تعداد زیادی جانوران وحشی دیگر و پرندگان مختلف که از ممالک مختلف آورده اند گرد آمده .
این بانک با سرمایه ۲٠ میلیون ریال در ابتدای تاسیس در سال ۱۳۳۲ ه. ش . مشغول کار شد . در حال حاضر سرمایه بانک به یکصد و پنجاه میلیون می رسد . چند بانک معتبر و معروف خارجی با این بانک شریک شده اند ۶٠ در صد سهام ایرانی و چهل در صد آنها خارجی است .
( بنگاه مستقل ) بنگاهی است که برق شهر تهران را تامین مینماید . قبلا کار خانه برق امین الضرب در تهران دایر بود و چون تکافوی احتیاجات مردم تهران را نمیکرد در سال ۱۳۱۳ ه. ش . دستور خرید کارخانه ای جدید به قدرت ۶٠٠٠ کیلو وات به شرکت اشکودا داده شد و آن در سال ۱۳۱۶ شروع بکار کرد . در سال ۱۳۱۸ کمبود نیروی برق محسوس گردید بلافاصله بوسیله خطوط فشار قوی از برق کارخانه های سیمان و سلطنت آباد استفاده شد و در سال ۱۳۲۷ کارخانه ۸٠٠٠ کیلو واتی وستینگهاوس شروع ببهره برداری کرد . در ۱۳۳۵ و ۳۶ کارخانه جدید وستینگهاوس بقدرت ۱٠٠٠٠ کیلو وات ودر سال ۱۳۳۷ کارخانه آلستوم به قدرت ۵٠٠٠٠ کیلو وات نصب و ببهره برداری از آنها شروع شد .
( بنگاه مستقل ) بنگاهی است که برق شهر تهران را تامین مینماید . قبلا کار خانه برق امین الضرب در تهران دایر بود و چون تکافوی احتیاجات مردم تهران را نمیکرد در سال ۱۳۱۳ ه. ش . دستور خرید کارخانه ای جدید به قدرت ۶٠٠٠ کیلو وات به شرکت اشکودا داده شد و آن در سال ۱۳۱۶ شروع بکار کرد . در سال ۱۳۱۸ کمبود نیروی برق محسوس گردید بلافاصله بوسیله خطوط فشار قوی از برق کارخانه های سیمان و سلطنت آباد استفاده شد و در سال ۱۳۲۷ کارخانه ۸٠٠٠ کیلو واتی وستینگهاوس شروع ببهره برداری کرد . در ۱۳۳۵ و ۳۶ کارخانه جدید وستینگهاوس بقدرت ۱٠٠٠٠ کیلو وات ودر سال ۱۳۳۷ کارخانه آلستوم به قدرت ۵٠٠٠٠ کیلو وات نصب و ببهره برداری از آنها شروع شد .
عبارتست از چهار بازار که یکی لبافی است و دیگری کرجی دوزی و سومی سراجی و چهارمی نعلچیگری و چار بازار مسطور منتهی میشود بچار سویی که فاصل. آن تا چهار سو بزرگ معروف طهران زیاده از صد قدم نیست ٠
در سال ۱۳٠۷ ه. ش .بمنظور تربیت دبیری ( زن و مرد ) در تهران تاسیس گردید و آن تا سال ۱۳۳۴ با دانشکده های ادبیات و علوم توام بود و در سال مذکور استقلال یافت . ازین پس رشته های ذیل در آن دایر گردید : تاریخ جغرافیاطبیعی فیزیک شیمی ریاضی علوم تربیتی ادبیات خانه داری تربیت بدنی تعلیمات سمعی وبصری حسابداری ماشین نویسی کتابداری و کارهای دستی . در سال ۱۳۴۲ ه. ش. تشکیلات دانش سرای عالی منحل و مقرر گردید داوطلبان دبیری در دانشکده هایادبیات و علوم تحصیل بپردازند و پس ار پایان دوره لیسانس یک سال در دوره تربیت معلم علوم تربیتی را تحصیل کنند .
در ۱۵ بهمن ۱۳۱۳ ه. ش . بدست رضاشاه پهلوی نخستین سنگ بنای آن گذاشته شد و آن تا سال ۱۳۲۱ جزو وزارت فرهنگ بود و در سال مزبور استقلال یافت . این دانشگاه شامل دانشکده های ذیل است: ادبیات پزشکی حقوق داروسازی دامپزشکی دندان پزشکی علوم فنی کشاورزی معقول ومنقول هنرهای زیبا ( غالب دانشکده ها موسساتی ضمیمه خود دارند ) .
نخستین فرستنده رادیویی ایران در ۴ اردیبهشت ماه ۱۳۱۹ ه. ش .بنام ((رادیو تهران)) افتتاح گردید و بهمین نام نامیده شد و فرستنده قدیمی مامور پخش برنامه های جدا گانه ای گردید و ((رادیو تهران)) خوانده شد.رادیو تهران روزانه ده ساعت برنامه پخش میکند.قدرت فرستنده این رادیو ۵٠ کیلووات است .
پس از اعلام مشروطیت در سال ۱۳۲۵ ه.ق . قانون بلدیه بتصویب مجلس شورای ملی رسید. طبق قانون مزبور حفظ منافع شهر در ایفای حوایج اهالی و آزوقه شهرو نظافت و روشنایی و تقسیم آب بعهده بلدیه واگذار شد و عوارض شهرداری بتدریج وضع گردید. با این وضع شهرداری تهران از سال ۱۳٠٠ ه.ش . شروع بساختمان محلی ( در میدان سپه ) کرد و از محل سابق ( چهار راه مخبر الدوله ) باین محل انتقال یافت و بتدریج ساختمان جدید را تکمیل نمود . عواید شهرداری در سال ۱۳٠٠ ه.ش .بوسیله دو اداره وصول میگردید : عواید مستقیم که بوسیله اداره عواید مستقیم وصول میشد عبارت بود از عواید مستغلات مالیات اصناف مالیات نمایشها و عواید مختلف . تنظیف شهر بوسیله رفتگران انجام میگرفت و آنان در نه قسمت شهر و هر قسمت تحت نظر یک [ نایب ] خدمت میکردند . عملیات ساختمانی شهر تهران بوسیله اداره ساختمان انجام گردید . از سال ۱۳٠۶ ه.ش . توسعه خیابانهای شهر شروع شد. در سال ۱۳٠۸ ه.ش . قسمتی از قبرستان چهار راه حسن آباد تبدیل بباغچه گردید و بقیه آن بمصرف شعبه شهرداری و عمارت اطفائیه ( آتش نشانی) رسید. با تصویب قانون احداث و توسعه معابر مصوب آبان ماه ۱۳۱۳ ه.ش . بیش از پیش بتوسعه خیابانها پرداختند و اسفالت خیابانهای شهر شروع شد و بعضی خیابانها هم سنگفرش گردید. شهرداری علاوه بر ساختمانهای شهری بساختمان گورستان جدید (مسگر آباد ) اقدام کرد. از سال ۱۳٠۹ ه.ش . که انجمن شهر تشکیل گردید بروشنایی شهر توجه شد و بفکر تهیه کارخانه برق مستقل افتادند و کارخانه را ایجاد کردند . در سال ۱۳٠۸ ه.ش . چهار شعبه شهرداری بنام [ بخش ] در چهار نقطه شمال و جنوب و شرق و غرب تشکیل گردید . در سال ۱۳۱۵ ه.ش . تعداد بخشها به هشت رسید . بعلاوه در شهر ری و شمیران هم دو بخش عهده دار وظایف شهرداری شدند .در سال ۱۳۱۹ برای آنکه بخشهای مذکور تا حدی استقلال و آزادی عمل داشته باشند بچهار برزن کامل تبدیل گردید که هر یک وظیفه شهرداری را در برزن خود انجام میدادند . در سال ۱۳۲۵ ه.ش . تعداد برزنها به ۱۶ افزایش یافت . اخیرا هر یک از برزنها عنوان [ شهرداری ] یافته اند.از جمله اقدامات شهرداری تهران تاسیس اداره آتش نشانی (اطفائیه) ( ۱۳٠۸ ه.ش .) و لوله کشی شهر تهران ( ۱۳۱۶ ه.ش .) است . سازمان کنونی شهرداری بقرار زیر است : ۱ - حوزه ریاست ( شهردار معاون دفتر کل بایگانی اداره آمار و اطلاعات ) اداره کل مرکزی ( ادارات کارگزینی انتشارات و تبلیغات انتظامات مجله ) اداره کل امور مالی ( حسابداری در آمد کارپردازی اموال کوره پزی ) اداره کل امور شهر ( برزنهای شهر و شمیران باغات و پارک سنگلج ) اداره کل خواروبار ( اماکن پیشه وران تعیین نرخ گوشت بازرسی ) اداره کل ساختمان ( شهر سازی فنی و نقشه کشی اسفالت ) اداره کل بازرسی اداره کل لوله کشی هیئت نظارت هزینه شهرداری دفتر انجمن شهر اداره کل اجرائیات اداره امور قضائی و حقوقی .
از بناهای فتحعلی شاه قاجار است و تاریخ بنای آن در ایوان جانب ۱۲۲۹ ه.ق. ضبط شده . بنای مسجد عالی وسیع و دارای گنبد مذهب و شبستانهای بزرگ است .
کنفرانسی که از ۵ تا ۹ آذر سال ۱۳۲۲ ه ش در تهران مرکب از سران سه دولت بزرگ : روزولت رئیس جمهور کشور ایالات متحده آمریکا استالین نخست وزیر اتحاد جماهیر شوروی و چرچیل نخست وزیر انگلستان تشکیل شد . در این کنفرانس سران دول مذکور درباره آینده جنگ دوم جهانی بحث کرده و تدابیری اتخاذ نمودند . بقول چرچیل تهران در آن چهار روز مرکز ثقل بزرگترین قدرت نظامی و اقتصادی و سیاسی تاریخ چند هزار ساله دنیا گردیده بود .

تهران در دانشنامه اسلامی

تهران
تِهْران، پایتخت و بزرگ ترین شهر ایران، نیز استان و شهرستانی به همین نام در شمال مرکزی ایران می باشد.
در این بخش به جغرافیای شهر تهران، استان تهران و شهرستان تهران به صورت مجزا پرداخته می شود.
← شهر تهران
هرچند در هیچ یک از منابع مکتوب پیش از اسلام و یا دو سده نخستین اسلامی نامی از تهران دیده نمی شود، اما یافته های باستان شناختی و شواهد توپوگرافیکی و اقلیمی، مؤید آن است که زمین های واقع میان ارتفاعات توچال در شمال تهران و چشمه علی در ری باستان (که بعد ها هسته اولیه شهر تهران در آن محدوده شکل گرفت و گسترش یافت) در اعصار پیش از تاریخ خالی از سکنه نبوده است. در واقع آب هایی که بر اثر ذوب شدن برف های قله توچال به جلگه تهران جاری می شود و یا برف و باران هایی که از زمین های بلند شمال به جلگه پست تهران فرو می ریزد، شرایط زیست محیطی مناسبی را برای نخستین اقوام کشاورز که دست از شکار کشیده، و در جست و جوی محل های مناسب برای کشاورزی بودند، فراهم کرده بوده است.یافته های باستان شناختی در چشمه علیِ ری، دروس و به ویژه قیطریه واقع در شمال تهران از وجود جمعیت هایی در این منطقه از حدود ۸ هزار سال پیش حکایت می کند. این تمدن که به واسطه استفاده گسترده مردم این ناحیه از سفال هایی به رنگ قرمز که بدون چرخ سفالگری ساخته شده اند، به «تمدن سفال قرمز» معروف است، تقریباً تا ۵ هزار سال بعد ادامه داشت. در پایان هزاره ۲ق م (تقریباً میان ۱۲۰۰-۸۰۰ ق م)، تازه واردانی که بارزترین مشخصه آن ها استفاده از سفال هایی به رنگ خاکستری تیره است، و به باور بیش تر دانشمندان منشأ آریایی داشتند، جای مردم متعلق به تمدن سفال قرمز را گرفتند. آثار قابل توجهی از صاحبان تمدن سفال خاکستری در حوزه تهران مانند خوجیر تهرانپارس، فشاپویه (پشاپویه)، حصارکِ شمیران، پل رومی، اوین، فرودگاه امام خمینی، دروس، بوستان پنجم سلطنت آباد (پاسداران)، عباس آباد و قیطریه یافت شده است. بیشتر این آثار در محدوده تهران امروزی به طور اتفاقی و به هنگام کار های ساختمانی یافت شده، و سپس مورد توجه باستان شناسان قرار گرفته است.به دلیل ساخت و ساز های در هم تنیده شهر تهران، و محدودیت های فراوانی که باستان شناسان در کاوش های خود با آن ها روبه رو هستند، تاکنون آثاری از دوره های تاریخی که نشان دهد هسته اولیه شهر تهران در چه زمانی شکل گرفته، به دست نیامده است. زمانی به پیروی از دخویه تصور می شد که نام تهران در آثار جغرافیانویسانی چون اصطخری، ابن حوقل و مقدسی به صورت «بهزان» و یا «بهنان» یاد شده، و این نام ها تصحیف و یا تحریفی از نام تهران است؛ اما این تفسیر نادرست می نماید، خاصه که یاقوت از بهزان و طهران هر دو یاد کرده است. به نوشته او «بهزان» در ۶ فرسنگی ری واقع بوده است و خرابه هایی باستانی در آن وجود داشته که در آن روزگار احتمال می داده اند آن جا ری قدیم باشد در حالی که به نوشته همو «طهران» قریه ای در یک فرسنگی ری بوده است. علاوه بر آن بعید است همه جغرافیانویسان متقدم نام محرَّفِ تهران را به صورت بهزان یا بهنان نوشته باشند در حالی که نسبت «تهرانی» در منابع کهن وجود داشته است.ظاهراً نام تهران نخستین بار در نام و نشان محمد بن حمّاد تهرانی رازی، از محدثان و رجال نامدار سده ۳ق/۹م آمده است. او که در ری، بغداد، مصر و شام حدیث می گفت، در ۲۶۱ق و یا به روایتی ۲۷۱ق در عسقلان شام درگذشت. وجود این نسبت در سده ۳ق مؤید آن است که قریه یا روستای تهران دست کم در نخستین سده های دوره اسلامی، و به اقرب احتمال بسیار پیش از آن وجود داشته است. به هر حال تا پیش از حمله مغول، تهران به صورت روستایی نه چندان معتبر باقی بود و برپایه اسناد و مدارک تاریخی، روستاهای همسایه آن همچون دولاب، تجریش و حتی ونک (ایوان) از شهرت بیشتری نسبت به آن برخوردار بودند. بیهقی در شرح لشکرکشی سلطان محمود غزنوی در ۴۲۱ق/ ۱۰۳۰م به ری می نویسد: «چون به ری رسیدند، امیرمحمود به دولاب فرو آمد بر راه طبرستان نزدیک شهر (ری)، و امیرمسعود به علی آباد لشکرگاه ساخت بر راه قزوین، و میان هر دو لشکر مسافت نیم فرسنگ بود». این نکته که بیهقی در شرح این رویداد نامی از تهران نبرده است، نشان می دهد که شهرت دو روستای دولاب (امروزه محله ای در جنوب شرقی تهران) و علی آباد (محله ای در جنوب تهران کنونی) در نیمه نخست سده ۵ ق بیش تر از دهکده همسایه آن ها یعنی تهران بوده است. اما از سده ۶ ق بدین سو تهران اندک اندک نام و شهرتی یافت، و مورخان و جغرافیانویسان در آثار خود از آن سخن به میان آوردند که برپایه نوشته های آنان می توان تحولات آن روستا را تا حدی مورد بررسی قرار داد. ابن بلخی در اوایل سده ۶ ق/۱۲م (پیش از ۵۱۰ ق) در فارس نامه از «انار طهرانی» نام برده، و آن را ستوده است. محمد بن محمود طوسی، صاحب کتاب عجایب المخلوقات، و سمعانی در الانساب در میانه های سده ۶ ق نیز از مرغوبیت انار تهران یاد کرده اند، بدون آن که توصیفی از اوضاع و احوال آن جا ارائه کرده باشند. در نیمه دوم همین سده تهران مشهورتر از دولاب بوده است؛ زیرا ظهیرالدین نیشابوری در سلجوق نامه اشاره کرده است که در این سال (۵۶۱ ق/ ۱۱۶۶م) «ارسلان بن طغرل از ری کوچ کرد و بر سر دولاب طهران نزول فرمود». راوندی صاحب کتاب راحة الصدور نیز همین واقعه را با کمی اختلاف گزارش کرده است. یاقوت حموی نخستین کسی است که درباره اوضاع و احوال تهران آگاهی های نسبتاً مفصل و جالب به دست داده است. او که در ۶۱۷ ق/۱۲۲۰م از پیشاپیش سپاهیان مغول می گریخت، به ری رسید و با آن که خود تصریح کرده که در مدت اقامتش در ری از تهران بازدید نکرده، اما به نقل از یکی از مردم ری، روستای تهران را چنین وصف کرده است: میان این دو یک فرسنگ فاصله است. تهران روستایی بزرگ است که در زیرزمین بنا شده، و هیچ کس نمی تواند به خانه اهالی آن دسترسی یابد، مگر آن که خودِ اهالی آن بخواهند. بارها اتفاق افتاده که برضد سلطان سر به شورش برداشته اند و او چاره ای نداشته است، جز آن که آنان را با حیله به دام اندازد. در این روستا ۱۲ محله وجود دارد که اهالی آن ها پیوسته با یکدیگر در جنگ و ستیزند و ساکنان یک محله به دیگر محله ها نمی روند. در تهران باغ ها و بستان های درهم تنیده بسیار هست که مانع تاخت و تاز ناگهانی مهاجمان می شود. اشارات یادشده را زکریای قزوینی در نیمه دوم سده ۷ق تأیید و تکمیل کرده است. به گزارش او در آن روزگار که چند دهه از حمله مغولان به ری می گذشته، تهران روستایی بزرگ و پرجمعیت به شمار می رفته، و در باغ های انبوه آن انواع میوه های ممتاز به عمل می آمده است. او نیز همچون یاقوت به خانه های زیرزمینی تهرانی ها اشاره، و آن ها را به سوراخ موش کور تشبیه کرده است ورود به این خانه های زیرزمینی که دسترسی به آن ها فقط از طریق دهلیزهای تنگ و تاریک میسر بوده، در واقع مهم ترین ابزار دفاعی روستای بدون حصار تهران به شمار می رفته است، به نوشته زکریای قزوینی مردم تهران به هنگام تهاجم دشمنان در این خانه های زیرزمینی پناه می گرفتند و از نظرها ناپدید می شدند و دشمن پس از چند روز که کسی را نمی یافت، به ناچار آن جا را ترک می کرد. از سویی دیگر این خانه های زیرزمینی صاحبانشان را از گرمای شدید تابستان و سرمای زمستان تهران محافظت می کرد. با همه این احوال، بعید است که همه خانه های تهران یکسره زیرزمینی بوده باشد. بدون تردید بعضی از خانه ها دست کم دارای ساختمانی مختصر در سطح زمین بوده اند؛ برای مثال اتاقی داشته اند که به تونل ورودی راه داشته است. دیوار دور باغ ها و جالیز هایی که خانه های زیرزمینی میان آن ها قرار داشته اند، مانعی نسبتاً مستحکم بوده، و نقش دفاعی را در برابر دشمنان داخلی و خارجی ایفا می کرده است. البته دست کم در میان بزرگان شهر کسانی بوده اند که حتی اگر خانه ای عادی نداشته اند، حداقل خانه ای داشته اند که بخشی از آن در سطح زمین بوده است. پس از ویرانی ری به دست مغولان در ۶۱۷ ق/۱۲۲۰م و اضمحلال آن در دوره ایلخانان مغول، شمار بسیاری از مردم ری و شاید روستاهای پیرامون آن به تهران مهاجرت کردند و به یقین همه این مهاجران در کار معماری و خانه سازی ذوق و سلیقه مشترکی با ساکنان بومی تهران نداشتند؛ از این رو، خیلی زود و پس از چند دهه تهران به شهری بدل شد که ویژگی چشمگیر آن، دیگر خانه های زیرزمینی اش نبود. به گزارش حمدالله مستوفی تهران در نیمه نخست سده ۸ ق/۱۴م و در اواخر فرمانروایی ایلخانان، روستایی معتبر از توابع غار (یکی از ۴ ناحیه تومان ری) به شمار می رفته است.
← دوره ایلخانان
ساختار اجتماعی تهران را از شکل گیری جامعه شهری تا گذر از سنت ها و رفتن به سوی تجدد را بیان می کنیم.
← شکل گیری جامعه شهری
...
تهران
تِهْران پایتخت جمهوری اسلامی ایران">جمهوری اسلامی ایران، مرکز استان تهران، بزرگ ترین و پرجمعیت ترین شهر شیعه نشین است. آبادی تهران که از آغاز دوران اسلامی وجود داشت، جزو دهستان های ری محسوب می شد. تهران در دوره صفویه شکل شهر پیدا کرد و در دوره قاجاریه، پایتخت رسمی ایران شد. تاریخ تشیع تهران متأثر از شکل گیری تشیع در قم و سپس ری در قرن دوم هجری بود. در قرن هشتم هجری، پس از حمله مغول و افول ری و ورامین، بیشتر مردم تهران شیعه بوده و از دوره صفویه و قاجاریه و پس از انقلاب اسلامی ایران تا امروز بیشتر مردم تهران شیعه دوازده امامی هستند.
در دوره قاجاریه حوزه علمیه تهران شکل می گیرد و در دوره هایی علمای صاحب نامی در تهران حضور داشتند. همچنین در تهران، بناهای اسلامی و مراکز علمی، اقتصادی و سیاسی مختلفی وجود دارد: امامزادگان، مساجد و تکایای تاریخی، مدارس علمیه تهران، جامعه روحانیت مبارز تهران، مجمع جهانی اهل بیت، جامعه تعلیمات اسلامی، حسینیه ارشاد، مهدیه تهران و بازار تهران از جمله این اماکن است.
تهران / طهران از زمانی که آقا محمدخان قاجار در ۱۱ جمادی الاول ۱۲۰۰ق / یکم نوروز ۱۲۱۲ش در تهران بر تخت پادشاهی می نشیند رسماً پایتخت ایران می شود. اکنون شهر تهران پایتخت جمهوری اسلامی ایران و مرکز شهرستان و استان تهران است و بر اساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۹۵ش، جمعیتی برابر با ۸ میلیون ۷۳۷ هزار و ۵۱۰ نفر (۴ میلیون و ۳۴۷ هزار و ۵۳۴ مرد و ۴ میلیون ۳۸۹ هزار و ۹۷۶ زن) و ۲ میلیون و ۹۲۴ هزار و ۲۰۸ خانوار دارد.
تهران
تهران پایتخت ایران از دوره قاجاریه تاکنون است. این شهر از زمان صفویه تاکنون مورد توجه قرار گرفته است و نقش ویژه ای در تاریخ تشیع و ایران دارد.
تهران در پهنه ای بین دو وادی کوه و کویر و در دامنه های جنوبی البرز گسترده شده و 1190 متر از سطح دریا فاصله دارد. این شهر از سمت جنوب به کوه های ری و بی بی شهربانو و دشتهای هموار شهریار و ورامین و از شمال به واسطه کوهستان محصور شده است.
تهران در 51 درجه و 24 دقیقه ٔ طول خاوری گرنویچ و 35 درجه و 41 دقیقه ٔ عرض شمالی واقع است . ظهر تهران (ساعت 12) با ساعت 11/30 در شهرهای مسکو و بغداد و 10/30 در شهر استانبول و9/30 در شهر برلین و 8/30 در شهرهای لندن و پاریس و 3/30 در شهر نیویورک و 0/30 در شهر سانفرانسیسکو و 14 در بمبئی و 16 در شهر پکن و 17/30 در شهر توکیو برابر است.
یاقوت حموی در معجم البلدان گوید: طهران لفظ عجمی است و عجم آن را به تاء منقوطه تلفظ نمایند برای این که طاء در لغت عجم نیامده است. تا قبل از پهلوی کتابت درست تهران به صورت طهران بوده است. اما در این زمان فرهنگستان زبان فارسی که کار آن معادل سازی فارسی برای کلمات عربی بوده است از آنجا که اصرار داشته برخی حروف را که عربی می دانسته از کلمات بر دارد کتابت تهران را به صورت رسمی رایج می سازد.
از آنجا که در منابع رجالی در معرفی محمد بن حماد طهرانی محدث متوفی ۲۶۱ هجری قمری ذکر تهران به میان آمده و نسب او را به طهران ری مورد تاکید قرار داده اند معلوم می شود تهران در قرن سوم وجود داشته است . اما اطلاع بیشتری از قدمت آن با همین نام در دسترس نیست.
تهران در قرن هفتم محلی آباد با خانه سازی ویژه بوده است چنانچه یاقوت حموی متوفی به سال 627 هجری قمری در معجم البلدان در مورد آن می نویسد:
تهران تا زمان شاه طهماسب صفوی دیوار نداشته است و اولین برج و باروی دور تهران به فرمان شاه طهماسب صفوی به سال 964ق ایجاد شد. بنابه گفته نویسنده مرآت البلدان این بارو شش هزار گام طول آن بود و به عدد سوره مبارکة قرآن یعنی صد و چهارده برج برای بارو قرار دادند. البته باید درنظر داشت تهران پانصد سال پیش دهی بزرگ بیش نبوده است. این برج و باروی اولیه چهار دروازه بیشتر نداشت: دروازه حضرت عبدالعظیم به سوی ری، دروازه دولاب، دروازه شمیران و دروازه قزوین. البته محدوده آن زمان تهران نیز با توجه به کوچکی ابعادش چنین بود: حد شمالی خیابان امیرکبیر، میدان سپه و خیابان سپه، حد شرقی خیابان ری، حد جنوبی خیابان مولوی و حد غربی خیابان وحدت اسلامی (شاهپور).
شاه طهماسب اول قصبه تهران را، که معبری بین مازندران و آذربایجان و خراسان بود، تقویت نمود تا همچون قلعه ای محکم آماده مقابله با هجوم عثمانیها و ازبکان شود. همچنین وضع مساعد طبیعی ، مجاورت با شهر باستانی ری و مرقد امامزاده حمزه (که صفویان طبق شجره نامه ای نسب خود را به او می رساندند) و مرقد حضرت عبدالعظیم ، در توجه به این ناحیه مؤثر بود. کارکرد دفاعی با ساخت برج و بارو، و احداث بازار از نخستین اقداماتی بود که به تهران رونق و اعتبار داد.
تِهْران، پایتخت و بزرگ ترین شهر ایران، نیز استان و شهرستانی به همین نام در شمال مرکزی ایران می باشد.سهم تهران (نخست به عنوان قصبه ای وابسته به ری (از سده ۱ق/۷م) تا آغاز عصر قاجار (۱۱۹۳ق/۱۷۷۹م)، و آن گاه به عنوان شهری که به پایتختی برگزیده شد و ری را تابع خود ساخت) در ترویج زبان و ادبیات فارسی چشمگیر و در خور توجه است. برای بازنمودن این بحث، تهران را از دو منظر می نگریم و مسئله را در دو بخش بررسی می کنیم:۱. تهران وابسته به ری،۲. تهران مستقل.
مطالعه جنبه های گوناگون فرهنگی تهران یا طهران، از جمله بررسی ادبیات آن، به عنوان قصبه ای کوچک از قصران ری، که آن را آبادی ای خوش آب و هوا، با باغ های میوه و انار مرغوب وصف کرده اند، جز به تبع مطالعه فرهنگی ری (شهری مقدسی که نام آن در تورات و اوستا آمده، و بنای آن به هوشنگ منسوب است و به گفته ابن مقفع از معدود آبادی هایی بوده است که «پهلو» (شهر) نامیده می شد ) میسر نخواهد بود. عرب های مسلمان در ۲۲ق/۶۴۳م، ری و به تبع آن تهران و دیگر آبادی های حوزه ری را به تصرف درآوردند و از آن زمان تهران به سرزمین های اسلامی پیوست و تاریخ ایرانـی ـ اسلامی آن آغاز شد. نسبت طهرانی (تهرانی) که ظاهراً، نخستین بار در شرح احوال محمد بن حماد طهرانی رازی (د ۲۶۱ یا ۲۷۱ق/۸۷۵ یا ۸۸۴م)، در تاریخ بغداد، دیده می شود، دست کم قرینه ای است که اعتبار فرهنگی این آبادی را از همان سده های نخستین اسلامی تأیید می کند.از آن جا که هدف ما بررسی زبان و ادبیات فارسی در تهران است، وضع ادبی تهران وابسته به ری (تهرانِ ری) را از آغاز تا عصر صفوی و از عصر صفوی تا استقرار حکومت قاجاریه (۱۲۰۰ق) در تهران بررسی می کنیم: گستره ری در دو سده نخستین اسلامی (که با نگاهی به دو «قرن سکوت» موصوف است) همانند دیگر نقاط ایران زمین، به ظاهر در سکوت به سر می برد، یعنی نمی توان انتظار داشت، از این دو سده، نظم و نثری مکتوب مربوط به این بخش از ایران برجا مانده باشد. با آغاز استقلال ایران (از ۲۰۶ق/۸۲۱م) و در پی آن، انتخاب زبان فارسی دری به عنوان زبان ملی، ثبت و ضبط نوشته ها و سروده ها آغاز شد. بی گمان سخن سرنوشت ساز و تاریخی یعقوب لیث (حکومت۲۵۴-۲۶۵ق/۸۶۸-۸۷۹م) خطاب به شاعرانی که او را به زبان عربی ستوده بودند، مبنی بر اینکه «چیزی که من اندر نیابم چرا باید گفت؟»، نوعی فرمان حکومتی، اما برآمده از آرمان های مردم ایران، به شمار می آید که بر طبق آن، زبان فارسی به عنوان زبان ملی و رسمی ایران اعلام شد. زبان و ادب ملی نخست در ماوراء النهر و خراسان، سپس در آذربایجان رواج یافت و آن گاه به پهنه ری (عراق عجم) و دیگر نقاط ایران رسید. در دوران آل بویه (حکومت ۳۲۰-۴۴۸ق/۹۳۲-۱۰۵۶م)، یعنی از نیمه اول سده ۴ق/۱۰م تا اواخر نیمه اول سده ۵ ق/۱۱م و تا حمله مغول (۶۱۶ یا ۶۱۷ق/۱۲۱۹ یا ۱۲۲۰م) ری و به تبع آن تهران، در تاریخ علمی و فرهنگی و اجتماعی ایران اسلامی شهرت بسیار داشته، و مدت ها مرکز حکومت امیران آل بویه و وزیران دانشمند آنان مثل ابن عمید (د ۳۵۹ق/۹۶۹م) و صاحب بن عبّاد (د ۳۸۵ق/۹۹۵م) بوده است که مجالس درس و بحث علمی و ادبی داشته اند و از عالمان و ادیبان به گرمی استقبال می کرده ، و آنان را مورد حمایت قرار می داده اند. برخی از محققان از کتابخانه بزرگ ابن عمید، با «صد بار» کتاب سخن گفته اند و بر علم دوستی و ادب پروری جانشین وی، یعنی صاحب بن عباد تأکید کرده اند و مجالس درس و بحث او را که با حضور عالمان و ادیبان تشکیل می شد، حائز اهمیت بسیار، و کتابخانه عظیم او را که افزون بر ۱۱۷ هزار جلد کتاب در آن گردآمده بود، کانون علم و ادب دانسته اند. با آن که ری در آن روزگار محل ترویج ادب تازی بود و آن دو وزیر دانشمند هم ادیبان عربی زبان و شاعران عربی سرا را می نواختند، با این همه، جای شعر و ادب فارسی یکسره خالی نبود و صاحب بن عباد (که گفته اند: از شعر عربی بیش تر از شعر فارسی لذت می برد) به سخن موزون و لطیف فارسی نیز دلبستگی داشت و جادوی سخن پارسی کار خود را می کرد و به رغم نظر محققانی که در نواحی زیر فرمان عرب مآبان و عربی گرایان، مانند ری، فارس و عراق عجم، از بیداری ادبی در اوایل پیدایی شعر و ادب فارس، نشانی نمی بینند، تاریخْ شاهد ظهور گویندگانی چون منصور منطقی (د میان ۳۶۷ - ۳۸۰ق/۹۷۷-۹۹۰م)، معاصر صاحب بن عباد و بندار رازی (سده های ۴ - ۵ ق/۱۰-۱۱م) است. منطقی را در شعر دری استاد و قدیمی ترین شاعر پارسی گوی عراق دانسته اند. صاحب لباب الالباب تصریح می کند که «صاحب بن عباد، پیوسته مطالعه اشعار او) منطقی (کردی» و در امر آزمودن بدیع الزمان همدانی در عربی سرایی ۳ بیت از اشعار منطقی خواند و از او خواست تا آن ۳ بیت را به عربی برگرداند. این سخن، بیانگر دو حقیقت است: یکی، علاقه و توجه صاحب بن عباد به ادب فارسی؛ دوم، رواج شعر و ادب فارسی، در عصر آل بویه، در ری و به طور کلی در عراق عجم. بر جای ماندنِ ابیاتی به پارسی دری از بندار رازی (د ۴۰۱ق/۱۰۱۰م) که به لهجه رازی شعر می سرود، یا به گفته صاحب نقض ، بر جای ماندن قصایدی در مدح سادات ری از وی و توجه شاعران بزرگ سده ۶ ق/۱۲م چون خاقانی به او و این که ظهیر فاریابی (د ۵۹۸ ق/۱۲۰۱م) در ستایش خود و ممدوحش بدین معنا اشاره می کند که شعر بندار را «وحی» می شمرده اند، جمله، از رواج و کمال شعر و ادب فارسی در ری و تهرانِ وابسته به ری حکایت می کند و با آن که فارسی دری لهجه مخصوص مردم خراسان، ماوراء النهر، سیستان و زابلستان بوده است و مردم مغرب و مرکز و شمال و جنوب غربی ایران تا دیری جز به پهلوی یا طبری سخن نمی گفته اند، پس از نشر آثار ادبی دری مانند آثار رودکی، شهید بلخی، فردوسی و ابوالمؤید بلخی از خراسان به شهرهای دیگر، آنان نیز از این شیوه زیبا پیروی کردند و آرام آرام از سرودن اشعار فهلوی، رازی، طبری و پهلوی (که در عصر دیلمیان متداول بود) دست برداشتند و از سبک و لهجه شیرین و روانْ واجِ دری پیروی کردند و چنین بود که مجاهدت های ادبی خراسان راه خود را به دیگر اقطار باز کرد و مخصوصاً در ری (که از همه نزدیک تر بود) حُسن قبول یافت. این امر را معلول دو علت دانسته اند: نخست، به قدرت رسیدن ایرانیان و ظهور سلسله های ایرانی یعنی طاهریان، صفاریان و به ویژه سامانیان، و انتخاب زبان فارسی دری به عنوان زبان ملی؛ دوم، آمیزش سخنگویان دو زبان (پهلوی و دری) از سده ۴ق در ری؛ بدین ترتیب که اهل دیوان و دفتر و افراد کشوری و لشکری که از ماوراء النهر و خراسان به ری می آمدند، به دری تکلم می کردند و عامه مردم ری به لهجه های پهلوی، و همین امر موجب ظهور شاعران دو زبانه، مثل بندار رازی، گردید سوم، پناه بردن امیران خراسان و ادیبان و دانایان آن دیار، به دنبال استیلای سلجوقیان بر خراسان، به ری و جبال (۴۳۱ق/۱۰۳۹م) و اصفهان. این امر موجب پدید آمدن با هم نهادی (سنتزی) شد که از برخورد ذوق دری سرایان خراسان به مثابه نهاد (تز) با سلیقه پهلوی گویان ری به مثابه برنهاد (آنتی تز) شکل گرفت و بدین سان بر شمار مراکز علمی و ادبی در پهنه ایران افزوده شد. از این زمان تا عصر صفوی (۹۰۷-۱۱۴۸ق/۱۵۰۲-۱۷۳۶م) که تهران سایه وار از آفتاب ری تبعیت می کند، در تذکره ها به نام شاعران و ادیبانی برمی خوریم که بیش تر با صفت رازی موصوف شده اند. از جمله آن ها می توان از ابوالمفاخر، بندار، منطقی، غضایری، قوامی، مسعود و دهخدای ابوالمعالی نام برد. تبعیت تهران از ری در عصر صفوی و به طور کلی تا دوران آقامحمدخان قاجار و پایتخت شدن این شهر، ادامه می یابد، اما به نظر می رسد که زمینه های استقلال آن از ری و شکوفایی ادبی آن، به تدریج فراهم می آید و ده کوچک، آماده شهر شدن می شود. این حرکت از عصر صفوی آغاز می گردد و افزودن بر شمار شاعران تهرانی، از تحولی ادبی در تهران خبر می دهد. کریمان شرح حال ۲۵ تن ادیب و سخنور رازی، در دوران صفوی تا پیش از سال ۱۲۰۰ق، به دست داده است که ۲۱ تن از آنان، منسوب به تهران اند و با صفت تهرانی موصوف شده اند. در میان این سخنوران و ادیبان، شاعران نامداری چون امیدی تهرانی (د ۹۲۵ق/۱۵۱۹م)، امین احمد رازی (د ۱۰۱۰ق/۱۶۰۱م) صاحب تذکره هفت اقلیم، و شاپور تهرانی (د ۱۰۴۸ق/۱۶۳۸م) نیز دیده می شود در تذکره تحفه سامی بیش از ۲۰ تن شاعر تهرانی معرفی شده است و در کتاب تاریخ تهران، شرح حال ۵۶ تن شاعر عصر صفوی آمده است که نخستین آنان خواجه ابوالقاسم و آخرینشان یارعلی تهرانی است. پیوستن ۱۰ تن شاعر تهرانی، در عصر صفوی، به کاروان هند که در میان آن ها سلیم تهرانی و شاپور تهرانی نیز دیده می شوند، دلیل دیگر این تحول ادبی است.
تهران مستقل
با پیروزی آقا محمدخان قاجار (سلطنت ۱۲۰۹-۱۲۱۱ق) و پایتخت قرار گرفتن تهران، عصر وابستگی تهران به ری پایان می گیرد و دوران استقلال این شهر فرا می رسد و به تبع این استقلال، تحولی ادبی در این شهر پدید می آید، بدان سان که نخست با پیشرفت مکتب بازگشت ادبی (ه م) تهران از میراث ادبیات سنتی فارسی سود می برد و سپس با جنبش مشروطه و ظهور ادبیات نوین خاستگاه ادبیات جدید ایران می شود. تهران مستقل را می توان در دو بخش بررسی کرد: تهران دارالخلافه؛ تهران مشروطه:
← تهران دارالخلافه
از زمان امضای فرمان مشروطه، در ۱۳۲۴ق از سوی مظفرالدین شاه تا انقراض رژیم سلطنتی و پیروزی انقلاب اسلامی، در بهمن ماه ۱۳۵۷، یعنی افزون بر ۷۰ سال حکومت ایران (در واقع، یا به ظاهر) حکومت مشروطه سلطنتی بود که بر طبق تقسیم بندی ما «تهران مشروطه» خوانده می شود. از این رو، تبیین و تشریح ادبیات تهران مشروطه همانا گزارشی از وضع زبان و ادبیات فارسی در طول این ۷۰ سال در تهران است.ادبیات فارسی دوران مشروطیت در تهران را در دو بخشِ شعر و نثر بررسی می کنیم:
← شعر
...
استان تهران حدود ۱۸۸۱۴ کیلومتر مربع وسعت دارد. مرکز آن و به علاوه پایتخت ایران، شهر تهران است.
استان تهران در جنوب شرقی مرکز رشته کوه های البرز که در شمال ایران از آذربایجان تا خراسان با جهت غربی- شرقی کشیده شده، قرار دارد. رشته کوه های البرز به سه دیواره تقسیم می شود:۱. دیواره شمالی: ارتفاعات محدودی از این دیواره در استان تهران و بقیه آن در استان مازندران قرار دارد.۲. دیواره میانی: حد شمالی استان را تشکیل می دهد و مرتفع ترین قسمت رشته کوه های البرز مرکزی است. کوه دماوند و قله آن به ارتفاع ۵۶۷۱ متر در این قسمت قرار دارد. قله دماوند نهمین قله مرتفع دنیا به شمار می رود.۳ -دیواره جنوبی: سومین بخش از ارتفاعات مرکزی است که رودخانه های جاجرود و کرج آن را بریده و به سه قسمت جدا از هم تقسیم نموده است. این سه قسمت عبارتند از:- کوه های لواسانات که بین دره های رود دماوند و جاجرود قرار دارند و در شمال به دره «رود لار» محدودند. دنباله این کوه ها در شرق جاده آب علی به نام قره داغ و دماوند تا دره حبله رود امتداد یافته اند.- کوه های شمیرانات که بین سرچشمه های جاجرود و کرج قرار دارند و بلندترین نقطه آنها قله توچال با ارتفاع ۳۹۴۳ متر است.- کوه های کهار که از غرب دره رودخانه کرج شروع شده و در جنوب طالقان رود به موازات آن ادامه دارند.
اقلیم ها
استان تهران را می توان به سه بخش اقلیمی زیر تقسیم کرد:
← قلیم ارتفاعات شمالی
حوزه فلسفی و عرفانی تهران، یکی از حوزه های مهم فلسفه و عرفان در تهران در قرن سیزدهم و چهاردهم می باشد.
پیشینه
...



تهران در دانشنامه ویکی پدیا

تهران
شهر: ۸٬۶۹۳٬۷۰۶
تِهْران ( آوا راهنما·اطلاعات) پرجمعیت ترین شهر و پایتخت ایران، مرکز استان تهران و شهرستان تهران است. با ۸٬۶۹۳٬۷۰۶ تن جمعیت، بیست و چهارمین شهر پرجمعیت جهان و پرجمعیت ترین شهر باختر آسیا به شمار می رود. کلان شهر تهران نیز دومین کلان شهر پرجمعیت خاورمیانه است.
از دید ناهمواری های طبیعی، تهران به دو ناحیهٔ دشتی و کوهپایه ای البرز تقسیم می شود و گسترهٔ کنونی آن از ارتفاع ۹۰۰ تا ۱۸۰۰ متری از سطح دریا امتداد یافته است. تهران دارای اقلیم نیمه خشک است. در بیشتر سال ها، فصل زمستان نیمی از کل بارش های سالانهٔ تهران را تأمین می کند و تابستان نیز کم باران ترین فصل در تهران است.
تهران شهری با گوناگونی گروه های قومی است اما جمعیت خارجی آن کم است. به عنوان بزرگ ترین شهر فارسی زبان جهان، اکثریت مردم تهران را پارسیان تشکیل می دهند و بیشتر مردم این شهر رسماً مسلمان و شیعهٔ دوازده امامی هستند. دیگر جوامع مذهبی در تهران شامل بهائیان، زرتشتیان، مسیحیان و یهودیان می شود. جرائم ارتکابی و مسائلی همانند نقض حقوق کودکان و زنان، از مشکلات این شهر هستند.
عکس تهران
تهران می تواند به موارد زیر اشاره کند:
تهران
شهرستان تهران
استان تهران
متروی تهران
تهران (به انگلیسی: Tehran) فیلمی است بریتانیا-ایتالیایی که در ژانر دلهره آور ساخته شده است. این فیلم را جیاکومو جنتلیمو و ویلیام فرشمن کارگردانی کرده اند. درک فر در نقش یک مأمور اطلاعاتی بریتانیاست که متوجه می شود عده ای قصد دارند تا در طول سفر فرانکلین دلانو روزولت به تهران برای شرکت در کنفرانس تهران او را ترور کنند. این اتفاق در طول جنگ جهانی دوم رخ می دهد.
تهران ۱۱–۵۹۵ ج ۴۸ نام یک مجموعهٔ تلویزیونی ایرانی به کارگردانی «مرضیه برومند» است که طی سالهای ۱۳۷۶–۱۳۷۵ ساخته و از شبکه تهران پخش شد.
کارگردان: مرضیه برومند
فیلمنامه: حمید جبلی، مرضیه برومند، نسرین دوشیری
مدیر تصویرداری: مصطفی احمدیان
صدا: نادر رضایی
نور: فرهاد مافی
تدوین: مجید فخرایی نژاد
موسیقی: بهرام دهقانیار
طراحان لباس: شهین نجف زاده، تهمینه میرمیرانی
طراحان صحنه: محسن شاه ابراهیمی، تهمینه میرمیرانی
گریم: مهین نویدی، بابک شعاعی
منشی صحنه: عذرا پورمند
عکس: مجید صباغ بهروز
تیتراژ: نیما بانکی، ساسان فارسانی
دستیار کارگردان و برنامه ریز: امیرحسین صدیق، نورمحمد نجاری
مجری طرح: منصور فخرزاده
مدیر تولید: محمدرضا نجفی
تهیه کننده: وحید نیکخواه آزاد
محصول: «فیلم روز» در شبکه تهران
سال تولید: ۱۳۷۶–۱۳۷۵
در هر قسمت از این مجموعهٔ تلویزیونی، همراه با یک اتومبیل پراید هاچ بک که خرید و فروش می شود، به زندگی آدم های مختلفی با ماجراهای گوناگون وارد می شویم. این سریال در ۱۴ قسمت ۴۵ دقیقه ایساخته شده بود که عناوین آن به شرح زیر است:
تهران ۱۵۰۰ اولین پویانمایی سینمایی بلند ساخت ایران به کارگردانی بهرام عظیمی و در گونه کمدی است که نوروز ۱۳۹۲ به نمایش عمومی درآمد.
تهران ۱۵۰۰ در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم ها (IMDb)
داستان فیلم دربارهٔ گذشته و حال پیرمردی ۱۶۰ ساله به نام اکبرآقا (با بازی مهران مدیری) است و زمان داستان ۱۵ روز قبل از تحویل سال ۱۵۰۰ هجری شمسی است. در سال ۱۵۰۰ ربات ها در کنار مردم زندگی می کنند و آدم های ثروتمند می توانند با امکانات پیشرفته پزشکی تا ۱۶۰ سال زندگی کنند.
کارگردان: بهرام عظیمی
تهیه کننده: عبدالحسین ابوالحسنی- محمد ابوالحسنی
تهران ۴۳ (به انگلیسی: Teheran 43) نام فیلمی است که محصول مشترک کشورهای شوروی سابق، فرانسه و سوئیس می باشد و در سال ۱۹۸۱ ساخته شده است. این فیلم را الکساندر آلوف و ولادیمیر ناموف کارگردانی کرده اند و بازیگران مشهوری هم چون آلن دلون و کلود جید در آن بازی کرده اند. این فیلم با ۴۷٫۵ میلیون بیننده در سال ۱۹۸۱ بهترین فیلم سال شوروی شد. هم چنین جایزه طلایی جشنواره بین المللی فیلم مسکو را در سال ۱۹۸۱ دریافت کرد.
Тегеран-۴۳ (شوروی)
Assassination Attempt (آمریکا)
Teheran 43: Spy Ring (آمریکا)
The Exterminator (استرالیا)
Eliminaattori (فنلاند)
Killer sind immer unterwegs (آلمان غربی)
Nido di spie (ایتالیا)
Téhéran 43 (فرانسه)
Teerã ۴۳ (برزیل)
تهران ۴۳ (ایران)
این فیلم در سرتاسر جهان با نام های مختلفی به اکران درآمد.
این فیلم در مورد تلاش برای ترور وینستون چرچیل، ژوزف استالین و فرانکلین دلانو روزولت در زمان کنفرانس تهران است.
تهران ۴۳ در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم هاتهران ۴۳ در آل موویمروری بر تهران ۴۳، داریوش کدیورعکسی از دو بازیگر نقش اصلی این فیلم
تهران ۵۳ یک مجموعهٔ تلویزیونی ایرانی به کارگردانی «هوشنگ توکلی» است که در سال ۱۳۶۷ تهیه و از شبکه ۱ سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش گردید.
خسرو شکیبایی در نقش «معلم»
سیروس گرجستانی
فریده سپاه منصور
صدرالدین حجازی
فریبرز سمندرپور
حسن زارعی
مهدی وثوقی
عزیزالله هنرآموز
نگین صادقی
سودابه ابوالحسنی
داود آریا
یک بازجوی ساواک، با استفاده از بورسیه دولتی، راهی آمریکا می شود تا در یک مرکز آموزشی معتبر، دوره های تکمیلی بازجویی را گذرانده و در این رشته، دکترا بگیرید. او پس از پایان یافتن دوره آموزشی می خواهد راهی ایران شود، اما همسرش که در آمریکا زندگی می کند با این تصمیم مخالف است. دکترِ بازجو به همسرش قول می دهد، تز دکترای خود را که بررسی روش های علمی برای ارتقای سطح کیفی نظام سیاسی ساواک است، در ایران ارائه ندهد. در پی این تصمیم، ماجراهایی برای او و خانواده اش، رخ می دهد...
تهران، آواز قو عنوان رمانی است از نویسنده هلندی با نام اف اسپرینگر که در سال ۱۹۹۱ منتشر گردید. این کتاب داستانی عاشقانه و علیه انقلاب ۱۳۵۷ ایران است.
تهران امروز می تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
تهران امروز (روزنامه)، روزنامه چاپ تهران
تهران امروز (فیلم)، مستندی به کارگردانی خسرو سینایی
تهران امروز روزنامه سیاسی اجتماعی اقتصادی صبح تهران بود که ابتدا توسط سازمان تبلیغات اسلامی منتشر می شد و سپس به ارگان مطبوعاتی جمعیت پیشرفت و عدالت ایران اسلامی به دبیرکلی مرتضی طلایی تبدیل شد. مدیرمسئول فعلی این روزنامه، بر عهده حسین قربانزاده می باشد.
وب گاه رسمی
این روزنامه که از حامیان قالیباف (شهردار وقت تهران) به شمار می رفت ۱ تیر ۱۳۸۷ پس از چاپ ویژه نامه ای انتقادی از محمود احمدی نژاد و نقد عملکرد وی در دوران شهرداری و ریاست جمهوری توقیف شد.تهران امروز پس از هفت ماه توقیف، شنبه ۳ اسفند ۱۳۸۷ در ۲۴ صفحه با ساختار، لوگو و طراحی کاملاً جدید منتشر شده است.
نخستین بار، هفته نامه پرتو سخن (نزدیک به مصباح یزدی)، در یادداشتی مدعی شد که لوگوی روزنامه تهران امروز شبیه «یک زن رقاص» است. این نشریه گفت «حروف کلمه امروز در لوگوی روزنامه تهران امروز همراه با تغییرات معنادار به گونه ای روی هم سوار شده اند که شکل زنی را در حال رقص به خود گرفته است.»
همچنین محمد علی رامین در جلسه کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی مورخ ۱۱ اسفند ۱۳۸۸ حاضر شد و در آنجا مدعی شد که لوگوی روزنامه تهران امروز نشان دهنده «رقص باله» و از مصادیق «جنگ نرم» است.
تهران امروز با نام کامل اثرگذاری یک شهر، تهران امروز (به انگلیسی: Impressions of a City, Tehran Today) یک فیلم مستند دربارهٔ شهر و مردم تهران است. این فیلم از ساخته های خسرو سینایی در سال ۱۹۷۷ است که زندگی در تهران سال ۱۳۵۶ (یک سال پیش از انقلاب ۱۳۵۷) را نمایش می دهد. فیلم نوستالژیک با گویندگی ب. بصیری و مدت آن ۸۰ دقیقه است.
۱۹۷۷ (۱۹۷۷)
این فیلم که در تابستان داغ تهران ساخته شده بیننده را به زمان گذشته برده و بسیاری از جای هایی که در آن روزگار محل رفت وآمد و تفریح و آموزش و کار جوانان بوده است را نشان می دهد.
فیلم بیشتر جاهای سنتی و مدرن ایران را نمایش می دهد و اگرچه بیشتر به نوسازی های تهران و بخش های سنتی گیرای گردشگری آن می پردازد همزمان می کوشد از دوگانگی های شهری و اجتماعی این شهر پرده بردارد.
در سراسر این فیلم هر از گاهی نمایی از زن سرخ پوش میدان فردوسی تهران پخش می شود و کارگردان می کوشد داستان فیلم را با بودن او واگویی کند.
آبشار مصنوعی تهران در ارتفاعات شمالی منطقه ۲۲ شهرداری تهران واقع گردیده است.
۲۵۰۰۰متر مسیر کوه پیمایی
آبشار مصنوعی، آبراه ها و جویبارها
۸ برکه سنگی با مساحت ۷۵۰۰ مترمربع
۲۰۰۰ متر مسیر دوچرخه سواری
رستوران سنتی
۳۳ واحد آلاچیق
۲۰۰۰ واحد پارکینگ
مسجد با مساحت ۴۰۰ مترمربع
باغ گیاهان دارویی
باغ گل با مساحت ۲ هکتار
مسیر کالسکه سواری
سالن آمفی تئاتر
این پروژه با هدف بالا بردن سرانه فضای سبز و همچنین جذب گردشگر در ارتفاعات شمال غربی پارک جنگلی لتمال کن احداث گردیده است که شامل دو فاز ساخت و در مجموع ۲۰۰ هکتار مساحت می باشد.
آبشار تهران شامل باغ راه هایی در دل کوهستان می باشد که با استفاده از مصالح طبیعی سنگ و چوب ساخته شده و طرّاحی شیب پیاده راه های آن به گونه ای است که حتی کودکان و سالمندان نیز تا بالاترین ارتفاع می توانند به کوه پیمایی بپردازند.
این آبشار با الهام از باغ های سنتی ایرانی به صورت طبقه طبقه ساخته شده است که هر طبقه شامل فضای سبز، آلاچیق و برکه ای متفاوت از طبقه دیگر می باشد. در ساخت این آبشار از مصالحی استفاده شده است که با طبیعت همخوانی دارند. آبشار مصنوعی نیز در بالاترین ارتفاع مجموعه قرار دارد.
آتشپاره تهران فیلمی به کارگردانی و نویسندگی فرج الله نسیمیان ساختهٔ سال ۱۳۴۰ است.
روانبخش
فرانک میرقهاری
هوشنگ سارنگ
حیدر صارمی
آفت
مصدق
غلامحسین بهمنیار
جواد تقدسی
دختري كه در كاباره اي كار مي كند شيفته ي خواننده ي جوان كاباره است، اما كاباره دار به دختر توجه دارد و نقشه هايي براي تصاحب او در سرش مي پروراند. دوستان خواننده با تدابيري كاباره دار را گوشمالي مي دهند و سرانجام وسايل ازدواج خواننده ي جوان و دختر را فراهم مي كنند.
آسمان نمای تهران یک آسمان نما در تهران است که متعلق به سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح بوده و در ۲۷ اردیبهشت ۱۳۷۲ تأسیس شد.
رصدخانه زعفرانیه
آسمان نما
علاوه بر ساختمان آسمان نما در آن نمایشگاه دائمی ادوات نقشه برداری وجود دارد.
این نمایشگاه در خیابان شریعتی و چهارراه مردوشت قرار دارد.
استقلال تهران باشگاهی فرهنگی و ورزشی است که در تهران قرار دارد. این باشگاه در سال ۱۳۲۴ با نام دوچرخه سواران بنیان نهاده شد و در میان باشگاه های سطح اول فوتبال ایران، پس از برق شیراز، کهن ترین باشگاه این کشور است. استقلال نخستین باشگاه ایرانی است که در مسابقات قهرمانی باشگاه های آسیا به جام قهرمانی دست یافته است و با دو قهرمانی، پرافتخارترین تیم ایران در آسیا است. آن ها از سوی فدراسیون بین المللی تاریخ و آمار فوتبال به عنوان دومین باشگاه برتر قرن بیستم میلادی در قارهٔ آسیا و بالاترین باشگاه ایرانی در این رده بندی شناخته شده اند. استقلال با کسب ۱۶ جام شامل ۸قهرمانی لیگ، ۶جام حذفی و ۲جام باشگاه های آسیا پرافتخارترین تیم تاریخ فوتبال ایران و پرافتخارترین تیم ایرانی، باشگاه های غرب آسیا و دومین تیم پرافتخار در قاره آسیا محسوب می شود.
استقلال اکنون در لیگ برتر فوتبال ایران (جام خلیج فارس) بازی می کند و با سه مقام قهرمانی و سه نایب قهرمانی، دومین تیم موفق دوره های لیگ برتر بوده است. این باشگاه در مجموع امتیازات تیم ها در تاریخ لیگ برتر، در رتبهٔ نخست قرار دارد و در مجموع تمام دوره های لیگ برتر ایران صاحب بیشترین گل زده و بیشترین برد می باشد.
شهرآورد تهران یک رویارویی فوتبالی بین دو تیم تهرانی استقلال و پرسپولیس است که در شهر تهران برگزار می شود. نخستین بازی دو تیم در ۱۳۴۷ خورشیدی انجام شد و این رویارویی از آن زمان تا کنون به دلایل مختلف از حساس ترین بازی های باشگاهی فوتبال در ایران محسوب می شود. در ۹۰ بازی انجام شده ۲۶ برد برای آبی پوشان و ۲۳ برد برای سرخ پوشان کسب شده و نتیجه ۴۱ بازی با تساوی دو تیم همراه بوده است
۳ گل به بالا
۱- دربی شماره ۳ در یک دوره مسابقات پنج جانبه برای معرفی نماینده ایران برای جام باشگاه های آسیا برگزار شده است
در دربی های برگزار شده ۵۰ بازیکن برای استقلال و ۵۳ بازیکن برای پرسپولیس گلزنی کرده اند
ولی در مجموع ۱۰۰ بازیکن موفق به گلزنی شده اند (سه بازیکن برای هر دو تیم گلزنی کرده است) (صدمین نفر احمد نوراللهی است.)
آموزش در تهران دارای یکی از بالاترین سطوح آموزشی در خاورمیانه است. تهران به عنوان یک مرکز آموزشی پیشتاز در ایران شناخته شده است. آموزش در تهران در جهت «اسلامی سازی»، دارای جداسازی جنسیتی از مقاطع ابتدایی است. آموزش ابتدایی و متوسطه در تهران عمدتاً توسط دولت ارائه شده است؛ اگر چه مدرسه های خصوصی نیز وجود دارد. ورود به دانشگاه ها نیز از طریق یک آزمون سراسری رقابتی اداره می شود.
آموزش در ایران
آموزش عالی در ایران
ساختار آموزشی ایران (سده ۱۴)
جداسازی جنسیتی در ایران
نرخ باسوادی در تهران بالاست. بر اساس آمار ۱۳۹۵ استان تهران با ۹۲/۹ درصد نرخ باسوادی گروه سنی ۶ سال و بالاتر، رکورددار ایران بود.
دارالفنون، نخستین دانشگاه تاریخ نوین ایران در سال ۱۲۳۰ گشایش یافت و رشته های تحصیلی آن شامل پزشکی، داروسازی، کانی شناسی و مهندسی بوده است.
دانشگاه های تهران از با کیفیت ترین های نوع خود در ایران هستند و شماری از آن ها در رتبه بندی های جهانی دانشگاه ها حضور دارند.
آواره های تهران فیلمی به کارگردانی و نویسندگی عزیزاله بهادری محصول سال ۱۳۴۷ است.
منصور سپهرنیا
گرشا رئوفی
محمد متوسلانی
کتایون
جمشید مهرداد
مارینا متر
مژگان
محمدتقی کهنمویی
علی زندی
حبیب اله بلور
گروهی در جستجوی کتی هستند که در یکی از جیب هایش نقشه گنجی قرار دارد...
آواز تهران فیلمی به کارگردانی کامران قدکچیان و نویسندگی نادر مقدس و تهیه کنندگی حسین فرح بخش ساخته شده در سال۱۳۷۰ است.
آواز تهران در آی فیلم
رحمان مهاجر شهرستانی، در تهران با فریدون که کارش قاچاق فیلم های ویدیوئی است آشنا می شود فریدون که ناراحتی قلبی دارد، از اشتیاق رحمان برای جستجوی شغلی مناسب و همچنین از سادگی اش سواستفاده می کند و او را به کار خود که قاچاق فیلم است می کشاند.رحمان گرفتار پلیس می شود و توسط عمویش با دادن جریمه سنگین آزاد می شود و به سراغ فریدون می آید. فریدون که خود بازی خوردهٔ دست رشید(قاچاق چی اصلی) است به سراغ رشید می رود و پول جریمه زندان رحمان را طلب می کند اما رشید به سبک فیلم پدرخوانده (دون کرلئونه) پول را پس می گیرد در همین کش وقوس ها فریدون در بر اثر حمله قلبی درمی گذرد و رحمان به همراه خواهر فریدون به زادگاهش باز می گردد.
آکادمی فوتبال باشگاه استقلال تهران یک آکادمی فوتبال است که توسط باشگاه استقلال تهران برای پشتوانه سازی و پرورش بازیکن برای تیم استقلال تهران تأسیس شده است.
تیم فوتبال امید: محمد نوازی - محسن نیک سیرت
تیم فوتبال جوانان: محمد فدایی -
تیم فوتبال نوجوانان: حسین کاظمی - رضا ولی زاده
تیم فوتبال نونهالان: نوید فریدی - مقداد خداونده
این آکادمی در چهار رده سنی نونهالان، نوجوانان، جوانان و امید در لیگ برتر فعال است.
در اسفند ماه ۱۳۹۷ ورزشگاه امام رضا در تهران با همکاری شهرداری منطقه ۱۸ به تیمهای پایه استقلال تهران اختصاص یافت.
در گذشته صادق ورمزیار بازیکن سابق باشگاه مدیریت آکادمی را بر عهده داشت اما در اردیبهشت ۱۳۹۷ گودرز حبیبی به عنوان سرپرست آکادمی و محمد نوری به عنوان بازرس آن برگزیده شدند و این آکادمی هم اکنون به صورت شورایی اداره می شود. در هفتم مهر ماه۱۳۹۷ محمد مؤمنی حکم مدیریت آکادمی را از فتحی مدیرعامل وقت باشگاه استقلال دریافت کرد. و هم اکنون محمد مؤمنی مدیر آکادمی این باشگاه می باشد.
اتاق بازرگانی تهران این اتاق در ۱۶ مهر ۱۳۰۵ خورشیدی در بازار تهران تأسیس گردید. این اتاق بازرگانی، بزرگ ترین اتاق استانی زیر مجموعه اتاق بازرگانی ایران است. پس از انقلاب ۱۳۵۷ اتاق به عنوان اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران تغییر نام داد. بعد از دوره ششم، همزمان با تشکیل اتاق های استانی رسماً از اتاق بازرگانی ایران جدا شد.
علینقی خاموشی
محمدرضا بهزادیان
یحیی آل اسحاق
مسعود خوانساری دوره هشتم و نهم ‏
این نهاد اقتصادی توسط محمدحسین امین الضرب بنیان گذاری شد و تا سال ۱۳۰۵ نیز با نام وکلای تجار به کارخود ادامه می داد. در ۱۶ مهر ۱۳۰۵، این نهاد به اتاق تجارت تهران تغییر نام داد و برای اولین بار در فهرست تشکل های، وزارت بازرگانی به ثبت رسید. در این دوره حاج امین اصفهانی ریاست اتاق تجارت تهران را برعهده داشت و حاج میرزا ابوطالب اسلامیه، میرزا عبدالحسین نیکپور، فقیه التجار، آقا میرزا علی محلوجی و آقا شیخ حسین حریری هیئت نمایندگان آن را تشکیل دادند. تا سال ۱۳۱۱ ریاست اتاق همچنان برعهده حاج امین اصفهانی بود. در انتخابات بعدی اتاق، حاج حسین مهدوی ریاست اتاق را به عهده گرفت. اما حضور حاج حسین مهدوی یکسال بیشتر دوام نداشت و سپس عبدالحسین نیکپور از سال ۱۳۱۳ تا سال ۱۳۳۵ به ریاست اتاق تجار انتخاب شد. در دوران ریاست نیکپور، اتاق تجار بار دیگر نام خود را تغییر داد و براساس عرف بین المللی، عنوان اتاق بازرگانی برای آن انتخاب شد. در اسفندماه سال ۱۳۴۸ تصمیم گرفته شد تا دو اتاق به دلیل جلوگیری از موازی کاری های بیشتر باهم ادغام شوند. در قانون ادغام اتاق ها، هیئت نمایندگان اتاق ایران ۷۲ نفر پیش بینی شده بود که ۳۵ نفر نماینده شعبه تهران، ۲۰ نفر نماینده شعبه های شهرستانی و ۱۷ نفر نماینده اتحادیه سندیکاهای تولیدکنندگان و صادرکنندگان و وارد کنند گان وابسته به اتاق بودند. اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی تهران تا روزهای ابتدایی انقلاب با همین روال به کار خود ادامه می داد در سال ۱۳۵۷ به دستور رهبر وقت اداره امور اتاق بازرگانی ایران را در دست گرفتند. این هیئت از آقایان، آقا طرخانی، علینقی خاموشی، اسدالله عسگراولادی، علاءالدین میرمحمدصادقی، میرفندرسکی، محمد علی نوید و ابوالفضل احمدی تشکیل شده بود.
ارکان اتاق بازرگانی تهران شامل هیئت رئیسه، هیئت نمایندگان و شورای نظارت بر اتاق بازرگانی است. هیئت نمایندگان اتاق بازرگانی تهران شامل۶۰ نماینده می باشد که ۴۰ نماینده آن از بخش خصوصی و ۲۰ نماینده آن از طرف دولت انتخاب می شود. نمایندگان پارلمان بخش خصوصی هر چهار سال یک بار درانتخابات توسط اعضا اتاق تهران برگزیده می شوند. تعداد اعضا اتاق تهران به بیش از ۱۸۰۰۰ نفر می رسد.
رئیسان اتاق بازرگانی تهران از سال ۱۳۵۷ تاکنون به شرح زیر است:


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

نقل قول های تهران

تهران پایتخت، بزرگترین شهر ایران و مرکز استان تهران؛ در شمال کشور و جنوب دامنهٔ رشته کوه البرز و دریای خزر جای گرفته است.
• «شهر تهران هویت یکپارچه ای ندارد که بشود آن را تعریف کرد. در واقع تهران کلانشهری است که درآن همه خرده فرهنگ ها و اقلیت ها با هویت های مستقل و حتی شیوه های زیستی مستقل خودشان زندگی می کنند. به همین خاطر تنها کسی می تواند این شهر را به درستی بشناسد و بنویسد که این چندپارگی و هویت منتشر را به درستی شناخته باشد.» -> بلقیس سلیمانی
• «اگر خوب گوش کنیم هنوز صداهای گذشته در تهران وجود دارد؛ مثلاً وقتی نیمه شب است و در کوچه ای آواز بیات تهران را می شنوی…» -> علی خدایی
• «همه مردم این شهر از هرکجای این سرزمین که به تهران آمده باشند، فرهنگ و قومیت خودشان را هم آورده اند؛ بنابراین تهران مجموعه ای از همه اقوام است و می شود داستان هایی براساس سرگذشت هرکدام از این آدم ها نوشت، آدم هایی که هریک گوشه ای از این شهر زندگی و تلاش می کنند و این شهررا از یک روستای کوچک به نام «چنارستان» به یکی از پایتخت های بزرگ، پرجمعیت و نامدار جهان تبدیل کرده اند.» -> هوشنگ مرادی کرمانی
• «نگاه افراطی وتعصب آمیز همیشه چیز بدی است؛ اینکه فقط تهران را آلودگی و مشکلاتی ببینیم که درگیرش بوده ایم. خود من دراین شهر نوشابه فروخته ام، کارمند بوده ام و روزهای خوب و بد آن را لمس کرده ام. اما این نگاه که بگوییم همه چیز این شهر زشت و بد است، همانقدر نگاه نادرستی است که بخواهیم بگوییم تهران بهشت است.» -> هوشنگ مرادی کرمانی
• «ما تصویر روشنی از روابط اجتماعی و سبک زندگی آدم ها در تهران پنجاه یا صد سال دیگر نداریم، ولی من فکر می کنم به طور طبیعی همه آدم ها نسبت به گذشته این حس نوستالژیک را دارند. همیشه تحولات اجتماعی برای چیزهایی که از دست می رود دلتنگی ایجاد می کند، حتی اگر آن چیزها با تلخی ها و سختی هایی همراه بوده باشند.» -> محمدرضا زائری
• «همیشه این پرسش را از خودم داشتم که این شهر چیست و کیست و من چطور باید آن را بشناسم و با آن دوستی برقرار کنم.» -> مهدی ربی
• «وقتی شما در شهری مثل تهران حرکت می کنید، این شهر می تواند دوره های مختلفی را که از سرگذرانده است، همزمان به شما نشان بدهد؛ بنابراین هر شهر با ابعاد متفاوت خود می تواند زوایه دید متفاوتی را به ما نشان بدهد، البته اگر قابلیت دیدن آن را داشته باشیم… مهم ترین مسئله در برخورد با شهری مثل تهران را لذت بردن از آن است. این لذت باید به گونه ای باشد که حتی وقتی از آلودگی یا سروصدا حرف می زنیم، بتوانیم لبخند بزنیم.» -> مهدی ربی
• «تهران متأسفانه در حال حاضر به یکی از شهرهایی تبدیل شده که ادب و تربیت در آن به حداقل ممکن خود قرار دارد. این موضوع به دلیل به هم ریختگی طبقات اجتماعی و فقدان آموزش مدنی در این شهر است. شاید برخی مجریان به این نقد من، خرده بگیرند. به نظرم دلیلش این است که رابطه آن ها با جامعه، حالت رسمی و مملو از تعارفات رایج ایرانی است. برای من که در شهر تهران رفت و آمد داشته و با جامعه سروکار دارم، بی ادبی به یک اصل در شهر تهران تبدیل شده است.» -> محمود سریع القلم
• «من در منطقه نیاوران تهران به راننده اتومبیلی که سوبله (و نه دوبله) ایستاده بود با زبان خیلی ملایمی گفتم لطف می کنید قدری جلوتر پارک کنید، چون ترافیک سنگینی در نتیجه توقف شما ایجاد شده است. پاسخ ایشان این بود که من هر کاری دوست داشته باشم می کنم. در اعتراض شهروند دیگری، وی گفت زیاد حرف بزنید شما را مچاله می کنم بعد می اندازم در جوب. در مورد جملات این راننده متخلف، می توان تحقیقات گسترده ای دربارهٔ فرهنگ خودخواهانه ایرانی انجام داد.» -> محمود سریع القلم
• «علی رغم توسعه های روزافزون در تهران متأسفانه امروز میزان رضایت از زندگی کاهش پیدا کرده که یکی از دلایل عمده آن عدم مسئولیت پذیری اجتماعی است… متأسفانه ایران از حیث نیکوکاری در شاخص های جهانی رتبه خوبی ندارد و در این چند ساله عقب رفته است …». -> احمد مسجدجامعی
• «تهران ما هم از معدود شهرهایی است که در کنار خود کوهی با این همه زیبایی و طراوت دارد، اما چند درصد ساخت وسازهای شهری در تهران با این دید ساخته شده اند، جدای از ساختمان هایی که در شمال تهران و با تصرف کوه و کوهپایه ها، ساخته می شوند و طبعاً چنین دیدگاهی را ندارند، عموماً در فعالیت های عمرانی شهری، احترام به کوه، درخت، نور، آب، خاک، باد و خلاصه طبیعت، اصلی فراموش شده است و عموماً با سازه هایی روبه رو می شویم که شهروندان را آزار می دهد.» -> احمد مسجدجامعی
• «شهر تهران خفقان گرفته بود، هیچ کس نفسش درنمی آمد؛ همه ازهم می ترسیدند، خانواده ها از کسان شان می ترسیدند بچه ها از معلمین شان، معلمین از فراش ها، و فراش ها از سلمانی و دلاک؛ همه از خودشان می ترسیدند، از سایه شان باک داشتند. همه جا، در خانه، در اداره، در مسجد، پشت ترازو، در مدرسه و در دانشگاه و در حمام مأمورین آگاهی را دنبال خودشان می دانستند. در سینما، موقع نواختن سرود شاهنشاهی همه به دور و بر خودشان می نگریستند، مبادا دیوانه یا از جان گذشته ای برنخیزد و موجب گرفتاری و دردسر همه را فراهم کند. سکوت مرگ آسایی در تمام کشور حکم فرما بود. همه خود را راضی قلمداد می کردند. روزنامه ها جز مدح دیکتاتور چیزی نداشتند بنویسند. مردم تشنه خبر بودند و پنهانی دروغ های شاخدار پخش می کردند. کی جرأت داشت علنآ بگوید که فلان چیز بد است مگر ممکن می شد در کشور شاهنشاهی چیزی بد باشد. اندوه و بیحالی و بدگمانی و یأسِ مردم در بازار و خیابان هم به چشم می زد مردم واهمه داشتند از این که در خیابان ها دور و برشان را نگاه کنند مبادا مورد سوظن قرار گیرند. خیابان های شهر تهران را آفتاب سوزانی غیرقابل تحمل کرده بود.» در «چشم هایش»؛ دربارهٔ متفقین در تهران، ۱۹۴۳ م / ۱۳۲۲ ش -> بزرگ علوی
• «چه کسی گفته تهران شهر است؟ آیا به صرف بودن چند خیابان و آسمان خراش و ماشین می توانیم به جایی بگوییم شهر؟ آن هم یک شهر قرن بیست ویکمی؟ چشمتان را ببندید و میدان هایی را که جوان ها در آن حلق آویز شده اند در نظر بیاورید. واقعاً شما به تهران می گویید شهر؟» ، مصاحبه با بی بی سی-دوم فوریه ۲۰۰۸–۱۳ بهمن ۱۳۸۶ -> منیرو روانی پور
• «تهران از یک طرف نماد آبادانی، صلاح، سعادت و سبک زندگی در کشور است و از طرف دیگر به عنوان الگو و خط دهنده برای شهرهای سراسر کشور، مطرح است… حقیقتاً معماری و نمای تهران، نمای یک شهر اسلامی نیست و شهرداری و شورای شهر باید این موضوع را جزو جدی ترین مسائل خود بدانند.» ۱۳۹۲/۱۰/۲۳ -> سید علی خامنه ای
• «من از این ارتفاعات نگرانم. این ارتفاعات نباید تبدیل شود به خانه، آهن و سیمان. این ارتفاعات باید به شکل طبیعی ارتفاعات بماند.» -> سید علی خامنه ای
• «تهران نشین بودن به معنای برتری نیست، چه بسیار هنرمندان اصیل و فاخری که درپایتخت نیستند…» -> زهرا دری
• «ما می توانیم شهرهای خود و از جمله تهران را از لحاظ فرهنگی دارای هویت کنیم در حالی که امروز پایتخت ما جندان هویتی ندارد». -> ناصر فکوهی
• «تهران چند خصوصیت اساسی دارد … تهران پایتخت است و بنابراین گروهی از کارکردها و موقعیت ها را دارد که شهرهای دیگر ندارند. امروز به معنایی در سیستم جهانی پایتخت هرگز نمی تواند خواب داشته باشد، چون باید به این سیستم جهانی وصل باشد.
• -> ناصر فکوهی
• «باید یک سیستم با کیفیت و ایمن حمل و نقل عمومی داشته باشیم. یکی از کارهایی که تمام شهرهای بزرگ کرده اند این است که هیچ ساعتی از شبانه روز وجود ندارد که وسیله حمل و نقل عمومی نباشد و در این خصوص پاریس از تمام شهرهای اروپایی پیشرفته تر است.» -> ناصر فکوهی
• «پیاده حرکت کردن در تهران تقریباً به یک امر غیرممکن تبدیل شده است. هر اتوبانی که ساخته می شود شهر را قطع می کند و امکان راه رفتن در آن را از بین می برد. هرچقدر هم که شهر سبز شود، وقتی به دلیل شدت آلودگی هوا امکان رفتن به پارک نباشد چه فایده ای دارد.» -> ناصر فکوهی
• «خود حضور مردم امنیت است، خلوت نبودن امنیت است و خطرناک ترین حالت ممکن برای یک شهروند خیابان خالی و خلوت است و خطرناکتر از آن خیابان ها تاریک است که مردم مجبور به عبور از آنها هستند.» -> ناصر فکوهی
• «هویت شهری در تهران تقریباً از بین رفته است، محله ها کم و بیش هستند اما هویت قبلی را ندارد، یعنی نمی توان محله ها را از هم تشخیص داد. در حقیقت هویت در سطح کل شهرهای ایران از بین رفته است. همه جا ساختمان ها یک شکل است. یکی از اشکالات کشور این است که روستاها به سرعت در حال تبدیل شدن به شهر هستند. در تهران شکلی از نما ساخته می شود و بلافاصله الگوی آن در بندرعباس ساخته می شود و دلیل آن این است که هویت های محلی را در سطح ایران از دست داده ایم و به جز بعضی شهرها که خودشان احساس تعلق هویتی می کردند در سایر شهرها از بین رفته است.» -> ناصر فکوهی
• «گاهی فکر می کنم اگر با تهران سر نکنیم و با آن اخت نشویم، تهران است که یک جوری و یک جایی ما را قال می گذارد و دست به سرمان می کند. فیلم ساختن از این شهر انگار برایم راهی برای اُخت شدن با آن و عقب نماندن از تغییر حالِ دائمش است. مدت هاست نظر و احساسم این است که تهران را نه بناها و نه گذشته اش، که آدم هایش تعریف می کنند، آن هم در زمان حال و زندگی روزمره شان. روسو گفته خانه ها town را می سازند و city از مجموعهٔ آدم ها شکل می گیرد. در پیِ تعریفِ کلان از تهران ایم و ده یا به روایتی دوازده میلیون جمعیتِ آشکار و نهان این شهر فریاد برمی آورند که شهر و هویتش ماییم، ما را ببینید!». -> پیروز کلانتری
• «کسی مخالف توسعه مراکز تجاری نیست اما سؤال این است که تهران تا چه اندازه به توسعه فضاهای تجاری نیاز دارد و این اقدامات در کدام مناطق و با چه اولویت هایی باید انجام شود. تهران به اندازه کافی در معرض ساخت وساز و بهره برداری های اقتصادی و تجاری بوده، حرف ما این است که باید به سمت کیفی سازی برویم و این کیفی سازی با توسعه مراکز تجاری بیشتر محقق نمی شود.» -> عبدالحسین مختاباد
• «متأسفانه هم اکنون شهر تهران همانند یک شهر پرترافیک، آلوده و مملو از برج های سربه فلک کشیده است.» -> عبدالحسین مختاباد
• «تهران از سال ۱۳۵۷ تا سال ۱۳۷۰ تقریباً بدون مدیریت رها شده بود و اتفاقات عجیبی در گوشه و کنار این شهر افتاده است و هم اکنون برای حل کردن این اتفاقات شهرداری تهران نیاز به حمایت بیشتری از سایر دستگاه ها دارد.» -> عبدالحسین مختاباد
• «تهران شهری است که در معرض حملات مختلف محیط زیست، اجتماعی و فرهنگی قرار گرفته و از همه مهمتر، بحران آب و زلزله این شهر است.» -> عبدالحسین مختاباد
• «باید اذعان کرد که تهران در قیاس با شهرهای دیگر کشورها در ابعاد پروژه های عمرانی شهری مثال زدنی است و در خصوص اتوبان ها، پل ها، برج های سر به فلک کشیده، پارک ها و حتی اماکن فرهنگی و هنری نیز اینطور است. امّا تهران شهر مثال زدنی برای زندگی نیست چرا که بایسته های اقتصادی، شغلی و نسبت های عاطفی در آن وجود ندارد و در انبوه معضلات طبیعی اجتماعی و فرهنگی دست و پا می زند.» -> عبدالحسین مختاباد
• «اهالی شریف تهران باید به شادی بدون دلهره برگردند و یکی از راه های شادمانی بازگشت به یک محیط زیست سالم و با طراوت است که مدیریت شهری باید آن را فراهم کند.» -> عبدالحسین مختاباد
• «در اصفهان می بینید که مسجدجامع با مسجد حکیم و مسجدشیخ لطف الله درعین حال که مشترکاتی دارند، متفاوتند. در تهران همه چیز مشابه است. این بابت آن است که این بخش ها صرفاً به دست مهندسان ساخته شده است.» -> سعید معیدفر
• «ددر لندن به عنوان مرکز مدرنیته، خیابان صاف نمی بینیم. خیابان ها پیچ درپیچ هستند. اگر نقشه شهر تهران را در کنار نقشه شهر لندن بگذارید، متوجه مهندسی بدقواره در شهر تهران و نگاه فرهنگی و انسان و اجتماعی در لندنی که در مرکز یکی از کشورهای مدرن است می شوید، بنابراین به نظر می رسد متأسفانه هر جایی دلشان خواسته خانه های مردم را خراب کرده اند… به نظر می رسد شهر در حال توسعه است و فقط با تصور و ادراک یک نفر، نه براساس ادراک جمعی مردم.» -> سعید معیدفر
• «تصمیم نهایی را در توسعه شهر باید مردم بگیرند. وقتی شما می آیید یک خیابان در زندگی مردم می کشید حق آنهاست که در این مورد اظهارنظر کنند. وقتی اجازه می دهید در کوچه ای که به زور دوماشین از کنار هم رد می شوند دوطبقه به تراکم خانه ها اضافه شود، خانه هایی که نو هستند، خراب می شوند تا دو طبقه اضافه کنند آسایش و آرام شما از بین می رود. نه شب آرامش دارید و نه روز. متأسفانه این نوع تفکر نسبت به شهر تفکری است که به هیچ وجه با روح زنده شهر هماهنگ نیست و بلکه با یک شهر مرده انطباق دارد و شهری که ایجاد می شود، شهر بی روح است و شهری است که بیگانگی را در روابط اجتماعی بیشتر می کند. شهری است که به محض خروج از خانه نه می توانید با همسایه ارتباط برقرار کنید و نه با دیگر شهروندان و نهایتاً چنان فضایی در شهر شما به وجود می آید که مثل این است که از در که بیرون می روید زره بر تن می کنید و به جنگ با هم می روید. در خیابان ها در همه جا به جنگ هم می روید.» -> سعید معیدفر
• «تهران هیچ هویتی ندارد چرا که ساخت وسازها در آن یکسان، کلیشه ای و بدون تناسب با اقلیم، روحیات و فرهنگ جامعه صورت گرفته است… متأسفانه اثری از هویت، فرهنگ و ارزش های ما در ساخت و سازها نیست و بیگانگی سرتا سر آن را فرا گرفته است. به طوری که این ساخت وسازها به اغتشاش در روابط اجتماعی دامن می زند.» -> سعید معیدفر
• «شهری که من دوستش داشتم جلوی چشمم مُثله شد. هر بار به دست یک شهردار افتاد و هر کدام بنا به سلیقه شخصی شان تغییراتی در آن انجام دادند. طرف چهار تا سفر رفته دوبی و قطر و از روی معماری درجه دو، مقلدانه و بی هویت آنجا می خواهد در تهران ساخت وساز راه بیاندازد، نتیجه اش این ساختمان ها و برج های بی ربط است. ساختمان ها نه ربطی به هم دارند و نه ربطی به شهر تهران.» -> مسعود کیمیایی
• «این همه آشفتگی که در فضای معماری تهران و زیباسازی این شهر وجود دارد نتیجه کج سلیقگی و فقدان درک زیباشناسانه است. این ها می خواهند زیبایی را به تهران هدیه بدهند ولی اصلاً نمی دانند زیبایی چیست؟» -> مسعود کیمیایی
• «تهران شهر بهم ریخته ای است. مدام هم بهم ریخته تر می شود و سرعت این بهم ریختگی خیلی زیاد است.» -> مسعود کیمیایی
• «هر کسی شهرش را دوست دارد. البته تهرانی ها معروف اند به راست گویی، درست کاری و پاکیزگی.» -> مسعود کیمیایی
• «اشکال کار اینجاست که این برج ها را از روی برج هایی که در دوبی و کویت و قطر دیده اند، می سازند. برجی که در ایران ساخته می شود باید هویت ایرانی داشته باشد. آپارتمان ها باید با خواسته ها، فرهنگ و سلیقه ایرانی ساخته شود. ایرانی از اینکه دیوار به دیوار همسایه اش زندگی کند پرهیز دارد. ایرانی نمی خواهد همسایه ها صدای او را بشنود. این باید در ساخت آپارتمان رعایت شود. اصلاً ربطی به مذهب ندارد.» -> مسعود کیمیایی
• «مردمی فوق العاده مهربان و مهمان دوست. در واقع، من شگفت زده شده بودم: تهران آمریکایی ترین شهری است که به حال دیده ام … و از تفاوتی که بین ایران سیاسی، که ما از طریق خبرها با آن آشنا هستیم، و ایران واقعی که ایرانی ها هر روز در آن زندگی می کنند، خشنود شدم.» یادآوری سفر ماه ژوئن (خرداد – تیر ۱۳۹۳) خود به ایران -> آنتونی بوردین
• «بر اساس آمارهایی که ما گرفته ایم، در تهران تقریباً ۱۲۰۰ کتابفروشی داریم، درحالی که برای فروش لوازم آرایشی، ما ۵۹۰۰ فروشگاه داریم؛ گردش مالی اقتصاد نشر ۸۰ میلیارد تومان است امالوازم آرایشی ۲۰ هزار میلیارد تومان.» -> محمدباقر قالیباف
• «ما آینده تهران را به صورت شهری جهانی ترسیم کرده ایم و آن را در آینده به مثابه شهر دانش و شهر فرهنگ می بینیم؛ شهری تأثیرگذار در تحولات جهانی که مرکز تعاملات، گفتگوها، آموزش و تصمیم گیری در سطوح مختلف محلی و بین المللی است و در آن مهمترین عنصر شهری، هویت و مهمترین کالا در شهر، تولیدات فرهنگی خواهد بود.» -> محمدباقر قالیباف
• «ما تهران آینده را به مثابه شهر دانش می بینیم که در آن دانش و افکار به عنوان مهمترین محرک های تولید مشاغل دانش بنیان خواهند بود. همچنین ما تهران را به صورت شهر فرهنگ می بینیم که در آن مهمترین عنصر شهری هویت و مهمترین کالا در شهر تولیدات فرهنگی خواهد بود.» -> محمدباقر قالیباف
• «شهر تهران مایه افتخار اسلام و تشیع است. همه مهمانان خارجی زمانی که وارد شهر تهران می شوند به این نکته اذعان می کنند با وجود کمبودها و مشکلات، هیچ اثری از اعمال تحریم های اقتصادی در این شهر زنده و سالم تهران دیده نمی شود.» -> محمدباقر قالیباف
• «از این پس با توسعه امکانات کالبدی نمی توان کیفیت زندگی شهروندان را ارتقاء داد. شهر تهران به نقطه ای رسیده که برای ارتقای کیفیت زندگی نیازمند بهبود سبک زندگی هستیم.» -> محمدباقر قالیباف
• «وقتی مهمانان خارجی به شهر تهران وارد می شوند ناگزیر در مقابل نظافت، پیشرفت و زیبایی های این شهر به زبان آمده و اقرار می کنند که تهران حتی از پاریس تمیزتر است.» -> محمدباقر قالیباف
• «در این شهر کم نیستند افرادی که برای حداقل های تغذیه اینقدر که زنده بمانند ناتوانند اما با نجابت و شرافت و کرامت آن را بیان نمی کنند.» -> محمدباقر قالیباف
• «تهران شهری است که از قاعده یک کلانشهر خارج شده و به یک ابرشهر تبدیل شده است اما زیرساخت های این شهر متناسب با آن توسعه پیدا نکرده اند.» -> حسین طلا
• «در اروپا شهرهایی هستند که سیستم انتخاب شهردارانشان به مانند تهران است و مدیریت شهری موفقی هم دارند… تهران شهر بزرگی است و جمعیت قابل توجهی نیز دارد از این رو می توان از ظرفیت های این شهر در جهت تبادل تجربیات مدیریت شهری استفاده کرد.» -> اشتقان تارلوش
• «حدود هفت میلیون ساکن حومه تهران در مرکز این شهر شاغل اند و روزانه بین تهران و حومه در حال تردد هستند. حمل و نقل شهر تا شهر برای متروپلیسی مثل تهران قابل تصور نیست و نباید تهران را تنها یک نقطه فرض کرد.» -> عباس آخوندی
• «تهران؛ پایتخت ایران، میهن مان. شهری که هر روز در هیاهوی صدا در آن گم می شویم و هر شب در آرامش و سکون کوچه پس کوچه هایش باز پیدا می شویم. شهری که گاه در هر گوشهٔ آن می توان مناظر و تصاویری را به چشم دید که وجودمان را از شادی می آکند و یا … از غم لبالب می کند. شهری که می توان صفحه های درخشان تاریخ را در آن ورق زد و … و نیز برگ هایی سرخ و سیاه که دوست داریم از کتاب تاریخ محوشان کنیم؛ و ما امروز ساکن این شهریم. شهری که شهروندانی از نقاط مختلف کشور با آداب و خرده فرهنگ های گوناگون و متنوع در آن ساکنند؛ و ما به عنوان یکی از شهروندان این شهر بزرگ، چگونه می توانیم زندگی کنیم تا حقوق هم شهری هامان پامال نشود.» -> شعار سال ۱۳۹۴ رادیو تهران صدای پایتختت
• «شهریست پر از همهمه و قالاقیل/بهتان و دروغ و غیبت و فحش سبیل//خسته ایم از این همهمه ای گوش امان/مُردیم ازین زندگی ای مرگ دخیل.» -> محمدتقی بهار
• «ما ۱۰ هزار ولگرد، رهاشده، بیمار، مهجور و… در سطح تهران داریم. زن و مرد در حال مصرف هستند. این می تواند انتقال فرهنگ بد باشد. جایی به نام پایتخت جمهوری اسلامی ایران مورد بازدید میهمانان خارجی شامل سفرا و هیئت ها قرار می گیرد و می آیند می بینند.» -> انوشیروان محسنی بندپی
• «عمر مفید بعضی از ساختمان های تهران کوتاه باشد ولی پنجاه سال پیش این طور نبود. ساختمان های قرص و محکم ـ به ویژه در محلات اعیان نشین ـ کلنگی می شوند تا با تخریب آنها ساختمان هایی مطابق آخرین مد روز ساخته شود… این کوتاه مدت بودن جامعه است که کلنگی بود ساختمان ها را ممکن می سازد. مسئله خیلی گسترده تر از کلنگی کردن ساختمان ها توسط افراد و بساز و بفروش ها است. شما اگر به یک قرن گذشته توجه کنید، می بینید چه تخریب عظیمی از آثار تاریخی در تهران و شهرهای دیگر و حتی گاهی روستاها صورت گرفت، بی آنکه کسی سؤال کند و اجازه ای بخواهد. به عنوان نمونه در سال ۱۳۲۵ ساختمان بزرگ تکیه دولت را که قرص و محکم سر جایش بود با کلنگ ویران کردند. -> محمدعلی همایون کاتوزیان
• «در شهر ما فضاهای خصوصی، فضاهای عمومی را بلعیده. مثلاً شهرداری که قاعدتاً باید یک نهاد عمومی باشد، یک نهاد خصوصی است که همه چیز را در شهر کنترل می کند. خیابان ها همین طور بازتر شده اند، پیاده روها تنگ تر. در همه جای جهان دو جا نماد فضاهای عمومی است. یکی پیاده رو، یکی میدان… جمع کثیری در خیابان ولیعصر رفت وآمد می کنند، ولی این خیابان عمومی نیست. چون امر عمومی با مشارکت عمومی و تبادل اجتماعی میان مردم شکل می گیرد. مردم در فضاهای عمومی با هم حرف می زنند، همدیگر را می بینند، همدیگر را پیدا می کنند، با هم رابطه برقرار می کنند. شما کجای تهران می توانی همدیگر را پیدا کنی؟ مگر اینکه جایی قرار بگذاری. بعد هم که سر قرار رسیدی، سریع باید بروی، چون یکی می آید می گوید راه را بند آورده اید، راه بدهید می خواهم رد شوم… میدان ها باید محل توقف باشند. این طور می توانند فضای عمومی باشند. الان میدان های ما مرکزیتشان را از دست داده اند. شده اند گره تقسیم حرکت. محل عبور و مرور.» -> محمدرضا اصلانی
• «میدان باید محلی باشد که شما بیایی و به آن برسی. در آنجا توقف کنی. برای همین میدان حوضی دارد، مجسمه ای وسط آن است و جایی برای نشستن در آن تعبیه شده، ولی میدان های ما همه خشک شده اند. حسن آباد، تبدیل شده به یک برهوت. دور و برش ماکت ساخته اند که خیلی هم احمقانه است. مسخره است. شما هیچ کجای حسن آباد نمی توانی بایستی، بنشینی. زود باید از آن رد شوی. الان تنها میدانی که مانده میدان حر است که آن هم مرز ندارد. حرکت سریع ماشین ها اجازه نمی دهد، شما به مجسمه وسط میدان برسی. در حالی که شما اگر به عکس هایی که از میدان های ایتالیا و فرانسه و… گرفته اند نگاه کنی، توی همه مردم را می بینی که وسط میدان ایستاده اند. میدان آنجا اصلاً شأن حرکت ندارد، برای ایستادن و توقف است؛ ولی ما شهر را برای رفت وآمد ساده کرده ایم. پیاده یا سواره، فرقی نمی کند.» -> محمدرضا اصلانی
• «تهران اتفاقاً شهر ساده ای است برای زندگی که بر اساس فونکسیون های عمودی و افقی: عبور، مرور! تعریف شده. خیلی شهر ساده ای است. شما راحت می توانی توی این شهر گم شوی. کمتر شهری مثل تهران است که آدم می تواند راحت در آن گم شود. در شهرهای غربی نمی توانی این قدر راحت گم شوی. شهرها زون دارند.» -> محمدرضا اصلانی
• «وقتی ما می گوییم شهر مثل زبان است، به این هم توجه می کنیم که زبان امر ارتباطی است. شهر هم امر ارتباطی است. چرا اغلب مردم تهران از تهران بدشان می آید، اما در عین حال خارج از تهران هم نمی توانند زندگی کنند؟... ما برای ماندن در تهران دلایل زیستی داریم، نه دلایل ارتباطی. مردم در این شهر زندگی می کنند، ولی با هم ارتباطی ندارند.» -> محمدرضا اصلانی
• «هیچ وقت در تهران بکوب و بساز متوقف نشده. از زمان قاجار تا به امروز تهران را خراب کرده اند و ساخته اند. در واقع تهران شهر آمیبی است. یعنی در خود تکثیر می شود. روند طبیعی تهران همین تغییرات مدام است. شما پلان های هوایی مقاطع مختلف میدان توپخانه را نگاه کنید. یکی از این پلان ها به دیگری نمی ماند. میدان توپخانه یکی از مهم ترین نقاط شهر است. جایی که قاعدتاً فعل کامل شهر باید در آن اتفاق بیفتد. اصلاً معلوم نیست این فعل چه فعلی است…» -> محمدرضا اصلانی
• «تهران نمی تواند ناخودآگاه قومی ما را انتقال دهد. خود تهران هم در سیر تاریخی ایران و در جریان جهان گم شده. خود تهران آغاز گم گشتگی است… -> محمدرضا اصلانی
• «تهران پای کوهستان ساخته شده. شهرهای زیادی در دنیا این طور نیستند. اگر هم باشند مثل توکیو، شهر را طوری بنا می کنند که شما هر آن بتوانی فوجی یاما را ببینی. تهران با دماوند شهر است، بدون دماوند هیچ نیست، اما آیا ما می توانیم از تهران دماوند را ببینیم. شهر را طوری ساخته ایم، چنان بلندمرتبه سازی کرده ایم که همه زوایای دید به دماوند را کور کرده ایم. تصاویری که شما از فوجی یاما می بینید اغلب از توکیو گرفته شده اند، اما آیا عکس های دماوند را هم از تهران گرفته اند؟» -> محمدرضا اصلانی
• «تهران را همواره چون انسان ایرانی می باید کشف کرد و این خود نوعی هیجان زیبایی شناختی است.» -> محمدرضا اصلانی
• «کیفیت پیاده راه ها در شأن مردم شهر و پایتخت نشینان نیست و باید نگاهی انسان محور به شهر داشته باشیم.» -> احمد دنیامالی
• «باید قوانین را به سمتی ببریم که تا آنجا که می شود سواره ها را محدود کنیم و به جای توسعه بزرگراه ها پیاده راه سازی کنیم و شهر برای سالمندان آماده شود.» -> احمد دنیامالی
• «مشاهدات تجربی و عینی نشان می دهد میزان قابل توجهی از ساخت و سازها در کلان شهرها به ویژه تهران به شکل های مختلف توسط بانک ها و موسسات پولی و مالی صورت می گیرد. اغلب برج های بلند مرتبه تجاری نام و نشانی از بانک ها را به همراه دارند.» -> محمد حقانی
• «... زیر شهر تهران، یک تاریخ بزرگ است. این جا ییلاق راگاست، سه هزار سال پیش از همین بوده است.» -> محمدعلی سپانلو
• «تناقض تهران امروز را دوست دارم. می گویند ما روی دیو نشسته ایم. ضحاک اژدهایی است که در کوه دماوند در بند است و هرچند وقت یک بار زنجیرهایش را می جود و زلزله می آید. از روی پل حافظ که رد می شوی، روی پشت بام خانه ها لباس هایی است که انگار با باد دوره ناصرالدین شاه خشک می شود…» -> محمدعلی سپانلو
• «مرگ تدریجی شهروندان تهرانی بر اثر آلودگی در شهر واقعیت دارد… مسئله مرگ تدریجی شوخی نیست و این مرگ واقعاً رخ می دهد اما آن را جدی نمی گیریم… آلودگی فزاینده زیستی و صوتی دلیل مخاطره انگیر بودن وضعیت شهر برای تهرانی است…» -> مهدی چمران'
• «متأسفانه در تهران استفاده از خودروی شخصی به صورت بی رویه ای رواج دارد… فکر می کنم بسیاری از مردم می توانند جای استفاده از خودروی شخصی از وسایل نقلیه عمومی استفاده کنند و اگر این گونه شود، پایتخت، شهری به مراتب قابل تحمل تر برای شهروندان می شود.» -> پروانه معصومی
• «هنوز هم به گمانم وضعیت ترافیک تهران یکی از بزرگ ترین معضلات پایتخت است. با وجود ساخت بزرگراه ها و احداث ایستگاه های مترو، همچنان خیابان های تهران شلوغ است و به نظرم در این زمینه، قدری مردم مقصرند. این همه خودروی تک سرنشین که در خیابان ها حضور دارند نمی گذارند این شهر نفس بکشد… متأسفم که در تهران مشکلات جدی وجود دارد… مشکلاتی که در تهران به چشم می خورد بسیار زیاد است.» -> پروانه معصومی
• «... ما نمی توانیم شیئی مثل اتومیبل را در تهران نادیده بگیریم، چون هویت تهران به آن وصل است. دو ویژگی ترافیک و آلودگی تهران حاصل حضور اتومبیل در تهران است…» -> عباس کاظمی
• «شهرهای ریز و درشت کشور هم به راه تهران رفته و می روند و در کنار بدل شدن به کارگاه بسیار پرسروصدای ساختمانی و تواناسازی سازندگان به هرکاری که مایلند انجام دهند، هجوم و ریشه کن کردن بافت تاریخی و باقیمانده نشانه هایی از تاریخ شهرها و هویت و شناسنامه آنها را در دستور دارند.» -> پرویز پیران
• «کوششی درخور توجه برای زیباسازی و فضای سبز تزئینی به عمل آمده که باوجود انتقادهای اهل فن، چهره ظاهری لبه های اصلی تهران و برخی شهرها را از اساس دگرگون کرده. این تحولات، بینندگانی را که برای اولین بار یا بعد از سال ها به تهران، اصفهان و برخی دیگر از شهرها وارد می شوند، به تحسین وامی دارد.» -> پرویز پیران
• «ضدیتی چشمگیر و بغض آلود با بناهای ارزشمند شهری و ضدیتی حاوی حرص و «بغض نمرودی زمین خواران» با هر آن کس که از این آثار دفاع می کرد یا می کند، کوچه ها و خیابان های فرعی اکثر شهرها به ویژه تهران را از این آثار آن هم گاه دزدانه و شبانه تهی کرده و برای این اقدام گاه باورهای مردم مصرف شده و می شود. چنین است که کلانشهرها و شهرهای بزرگ و حتی متوسط به سیما و منظری حاوی اغتشاش بصری و بلندمرتبه سازی بی دروپیکر از یک سو و بدل شدن به پارکینگی فراتر از ظرفیت آن هم بی قاعده دچار شده اند..» -> پرویز پیران
• «واقعیت این است که امروز تهران تبدیل به شهری بی دفاع شده است که مافیای ساخت وساز، مسکن و تجاری سازی به خاطر ارزش افزوده سرسام آور این بخش، تهران را عرصه تاخت وتاز خود قرار داده اند. سرمایه گذاران این عرصه از دورزدن ضوابط برای رسیدن به سود هیچ ابایی ندارند و حتی باغات و بافت های تاریخی تهران را مورد تعدی قرار می دهند. باید… هشدار داد که تهران دیگر در زمینه ساخت وساز به اشباع رسیده است.» -> احمد حکیمی پور
• «تهران به عنوان پایتخت ایران برای حل وفصل مسائلش نیازمند عزمی ملی است و تنها شورای شهر و شهرداری تهران نیستند که در این زمینه وظیفه دارند.» -> احمد حکیمی پور
• «... به پایتخت کشورمان یعنی تهران نگاهی بیندازیم، می بینیم، گردشگر از لحظه ای که وارد فرودگاه مهرآباد می شود غیر از نماد میدان آزادی، ساختمان های بلند و کوتاهی را می بیند که هر کدام یک ساز می زنند و در بزرگراه هایمان چون بزرگراه مدرس مجسمه های علفی را به عنوان نمادهای شهری می بیند و درختچه های نئونی، این در حالی است که دایم می گوییم از نظر طبیعت جزو پنج کشور اول دنیا هستیم، پس چرا با این رتبه، برای تزیین شهرمان از لامپ نئون و پلاستیک استفاده می شود در کجا می خواهیم این طبیعت را به نمایش بگذاریم.» روزنامه سرمایهُ شماره ۳۵۸ ۶/۱۰/۸۵، صفحه ۱۳ (گردشگری) -> فرزانه اسعدی
• «نقاشی هایی که در محیط شهری است دیده می شود که بخش هنری بارها به آن اعتراض کرده است، چرا که حفظ ارزش هایمان باید به گونه ای شایسته صورت بگیرد. هر کشوری ممکن است دوره ای را درگیر جنگ بوده باشد و آن ها می آیند با برگزاری یادمان های مختلف و تعریف های سمبلی برای شهدای گمنام و قرار نهادن آن در محیط شهری به خون آنان احترام می گذارند و یادشان را گرامی می دارند. چرا که این نقاشی ها قابلیت شست وشو و تمیز شدن را ندارند و در تهران دودآلود پس از مدت کمی تخریب شده و دوده روی آن را می پوشاند. کدام گردشگر با دیدن تصویری نامفهوم می تواند به ارزش های جنگ کشورمان پی ببرد و حکایت آن دلیران را در کشور نقل کند.» روزنامه سرمایهُ شماره ۳۵۸ ۶/۱۰/۸۵، صفحه ۱۳ (گردشگری) -> فرزانه اسعدی
• «انگار باید احساساتی شویم تعقل رویمان جواب نمی دهد؛ یعنی باید به چشم ببینیم که یک عده به دلیل آلودگی هوا، جلوی چشممان جان دادند و مردند و آن وقت می گوییم که ای وای موضوع جدی است.» -> رامبد جوان
• «ثابت شده است انسان نیاز به رابطه نزدیک با طبیعت دارد. معضل آلودگی های هوا، آب و خاک باید حل شود اما کافی نیست تا شهری پایدار به وجود آید.
• -> نادر اردلان
• «پررونق ترین کسب وکار در تهران و کلانشهرهای دیگر خاک پاک، ساخت وساز است. به عبارت بهتر بالابردن برج های مسکونی و تجاری به سوی آسمانی که هوای آلوده چشم آبی رنگش را مکدر کرده و خراش دادن ساختمان های عمودی مشبک، دل و جانش را زخمی می کند. نه! این سازندگی نه، ویرانگری است.» -> سیروس ابراهیم زاده‏
• «اگر به همین منوال پیش برود اصلاً خیابان و کوچه ای برای تردد و هوایی برای تنفس باقی خواهد ماند؟ گلزارها و سبزستان ها را در هم کوبیدید، خانه های آباد را ویران کردید، خیابان های بسیار درخت خلوت را از دود و گرد و غبار و هوای آلوده رفت وآمدهای زیگزاگ شتابزده انباشتید، حتی تصویر کوچه باغ های خاطرات زیبای ما را از یادمان زدودید…» -> سیروس ابراهیم زاده‏
• «شهر را می فروشند تا آسمان خراش بسازند.» -> عبدالرضا زکایی‏
• «ساختمان دست معمار و مردم نیست، دست عده ای آدم سودجو است.» -> عبدالرضا زکایی‏
• «دیوارها را نماسازی می کنند تا شهر قشنگ شود. نقاشی کوه و دشت و دمن می کشند تا شهر ماست مالی شود. خب، این آفتاب می خورد و باران می بارد و از بین می رود. شما می خواهید هر چهار سال یک بار نقاش بیاورید تا دیوار نقاشی کند؟ این شد زیباسازی شهر؟ مگر شهر را با نقاشی درست کرده اند؟ مگر معماری نقاشی است؟ معماری بُعد دارد، حجم دارد. این بُعدها و حجم ها هستند که باید زیبا باشند.» -> عبدالرضا زکایی‏
• «در تمام کشورها مسائلی که مربوط به مردم و حق الناس است، حفظ و حراست می شود. یک بنا حجمی دارد و در یک فضایی ساخته می شود. آن فضا هم جزء معماری است. وقتی فضا خراب می شود یعنی دست وپای معماری را زده و به حقوق مردم هم تجاوز کرده اید. این یعنی خارج از معماری اسلامی.» -> عبدالرضا زکایی‏
• «شیک پوش ترین و منظم ترین دختر و پسرهای دنیا در همین تهران هستند… واقعاً دخترهای ما با اینکه محدودیت دارند ولی شیک پوشی آن ها حتی کمتر در اروپا دیده می شود.» -> زهرا اشراقی
• «مردم ما خود را مالک شهرشان نمی دانند. اگر مردم خودشان را حتی جزیی از این شهر می دیدند، دیگر لازم نبود که شهرداری برای نریختن زباله در خیابان اینهمه تبلیغ کند و بگوید شهر ما خانه ماست.» -> حسینی (نویسنده)">محمّد حسینی
• «در شهر تهران همواره یکی از دغدغه های اصلی ما مسئله فرهنگ و هنر بوده است… متأسفانه بناهای تاریخی که پس از ثبت و مرمت خوب نگهداری نمی شوند، زیاد هستند که باید نگهدارندگان آن ها معرفی شوند تا مردم بدانند چه افرادی از شناسنامه فرهنگی و تاریخی شهرشان خوب نگهداری نمی کنند.» -> احمد حکیمی پور
• «بناهایی تاریخی هویت، فرهنگ و نماد تاریخ و تمدن اسلامی و از سرمایه های بزرگ ملی ماست… یکی از این نمونه ها مدرسه دارالفنون است که نماد و توسعه و ورود ایران به دوران جدید و تمدن علم و دانش است.» -> احمد حکیمی پور
• -> ادمان آیوازیان
• «آیا کوهپایه های تهران می تواند ۱۰ میلیون نفر جمعیت را در خود جای دهد؟ اما ما ۱۰ میلیون نفر را در کوهپایه ها اسکان دادیم اما زندگی قابل قبول و باکیفیت وجود ندارد.» -> عباس آخوندی
• «متأسفانه از کودکی هایمان چیزی نمانده است. چهره شهر تغییر کرده، خانه های قدیمی برج شده اند. گاهی از محله قدیمی مان رد می شوم، اما فکر می کنم تنها آسفالت آن یادگار گذشته است. متأسفانه کوچه های خلوتی که در آن فوتبال بازی می کردیم خیابان شده و دیگر جای راه رفتن در آنها نیست.» -> سپند امیرسلیمانی
• «تهران در نگاه اول ناتوان و رسواست اما این شهامت را دارد که خود را تغییر دهد و مدام چنین می کند و بقیه شهرهای ایران را چنان که انگار بچه هایش باشند به دنبال خود می کشد.» -> امیرحسن چهلتن
• «کسی که می خواهد شهردار تهران شود باید سابقه مدیریت کلان را داشته باشد و باید از چالش های تهران و کلان شهرها آگاهی داشته باشد و تیم مناسب و کافی را برای این مدیریت و به خصوص در پست های کلیدی داشته باشد و از همه مهم تر اینکه بدنه شهرداری او را قبول کنند و قدرت تعامل با دولت و سطح بالای نظام را داشته باشد.» در مصاحبه با روزنامهٔ شرق: «۱۸ ژوئن ۲۰۱۷/ ۲۸ خرداد ۱۳۹۶» -> پیروز حناچی
• «چه کسی می گوید تهران بی هویت است؟ این پایتخت عریض و طویل، بی بهره از هرگونه نشانهٔ اختصاصی و منحصربه فرد، ابرشهری بی شکل و بی شناسنامه است؟ هویت تهران امروز، در همین نشانه های گریزان باقیمانده از تخریب و تغییر و بازسازی، شکل نمی گیرد؟ تهران امروز از نایلون های رنگی زشتی شکل می گیرد که سعی دارند هر چیز (به زعم خود) زشتی را بپوشانند و مخفی نگه دارند؛ از همین کیسه های یک شکل پرشده از گچ و سیمان، و تل خاک و آجر و ساختمان هایی که هر روز برای تبدیل شدن، به شکلی نو، تخریب می شوند و بخشی از هویت گذشتهٔ ما را نیز همراه خود از بین می برند. تهران، اتفاقاً، هویتش را در از میان برداشتن هویت ما، در ویران ساختن هر چه در گذشتهٔ دور و نزدیک به آن وصل شده ایم، می جوید. تهران اتفاقاً هویتش را در مخفی نگه داشتن چیزها می جوید، هویتی که بی رحم است و این سانتی مانتال بازی ها و احساسات رمانتیک آبکی را خوش ندارد.» ، -> هدی امین
• «در تهران هرجا که باشی باید ظواهر زندگیت را حفظ کنی. زندگی تجمل گرایانه شده، خیلی ها وضعیت اقتصادی فرد را با مبلمانش تخمین می زنند، اصلاً شخصیت او را با توجه به تجملات زندگیش می سنجند. درحالیکه تمکن مالی، یک مسئله کاملاً شخصی است و شخصیت یک انسان، یک مسئله حیثیتی. ارزیابی اینها با پول، واقعاً ناراحت کننده است… در واقع اصلاً نمی توانم با شما از مفهومی به نام آرامش در خانه صحبت کن… در حال حاضر در شهرهایی با زندگی ساکن مثل تهران، اغلب تفریح ها به رفتن به پارک و قلیان کشیدن تبدیل شده. در نهایت و در صورت فعال بودن هم دوره گشتن در پاساژها و خرید کردن! این یعنی اینکه ما از طبیعت خیلی دور شده ایم.» -> از وبسایت انجمن انسان شناسی و فرهنگ
• «اصطلاحی بین بنگاهی ها رایج شده که قبلاً نبود: «تهران زیر پاته!». راست می گویند؛ خیلی از آپارتمان ها را جاهایی ساخته اند که از پنجره شان تهران، زیر پاست. ما از تهران می نالیم و دائم بدی اش را می گوییم، مع ذلک دوست داریم این تهران را زیر پا بکشیم و از عرش به فرشش نگاه کنیم. این میل به ارتفاع جدید نیست، اگرچه تعبیر «تهرانِ زیر پا» جدید است… من فکر می کنم میل به بلندی و آسمان خراشی نسبتی با قدرت و اعمال قدرت دارد و آسمان خراش ها حکم همان کاخ های سلطنتی و جلال و جبروت شاهانه را دارند. منتها از آن حیث که قدرت شاهانه تعمیم یافته و گسترده شده، سطوت و رعونت و اجلال مثل آینه قدی فروریخته و تکه تکه شده و بین مردم تقسیم شده، مرکز اقتدار نیز در اندام و فضای دیگری متجلی شده. البته مطلب به همین سادگی نیست و قدری بیشتر باید بحث کنیم.» -> سیدعلی میرفتاح
• «تهران نیز مانند بسیاری شهرهای دیگر، موسیقی خود را دارد و با ریتم مخصوص خود بدون وقفه، در تمام اوقات شبانه روز می نوازد. موسیقی شهر تهران، با موسیقی تمام شهرهای دیگر متفاوت است. مثلاً هیچ شباهتی به شهری دیگر در جنوب ایران، شمال، یک شهر ساحلی، یا یک شهر کویری یا جنگلی ندارد. .... درک این موضع امر پیچیده ای نیست. نیاز به اندیشه و تفحص تخصصی ندارد. کافی است شهری را که هر روز با چشم می بینیم و درک می کنیم، با گوش بشنویم، و شاید گاه لمس اش کنیم. تنها گوش نیوشایی لازم است که همت داشته باشد، جسارت کند و با چشمان بسته در گوشه ای از یکی از میدان های بزرگ شهر، در زمان های مختلف بیاستد و برای مدتی فقط بشنود.» -> مریم قرسو

ارتباط محتوایی با تهران

تهران در جدول کلمات

از مجموعه های سینمایی تهران در خیابان دماوند
ماندانا
امروزه جزیی از محدوده شهری تهران به شمار می آید
کهریزک
این شهرستان در جهانگردی استان تهران دارای نقش و اهمیت است
دماوند
بازیگر فیلم آواز تهران ساخته قدکچیان
,,,,,,,,
به اتفاق سردار اسعد بختیاری تهران را فتح کرد و مدت ها وکیل مجلس و نخست وزیر دوران مشروطه بود
سپهسالار تنکابنی
سریال پارسال شبکه تهران به کارگردانی مهدی صباغ زاده با بازی اکبر عبدی | مجید مظفری | شهره لرستانی و مریم امیرجلالی
اولین انتخاب
سریال در حال پخش حسین سهیلی زاده در شبکه تهران با بازی امیرحسین رستمی | مانی نوری | بهاره افشاری | روناک یونسی و•
اخرین بازی
سریال نوروز امسال شبکه تهران بود به کارگردانی فلورا سام و با بازی محمدرضا شریفی نیا | گوهرخیراندیش | برزو ارجمند و علی صادقی
ما فرشته نیستیم
سریالی بود در شبکه تهران ساخته فرید سجادی حسینی با بازی هومن سیدی | علی سرابی | لیندا کیانی | مهران احمدی و••• که امسال بازپخش شد
مهراباد
سریالی ساخته فلورا سام با بازی محمدرضا شریف ینیا | گوهر خیراندیش | برزو ارجمند | علی صادقی و ••• که نوروز امسال روی آنتن شبکه تهران بود
ما فرشته نیستیم

تهران را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

پیشنهاد کاربران درباره معنی تهران

واژگا ١١:٥٧ - ١٣٩٧/٠٣/٢٣
تهران
طهران
تا ران
تا واژه ترکی و تاتاری به پارسی کا یا گا
ران =تعداد زیاد فراوان
تهران= مکانی که تعداد فراوانی گاو دارند
تهران= گاوداران
|

امین منجری بختیاری ١٣:٤٧ - ١٣٩٧/٠٦/١٨
تهران دهی بود از دهستان مهران بخش قیطران شهر ری
کتاب شرفنامه بدلیسی:::
ایل حسنکیفا *حسنکی *از ایل لر بختیاروند
شامل طوایف
مهرانی
شقاقی *شاکی.شاقی*
کشکی
آسترکی
جلکی
محلبی
بجنوردی *بحنوی*
..
...
...
...


شهر جلکان*جلکی*بختیاری
ایل زلکی لر بختیاری
طایفه آسترکی لر بختیاری
طایفه کشکی لر بختیاروند
طایفه شاکی*شقاقی .شکاکی*لر بختیاروند
شهر کلاردشت مازندران
کوه کلار بختیاری
منطقه حسن کیف مازندران
منطقه لار*لر*تهران
منطقه مهران تهران
منطقه لواسان*لورسان.لوراسان.
لورستان.لرستان*تهران

ایل حسنکی *حسنکیفا *لر بختیاروند
تیره ها
کیوران*گوران.گهوران.کیور*
کیوری*کیور*
کلوری*کلهری*
کلار
کاید
حیدری
جافر*زفر.جعفر.زافر*

طایفه گوران
طایفه زفرانلو*زعفرانلو*


شجرنامه ایل حسنکیفا لر بختیاروند
تالون
کی فا
حسن

***
محل سکونت ایل لر حسنکیفا
جزیره بختی*بختیار*
شهر حسن کیف ترکیه

ایل لر کرمانج *کرمنجی.کرمنجزی*
ایل لر کر منجزی *منجزی*لر بختیاروند
طایفه منجری ایل لر پاپی

شهر کرمانشاه (کرمانجاه::باختران::
باختیاران.بختیاری )
لرستان پشتکوه*ایلام*
لرستان پیشکوه
خراسان شمالی

ایل لر منجایی*منجی لرستان*
بخش منج لردگان

روستای مانجز*منج* اندیکا
مسجدسلیمان


معنی کرد::مره گردان.عشایر

|

شهریار آریابد ١٤:٤٧ - ١٣٩٧/٠٨/٠٩
تهران : ناهمسوی با نگره پردازی های انجام شده تا کنون به هیچ روی واژه تازی نبوده و از سویی برابر با نگره شادروان احمد کسروی که تهران را از دو بخش " ته" به معنای ژرفا و پایین " ران" رابه معنای دامنه می داند ، نیست بلکه واژه تهران دگرگون شده یک واژه کهن پارسی " تیران" یا " دیران " است ، چون واژه تیر یا دیر به معنای کهن و گذشته است مانند : دیرین ، دیروز ،دیرگاهی و دیرند ، که با پسوند " ان " که معنای جا و سرزمین را میدهد آمیخته شده و روی هم ،دیران به معنای جای کهن وباستانی می باشد و آن را نباید با واژه " تیشتر " ستاره تیر ، تیرگان ، شوشتر اشتباه گرفت .
|

پیشنهاد شما درباره معنی تهران



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

سجاد > درسته
ابراهیم > سخن چین
میثم علیزاده > Bear
میلاد علی پور > heavily
حمید رمضی > Scrunchie
محدثه فرومدی > traditional
میلاد رحیمی > خوا قزات
Marina > اکیپ

نگارش واژه نو   |   پیشنهادهای امروز

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• تهران نقشه   • استان تهران   • تهران مناطق دیدنی   • جمعیت تهران در سال 94   • تهران ایران مناطق دیدنی   • تهران کالجها و دانشگاهها   • تهران ایران کالجها و دانشگاهها   • tehran university   • معنی تهران   • مفهوم تهران   • تعریف تهران   • معرفی تهران   • تهران چیست   • تهران یعنی چی   • تهران یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی تهران
کلمه : تهران
اشتباه تایپی : jivhk
آوا : tehrAn
نقش : اسم خاص مکان
عکس تهران : در گوگل


آیا معنی تهران مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 97% )