انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

94 1073 100 1

جاهلیت

/jAheliyyat/

معنی جاهلیت در لغت نامه دهخدا

جاهلیت. [ هَِ لی ی َ ] (ع مص جعلی ، اِ مص ) حالت نادانی. (اقرب الموارد) : یظنون باللّه غیرالحق ظن الجاهلیة یقولون هل لنا من الامر من شی ٔ. (قرآن کریم 154/3).افحکم الجاهلیة یبغون و من احسن من اﷲ حکماً. (قرآن 50/5). و قرن فی بیوتکن و لاتبرجن تبرج الجاهلیة الاولی... (قرآن 33/33). اذ جعل الذین کفروا فی قلوبهم الحمیة حمیةالجاهلیة... (قرآن 26/48). || جاهلیةالجهلاء. برای تأکید است. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). || (اِخ ) زمانه ٔ قبل از اسلام که عرب در آن جهل میداشتند بخدا و رسول وی و شرائع دین ومانند آن. (منتهی الارب ). پیش از آمدن مسلمانان. (مهذب الاسماء). پیش از آمدن حضرت رسول (ص ). (ترجمه ٔ علامه جرجانی ). زمانه ای که پیش از زمان حضرت رسول (ص ) بود که قبایل عرب بتها را میپرستیدند. (آنندراج ) (غیاث اللغات ). زمان قبل از بعثت را گویند، و بقول برخی زمان قبل از فتح مکه را جاهلیت نامند. چنانچه در شرح نخبه در تعریف مخضرمین در بیان حدیث مرفوع و موقوف ومقطوع متعرض تعریف لفظ جاهلیت بشرحی که ذکر رفت شده است. (کشاف اصطلاحات الفنون ). روزگار عرب پیش از پیامبر. زمان فترت پیش از بعثت پیغامبر ما :
بتی دیدم از عاج در سومنات
مرصع چو در جاهلیت منات.
سعدی.
مؤلف بلوغ الارب در معنی جاهلیت چنین آرد: زمان پیش از اسلام که نادانان در آن دور بسیار بودند. بعضی گفته اند: جاهلیت زمان فترت یعنی عصر بین دو پیغامبر است و گاهی دوران کفر را جاهلیت گویند و بزمان پیش از فتح و عصر بین ولادت و بعثت پیغمبر اسلام نیز اطلاق شود. از ابن خالویه نقل است که این کلمه از مستحدثات اسلام است و بزمان قبل از بعثت گفته میشود. عسقلانی در شرح خود بر بخاری این را معنی غالب شمرده و آیه ٔ «یظنون باللّه غیرالحق ظن الجاهلیة» را به این معنی دانسته سپس گوید: اما گفته ٔ نووی که در شرح بر صحیح مسلم و در مواردی بطور جزم گوید: «هرجا لفظ جاهلیت آید آن عهد بخصوص منظور است » خالی ازاشکال نیست.
و تفصیل کلام آنکه کلمه ٔ «جاهلیت » گاهی به حالت «نادانی » اطلاق میشود که در قرآن و اخبار بیشتر به این معنی است و گاهی به صاحب حالت «نادانی » گفته شود. کلمه ٔ جاهلیت در گفته رسول اکرم به ابی ذر: «انک امرؤ فیک جاهلیة» و همچنین در گفته ٔ عمر: «انی نذرت فی الجاهلیة ان اعتکف لیلة» و در گفته ٔ عایشه : «کان النکاح فی الجاهلیة علی اربعة انحاء» بمعنی اول است. و نیز گفته ٔ آنان برسول (ص ): «یا رسول اﷲ کنا فی جاهلیةو شر» یعنی در حالت نادانی یا در روش و رسم جاهلانه و نظائر آن هستیم چه آنکه جاهلیت هرچند در اصل صفت بوده لیکن استعمالات اسمی در آن غلبه دارد بطوری که معنی اسمی یافته و معنائی نزدیک بمعنی مصدری گرفته ، اما هرگاه «طائفة جاهلیة» یا «شاعر جاهلی » و مانند آن گفته شود، معنی دوم (دارنده ٔ حالت نادانی ) مراد است و در این موارد نسبت به جهل بمعنی عدم علم یا پیروی نکردن از علم میباشد، زیرا کسی که علم وی با واقع مطابق نباشد جاهل بسیط است و اگر خلاف واقع را معتقد باشد جاهل مرکب است و اگر برخلاف واقع سخن گوید خواه علم بواقع داشته یا نداشته باشد، جاهل محسوب میشود، چنانکه در قرآن مجید است : «و اذا خاطبهم الجاهلون قالوا سلاماً» (قرآن 63/25) و همچنین کلام پیغمبر (ص ): «اذا کان احدکم صائماً فلایرفث و لایجهل » و از این قبیل است شعر عمروبن کلثوم :
الا لایجهلن احد علینا
فنجهل فوق جهل الجاهلینا.
یعنی هیچکس بسفاهت با ما رفتار نکند جز آنکه با سفاهتی بیشتر از سفاهت او با وی رفتار کنیم. این کلمه در این معنی بسیار بکار رفته است. و نیز کسی که بخلاف حق عمل کند جاهل است هرچند خود مخالف بودن عمل را با واقع بداند، چنانکه در قرآن مجید است : «انما التوبة علی اﷲ للذین یعملون السوء بجهالة ثم یتوبون...» (قرآن 17/4) اصحاب رسول (ص )گفتند: هر کس کار بدی کند نادان است هرچند بداند که کار او برخلاف حق است ، زیرا علم حقیقی که در قلب رسوخ یابد از گفتار و کرداری که مخالف آن علم بود مانع شود، و اگر کاری برخلاف از او سر زد ناچار غفلت قلب یا سستیئی در اذعان قلبی بدو راه یافته که از مقاومت با آنچه معارض با دانش او است عاجز مانده است. و اینگونه احوال با علم حقیقی تناقض دارد و بهمین جهت آنرا جهل خوانند از این بیان معلوم شد که اعمال جزء حقیقی معنی ایمانند نه معنی مجازی. هرچند هرکس که عملی برخلاف دین کند کافر نبوده و از مسمای ایمان نیز بیرون نیست و این بیان در معنی کلمه ٔ عقل و نظائر آن نیزصادق است و بدین جهت خداوند متعال صاحبان این صفات را موتی ، صم ، بکم ، عمی ، ضال و جاهل خوانده و بصفت «لایعقلون و لایسمعون » متصف ساخته و مؤمنان را به «اولی الالباب » و «اولی النهی » و «انهم مهتدون و یسمعون و یعقلون » و «اَن لهم نوراً» موصوف میسازد، بنابراین مردم پیش از بعثت پیامبر (ص ) در جاهلیة جهلاء (نادانی سخت ) بسر میبردند، زیرا کردار و گفتاری که بر آن میبودند تنها جاهلان برای آنان بوجود آورده بودند و این جهالت و نادانی کلی و عمومی بود، ولی پس از بعثت پیامبر (ص ) جاهلیت مطلق عمومی نبود بلکه در بعض بلاد و در بعض اشخاص میبود و بهرحال پس از بعثت در هیچ زمانی جاهلیت مطلق وجود نیابد چه آنکه پیوسته تا روز حشر گروهی از امت وی بحق میگروند، ولی جاهلیت مقید در پاره ای از دیار و افراد تحقق مییابد چنانکه رسول (ص ) فرمود: «اربع فی امتی مِن امرالجاهلیة لایترکونهن : الفخربالاحساب والطعن فی الانساب والاستسقاء بالنجوم والنیاحة» و همچنین کلام آن حضرت خطاب به ابی ذر هنگامی که وی مردی را از جهت مادرش سرزنش میکرد: «انک امرؤ فیک جاهلیة».
بهرحال تمام اینها معانی جاهلیت است هرچند کلمه ٔ جاهلیت بیشتر بر حالت اعراب پیش از اسلام اطلاق کنند، چه آنکه آنان در بسیاری از اعمال و احکام خود به نهایت جهالت بسر میبردند. عرب جاهلی از علم و تمدن بهره ٔ چندانی نداشت و تنها بدانچه برای اجتماعات بدوی ضروری است پرداخته بود، و مهم ترین دانش عرب جاهلی شعر بوده است چنانکه نام چندتن از شعرای عهد جاهلی و قطعاتی از اشعار آنان امروز هم شهرتی دارد (هرچند بعضی درباره ٔ آنان بشک افتاده اند). برای اطلاع از چگونگی تمدن عرب پیش ازاسلام رجوع به عربستان شود.

معنی جاهلیت به فارسی

جاهلیت
حالت جهل، حالت نادانی، دوره پیش ازاسلام
( مصدر ) ۱- حالت و کیفیت جاهل نادانی . ۲- دور. پیش از اسلام عرب عهد بت پرستی .
نادانی اول

معنی جاهلیت در فرهنگ معین

جاهلیت
(هِ یَّ) [ ع . جاهلیة ] (مص جع .) ۱ - نادانی . ۲ - دورة پیش از اسلام که عرب بت پرستی می کرد.

معنی جاهلیت در فرهنگ فارسی عمید

جاهلیت
۱. دورۀ پیش از اسلام در عربستان و احوال عرب در آن زمان که دورۀ بت پرستی بود.
۲. [مجاز] دورۀ جهل و نادانی.

جاهلیت در دانشنامه اسلامی

جاهلیت
روزگار عرب پیش از اسلام را زمان جاهلیت می گویند و از آن به مناسبت در برخی ابواب فقه سخن رفته است.
عنوان جاهلیّت به مقطعی از تاریخ عرب (حدود دو قرن) پیش از ظهور اسلام و بعثت پیامبر صلّی الله علیه و آله- که بت پرستی و نیز جهل و خرافه گرایی از شاخصه های بارز آن به شمار می رود- اطلاق می گردد.
واژه شناسی جاهلیت
واژه الجاهلیّة، مأخوذ از ریشه جه ل، ترکیبی از اسم فاعل «الجاهل» و پسوند «یّة» است که ظاهراً بر اسم معنا یا اسم جمع دلالت می کند.
واژه جاهلیت در قرآن
این واژه چهار بار در سوره های مدنی قرآن، در تعابیر «ظنَّالجاهلیّة»، «حُکمَالجاهلیّة»، «تَبَّرُجَالجاهلیّة» و «حَمِیَّةَالجاهلیّة» به کار رفته و در هر چهار مورد همراه با ملامت و مذمت است. این لحن ملامت آمیز همچنین در پاره ای دیگر از آیات، که مشتقات دیگر جهل، نظیر «تَجْهَلونَ»، جاهلونَ و جاهلین، در آن ها آمده، دیده می شود. در مجموع، می توان گفت که قرآن به دوره خاصی از تاریخ عرب در عربستان پیش از اسلام توجه و از ویژگی های اخلاقی آن به شدت انتقاد کرده است. در واقع، قرآن این دوره را به سبب بروز ویژگی جاهلیت در اخلاق و رفتار مردم آن، دوره جاهلیت نامیده و بعدها این نام برای این دوره عَلَم شده است.
← معنای ظنَّ الجاهِلیَّه
...
جاهلیت
جاهلیت، اصطلاحی قرآنی و حدیثی درباره نوعی از ویژگی های رفتاری، اخلاقی و اعتقادی در دوره ای از تاریخ پیش از اسلام در شبه جزیره عربستان. جهل و مشتقات آن، در اشعار عرب ِ پیش از اسلام نیز به کار رفته است. معنای جهل در عصر جاهلی بیشتر ناظر به رفتار است نه آنکه مقابل علم و دانایی باشد؛ نوعی خودسری در رفتار و روح تکبرآمیز که از سر فرود آوردن در برابر هر قدرتی، خواه انسانی و خواه الاهی و خواه به حق یا ناحق سر باز می زده است.
از مجموع احادیث برمی آید که پیامبر(ص) و ائمه(ع) از هر فرصتی برای اصلاح افکار و اعمال جاهلی و جاهلیت زدایی استفاده می کرده اند. گاه پایه و اساس آن، یعنی تعصب (حمیّت) جاهلی را تخطئه می کرده و گاه مظاهر و مصادیق آن را تبیین و از آنها انتقاد می کرده اند.
در برخی احادیث، عدم معرفت فرد به امامت، مساوی با جاهلیت دانسته و تأکید شده که چنین فردی همانند اهل جاهلیت از دنیا می رود، زیرا تحت طاعت امام عصر خود و تابع هیچ امر حقی نیست. این مضمون در دعاها هم آمده است.
جاهلیت
این صفحه مدخلی از دانشنامه جهان اسلام است
جاهلیت، اصطلاحی قرآنی و حدیثی ناظر به نوعی از ویژگی های اخلاقی و اعتقادی و نیز دوره ای از تاریخ پیش از اسلام عربستان که این ویژگیها در آن بروز کرده است.
واژة الجاهلیّة مأخوذ از ریشة ج ه ل، ترکیبی از اسم فاعل «الجاهل» و پسوند «یّة» است که ظاهراً بر اسم معنا یا اسم جمع دلالت می کند.
این واژه چهار بار در سوره های مدنی قرآن، در تعابیر «ظنَّالجاهلیّة» (سوره آل عمران: 154)، «حُکمَالجاهلیّة» (سوره مائده: 50)، «تَبَّرُجَالجاهلیّة» (سوره احزاب: 33) و «حَمِیَّةَالجاهلیّة» (سوره فتح: 26) بکار رفته و در هر چهار مورد همراه با ملامت و مذمت است.
این لحن ملامت آمیز همچنین در پاره ای دیگر از آیات که مشتقات دیگر جهل، نظیر «تَجْهَلونَ» (سوره نمل: 55)، جاهلونَ (سوره فرقان: 63) و جاهلین (سوره بقره: 67؛ سوره اعراف: 199)، در آنها آمده، دیده می شود.
در مجموع می توان گفت که قرآن به دورة خاصی از تاریخ عرب در عربستان پیش از اسلام توجه و از ویژگیهای اخلاقی آن به شدت انتقاد کرده است. در واقع قرآن این دوره را به سبب بروز ویژگی جاهلیت در اخلاق و رفتار مردم آن دورة جاهلیت نامیده و بعدها این نام برای این دوره عَلَم شده است.
در آیه 154 سوره آل عمران «...یَظُنّونَ بِاللّهِ غَیرَالحقِّ ظنَّ الجاهِلیَّةِ...»، عده ای به علت گمان نادرست درباره خدا مذمت شده اند. طبری (ذیل آیه) این گروه را منافقان می داند که در کار خدا و رسولش شک کرده بودند.
طَبْرِسی (ذیل آیه) منظور از «ظنّالجاهلیّة» را این گمان منافقان دانسته که خدا رسول اکرم صلی اللّه علیه و آله و سلم و اصحابش را یاری نخواهد کرد. بر این اساس وی دو معنا برای این تعبیر آورده است: یکی اینکه اعتقاد منافقان دربارة خداوند همانندِ اعتقاد دورة جاهلیت است و دیگر این که گمان آنان نظیر گمان اهل جاهلیت (یعنی کفار و منکرانِ تحقق وعده های الاهی) است.
جاهلیت
جاهلیت اصطلاحی قرآنی و حدیثی که ناظر به نوعی از ویژگی های اخلاقی، اعتقادی و سنت های غیرالهی پیش از اسلام در حجاز است. آیین جاهلیت بر دو پایه افترا بستن به خدا و پیروی از نیاکان قرار دارد.
جاهلیت به معنای نادانی، خشونت، و تکبر همراه عصبیت در تضاد با علم یا حِلم است، بنابراین مردم عرب پیش از اسلام در ناآگاهی و غرور و خشونت غوطه ور بودند و نوعی خودسری در رفتار و روح تکبرآمیز که از سر فرود آوردن در برابر هر قدرتی، خواه انسانی و خواه الاهی و خواه به حق یا ناحق و پیروی از هدایت الهی سرباز می زده و حکومت خدا را در امور زندگی نمی پذیرفتند.
اسلام به معنای تسلیم شدن است؛ اما در اصطلاح، به احکام و شریعت الهی شکل گرفته در قالب دین اشاره دارد. واژه جاهلیت نیز بر سنت های نهاده شده پیش از نزول وحی اطلاق می گردد. بنابراین، تقابل جاهلیت و اسلام از نوع رویارویی دو سنت و شریعت است که یکی دارای خاستگاه وحیانی است و دیگری در سنت نیاکان ریشه دارد. بر این اساس، می توان ادعا کرد که مفهوم حقیقی جاهلیت در برابر وحیانیت قرار دارد. گسترش تدریجی اسلام، نقطه پایان رواج سنت های غیر الهی در جزیرة العرب بود. فتح مکه موعد پایان یافتن آیین جاهلیت بود؛ زیرا پیامبر(ص) نسخ آیین ها و سنت های جاهلی را اعلام کرد.
روزگار عرب پیش از اسلام را زمان جاهلیت می گویند. که سنت و آداب و رسوم خاصی (جاهلی) برای خود داشتند.
جاهلیت به دوران فترت پیش از اسلام و بنا بر قولی زمان پیش از فتح مکه و در اینجا مطلق اوصاف، رسوم و عقاید عرب قبل از اسلام مورد نظر است. در این مدخل از واژه «الجاهلیة» و از آیاتی مانند «لاتنکحوا ما نکح آباءکم»، «یجعلون لله البنات» و «انما النسیء زیادة فی الکفر» همراه با قراین استفاده شده است.
عنوان جاهلیت
عنوان جاهلیّت به مقطعی از تاریخ عرب (حدود دو قرن) پیش از ظهور اسلام و بعثت پیامبر صلّی الله علیه و آله- که بت پرستی و نیز جهل و خرافه گرایی از شاخصه های بارز آن به شمار می رود- اطلاق می گردد.
بیان قرآن درباره جاهلیت
قرآن کریم چهار بار واژه جاهلیّت را با نگرش منفی به کار برده و از آن با گمان جاهلی، حکم جاهلی، خود نمایی جاهلی و حمیّت و عصبیّت جاهلی تعبیر کرده است.
اعمال جاهلی مورد نهی
...
روزگار عرب پیش از اسلام را زمان جاهلیت می گویند و از آن به مناسبت در برخی ابواب فقه سخن رفته است.
عنوان جاهلیّت به مقطعی از تاریخ عرب (حدود دو قرن ) پیش از ظهور اسلام و بعثت پیامبر صلّی الله علیه و آله- که بت پرستی و نیز جهل و خرافه گرایی از شاخصه های بارز آن به شمار می رود- اطلاق می گردد.
خداوند به همسران پیامبر، برای پرهیز از تبرج و رسوم جاهلیت پیشین هشدار می دهد.
وقرن فی بیوتکن ولا تبرجن تبرج الجـهلیة الاولی واقمن الصلوة وءاتین الزکوة واطعن الله ورسوله انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت ویطهرکم تطهیرا.«و در خانه های خود بمانید، و همچون دوران جاهلیت نخستین (در میان مردم) ظاهر نشوید، و نماز را برپا دارید، و زکات را بپردازید، و خدا و رسولش را اطاعت کنید خداوند فقط می خواهد پلیدی و گناه را از شما اهل بیت دور کند و کاملا شما را پاک سازد.» (در اینکه مقصود از «الجاهلیة الاولی» چیست، احتمالاتی ذکر شده و از جمله، دوران فترت قبل از اسلام است.)
← معنای کلمات
 ۱. ↑ احزاب/سوره۳۳، آیه۳۳.    
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۹، ص۴۴۹، برگرفته از مقاله «جاهلیت پیشین».    
...
قبل از حضرت محمد صلی الله علیه و آله وسلّم هیچ پیامبر انذاردهنده ای در میان عرب جاهلی، برانگیخته نشده بود.
وما کنت بجانب الطور اذ نادینا ولـکن رحمة من ربک لتنذر قومـا ما اتـهم من نذیر من قبلک لعلهم یتذکرون. «تو در کنار طور نبودی زمانی که ما ندا دادیم ولی این رحمتی از سوی پروردگارت بود (که این اخبار را در اختیار تو نهاد) تا بوسیله آن قومی را انذار کنی که پیش از تو هیچ انذارکننده ای برای آنان نیامده است شاید متذکر شوند!»
← قوم انذار نشده
 ۱. ↑ قصص/سوره۲۸، آیه۴۶.    
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۹، ص۴۴۹، برگرفته از مقاله «جاهلیت و انبیا».    
...
در زمان جاهلیت دختردار شدن، نوعى آبروریزی در نگاه عرب جاهلى قلمداد می شده است.
در قرآن کریم در سوره نحل در آیات ۵۸ و ۵۹ به موضوع دختردار شدن افراد و نوع نگاهی که به این بحث بوده اشاره شده است.
← ناراحتی از دختردار شدن
 ۱. ↑ نحل/سوره۱۶، آیات۵۸-۵۹.    
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۱، ص۹۶، برگرفته از مقاله «آبروریزی در جاهلیت».    
...
آتش بس به معنای پیمان ترک مخاصمه است.
در عصر جاهلیت ماه های حرام از احترام ویژه ای برخوردار بودند و مشرکان در این ماه ها با اعلام آتش بس جنگ را متوقف می کردند.یسـلونک عن الشهر الحرام قتال فیه قل قتال فیه کبیر.... از تو درباره جنگ در ماه حرام می پرسند. بگو : هر جنگی در آن ماه     
 ۱. ↑ بقره/سوره۲، آیه۲۱۷.    
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۱، ص۱۱۹، برگرفته از مقاله «آتش بس در جاهلیت».    
...
اعراب جاهلی نیز اموری را از جانب خود حلال یا حرام شمرده، آن را به خدا یا شریعت الهی نسبت می دادند.
در جاهلیت مشرکان با بدن برهنه طواف کرده، این کار را فرمان خداوند می شمردند :«و اِذا فَعَلوا فحِشَةً قالوا وجَدنا عَلَیها ءاباءَنا واللّهُ اَمَرَنا بِها». توجیه آنان این بود که در لباسی که در آن مرتکب گناه شده ایم، نباید خانه خدا را طواف کرد ؛ ولی قرآن این عمل آنان را فاحشه و نوعی افترا بر خداوند خواند که او هیچ گاه به آن فرمان نمی دهد:«قُل اِنَّ اللّهَ لا یَأمُرُ بِالفَحشاءِ اَتَقولونَ عَلَی اللّهِ ما لا تَعلَمون».
تغییر دادن ماه های حرام
اعراب جاهلی طبق سنت حضرت ابراهیم (علیه السلام) ۴ ماه از سال را ماه حرام می شمردند؛ ولی هرگاه حرمت این ماه ها با منافع آنان ناسازگار بود آن را تغییر داده، ماه حلال را حرام و ماه• حرام را حلال می کردند :«اِنَّمَا النَّسِیءُ زیادَةٌ فِی الکُفرِ یُضَلُّ بِهِ الَّذینَ کَفَروا یُحِلّونَهُ عامًا و یُحَرِّمونَهُ عامًا لِیواطِوا عِدَّةَ ما حَرَّمَ اللّهُ فَیُحِلّوا ما حَرَّمَ اللّهُ».. قول دیگر این است که مراد از تغییر ماه ها در آیه، تأخیر انداختن ماه های حج است، زیرا آنان در هر سال حج را در ماهی غیر ثابت به جا می آوردند.
تحریم برخی چارپایان و خوراکی ها
از دیگر بدعت های عصر جاهلیت• آن بود که آنان سوار شدن بر برخی حیوانات یا خوردن گوشت آن ها را بر خود حرام کرده بودند و این کار را به خداوند نسبت می دادند؛ از جمله «بحیره» یعنی شتری که ۵ شکم زاییده و پنجمین آن نر بود؛ همچنین «سائبه» یعنی شتری که پس از بازگشت از سفر یا بهبودی یافتن از بیماری برای خدا یا بت ها وقف و رها می شد، یا شتری که ۱۰ شکم زاییده بود، و نیز «وصیله» یعنی جفت نر گوسفند دوقلو که آن را برای خدا رها می کردند و ذبح آن ممنوع بود و بالأخره «حام» یعنی شتر نری که از آن ۱۰ شتر به وجود آمده بود. قرآن تحریم این حیوانات را افترا بر خداوند دانست و آنان را از این کار منع کرد:«ما جَعَلَ اللّهُ مِن بَحیرَة ولا سائِبَة و لا وصیلَة ولا حام و لکِنَّ الَّذینَ کَفَروا یَفتَرونَ عَلَی اللّهِ الکَذِبَ». آنان همچنین برخی محصولات کشاورزی یا برخی چارپایان را وقف خداوند و بت هایشان می کردند و از تناول این خوراکی ها و گوشت این حیوانات یا سوار شدن بر این چارپایان امتناع می کردند:«و جَعَلوا لِلّهِ مِمّا ذَرَاَ مِنَ الحَرثِ والاَنعمِ نَصیبًا فَقالوا هذا لِلّهِ بِزَعمِهِم و هذا لِشُرَکائِنا». گاه نیز این خوراکی ها یا حیوانات را بر آنان که می خواستند حلال و بر برخی دیگر حرام می کردند:«و قالوا هذِهِ اَنعمٌ و حَرثٌ حِجرٌ لا یَطعَمُها اِلاّ مَن نَشاءُ بِزَعمِهِم». مراد از افرادی که این خوراکی ها بر آنان حرام بود زنان یا همه افراد به جز خادمان بت ها بودند ؛ همچنین آنان جنین چارپایان را در صورتی که زنده متولد می شد بر زنان حرام کرده بودند؛ اما اگر مرده متولد می شد بر همگان حلال می دانستند:«و قالوا ما فی بُطونِ هذِهِ الاَنعمِ خالِصَةٌ لِذُکورِنا ومُحَرَّمٌ عَلی اَزوجِنا و اِن یَکُن مَیتَةً فَهُم فیهِ شُرَکاءُ».
تذکیه نکردن برخی حیوانات
...
منابع تاریخ عرب ، به ویژه ادبیات ایام العرب ، نشان می دهند که جنگ نه تنها بخش عمده ای از زندگی عرب جاهلی بود، که از ارکان و مقومات زندگی در جزیره العرب به شمار می رفت .
مردم عرب در دوران جاهلیت به اقتضای زندگی قبیله ای و شرایط جغرافیایی محیط زیستشان، گونه ای عصیان گری داشتند و همواره از اطاعت از حکومت یا سیاستی خاص سر باز می زدند. آنان برای ریاست به رقابت و حتی با خویشاوندان خود به معارضه می پرداختند.فراوانی واژگان مربوط به جنگ و وسایل جنگی در ادبیات عرب، خصوصاً اشعار و نوشته های بر جای مانده در پاره ای منابع بابلی و آشوری، نیز این موضوع را تأیید می کند.
انگیزه
انتقام جویی از جمله فضائل کهن اعراب و موجب فخر آن ها و خون خواهی، قانون برتر صحرا به شمار می رفت. ، انگیزه های اقتصادی و اجتماعی و سیاسی ، مانند یافتن چراگاه و محل زندگی ، تنگی معیشت و امید به یافتن غذا و غنیمت ، انتقام و خونخواهی نیروی کار ارزان با به بردگی کشیدن نیروهای دشمن، و مهم تر از همه عصبیتهای قومی و قبیله ای ، آتش جنگ را میان اقوام عرب ، به ویژه بادیه نشینان ، برمی افروخت ، در میان شهرنشینان ، مانند ساکنان مکه و یثرب و طائف ، علاوه بر این انگیزه ها، دلایل دیگری ، مانند دفاع از قافله های تجاری در برابر غارتگران بادیه نشین ، نیز در بسیاری موارد اسباب جنگ را فراهم می آورد.
اهمیت بحث
صرف نظر از اسباب و انگیزه ها، آنچه در تاریخ جنگ مردم عرب اهمیت دارد، بررسی روشهای جنگ (فن جنگ ) نزد آنان پیش از اسلام و پیگیری ت حولات آن تا دوره اسلام است ، در واقع ، باید دید که آیا فن جنگ در صدر اسلام و پس از آن ، استمرار سنّت جنگ در میان عرب قبل از اسلام بوده یا مسیری مستقل را پیموده و در صورت تأثیرپذیری ، میزان این تأثیرات چقدر و چگونه بوده است .
فنون
...
بر اساس آیات قرآن، حج اعراب در کنار خانه خدا، جز سوت کشیدن و کف زدن نبود، یعنی آن ها در طواف خانه خدا، تنها به سوت کشیدن و کف زدن می پرداختند و گاهی اوقات عریان و برهنه کعبه را طواف می کردند.
به گفته مورخین عرب، قبل از آنکه عمرو بن لحی ظهور کند، عرب قحطانی و عدنانی همه تابع دین خلیل الرحمن بوده اند. بنابراین آن چه از لحاظ اعتقادی در این جزیره سابقه تاریخی دارد، همان توحید است و سپس شرک را برگزیدند و به کفته منابع تاریخی پیرامون کعبه ۳۶۰ بت وجود داشته است. با این حال، برخی احکام و آداب دین ابراهیم همچنان بر جای ماند ولی در همان هم تغییرات و بدعت هایی ایجاد کردند. خداوند در قرآن کریم بیان می دارد که عبادت اعراب در کنار خانه خدا، جز سوت کشیدن و کف زدن نبود، یعنی آن ها در طواف خانه خدا، تنها به سوت کشیدن و کف زدن می پرداختند و عبادت خاصی را انجام نمی دادند.
حج قبل از اسلام
حجاج در جاهلیت بر سه دسته بودند: حجاج جاهلی بر سه دسته بودند: ۱ ـ حُمْس ۲ ـ حِلَّه ۳ ـ طُلْس
← حُمْس
 ۱. ↑ انفال/سوره۸، آیه۳۵.    
...



جاهلیت در دانشنامه ویکی پدیا

جاهلیت
جاهلیت از مفاهیم مصطلح در اسلام و نامی است که به حالت فکری مردم عرب پیش از ظهور اسلام داده شده است. این واژه در قرآن هست اگر چه تفسیرهای متفاوتی از آن شده است.
بلاد الحجر در شمال شرقی جزیره عرب ومابین «فلسطین» و شرق «دریا سرخ» و به نام «البتراء» معروف بود، که حالیاً در کشور اردن واقع شده است.
بلاد العرب السعیدة که در قلب ها و شرق های صحرای بزرگ عرب «صحرای دهنا» واقع شده است، و در مغاره های کوهای آن قبائل عرب کوه نشین زندگی می کرده أند.
اقلیم سوم: باقی مانده شبه جزیره عرب مانند: حجاز، یمن «بلاد العرب السعیدة» (بلاد عرب خوشبخت)، سرزمین پهناوری از کرانهٔ دریای سرخ، تا باب المندب، که شامل حضرموت، عمان در کرانهٔ اقیانوس هند بود، در این اقلیم أیضاً شامل مناطق کوهستانی حجاز، و همچنین مناطق شنی مانند: ربع الخالی، و فلات نجد، مکه، مدینه، جده در کرانهٔ دریای سرخ، و شهر عدن در کرانهٔ اقیانوس هند، این اقلیم مناطق گسترده أی مانند:
تاریخ دانان و پژوهشگران تاریخ نیز گاه این واژه را برای اشاره به جامعه عربستان پیش از اسلام بکار می برند.
در دوران جاهلیت مردم شبه جزیره عربستان بت می پرستیدند، و برایش قربانی تقدیم می نمودند، با ظهور دین اسلام آئین بت پرستی برچیده شد.
به طور کلی، آغاز و پایان دوران معروف به جاهلیت مورد اختلاف دانشمندان اسلامی است. برخی آن را فاصله میان نوح و ادریس، و برخی میان آدم و نوح و گروهی زمان میان موسی و عیسی دانسته اند، جمعی نیز جاهلیت را عصر عیسی تا محمّد پنداشته اند. به هر صورت پایان این زمان را گاه ظهور محمد و گاه فتح مکه گفته اند.


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

جاهلیت در دانشنامه آزاد پارسی

جاهلیّت
اصطلاح مسلمانان برای دوره و فرهنگ عرب پیش از اسلام که شرک و تاریک اندیشی بر آن غلبه داشته است. در این دوره رسم های نیکی نیز وجود داشته، مانند آیین حنیف. ایمان به خدا و معاد و انجام بعضی سنن ابراهیمی، ازجمله ختنه و حج در این عصر سابقه داشته است. مقصود از جاهلیت در قرآن، دوره ای است که تمام ارزش های اخلاقی و دینی و فرهنگی آن، درست در مقابل اسلام قرار دارد. گاهی این لفظ در قرآن به معنای انسان متکبّر و خودرأی به کار رفته است (فرقان، ۶۳). در قرآن کریم چهار بار کلمۀ جاهلیت به کار رفته است. (آل عمران، ۱۵۴؛ احزاب، ۳۳؛ مائده، ۵۰؛ فتح، ۲۶). همچنین بارها به بعضی عقاید زشت جاهلیت اشاره شده است. (زمر، ۳؛ جاثیه، ۲۶؛ انعام، ۱۰۰ـ ۱۰۱؛ نحل، ۵۷؛ نجم، ۲۱ به بعد). برخی سنت های عرب جاهلی که در قرآن نهی شده است عبارت اند از جن پرستی (انعام، ۱۰۰؛ صافات، ۱۵۸)؛ قربانی کردن بدون این که نام خداوند برده شود (بقره، ۱۷۳؛ مائده، ۳)، حرام شماری بی جای حیوانات (مائده، ۱۰۳)، نسیء یا کوشش در تغییردادن ماه های حرام و موسم حج (توبه، ۳۷)، تجارت کردن در حال احرام و ایام حج (بقره، ۱۹۸)، به ارث بردن زنان (نساء، ۹). با مقایسۀ فرهنگ جاهلی و فرهنگ اسلامی می توان پی به عظمت این دین الهی برد چنان که در آیۀ ۱۶۴ سورۀ آل عمران آمده: «خداوند بر مؤمنان منت نهاد که پیامبری از میان خودشان برانگیخت که آیات او را بر آنان می خواند و پاکیزه شان می دارد و به آنان کتاب و حکمت می آموزد، در حالی که در گذشته در گمراهی آشکاری بودند».

ارتباط محتوایی با جاهلیت

جاهلیت در جدول کلمات

از قبائل عصر جاهلیت اعراب
اوس

جاهلیت را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• جاهلیت اعراب قبل از اسلام   • اقوام عصر جاهلیت   • ویژگی های عصر جاهلیت   • معنی جاهلیت   • مقاله در مورد عصر جاهلیت   • نام قومی در عصر جاهلیت   • عصر جاهلیت در عربستان   • قومی در عصر جاهلیت در جدول   • مفهوم جاهلیت   • تعریف جاهلیت   • معرفی جاهلیت   • جاهلیت چیست   • جاهلیت یعنی چی   • جاهلیت یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی جاهلیت
کلمه : جاهلیت
اشتباه تایپی : [higdj
آوا : jAheliyyat
نقش : اسم
عکس جاهلیت : در گوگل


آیا معنی جاهلیت مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 94% )