خلافت امام علی (علیه السلام) بود که در سال ۳۷ هجری بین آن امام بزرگوار و معاویة بن ابی سفیان در سرزمین صفین که در ناحیه غربی عراق بین"> خلافت امام علی (علیه السلام) بود که در سال ۳۷ هجری بین آن امام بزرگوار و معاویة بن ابی سفیان در سرزمین صفین که در ناحیه غربی عراق بین" /> خلافت امام علی (علیه السلام) بود که در سال ۳۷ هجری بین آن امام بزرگوار و معاویة بن ابی سفیان در سرزمین صفین که در ناحیه غربی عراق بین">
انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

97 1060 100 1

جنگ صفین

جنگ صفین در دانشنامه اسلامی

جنگ صفین
جنگ صفین از مهم ترین نبردهای زمان امام علی">خلافت امام علی (علیه السلام) بود که در سال ۳۷ هجری بین آن امام بزرگوار و معاویة بن ابی سفیان در سرزمین صفین که در ناحیه غربی عراق بین رقه و بالس قرار دارد رخ داد؛ ازهمین رو به جنگ صفین شهرت یافت.
زمانی که امیرالمؤمنین (علیه السلام) به خلافت رسید، بر آن شد تا عبدالله بن عباس را به حکومت شام بفرستد. قبل از آن نامه ای به معاویه نوشت و در آن، ضمن آگاه کردن او از این که مردم بدون مشورت او عثمان را کشتند اما اکنون از روی مشورت او را به خلافت انتخاب کرده اند از او خواست تا همراه اشراف شام به مدینه بیاید. معاویه پاسخی به نامه امام نداد و تنها نامه سفیدی را که در آن نوشته شده بود: «از معاویه به علی بن ابی طالب» برای آن حضرت فرستاد. کسی که نامه را آورده بود گفت: از طرف مردمی می آید که معتقدند تو عثمان را کشته ای و جز به کشتن تو رضایت نمی دهند.
شورشیان جمل
ماجرای مخالفت معاویه همراه شد با آغاز مسئله شورشیان جمل که امام را برای مدتی به خود مشغول داشت. در این فرصت ماجرای جمل، فرصت تبلیغاتی دیگری برای معاویه فراهم کرد. او توانست با استناد به شورش طلحه، زبیر و عایشه - به عنوان همسر پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) ـ دخالت امام را در قتل عثمان بهتر از پیش در اذهان شامیان تثبیت کند.
یاران معاویه
پس از خاتمه ماجرای جمل امام در کوفه مستقر شد. در این زمان به جز شامات دیگر بلاد با امام بیعت کرده بودند و امام در کوفه برای مناطق مختلف عراق و ایران حاکمانی را مشخص کرده و اعزام نمود. امام از کوفه با فرستادن نامه ای به معاویه کوشید تا او را به اطاعت از امام مسلمین قانع کند. زمانی که نامه امام به معاویه رسید، معاویه از مردم خواست تا در مسجد جمع شوند. او گفت: «من خلیفه عمر بن خطاب و خلیفه عثمان بر شما هستم. من ولی خون عثمان هستم که مظلوم کشته شده است شما درباره خون عثمان چه می گویید؟»همه مردم حمایت خود را از او در انتقام خون عثمان اعلام کردند و این پاسخ معاویه به امام بود. معاویه در نامه ای به امام پیشنهاد کرد که شام و مصر را به او واگذار کند و زمانی که درگذشت، بیعت کسی را بر عهده او نگذارد. امام قبول نکرد و فرمود: «خداوند مرا به گونه ای نخواهد دید که گمراه کنندگان را به عنوان بازوی خود استفاده کنم».معاویه از عمرو بن عاص که در این زمان در فلسطین بسر می برد، خواست تا نزد وی بشتابد. معاویه کار تبلیغاتی خود را در فریب مردم شهرهای مدینه، مکه و نیز رجال سرشناس شهرهای مختلف آغاز کرد. او به مردم مدینه نوشت که ما برای انتقام خون عثمان برخاسته ایم و اگر پیروز شدیم کار را همانند شورایی که عمر درست کرد سامان خواهیم داد، ما طالب خلافت نیستیم. در این فاصله، دو نامه مفصل میان معاویه و امام رد و بدل شد که نکات مهمی را برداشت.
اصحاب امام علی
...
جنگ صفین
جنگ صفین نبرد میان امام علی(ع) و معاویه که در صفر سال ۳۷ هجری در منطقه ای به نام صفین رخ داد. معاویه و سپاه او در این جنگ، قاسطین -به معنای ستمگران- لقب گرفتند. در میانه جنگ، سپاه معاویه که در آستانه شکست بودند، قرآن بر نیزه کردند و به همین دلیل برخی از سپاهیان امام علی (ع) از ادامه جنگ سر باز زدند. سرانجام، داورانی برای حَکَمیَت میان دو طرف تعیین شد و جنگ بدون نتیجه خاتمه یافت. عَمّار و خُزَیمه در این جنگ شهید شدند.
هنگامی که امام علی(ع) به خلافت رسید، معاویه حاکم شام بود. سال ها پیش از آن (در سال ۱۸ق)، خلیفه دوم او را امیر دمشق کرده بود و در زمان خلیفه سوم، معاویه حاکم منطقه شام شده بود. امیرالمؤمنین تصمیم گرفت عبدالله بن عباس را حاکم ‏شام کند؛ پس نامه‏ ای به معاویه نوشت و در آن نامه، از او خواست تا همراه اَشراف شام به مدینه بیاید و با حضرت بیعت کند؛ اما معاویه نه تنها از بیعت سر باز زد، خونخواهی از عثمان را پیش کشید.
جنگ صفین
جنگ صفین از مهمترین نبردهای زمان خلافت امام علی علیه السلام بود که در سال 37 هجری بین آن امام بزرگوار و معاویه بن ابی سفیان در سرزمین صفین که در ناحیه غربی عراق بین رقه و بالس قرار دارد رخ داد، و از همین رو به جنگ صفین شهرت یافت.
زمانی که امیرالمومنین علیه السلام به خلافت رسید، بر آن شد تا عبدالله بن عباس را به حکومت شام بفرستد. قبل از آن نامه ای به معاویه نوشت و در آن، ضمن آگاه کردن او از این که مردم بدون مشورت او عثمان را کشتند اما اکنون از روی مشورت او را به خلافت انتخاب کرده اند از او خواست تا همراه اشراف شام به مدینه بیاید. معاویه پاسخی به نامه امام نداد و تنها نامه سفیدی را که در آن نوشته شده بود: «از معاویه به علی بن ابی طالب» برای آن حضرت فرستاد. کسی که نامه را آورده بود گفت: از طرف مردمی می آید که معتقدند تو عثمان را کشته ای و جز به کشتن تو رضایت نمی دهند.
ماجرای مخالفت معاویه همراه شد با آغاز مساله شورشیان جمل که امام را برای مدتی به خود مشغول داشت. در این فرصت ماجرای جمل، فرصت تبلیغاتی دیگری برای معاویه فراهم کرد. او توانست با استناد به شورش طلحه، زبیر و عایشه - به عنوان همسر پیامبر صلی الله علیه و آله - دخالت امام را در قتل عثمان بهتر از پیش در اذهان شامیان تثبیت کند.
پس از خاتمه ماجرای جمل امام در کوفه مستقر شد. در این زمان به جز شامات دیگر بلاد با امام بیعت کرده بودند و امام در کوفه برای مناطق مختلف عراق و ایران حاکمانی را مشخص کرده و اعزام نمود. امام از کوفه با فرستادن نامه ای به معاویه کوشید تا او را به اطاعت از امام مسلمین قانع کند. زمانی که نامه امام به معاویه رسید، معاویه از مردم خواست تا در مسجد جمع شوند. او گفت: «من خلیفه عمر بن خطاب و خلیفه عثمان بر شما هستم. من ولی خون عثمان هستم که مظلوم کشته شده است شما درباره خون عثمان چه می گویید؟»
همه مردم حمایت خود را از او در انتقام خون عثمان اعلام کردند و این پاسخ معاویه به امام بود. معاویه در نامه ای به امام پیشنهاد کرد که شام و مصر را به او واگذار کند و زمانی که درگذشت، بیعت کسی را بر عهده او نگذارد. امام قبول نکرد و فرمود: «خداوند مرا به گونه ای نخواهد دید که گمراه کنندگان را به عنوان بازوی خود استفاده کنم».
معاویه از عمرو بن عاص که در این زمان در فلسطین بسر می برد، خواست تا نزد وی بشتابد. معاویه کار تبلیغاتی خود را در فریب مردم شهرهای مدینه، مکه و نیز رجال سرشناس شهرهای مختلف آغاز کرد. او به مردم مدینه نوشت که ما برای انتقام خون عثمان برخاسته ایم و اگر پیروز شدیم کار را همانند شورایی که عمر درست کرد سامان خواهیم داد، ما طالب خلافت نیستیم. در این فاصله، دو نامه مفصل میان معاویه و امام رد و بدل شد که نکات مهمی را برداشت.
حضرت امیرالمومنین علیه السلام نیز برجستگان اصحابش که از مهاجران وانصار بودند، فراخواند و از آن ها خواست تا نظرشان را درباره رفتن به شام بیان کنند. در خطبه ای عمومی مردم را به جهاد فراخواند و با نوشتن نامه به ابن عباس و مخفف بن سلیم مردم بصره و اصفهان را با خود همراه کرد.
امام دستور دادند تا جنگجویان در نخلیه که اردوگاه نظامی کوفه بود، اجتماع کنند. این امر معاویه را نیز بر آن داشت تا منبر کوفه را با لباس خونین عثمان، آزین بسته و در حالی که هفتاد هزار شیخ پیرامون آن گریه می کردند، مردم شام را برای مقابله با سپاه عراق آماده کند. امام در راه به مدائن وارد شد و از مردم شهر خواست تا به سپاه وی بپیوندند.
مهم ترین علت وقوع جنگ صفین، سرپیچی معاویه از بیعت با حضرت علی (علیه السلام) به بهانه شرکت حضرت در قتل عثمان بوده است که در آستانه پیروزی کامل امیرمؤمنان (علیه السلام)، با حیله عمروعاص جنگ پایان پذیرفت و با جریان حکمیت، امام از برخی خواسته های خویش موقتاً و برحسب ضرورت و تحمیل دست برداشت. عده ای از سپاهیان علی (علیه السلام) (خوارج) که اتفاقاً در وادار کردن حضرتشان به پایان جنگ نقشی مهم داشتند، بعدها متوجه اشتباه خویش شده و از حضرت خواستند که عهد خویش را با معاویه بشکند که با نپذیرفتن ایشان زمینه جنگ نهروان پیش آمد.
حضرت علی (علیه السلام) در مدت کوتاه خلافت پنج ساله خویش با سه گروه به جنگ پرداخت:
← جنگ با اصحاب جمل
باری حضرت علی (علیه السلام) نامه معاویه را پاسخ نوشت: بیعت من یک بیعت عمومی است و شامل همه افراد مسلمین می باشد اعم از کسانی که در موقع بیعت در مدینه حاضر بوده یا کسانی که در بصره و شام و شهرهای دیگر باشند و تو گمان کردی که با تهمت زدن قتل عثمان نسبت به من، می توانی از بیعت من سرپیچی کنی و همه می دانند که او را من نکشته ام تا قصاصی بر من لازم آید و ورثه عثمان در طلب خون او از تو سزاوارترند و تو خود از کسانی هستی که با او مخالفت کردی و در آن موقع که از تو کمک خواست وی را یاری نکردی تا کشته شد. حضرت علی (علیه السلام) در موارد زیادی به روشن گری مردم و فریب های معاویه پرداخته اند.برای اطلاع بیشتر به شروح نهج البلاغه و کتبی که در این زمینه نگاشته شده است مراجعه نمایید.
← وقوع جنگ نهروان
 ۱. ↑ ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغة، ج۳، ص۸۸، کتاب خانه آیت الله مرعشی، قم، ۱۴۰۴ ق.    
...
اویس قرنی، یکی از با وفا ترین و برترین یاران امیرالمؤمنین (علیه السّلام) بوده است که در جنگ صفین حضور داشته و در همان جنگ نیز به شهادت رسیده است. روایات فراوانی از طریق شیعه و سنی در این باره وارد شده است که در این مقاله به یک روایت از طریق شیعه بسنده می شود.
مرحوم شیخ مفید (رحمة الله علیه) در کتاب شریف الارشاد می نویسد:وَ قَالَ (علیه السّلام) بِذِی قَارٍ وَ هُوَ جَالِسٌ لِاَخْذِ الْبَیْعَةِ یَاْتِیکُمْ مِنْ قِبَلِ الْکُوفَةِ اَلْفُ رَجُلٍ لَا یَزِیدُونَ رَجُلًا وَ لَا یَنْقُصُونَ رَجُلًا یُبَایِعُونِّی عَلَی الْمَوْتِ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَجَزِعْتُ لِذَلِکَ وَ خِفْتُ اَنْ یَنْقُصَ الْقَوْمُ عَنِ الْعَدَدِ اَوْ یَزِیدُوا عَلَیْهِ فَیَفْسُدُ الْاَمْرُ عَلَیْنَا وَ لَمْ اَزَلْ مَهْمُوماً دَاْبِی اِحْصَاءُ الْقَوْمِ حَتَّی وَرَدَ اَوَائِلُهُمْ فَجَعَلْتُ اُحْصِیهِمْ فَاسْتَوْفَیْتُ عَدَدَهُمْ تِسْعَمِائَةِ رَجُلٍ وَ تِسْعَةً وَ تِسْعِینَ رَجُلًا ثُمَّ انْقَطَعَ مَجِی ءُ الْقَوْمِ فَقُلْتُ اِنَّا لِلَّهِ وَ اِنَّا اِلَیْهِ راجِعُونَ مَا ذَا حَمَلَهُ عَلَی مَا قَالَ فَبَیْنَا اَنَا مُفَکِّرٌ فِی ذَلِکَ اِذْ رَاَیْتُ شَخْصاً قَدْ اَقْبَلَ حَتَّی دَنَا فَاِذَا هُوَ رَاجِلٌ عَلَیْهِ قَبَاء صُوفٍ مَعَهُ سَیْفُهُ وَ تُرْسُهُ وَ اِدَاوَتُهُ فَقَرُبَ مِنْ اَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السّلام) فَقَالَ لَهُ امْدُدْ یَدَکَ اُبَایِعْکَ فَقَالَ لَهُ اَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السّلام) وَ عَلَامَ تُبَایِعُنِی قَالَ عَلَی السَّمْعِ وَ الطَّاعَةِ وَ الْقِتَالِ بَیْنَ یَدَیْکَ حَتَّی اَمُوتَ اَوْ یَفْتَحَ اللَّهُ عَلَیْکَ فَقَالَ لَهُ مَا اسْمُکَ قَالَ اُوَیْسٌ قَالَ اَنْتَ اُوَیْسٌ الْقَرَنِیُّ قَالَ نَعَمْ قَالَ اللَّهُ اَکْبَرُ اَخْبَرَنِی حَبِیبِی رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله وسلّم) اَنِّی اُدْرِکُ رَجُلًا مِنْ اُمَّتِهِ یُقَالُ لَهُ اُوَیْسٌ الْقَرَنِیُّ یَکُونُ مِنْ حِزْبِ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ یَمُوتُ عَلَی الشَّهَادَةِ یَدْخُلُ فِی شَفَاعَتِهِ مِثْلُ رَبِیعَةَ وَ مُضَرَ.
مفید، محمد بن محمد، الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۱، ص۳۱۵-۳۱۶.    
 ۱. ↑ مفید، محمد بن محمد، الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۱، ص۳۱۵-۳۱۶.    
موسسه ولیعصر، برگرفته از مقاله «آیا اویس قرنی در جنگ صفین امیرالمومنین (علیه السلام) را یاری کرد؟»    
...
از آنجایی که در جنگ صفین تعدادی از صحابه توسط صحابه به شهادت رسیده اند، این سوال مطرح می شود که چطور می شود که تمامی صحابه عادل باشند و خداوند برای همیشه از آن ها راضی شده باشد؟ در پاسخ به این سوال باید گفت یکی از مهمترین مبانی اعتقادی اهل سنت که عدالت تمامی صحابه است با بررسی این واقعه تاریخی رد می شود. در این مقاله به تعدادی از صحابه که در جنگ صفین به شهادت رسیده اند، اشاره می شود.
جنگ صفین، یکی از جنگ هایی است که میان اصحاب رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلّم) اتفاق افتاده است.در این جنگ، تعداد زیادی از اصحاب رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلّم) کشته شد که کشته شدن آن ها، تکلیف جنگ را مشخص می کند؛ از جمله عمار بن یاسر که رسول خدا او را معیار تشخیص حق و باطل قرار داده بود.طبق نقل ابن جوزی، تنها بیست و پنج نفر از اصحاب بدری در این جنگ در رکاب امیرمؤمنان (علیه السّلام) به شهادت رسیده است:«وقتل بصفین سبعون الفا خمسة واربعون الفا من اهل الشام وخمسة وعشرون الفا من اهل العراق منهم خمسة وعشرون بدریا؛
ابن الجوزی الحنبلی، جمال الدین ابوالفرج عبد الرحمن بن علی بن محمد (متوفای ۵۹۷ ه)، المنتظم فی تاریخ الملوک والامم، ج۵، ص۱۲۰، ناشر:دار صادر - بیروت، الطبعة:الاولی، ۱۳۵۸.    
عمار بن یاسر از نخستین کسانی است که دین اسلام را با جان و دل پذیرفت و تا آخر عمر بر پیمانی که با پیامبر بسته بود، پایدار ماند. او همان کسی است که رسول خدا او را معیار تشخیص حق و باطل در زمان فتنه معرفی کرده بود.
← روایت طبرانی
خزیمة بن ثابت، یکی از یاران با وفای رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلّم) و از کسانی است که بر پیمان خود تا آخر عمر پابرجا ماند.او از حاضران در جنگ بدر و سایر جنگ ها بود، رسول خدا شهادت او را به منزله دو شهادت به حساب آورد، به همین خاطر به «ذوالشهادتین» مشهور شد. او در جنگ صفین در رکاب امیرمؤمنان (علیه السّلام) حاضر بود و در این جنگ به شهادت رسید.
← سخن ابن عبد البر
...
عمرو بن عاص یکی از چهره های همراه و همرکاب با معاویه در سفر، حضر و جنگ بود.
معاویه در جنگ صفین عمرو بن عاص را بر جناح چپ لشکر خود گماشت.
← بستن آب
 ۱. ↑ نصر بن مزاحم، وقعه صفین، ص۱۶۰ - ۱۶۱، القاهره، موسسه العربیه الحدیثه، ۱۳۸۲ش، چاپ دوم.    
سایت پژوهه، برگرفته از مقاله «نقش عمرو بن عاص در جنگ صفین» تاریخ بازیابی ۹۵/۰۳/۱۲    
...

ارتباط محتوایی با جنگ صفین

جنگ صفین در جدول کلمات

حاکم نافرمان شام که به مخالفت با حضرت علی (ع) پرداخت و جنگ صفین را به راه انداخت•
معاویه

جنگ صفین را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

سانیا > سانیا
رحیم > ارسام
اسماعیل بخشی > hole in the wall
امین جهانگرد > spangle
مهرآذین > مهرآذین
DORSA > درسا
fw.jj > at
سکوت > Take off

نگارش واژه نو   |   پیشنهادهای امروز

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی جنگ صفین   • مفهوم جنگ صفین   • تعریف جنگ صفین   • معرفی جنگ صفین   • جنگ صفین چیست   • جنگ صفین یعنی چی   • جنگ صفین یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی جنگ صفین
کلمه : جنگ صفین
اشتباه تایپی : [k' wtdk
عکس جنگ صفین : در گوگل


آیا معنی جنگ صفین مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 97% )