انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

99 1066 100 1

جوینی

/joveyni/

معنی جوینی در لغت نامه دهخدا

جوینی. [ ج ُ وَ ] (ص نسبی ) منسوب به جوین. از اهل جوین.

جوینی. [ج ُ وَ ] (اِخ ) عبداﷲبن یوسف بن عبداﷲ، ملقب به رکن الاسلام و مکنی به ابومحمد. فقیه شافعی ، پدر امام الحرمین عبدالمک. از بزرگان شافعیه است که در فقه و حدیث و اصول و تفسیر و ادبیات دست داشت. او راست : 1 - التبصرة 2 - التذکرة 3 - تفسیر کبیر 4 - الفرق و الجمع 5 - الفروق و السلسلة 6 - مختصرالمختصر 7 - موقف الامام و المأموم. وی در ذیحجه ٔ 434 یا 437 یا 438 هَ. ق. درگذشت. (قاموس الاعلام ) (ریحانة الادب ج 1 ص 290).

جوینی. [ ج ُ وَ ] (اِخ ) عطأاﷲبن بهاالدین محمد، ملقب به علاءالدین و معروف به عطاملک. مؤلف تاریخ جهانگشاست که حاوی حالات چنگیز و هلاکو و مغولان است. وی بسال 680 یا 681 یا 683 هَ. ق. درگذشت. نهر نجف از آثار خیریه ٔ اوست. (ریحانة الادب ج 1 ص 290).

جوینی. [ ج ُ وَ ] (اِخ ) معین الدین. از مشاهیر ادباست که بسال 735 هَ. ق. کتاب نگارستان را بسبک گلستان سعدی بنام ابوسعید چنگیزی تألیف داد. (ریحانة الادب ج 1 ص 291).

معنی جوینی به فارسی

جوینی
معین الدین از مشاهیر ادباست که بسال ۷۳۵ ه. ق . کتاب نگارستان را بسبک گلستان سعدی بنام ابوسعید چنگیزی تالیف دارد .
منتجب الدین صاحب عتبه الکابه است .
محمد بن حسن بن محمد بن حموه او راست . سجنجل الارواح و محبوب الاولیائ . بسال ۶۵٠ وفات یافت .
ملقب به علائ الدین بن بهائ الدین محمد برادر شمس الدین محمد صاحب دیوان از رجال و مورخان معروف اوایل دوره مغول وی بسال ۶۲۳ قمری در جوین متولد شد و از آغاز جوانی وارد کارهای دیوانی گشت و از عمال امیر ارغون آقا حکمران خراسان گردید عطا ملک چند بار در خدمت امیر ارغون به قراقروم پایتخت مغولستان سفر کرد و در ضمن همین سفرها درباره احوال مغول و یورتهای اصلی ایشان اطلاع کافی بدست آورد و برای نوشتن تاریخ خود مواد لازم را فراهم کرد
عطا ملک بن محمد بن محمد اجل صاحب دیوان خراسان دارای حشمت و جلال زاید الوصف بوده است در ۶۸٠ قمری ارغوان شاه وی را احضار کرد اما او مخفی شده و در ۶۸۱ قمری در مخفی گاه خود درگذشت
ابن یوسف بن عبدالله بن یوسف جوینی مکنی به ابوالحسن و مشهور به شیخ حجاز وی صوفی و فقیه بود و بدمشق سفر کرد سپس به نیشابور رفت و در ذی قعده سال ۴۶۳ قمری درگذشت
علی بن محمد بن علی جوینی ملقب به عماد الدین و مکنی به ابوالحسن فقیه قرن پنجم هجری
مولانا معین الدین آوه جوینی از عرفا و نویسندگان قرن هشتم هجری است .
حسن بن علی بن بغدادی جوینی

جوینی در دانشنامه ویکی پدیا

جوینی
جوینی ممکن است نام یکی از اشخاص زیر باشد:
عطاملک جوینی تاریخ نگار و سیاست مدار ایرانی دوره ایلخانان
امام الحرمین جوینی
آرامگاه معین الدین جوینی مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار است و در شهرستان جوین، بخش مرکزی، روستای انداده واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۶ شهریور ۱۳۸۳ با شمارهٔ ثبت ۱۱۱۲۷ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آثار ملی ایران
سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری
ابو عبدالله محمد بن حمویه جوینی (۵۳۰–۴۴۹ هجری قمری) از صوفیان اهل خراسان بود. در قرن پنجم هجری و در زمان او حیات او تصوف در خراسان بزرگ گسترش و رونق بسیاری داشت. مانند برادران غزالی، ابوحامد غزالی و احمد غزالی از اصحاب ابوعلی فارمدی بود. وی مؤسس خاندان بزرگ حموی وجد بزرگ صوفی مشهور قرن هفتم سعدالدین حمویه (متوفی ۶۵۰ هجری قمری) بود. رساله ای کوتاه به نام مقامات الصوفیه از او در دست است که هنوز به چاپ نرسیده است
عین القضات همدانی
عین القضات همدانی (۵۲۵–۴۹۲ هجری قمری) شاگرد او بود. عین القضات همدانی معتقد بود که در زمان وی ۱۰ تن بوده اند که از دو نوع علوم ظاهری و علوم ذوقی و کشفی بهره برده اند. به قول او مصداق راسخان در علم شده بودند. قاضی همدانی از ابو عبدالله محمد بن حمویه جوینی، احمد غزالی و ابوحامد غزالی نام برده است و از ۷ تن دیگر نامی نبرده است.
عین القضات در یکی از نامه های خود نوشته است،
کسی که از سالکان بود و علم ظاهر نیز داند، کم باشد به غایت، و مگر کم از ده تن باشند و از این ده تن یکی را به یقین نمی دانم که هست یا نه. خواجه امام ابو حامد غزالی و برادرش احمد از این جمله بودند، و خواجه محمد حمویه از این جمله است، چه دانم که علم داند و از این بزرگان است در سلوک.
عبدالملک بن عبدالله بن یوسف جوینی مشهور به امام الحرمین جوینی متکلم، دانشمند و فقیه مسلمان شافعی مذهب، از مدرسین معروف نظامیه نیشابور بود. او شاگردانی بسیاری را آموزش دادو به دلیل چند سال اقامت و بحث و تدریس در مکه و مدینه، «امام الحرمین» لقب گرفت.
الارشاد در اصول دین
الاسالیب فی الخلاف الغیابی
البرهان، در اصول فقه
الشامل، در اصول دین
العقیدهٔ النظامیهٔ یا الرسالهٔ النظامیهٔ
الورقات، در اصول فقه
تلخیص التقریب
غیاث المم، در امامت
غُنیهٔ المسترشدین، در خلاف
مغیث الخلق فی اختیار الاحق، در اصول
نهایهٔ المطلب فی درایهٔ المذهب، در فقه شافعی، ۱۲ مجلد
فرائد المسمطین
او در در ۱۸ محرم ۴۱۹ هجری قمری در جوین (میان بسطام و نیشابور) دیده به جهان گشود.
پدر وی رکن الاسلام ابومحمد جوینی و عمویش علی بن یوسف جوینی هر دو از علما و فقهای بزرگ دوران خود بودند.
امام الحرمین در کودکی در محضر پدرش یادگیری فقه را آغاز کرد تا آنجا که تمامی تألیفات او را بازبینی کرد و بر تحقیقات پدرش افزود. بیست ساله بود که پدرش از دنیا رفت و او بر کرسی تدریس پدر نشست. او از استاد ابوالقاسم اسکافی اسفراینی در مدرسه بیهقی علم اصول آموخت و از ابونعیم اصفهانی کسب فیض نمود و اجازه دریافت کرد.
بهاءالدین محمد جوینی فرمانروای اصفهان و بخشی از عراق عجم از ۶۶۳ تا ۶۷۸ ق. / ۱۲۶۵-۱۲۷۹م بود
فرزند بزرگش شمس الدین جوینی صاحب دیوان، وزیر مشهور هلاکو و اباقاخان بود. فرزند دیگرش عطاملک جوینی مورخ و ادیب ایرانی قرن هفتم قمری است.
مرکز دائره المعارف بزرگ اسلامی
شمس الدّین محمد جوینی یا خواجه شمس الدین محمد جوینی از شعرا، نویسندگان و وزرای بنام ایرانی است که در بسط و نشر علم و عمران و آبادی خدمات شایان تحسین انجام داد.
حمله مغول به ایران
زادگاه وی قریهٔ آزادوار در جوین است. او وزیر ایلخانان مغول و از خاندان جوینی و فرزند خواجه بهاءالدین محمد جوینی بود. وی در ابتدای عمر، علوم ادبی را نزد عمادالدین قزوینی، قاضی نخجوان خواند و بعدها وارد خدمات دولتی شد. وی از سال ۶۶۱ تا ۶۸۳ هجری قمری وزیر هلاکو خان، اباقا و تگودار بود. شمس الدین جوینی به عربی و فارسی شعر می گفته است و خواجه نصیر طوسی رسالهٔ اوصاف الاشراف را به نام او نگاشته است. عطاملک جوینی که برای مدت ۲۴ سال فرمانروای بغداد و عراق عرب بود، برادر شمس الدّین محمد جوینی است. بسیاری از شعرا او را مدح گفته اند از آن جمله سعدی شیرازی قصایدی چند در مدح وی سروده است.
بعضی از ایرانیان معتقدند که او شاعر شعر «چشم براه» بوده است و با این شعر اباقا را برای بازگشت به شهرش ترغیب کرده است
ترقی فوق العاده صاحبدیوان شمس الدین محمد جوینی وپسرانش دردولت اباقاخان وبرادرش، علا، الدین عطاملک، درحکومت بغداد وعراق وشهرت وثروت ایشان باعث تحریک حس غضب وحسد جماعتی ازاعیان ومتنفذین وعمال اباقاشد که به علت نفوذ خاندان جوینی نمی توانستند چنان که باید مطلق العنان باشندودرحل وعقد امورملُکی که دراختیار تمام آن ها درکف کفایت صاحب دیوان وکسان وقرار داشت مستقل یالااقل شریک ایشان قراربگیرند.
صدرالدین، ابراهیم حَمّوئی جُوِینی با لقب ابوالمجامع (به معنای: گردآورِ نیکویی ها) (۱۲۴۶، جوین –۱۳۲۲م، عراق) (نسب: ابراهیم بن محمد بن مؤید بن حمویه) فقیه شافعی یا شیعه، صوفی و محدث ایرانی و پسر سعدالدین حموی بود. برای فراگیری حدیث به عراق، شام، حجاز، تبریز، آمل، قدس، کربلا و قزوین رفت. سید محسن امین او را از اعیانِ شیعه دانسته و او را حموئی لقب داده، از روی جد بزرگش حمویه. فرائد السمطین فی فضائل المرتضی و البتول والسبطین اثر برجستهٔ اوست. شمس الدین ذهبی در مورد او می گوید: از امام، روايت کننده، حديث گوى يگانه کامل، فخر اسلام، صدر الدين ابراهيم بن محمد بن المؤيد بن حمويه الخراسانى الجوينى روايت شنيدم ( درس گرفتم )... او بسيار به روايات و به دست آوردن کتب حديثى اهميت مى داد، خوش صدا و خوش سيما بود و شخص با هيبت و دين دار و صالحى بود. غازان خان نزد او اسلام آورد.
عزیزاله جوینی (زاده۲ آذر ۱۳۰۴ - درگذشته ۲۵ بهمن ۱۳۹۱)، مصحح، محقق، نسخه شناس، مصحح متون کهن ادبی و شاهنامه پژوه، استاد دانشگاه
«تصحیح و شرح فرهنگ مجموعه الفرس»
«تصحیح مفردات قرآن»
«تصحیح تفسیر نسفی» (ترجمه ای کهن از قران به فارسی موزون و مسجع)
«تصحیح فرهنگ مصادره اللغله»
«تصحیح نهج البلاغه»
در۲ آذر ماه سال ۱۳۰۴ در روستای کلاته علی در نزدیکی شهر اسفراین به دنیا آمد. وی تحصیلاتش را تا دوره دکترا ادامه داد و در حوزه ادبیات فارسی و عربی، تلاش های بسیاری انجام داد. وی همچنین استاد بازنشسته دانشکده ادبیات دانشگاه تهران بود.
عزیزالله جوینیشاهنامه فلورانس، نسخه خطی موزه فلورانس را دکترعزیزالله جوینی در هشت جلد تصحیح نموده که توسط انتشارات دانشگاه تهران تا کنون ۷ جلد آن چند بار چاپ شده و جلد هشتم در دست چاپ می باشد. این نسخه از شاهنامه ناتمام است و تقریباً شامل نیمی از متن اثر است.
دکتر جوینی به دلیل خونریزی دستگاه گوارشی در بیمارستان بستری شد وی بعد از کمای سه روزه در پی خون ریزی داخلی، حدود ساعت ۲ بامداد چهارشنبه، ۲۵ بهمن سال ۱۳۹۱ در بیمارستان تهران کلینیک از دنیا رفت. و در قطعه نام آوران بهشت زهرا به خاک سپرده شد
علاءالدین ابوالمنظر عطاملک بن بهاءالدین محمد جوینی (۶۸۱–۶۲۳ هـ ق) مورخ و ادیب ایرانی قرن هفتم قمری است. از آثار او جهانگشای جوینی و رسالهٔ تسلیةالاخوان است.
علاءالدین در سال ۶۲۳ هجری قمری در جوین خراسان متولد شد. او از خاندان بزرگ صاحب دیوان جوینی است. این خانواده، از قدیم در روزگار سلجوقیان و خوارزمشاهیان در دستگاه حکومت بوده و معمولاً وظیفه صاحب دیوانی را عهده دار بوده اند و در زمانی قدیم تر، اجدادشان مقام حجابت و وزارت خلفای عباسی را برعهده داشته اند. پدر و پدر بزرگ او از جمله صاحب دیوانانی بودند که در قرنهای پنجم، ششم و هفتم هجری قمری همواره متصدی مشاغل بزرگ و دولتی در زمان سلطان جلال الدین منکبرنی و اوگتای خان بودند. عطاملک از جوانی وارد کارهای دیوانی شد و به خدمت امیر ارغون حکمران خراسان درآمد و دو بار به همراه وی به پایتخت مغولستان قراقروم سفر کرد. در این سفرها با احوال مغولان آشنایی پیدا کرد و در همین مسافرت ها شروع به نوشتن کتابی با موضوع فتوحات مغولان کرد که به تاریخ جهانگشا شهرت دارد. در سال ۶۵۴هـ ق که هلاکوخان مغول به خراسان آمد عطاملک به وی پیوست و در جنگ های وی با اسماعیلیان الموت و خلیفه عباسی در بغداد همراه او بود؛ و با جلب رضایت هلاکو توانست قسمتی از کتابخانه الموت را از نابودی نجات دهد. او همچنین در سقوط بغداد (۱۲۵۸) توسط هلاکو او را همراهی می کرد و در سال بعد به عنوان فرماندار بغداد، جنوب بین النهرین و خوزستان منصوب شد.
پس از مرگ هلاکوخان و به سعایت مجدالملک یزدی مدتی گرفتار گردید؛ چون آزاد گشت در شب شنبه ۴ ذیحجه ۶۸۱ قمری (۲۲ اسفند ۶۶۱) در اران درگذشت. پیکر او را به تبریز برده و در مقبره چرنداب به خاک سپردند. صدرالدین علی طوسی در اینباره سروده است:
معین الدین جوینی شاعر و نویسنده قرن هشتم هجری است. وی در روستای انداده از توابع جوین به دنیا آمد، اما سال تولد وی معلوم نیست. مشهورترین کتاب وی نگارستان نام دارد که به تقلید از گلستان سعدی نوشته شده است. علاوه بر این، قصاید و غزلهای مستقلی نیز از وی بر جای مانده است. وی در سال ۷۸۱ یا ۷۸۳ هجری درگذشت.
نگارستان عنوان کتابی است به نثر آهنگین آمیخته به نظم که معین الدین جوینی در سال ۷۳۵ هجری قمری نوشته است. این کتاب به سبک گلستان سعدی نوشته شده است و هفت باب (فصل) دارد. هر باب شامل یک مقدمه و تعدادی حکایت کوتاه پندآموز است. به جز چند بیت عربی، مابقی اشعاری که در کتاب آمده، سروده خود نویسنده است.



چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

جوینی را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

وحید طاهری > المان
پریسا > financial transaction
رضا > hip hop
پارسا > واج ارایی
احسان > Dire consequences
اروشا > آروشا
امین جهانگرد > is that so
رامین سعیدی > رامین

نگارش واژه نو   |   پیشنهادهای امروز

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• آثار عطاملک جوینی   • اثارعطاملک جوینی   • تاریخ جوینی   • کتاب معروف عطاملک جوینی   • آثارعطاملک جوینی   • بازیگر خانم فیلم زمهریر   • کتاب عطاملک جوینی   • شمس الدین جوینی   • معنی جوینی   • مفهوم جوینی   • تعریف جوینی   • معرفی جوینی   • جوینی چیست   • جوینی یعنی چی   • جوینی یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی جوینی
کلمه : جوینی
اشتباه تایپی : [,dkd
آوا : joveyni
نقش : اسم
عکس جوینی : در گوگل


آیا معنی جوینی مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 99% )