انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی فارسی به انگلیسی انگلیسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات کلمات اختصاری لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

99 923 100 1

معنی خبر در لغت نامه دهخدا

خبر. [ خ َ ] (ع اِ) درخت کُنار. (از منتهی الارب ). درخت اراک و سدر و آنچه از علف که در دور آن روید. (از اقرب الموارد) (از متن اللغة) (از معجم الوسیط) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از البستان ). خَبِر. واحد آن «خبرة» است. || گودال آب در کوه. (از معجم الوسیط) (از متن اللغة) (از اقرب الموارد) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از البستان ) (از قاموس ). || شتر پرشیر. شتر شیرناک و او را از جهت پرشیری تشبیه بمشک آب و توشه دان بزرگ کنند. (از اقرب الموارد) (از متن اللغة) (از معجم الوسیط) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از منتهی الارب ) (از البستان ). || توشه دان بزرگ. (از اقرب الموارد) (از متن اللغة) (از معجم الوسیط) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). || زراعت. کشت. (از منتهی الارب )(از اقرب الموارد) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از البستان ). || کشاورزی بنصف محصول و مانند آن. (از متن اللغة) .

خبر. [ خ َ ] (ع مص ) شیار کردن زمین برای زراعت. (از منتهی الارب ) (از معجم الوسیط). || امتحان کردن. آزمودن. (از معجم الوسیط). آگاهی به چیزی یافتن. (معجم الوسیط) (منتهی الارب ). || خبر کسی را راست یافتن. || طعام را چرب کردن . (از معجم الوسیط).

خبر. [ خ ُ ] (ع ص ) عالم بخبر. مطلع. خبردار. واقف. دانا. (از متن اللغة) (از معجم الوسیط) (از لسان العرب ) (از تاج العروس ) (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء).

خبر. [ خ ُ ] (ع مص ) مصدر دیگری است در خِبر و آن علم بحقیقت چیزی پیدا کردن. (از متن اللغة) (از معجم الوسیط) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). «ما لی به خبر». (از اقرب الموارد) :
بکنم هرچه بدانم که دروخیرست
نکنم آنچه بدانم که نمیدانم.
ناصرخسرو.
|| امتحان کردن. آزمودن. اختبار. (از متن اللغة) (از معجم الوسیط) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد) (ازتاج المصادر بیهقی ) :
واستکبر الاخبار قبل لقائه
فلما التقینا صغرالخبرالخبر.
(متنبی ).

خبر. [ خ ِ ] (ع مص ) آگاهی یافتن بچیزی. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از متن اللغة) (از معجم الوسیط) (از ناظم الاطباء). || کشاورزی کردن بنصف محصول یا بیشتر و یا کمتر. (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء).

خبر. [ خ ِ ] (ع اِ) توشه دان بزرگ. (از متن اللغة) (از معجم الوسیط) (از اقرب الموارد) (لسان العرب ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).

خبر. [ خ َ ب ِ ] (ع ص ) عالم بخبر. مطلع بخبر. واقف بخبر. مطلع. دانا. (از متن اللغة) (از معجم الوسیط) (از اقرب الموارد)(از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از منتهی الارب ).

خبر. [ خ َ ب ِ ] (ع اِ) سدر. درخت کُنار. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از متن اللغة) (از معجم الوسیط). خَبر. || جای و محلی که در آنجا درخت کنار است. (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). ج ، خَبِرَة.

خبر. [ خ َ ب َ ] (ع اِ) آگاهی. آگهی. اطلاع. وقوف. (از ناظم الاطباء) :
خبر شد ورا زآنکه افراسیاب
چو کشتی برآمد ابر روی آب.
فردوسی.
چو اندر نصیبین خبر یافتند
همه جنگ را تیز بشتافتند.
فردوسی.
چیزها خواستی پنهان چنانکه... کس خبر نداشت. (تاریخ بیهقی ). امیر را بر آن آورده بودند که ناچار آلتونتاش را فرو باید گرفت... تا خبر یافتند ده دوازده فرسنگ جانب ولایت خود رفته بود. (تاریخ بیهقی ). هرچند خوارزمشاه از این چه گفتم خبر ندارد. (تاریخ بیهقی ).
درین حدیث خبر نیست سوی جانوران
خرد گوای من است اندرین قوی دعوی.
ناصرخسرو.
مرا خبر نه از انک این جهان مردفریب
بدست راست شکر دارد و بچپ حنظل.
ناصرخسرو.
زآن رطب آن شب که بری داشتم
بی خبرم گر خبری داشتم.
نظامی.
جان چه باشد جز خبر در آزمون
هر کرا افزون خبر جانش فزون
جان ما از جان حیوان بیشتر
زانکه زو ما را فزون باشد خبر.
مولوی.
تا خبر دارم ازو بی خبر از خویشتنم
با وجودش ز من آواز نیاید که منم.
سعدی.
درد نهانی به که گویم که نیست
با خبر از درد من الا خبر.
سعدی (طیبات ).
خبرت هست که دیریست ز ما بی خبری.
سعدی.
آن تهی مغز را چه علم و خبر
که بر او هیزم است یا دفتر.
سعدی (گلستان ).
دوران باخبر در حضور و نزدیکان بی بصر دور. (گلستان ).
ترا که هیچ ز احوال خود خبر نبود
ز حال خود دگری را خبر چگونه کنی.
مغربی.
- باخبر ؛ بااطلاع. صاحب وقوف. آگاه. دانا :
اولیا اطفال حقند ای پسر
در حضور و غیبت ایشان باخبر.
مولوی.
درد نهانی به که گویم که نیست
با خبر از درد من الاخبر.
سعدی (طیبات ).
دمی سوزناک از دل باخبر
قوی تر ز هفتاد تیر و تبر.
سعدی (بوستان ).
از اخبار و احوال ملوک و ملک واقف و باخبر. (از ترجمه ٔ محاسن اصفهان ص 96).
نخواستم نیز که هیچکس از متعلقان از حال من باخبر شود. (انیس الطالبین ص 30).
- باخبر بودن ؛ بااطلاع بودن. عالم بودن. واقف بودن.
- بی خبر ؛ بی اطلاع. ناآگاه. بی وقوف :
بس بی خبرست زاندکی عمر
زان خنده ٔ غافلان زند صبح.
خاقانی.
ز حال جهان بی خبر نیستم.
نظامی.
زان رطب آن شب که بری داشم
بی خبرم گر خبری داشتم.
نظامی.
تو ای بی خبر همچنان در دهی
که بر خویشتن منصبی می نهی.
سعدی (بوستان ).
یکی طشت خاکسترش بی خبر
فرو ریختند از سرایی بسر.
سعدی (بوستان ).
خیال روی توام دوش در نظر می گشت
وجود خسته ام از عشق بیخبر میگشت.
سعدی (بدایع).
گرمن از دوست بنالم نفسم صادق نیست
خبر از دوست ندارد که ز خود بی خبرست
سعدی (طیبات ).
- بی خبری ؛ بی اطلاعی : عالم بی خبری ؛ عالم بی اطلاعی ، کنایه از مستی ، ناهوشیاری.
- خبر آمدن ؛ اطلاعی راجع به امری بگوش رسیدن. رجوع به خبر آمدن درردیف خود شود.
- خبر آوردن ؛ پیغام آوردن. اطلاع راجع به امری دادن. رجوع به خبر آوردن در ردیف خود شود.
- خبر بردن ؛ مطلبی را بگوش طالب آن رسانیدن.
- || سخن چینی کردن. رجوع به خبر بردن در ردیف خود شود.
- خبر پرسیدن ؛ کسب اطلاع کردن :
زنهار که چون میگذری بر سر مجروح
ازوی خبری پرس که چون میگذراند.
سعدی.
- خبرچینی ؛ نقل مطلبی از یکی به دیگری بی رضای او. رجوع به خبرچینی در ردیف خود شود.
- خبر خواستن ؛ تقاضای کسب اطلاع کردن. مطالبی را جویا شدن. رجوع به خبر خواستن در ردیف خود شود.
- خبر دادن ؛ اطلاع دادن. آگهی دادن.رجوع به خبر دادن در ردیف خود شود.
- خبردار ؛ مطلع باش. آگاه باش. بردابرد.
|| (نف مرکب ) آگاه. مطلع.
- خبر داشتن ؛ با اطلاع بودن ، آگهی داشتن. واقف بودن :
زان رطب آن شب که بری داشتم
بی خبرم گر خبری داشتم.
نظامی.
گر من از دوست بنالم نفسم صادق نیست
خبر از دوست ندارد که ز خود بی خبرست.
سعدی (طیبات ).
- خبر رسیدن ؛ اطلاع راجع به امری بدست آمدن. وصول آگاهی. رجوع به خبر رسیدن در ردیف خود شود.
- خبر شدن ؛ مطلع شدن. آگاهی یافتن :
این مدعیان در طلبش بی خبرانند
آنرا که خبر شد خبری باز نیامد.
سعدی.
رجوع به خبر شدن در ردیف خود شود.
- خبر کردن ؛ مطلعکردن. اطلاع راجع به امری دادن. رجوع به خبر کردن درردیف خود شود.
- خبرکش ؛ آنکه کسب اطلاع کند تا بگوش دیگری رساند. خبرچین. سخن چین. رجوع به خبرکش در ردیف خود شود.
- خبرکشی ؛ عمل خبرکش.
- خبر کشیدن ؛ کسب اطلاع کردن و بگوش دیگری رسانیدن. رجوع به خبر کشیدن در ردیف خود شود.
- خبر گرفتن ؛ کسب اطلاع کردن. کسب آگاهی کردن. رجوع به خبر گرفتن در ردیف خود شود.
- خبر گفتن ؛ اطلاع دادن. آگهی دادن. مطلع نمودن. نقل اطلاع کردن :
باهر که خبر گفتم از اوصاف جمالش
مشتاق چنان شد که چو من بی خبر افتاد.
سعدی (طیبات ).
- خبرگیر ؛ خبرکش. سخن چین. خبربر.
- خبرگیری ؛ عمل خبرگیر.
- خبرگیری کردن . کسب اطلاع کردن. کسب آگاهی کردن.
|| خبرکشی کردن. رجوع به «خبرگیری کردن »در ردیف خود شود.
- خبریافتن ؛ مطلع شدن. واقف شدن ، آگاهی یافتن. علم پیدا کردن :
خاقانی از آنگه که خبر یافت ز عشقت
از بی خبری زو بجهان رفت خبرها.
خاقانی.
رجوع به خبر یافتن در ردیف خود شود.
- صاحب خبر؛ مطلع. واقف. آگاه.
|| آن چه نقل و حدیث شود اعم از آنکه قول باشد یا کتابت. ما ینقل و یحدث به قولاً او کتابة . (اقرب الموارد) (متن اللغة) (معجم الوسیط) (تاج العروس ) (لسان العرب ). مقابل عیان ، نباء. ج ، اخبار :
کنون از منوچهر گویم دگر
وزان شاه آزاده گویم خبر.
فردوسی.
ز خوبی و دیدار و فرّ و هنر
بدانم که دیدنش بیش از خبر.
فردوسی.
نه را یافته خصم اندر آن حصار بجهد
نه زان حصار فرود آمدی یکی بخبر.
فرخی.
چون هست عیان تکیه چه باید بخبر بر.
عنصری.
زخبر بر عیان قیاس کند
که عیان را بود دلیل خبر.
عنصری.
دروغ زیر خبر دان و راست زیر عیان
اگر دروغ تونیکوست راست نیکوتر.
عنصری.
خبر هرگز نه مانند عیان است
یقین دل نه همتای گمان است.
(ویس ورامین ).
و خبر در پارسی افتاد که بازداشته را فردا بخواهند برد. (تاریخ بیهقی ). مردم رزان چون خبر این حصار بدیشان رسیده بود بیشتری گریخته بودند. (تاریخ بیهقی ). خبر آن بدور و نزدیک رسید و دوست و دشمن بدانست. (تاریخ بیهقی ). چون خبر حرکت ما از نشابور بدیشان رسید برادر ما را موقوف کردند. (تاریخ بیهقی ).
خبر زآنچه بگذشت یا بود خواست
ز کس ناشنیده همه گفت راست.
اسدی.
عیان این کجا گفتم فزون است از خبر ایرا.
قطران.
ای کرده قال و قیل ترا شیدا
هیچ از خبر شدت بعیان پیدا.
ناصرخسرو.
بر من تو کینه ور شدی و دام ساختی
وز دام تو نبود اثر نه خبر مرا.
ناصرخسرو.
نگاه کن که بدین حرفها چگونه خبر
بجان زید رساند زبان عمرو همی.
ناصرخسرو.
تا غره گشته ای بسخنهایی
کاینها خبر دهند همی زانها.
ناصرخسرو.
یک عیان نزدیک من فاضلتر از سیصد خبر.
ازرقی.
کرا عیانیه باشد خبر چه سود کند؟
(از اسرار التوحید فی مقامات شیخ ابوسعید).
عشوه ٔ صبح کاذب است کز او
خبر آفتاب نشنیدم.
خاقانی.
خبر برآمد کان آفتاب شرع فرو شد
هزار آه ز هرک آن خبر شنود برآمد.
خاقانی.
گر آن صورت بدین رخشنده جانست
خبر بود آن و این باری عیانست.
نظامی.
خبری که دانی دلی بیازارد مگوی تا دیگری بیارد. (گلستان ).
آنجا که عیان است چه جای خبرست.
مغربی.
- امثال :
خبر با واگون عقبی است ؛ بمزاح. به معنی هرقدر منتظر باشید ثمری ندارد.
خبر بد پنهان نمی ماند.
خبر بد زود میرسد.
خبر مرگ زود میرسد. (از امثال و حکم دهخدا).
خبر مرگ مخفی نمی ماند.
خبر هرگز نه مانند عیان است
یقین دل نه همتای گمان است.
(ویس و رامین از امثال و حکم دهخدا).
خبری که دانی دل بیازارد مگو تا دیگری بیارد. سعدی (از امثال و حکم دهخدا).
- بدخبر ؛ آنکه خبر بد بگوش مردم رساند :
چون بوم بدخبر مفکن سایه پرخراب
در اوج سدره کوش که فرخنده طایری.
سعدی.
- خبر پراکندن ؛ انتشار خبر دادن. در این روزها اغلب این کلمه برای نشر خبر بوسیله ٔ رادیوها بکار میرود. پخش کردن خبر.
- خبرپراکنی ؛ عمل پخش خبر. عمل انتشار خبر. چون عمل پخش خبر بوسیله ٔ رادیو.
- خبرگزار ؛ مخبر.
- خبرگزاری ؛ عمل فراهم آوردن خبر و در اختیار منابع پخش ، چون رادیو و روزنامه گذاردن. || هوشیاری. مقابل مستی :
تا نپنداری کاشفتگی از سر بنهاد
تا نگویی که ز مستی بخبر باز آمد.
سعدی (خواتیم ).
|| آن خاطره ای که بعد از کسی بازماند و یادی از او باشد :
ای سهی سرو ندانم چه اثرماند از تو
تو نماندی و در آفاق خبر ماند از تو.
خاقانی.
|| اطلاع و آگهی ، که درباره ٔ مرگ کسی رسد. نعی. بروانشأاﷲ خبرت بباید یعنی خبر مرگت برسد. || در اصطلاح مطابع، مطالبی که افراد دست نویس میکنند و به چاپخانه ها می دهند تا از روی آن بچاپ رسد. اصل دست نویس مطالب چاپ شده. || در اصطلاح روزنامه نگاری ، مطالبی که در روزنامه ها نسبت بوقایع جهان می نویسند و انتشار می دهند.
- خبرنگار ؛ آنکه برای روزنامه یا مجله ای کسب خبر کند.
- خبرنگاری ؛ عمل خبرنگار، عمل فراهم آوردن خبر،بوسیله ٔ خبرنگار برای روزنامه یا مجله.
|| خبر در اصطلاح نحوی و دستوری : در کتاب «انموذج » ضمن تعریف «مبتدا» و «خبر» خبر چنین آمده است : المبتدا وخبره اسمان مجردان عن العوامل اللفظیة للاسناد کزید قائم فانهما اسمان مجردان عن العوامل اللفظیة و اسنداحدهما و هو «قائم » الی الاخر و هو «زید» و المسندالیه اعنی «زبداً» یسمی «مبتدا» و المسند اعنی قائماً یسمی «خبراً». در «صمدیه » چنین آمده است : المبتدء هوالمجرد عن العوامل اللفظیة مسنداً الیه او الصفة الواقعة بعد فی او استفهام رافعة لظاهر او حکمه... و الخبر هوالمجرد المسند به و هو مشتق و جامد. در الفیةابن مالک خبر چنین تعریف شده است :
مبتداء زید و عاذر خبر
ان قلت زید عاذر من اعتذر
و اول مبتداء والثانی
فاعل اعنی فی اسارذان
وقس و کاستفهام النفی و قد
یجوز نحو فائز اولوالرشد
والثانی مبتدا و ذاالوصف خبر
ان فی سوی الافرادطبقا استقر.
در شرح جامی خبر چنین تعریف شده است : الخبر هو المجرد (ای هو الاسم المجرد عن العوامل اللفظیه ) المسند به (ای ما یوقع به الاسناد) المغایر للصفة المذکورة (ای الصفة الواقعة بعد حرف النفی کما و لا و الف الاستفهام رافعة لصاهر). از آنچه گذشت خبر بنزد نحویان و اهل دستور باید چنین باشد: خبر کلمه ای مفرد یا بتأویل مفرد رفته ای است که بمبتدا نسبت داده می شود تا با آن کلامی ساخته شود که چون این کلام بمخاطب القاء شد او از حالت منتظره ای که دارد در آید و باصطلاح سکوت او در این مورد جایز باشد. در انتساب خبر بمبتدا یا رابطه ای فیمابین هست یا نیست اگر نبود چون «زید قائم » خبر مشتق حاوی ذاتی است بنحو اجمال که مبتدا صورت تفصیلی این ذات مجمل است و رابطه نیز همان رابطه ای است که هر مجمل با مبین خود دارد چه مشتق همواره قائم بذات بنحو اجمال است و همین ذات اجمالی موجب ربط خبر بمبتدا میشود. بعض قواعد راجع بخبر: 1- گاهی خبر در کلام حذف میشود. در این مورد حذف بواسطه ٔ قرینه است یعنی خبر فی الحقیقه در کلام موجود است منتها برای رفع تکرار حذف شده است. 2- قاعدةً مبتدا باید مقدم بر خبر باشد زیرا مبتدا ذات مبینی است که ذات مجمل منطوی در خبر وابسته به آنست از آنجا که هر مضمیری باید قبل از ضمیر خود آید. خبر نیز باید بعد از مبتدا آید تا اضمار قبل از ذکری محقق نشود. البته در بعضی موارد خبر مقدم بر مبتدا میشود که اهم آن موارد یکی وجود ضمیر متعلق بمبتدا در خبر است و دیگر موردی است که در صورت تأخیر خبر بر مبتدا معنی جمله تغییر کند .
|| خبر در اصطلاح تاریخ نویسان : درنظر تاریخ نویس خبر به بیان وقوع حادثه ای اطلاق می شودکه بیان کننده آنرا دیده یا شنیده است و به این ترتیب خیر با اقوال مستند فرق دارد چه خبر همواره بحث در مورد وقایع میکند ولی اقوال مستند ببحث در باب نظریات و آراء می پردازد. علاوه بر این آنها از حیث ماهیت نیز مختلف اند که بر اثر این اختلاف موضوع خبر غیر ازموضوع اقوال مستند میشود. مضافاً هدف و غایت این دونیز با هم اختلاف دارند زیرا خبر موجب آگاهی میشود نه اعتقاد و اقوال مستند موجب اعتقاد و ایمان میشود وبصرف آگاهی اکتفاء نمیکند. در علم تاریخ نقش خبر بسیار با اهمیت است زیرا وجود اخبار باعث میشود که آدمی از قوای ظاهره و باطنه ٔ جماعتی دیگر استفاده برد وبر اثر آن هم قوای خود را کامل کند و با احاطه ٔ کامل ببحث پردازد و هم اشتباهات خود را برطرف نماید و دایره ٔ اطلاعات خود را از حیث زمان و مکان انبساط دهد.اگر اخبار نبود دایره ٔ علم تاریخ و همچنین سایر علوم بسیار مضیق بود چه در آن صورت علوم بر مشاهدات و تجربیات افراد خاص تکیه میکرد و استنباطهای کلی و معلومات پردامنه از بین میرفت... اینکه چرا اخبار دیگران در نزد ما مؤثر است و ما بچه رو دل در خبر آنها می بندیم و بنیان تصدیق اخبار بر چیست مطلبی است که اغلب ذهن اهل فن را بسوی خود جلب میکند و هر کس در این باره سخنی گفته است : رید میگوید: شوق و علاقه ٔ انسانها به پذیرش اخبار مبتنی بر دو اصل و بنیان است بدینقرار: 1- انسانها ذاتاً راستگو و صادقند و اگر شهرتی یا جلب منفعتی آنان را به دروغ نکشد و چراغ بی فروغ کذب را در نظر آنان روشن و درخشان نگرداند آدمی بدروغ نمی پردازد و تا آنجا که میتواند از این نوع سخن اجتناب میکند مگر آنکه نفع یا شهرتی داعی او بدروغ گویی و گزافه پردازی باشد. 2-همانطور که در نهاد ما راستگویی مکون است این پندارنیز در ما بالطبع وجود دارد که دیگران را راستگو انگاریم و بقول آنها اعتماد کنیم این اصل که به خوش باوری تعبیر می شود امری است فطری و ذاتی و خلاف آن که تکذیب قول دیگران است امری عارضی و غیرذاتی. به این ترتیب طفل چون ذاتاً خوش باور و خوش پذیر است هرچه به اوبگویند باور میدارد و آنچه باور داشته بزبان می آوردو فقط آنگاه انگیزه ٔ شک در او پیدا میشود که دروغ گفتن را بیاموزد. قول رید با همه ٔ اتقان خود بعدها مورد نقض و انتقاض دیگران درباره ٔ آن واقع شده و گفته اند تفصیل و تقسیم او زاید و حشو است چه اولاً اصل خوش باوری از متفرعات اصل راست گفتاری است نه قسیم آن ، زیرا اگر اصل صدق و راست گفتاری فطری باشد آنکه او را فطرتی درست است و مورد فسادی واقع نشده همیشه اقوال دیگران را صادق میداند. و اما درباره ٔ اصل راست گفتاری هم گفته اند قضیه نه آنست که رید گفته زیرا در نهاد آدمی اصلی بنام راست گفتاری وجود ندارد بر این تقدیر که اگر موردی پیدا شد که امر دایر بین راست گفتاری و دروغ بود این اصل ما را براست گفتاری کشاند و ازکذب بر حذر کند چه اگر این اصل فطری باشد باید از بدو تولد در ما وجود داشته باشد و حال آنکه ما میدانیم راست گفتاری موقعی محقق میشود که کذب و دروغ پردازی محقق شده باشد. بلی این هست که آدمی بالطبع سر آن دارد که بدیده های خودباور کند و آن وقت از دیده ها و شنیده ها سر باز زند که تجربه ٔ کذب بودن بعضی چیزها رابه او بنماید. این چنین میل و شوق مستلزم آن نیست که قائل بجعل اصلی به نام راست گفتاری باشیم. اگر بطفل که غذا می خواهد غذا داده شود آن طفل همواره از شنیدن لفظ آن غذا معنی آنرا در ذهن مجسم میکند ولی چون یک بار به او بجای آن غذا غذای دیگر دهند طفل در آن وقت پی می برد که در مقابل معنی اصلی لفظ معنی غیر اصلی نیز ممکن است جا گیرد و کذبی در قبال راستی محقق شود ولی پیش از این واقع اصلاً او را صرافتی بکذب و دروغ پردازی نبوده تا برابر آن راست گفتاری اصلی در او باشد. باری اگر قول صحیح باشد باز چون انسانها در جوامع از راست منحرف میشوند و بکذب می پردازند یعنی عمداً یا سهواً دروغی را در قالب راستی جا میزنند همواره این حق برای هر کس است که چون مخبری به او خبری داداز مخبر بپرسد آیا خود آنرا مستقیماً دیده و شنیده است یا نه و در صورت دیدن آیا حواس او در این مورد خطا نکرده است ؟ و تازه اگر حواس اشتباه نکرده باشد آیا تابع شهوات و امیال خود نشده است ؟ و یا بعمدی خبر خود را تغییر نداده یا جعلی نکرده است ؟ این مراتب موجب میشود هر خبر به نظریاتی چند تقسیماتی چند پذیرد بر این تقدیر: تقسیم خبر از نظر مخبر: خبر از نظر به دو قسم تقسیم میشود. 1- خبر واحد 2- خبر متعدد. خبرواحد آن خبری است که ناقل آن شخصی واحد بوده و در نقل آن کثیری تواطؤ نکرده باشند. این چنین خبری را دو عیب است : 1- اشتباه و سهو مخبر 2- دروغ و کذب ارادی مخبر. اما در قسمت اول یعنی اشتباه و خطای مخبر باید بگوییم این اشتباه یا بر اثر بی اطلاعی و جهل مخبر است بمضمون خبر یا بر اثر بلاهت و کودنی او است در درک و نقل مطالب. درباره ٔ جهل مخبر میگوییم اگر اهل فنی در مورد فن خود خبری داد خبرش ذی اعتبار است و میتوان به آن رسیدگی کرد ولی اگر مخبری در امری صاحب اطلاع نباشد و خبری داد خبر او مورد اعتناء نیست. فی المثل اگر منجمی در امر نجومی خبری داد خبر او قابل توجه و اعتناست ولی اگر جاهلی خبر داد خبرش قابل اعتبار و ارزش نیست مگر آنکه مشهودات او با مشاهدات شاهدان دیگر ضم شود و مؤید آن واقع شود و نیز از بین دو مخبر ذی صلاحیت در امری آن که حاضر باشد قول او راجح برغایب است. در مورد بی اطلاعی و بلاهت مخبر باید بگوییم که دماغ و قوه ٔ درک بعضی افراد ذاتاً شایسته درک وتمییز مطالب نیست بدیهی است که روایات و اخبار چنین کسان معتبر شناخته نمیشود. 2- دروغ و کذب عمدی : بعضی از افراد را عادت بر این است که از فطرت راستگویی خود منحرف شوند و دست بدروغ یازند یا آنکه چون نفعی در خبر دروغ می بینند خبر دروغ بگویند. خبر چنین افرادی قابل اعتبار نیست ولی اگر کسی عاری از نقیصه ٔ دروغ گویی بود و خبری داد خبر او قابل ارزش است خاصه در وقتی که این خبر مخالف منفعت مخبر نیز باشد. اما خبرمخبرین متعدد: اخبار مخبرین متعدد قابل ارزش است ولی باید این را نیز در نظر داشت که صرف تعدد مخبرین کافی برای اعتبار خبر نیست چه بعید نیست که مخبرین متعدد در میل خاصی شریک باشند و بر اثر آن خبری جعل کنند. پس در این مورد نیز احتیاط و انتقاد را نباید ازدست داد. خبرهای متعادل و مرجح : هرگاه دو خبر در تمام شرایط متعادل بودند در انتخاب و اختیار هریک از آن دو مخیریم و این در وقتی حاصل میشود که نتوان احدهما را بر دیگری ترجیح داد ولی این انتخاب لاعلی التعیین در موردی است که جمع بین آن دو امکان نداشته باشدو الا در صورت جمع میتوان هر دو خبر را بکار بست و هر دو را انتخاب نمود. اما اگر دو خبر متعادل نباشند و وجوه ترجیحی در بین باشد باید خبر راجح را گرفت و از خبر مرجوح علیه درگذشت. وجوه ترجیح اخبار در امورزیر است.
1- ترجیح بر حسب روایت : اخباری که با عین لفظ منقول اند بر اخباری که روایت به معنی شده اند ترجیح دارند. البته بعضی از صاحب نظران را در اینجا عقیدتی دیگر است بر این تقریر: اگر دو خبر متعارض یکی منقول بلفظ بود و دیگری مروی به معنی در صورتی که مروی به معنی از طریق راوی معروف بضبط نقل شده باشد بر خبر منقول بلفظ ترجیح دارد بلی اگر منقول به معنی را نیز راوی معروف بضبط نقل نکرد در این صورت دیگر میان آن دو خبر ترجیحی در بین نبوده و باید منقول بلفظ راگرفت.
2- ترجیح بر حسب سند: الف : کثرت راویان : هر خبری که راویان بیشتر داشته باشد بر خبری که راویانش کمتر است راجح است زیرا قوت ظن در عدد اکثر بیشتر از عدد اقل است. زیرا هر خبری ایجاد ظن میکند و از مجموع ظنون خبر قوت میگیرد تا بدانجا که منتهی بتواتر می شود که افاده ٔ یقین می نماید. ب : ترجیح در راوی : روات همه بر یک وصف نیستند. بعضی عالم ، بعضی اعلم بعضی ضابط و برخی اضبط و پاره ای واجد صفاتی هستند که موجب غلبه ٔ ظن صدق میشود چون ثقه بودن و خوش حافظگی. در هرکه این صفات قویتر باشد قول او ارحج بر قول مرجوح علیه خود میباشد. ج : اگر وسایط خبری کمتر از خبر دیگر بود این قلت وسایط که علوالاسناد می نامند موجب رحجان آن خبر بر دیگری میشود. مسأله علوالاسناد در موردی است که روایت دو خبر از حیث صفات مرجحه مساوی باشند.
3- ترجیح از لحاظ متن : این قسم ترجیح بر چند نوع است : الف - هرگاه جهات دلالت در یکی از دو خبر مؤکد بر جهات دلالت در دیگری باشد آنکه مؤکدالدلاله است بر دیگری ترجیح دارد. ب : اگر مدلول لفظ در یکی حقیقی و در دیگری مجازی باشد آنکه حقیقی است بر آنکه مجازی است و مجاز مشهور و غالب نیست غلبه دارد اگر مدلول هر دو مجازی باشد آنکه علاقه ٔ مجازیت آن اشهر و اقوی و اظهر باشد بر آنکه چنین نیست ترجیح دارد. ج : اگر دو خبر چنین باشد که دلالت یکی بر مراد محتاج به امر دیگری نباشد و دلالت دیگری چنین احتیاجی داشته باشد آنکه غیر محتاج است ترجیح بر محتاج دارد. د: خبر عام تخصیص نیافته بر خبر عام تخصیص یافته مرجح است و خبر مطلق بر خبر مقید راجح است و همچنین خبری که علت آن با آن همراه است بر خبری که علتش همراه آن نیست ترجیح دارد و بالاخره اگر خبری مشترک بین دومعنی باشد راجح بر خبری است که مشترک بین سه معنی است.
4- رحجان بواسطه ٔ امور خارجی :هرگاه دو خبر داشته باشیم که یکی از آن دو تکیه بر خبر خارجی سومی کرده باشد و دیگری فاقد چنین اعتضادی باشد آنکه اعتضاد بر خبر خارجی دارد مرجح بر آن است که او را چنین اعضادی نیست و نیز هر گاه یکی از دو خبر موافق با امور طبیعی یا امور مربوط به عصر نقل خبر باشد و دیگری فاقد چنین موافقتی ، آنکه موافقت با امور طبیعی و عصری دارد راجح است بر آن خبری که چنین موافقتی ندارد. البته در اینجا باید توجه داشت که همواره امور موافق با طبیعت و عصر راجح بر امور مخالف نیست چه گاهگاهی دلائلی در پیش است که مرجح اخبار مخالف با طبیعت و عصر است.
اخبار تاریخی بی معارض : در سابق گفتیم اگر اخباری در تاریخ معارض هم باشند باید آنها را از موارد متفاوت مورد نظر قرار داد تا پی بحقیقت برد و کشف از واقع کرد ولی اگر اخبار بسیاری راجع به حادثه ای بدست آمد که معارضی نداشت این مسأله پیش می آید که آیا واقعه ٔ مورد خبر صحیح است یا نه. نظر دقیق علمی می گوید باید اخبار را بصرف کثرت مخبرین صحیح نینگاریم بلکه در وضع مخبر و غث و سمین آنها غور کنیم تا بجایی برسیم که مسأله تواطوء بر کذب آنها منتفی شود، آن وقت خبر آن گروه صحیح است.
|| خبر در اصطلاح اصول فقه ذرایه : خبر به نظر فقها نقل قول و فعل و تقریر نبی یا معصوم است. حدیث : و در خبر آمده است : من اصبح امنا فی سربه یعافی فی بدنه. (تاریخ بیهقی ). و در خبر چنان آمده است که... (نوروزنامه ٔ خیام ). در خبر است از سید کائنات و سرور موجودات. (گلستان سعدی ).
علمای اصول خبر را به «متواتر» و «آحاد» تقسیم میکنند: خبر متواتر، خبر جماعتی است که بنفسه افاده ٔ علم بصدق خود کند در این که آیا چنین چیزی صحیح است و خبر متواتر مفید علم است ، شکی وجود ندارد و قول مخالفان آن بی اعتبار است. زیرا ما از طریق اخبار بنواحی بعیده و امم گذشته علم پیدا می کنیم چنانکه علم بمحسوسات حاصل می نماییم و بین این دو علم نیز فرقی نیست. مخالفان را بر این نظر اعتراضاتی است که اهم آن بدینقرار است : 1- در تواتر چون فرض جمع آحاد مقصود است لذا با امکان جواز کذب بر هریک از مخبرین جواز کذب مجموع نیز محقق است. زیرا مرکب همان مجموع آحاد است و بعبارت دیگر نفس مجموع آحاد میباشد که با فرض کذب در مجموع دیگر مسأله ٔ حصول علم تحقق نمی یابد. 2- لزوم تصدیق یهود و نصاری در آنجا که نقل از موسی و عیسی کرده اند بر این تقدیر: موسی گفت پیغمبری بعد من نیست و عیسی نیز چنین و با حصول علم از طریق تواتر این اقوال موسی و عیسی منافاة با نبوت پیغمبر ما دارد و این باطل است. 3- اگر از طریق خبر علم حاصل شود این امر چون اجتماع خلق کثیر بر اکل طعام واحدی میباشد و چنین چیزی عادةً ممتنع است. 4- حصول علم از طریق خبر مؤدی بتناقض دو معلوم میشود و این محال است. زیرا اگر از طریق خبری علم به امری حاصل شد از طریق دیگر علم به امری نقیض آن ، نتیجه آن میشود که حصول علم از طریق خبر مؤدی بتناقض معلومین شود. 5- اگر از طریق اخبار علم ضروری حاصل شود هر آینه فرقی بین محصول علمی آن و محصول علم از طریق ضروریات نخواهد بود و این چنین چیزی باطل است زیرا اگر ما بر نفس خود وجود «اسکندر» را مثلاً عرضه کنیم و نیز این اصل راکه «واحد نصف دو است » بین این دو حتماً فرق یافته و اصل «واحدنصف دو» را بضرورت قویتر از وجود اسکندر می یابیم. 6- اگر علم حاصل از طریق اخبار ضروری بود باید مورد اتفاق باشد و حال آنکه چنین چیزی دراخبار منتفی است. جواب : ادله ٔ فوق چه اجمالاً و چه تفصیلا مردودند بر این قرار: الف - اجمالاً: دلائل فوق در واقع تشکیک در ضروریات بوده و آن چون شبهه ٔ سوفسطائیان می باشد که مستحق جواب نیست. ب - تفصیلاً: جواب از دلیل اول : گاهی حکم جمع با حکم آحاد مخالف است چون «یک » که جزء «ده » است ولی بخلاف آن میباشد و لشکری که از اشخاص و آحاد تألیف یافته است چون بر بلادی غلبه کند می گویند آن لشکر فتح کرده است نه اشخاص آن به انفراد. 2- جواب از دلیل دوم : در نقل یهود و نصاری حصول شرایط تواتر نشده و بالنتیجه علم حاصل نگردیده است. 3- جواب از دلیل سوم : وقوع تواتر محقق است و فرق بین آن و اجتماع بر اکل طعام واحد وجود داعی است زیرا در تواتر تکثر دواعی است بر نقل آن در حالی که در اکل طعام واحد چنین چیزی نیست. 4- جواب از دلیل چهارم : تواتر نقیضین عادةً محال است. 5- جواب از دلیل پنجم : آن فرقی که ما در دو علم می یابیم به اعتبار آنست که هریک از آنها نوعی از ضروری می باشند و این دو نوع نیز در سرعت مختلفند چه یکی از آنها بواسطه ٔ کثرت استیناس در نزد عقل از دیگری سریعتر است. 6- جواب از دلیل ششم : ضروری مستلزم وفاق نیست زیرا ضروری جایز است که برای فردی حاصل نشده باشد یا آنکه عنادی از قوم قلیلی درباره ٔ آن بعمل آید. حال که مطالب فوق دانسته شد می گوییم حصول علم از طریق تواتر متوقف بر اجتماع شرایطی است که بعضی از آنها در مخبرین و بعضی دیگر در سامعین میباشد. اما: شرایط مخبرین سه است : 1- مخبرین در کثرت بحدی رسند که عادةً تواطؤ آنها بر کذب ممتنع باشد. 2- علم مخبرین مستند بحس باشد لذا در مسأله ٔ حدوث عالم تواتر افاده ٔ امری نمیکند. 3- استواء طرفین و واسطه یعنی بلوغ جمیع طبقات مخبرین در اول و آخر و وسط بحدی باشدکه بحد عدد تواتر رسد. اما شرایط مستمعان دو امر است : 1- مستمعان نباید عالم بچیزی باشند که درباره ٔ آن خبر داده میشود زیرا تحصیل حاصل مستحیل است. 2- برای سامع چیزی از قبیل شبهه یا تقلید نباشد که مؤدی به اعتقاد نفی موجب خبر شود. این را سید مرتضی گفته و قولی نیکو و حسن است. سید میگوید علم حاصل از تواتر همواره مستند به عادت است و از سببی که در شروط آن زیاده و نقصان بر حسب مصلحت الهی ممکن باشد ناشی نمیشود و اینکه گفتیم شرط تواتر برای سامع آنست که از مسبوق به شبهه یا تقلید مؤدی به اعتقاد نفی موجب خبر نباشد بدان سبب میباشد که اگر از ما پرسند چه فرقی بین تواتر در اخبار بلدان و اخبار وارده بر معجزات پیغمبر چون ناله ٔ شاخه ٔ درخت و انشقاق قمر و تسبیح سنگریزه و امثال آن است و یا چه فرقی است بین خبربلد یا نص جلی بر امامت علی علیه السلام بتوانیم در قبال این پرسشها جواب بگوییم. تواتر بر سه قسم است. لفظی - معنوی - اجمالی. 1- تواتر لفظی آن تواتری است که برای خبری حاصل میشود که سلسله ٔ رواة آنرا با لفظ معینی نقل کرده باشند چون خبر «انماالاعمال بالنیات ». 2- تواتر معنوی آن تواتری است که از اخبار بسیار در وقایع متعدد بدست آید که با هم اختلاف دارند لیکن همه ٔ آنها بر قدر مشترکی از طریق التزام دلالت کنند که آن قدر مشترک معلوم حاصل از خبر متواتر باشد این نوع تواتر را تواترمعنوی می گویند چون وقایع امیرالمؤمنین علی که دلالت بر شجاعت او میکند گرچه هر موردی از موارد آن به درجه ٔ قطع نرسیده است. 3- تواتر اجمالی اگر در موردی کثرت اخبار بحدی باشد که انسان علم حاصل کند بر اینکه بعض از آنها صحیح است چنین تواتری را تواتر اجمالی می گویند.
خبر واحد- خبر واحد خبری است که بسر حد تواتر نرسد، اعم از آنکه رواة آن کثیر باشند یا قلیل و شأن چنین خبری آنست که بنفسه افاده ٔ علم نکند مگر آنکه قراین دیگری به آن منضم شود. بعضی را عقیدتست بر اینکه ضم قرائن دیگر به آن نیز افاده ٔ علم نمیکند ولی قول آنها صحیح نیست. در اینکه مسأله حجیت خبر واحد از اهم مسائل اصولی است شکی نیست چه بر مذاق و مشرب صحیح ملاک در مسأله ٔ اصولی آنست که نتیجه مسأله ٔ مزبور بتواند در طریق استنباط احکام واقع شود اگرچه بحث در آن بحث از ادله نباشد: ادله ای که بنا بر اشتهار بین فحول اصحاب موضوع علم اصول است. باری با قبول این ملاک دیگر احتیاجی نیست که چون صاحب «فصول » برای اصولی بودن مسأله ٔ خبر واحد خود را بزحمت اندازیم و بگوییم بحث در این مسأله بحث از دلیلیت دلیل است و بحث از دلیلیت دلیل بحث از عوارض دلیل میباشد و بالنتیجه بحث خبر واحد از مباحث علم اصول است ، زیرا بحث در اینجا بحث از دلیلیت دلیل نیست بلکه کلام از حجیت خبر حاکی از دلیل است. و یا آنکه چون شیخ انصاری بگوییم مرجع بحث در این مسأله آنست که آیاسنت بخبر واحد ثابت میشود یا آنکه به اخبار متواتر یا بخبر واحد منضم بقرائن و چون چنین شد بحث از خبر واحد بحث از عوارض سنت است (که یکی از ادله میباشد) و بر اثر آن مسأله ٔ خبر واحد از مسائل علم اصول می شود. زیرا تعبد بثبوت سنتی بر اثر خبر واحد از عوارض سنت نیست بلکه از عوارض خبر واحد است و بدین ترتیب نمیتواند از مسائل علم اصول باشد. اضافه بر این قول شیخ از لوازم مبحوث عنه در مسأله ٔ حجیت خبر واحد است در حالی که ملاک در مسائل خود مبحوث عنه است نه لوازم آن. باری محکی از سید و قاضی و ابن زهره و طبرسی وابن ادریس عدم حجیت خبر واحد است و دلائل آنها در این مسأله بترتیب : «آیات ناهیه از اتباع غیرعلم » و «روایات داله بر رد اقوالی که معلوم نیست از آن معصومند» و یا «بر آن شاهدی از کتاب اﷲ نیست » و یا «روایتی که دال بر بطلان آنچیزی است که کتاب آنها را تصدیق نمیکند» و یا روایت «مالایوافق کتاب اﷲ زخرف » و یا قول بر اینکه «حدیث غیر موافق کتاب و سنت منهی عنه است »و امثال آن می باشد. از سید اجماعی در مواضع متعدد کلام او حکایت شده مبنی بر عدم حجیت خبر واحد و حتی بعضی از او نقل میکنند که او خبر واحد را بمنزله ٔ قیاس میداند که متروک شیعیان است. در جواب از آیات گوییم : ظاهراً متیقن از اطلاقات آنها عدم اتباع غیر علم است در اصول اعتقادیه نه آنچه شامل فروعیات میشود و اگر گفته شود که این آیات عمومیت دارند در جواب میگوییم که بعمومیت آنها تخصیص خورده است یعنی این آیات عامهایی اند که با ادله موافق اعتبار اخبار مخصص شده اند. و اما در جواب از روایات گوییم : استدلال به این روایات خالی از استحکام و سداد است زیرا این اخبار اخبار واحدند و اگر گفته شود کثرت آنها موجب تواتر اجمالی میشود زیرا علم اجمالی بصدور بعض از آنها داریم درجواب گوییم این تواتر اجمالی فقط مفید سلب علم در موردی است که همه ٔ آنها در آن اتفاق دارند یعنی عدم اعتبار اخبار مخالف کتاب و سنت نه سلب علم کلی و عمومی. اما در جواب از اجماع گوییم : اجماع محصل در آنها غیر حاصل است و اجماع منقول نیز مستلزم دور است زیراحجیت اجماع در این مورد متوقف بر حجیت خبر است و حجیت خبر نیز متوقف بر اجماع است و این خود مستلزم دورمیباشد. علاوه براینکه چنین اجماعی معارض با اجماعی مثل خود است. باری رأی فحول اصحاب در اینجا موهون بودن قول خلاف آن میباشد.
دلائل طرفداران حجیت خبر واحد
موافقان را دلائلی است و از آنست آیاتی چند که به آن استدلال میکنند و یکی از آیات آیه ٔ «نباء» است یعنی : «اِن جاءَ کم فاسق بنباء فتبینوا ان تصیبوا قوماً بجهالة فتصبحوا علی ما فعلتم نادمین » (قرآن 6/49). قائلین بحجیت خبر واحد از این آیه به سه وجه استفاده میکنند: 1- از جهت مفهوم شرط براین تقدیر: تعلیق حکم به ایجاب تبیین در خبری که فاسق آورده مقتضی آنست که در وقت انتقای فاسق تبیین نیز منتفی شود و این خود میرساند که خبر واحد فی حد ذاته حجت است. اگر قائلی بگوید که آیه ٔ فوق قضیه ٔ شرطیه است و آن هم شرطیه ای که محقق موضوع میباشد چون «ان رزقت ولداً فاختنه » و این قضیه مفهوم ندارد (و اگر مفهومی هم داشته باشد مفهوم آن سالبه بانتفاء موضوع است ). در جواب گوییم بلی چنین ایرادی صحیح است اگر شرط نفس «تحقق خبر» یا «آورنده ٔ فاسق » باشد چه در اینمورد است که میگوییم قضیه ٔ شرطیه برای تحقق موضوع ساخته شده است در حالیکه قضیه ٔ شرطیه ٔ فوق اصلاً برای چنین تحققی ساخته نشده است. مضافاً اگر قضیه برای تحقق موضوع نیز ساخته شده باشد این قضیه ظاهر است در انحصار موضوع وجوب تبیین در خبری که آورنده ٔ آن فاسق باشد و بالنتیجه مقتضی است که در صورت انتفاء «آورنده ٔ فاسق » تبیین نیز منتفی شود. گروهی میگویند این آیه را اصلاً مفهومی نیست (اگرچه امثال آن را مفهوم است )زیرا در این آیه آمده : «ان تصیبوا قوماً بجهالة» باتعلیل آیه به أصابه قوم بجهالتی که مشترک بین مفهوم و منطوق است (که نظر نیز از آن آیه همین اصابه ٔ قوم است ) دیگر مفهومی بر آن متصور نیست. در جواب آنها میگوییم این قول صحیح است اگر جهالت را عدم علم فرض کنیم ولی اگر جهالت سفاهت باشد یعنی فعلی که شایسته ٔعاقل نیست دیگر چنین ایرادی محمل پیدا نمیکند. 2- وجه دیگر مفهوم وصف است بر این تقدیر: در آیه وجوب تبیین معلق است بر فاسق بودن آورنده ، مفهوم این آنست که در صورت عدم فسق آورنده وجوب تبیین صحیح نیست و خبر واحد بذاته حجت است. در جواب از این استدلال گوییم مفهوم وصف حجت نیست خصوصاً در موردی که وصف معتمد برموصوف نباشد چه در این وقت مفهوم وصف اشبه بمفهوم لقب است که در این موارد اصلاً حجت نیست. 3-دلیل دیگر بر حجیت خبر واحد قول شیخ مرتضی علیه الرحمة است بر این تقریر: تعلیل حکم بامرعرضی با وجود علت ذاتی قبیح است مثلاً تعلیل نجاست بول بواسطه نجاست خون ریخته شده در آن. چه با بودن بول صحیح نیست که تعلیل بنجاست خون ریخته شده در آن شود. در مسأله ٔ خبر واحد نیز میگوییم اگر خبر واحد ذاتاً صالح برای حجیت نبود لازم می آمد که تعلیل عدم حجیت آن «بکون الخبر واحداً» شود نه «بکون الجائی به فاسقاً» اینکه تعلیل «بکون الجائی به فاسقاً» شده معلوم میشود که خبر واحد ذاتاً حجت است و عدم حجیت آن فسق مخبر است. مخالفین میگویند این کلام شیخ وقتی صحیح است که تعلیلی در کلام واقع شده باشد ولی در این جا تعلیلی بوقوع نپیوسته بلکه فقط ذکر وصف شده است. پس از این اقوال بعضی اشکال کرده و گفته اند که در صورت حجیت خبر واحد باز در شمول آن برای روایات حاکی از قول امام از طریق «واسطه » یا «ذی واسطه » اشکال است بر این تقریر: اما اشکال از ناحیه ٔ واسطه : مقدمةً میگوییم هیچ حکمی نمیتواند ایجاد موضوع خود کند- یعنی موضوع هر حکمی باید قبل از خود حکم موجود باشد و سپس حکم به آن تعلق گیرد- و الا تقدم شیئی بر نفس خود محقق میشود. حال گوییم اگر خبری از طریق عادلی بما رسید باید طبق آیه ٔ فوق آن را تصدیق کرد اما تصدیق این خبرضمناً تصدیق قول راوی دیگری است که عادل از قول او نقل خبر کرده است و تصدیق قول آن راوی دیگر یعنی تصدیق این خبر، وقتی که از طریق او بیان شود، لذا با این آیه ابتدا خبر تصدیق میشود و سپس چون عادل ثانوی بیان داشته دوباره تصدیق میگردد و نتیجه آن است که «تصدیق کن قول عادل را» یعنی مفاد آیه در اینجا باعث شده که یک بار خبر تکوین یابد یعنی موضوع ساخته شود و دیگر بار همین خبر ساخته شده موضوع حکم «تصدیق کن عادل را» واقع گردد و این باطل است. اما اشکال از ناحیه ٔ «ذی واسطه »: اگر مخبرعادلی بگوید یعنی خبر دهد که شارع گفته «تصدیق کن عادل را» بنابرعدالت او باید این قول را تصدیق کرد یعنی این خبر را و به این ترتیب این خبر که مفاد آیه ٔ فوق است بوسیله آیه ٔ فوق تصدیق میشود و بعبارة اخری اتحاد موضوع و حکم پیش می آید. باری از آنچه از این دو اشکال پیش می آید نتیجه میشود که آیه ٔ نباء در مواردی که سازنده ٔ موضوع حکم است نتواند خود مورد حکم قرار گیرد. در جواب از اشکال فوق گوییم این اشکال وقتی صحیح است که قضیه ٔ مزبور قضیه حقیقیه (بقول منطقی ها) نباشد یعنی در آن حکم بلحاظ افراد قضیه شده باشد ولی اگر قضیه فوق قضیه حقیقیه بود و حکم بر طبیعت شد بدون آنکه اشکال اتحاد حکم و موضوع پیش آید حکم آن به تمام افراد سرایت میکند مانند سرایت کردن حکم طبیعت بر افراد خود. علاوه بر این شک نیست که در این آیه مناط قطعی حکم وجود دارد و چون عقلاً تنقیح مناط قطعی شود باید بواسطه ٔ آن ترتیب آثار شود که یکی از آن آثار «صدق العادل »است. مضافا که بین آثار اختلافی وجود ندارد و قولی به اختلاف بین آن دو نیست.
2- در قرآن آمده است : «فلولا نفر من کل فرقة منهم طائفه لیتفقهوا فی الدین و لِینذروا قومهم اذا رجعوا الیهم لعلهم یحذرون » (قرآن 122/9). این آیه دلالت بر وجوب حذر دارد بر این تقریر: چون طائفه ای تفقه در دین کردند و بقوم خود برگشتند و القاء انذار به آنها کردند از آنجا که تقابل جمع بجمع اقتضاء توزیع دارد نتیجه میشود که هر نفر از طایفه ٔ دوم چون مقابل یک نفر از طایفه ٔ اول بوقت انذار قرارگرفت حذر بر او واجب شود و این نیست مگر حجیت خبر واحد، چه اگر غیر این بود میبایستی شرط وجوب حذر را تواتر انذار در آیه قرار میداد در حالی که چنین نکرده است. اگر قائلی بگوید که وجوب حذر از کجا دانسته شدزیرا در آیه چیزی وجود ندارد که دلالت بر وجوب کند در جواب گوییم چون حمل کلمه ٔ لعل بر معنی حقیقی خود ممتنع است زیرا ترجی حقیقی برای خداوند محال است لذا باید آنرا حمل بر معنی مجازیش یعنی ایجاب کرد. اگر بگویند این جواب ضعیف است زیرا در صورت حمل کلمه ای برمعنی مجازی باید ابتداء باقرب المجازات رفت نه دیگرمجازها. و در اینجا نیز اقرب المجازات مطلق طلب است نه ایجاب. لذا در صورت امتناع حمل کلمه ٔ لعل بر معنی حقیقی باید به اقرب المجازات که مطلق طلب است متوسل شد نه وجوب حذر. در جواب گوییم جواز حذر و ندبه معنی ندارد زیرا اگر مقتضی حذر و ندبه حاصل شد حذر و ندبه واجب است و اگر حاصل نشد دیگر جواز آن دو صحیح نیست. با این مقدمه گوییم در صورتی که کلمه «لعل » حمل بر طلب شود این طلب دلیل است بر نیکویی آن و این نیکویی آن خود دلیل بر وجود مقتضی آن است و چون مقتضی محقق شد حذر واجب میشود و بالنتیجه اگر طلبی در اینجا محقق شود بصورت ایجابی محقق خواهد شد. گرچه این قول که مطلق طلب در اینجا «اقرب المجازات » است قولی است محل نظر- اگر قائلی بگوید وجوب حذر بوقت انذار کافی برای اثبات مدعی نیست - یعنی حجیت خبر واحد- زیرا خبر اعم از انذار و غیر انذار است و آیه ٔ فقط نظر به انذار به معنی تخویف دارد که اخص از خبر است. در جواب میگوییم : جوهری در کتاب خود گفته : «الانذار هو الابلاغ و لا یکون الا فی التخویف » و در جمهره و قاموس و عرف نیز معنی آن در این حدود است. البته شکی نیست در اینکه عمده احکام شرعیه وجوب و تحریم است و آن دو نیز منفک از تخویف نمیباشند چه در واجب تارک آن مستحق عقاب است و در حرام فاعل آن مستوجب مؤاخذه است و چون آیه دلالت بر قبول خبر در این دو میکند امر در غیر این دو سهل است زیرا اولاً کلیت دعوی خصم باطل میشود و ثانیاً اگر خبر واحد در وجوب و حرام حجت داشت در ماسوای آن که اضعف آن است بطریق اولی حجت خواهد داشت. اگر قائلی بگوید ذکر تفقه در آیه دلالت بر آن دارد که قصد از انذار فتوی است و حجیت خبر واحد در فتوی محل وفاق است ، در جواب گوییم این قول موقوف است بر ثبوت معنای معروف بین فقها و اصولیین است در زمان پیغمبر تا خطاب بر آن حمل شود چه معنی لغوی آن مطلق تفهم است و آن چیزی است که لفظ باید بر آن حمل شود مگرآنکه بگویم نقلی واقع شده و حال آنکه در آن چیز چنین نقلی در این عصر ثابت نشده است. 3- از دلایل دیگر آیه ٔ کتمان است یعنی «ان الذین یکتمون مآانزلنا من البینات و الهُدی و مِن ْ بعد ما بیّنّاه للنّاس فی الکتاب اولئک یلعنهم اﷲ و یلعنهم اللاعنون ». (قرآن 159/2). 4- از دلائل دیگر آیه «فاسئلوا اهل الذکر ان کنتم لاتعلمون ». (قرآن 43/16). 5- از دلائل دیگر آیه ٔ «اذن » است یعنی آیه ٔ «و منهم الذین یؤذون النبی و یقولون هو اذن قل اذن خیرلکم یؤمن باﷲ و یؤمن لمؤمنین » (قرآن 61/9). از این آیه نتیجه میشود که خداوند پیغمبر را در قرآن از این که تصدیق مؤمنین را می کند مدح کرده و نیز تصدیق مؤمنین را مقارن و همسنگ تصدیق خود قرار داده است. 6- از آیات که بگذریم اخبار و روایات زیادی بر اعتبار اخبار احاد است گرچه بعضیها اشکال کرده اند که این اخبار دلالت بر اعتبار اخبار احاد بماهو احاد ندارند زیرا آنها در لفظ و معنی غیر متفق اند و بالنتیجه متواتر لفظی و معنوی نیستند در جواب این گروه گفته میشود اگرچه قول شما در دو تواتری که ذکر کرده اید صحیح است ولی در تواتر اجمالی آنها شک نیست و همین تواتر اجمالی میرساند که اخص مضمون آن یعنی خبرثقه عادل عالم حجت است. حال اگر مخبرین موثق عادل عالم گفتند که خبر موثق مطلقاً حجت است نتیجه آن میشود که خبر موثق مطلقاً حجت باشد. 7- از روایات که بگذریم دعوی اجماع بر حجیت خبر واحد شده است که این دعوی گرچه مورد نقض و ابرام های متعدد قرار گرفته است ولی نتیجه ٔ همه ٔ آن نقض و ابرام در باره ٔ اجماعات منقوله ، فقط میتواند مارا به آن رساند که آنها تواطوء برحجیت دارند اگر چه خود در خصوصیات معتبره در اخبار،صاحب اختلاف باشند ولی اثبات همین هم بسیار مشکل است. 8- غیر از دلائل نقلی بر حجیت خبر واحد دلیل عقلی نیز بر حجیت آن است بر این تقریر: علم اجمالی داریم که کثیری از اخبار ما از ائمه اطهار است که مقدار آن اخبار وافی برای قسمت اعظم فقه میباشد حال اگر علم تفصیلی به این مقدار پیدا کنیم علم اجمالی ما بثبوت تکالیف (بین روایات و سایر امارات ) منحل بعلم تفصیلی در تکالیف مضمون اخبار و شک بدوی در ثبوت تکلیف در سایر امارات غیر معتبره میشود که لازم آن لزوم عمل بر وفق اخبار مثبته و جواز عمل بر طبق اخبار نافی تکلیف می باشد البته اگر در این مسأله اصلی که مثبت تکلیف است وجود نداشته باشد چون قاعده ٔ اشتغال و استصحاب بنا بر قولی. (نقل از کفایه و رسائل و قوانین و معالم در مبحث خبر واحد).
|| خبر در اصطلاح معانی و بیان : علمای معانی و بیان میگویند: الخبر یحتمل الصدق و الکذب ؛ یعنی خبر چیزی است که محتمل صدق و کذب است. این تعریف پس از بحث و ایرادهایی که درباره ٔ آن شده قولی است مجمع علیه اهل فن. زیرا قاضی و معتزلیان خبر را کلامی میدانستند که در آن صدق و کذب داخل میشود یعنی میگفتند «هوالکلام الذی یدخل فیه الصدق و الکذب » و به آنها اعتراض میشد که «واو» در تعریف «واو» جمع است و این واو جمع موجب جمع نقیضین در تعریف میشود و نیز بدین شکل خبر نمیتواند اطلاق بر اخبار الهی شود علاوه بر آنکه اگر «صدق » عبارت از خبری باشد که مطابق مخبربه است و کذب خبری باشد که مطابق مخبربه نیست با این ترتیب مشاهده میشود که تعریف خبر مستلزم دور میشود. این ایرادات موجب شده که تعریف آنها تغییر کند وبصورت تعریف فوق درآید یعنی گفته شود: «الخبر ما یحتمل الصدق و الکذب ».
|| خبر در اصطلاح اهل درایه : خبر بر حسب این اصطلاح چهار قسم است : 1- صحیح 2- حسن 3- موثق 4- ضعیف 1- خبر صحیح : خبر صحیح خبری است که راوی آن عادل و امامی (شیعه ٔ اثناعشر ) باشد. 2- خبر حسن : خبر حسن خبری است که راوی آن عادل و ممدوح باشد ولی امامی نباشد. 3- خبر موثق :خبر موثق خبری است که روای آن عادل و امامی نباشد ولی از کذب بگریزد. 4- خبر ضعیف ، خبر ضعیف خبری است که راوی آن کاذب و فاسق باشد. رجوع بحدیث در این لغت نامه شود.
|| خبر در اصطلاح اهل منطق : محمول که از آن به خبر تعبیر میشود با موضوع خود در قضیه چهار رابطه دارد: 1- یا از ذاتیات موضوع است. 2- یا از امور دائم الانتساب است. 3- یا از امور موقت الانتساب است. 4- یا از اموری است که ابائی در انتساب ندارد. برحسب این چهار نوع ، ماده قضیه به ضروریه و دائمه و فعلیه و ممکنه تقسیم میشود که منطق مباشر بحث آنهاست.

خبر. [ خ َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان جوزم و دهج بخش شهر بابک یزد، واقع در 63 هزارگزی شمال باختری شهر بابک متصل به راه فرعی شهر بابک. این ناحیه کوهستانی است با آب و هوای معتدل که 758 تن سکنه ٔ شیعی مذهب و فارسی زبان دارد. آب این دهکده از قنات و محصول آنجا غلات و شغل اهالی زراعت و از صنایعدستی کرباس میبافند راه آنجا فرعی و دارای یک پاسگاه ژاندارمری است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 10).

خبر. [ خ َ ] (اِخ ) دهی است به شیراز و از آن ده است فضل بن حماد صاحب مسند. (از منتهی الارب ). صاحب نزهة القلوب بگاه تعیین محل «قلعه ٔ تیرخدای » از ده خبر نام میبرد بر این قرار: قلعه ٔ تیر خدای بخبر است بر کوهی در غایت بلندی و بدین سبب آنرا بدین نام خوانند. هوایش سرد است باعتدال مایل و آبش از مصانع است. (نزهة القلوب چ دبیرسیاقی ص 159). فرهنگ جغرافیایی از ذکرنام این ده ساکت است و شاید همان خفر باشد ولی یاقوت آنرا چنین می آورد: خبر شهرکی است بنزدیک شیراز و بدانجاست قبر سعید برادر حسن بن ابی الحسن بصری. به این ناحیه جماعتی از اهل فضل نسبت داده میشوند که از آن جمله اند فضل بن حماد خبری صاحب مسند کبیر که از سعیدبن ابی مریم و سعیدبن عفیره و غیر این دو حدیث کرد. ابوالعباس فضل بن یحیی بن ابراهیم خبری پسر دختر فضل بن حماد ابو حکیم است و او را کتابی بزرگ در فرائض است بنام تلخیص و تصنیف دیگری مثل آن. ابن طاهر میگوید اشتباه نشود حسن بن حسین بن علی بن محمد خبری شیرازی است و فقط به خبری ملقب است. و نیز از آنجاست عبداﷲبن ابراهیم خبری فرضی ادیب جد مادری محمدبن ناصر سلامی.

خبر. [ خ َ ] (اِخ ) یکی از دهستانهای بخش بافت شهرستان سیرجان است که در جنوب باختری بافت واقعو بحدود زیر میباشد: شمال دهستان بلورد، خاور دهستان ده سرد، جنوب دهستان ارزوئیه ، باختر دهستان علی آباد. قسمت خاوری این دهستان کوهستانی و از آن باختری آن جلگه است. هوای آن معتدل و آب آن از چشمه سارهای رودخانه ٔ خبر و محصول آن غلات و میوه است شغل اهالی زراعت و از 31 آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده که جمعیت آن 3542 تن است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8). مؤلف لغتنامه درشتی و شادابی گلابی آنجا را وصف میکند.

خبر. [ خ َ ](اِخ ) دهی است بیمن در عربستان. (از منتهی الارب ).

خبر. [ خ َ ] (اِخ ) محلی است بر شش میلی مسجد سعدبن ابی وقاص و در آن دو برکه است یکی برکه ٔ خلفا و دیگر برکه ٔ ام جعفر، عمق آنها پنجاه ذرع است ولی آب آنها کم است و در آنجا ساختمانهایی است بر کنار راه حجاج. (از معجم البلدان یاقوت حموی ).

معنی خبر به فارسی

خبر
آگاهی، حدیث، آنچه ازگفتاریاکردارکسی بگویند
۱ - ( اسم ) آگاهی اطلاع . ۲ - (اسم) مطلبی که برای آگاهی مردم گویند و نویسند.۳ - گفتار پیغمبر و امام حدیث. ۴ - سخنی که در آن احتمال صدق و کذب رود. ۵ - کلمه ایست در جمله که حالت یا صفت مبتدا را بیان کند مسند مقابل مبتدا . ۶ - اوراق نوشتنه که بچاپخانه دهند تا از روی آن حروف را بچینند و پس از تصحیح چاپ کنند .
محلی است بر شش میلی مسجد سعد بن ابی وقاص و در آن دو برکه است یکی برکه خلفا و دیگر برکه ام جعفر عمق آنها پنجاه ذرع است ولی آب آنها کم است و در آنجا ساختمانهایی است بر کنار راه حجاج .
[comment] [زبان شناسی] در ساخت اطلاع جمله، بخشی که حاوی اطلاعاتی دربارۀ مبتداست
[ گویش مازنی ] /Khaber/ خبر
خبر واحد .
سخن چینی عمل خبر بردن از جایی بجایی بجهت نمامی .
اطلاع آمدن از مطلبی آگهی بدست آمدن .
۱ - ( صفت ) آنکه خبر از کسی یا جایی آورد . ۲ - ( اسم ) گل قاصد .
سخن چینی کردن بردن خبر از مکانی بمکان دیگر بجهت نمامی .
دهی است از دهستان مهربان بخش کبودر آهنگ شهرستان همدان .
پخش شدن خبر منتشر گشتن خبر
( اسم ) نان ساج
آنکه خبر از جایی بجای دیگر برد پیغامبر .
[ گویش مازنی ] /Khaber bar/ پیام بر – خبررسان
اطلاع دادن مطلبی بگوش کسی رساندن
ده کوچکی است از دهستان خبر بخش بافت شهرستان سیرجان .
آنکه کسب اطلاع از طریق خبر می کند
در حال پرسیدن خبر در حال کسب اطلاع کردن .
خبر پرس آنکه پرسش از خبر کند
کسب اطلاع کردن از طریق خبر پرسیدن خبر .
آنکه خبر جوید آنکه پژوهش خبر کند
نام ناحیتی است بافغانستان در شانزده هزار و پانصد گزی شمال قریه مقر علاقه دهله ولایت قندهار .
کسب خبر کردن جویای خبر شدن
جوینده خبر آنکه کسب خبر کند

معنی خبر در فرهنگ معین

خبر
(خَ بَ) [ ع . ] (اِ.) ۱ - آگاهی ، اطلاع . ۲ - گفتاری که از پیامبر یا امام نقل شود.۳ - کلمه ای است در جمله که حالت یا صفت مبتداء را بیان می کند. ۴ - در صنعت چاپ مطلبی که برای حروفچینی فرستاده می شود. ۵ - اتفاق ، حادثه . ۶ - (عا.) هشیار، مطلع .
( ~ . خَ بَ) [ ازع . ] (ص مر.)۱ - مطلع ، آگاه . ۲ - خبرنگار. ۳ - پرده دار. ۴ - جاسوس . ۵ - نقیب . ۶ - فرستاده ، سفیر.

معنی خبر در فرهنگ فارسی عمید

خبر
۱. مطلبی دربارۀ یک رویداد جدید.
۲. (اسم مصدر) آگاهی.
۳. حدیث.
۴. [مجاز] حادثه، رویداد.
۵. (ادبی)= گزاره
* خبر دادن: (مصدر متعدی) اطلاع دادن.
* خبر داشتن: (مصدر لازم) اطلاع داشتن، مطلع بودن.
* خبر شدن: (مصدر لازم)
۱. باخبر شدن، آگاهی یافتن.
۲. خبر رسیدن: خبر شد به ترکان که آمد سپاه / جهان جوی کیخسرو کینه خواه (فردوسی۲: ۳/۱۳۳۰).
* خبر کردن: (مصدر متعدی)
۱. آگاه کردن.
۲. [عامیانه] دعوت کردن.
۳. [قدیمی] خبر دادن، اطلاع دادن: چو گل بر مرز کوهستان گذر کرد / نسیمش مرزبانان را خبر کرد (نظامی۲: ۱۵۵)، قناعت توانگر کند مرد را / خبر کن حریص جهانگرد را (سعدی۱: ۱۴۵).
ویژگی آن که خبر خوش می آورد، مژده دهنده.
۱. مطلع، آگاه: ای بی خبر بکوش که صاحب خبر شوی / تا راهرو نباشی کی راهبر شوی (حافظ: ۹۷۲)، از پی صاحب خبران است کار / بی خبران را چه غم روزگار (نظامی۱: ۷۵).
۲. خبرگزار، خبرنگار.

خبر در دانشنامه اسلامی

خبر
خبر به دو معنای مقابل انشاء و حدیث آمده است. از عنوان یاد شده در فقه، در بابهایی نظیر اجتهاد و تقلید، طهارت و صلات و در اصول فقه، بحث تعادل و تراجیح، سخن گفته اند.
خبر به معنای نخست در برابر انشاء به کار می رود و عبارت است از کلامی که بیانگر ثبوت چیزی برای چیزی یا سلب چیزی از چیزی دیگر باشد. از این رو، در خبر- برخلاف انشاء- احتمال صدق و کذب می رود؛ بدین معنا که در صورت مطابق بودن خبر با واقع، متصف به صدق و در صورت عدم مطابقت، متصف به کذب می شود. تفاوتهای خبر با انشاء برخی، بین خبر و انشاء چهار تفاوت ذکر کرده اند: ۱. انشاء نسبت به مدلول (معنا) خود سببیت دارد؛ اما خبر سبب مدلول خود نیست؛ بلکه حکایت کنندۀ آن است. ۲. در انشاء، مدلول تابع انشاء است، لیکن در خبر، قضیه به عکس، و خبر تابع مدلولش می باشد؛ بدین معنا که خبر تابع ثبوت مدلول خود هنگام وقوع یا عدم وقوع آن در گذشته، حال و یا آینده است. ۳. در انشاء صدق و کذب راه ندارد، اما در خبر راه دارد. ۴. در خبر، وضع اوّلی لفظ کفایت می کند، بر خلاف انشاء که گاه لفظ از وضع اوّلی به وضع ثانوی نقل پیدا می کند، مانند صیغه های عقود و ایقاعات که بر حسب وضع اوّلی برای خبر وضع شده اند، همچون «بِعْتُ» (فروختم)، «اشتَرَیتُ» (خریدم) و «زَوَّجتُ» (تزویج کردم)؛ لیکن در مقام انشاء از وضع اوّلی به وضع ثانوی (انشاء) نقل یافته اند. البته انشاء گاه به وضع اوّلی تحقق می یابد، مانند امر و نهی. انواع خبر از حیث اعتبار حجیّت خبر و ترتیب آثار بر آن بستگی به میزان وثوق و اعتبار خبر دهنده دارد که در ذیل به انواع آن می پردازیم. ← خبر دو عادل خبر دو عادل که از آن به بینّه تعبیر می شود، در همۀ موضوعات و موارد، اعم از دعاوی و مخاصماتِ مطرح در دادگاه نزد قاضی و غیر دعاوی، همچون طهارت، نجاست و اجتهاد، حجّت است؛ مگر موضوعاتی که به دلیلی خاص استثنا شده اند، مانند زنا که با شهادت چهار مرد عادل ثابت می شود. بر گستردگی حجّیت خبر دو عادل- جز موارد خاص- ادعای اجماع شده است. ← خبر یک عادل یا ثقه بنابر قول مشهور، احکام کلی شرعی با اخبار یک فرد عادل، بلکه به قول برخی، یک فرد ثقه و مورد اطمینان، هرچند غیر عادل، ثابت می شود؛ لیکن دعاوی و مخاصمات، اعم از مالی و غیر مالی و نیز حدود، با آن ثابت نمی شود. در اثبات سایر موضوعات، همچون طهارت، نجاست و اجتهاد با خبر یک فرد، اختلاف است. مشهور قائل به عدم حجیّت آن در این گونه موضوعات اند؛ مگر موضوعاتی که به دلیلی خاص استثنا شده باشند. لیکن گروهی قائل به حجیت آن در همۀ موضوعات- جز موارد استثنا شده همچون دعاوی- هستند. ← خبر صاحب ید (ذوالید) مراد از ید، استیلا و تحت تصرف داشتن است؛ خواه متعلّق استیلا عین باشد، مانند زمین، خانه و لباس، یا منفعت، از قبیل خانۀ اجاره ای، و یا حق، همچون مدارس و مساجد. در اینکه حجیّت خبر صاحب ید فراگیر است و همۀ آنچه را که استیلا بر آن امکان پذیر است در بر می گیرد، یا عام نیست و حجیت آن تنها در مواردی است که سیرۀ فعلی مستمر تا زمان معصوم علیه السّلام بر قبول گفتۀ ذی الید در آن موارد، وجود دارد، مانند طهارت و نجاست، اختلاف است. بنابر قول دوم، اخبار ذی الید از کُرّ بودن آب پذیرفته نیست؛ زیرا به دلیل عدم ابتلای همگان به آن، سیرۀ مستمری بر پذیرفتن قول ذی الید در این مورد وجود ندارد. تعارض دو خبر تعارض بین دو خبر در هر سه مورد یاد شده (بین دو بیّنه، بین دو خبر عادل یا ثقه و بین دو خبر صاحب ید) ممکن است. تعارض بین دو بیّنه، صورتهای گوناگون دارد که بر هر کدام احکامی خاص مترتب است و در عنوان بیّنه بدان اشاره رفته است. ← تعارض دو خبر از دو عادل یا ثقه تعارض دو خبر از دو عادل یا ثقه یا در نقل احکام کلی شرعی (روایات) است و یا در موضوعات. ←← تعارض در نقل احکام کلی شرعی این صورت، دارای شقوق و احکام متفاوتی است که در اصول فقه، بحث تعادل و تراجیح به آن پرداخته اند. ←← تعارض در موضوعات این صورت، بنابر قول به حجّیت خبر عادل یا ثقه در موضوعات، مانند طهارت، نجاست و اجتهاد، موجب سقوط هر دو خبر و رجوع به اصول عملی و قواعد فقهی متناسب می شود، مانند اینکه عادلی به تطهیر متنجس و عادلی دیگر به عدم تطهیر آن خبر دهد. در این صورت، هر دو خبر ساقط و به استصحاب نجاست رجوع و حکم به بقای نجاست می شود. البته برخی گفته اند: سقوط هر دو خبر در صورتی است که هر دو مستند به علم باشند؛ اما اگر یکی مستند به علم و دیگری مستند به اصل عدم باشد- مانند اینکه یکی از روی علم خبر از تطهیر متنجس بدهد و دیگری با استناد به استصحاب بقای نجاست خبر از عدم تطهیر بدهد- خبری که از روی علم داده شده مقدم بر خبر دیگر است. ← تعارض خبر دو صاحب ید حکم تعارض خبر دو صاحب ید- مانند لباس مشترک میان دو نفر- حکم صورت پیشین است. ← تعارض بینه با خبر صاحب ید در صورت تعارض بیّنه با خبرِ صاحب ید، بیّنه مقدم است. برخی، تقدیم بینه بر خبر صاحب ید را به موردی اختصاص داده اند که بیّنه مستند به علم باشد نه اصل.
خبر
خبر، اصطلاحی در علوم حدیث که در موارد فراوانی مترادف اصطلاح حدیث است، ولی برخی خبر را دارای معنایی عام تر دانسته و به هر گزارش تاریخی می گویند؛ چه کلامی از معصومان باشد و چه نقل تاریخ یا کلام غیرمعصوم.
خبر، در زبان عربی از باب فَعَلَ یفْعُلُ است و هم معنا و مترادف با «نبأ» و «علم» به کار رفته و در زبان فارسی به معنای «دانستن» است. گاه برای اثبات هم معنایی نبأ و خبر، به آیه «نَبّأنی العلیمُ الخبیر» استناد شده، اما راغب اصفهانی بر آن است که نبأ، در واقع خبر دادن از امور عظیم است.
در علوم ادبی و اسلامی، واژه خبر به معنای تاریخ و اطلاعات تاریخی، و حتی گردآوری اسطوره های تاریخی به کار می رود. خبر در علم نحو (ادبیات عرب) در مقابل «مبتدا»، و در کلام و فقه و اصول، در برابر «انشاء» است.
خبر
معنی خَبَرٍ: علم (وعلم به معني تشخيص و تميز دادن) -خبر
معنی نَبَّأَتْ: خبر داد - با خبر کرد
معنی نُنَبِّئُکُمْ: شما را خبر بدهيم - شما را خبر مي دهيم
معنی نَبَّأَنَا: ما را خبر دار کرد - ما را با خبر کرد
معنی نَبَّأَنِيَ: من را خبر دار کرد - من را با خبر کرد
معنی نَبَّأَهَا: آن زن را خبر دار کرد - آن زن را با خبر کرد
معنی أَرَأَيْتُم: به من خبر دهيد
معنی أَنبَأَکَ: به تو خبر داد
معنی لَمْ يُنَبَّأْ: خبر داده نشد و نمی شود
معنی نُنَبِّئُهُم: آنان را خبر مي دهيم
معنی نَبِّئْ: خبر بده
معنی نَّبَإِیْ: خبر- سرگذشت
تکرار در قرآن: ۵۲(بار)
واژه خبر ممکن است در معانی ذیل به کار رفته باشد: • خبر (علوم حدیث)، خبر به معنای گزارش از واقعه ها و حادثه ها و در برخی موارد مترادف حدیث• خبر (فقه و اصول)، به کار رفته در دو معنای مقابل انشاء و حدیث و دارای کاربردها مختلف در ابواب فقهی و بحث های اصول فقه
...
خبر، الفاظ حکایت کننده از سنّت معصوم علیه السّلام یا نفس سنّت محکیّ است.
خبر، مقابل انشا بوده و در لغت به معنای قولی است که احتمال صدق و کذب آن وجود دارد و در اصطلاح اصولیون، به آن دسته از کلام غیر معصوم گفته می شود که از قول، فعل یا تقریر معصوم علیه السّلام حکایت می کند. به بیان دیگر، نقل و حکایت کردن سنت معصوم علیه السّلام را روایت، حدیث و یا خبر می گویند.
اعتقاد سنی در مورد خبر
اهل سنت اعتقاد دارند خبر یا حدیث، به سخنانی می گویند که به پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم نسبت داده می شود؛ در مقابل قرآن که کلام خدا است.
اطلاق خبر بر کلام معصوم و غیر معصوم
گاهی خبر یا حدیث، هم به سخنان معصوم علیه السّلام (محکی) و هم به سخنان غیر معصوم که از سنت معصوم علیه السّلام حکایت دارد (حاکی) اطلاق می شود.
نکته اول
...
پس از قرآن کریم یکی از منابع مهم دین مبین اسلام، سنت است که تبیین و تفسیر آیات قرآن را عهده دار است. تعابیر «حدیث»، «روایت»، «سنت»، «خبر» و «اثر» هرکدام نشانگر اقوال و آثار برجای مانده از پیامبر اکرم(ص) و ائمه اطهار(ع) است.
خبر در لغت به کلامی می گویند که حکایتگر واقعه ای خارجی بوده و در ذات خود محتمل صدق و کذب باشد. اما در اصطلاح میان محدثان سه دیدگاه وجود دارد: 1. عموم محدثان خبر را مرادف حدیث دانسته اند. 2. برخی خبر را اعم از حدیث دانسته اند به این معنا که خبر گفتار هر انسانی را در بر می گیرد، اما حدیث تنها منحصر به گفتاری است که از پیامبر(ص)، اهل بیت(ع) و صحابه صادر شده است. 3. برخی نیز رابطه حدیث و خبر را متباین می دانند و می گویند: خبر به گزارش های تاریخی اعم از امت های پیشین یا امت اسلامی اطلاق می شود، اما حدیث مختص گفتاری است که از معصومان(ع)، صحابه، و تابعان نقل شده باشد. اما آنچه صحیح به نظر می رسد همان دیدگاه نخست است؛ زیرا در اصطلاح محدثان و کارکرد رایج روایات، حدیث به جای خبر و به عکس استفاده می شود. افزون بر این، کلمه حدیث در علم اصول و خصوصاً اصطلاحاتی نظیر خبر واحد و خبر متواتر مترادف با همان حدیث به کار رفته است. نیز در قرون اخیر به کسانی که نسبت به اخبار و روایات معصومین تقیّد نشان می دهند، «اخباری» گفته شده است.
تبیان زنجان . المعجم الوسیط، ج 1، ص 215. . آشنایی با علوم حدیث، علی نصیری، ص 27 و 28. . بنگرید به: اصول فقه، محمدرضا مظفر، ج 2، ص 2. . تلخیص مقباس الهدایه، علی اکبر غفاری، ص 12؛ به نقل از: تاریخ عمومی حدیث، همان.
گزارش از واقعه ها و حادثه ها را خبر گویند. خبر، عبارت است از گزارش هر آنچه بشود آن را گزارش کرد.
خلیل بن احمد فراهیدی می گوید: خبر، گزارش است؛ که به اخبار جمع بسته می شود.زبیدی نوشته است: عالمان لغت و اصطلاح گفته اند خبر در لغت و اصطلاح، چیزی است که از دیگران نقل می شود و ادیبان بر آن افزوده اند که خبر، آن است که ذاتاً احتمال صدق و کذب دارد. امّا توان گفت که تعریف زبیدی چندان دقیق نیست، و چنان نیست که «خبر»، ویژه گزارش از غیر باشد. بلکه عرفاً و لغةً، به آنچه گزارشگر از خود گزارش می دهد نیز خبر اطلاق می شود؛ چون «اخبار» به معنای «اعلام» است، و ازاین روی «عالم» را «خبیر» گفته اند. پس هر کس دیگری را از چیزی بیاگاهاند، او را خبر داده است، چه از خود و چه از دیگری(گاهی «خبر» را در مقابل «انشاء» استعمال می کنند. شهید ثانی (رضوان الله علیه) نیز در آغاز بحث، خبر را بدان معنی به تفصیل آورده است. باید بگوییم که این معنا، یکسر از موضوع بحث خارج است و ما بدان نمی پردازیم. )
فرق خبر و حدیث
اکنون بنگریم خبر به معنای «گزارش» با حدیث چه ارتباطی دارد. پیش تر از شهید ثانی نقل کردیم که آن دو را مترادف دانسته بود. کسان دیگری از محدثان نیز بر این ترادف تصریح کرده اند.ابن حجر می گوید: نزد عالمان فن حدیث، خبر و حدیث مترادف هستند.برخی از پژوهشیان معاصر نیز بدین معنی تصریح کرده اند: خبر در اصطلاح محدثان با حدیث یکسان است؛ گو اینکه در موارد بسیاری در علوم دیگر، از خبر، معنی مقابل با انشاء مراد می شود. توصیف محدثان به «اخباری» نیز به معنای اوّل است یعنی کسانی که باخبر و حدیث درآمیخته اند و آن را چونان شغلی برخود در زندگی برگزیده اند. اکنون اندکی در آنچه آوردیم دقت کنیم. حقیقت آن است که خبر و حدیث، به لحاظ لغوی و استعمال عمومی، تفاوت بنیادی باهم ندارند. ابوالبقاء ایوبّ بن موسی حسینی می نویسد: حدیث، اسم است از «تحدیث» که به معنای «اِخبار» بوده است، سپس به گزارش قول، فعل و تقریر منسوب به پیامبر (صلی الله علیه وآله) اطلاق شد. چنانکه پیش تر آوردیم، این معنا در ادب جاهلی کاملاً شناخته بود؛ آنان به «روزهای مشهور»، «الاحادیث» اطلاق می کردند، و گزارشگران حوادث و وقایع تاریخی را «اخباریون» می گفتند. علّامه شیخ عبدالنّبی کاظمی می نویسد: پیشینیان اهل حدیث ـ شیعی و سنی ـ بر اهل تاریخ و همه کسانی که چونان آنان اخبار را جمع می کردند، بدون توجه به چگونگی گزارش ها، اخباری می گفتند. آنچه این مطلب را استوار می دارد این است که ابتدا آنچه به نگارش در می آمده است بیشتر سیره پیامبر بوده است. نگاه تاریخی به سیر «تدوین» در تاریخ اسلام این نکته را به روشنی می نمایاند که رشته های نگارش ها کم کم اندکی از هم جدا شد و محدثان، بعدها عنوان مستقل پیدا کردند؛ ازاین رو این دو بدین سان تعریف شدند که:حدیث آن چیزی است که از معصوم ـ پیامبر و امام ـ نقل شود و خبر آن است که، از غیر آنان گزارش شود.و یا گفتند: حدیث، آن است که از معصوم نقل شود و خبر، اعم از آن است، بنابراین هر خبری را حدیث می گویند و نه به عکس. که روشن است این تعریف ها را محدثان در قرن های واپسین، بیشتر برای توضیح این جریان ها و چگونگی شکل گیری این عناوین و تعریف ها به کار برده اند. بااین همه، روشن است که محدثان بر «حدیث» و «احادیث»، فراوان «خبر» و «اخبار» اطلاق می کردند و بر عناوین آثار مدوّن خود که مشتمل بر احادیث بوده است این واژه را می نهادند. نمونه هایی چون «شرح الاخبار» قاضی نعمان (م ۳۷۶)، «الاستبصار فیما اختلف من الاخبار» محمد بن الحسن طوسی (شیخ الطائفه)، «جامع الاخبار» محمد بن محمد سبزواری (م قرن ۷)، «ملاذ الاخیار فی شرح تهذیب الاخبار» علّامه مجلسی و... نشانگر این حقیقت است.این را نیز بیفزاییم که اکنون قرن هاست که «اخباری» در مقابل «اصولی» نمایانگر دو جریان شناخت در فرهنگ اسلامی و چگونگی نگاه به منابع فکر اسلامی است. روشن است که گستردگی استعمال این دو واژه بر این دو جریان، پس از قرن یازدهم است؛ امّا برخی عالمان، با اسناد به بعضی نصوص نقل شده از سده های پیشین، احتمال داده اند که پیشینه این دو اصطلاح، دست کم تا زمان علّامه حلّی (رحمة الله علیه) می رسد. این مطلب را از عبارت ذیل استظهار کرده اند: امّا الامامیة فالاخباریون منهم لم یعولوا فی اصول الدین و فروعه الّا علی اخبار الاحاد المرویّة عن الائمة (علیه السلام)، والاصولیون منهم کابی جعفر الطوسی و غیره.
خبر به دو معنای مقابل انشاء و حدیث آمده است. از عنوان یاد شده در فقه، در بابهایی نظیر اجتهاد و تقلید، طهارت و صلات و در اصول فقه، بحث تعادل و تراجیح، سخن گفته اند.
خبر به معنای نخست در برابر انشاء به کار می رود و عبارت است از کلامی که بیانگر ثبوت چیزی برای چیزی یا سلب چیزی از چیزی دیگر باشد. از این رو، در خبر- برخلاف انشاء- احتمال صدق و کذب می رود؛ بدین معنا که در صورت مطابق بودن خبر با واقع، متصف به صدق و در صورت عدم مطابقت، متصف به کذب می شود.

تفاوتهای خبر با انشاء
برخی، بین خبر و انشاء چهار تفاوت ذکر کرده اند:
۱. انشاء نسبت به مدلول (معنا) خود سببیت دارد؛ اما خبر سبب مدلول خود نیست؛ بلکه حکایت کنندۀ آن است.
۲. در انشاء، مدلول تابع انشاء است، لیکن در خبر، قضیه به عکس، و خبر تابع مدلولش می باشد؛ بدین معنا که خبر تابع ثبوت مدلول خود هنگام وقوع یا عدم وقوع آن در گذشته، حال و یا آینده است.
۳. در انشاء صدق و کذب راه ندارد، اما در خبر راه دارد.
۴. در خبر، وضع اوّلی لفظ کفایت می کند، بر خلاف انشاء که گاه لفظ از وضع اوّلی به وضع ثانوی نقل پیدا می کند، مانند صیغه های عقود و ایقاعات که بر حسب وضع اوّلی برای خبر وضع شده اند، همچون «بِعْتُ» (فروختم)، «اشتَرَیتُ» (خریدم) و «زَوَّجتُ» (تزویج کردم)؛ لیکن در مقام انشاء از وضع اوّلی به وضع ثانوی (انشاء) نقل یافته اند. البته انشاء گاه به وضع اوّلی تحقق می یابد، مانند امر و نهی.

انواع خبر از حیث اعتبار
حجیّت خبر و ترتیب آثار بر آن بستگی به میزان وثوق و اعتبار خبر دهنده دارد که در ذیل به انواع آن می پردازیم.

← خبر دو عادل
...
اخبار غیبی خدا، گزارشهایی است که خداوند از حوادث گذشته و یا آینده داده و این گزارشها از نظرها پنهان بوده است که یکی از آنها خبر اذیت کردن اهل کتاب بوده است.
خداوند، درباره اذیت شدن مسلمانان از جانب اهل کتاب پیشگویی کرده بوده است.«کنتم خیر امة اخرجت للناس تامرون بالمعروف وتنهون عن المنکر وتؤمنون بالله ولو ءامن اهل الکتـب لکان خیرا لهم منهم المؤمنون واکثرهم الفـسقون• لن یضروکم الا اذی وان یقـتلوکم یولوکم الادبار ثم لا ینصرون؛ شما بهترین امتی هستید که برای مردم پدیدار شده اید: به کار پسندیده فرمان می دهید، و از کار ناپسند بازمی دارید، و به خدا ایمان دارید. و اگر اهل کتاب ایمان آورده بودند قطعاً برایشان بهتر بود؛ برخی از آنان مؤمنند و(لی ) بیشترشان نافرمانند.• جز آزاری (اندک ) هرگز به شما زیانی نخواهند رسانید؛ و اگر با شما بجنگند، به شما پشت نمایند، سپس یاری نیابند».طولی نکشید که این سه وعده و بشارت آسمانی در زمان خود پیامبر اسلام (صلی اللّه علیه و آله) تحقق یافت، و مخصوصا یهود حجاز (بنی قریظه و بنی نضیر و بنی قینقاع و یهود خیبر و بنی المصطلق) پس از تحریکات فراوان بر ضد اسلام، در میدانهای مختلف جنگ با آنها روبرو شدند، و سرانجام همگی شکست خورده و متواری گشتند. «لتبلون فی امولکم وانفسکم ولتسمعن من الذین اوتوا الکتـب من قبلکم... اذی کثیرا...؛ قطعاً در مالها و جانهایتان آزموده خواهید شد، و از کسانی که پیش از شما به آنان کتاب داده شده و (نیز) از کسانی که به شرک گراییده اند، (سخنان دل ) آزار بسیاری خواهید شنید، و(لی ) اگر صبر کنید و پرهیزگاری نمایید، این (ایستادگی ) حاکی از عزم استوار (شما) در کارهاست».
پیشگویی از ناتوانی اهل کتاب
خدا، از ناتوانی اهل کتاب، در ضرر رساندن به مسلمانان، به جز آزاری اندک در قرآن خبر داده است.«کنتم خیر امة اخرجت للناس تامرون بالمعروف وتنهون عن المنکر وتؤمنون بالله ولو ءامن اهل الکتـب لکان خیرا لهم منهم المؤمنون واکثرهم الفـسقون• لن یضروکم الا اذی وان یقـتلوکم یولوکم الادبار ثم لا ینصرون؛ شما بهترین امتی هستید که برای مردم پدیدار شده اید: به کار پسندیده فرمان می دهید، و از کار ناپسند بازمی دارید، و به خدا ایمان دارید. و اگر اهل کتاب ایمان آورده بودند قطعاً برایشان بهتر بود؛ برخی از آنان مؤمنند و(لی ) بیشترشان نافرمانند.• جز آزاری (اندک ) هرگز به شما زیانی نخواهند رسانید؛ و اگر با شما بجنگند، به شما پشت نمایند، سپس یاری نیابند».
← شان نزول
 ۱. ↑ آل عمران/سوره۳، آیه۱۱۰.    
...
اخبار غیبی خدا، گزارشهایی است که خداوند از حوادث گذشته و یا آینده داده و این گزارشها از نظرها پنهان بوده است که یکی از آن اخبار خبر اذیت شدن مسلمانان توسط مشرکین بوده است.
خبر غیبی خداوند، درباره اذیت شدن فراوان مسلمانان، از سوی مشرکان در قرآن آمده که یکی از اخبار غیبی خداوند ذکر شده است.«لتبلون فی امولکم وانفسکم ولتسمعن من الذین اوتوا الکتـب من قبلکم ومن الذین اشرکوا اذی کثیرا...؛ قطعاً در مالها و جانهایتان آزموده خواهید شد، و از کسانی که پیش از شما به آنان کتاب داده شده و (نیز) از کسانی که به شرک گراییده اند، (سخنان دل ) آزار بسیاری خواهید شنید، و(لی ) اگر صبر کنید و پرهیزگاری نمایید، این (ایستادگی ) حاکی از عزم استوار (شما) در کارهاست».کلمه (ابلا) که مصدر فعل مجهول (تبلوون) است به معنای آزمایش است خدای تعالی بعد از آنکه جاری شدن سنت بلا و ابلا را بر مؤمنین ذکر کرد و بعد از آنکه گفتار یهود را که می توانست باعث سستی عزم مؤمنین شود خاطر نشان ساخت اینک در این آیه به ایشان خبر می دهد به اینکه این بلای الهی و این سخنان دردآور اهل کتاب و مشرکین در باره مؤمنین تکرار خواهد شد و بزودی مؤمنین با این سخنان بسیار روبرو می شوند تا جائی که گوششان پر شود پس بر مؤ منین است که در برابر آن بلای الهی و این گونه سخنان اهل کتاب و مشرکین صبر کنند و تقوا پیشه سازند تا خدای تعالی از لغزش و سستی حفظشان فرماید و همچنان دارای عزم و اراده بمانند و این خود اخبار قبل از وقوع است تا استعداد و نیروی خود را برای بر خورد با آن آماده سازند و روغن آن را بر تن خود بمالند.
← شان نزول
 ۱. ↑ ال عمران/سوره۳، آیه۱۸۶.    
فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، برگرفته از مقاله «خبر اذیت های مشرکین»    
...
اخبار غیبی خدا، گزارشهایی است که خداوند از حوادث گذشته و یا آینده داده و این گزارشها از نظرها پنهان بوده است که یکی از آن اخبار خبر اسلام آوردن ایرانیان بوده است.
خبر غیبی خداوند، درباره روی آوردن ایرانیان به اسلام در قرآن بیان شده است.«یـایها الذین ءامنوا من یرتد منکم عن دینه فسوف یاتی الله بقوم یحبهم ویحبونه اذلة علی المؤمنین اعزة علی الکـفرین یجـهدون فی سبیل الله ولا یخافون لومة لائم ذلک فضل الله یؤتیه من یشاء والله وسع علیم؛ ای کسانی که ایمان آورده اید، هر کس از شما از دین خود برگردد، به زودی خدا گروهی (دیگر) را می آورد که آنان را دوست می دارد و آنان (نیز) او را دوست دارند. (اینان ) با مؤمنان، فروتن، (و) بر کافران سرفرازند. در راه خدا جهاد می کنند و از سرزنش هیچ ملامتگری نمی ترسند. این فضل خداست. آن را به هر که بخواهد می دهد، و خدا گشایشگر داناست».
← منظور از قوم
 ۱. ↑ مائده/سوره۵، آیه۵۴.    
فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، برگرفته از مقاله «خبر اسلام ایرانیان»    
...
اخبار غیبی خدا، گزارشهایی است که خداوند از حوادث گذشته و یا آینده داده و این گزارشها از نظرها پنهان بوده است که یکی از این اخبار غیبی خبر اسلام آوردن عجمها بوده است.
خبر غیبی خدا، درباره روی آوردن غیر عربها به اسلام در قرآن بیان شده است.هو الذی بعث فی الامیین رسولا منهم یتلوا علیهم ءایـته... • وءاخرین منهم لما یلحقوا بهم وهو العزیز الحکیم؛ اوست آن کس که در میان بی سوادان فرستاده ای از خودشان برانگیخت، تا آیات او را بر آنان بخواند و پاکشان گرداند و کتاب و حکمت بدیشان بیاموزد، و (آنان ) قطعاً پیش از آن در گمراهی آشکاری بودند.• و (نیز بر جماعتهایی ) دیگر از ایشان که هنوز به آنها نپیوسته اند. و اوست ارجمند سنجیده کار».(مطلب یاد شده با ملاحظه واژه «لما یلحقوا» که شامل عجمها می شود، استفاده شده است.)
← اسلام غیر عربها
 ۱. ↑ جمعه/سوره۶۲، آیه۲.    
فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، برگرفته از مقاله «خبر اسلام عجم ها»    
...
اخبار غیبی خدا، گزارشهایی است که خداوند از حوادث گذشته و یا آینده داده و این گزارشها از نظرها پنهان بوده است که یکی از این اخبار غیبی خبر از ایمان و نفاق مردم بوده است.
خبر دادن غیبی خداوند، از ایمان و نفاق مردم و آگاه نمودن رسولان خود، از این امر، یکی از اخبار غیبی خداوند ذکر شده است.«ما کان الله لیذر المؤمنین علی ما انتم علیه حتی یمیز الخبیث من الطیب وما کان الله لیطلعکم علی الغیب ولـکن الله یجتبی من رسله من یشاء فـامنوا بالله ورسله وان تؤمنوا وتتقوا فلکم اجر عظیم؛ خدا بر آن نیست که مؤمنان را به این (حالی ) که شما بر آن هستید، واگذارد، تا آنکه پلید را از پاک جدا کند. و خدا بر آن نیست که شما را از غیب آگاه گرداند، ولی خدا از میان فرستادگانش هر که را بخواهد برمی گزیند. پس، به خدا و پیامبرانش ایمان بیاورید؛ و اگر بگروید و پرهیزگاری کنید، برای شما پاداشی بزرگ خواهد بود».
← آگاه کردن مردم
 ۱. ↑ آل عمران/سوره۳، آیه۱۷۹.    
فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، برگرفته از مقاله «خبر ایمان و نفاق مردم»    
...
از گونه های مجاز لغوی ، استعمال طلب به جای خبر است.
آوردن صیغه طلب به جای صیغه خبر، مجاز لغوی به شمار می آید؛ مانند:۱. (... فلیمدد له الرحمن مدا...)؛ «(خدای) رحمان به او تا زمانی مهلت می دهد». در این آیه شریفه، «فلیمدد» خبری است که به شکل امر آمده و به معنای «یمد» است.۲. (... اتبعوا سبیلنا ولنحمل خطایاکم...)؛ «راه ما را پیروی کنید و گناهانتان به گردن ما». در این آیه نیز «لنحمل» طلب است که به معنای خبر یعنی «نحمل» و «نحن حاملون» آمده است.
جبران ضعف سند یا دلالت روایت با شهرت را اِنجبار خبر می گویند و از آن در اصول فقه، باب تعادل و تراجیح سخن رفته است
مشهور فقیهان برآنند که عمل مشهور بر طبق روایتی که سند آن ضعیف است (شهرت عملی)ضعف سند را جبران می‏کند. بنابراین، می‏توان به آن روایت عمل کرد؛ همان گونه که اعراض عملی مشهور از یک روایت، هرچند سند آن صحیح باشد موجب ضعف آن می‏گردد؛ زیرا ملاک حجیت خبر، اطمینان و وثوق به صدور آن از معصوم علیه السّلام است که با مطابقت شهرت با آن روایت حاصل می‏شود.
شرایط تقویت روایت با شهرت
یک.شهرت در بین قدما که نزدیک به زمان معصومان علیهم السّلام بوده‏اند، حاصل شده باشد.
دو.استناد مشهور به آن روایت، در عملشان محرز باشد
در اینکه مطابقت مضمون روایت با فتوای مشهور، هرچند استنادشان به روایت محرز نباشد موجب جبران ضعف سند می‏گردد یا نه اختلاف است.
انجبار ضعف دلالت
در اینکه عمل فقها به روایتی که دلالت آن بر حکم مورد فتوا ضعیف است تقویت دلالت آن روایت به شمار می‏رود یا نه، محلّ بحث و اشکال است.


اولین نمونه های تاریخ نگاری در اسلام ، آثاری است که بر محور شرح سیره و زندگانی پیامبر اسلام تألیف گردیده و در تدوین آن اصول علم حدیث رعایت شده است.
تاریخ نگاری بر اساس سیره و زندگانی پیامبر اسلام ــ که تا مدت ها اصالت و تأثیر خود را حفظ کرد ــ در شکل خاصی به نام « خبر » یا « اَخبار » جای می گیرد و مؤلفانی را که به این شیوه تألیف کرده اند، « اَخباری » می خوانند.
← عناوین
در قرن اول هر شهر گرایش سیاسی و مذهبی خاصی داشت؛ مردم شام تا مدت ها تمایلات اموی داشتند، کوفه گرایش های شیعی را در خود پرورد، بصره به دلیل رقابت با کوفه و به سبب شرکت در جنگ جمل گرایش عثمانی داشت، اهالی مکه و مدینه نیز طرفدار دو خلیفه اول بودند.از آن جا که پس از رحلت پیامبر بعضی صحابه به شهرها مهاجرت کردند، به تدریج مکتب حدیثی خاصی در هر شهر پدید آمد که ویژگی آن بسته به عقیده صحابیانی بود که در آن جا سکونت و نفوذ داشتند.
مکتب حدیثی مدینه
مکتب حدیثی مدینه را باید نخستین مکتب تاریخ نگاری، یعنی سیره نویسی در شکل مغازی ، به شمار آورد. اکثر عالمان نام دار سیره از تابعان و اهل مدینه بودند.
محدثان نسل اول
...
تواتر عبارت است از اخبار جمعی که- به لحاظ امتناع توافق آنان به طور عادت بر کذب- موجب اطمینان به درستی خبر گردد.از این عنوان در اصول فقه، در مباحث حجّت سخن رفته است.درباره این اصطلاح در علوم حدیث نیز بحث می شود.
تواتر عبارت است از اخبار جمعی که- به لحاظ امتناع توافق آنان به طور عادت بر کذب - موجب اطمینان به درستی خبر گردد.
معنای تواتر در لغت
این کلمه، مشتق از «و ـ ت ـ ر» (واژه وِتر/ وَتْر به معنای «فرد»)، به معنای در پی هم آمدن و پیاپی شدن است.
موارد استفاده واژه تواتر
این واژه و واژه هم ارز آن (مواتره) در جایی به کار می رود که افراد یک چیز (جمع فرد) یکی پس از دیگری، نه پیوسته بلکه با اندکی فاصله ( فَترة )، پدیدار شوند.
کاربرد تواتر در علم عروض
...


خبر در دانشنامه ویکی پدیا

خبر
اخبار جمع واژه خبر است. همچنین مطالبی که برای آگاهی مردم می گویند و می نویسند که می تواند به شکل اینترنتی منتشر شود (مانند گوگل نیوز) یا به شکل کاغذی که به آن روزنامه(یا هفته نامه و ماه نامه بستگی به بسامد انتشار دارد) گویند (مثلاً واشنگتن پست یا گاردین یا همشهری) و یا به شکل تلویزیونی که به آن شبکه خبری گویند (مانند بی بی سی یا شبکه خبر).
خبر (شهر) (به عربی: مدینة الخبر)، شهری بندری در کشور پادشاهی عربستان سعودی واقع در شبه جزیره عربستان.
اخبار (به انگلیسی: News)، اعلام و گزارش واقعیت های اتفاق افتاده است. هر خبر برای بیان باید دارای یک یا چند ارزش خبری برای مخاطب خود باشد.
خبر (دستور زبان)
حدیث یا روایت
مختصات: ۲۸°۴۸′۵۵″ شمالی ۵۶°۱۹′۵۱″ شرقی / ۲۸.۸۱۵۲۸° شمالی ۵۶.۳۳۰۸۳° شرقی / 28.81528; 56.33083
خبر (بافت)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است.
خُبر شهریست مدرن و نفت خیز، ودر نزدیکی دمام و نزدیکترین شهر عربستان سعودی به کشور بحرین است، و در کرانهٔ خلیج فارس واقع شده است. «شهر خبر» از شهرهای خواهر دمام و ظهران می باشد. دارای بندرگاه مهمی است که از آن کالاهای تجارتی به سوی کشور بحرین و سایر کشورهای منطقه برده می شود، همچنین شهر خبر دارای بازارهای گوناگون، وتجارت کالاهای مختلف است.
خبر آنلاین یک وب گاه خبری است که کار خود را از سال ۱۳۸۷ شروع کرده است، اخبار منتشر شده در «خبرآنلاین» به صورت روزنامه ای با عنوان خبر نیز منتشر می شد اما چاپ این روزنامه در سال ۱۳۹۰ متوقف شد.
خبرآنلاین که کار خود را از سال 1387 شروع کرده است تلاش دارد آخرین تحلیل ها و گزارش ها از مهم ترین اتفاقات روز ایران و جهان را به صورت آنلاین در اختیار مخاطبان خود قرار دهد.
مشی رسانه ای این سایت، تحلیلی - خبری خواهد بود و اعضای تحریریه این مجموعه می کوشند از قالب ظاهری خبرها فراتر رفته و به زوایای پنهان و آشکار حوادث سرک بکشند و با کندوکاو بیشتر، ناگفته ها و وجوه نامکشوف وقایع و حوادث را بیابند.
این مجموعه رسانه ای خود را در امر اطلاع رسانی مستقل می داند و در چارچوب قوانین نظام جمهوری اسلامی و تعهد به آرمان های انقلاب اسلامی و امام راحل و شهیدان انقلاب، از درغلتیدن به تمایلات حزبی و جناحی پرهیز دارد.
این مجموعه اما نقد و تحلیل کارشناسانه دستگاه ها، عملکرد مسئولان و احزاب را وظیفه ذاتی خود می پندارد و آن را با هدف ارتقای دانایی جامعه، حق پرسشگری شهروندان و وظیفه پاسخگویی مسئولان با جدیت دنبال می کند.
تحریریه خبرآنلاین همچنین با بهره مندی از همکاران حرفه ای و با سابقه می کوشد عرصه های جدیدی در اطلاع رسانی بهنگام و شفاف بجوید و بگشاید.
صورت بندی تحریریه به شرح زیر است:
صاحب امتیاز و مدیر مسئول: علیرضا معزی
سردبیری: محمد مهاجری، حسن لاسجردی، مریم صدرالادبایی
سردبیر تصویری:محمود ظهیرالدینی
دفتر پایش: سید هادی فیاضی
خبر جنوب یک روزنامه محلی چاپ شیراز و وابسته به گروه رسانه ای خبر است که در استان فارس و استان بوشهر توزیع می شود.
این روزنامه با مدیریت حسین واحدی پور از ۱ مهر ۱۳۵۸ تاکنون بی وقفه منتشر می شود و با حدود ۵۰٬۰۰۰ نسخه، پس از خراسان (چاپ مشهد) دومین روزنامه پرتیراژ ایران چاپ خارج از تهران است.
مطالب این روزنامه، با تمرکز بر خبر (و نه تحلیل خبری) است و خبرهای محلی و سراسری را پوشش می دهد. خبر جنوب دارای ضمیمه نیازمندی های محلی است که حجم آن حدوداً یک سوم تا یک چهارم روزنامه است. این روزنامه همچنین یک ضمیمه ورزشی دارد که اخبار ورزشی محلی را مفصلاً منعکس می کند.
فروش خبر جنوب بدون نسخه برگشتی است و دکه ها این روزنامه را پیش خرید می کنند. روزنامه خبر جنوب همچنین از بیشترین یارانه های دولتی در سال های گذشته برخوردار بوده و در سه ماهه نخست سال ۹۳ این روزنامه مبلغ ۴۸۰ میلیون و یکصد هزار تومان یارانه دریافت کرده است.
خبر خاصی نیست فیلمی به کارگردانی مصطفی شایسته، تهیه کنندگی مرتضی شایسته و نویسندگی نازنین لیقوانی محصول سال ۱۳۹۳ است.
«خبر خوب» (انگلیسی: Good News) یک فیلم موزیکال محصول سال ۱۹۳۰ و به کارگردانی نیک گرایند می باشد. این فیلم بر پایه نمایشی با همین نام ساخته شده است. بسی لاو، کلیف ادواردز و پنی سینگلتون از بازیگران این فیلم هستند. از این فیلم هیچ اثری باقی نمانده است.
اسکوپ یا خبر داغ (به انگلیسی: Scoop) یک فیلم کمدی رمانتیک و معمایی جنایی با بازی هیو جکمن و اسکارلت جوهانسون و با کارگردانی و بازیگری وودی الن و محصول سال ۲۰۰۶ است.
خبر و تفسیر روز (انگلیسی: Daily News and Analysis) نام یک روزنامهٔ هندی است که از سال ۲۰۰۵ میلادی، به زبان انگلیسی در شهرهای بمبئی، احمدآباد، پونه، جایپور، بنگلور و ایندور منشتر و عرضه می شود.
این روزنامه، نخستین روزنامه ای در کشور هند است که به صورت تمام رنگی انتشار می یابد و مالک آن «شرکت رسانه ای دیلیجنت» است و هدفش نیز، مخاطب قرار دادن نسلِ جوان است.
خبر واحد نوعی حدیث است که سلسله راویان آن به تواتر نرسیده و نمی توان بر صحت آن یقین داشت. هر حدیثی که خبر متواتر نباشد خبر واحد است، هر چند سلسله راویان آن بیش از یکی باشد.
قریب به اتفاق احادیث در سنت اسلامی از نوع خبر واحد است. میزان اعتبار خبر واحد بستگی به استحکام سلسله راویانش دارد. مشخص بودن نام و نشان افرادی که حدیث را نقل کرده اند، از گوینده (که ممکن است محمد، صحابه یا امامان شیعه باشد) تا نویسنده ای که آن را در کتاب خویش آورده و علم به عدالت آن ها بر اعتبار خبر واحد می افزاید. همچنین قرائنی که احتمال یا اطمینان بر درستی مضمون حدیث را سبب گردد مانند شهرت و مقبولیت حدیث دیگر عامل مهم در اعتبار بخشی به خبر واحد است.
خبر ورزشی یک روزنامه ورزشی چاپ تهران و وابسته به گروه رسانه ای خبر است. این روزنامه در سال ۱۳۷۶ توسط حسین واحدی پور و ناصر احمدپور پایه ریزی شد و تاکنون بیش از 5400 شماره منتشر شده است. خبر ورزشی در سال ۱۳۸۷ حدود ۳۰۰ نفر پرسنل داشت. در رتبه بندی روزنامه های ایران بر پایه عملکردشان در بازهٔ نیمه دوم ۱۳۹۴ توسط وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی؛ خبر ورزشی با ۷۹٬۳۶ امتیاز، رتبهٔ پنجم را داشت.
اتاق خبر به مکان و مرکزی گفته می شود که در آن خبرنگارها-گزارشگرها، ویراستارها و تهیه کننده های تلویزیونی به همراه دیگر کارکنان مشغول به دریافت خبر برای نشر در روزنامهها، روزنامه های آنلاین و مجلهها و یا برای پخش در رادیو و یا تلویزیون می باشند.
بخش خبر یکی از بخش های شهرستان بافت در استان کرمان ایران است.
مختصات: ۲۶°۱۵′۳۹.۹۲″ شمالی ۵۰°۱۲′۲۲.۴۳″ شرقی / ۲۶.۲۶۱۰۸۸۹° شمالی ۵۰.۲۰۶۲۳۰۶° شرقی / 26.2610889; 50.2062306
در ۲۵ ژوئن سال ۱۹۹۶ میلادی (۴ تیر ۱۳۷۵ خورشیدی) بر اثر انفجار یک کامیون بمب گذاری شده در پایگاه نیروهای آمریکایی در شهر خُبَر عربستان، ۱۹ سرباز آمریکایی کشته و حدود ۴۰۰ تن زخمی شدند. در ابتدا اف بی آی ایران را مسئول این بمب گذاری دانست؛ امّا ویلیام پری، وزیر دفاع آمریکا در زمان بیل کلینتون، در سال ۲۰۰۷ اعلام کرد به این نتیجه رسیده اند که بمب گذاری کار القاعده بوده و نه ایران. وی هم چنین از برنامه هایی برای حمله به ایران در صورت اثبات دست داشتن ایران در این بمب گذاری خبر داد.
پارک ملی خبر یک منطقه حفاظت شده در شهرستان بافت استان کرمان است که ۱۴۹ هزار و ۹۸۳ هکتار وسعت دارد. پارک بدلیل دارا بودن تنوع زیستی ناشی از وجود ارتفاعات، دشتهای متعدد، حوزه های آبخیز متنوع، در استان و کشور کم نظیر است.
تِ رِتِ خبر شبکه خبری ۲۴ ساعته وابسته به سازمان رادیو و تلویزیون ترکیه است که در دهم مارس سال ۲۰۱۰ آغاز به کار کرده است.
دانشکده خبر تنها مرکز تخصصی در حوزه خبر و رسانه در خاورمیانه است که در سال ۱۳۷۶ تأسیس شده و امکان صدور گواهی نامه معتبر شرکت در دوره را دارد که این گواهینامه مورد تأیید سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور می باشد. دانشکده خبر تنها دانشکده در کشور است که مجوز برگزاری دوره های تخصصی کوتاه مدت را دارد و مدارک صادر شده از سوی این دانشکده پس از تأیید وزارت امور خارجه در سراسر دنیا معتبر هستند.
دهستان خبر به یکی از دهستان های زیر اشاره دارد:
دهستان خبر (بافت)
دهستان خبر (شهربابک)
ماهنامه رایانه خبر اولین نشریه خصوصی، مستقل، تمام رنگی و تخصصی کامپیوتر در ایران می باشد که به هیچ سازمان، شرکت و موسسه ای وابستگی ندارد. این نشریه فعالیت خود را از مهر ماه ۱۳۸۲ آغاز کرده و تا کنون ادامه دارد.
رایانه خبر به تکنولوژی های روز اهمیت زیادی می دهد و سلسله مقالات جامعی در این زمینه به رشته تحریر در می آورد که از آن جمله می توان به مباحث مربوط به تجارت الکترونیکی، دولت الکترونیکی یا هوش مصنوعی اشاره نمود. این نشریه همواره اهمیت خاصی به پیشکسوتان و دانشمندان عرصه دانش کامپیوتر می دهد و همیشه از بزرگان این صنعت به نیکی یاد نموده و به معرفی آنها می پردازد.
رایانه خبر در بحث مقالات آموزشی نیز فعال است و اقدام به انتشار مجموعه مقالات جامع در زمینه مدارک تخصصی و گواهینامه های های بین المللی کامپیوتر نموده است. این ماهنامه در زمینه مدیریت مباحث مربوط به فناوری نیز صاحب نظر بوده و سلسله مقالاتی در ارتباط با مدیریت فناوری اطلاعات منتشر نموده است.
عموماً سلسله مقالات این ماهنامه تالیف است و اغلب از منابع متعددی نیز در نگارش آنها استفاده می شود که در انتهای هر شماره از مقاله درج می شود.
رایانه خبر به همراه DVD عرضه می شود که معمولاً به چند قسمت تقسیم می شود.
CNReview:عموماً گزارشی است که در داخل کشور ایران صورت می گیرد و در مورد جدیدترین قطعات کامپیوتری که توسط نمایندگان عرضه می شود ویا نمایشگاه های مرتبط با موضوع ماهنامه.
CNTutorial: این قسمت عموماً ویویوهای آموزشی قرار میگیرد.
CN Technology: این قسمت حاوی یک سری ویدیوهایی از برنامه کلیک است که از شبکه بی بی سی پخش می گردد و توسط اعضای ماهنامه زیرنویس فارسی از آن تهیه می شود.
CNSofteware:در هر شماره تعدادی نرم افزار مختلف در آن قرار می گیرد.
سرخط خبر اصطلاحی در روزنامه نگاری است و به متنی گفته می شود که ذات مقاله ای که به دنبال آن می آید را توصیف می کند. هدف از سرخط این است که به سرعت و به شکلی موجز موضوع را معرفی کند. سرخط معمولاً توسط ویراستار نوشته می شود اما ممکن است توسط نویسندهٔ اصلی مقاله، یا طراح چیدمان صفحه نیز نوشته شود.
اگر مهمترین خبر صفحهٔ اصلی روزنامه ها دارای اهمیت ویژه ای باشد، ممکن است سرخط نیز متناسب با آن بزرگ تر نوشته شود.
برخی از روزنامه ها از شوخی، جناس، واج آرایی یا دیگر اشکال بازی با واژگان در سرخط های خود استفاده می کنند.
شبکه خبر جمهوری اسلامی ایران (IRINN) که در تداول عامه با نام شبکهٔ خبر و یا کانال شش شناخته می شود، یکی از شبکه های تلویزیونی دولتی کشور ایران است که در مجموعه صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران مدیریت می شود. این شبکه به سبک شبکه های خبری مشهور جهان به پخش اخبار کوتاه و مشروح و برنامه های تحلیل خبر می پردازد. شبکه خبر در تابستان ۱۳۹۲ پخش شبانه روزی خود را آغاز کرده است. شبکه خبر توسط معاونت سیاسی صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران اداره می شود، اما از واحد مرکزی خبر صدا و سیما مجزاست. با این وجود گزارش ها و تصاویر ارسالی توسط خبرنگاران واحد مرکزی خبر در شهرستان ها و کشورهای خارجی توسط شبکه خبر نیز پخش می شود. به همین دلیل این شبکه به جز خبرنگار مستقر در لندن، در خارج از شهر تهران فاقد دفتر نمایندگی است. خبرنگاران این شبکه برای پوشش برخی رخدادهای مهم به مأموریت های خارج از تهران نیز اعزام می شوند.
گروه رسانه ای خبر مؤسسه رسانه ای در ایران است. همشهری آنلاین آن را «بزرگ ترین بنگاه مطبوعاتی خصوصی کشور» نامیده است.
روزنامه های خبر، خبر جنوب (پرتیراژترین روزنامه جنوب ایران) و خبر ورزشی (پرتیراژترین روزنامه ورزشی ایران)، سایت خبری خبرآنلاین، روزنامه توریسم و هفته نامه ادبی نگاه پنجشنبه از زیرمجموعه های این گروه رسانه ای هستند. موسسه خبر ماهنامه سه بعدی ورزش و تصویر را هم منتشر می کند که اولین مجله ورزشی سه بعدی دنیاست. بنیانگذار بسیاری از نشریات خبر، حسین واحدی پور بوده است.
این مؤسسه خود و نشریاتش را متعلق به گفتمان اصولگرایی می داند. برخی سایت خبرآنلاین را منتسب به علی لاریجانی عنوان کرده اند، اما این مسئله مورد تکذیب روابط عمومی مجلس شورای اسلامی قرار گرفت.
گروه رسانه ای خبر در ۲ آذر ۱۳۸۸، انتشار روزنامه خبر را برای تمرکز بیشتر بر روی خبرآنلاین متوقف کرد.
محمدآباد، خبر روستایی در دهستان خبر، بخش دهج، شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
جمعیت این روستا در سال ۱۳۸۵، ۲۱۹ نفر بوده است.
در فرهنگ روزنامه نگاری و ارتباطات، نرم خبر (به انگلیسی: Soft News) یکی از سبک های خبرنویسی است. نرم خبر، ماهیتی گزارش گونه دارد، و عمدتاً برای پوشش موضوعات مورد علاقهٔ انسانی در حوزهٔ عمومی به کار می رود. تمرکز نرم خبر، بیشتر بر روی سرگرمی یا آموزش است، و می تواند زبانی غیررسمی داشته باشد.
برخی از نرم خبرها با رویدادهای جاری ارتباط دارند، اما این رویدادها آنی و مقطعی نیستند، و استمرار دارند (مثال: تغییر دیدگاه سیاسی در یک حزب بزرگ، پیدایش یک سبک موسیقی جدید و امثالهم). نرم خبر به خواننده نگاهی تحلیلی، منتقدانه، و پرسشگر می دهد، و در حیقیت، او را به تعقیب رویداد ترغیب می کند.
ویکی خبر (به انگلیسی: Wikinews) یک مرجع خبری با محتوای آزاد است.
تمامی محتوای ویکی خبر تحت مجوز مستندات آزاد انتشار می یابد. به منظور گزارش دهی منصفانه و بی طرف، خبرهای ویکی خبر از یک دیدگاه بی طرف نوشته می شوند.

چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

ارتباط محتوایی با خبر

خبر در جدول کلمات

خبر
آگهی, حدیث
خبر افشاگرانه
لو
خبر اول روزنامه
تیتر
خبر دادن
انبا
خبر دهنده و آگاه کننده
مخبر
خبر زبانزد
شایعه
خبر شادی
کسر
خبر شادی بخش
بشارت
خبر عرب
نباء
خبر قرآنی
نبا

معنی خبر به انگلیسی

account (اسم)
پا ، حساب ، گزارش ، شرح ، صورت حساب ، خبر ، حکایت ، سبب ، بیان علت ، داستان
report (اسم)
گزارش ، خبر ، شهرت ، صدا ، انتشار ، اشعار
news (اسم)
خبر ، اوازه ، اخبار
announcement (اسم)
خبر ، اعلان ، اگهی
information (اسم)
خبر ، اطلاع ، اخبار ، سوابق ، اطلاعات ، مفروضات ، سراغ ، معلومات ، اگاهگان ، پرسشگاه ، استخبار
word (اسم)
خبر ، خطابت ، عهد ، لفظ ، حرف ، گفتار ، قول ، فرمان ، فرمایش ، سخن ، پیغام ، کلمه ، لغت ، واژه
narration (اسم)
خبر ، داستان ، سرگذشت ، توصیف ، داستانسرایی ، گویندگی
notification (اسم)
خبر ، تذکر ، اطلاع ، اخطار ، اگاهسازی
advice (اسم)
خبر ، اگاهی ، نصیحت ، مشورت ، اندرز ، نظر ، پند ، رایزنی ، مصلحت ، صوابدید ، اطلاع
notice (اسم)
خبر ، توجه ، اعلان ، اگهی ، اطلاع ، اخطار
advertisement (اسم)
خبر ، اگاهی ، اعلان ، اگهی
manifest (اسم)
خبر ، اعلامیه ، اشاره ، بیانیه ، نامه
predicate (اسم)
خبر ، مسند

معنی کلمه خبر به عربی

خبر
اخبار , فکرة , قائمة الشحن , کلمة , نصيحة , وعي
نذير
نشرة الاخبار
أَحاطَهُ عِلْماً بِـ
اسمع
دلالي
مخبر
معلومات
خبر الساعة
تحقيق
ثرثرة
عقل باطن , غافل , مفاجي
تلفيق الخبر
إستقبال الأخبار

خبر را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Google Plus Twitter LinkedIn

پیشنهاد کاربران درباره معنی خبر

نازنین ١٠:٣٥ - ١٣٩٥/١١/٢٥
این واژه عربی است و پارسی آن اینهاست:
فَواک (اوستایی: فْرَواک)
سَروپ (پهلوی: سْروو sruv)
نُویژ noviž (کردی: نووِچه)
سوژان (سنسکریت: سوچانَ)
نیوید (سنسکریت)
|

فرامرز فرشاد ١٨:١٩ - ١٣٩٦/١١/٠١
نشان
|

شهریار آریابد ٠٨:٤٧ - ١٣٩٧/٠٨/١٤
در پارسی " ویچار " به معنای خبر است و " ویچارگزاری : خبرگزاری ، ویچاردن : مخابره ، ویچارگان : مخابرات .
|

صنم كريميان ١٥:٤٠ - ١٣٩٧/٠٩/١٦
گزارش روايت
|

پیشنهاد شما درباره معنی خبر



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• خبر انلاين   • اخبار داعش   • خبر پو   • اخبار حوادث   • خبر ورزشی   • خبرهای داغ   • خبرنگاران جوان   • ايسنا   • معنی خبر   • مفهوم خبر   • تعریف خبر   • معرفی خبر   • خبر چیست   • خبر یعنی چی   • خبر یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی خبر
کلمه : خبر
اشتباه تایپی : ofv
آوا : xabar
نقش : اسم
عکس خبر : در گوگل


آیا معنی خبر مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 99% )