انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

97 1088 100 1

خطیب بغدادی

معنی خطیب بغدادی در لغت نامه دهخدا

خطیب بغدادی. [ خ َ ب ِ ب َ ] (اِخ ) احمدبن علی بن ثابت بغدادی. رجوع به احمدبن علی بن ثابت شود.

معنی خطیب بغدادی به فارسی

خطیب بغدادی
احمد بن علی بن ثابت بغدادی

خطیب بغدادی در دانشنامه اسلامی

خطیب بغدادی
خطیب بغدادی، ابوبکر احمد بن علی بن ثابت احمد بن مهدی( 392- 463 ه) در محل تولدش دو قول است: برخی غزیه در اطراف حجاز را محل ولادت او دانسته اند و برخی روستایی در هنیقه را.
پدرش در جامع روستا به مدت بیست سال به ایراد خطابه اشتغال داشت. از اینرو فرزندش را به هلال بن عبداللّه طیبی سپرد تا به او ادب و قرآن بیاموزد، چنانکه در قرائات از منصور حبّال نیز بهره مند گشت. در حلقه درس ابوالحسن بن رزقویه در جامع بغداد به استماع حدیث نشست و به مجالس ابی حامد اسفراینی، فقیه شافعی، نیز رفت و آمد داشت. بعد از وفات حبّال، خطیب از ابن صیدلانی که به تعلیم قرائات در جامع دار قطنی اشتغال داشت بهره برد. پس از آن به حلقه ابن رزقویه بازگشت و تا سال 412 ه در آن حلقه حضور داشت. وی همچنین از محدث بزرگ دیگری چون ابوبکر برقانی که خطیب به وی بسیار احترام می گذاشت، بهره مند گشت. وی علاوه بر حدیث از محضر فقهایی چون ابی الطیب طبری و احمد بن محمد محاملی فقه آموخت. خطیب از تعداد زیادی از علمای بغداد و نیز علمایی که به این شهر وارد می شدند استفاده کرد از جمله: ابوالقاسم عبید بن احمد ازهری، ابومحمد حسن بن محمد خلال بغدادی، ابن توزی، ابوالقاسم علی بن محسن تنوخی، ابومحمد حسن بن علی جوهری و غیره.
وی در جستجوی دانش سفرهای متعددی انجام داد. سفرهایی به شهرها و روستاهایی چون: عکبرا، بعقوبه، انبار، نهروان، درزیجان، کوفه، بصرة، نیشابور، حلوان، اسدآباد، همدان، ری، ساوه، دمشق، صور، مکة، بیت المقدس و...
درباره شخصیت وی نوشته اند که مردی باوقار و خوش لباس و دارای مروت و اهل بخشش و تواضع بود هیچ اشتیاقی به تقرّب با سلاطین و ثروتمندان نداشت. با این همه از گزند تیغ تهمت دشمنان بی نصیب نماند تا جائیکه برخی او را به شرب خمر و برخی به انحراف جنسی متهم ساختند. ولی اینهمه باشخصیت علمی او سازگار نیست علاوه بر اینکه راویان برخی از این گونه اخبار مورد اطمینان نیستند.
بیشتر همت و تلاش خطیب مصروف حدیث و علوم مرتبط با آن گشت هر چند به فقه و اصول و نیز ادبیات و تاریخ و اخبار نیز اهمیت می داد. وی در اصول پیرو مذهب اشعری و در فروع پیرو مذهب شافعی بود. برخی از معاصرین وی او را توثیق کرده اند و برخی دیگر که از دشمنان وی به شمار می روند دانش او را خدشه دار دانسته اند, برخی او را متهم به روایت از ضعفاء کرده اند و برخی دیگر او را فردی متعصب که با حنابله ضدیت دارد معرفی نموده اند.
1- الأمالی 2- حدیث النزول 3- کتاب السنن 4- المسلسلات 5- اطراف الموطأ 6- الکفایة فی علم الروایة 7- تاریخ بغداد 8- مناقب شافعی و غیره.
خطیب بغدادی در رمضان سال 463 ه به بیماری دچار شد و دستور داد تمام دارایی اش را به دیگران بدهند. همچنین کتاب هایش را وقف مسلمانان کرد. وی در ذی حجه همان سال بدرود حیات گفت و در مقبره باب حرب در کنار بشر حافی به خاک سپرده شد.
«تاریخ بغداد» از مهمترین و بزرگ ترین تألیفات خطیب بغدادی است. چرا که کتاب شرح حال 7831 محدث و دیگر صاحبان علوم مختلف و رجال اجتماعی و دولتی را در خود جای داده است. اهمیت این کتاب از جهت حیات علمی در اینست که این کتاب از روشهای تدریس و رویه های علما در برخورد با شاگردانشان و نیز از مدارسی که در دو قرن 4 و 5 هجری وجود داشته و حلقات علمی و نشست ه ای دانشمندان در مساجد به جهت حدیث کردن و تدریس، گزارشی می دهد. چنانکه از نشاط علمی موجود در شهرهای اسلامی آن دوران خبر می دهد.
ابوبکر احمد بن علی بن ثابت احمد بن مهدی، معروف به خطیب بغدادی، در سال 392ق به دنیا آمد. برخی محل تولد وی را غزیه در اطراف حجاز دانسته اند و برخی روستایی در هنیقه.
پدرش در مسجد جامع روستا، به مدت بیست سال به ایراد خطابه اشتغال داشت. از اینرو، فرزندش را به «هلال بن عبداللّه طیبی» سپرد تا به او ادب و قرآن بیاموزد، چنانکه در قرائات از «منصور حبّال» نیز بهره مند گشت. وی در حلقه درس «ابوالحسن بن رزقویه» در جامع بغداد به استماع حدیث نشست و به مجالس «ابوحامد اسفراینی»، فقیه شافعی، نیز رفت و آمد داشت. بعد از وفات «حبّال»، از «ابن صیدلانی» که به تعلیم قرائات در جامع دارقطنی اشتغال داشت، بهره برد. پس از آن، به حلقه «ابن رزقویه» بازگشت، تا سال 412ق، در آن حلقه حضور داشت.
وی همچنین از محدث بزرگ دیگری چون «ابوبکر برقانی» بهره مند گشت. وی علاوه بر حدیث از محضر فقهایی چون «ابوالطیب طبری» و «احمد بن محمد محاملی» فقه آموخت.
خطیب از تعداد زیادی از علمای بغداد و نیز علمایی که به این شهر وارد می شدند، استفاده کرد از جمله: ابوالقاسم عبید بن احمد ازهری، ابومحمد حسن بن محمد خلال بغدادی، ابن توزی، ابوالقاسم علی بن محسن تنوخی، ابومحمد حسن بن علی جوهری و...
وی در جستجوی دانش، سفرهای متعددی انجام داد. سفرهایی به شهرها و روستاهایی چون:عکبرا، بعقوبه، انبار، نهروان، درزیجان، کوفه، بصره، نیشابور، حلوان، اسدآباد، همدان، ری، ساوه، دمشق، صور، مکه، بیت المقدس و...
درباره شخصیت وی نوشته اند که مردی با وقار، خوش لباس، دارای مروت و اهل بخشش و تواضع بود؛ هیچ اشتیاقی به تقرّب با سلاطین و ثروتمندان نداشت. با این همه از گزند تیغ تهمت دشمنان بی نصیب نماند، تا جائی که برخی او را به شرب خمر و برخی به انحراف جنسی متهم ساختند. ولی این همه، با شخصیت علمی او سازگار نیست. علاوه بر این که راویان برخی از این گونه اخبار مورد اطمینان نیستند.
خطیب بغدادی، احمد بن علی بن ثابت، محدّث و مورخ مشهور قرن پنجم و مؤلف تاریخ بغداد بود.
او در جمادی الآخر ۳۹۲ در قریه هَنیقِیا در اطراف نَهُرالمَلِک به دنیا آمد. ظاهراً هنیقیا قریه ای در نزدیکی درزیجان بوده که پدر خطیب، ابوالحسن علی بن ثابت بیست سال امامت جماعت و قرائت خطبه را در آن برعهده داشته است. پدرِ خطیب از زمره حافظان قرآن بود که آن را بر ابوحفص کتّانی قرائت کرده بود. او در ۴۱۲ وفات کرد و در مقبره باب حرب به خاک سپرده شد.
وجه تسمیه
خطیب بغدادی بنابر خبری که از پدر خود نقل کرده، تباری عربی داشته و از عشیره ای بوده است که در حصّاصه از نواحی فُرات سکونت داشته اند. درباره اطلاق لقب خطیب بر وی، از این حیث که نسبت پدرش به او رسیده یا خود او این شغل را داشته است، باید خاطر نشان کرد که به نوشته یاقوت حموی از قول عبدالعزیز بن محمد نخشبی (متوفی ۴۵۶) خطیب بغدادی در برخی روستاهای بغداد به ایراد خطبه می پرداخت.
تحصیلات
وی خواندن و نوشتن را در نزد هلال بن عبداللّه بن محمد فراگرفت، اما معلوم نیست که خواندن و نوشتن را در درزیجان فراگرفت یا در بغداد. چون پدرش در این ایام در بغداد به سر می برد و در همان جا وفات کرد و خطیب هم در ۴۰۳ برای اولین بار در بغداد سماع حدیث کرده، به نظر می رسد خواندن و نوشتن را در بغداد فراگرفته باشد. خطیب بغدادی سپس به تشویق پدرش به سماع حدیث و تعلم فقه پرداخت. نخستین سماع وی چنان که گفته شد در یازده سالگی و در نزد ابن رِزقویه بود. سپس به فراگیری فقه مشغول و در مسجد عبداللّه بن مبارک به درس ابوحامد اسفراینی (متوفی ۴۰۶) حاضر شد، اما به سبب صِغَرِ سن از محضر درس او استفاده چندانی نبرد. اولین کسی که به گفته خطیب از درس فقه او بهره برد و از آن یادداشت برداشت، ابوالحسن احمد بن محمد معروف به ابن المَحامِلی، شاگرد اسفراینی بود. در عین حال نخستین استاد حقیقی خطیب بغدادی در فقه، قاضی ابوالطیب طاهر بن عبداللّه طبری بود که شیخ شافعیان بغداد محسوب می شد. خطیب نزد بیش تر مشایخ بغداد سماع حدیث کرد، از جمله از سال ۴۰۶ تا ۴۱۲ به مدت شش سال نزد ابن رزقویه حدیث آموخت و به صورت اجازه یا سماع، تألیفات پرشمار و مشهور ۲۴ تن از مؤلفان را که بیش تر در زمینه حدیث و رجال بوداز وی شنید. خطیب سپس به ابوبکر احمد بن محمد بن غالب خوارزمی، معروف به بَرْقانی، محدّث و مؤلف مشهور، پیوست و سال ها در مصاحبت او احادیث بسیار سماع کرد، برقانی هم متقابلا احادیث فراوانی از خطیب شنید. او درباره روش علمی آینده خود از برقانی مشورت و راهنمایی می گرفت.
سفر ها
...

خطیب بغدادی در دانشنامه ویکی پدیا

خطیب بغدادی
خطیب بغدادی (۱۰ مه ۱۰۰۲-۵ سپتامبر ۱۰۷۱م) (نسب: ابوبکر احمد بن علی بن ثابت) محدث، فقیه و تاریخ نگار مسلمان در سدهٔ پنجم هجری بود که از برای اثرش تاریخ بغداد شهرت فراگیر یافت.
محمودپور، محمد. «خطیب بغدادی، احمدبن علی بن ثابت». دانشنامه جهان اسلام.
پس از آموزش در بغداد برای آموختن حدیث به بصره، کوفه، نیشابور، ری، اصفهان، همدان و دینور سفر کرد. در ابتدا حنبلی بود، پس از سفر به نهروان مذهب شافعی را ترجیح داد و به همین خاطر مورد بدبینی های اکثریت حنبلی ساکن بغداد قرار گرفت؛ بعدها به تعصب برضد حنبلی ها متهم شد. در کلام متمایل به ابوالحسن اشعری بود. به مانند برخی از علمای اهل سنت، احادیثی در فضائل اهل بیت نقل کرده اما به برخی بزرگان شیعه مانند شیخ مفید ابراز دشمنی کرده است. بیشتر کسانی که شرح حالش را نوشته اند بر علم فراوان به ویژه در حدیث، تأکید کرده اند. ابن جوزی، از مخالفانش که سه کتاب در رد خطیب نوشته است، معتقد بود علم حدیث با او ختم شده است.
شهرت خطیب بغدادی به دلیل اثرش «تاریخ مدینةالسلام» یا همان «تاریخ بغداد» است که در حقیقت دانشنامه ای است که در آن شرح حال بیش از ۷۸۰۰ تن از علما و شخصیت ها (شامل زنان) را نوشته است. در این کتاب، به عنوان یک حدیث شناس، علاوه بر اساتید افراد بر درستی حدیث هایشان نیز نظر داده است.


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

ارتباط محتوایی با خطیب بغدادی

خطیب بغدادی را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• تاريخ بغداد pdf   • ذهبی   • مشخصات کتاب تاریخ بغداد   • معنی خطیب بغدادی   • مفهوم خطیب بغدادی   • تعریف خطیب بغدادی   • معرفی خطیب بغدادی   • خطیب بغدادی چیست   • خطیب بغدادی یعنی چی   • خطیب بغدادی یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی خطیب بغدادی
کلمه : خطیب بغدادی
اشتباه تایپی : oxdf fynhnd
عکس خطیب بغدادی : در گوگل


آیا معنی خطیب بغدادی مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 97% )