انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

99 1046 100 1

زبان های ایرانی

زبان های ایرانی در دانشنامه ویکی پدیا

زبان های ایرانی
زبان های ایرانی یکی از شاخه های زبان های هندوایرانی از خانواده بزرگ زبان های هندواریایی را تشکیل می دهد. منظور از اصطلاح زبان های ایرانی یا زبان های ایرانی تبار، گروهی از زبان ها است که همگی ریشه در یک زبان باستانی به نام زبان نیا-ایرانی داشته اند و به معنی زبان های مرتبط با واحد سیاسی کشور امروزی ایران نیست.
زبان های هندوایرانی
زبان های ایرانی
زبان های ایرانی دو ریشه مشترک باستانی دارد و به گویش های مختلف و هر گویش به لهجه های مختلف استعمال می شود. بعضی از گویش های زبان ایرانی به خاطر تفاوتهای ظاهری در نحوه استفاده از عبارات و ترکیب ها، امروزه خود به عنوان یک زبان نام برده می شوند.
زبان های ایرانی نو در ایران و افغانستان متمرکزند. نمایندگانی از این زبان ها را در تاجیکستان، عراق، سوریه، ترکیه، ازبکستان، ترکستان چین و شبه قاره هند هم می توان یافت.
مهم ترین زبان ها، لهجه ها و گویش های ایرانی نو عبارتند از: فارسی (پارسی، دری یا تاجیکی)، پشتو، آذری، کردی، لکی، بلوچی، لری، مازنی، و گیلکی.
عکس زبان های ایرانی
تبارشناسی زبانهای ایرانی شاخه شرقی:
هندواروپایی/هندوایرانی/ایرانی/شرقی/شمال شرقی/سغدی/یغنابی
هندواروپایی/هندوایرانی/ایرانی/شرقی/شمال شرقی/سکایی غربی/آسی
هندواروپایی/هندوایرانی/ایرانی/شرقی/شمال شرقی/سکایی شرقی/پشتو
هندواروپایی/هندوایرانی/ایرانی/شرقی/شمال شرقی/سکایی شرقی/پامیری/زبان شغنانی، زغلامی
هندواروپایی/هندوایرانی/ایرانی/شرقی/شمال شرقی/سکایی شرقی/پامیری/سنگلیجی،اشکاشمی
هندواروپایی/هندوایرانی/ایرانی/شرقی/شمال شرقی/سکایی شرقی/پامیری/وخی
پشتو در افغانستان و پاکستان رایج است. آسی در آستیا، یغنابی در مرکز و زبان های پامیری در شرق تاجیکستان رایجند. یکی از زبان های پامیری در گوشهٔ غربی چین هم صحبت می شود.
زبان های ایرانی شاخهٔ غربی به دو گروه «شمال غربی» و «جنوب غربی» دسته بندی می شوند:
گروه شمال غربی:
هندواروپایی، هندوایرانی، ایرانی، غربی، شمال غربی:
زبان های ایرانی میانه دربرگیرنده زبان های ایرانی هندواروپایی است که میان قرن چهارم پیش از میلاد و قرن نهم پس از میلاد تکلم می شده است.
زرشناس، زهره: نخستین نوشته های ادبی ایرانی میانه شرقی. نامه پارسی. س۷، ش۲ تابستان ۱۳۸۱.
عنوان زبان های ایرانی دوره میانه به زبان هایی اطلاق می شود که پس از فروپاشی شاهنشاهی هخامنشی (۳۰۳ پ. م) تا انقراض دودمان ساسانی (۶۵۱ م) و آغاز دوره اسلامی در مناطق مختلف متداول بوده اند.
تا چند سال پس از ظهور اسلام آثاری به برخی از زبان های این دوره نوشته شده است اما برای آسانی تقسیم بندی، آغاز دوره اسلامی را پایان دوره میانه و آغاز دورهٔ نو زبان های ایرانی می دانند. زبان های ایرانی دوره میانه را از نظر ویژگی های زبانی به دو گروه غربی و شرقی بخش می کنند.
زبان های ایرانی میانه شرقی در منطقه ای از دریای سیاه تا ترکستان چین رواج داشتند. مهم ترین این زبان ها سغدی، خوارزمی، بلخی و سکایی بودند.
تاریخ زبان های ایرانی کتابی است که حسن رضایی باغ بیدی در سال ۱۳۸۸ نوشته است. این کتاب دربارهٔ تمامی زبان های ایرانی است.
تاریخ زبانهای ایرانی
تاریخ زبانهای ایرانی، نوشتۀ دکتر حسن رضائی باغ بیدی منتشر شد
حسن رضائی باغ بیدی
کتاب تاریخ زبانهای ایرانی تازه ترین پژوهش درزمینهٔ این موضوع است که مؤلّف طی دو سالی که در ژاپن مشغول پژوهش بوده، نوشته است.
دکتر رضائی باغ بیدی در پیشگفتار کوتاه خود می نویسد: «همهٔ تلاش خود را به کار برده تا در این کتاب تصویری کلی، اما دقیق از تاریخ زبانهای ایرانی و ساخت دستوری آنها در اختیار خواننده قرار دهد.» نکتهٔ جالب توجّه دربارهٔ این اثر این است که مؤلف با احاطهٔ کم نظیر به آثار تألیف یافته در باب این موضوع به زبانهای اروپایی، از غالب آنها در پژوهش خود بهره برده است و فهرست این آثار و اطلاعات کتاب شناختی آنها در پایان کتاب، مرجع بسیار خوبی برای محققانی است که می خواهند در این زمینه پژوهش کنند؛ نیز این کتاب حاوی جدیدترین نظریات ایرانشناسان دربارهٔ زبانهای ایرانی و بررسی انتقادی این نظریات است. یکی از دشواریهای اساسی در مطالعات مربوط به این رشته – که شاید ساده جلوه کند – اصطلاحات مختلفی است که از قرن هجدهم برای خانوادهٔ این زبانها، به ویژه اصطلاح آریایی وضع شده است.
رضائی باغ بیدی در فصل دوم کتاب با عنوان زبانهای آریائی بر اساس تازه ترین پژوهشها این اصطلاحات را شرح می دهد و تقسیم بندیهای جدیدی از این زبانها عرضه می کند. در آغاز نخست این نکته را روشن می کند که اصطلاح زبانهای آریایی در برخی منابع قرن نوزدهم و حتی در برخی پژوهشهای جدید ایرانیان به غلط برای خانوادهٔ بزرگ هند و اروپایی به کار رفته است. زبانهای آریایی شاخه ای از خانوادهٔ بزرگ زبانهای هند و اروپایی را تشکیل می دهند و همهٔ زبانهای آریایی بازماندهٔ زبانی باستانی هستند که می توان آن را آریایی آغازین نام نهاد. آریایی آغازین زبان گروهی از مهاجران هند و اروپایی بود که در هزارهٔ سوم پیش از میلاد در دشتهای آسیای مرکزی اقامت گزیدند. آریاییان پس از حدود ۱۹۰۰ق. م به دو گروه بزرگ «هند و آریایی» و «ایرانی» تقسیم شدند. دسته ای از هند و آریاییان در آسیای صغیر و بین النهرین ساکن شدند و کشفیات اخیر زبان شناختی احتمال وجود دسته ای دیگر از آنها را در شمال دریای سیاه نیز تقویت کرده است، ولی هستهٔ اصلی این قوم در فاصلهٔ سالهای ۱۷۰۰ و ۱۲۰۰ ق. م به شبه قارّهٔ هند رفتند. اقوام ایرانی نیز در اواخر هزارهٔ دوم و اوایل هزارهٔ نخست قبل از میلاد به ایران آمدند. در بارهٔ زبانهای این اقوام چنین آمده است که زبان آریایی آغازین نخست به دو شاخهٔ نورستانی آغازین و هند و ایرانی آغازین تقسیم شد و زبان هند و ایرانی آغازین نیز مادر همهٔ زبانهای ایرانی، «هند و آریایی» و دَردی بوده است.
راهنمای زبان های ایرانی (به لاتین: Compendium Linguarum Iranicarum) با نام اختصاری CLI اثر ۱۷ زبان شناس برجسته به سرپرستی رودیگر اشمیت، به زبان های آلمانی، انگلیسی و فرانسوی نوشته شده و توسط ۴ نفر (زیر نظر حسن رضایی باغ بیدی) به فارسی برگردانیده شده است.
گزارش نشست: راهنمای زبان های ایرانی - نامهٔ پارسی، زمستان ۱۳۸۳، شمارهٔ ۳۵ (صص. ۱۶۷ تا ۱۷۲)
در کتابفروشی آی کتاب، ایران فرهنگ.


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

ارتباط محتوایی با زبان های ایرانی

زبان های ایرانی را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

P > Neighbors
Mehrdad > Carried out
Amir mhmd > non maskable
محدثه فرومدی > thriving
محدثه فرومدی > flourishing
محدثه فرومدی > flourishing
محدثه فرومدی > رونق
قادر شکوفان > Capish

نگارش واژه نو   |   پیشنهادهای امروز

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی زبان های ایرانی   • مفهوم زبان های ایرانی   • تعریف زبان های ایرانی   • معرفی زبان های ایرانی   • زبان های ایرانی چیست   • زبان های ایرانی یعنی چی   • زبان های ایرانی یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی زبان های ایرانی
کلمه : زبان های ایرانی
اشتباه تایپی : cfhk ihd hdvhkd
عکس زبان های ایرانی : در گوگل


آیا معنی زبان های ایرانی مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 99% )