انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

94 1076 100 1

زندیه

/zandiyye/

برابر پارسی: زندیان

معنی زندیه در لغت نامه دهخدا

زندیه. [ زَ دی ی ِ ] (اِخ ) سلسله ای از پادشاهان ایران که از سال 1164 - 1209 هَ. ق. در بیشتر ممالک ایران سلطنت نمودند. اولین آنها کریم خان وکیل و واپسین لطفعلی خان. (ناظم الاطباء). سلسله ای از پادشاهان که مؤسس آن کریم خان زند بود. سلسله ٔ مزبور پس از قتل نادرشاه از 1162 -1209 هَ. ق. در فارس و افغان سلطنت کرد و بدست آقامحمدخان منقرض شد. افراد این سلسله از این قرارند:
1 - کریمخان. جلوس 1163 هَ. ق. / 1750 م.
2 - ابوالفتح. جلوس 1193 هَ. ق.
3 - علیمراد. جلوس 1193 هَ. ق.
4 - محمدعلی. جلوس 1193 هَ. ق.
5 - صادق. جلوس 1193 هَ. ق.
6 - علیمراد. جلوس 1196هَ. ق.
7 - جعفر. جلوس 1199 هَ. ق.
8 - لطفعلی. جلوس 1203 هَ. ق.
وی به سال 1209 هَ. ق. مقتول شد. در دوره ٔ کریم خان بیشتر شهرهایی که در قلمرو حکومت او بود معمور و آباد گردید و مخصوصاً شیراز پایتخت وی ، بسیار باشکوه بود و بناهای زیبایی از قبیل ارگ کریمخان ، بازار وکیل و مسجد وکیل در آنجا ساخته شد. از شاعران این دوره لطفعلی بیگ آذر، سیداحمد هاتف ، سلیمان بیگدلی و صباحی نامبردارند. (فرهنگ فارسی معین )... سلسله ٔ زندیه منسوب به زند که نام طایفه ای از الوارفیلی است و این طایفه در حدود قلعه ٔ پری از توابع ملایر سکونت داشته و مقارن فتنه ٔ افغان این طایفه در محل سکونت خود قدرتی یافتند. در اوائل دوره ٔقدرت نادرشاه ، باباخان چاپِشلو با تدبیر، بر رؤسای این طایفه دست یافت و جمعی از آنها را کشت و بقیه را به خراسان کوچ داده در حدود ابیورد و درگز سکونت داد. بعد از قتل نادر طایفه ٔ زند تحت سرپرستی کریمخان از هرج و مرج ایام بعد از قتل نادر استفاده کرد و به دعوی سلطنت برخاست... (از دائرة المعارف فارسی ). سلسله ٔ زندیه مدتی یعنی از 1163 - 1193 هَ. ق. / 1750 - 1879 م. بر تمام ایران به استثنای خراسان حکومت می کردند و این قسمت اخیر را شاهرخ افشاری با اینکه کور و پیر بود، تحت امر خود داشت. پس از مرگ کریمخان قریب دوازده سال بین آقامحمدخان قاجار و شاهزادگان زندیه زد و خورد بود و این کشمکش ها بالاخره به فتح آقامحمدخان منتهی گردید. (طبقات سلاطین اسلام ص 230). رجوع به دائرة المعارف فارسی ، کتاب کرد و پیوستگی نژادی او ص 9 و طبقات سلاطین اسلام ص 232 و 234 شود.

معنی زندیه به فارسی

زندیه
یا زندیه. سلسله ای از پادشاهان که موسس آن کریم خان زند بود . سلسله مزبور پس از قتل نادر شاه از ۱۱۶۲ تا ۱۲٠۹ ه . ق . در فارس و اصفهان سلطنت کرد و بدست آقا محمد خان منقرض شد . افراد این سلسله ازین قرارند: ۱ - کریم خان ( جل. ۱۱۶۳ ه. ق . / ۱۷۵٠ م . ) ۲ - ابو الفتح ( جل. ۱۱۹۳ ه.ق. / ۱۷۷۹ م.) ۳ - علیمراد ( جل. ۱۱۹۳ ه. ق. / ۱۷۷۹ م ) ۴ - محمد علی ( جل. ۱۱۹۳ ه. ق. / ۱۷۷۹ م ) ۵ - صادق ( جل . ۱۱۹۳ ه . ق . / ۱۷۷۹ م ) ۶ - علیمراد ( مجددا ) ( جل . ۱۱۹۶ ه . ق ./ ۱۷۸۵ م ) ۷ - جعفر ( جل . ۱۱۹۹ ه. ق . / ۱۷۸۵ م . ) ۸ - لطفعلی (جل. ۱۲٠۳ ه.ق./ ۱۷۸۹ م.- مقت . ۱۲٠۹ ه . ق . / ۱۷۹۴ م . ) در دوره کریم خان بیشتر شهر هایی که در قلمرو حکومت او بود معمور و آباد گردید و مخصوصا شیراز - پایتخت وی - بسیار با شکوه بود و بناهای زیبایی از قبیل ارگ کریمخان بازار وکیل و مسجد وکیل در آنجا ساخته شد . از شاعران این دوره لطفعلی بیگ آذر سید احمد هاتف سلیمان بیگدلی و صباحی نامبر دارند .

زندیه در دانشنامه اسلامی

تاریخ زندیه، کتابی به فارسی در باره خاندان زندیه از ۱۲۰۰ تا ۱۲۱۰ می باشد.
این اثر را «علیرضا بن عبد الکریم شیرازی» (و به تعبیر خود او: «ابن عبد الکریم علیرضا شیرازی») در سده سیزدهم تألیف کرده است. («نامی اصفهانی» علیرضا بن عبد الکریم شیرازی را با عبد الکریم بن علیرضا شریف شهاوری یکی دانسته است.) از زندگی مؤلف اطلاع چندانی در دست نیست. وی این کتاب را به دستور «میرزا محمد حسین فراهانی» وزیر نوشته و اگر چه در دوره آقا محمد خان (۱۲۰۰ـ۱۲۱۱) به خدمت خاندان قاجار درآمده، در این کتاب علاقه خود را به خاندان زند، بخصوص «لطفعلی خان»، ابراز کرده است. محتوای کتاب تاریخ زندیه  تاریخ زندیه شرح مفصّلی است از جنگ های شاهان و بزرگان سلسله زندیه بخصوص لطفعلی خان و پایان کار او. در لابلای مطالب کتاب، اوضاع داخلی کشور هنگام سقوط خاندان زند، و نیز چگونگی ظهور قاجاریه و کشتار در کرمان با ذکر جزئیات شرح داده شده است. اهمیت کتاب تاریخ زندیه  اهمیت تاریخ زندیه به سبب آن است که در باره این دوره تاریخی کتاب های اندکی باقی مانده و مؤلف نیز وقایع را با حفظ امانت و از سر صدق و بر اساس دانسته های شخصی خود نگاشته است. زمان تألیف کتاب پس از مرگ لطفعلی خان است، از این رو مطالب آن از سر ترس یا به امید زر نوشته نشده است. نثر کتاب ساده و روان، و جملات آن کوتاه است. شیوه نگارش کتاب تاریخ زندیه  نویسنده از مغلق گویی و زیاده نویسی و نثر پر تکلّف دوره صفوی دوری گزیده و از به کار گیری لغات ترکی نیز پرهیز کرده، اما در برخی موارد متأثر از شیوه نگارش «میرزا مهدی خان استرآبادی» بوده است. مؤلف کوشیده است شیوه تازه ای در نثر پدید آورد، اما نمی توان او را صاحب سبک دانست، با این همه، نثر این کتاب به دوره ادبیات جدید ایران (ساده نویسی) نزدیک است. مؤلف از اصطلاحات و آیات و احادیث برای تأیید کلام خود، بسیار به جا استفاده کرده است. چاپ کتاب تاریخ زندیه  تاریخ زندیه اولین بار با مقدمه ای سودمند به آلمانی از «ارنست بیر» در ۱۳۰۵ـ۱۳۰۶/ ۱۸۸۸ در لیدن به چاپ رسید. «غلامرضا ورهرام» مقدمه آن را به فارسی ترجمه و همراه متن اصلی در ۱۳۶۵ش در تهران منتشر کرده است. فهرست منبع ها (۱) علیرضا بن عبد الکریم شیرازی، تاریخ زندیه: جانشینان کریم خان زند، چاپ ارنست بیر، تهران ۱۳۶۵ ش. (۲) محمد صادق نامی اصفهانی، تاریخ گیتی گشا، با مقدمه سعید نفیسی، تهران ۱۳۶۳ ش. (۳) چارلز ریو، فهرست نسخه های خطی فارسی در موزه بریتانیا، لندن ۱۹۶۶؛
تاریخ گیتی گشا، نوشته محمدصادق موسوی اصفهانی ، با مقدمه سعید نفیسی این کتاب که به همت میرزا محمدصادق، وقایع نگار کریم خان زند سامان یافته است، سه تألیف را درباره تاریخ خاندان زندیه به فارسی در بر دارد. وی و جعفر خان (م 1202)، برادرزاده کریم خان، به نوشتن تاریخ سلسله زندیه مأمور شدند و تاریخ گیتی گشا را پدید آوردند که از مهم ترین و معتبرترین اسناد تاریخی این سلسله به شمار می رود.
این اثر افزون بر تاریخ گیتی گشا (بخش نخست کتاب)، دو پیوست (ذیل) را از دو نویسنده در خود گنجانده و حوادث عصر نویسنده بخش نخست را تا 21 محرّم 1200 گزارش کرده و درباره بسیاری از رویدادها که وی آنها را دیده، بدون کم و کاست سخن گفته یا آنها را از خاطرات و مشاهدات و نوشته های میرزا محمدحسین فراهانیِ وزیر، نقل کرده است. ذیل نخستینِ (بخش دوم) آن را عبدالکریم بن علی رضا الشریف، شاگرد میرزا محمدصادق (نامی) نوشت. وی پس از مرگ نامی به فرمان میرزا محمدحسین فراهانی به دنبال کردن کار او فرمان یافت و پس از مرگ لطفعلی خان زند در 1209، به خدمت شاهان قاجار درآمد و تاریخی درباره سلطنت فتحعلی شاه سامان داد.
نثر کتاب سست و متکلفانه و به شیوه رایج نزد برخی از تاریخ نویسانِ پس از صفویه و با کنایات و استعارات و تشبیهات فراوان و جملات زاید همراه است؛ چنان که خواننده رشته کلام را از دست می دهد. اگرچه نویسندگان کتاب، در شرح حوادث و گزارش های خود امانت داری کرده اند، حقایق را با بزرگ نمایی رایج در آن روزگار و کنایات و استعارات و تشبیهات مخل و اطناب های ملال آور در آمیخته و صاحبان ذیل اول و دوم، به رغم برافتادن سلسله زندیه هنگام نوشته شدن ذیل ها، از این سلسله به ویژه لطفعلی خان زند جانبدارانه سخن گفته اند.
چارلز ریو، خاورشناس شهیر انگلیسی در فهرست کتاب های خطی فارسی موزه بریتانیا درباره این کتاب می نویسد: ابوالحسن بن ابراهیم قزوینی در فوائد صفویه که کتابی در تاریخ عمومی است (1211)، درباره میرزا محمدصادق چنین می گوید: علی مراد خان (1199 - 1196) میرزا محمدصادق را بر اثر دروغ ها و بزرگ نمایی هایش در ستایش خاندان زند در این کتاب نکوهش کرد.
نخستین بخش کتاب (تاریخ گیتی گشا) که با مدح و ثنا و کنایات و استعارات فراوان آغاز می شود، به گزارش رویدادها از آغاز تاریخ زند تا حوادث 21 محرم 1200 می پردازد. مرگ نادر شاه افشار و حوادث پس از آن و کارهای جانشینان او و اصل و نسب خاندان زند، درون مایه اصلی این بخش است و چگونگی انقراض افشاریان و آمدن کریم خان زند، ابوالفتح خان و علی مردان خان به اصفهان و نشاندن اسماعیل میرزا صفوی، چیرگی محمد حسن خان قاجار بر اصفهان و پیروزی او بر علی مردان خان، آزاد خان و عبدالله خان، درون مایه گزارش های فصل های بعدی کتاب به شمار می رود. بر پایه این گزارش ها، برخی از سپاهیان ابراهیم شاه که به شاهرخ افشار پیوسته بودند، او را به شاهی رساندند، اما امیران خراسان او را از سلطنت عزل و کور کردند و به جای وی، میرزا سید محمد صدر ، پسر میرزا داود و دختر زاده شاه سلیمان صفوی را بر تخت نشاندند.

زندیه در دانشنامه آزاد پارسی

زَنْدیه
سلسله ای از پادشاهان ایران در نیمۀ دوم قرن ۱۲ و آغاز قرن ۱۳ ق. اینان دراصل از طایفۀ زند و از طوایف لُر فیلی بودند که در حدود قلعۀ پری، از توابع ملایر، سکونت داشتند و مقارن فتنۀ افغان ، در محل خود قدرتی یافتند. در اوایل دورۀ نادر شاه به اجبار به خراسان کوچانیده شدند و پس از قتل نادر، به سرپرستی کریم خان زند، به زادگاه خود بازگشتند. کریم خان از هرج و مرج این دوره ، استفاده کرده، عَلم استقلال برافراشت و سلسلۀ زندیه را بنیاد نهاد. وی خود را «وکیل الرعایا» نامید و در طول حدود ۳۰ سال حکومت خود توانست قلمرو خاندان زند را بر سراسر ایران ، به استثنای خراسان که شاهرخ افشار بر آن امارت داشت ، گسترش دهد. با مرگ وی ، بین فرزندان و برادرانش بر سر جانشینی اختلاف افتاد. پس از کریم خان به ترتیب ابوالفتح خان، محمدعلی خان، محمدصادق خان، علیمرادخان، صید مرادخان، جعفرخان و لطف علی خان به حکومت رسیدند. این سلسله به دست آقا محمدخان برافتاد. نیمی از دوران کریم خان، قرین صلح و آرامش بود. مملکت در زمان او رونق یافت و شیراز و بیشتر شهرهایی که در قلمرو وی بودند، روبه آبادانی نهادند. بناهای بسیاری چون ارگ کریم خان ، بازار، حمام و مسجد وکیل در شیراز ساخته شد. همچنین روابط بازرگانی با بریتانیا، از طریق بوشهر و خلیج فارس برقرار شد.

زندیه را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• نقشه ایران در زمان زندیه   • معماری دوره زندیه   • پادشاهان زندیه به ترتیب   • معماری زندیه   • پادشاهان سلسله زندیه   • افشاریه   • زندیه شیراز   • سلسله افشاریان   • معنی زندیه   • مفهوم زندیه   • تعریف زندیه   • معرفی زندیه   • زندیه چیست   • زندیه یعنی چی   • زندیه یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی زندیه
کلمه : زندیه
اشتباه تایپی : ckndi
آوا : zandiyye
نقش : اسم فامیل
عکس زندیه : در گوگل


آیا معنی زندیه مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 94% )