انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی فارسی به انگلیسی انگلیسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات کلمات اختصاری لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

96 952 100 1

سرمایه

/sarmAye/

مترادف سرمایه: پول، دست مایه، راس المال، دارایی، مال، نقد، نقدینه، وجه ، دارایی غیرمادی، توان، قدرت فکری، علمی، هنری

متضاد سرمایه: کار

معنی سرمایه در لغت نامه دهخدا

سرمایه. [ س َ رِ / س َرْ ی َ / ی ِ ] (اِ مرکب ) معروف است ولی در مایه و سرمایه فرق است و مایه رأس المال و آن سود که حاصل آید اگر خرج نکنند بر مایه سرمایه شود و آن را سوزیان نیز گویند . (آنندراج ) (انجمن آرا) :
عمری که مر تراست سرمایه
ویداست و کارهات بدین زاری.
رودکی.
اگر تو نبندی بدین در میان
همه سود و سرمایه باشد زیان.
فردوسی.
و میگفت ای مسلمانان رحمت کنید بر کسی که سرمایه ٔ وی میگدازد. (کیمیای سعادت ).
نه از او میوه خوب نه سایه
نه از او سود خوش نه سرمایه.
سنایی.
در سر بازار عشق از جان و جان گفتن بس است
کاین قدر سرمایه سودا برنتابد بیش از این.
خاقانی.
دشنام که خود به خود دهد مرد
سرمایه ٔ آفرین شمارش.
خاقانی.
ز هر نقد کآن بود پیرایه شان
یکی بیست میکرد سرمایه شان.
نظامی.
قبله ٔ چشم جمال او بود، و سود و سرمایه ٔ عمر وصال او. (سعدی ).
با آنکه بضاعتی ندارم
سرمایه ٔ طاعتی ندارم.
سعدی.
مروت زمین است و سرمایه زرع
بده کاصل خالی نماند ز فرع.
سعدی.
|| عمق. عاقبت. نتیجه :
چو بی آزمایش نباشد خرد
سرمایه ٔ کارها بنگرد.
فردوسی.
|| توانائی. قدرت :
نیارم نام او بردن نیارم
من این سرمایه در خاطر ندارم.
ناصرخسرو.
|| اساس. پایه :
سرمایه کرد آهن آبگون
کز آن سنگ خارا کشیدش برون.
فردوسی.
سرمایه بد اختر شاه را
وزو بند بد جان بدخواه را.
فردوسی.
سرمایه ٔ آن ز ضحاک بود
که ناپارسا بود و ناپاک بود.
فردوسی.
|| مایه. رأس مال :
به نظم اندر آری دروغ و طمع را
دروغ است سرمایه مر کافری را.
ناصرخسرو.
سروری را اصل و گوهر برترین سرمایه است
مردم بی اصل و بی گوهر نیابد سروری.
سوزنی.
|| مبداء. اصل :
شیرین بکن این تلخ دل سوخته ٔ من
زآن قید که سرمایه ٔ شهد و شکر آمد.
سوزنی.
پادشاهی که ظل رحمت الهی است و پیرایه ٔ اقبال و سرمایه ٔ جلال. (سندبادنامه ص 76). || قدرو قیمت. بها. ارج :
مگر بشنود پند و اندرزتان
بداند سرمایه و ارزتان.
فردوسی.
|| زیور : و به سرمایه ٔ شهامت و پیرایه ٔ حذاقت متحلی بود. (سندبادنامه ص 38). || مال. تمول. ثروت :
وصال تو یک دم بدستم کی آید
که سرمایه و دستگاهی ندارم.
عطار.

معنی سرمایه به فارسی

سرمایه
۱ - پول یا متاعی که آنرا اساس کسب و بازرگانی قرار دهند . ۲ - مال تمول ثروت . ۳ - قابلیت استطاعت . ۴ - مبدا اصل .
( صفت ) آنکه دارای سرمایه هنگفت و تمول سرشار است .
[capitalist] [باستان شناسی، جامعه شناسی] فردی که برای به دست آوردن سود سرمایه گذاری کند
۱ - قدرت سرمایه ها و سرمایه داران . ۲ - مجموع سرمایه داران .
[capitalism] [باستان شناسی، جامعه شناسی] نظامی اقتصادی مبتنی بر کارِ مزدبرانه و تولید محصول و عرضۀ خدمات برای فروش و مبادله و به دست آوردن سود در ابعادی فراتر از تأمین نیازهای بلافصل تولیدکننده
[state capitalism] [جامعه شناسی] نظامی اقتصادی که در آن دولت سرمایه و استفاده از ابزار تولید را در انحصار خود قرار می دهد
[disorganised capitalism] [جامعه شناسی] در سرمایه داری پیشرفته رونـدی که بـه پـراکنش فـزاینـدۀ گـروه های اجتـماعـی ـ اقتصادی می انجامد
[accumulation of capital] [اقتصاد] ← انباشت 1
[capital accumulation] [جامعه شناسی] در مارکسیسم، فرایند تولید و تخصیص و ایجاد ارزش افزوده که به افزایش سرمایه می انجامد
که سرمایه ندارد ٠ بی مایه
آنکه دارای سرمایه اندک باشد .

معنی سرمایه در فرهنگ معین

سرمایه
(سَ یَ یا یِ) (اِمر.) ۱ - مال ، دارایی . ۲ - دارایی خواه مادی یا معنوی . ۳ - مالی که عواید پولی به دست دهد.
( ~ .) (حامص . اِ.) ۱ - قدرت سرمایه ها و سرمایه داران . ۲ - نظام اقتصادی که در آن ابزار تولید و توزیع عمدتاً خارج از اختیار دولت و متعلق به گروه خاصی است که براساس رقابت و جلب نفع شخصی عمل می کنند.

معنی سرمایه در فرهنگ فارسی عمید

سرمایه
۱. (اقتصاد) پول یا کالایی که اساس کسب و تجارت قرار بدهند.
۲. (اقتصاد) پولی که در اصل به بهای چیزی داده شده که هرگاه بیشتر از آن فروخته شود، مبلغ اضافی سود خواهد بود.
۳. دارایی و ثروت و آنچه کسی از نقد و جنس دارد.
۴. [مجاز] اصل و مایۀ چیزی.
دارای سرمایه، صاحب سرمایه، پولدار، ثروتمند.
سرمایه داشتن، سرمایه دار بودن.

سرمایه در دانشنامه ویکی پدیا

سرمایه
سرمایه، در علم اقتصاد، عبارت است از حق یا علاقه صاحبان یک مؤسسه نسبت به دارایی مؤسسه مذکور.
سرمایه گذاری شخصی
این مبلغ از کم کردن بدهی های مؤسسه از جمع دارایی آن بدست می آید. بعبارت دیگر پس از پرداخت تمام بدهی ها و تعهدات یک مؤسسه آنچه از دارایی باقی می ماند متعلق به صاحب یا صاحبان مؤسسه است.
سود حاصل از عملیات مؤسسه
به طور مثال اگر در یک مؤسسه جمع دارایی ها ۳٬۱۳۰٬۰۰۰ ریال و جمع بدهی های مؤسسه ۱۳۰٬۰۰۰ ریال باشد آنگاه سرمایه مؤسسه ۳٬۰۰۰٬۰۰۰ ریال خواهد بود، که از تفاضل دارایی و بدهی بدست می آید.
حال اگر این مؤسسه مبلغ ۲۰٬۰۰۰ ریال وام دریافت کند، مجموع دارایی ها به ۳٬۱۵۰٬۰۰۰ ریال و میزان بدهیهای به ۱۵۰٬۰۰۰ ریال افزایش پیدا می کند. در نتیجه تفاضل این دو مجدداً عدد ۳٬۰۰۰٬۰۰۰ ریال بدست می آید. ملاحظه می شود که گرفتن وام عملاً موجب افزایش سرمایه نمی شود. زیرا علی رغم افزایش دارایی موجب افزایش بدهی نیز می گردد.
به طور کل سرمایه از دو طریق افزایش میابد:
سرمایه مفهومی در اقتصاد است.
سرمایه نام کتابی از کارل مارکس است.
سرمایه نام روزنامه ای اقتصادی چاپ تهران است.
سرمایه انسانی مفهومی در جامعه شناسی و اقتصاد است.
سرمایه فرهنگی مفهومی در جامعه شناسی است.
سرمایه اجتماعی مفهومی در جامعه شناسی است.
«سرمایه» (فرانسوی: Le Capital) یک فیلم در سبک درام به کارگردانی کوستا گاوراس است که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به گابریل بیرن، گاد الماله، و سلین سلت اشاره کرد.
سرمایه؛ نقادی اقتصاد سیاسی (به آلمانی: Das Kapital; Kritik der Politischen Ökonomie) نام اثری ست از کارل مارکس، فیلسوف قرن نوزدهم که جلد نخست آن در سال ۱۸۶۷ منتشر شد. این کتاب به تحلیل قواعد اقتصادی تولید نظام سرمایه داری می پردازد.
دربارهٔ این که مضمون کتاب، اقتصاد سیاسی است یا نه، جای بحث است. به عنوان مثال در نخستین ترجمهٔ این اثر به فارسی، عنوان فرعی کتاب، یعنی «نقادی اقتصاد سیاسی» در جلد درج نشده بود، ولی برخی بر آنند که کتاب بیش تر نقادی ایده ئولوژی است.
گروهی دیگر معتقدند این کتاب در زمینه کندوکاو انتقادی نظام سرمایه داری، پیامدهای اقتصادی آن و نظریات اقتصاددانان دربارهٔ سرمایه داری است. مارکس نتوانست قبل از مرگ جلد دوم و سوم سرمایه را کامل کند اما فردریش انگلس دوست و همکارش پس از مرگ او جلد دوم و سوم را بر اساس دستنوشته های مارکس به ترتیب در سال های ۱۸۸۵ و ۱۸۹۴ منتشر کرد.
سرمایه اجتماعی مفهومی در جامعه شناسی است که در تجارت، اقتصاد، علوم انسانی و بهداشت عمومی جهت اشاره به ارتباطات درون و مابین گروهی از آن استفاده می شود. اگرچه تعاریف مختلفی برای این مفهوم وجود دارد، اما در کل سرمایه اجتماعی به عنوان نوعی “علاج همه مشکلات” جامعه مدرن تلقی شده است . ایده اصلی این است که “شبکه های اجتماعی دارای ارزش هستند. همانطور که پیچ گوشتی (سرمایه فیزیکی) یا تحصیلات دانشگاهی (سرمایه انسانی) هم به صورت فردی و هم در شکل جمعی می توانند موجب افزایش بهره وری شوند، ارتباطات اجتماعی هم بر بهره وری افراد و گروهها تأثیر می گذارند”
سرمایهٔ انسانی موجودی شایستگی ها، دانش، ویژگی های اجتماعی و شخصیتی شامل خلاقیت، تجسم در توانایی برای انجام کاری جهت تولید ارزش اقتصادی است. سرمایهٔ انسانی دید اقتصادی جامعی از انسان فعال در اقتصاد است، در حالی که تلاشی برای کسب پیچیدګی بیولوژیکی، اجتماعی، روانشناسی و فرهنگی است به طوریکه در اثرات متقابل اقتصادی یا صریح با هم تقابل دارند.
در اوایل فرض می شد که نظریه ها، زمینه ای را منعکس می کنند که در آن بخش ثانویهٔ اقتصاد نسبت به بخش سوم قادر به تولید زمان در بیشتر کشورهاست؛ که در آن منبع مثلثی، همگن و قابل تعویض به سادگی به عنوان نیروی کار یا کار یکی از سه عوامل تولید است (دیگر موارد و ارزیابی های تبادل پذیر ـفرض پول و تجهیزات فیزیکی). فقط به عنوان این که زمین به عنوان سرمایهٔ طبیعی شناخته می شود و در خود ارزیابی می شود و عوامل انسانی تولید از این تحلیل مکانیکی ساده برای سرمایهٔ انسانی ناشی می شود. در تحلیل مالی فنی مدرن، اصطلاح رشد متعادل و هدف رشد مساوی قابلیت های انسانی و ارزیابی های فیزیکی اطلاق می شود که کالاها و خدمات را تولید می کند.
فرض می شود که کار یا نیروی کار می تواند به سادگی مدل سازی شود؛ در کل این مورد در سال های ۱۹۵۰ به چالش در آمد هنگامی که بخش سوم، خلاقیت را تقاضا می کند، شروع به تولید بیشتر از بخش ثانویه در تولید زمان در بیشتر کشورهای توسعه یافتهٔ جهان می نماید.
بر اساس آن بیشترین توجه بر عواملی است که منجر به موفقیت در برابرشکست می شود که با مدیریت انسانی مرتبط است، نقش رهبری، استعداد و حتی شهرت جستجو شده است. امروزه بیشتر نظریه ها سعی بر تجزیهٔ سرمایهٔ انسانی به یک یا تعداد بیشتر اجزاء برای تحویل دارن که معمولاً ناظر نامیده می شود. شایع ترین سرمایهٔ اجتماعی، مجموع پیوندهای اجتماعی و روابط شناسایی شده است، همراه با تعدادی مترادفات از جمله حسن نیت یا ارزش نام تجاری یا انسجام اجتماعی و یا انعطاف پذیری اجتماعی و مفاهیم مرتبط مانند شهرت یا سابقه، به طوریکه مجزا از استعدادی است که یک فرد (از جمله یک ورزشکار به طور منحصربه فردی دارد) توسعه داده است که نمی تواند برای دیگران بدون توجه به تلاش منتقل شود و جنبه هایی که می تواند انتقال یا تدریس شود: سرمایهٔ آموزشی.
به طور کمترمتداولی، برخی از تحلیل ها ساختارهای خوبی را برای سلامت و سلامت خود، یا عادت های مدیریتی خوب دانش یا سیستم هایی با ساختارهایی که آن ها را مدیریت و تأمین می کنند یا سرمایهٔ فکری تیم ها ـ انعکاس ظرفیت های اجتماعی و ساختاری آموزشی با برخی فرضیات در بارهٔ یگانگی فردی در محتوا و زمینه ای که آن ها کار می کنند. به طور کلی این تحلیل ها تصدیق می کند که بدنه های تدریس فردی، ایده ها و مهارت های آموزش و اثر اجتماعی یا قدرت تشویق متفاوت هستند .
حسابداری مدیریت اغلب با سوالاتی در مورد مدل سازی همچون ارزیابی یا سرمایهٔ ثابت همراه است. با این وجود تجزیه و تعریف شده است. سرمایهٔ انسانی به طور ضروری برای موفقیت سازمان ها لازم است. افزایش سرمایه انسانی از طریق آموزش و تجربه است.
در سال ۲۰۱۰ سازمان همکاری و توسعهٔ اقتصادی دولت ها را تشویق کرد که اقتصادها سیاست رادر بر بګیرند تا نو آوری و دانش در محصولات و خدمات به عنوان مسیر اقتصادی برای موفقیت وداوم افزایش یابد. سیاست های بین المللی اغلب فرار سرمایهٔ انسانی را مورد توجه قرار می دهد در حالی که نبود اشخاص با استعداد یا آموزش دیدهٔ یک کشور که برای آن ها سرمایه ګذاری کرده اند، برای دیگر کشورها مزایایی بدون سرمایه گذاری برای آنها دارد .
بالاترین ترقی در نیروهای تولید کنندهٔ کار و بخش بزرگتر مهارت، چابکی و قضاوت با این که هدایت و به کار برده می شود، به نظر می رسد اثرات تقسیم کار را دارد.
رابطهٔ پیچده ای بین تقسیم کار و سرمایهٔ انسانی وجود دارد.
سرمایه دار، (به انگلیسی: financier) به شخص یا سرمایه گذار اطلاق می گردد، که زندگی خود را از طریق سرمایه گذاری می گذراند، که اغلب حجم زیادی پول را در زمینه هایی چون مبادلات سهام اختصاصی، سرمایه گذاری خطرپذیر، تملک های اهرمی، بانکداری سرمایه گذاری و یا مدیریت دارایی سرمایه گذاری می نمایند. از مشهورترین سرمایه داران می توان به: وارن بافت، هایم سولومون، جرج سوروس، جی پی مورگان، کالوست گلبنکیان و کارل آیکان اشاره نمود.
امروزه بیشتر سرمایه داران پول و دارایی های خود را در سهام شرکت ها سرمایه گذاری می کنند، که از یک سو از سود حاصل از حقوق صاحبان سهام بهره مند می شوند، از سوی دیگر با مبادله این برگه های سهام، سود می برند. گروهی نیز از طریق مدیریت سرمایه گذاری و کمیسیون حاصل از مبادلات، سود می برند.
کپیتالیسم (به انگلیسی: Capitalism) یا سرمایه داری، سرمایه محوری یک نظام اقتصادی است که در آن پایه های یک سیستم اقتصادی بر روی مالکیت خصوصی ابزارهای تولیدِ اقتصادی است و در دست مالکان خصوصی است و از این برای ایجاد بهره مندی اقتصادی در بازارهایی رقابتی استفاده می شود؛ که به این قانون، آزادی مالکیت شخصی نیز گفته می شود؛ که معنای آن، تولید و توزیع کالا هاست.
معنای لغوی کپیتال همان سرمایه است و سرمایه شامل: زمین ها، کارخانه ها و... می باشد. درآمد در این قانون حداقل دو شکل دارد: سود و دست مزد. سود عبارت است از آنچه که به خاطر مالکیت ابزار تولید به کسانی که سرمایه را فراهم کرده اند، داده می شود. در این قانون زمین، نیروی انسانی و سرمایه در اختیار گروهی از افراد جامعه است که سایر افراد جامعه با استفادهٔ مشروط از آنها، به تولید مادی و تولید معنوی می پردازند.
همچنین در این قانون متداول است که اجاره را به صورت درآمد حاصل از در کنترل داشتن منابع طبیعی به حساب بیاورند که با دو مورد دیگر متفاوت است.
در قانون سرمایه داری، سرمایه گذاری، تولید، توزیع، درآمد، قیمت گذاری و عرضهٔ مواد و خدمات توسط تصمیم گیری هایِ شخصی در یک اقتصاد بازار تعیین می شود. مشخصهٔ بارز قانون سرمایه داری این است که تولید کالا در درجهٔ اول از برای کسب سود اقتصادی انجام می گیرد و نه لزوماً رفع نیازهای انسان ها. البته در مواردی نیز، کسب سود با رفع نیازهای انسانی همراه است.
در کلی ترین حالت،نظام سرمایه داری را می توان به دو دستهٔ نظامسرمایه داری دولتی (همچون اتحاد جماهیر شوروی پس از ۱۹۲۷ و یا چین کنونی) و نظام سرمایه داری غیر متمرکز و غیردولتی همچون ایالات متحدهٔ آمریکا تقسیم نمود.
نظریه سرمایه داری انحصاری دولتی (به انگلیسی: state monopoly capitalism) یکی از دکترین های مارکسیستی محبوب پس از جنگ جهانی دوم بود. لنین مدعی بود که جنگ جهانی اول لسه فر سرمایه داری را به سرمایه داری انحصاری تبدیل کرده است، اما هرگز هیچ نظریه ای در این رابطه منتشر نکرد. این اصطلاح به محیطی اشاره دارد که در آن دولت برای حفاظت از انحصار یا انحصار چندجانبه بنگاه ها از رقابت با شرکت های کوچکتر در اقتصاد دخالت می کند.
سرمایه داری: ایده آل ناشناخته (انگلیسی: Capitalism: The Unknown Ideal) مجموعه نوشتارهایی است عمدتاً از آین رند، به همراه نوشتارهای دیگر از نزدیکانش چون ناتانیل براندن، آلن گرینسپنو رابرت هسن. کتاب بر ماهیت اخلاقی سرمایه داری لسه فر و مالکیت خصوصی تاکید می کند.
سرمایه داری پیشرفته(به انگلیسی: Advanced capitalism) در فلسفه سیاسی، موقعیتی در یک جامعه است که در آن مدل سرمایه داری یکپارچه شده است. در این حالت سرمایه داری به دلیل دوره طولانی اجراء، به شکل عمیق و گسترده در یک جامعه رشد پیدا کرده است.
سرمایه داری دولتی معانی متفاوتی دارد، اما عمدتاً به جامعه ای اشاره دارد که در آن نیروهای مولد توسط دولت و با مشی ای سرمایه داری کنترل و هدایت می شوند، حتی اگر آن دولت خود را سوسیالیست بخواند. هرچند این کلمه از طرف متفکرانی چپ گرایی مانند کمونیست هلندی آنتون پانه کوک در مورد کشورهایی مثل اتحاد شوروی به صورت یک انتقاد بنیادی، به کار می رفت ولی دامنه استفاده از این کلمه در مورد کشورهایی مانند ژاپن و چین و حتی برزیل هم می باشد که گمرکات خود را به روی خدمات و کالاهای تولیدی خارجی می بندد تا موجب رونق در تولیدات ملی خود شوند.
بسیاری از کارشناسان اقتصادی طرفدار لیبرالیسم اقتصادی ،اقتصاد ایران رااز نوع سرمایه داری دولتی نفتی ایدئولوژیک می دانند، برخی از کارشناسان اقتصادی با گرایش چپ نیز معتقدند اقتصاد ایران از نوع سرمایه داری دولتی است و عنوان می کنند که تناقض ذاتی سرمایه داری دولتی نوعی تباهی است و ریشه طبقاتی بوجود آورنده آنراخرده بورژوازی دانسته واین نوع اقتصاد را ناپویا می نامند و معتقدند مختل کننده پویایی تاریخی است. ولی این موضوع با توجه به سازوکار اقتصادی ایران که بر مبنای فروش نفت و واردات کالا می باشد جای شک و شبهه دارد چون با درونمایه تفکر سرمایه داری دولتی که جلوگیری از واردات به منظور رسیدن به رونق در صنایع داخلی است، منافات داشته و با نظرات برخی از متفکران با گرایش چپ وسندیکالیسم مانند گونتر هیدن متناقض است. گونتر هیدن از سه نوع مختلف سرمایه داری دولتی نام می برد که با وضعیت کنونی اقتصاد ایران سازگاری ندارد:
۱- سرمایه داری دولتی با شیوه تولید سرمایه داری که دولت به مثابه سرمایه دار بزرگ جای سرمایه داران منفرد را می گیرد
۲-دوره گذار از سرمایه داری به سوسیالیسم، فرم دیگری از سرمایه داری دولتی که در کشورهای سوسیالیستی بوجود می آید
۳-با فروپاشی سیستم استعماری و پیدایش دولت های ملی در این کشورها نیز فرم دیگری از سرمایه داری دولتی تشکیل می شود. دولت های ملی در این جور کشورها، تا حد معینی عملکردهای اقتصادی را نیز به عهده می گیرند، کارخانجات و رشته های صنعتی را ملی می کنند، به تأسیس کارخانجات جدید اقدام می کنند، به اقتصاد کشور سر و سامان می دهند و غیره
هرچند که با تفسیر جدید از اصل ۴۴ قانون اساسی، بی بی سی فارسی هشتاد درصد سهام بخش های دولتی به بخش خصوصی واگذار شد و با وجود انتقادات شدید در نحوه واگذاری سهام بخش های دولتی، اقتصاد ایران وارد مرحله جدیدی شد که دیگر نمی توان آنرا حداقل در بسیاری از بخش های اقتصادی، سرمایه داری دولتی نامید ولی با توجه به این اصل که بخش مهمی از تولید ناخالص ملی ایران در گرو صنایع نفت و گاز می باشد و این صنایع در ایران نمی تواند غیردولتی باشد، این تناقض آشکار رخ می نماید که اصولأ می توان در کشوری با سازو کار اقتصادی ایران از اقتصاد غیردولتی حتی صحبت نمود.
سرمایه داری رفاقتی لفظی است که اقتصادی را توصیف می کند که در آن موفقیت در کسب و کار به ارتباطات نزدیک بین اهالی کسب و کار و مقامات دولت بستگی دارد. نمود ان ممکن است در استثنا قائل شدن در توزیع مجوزهای قانونی، امتیازات دولتی، معافیت های مالیاتی ویژه، یا دیگر اشکال کنترل دولتی امور باشد. باور بر این است که وقتی نفع پروری و پارتی بازی سیاسی به دنیای کسب و کار سرازیر می شود سرمایه داری رفاقتی ظهور می کند؛ پیوندهای خانوادگی و دوستانه بین اهالی کسب و کار و دولت بر اقتصاد و جامعه تا حدی تأثیر می گذارد که ایده آل های اقتصادی و سیاسی خدمت عمومی را فاسد می کند.
لفظ سرمایه داری رفاقتی به عنوان توضیحی برای بحران مالی آسیا اثر قابل توجهی در عرصهٔ عمومی بر جا گذاشت. همچنین در سرتاسر جهان برای توصیف هر تصمیم دولتی که به نفع «رفقای» مقامات دولتی گرفته شود به کار می رود. در بسیاری از موارد، این لفظ تا زمانی که
سرمایه داری و آزادی (به انگلیسی: Capitalism and Freedom) کتابی است از میلتون فریدمن که نخستین بار در ۱۹۶۲ توسط انتشارات دانشگاه شیکاگو منتشر شد و نقش سرمایه داری اقتصادی در جامعهٔ لیبرال را مورد بحث قرار می دهد. در هیجده سال نخست ۴۰۰٬۰۰۰ نسخه از آن فروخته شد، و از ۱۹۶۲ بیش از یک میلیون نسخه از آن به فروش رفته است. فریدمن استدلال می کند که آزادی اقتصادی پیش شرطی برای آزادی سیاسی است. او «لیبرال» را در زمینهٔ روشنگری اروپایی تعریف می کند، و آن را با کاربرد آمریکایی که او از رکود بزرگ به بعد منحرف شده می داند در تضاد قرار می دهد. بسیاری در آمریکای شمالی که خود را محافظه کار یا لیبرترین می خوانند برخی از دیدگاه های او را اختیار کرده اند.
سرمایه داری و اسکیزوفرنی (فرانسوی: Capitalisme et Schizophrénie) کتابی دو جلدی نوشته نویسندگان فرانسوی ژیل دلوز و فلیکس گاتاری است. دو جلد این کتاب با فاصله ای هشت ساله از یکدیگر منتشر شدند. جلد نخست با عنوان ضد ادیپ در سال ۱۹۷۲ و جلد دوم با عنوان هزار فلات در سال ۱۹۸۰ منتشر شد. این کتاب از بحث برانگیزترین آثار دلوز و گاتاری است. زمانی که کتاب ضد ادیپ برای اولین بار در فرانسه منتشر شد برخی آنرا ستوده و شاهکار نامیدند و برخی دیگر آن را اثری از یک جنون کفرآمیز توصیف کردند.
تنها جلد دوم این کتاب با عنوان «هزار فلات (سرمایه داری و اسکیزوفرنی)» به فارسی ترجمه شده و انتشارات رخداد نو آن را منتشر کرده است.
سرمایه در قرن بیست و یکم (به فرانسوی: Le Capital au XXIe siècle) نام کتابی است از توماس پیکتی اقتصاد دان فرانسوی که به ثروت و نابرابری در درآمد دراروپا و آمریکا ازقرن هجدهم تا کنون می پردازد. این کتاب نخست در سال ۲۰۱۳ درفرانسه به چاپ رسید و در بهار ۲۰۱۴ به انگلیسی ترجمه شد. ترجمه آلمانی این کتاب در سال ۲۰۱۵ برنده کتاب سال سیاسی آلمان شد. نظریه اصلی مطرح شده در کتاب این است که اگر نرخسود سرمایه از نرخ رشد کلی اقتصادی بیشتر باشد این امر باعث انباشت ثروت شده و در دراز مدت چنین پدیده ای باعث عدم ثبات می شود. آقای پیکتی در این کتاب پیشنهاد می کند که سیستم جهانی مالیاتی به کار گرفته شود که بر مبنای میزان ثروت، مالیات به صورت تصاعدی افزایش پیدا کند. هدف از این کار جلوگیری از انباشت ثروت در دست عده ای معدود عنوان شده است. فروش چاپ فرانسوی این کتاب بیش از پنجاه هزار عدد بوده و فروش چاپ انگلیسی آن به حدود هشتاد هزار عدد رسیده و انتظار می رود که دویست هزار عدد دیگر از چاپ انگلیسی کتاب به فروش برسد.
سرمایه در گردش، (به انگلیسی: Working capital) مجموعه مبالغی است، که در دارایی های جاری یک شرکت، سرمایه گذاری می شود. اگر بدهی های جاری از دارایی های جاری یک شرکت کسر گردد، سرمایه در گردش خالص به دست می آید.
مدیریت سرمایه در گردش عبارت است، از تعیین حجم و ترکیب منابع و مصارف سرمایه در گردش، به نحوی که ثروت سهام داران افزایش یابد.
شرکت ها می توانند با به کارگیری استراتژی های گوناگون، در رابطه با مدیریت سرمایه در گردش، میزان نقدینگی شرکت را تحت تاثیر قرار دهند و این استراتژی ها را میزان ریسک و بازده آنها، مشخص می کند.
انباشت سرمایه (انگلیسی: Capital accumulation) پایهٔ نظام اقتصادی سرمایه داری است که در آن فعالیت اقتصادی پیرامون انباشت سرمایه شکل می گیرد که سرمایه گذاری به منظور کسب سود مالی تعریف می شود. در این زمینه، سرمایه، پول یا ذخیرهٔ مالی سرمایه گذاری شده به منظور کسب پول بیشتر (چه به شکل سود، رانت، بهره، حق اشتراک، کسب سرمایه یا برخی دیگر از اشکال بازگشت) تعریف می شود.
بازار سرمایه، (به انگلیسی: Capital market) به بازارهای مالی جهت خرید و فروش اوراق قرضه یا اوراق بهادار، با سررسید بیشتر از یک سال و دارایی های بدون سررسید، اطلاق می شود. در معمول ترین تقسیم بندی، بازار سرمایه از نظر مرحله عرضه اوراق بهادار، به دو بازار اولیه (بازار دست اول) و ثانویه (بازار دست دوم) تقسیم می شود.
در یک تقسیم بندی کلی دیگر، بازار سرمایه ای ایران از نظر شرایط شرکت ها، به دو بازاربورس اوراق بهادار و فرابورس طبقه بندی می شود. در زیرمجموعه بازار بورس اوراق بهادار و فرابورس بخش بندی دیگری وجود دارد که حضور در هر کدام از آنها شرایط و ضوابط خود را داراست. در این مطلب به بخش بندی بازار بورس اوراق بهادار و شرایط عمومی و اختصاصی هر کدام پرداخته می شود.
بازار سرمایه پلی است، که پس انداز واحدهای اقتصادی دارای مازاد مانند شرکت ها یا دولت ها را، به واحدهای سرمایه گذاری که بدان نیازمندند، انتقال می دهد. بنابراین بازار سرمایه، واحدهای پس انداز و سرمایه گذاران را با یکدیگر ارتباط می دهد. از سوی دیگر، سازوکارهای تعبیه شده در این بازار، از طریق رشد حجم پس انداز و سرمایه گذاری، رشد اقتصادی را تسریع می کنند.
استفاده از بازار سرمایه برای تأمین مالی مخارج دولت نیز، از جمله قدیمی ترین و متداول ترین شکل مبادلات مالی است. اتکای دولت ها به بازار سرمایه در اغلب اقتصادهای مدرن نه تنها از این جهت مهم است که دولت ها غالباً اوراق بدهی منتشر می کنند تا بخش عمده هزینه های خود را تأمین مالی نمایند، بلکه استقراض دولت غالباً حجم عظیمی از کل وجوه عرضه شده در بازار توسط وام دهندگان را جذب می کند.
در معمول ترین تقسیم بندی، بازار سرمایه به دو بازار اولیه و بازار ثانویه تقسیم می شود. از سوی دیگر بازارهای سرمایه، به دو بخش تقسیم می گردد، که عبارتند از: بازار سهام و بازار اوراق قرضه.
در بازار سرمایه ارتباط میان سرمایه گذار و سرمایه پذیر، بیش از یک سال است و بر عکس بازار پول، سرمایه پذیر ملزم به عودت وجوه نیست.
بازگشت سرمایه، (به انگلیسی: Return on capital) سرمایه در گردش ما به تفاوت دارایی جاری و بدهی جاری می باشد و حاکی از مبلغی است که می توان آن را برای تامین هزینه های روزمره و همچنین تهیه مواد اولیه و کالا مورد استفاده قرار داد. این نسبت از تقسیم سود خالص (پس از وضع مالیات) بر سرمایه در گردش بدست می آید.
باشگاه والیبال بانک سرمایه یک باشگاه والیبال ایرانی است که در سال ۱۳۹۴ در تهران تأسیس شد. صاحب و حامی مالی این باشگاه، بانک سرمایه می باشد. تیم بانک سرمایه از آن جهت که در نخستین سال حضور توانست به مقام قهرمانی برسد، صاحب رکورد است.
بانک سرمایه یکی از بانک های خصوصی ایران است. این بانک در سال ۱۳۸۴ تاسیس شده است و ششمین بانک خصوصی به شمار می رود که بعد از انقلاب سال ۵۷ در ایران تاسیس شده است. نام شخصی که طرح لگو بانک سرمایه را طراحی کرده است ناصر عبدالحسین هست که با شرکت در مسابقه که از سوی این بانک برگزار شده بود به عنوان نفر اول از سوی مدیران وقت این بانک تعیین شد. جایزه نفر اول پنج سکه بهار آزادی بود که در مراسمی رسمی با حضور وزیر آموزش و پرورش وقت و مدیر عامل وقت این بانک برگزار شده بود تقدیم طراح لگو این بانک قرار گرفت.
تحلیل مبنایی (یا بنیادین یا پایه ای) یکی از روش های تحلیل بازار سرمایه و پیش بینی قیمت هاست. در اصل پیش بینی قیمت به دو روش اصلی امکان پذیر است:
تحلیل تکنیکی
تحلیل تکنیکال سعی در پیش بینی قیمت سهم در آینده با توجه به قیمت های آن در گذشته دارد. این نوع از تحلیل بیشتر کاربرد کوتاه مدت داشته و برای افرادی توصیه می گردد که زمان های بیشتری را در بازار سرمایه هستند.
تحلیل بنیادین
اما تحلیل بنیادین یک شرکت شامل تحلیل گزارش ها مالی و سلامت مالی شرکت، مدیریت و امتیازات رقابتی، رقبا و بازارهای مربوطه است. هنگامیکه این تحلیل در بازارهای فیوچر و فارکس به کار می رود، تمرکز اصلی بر شرایط اقتصادی، نرخ بهره، تولید، سودآوری و مدیریت است. وقتی سهام، قراردادهای آتی یا ارز مورد تحلیل بنیادین قرار می گیرد دو رویکرد اساسی وجود دارد: تحلیل پایین به بالا و تحلیل بالا به پایین. این عبارات جهت تمیز دادن چنین تحلیلهایی از سایر تحلیل های سرمایه گذاری نظیر تحلیل های کمی و تکنیکی است. تحلیل بنیادین بر اساس اطلاعات و داده های گذشته و فعلی با هدف پیش بینی مالی انجام می پذیرد. اهداف متعددی برای این تحلیل وجود دارد. ۱- تعیین ارزش سهام شرکت و پیش بینی تغییرات آتی قیمت ۲- برآورد عملکرد تجاری ۳- ارزیابی مدیریت و اتخاذ تصمیمات داخلی جهت محاسبه ریسک اعتباری
همانطور که مشاهده می شود با توجه به کاهش مقدار فروش و عدم تغییر نرخ کاهش سود هر سهم دور از انتظار نخواهد بود مگر در صورت جبران در قرارداد دیماند فروش محصولات. از طرف دیگر از آنجایی که بدهی های ارزی شرکت با نرخ 35.000 ریال تسعیر شده است افزایش نرخ ارز به بالای 36.000 ریال می تواند سود هر سهم را کاهش دهد.
در تحلیل بنیادین اساس پیش بینی بر مبنای وقایع و رخدادهای واقعی پایه گذاری شده است. معامله گر با تحلیل اتفاقات و اخبار دنیای واقعی و بر اساس دانش و استراتژی خود، به پیش بینی بازار می پردازد. استراتژی روش محاسبه نقاط ورود به بازار و خروج از آن است. پایه نظر تحلیل گران بنیادی این است که تمام تغییرات در قیمتها حتماً یک علت اقتصادی بنیادی دارد. این نوع از تحلیل نسبت به تحلیل تکنیکال بسیار زمانگیرتر است و معمولاً همراه با جمع آوری اطلاعات از منابع مختلف ممکن می گردد.
نمونه هایی از تحلیل بنیادی به شرح ذیل است:
تحلیل بنیادی پتروشیمی فجر
در اقتصاد کلان و امور مالی بین المللی حساب دارائی و یا حساب سرمایه و یا حساب مالی یکی از اجزای اصلی تراز پرداخت ها است.در حالی که حساب جاری بیانگر درآمد خالص یک ملت است، حساب دارایی بیانگر میزان مالکیت آن ملت به سرمایه موجود است.
هر مازاد در حساب دارایی به معنای جریان داشتن سرمایه به درون کشور است اما برخلاف مازاد در حساب جاری، این مازاد می تواند به معنای قرض گرفتن دولت از موسسات و کشورهای دیگر و یا فروختن دارایی ها بجای درآمد باشد.
هرگونه کسری در حساب دارایی می تواند به علت در جریان بودن سرمایه بسوی خارج از کشور باشد اما همچنین می تواند به معنای افزایش ادعای یک ملت روی دارایی های خارجی باشد.
حساب دارایی می تواند بصورت زیر محاسبه شود: حساب دارایی = تغییرات در مالکیت خارجیان بر دارایی های داخلی - تغییرات در مالکیت مردم کشور بر دارایی های خارجی
این فرمول می تواند بصورت زیر نیز نوشته شود: حساب دارایی = سرمایه گذاری مستقیم خارجی + سرمایه گذاری سبد سرمایه گذاری (Portfolio Investment) + دیگر سرمایه گذاری ها + اندوخته سرمایه گذاری
دوره بازگشت سرمایه در علم اقتصاد مهندسی، یکی از روش های استاندارد ارزیابی طرح های اقتصادی است. در این روش معیار ارزیابی طرح، کوتاهی و بلندی زمان بازگشت سرمایه است. طرح های با دوره بازگشت سرمایه کوتاه تر جذابیت بیشتری نسبت به طرح هایی با دوره بازگشت بلندتر دارند. این روش بخصوص در هنگام مقایسه دو یا چند طرح با یکدیگر کاربرد دارد. در این روش ارزش زمانی پول درنظر گرفته نشده و به این منظور، گونه اصلاح شده ای از این روش بکار می رود که در آن کل هزینه ها و درآمدها به مانند روش ارزش خالص فعلی تنزیل می گردند.
ساختار سرمایه، (به انگلیسی: Capital structure) در دانش مالی، به روشی که شرکت از طریق آن سرمایه گذاری می کند، ساختار سرمایه گفته می شود. یک شرکت می تواند در سهام عادی یا ممتاز، از طریق درآمد کسب شده (که در شرکت حفظ شده است) یا از طریق دریافت بدهی، سرمایه گذاری کند؛ بعضی اوقات یک شرکت از ترکیب این ساختارها بمنظور سرمایه گذاری استفاده می کند.
هنگام تحلیل ساختار سرمایه نسبت بدهی های کوتاه مدت و بلند مدت در نظر گرفته می شود و در اینگونه مباحث هنگامی که به ساختار سرمایه اشاره می شود، معمولاً به نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام اشاره دارد، که بیان کننده میزان ریسک پذیری یک شرکت می باشد. معمولاً شرکت ها اغلب از طریق دریافت بدهی، سرمایه گذاری می کنند، که این روش همواره ریسک اعتباری زیادی را نیز برای این شرکت ها، در بر خواهد داشت.
سهام سرمایه، (به انگلیسی: Capital stock) برابر است با ارزش اسمی سهام منتشر شده یک شرکت. ارزش اسمی هر سهم به مبالغ معین شده هر سهم، که بر روی گواهینامه سهام چاپ شده است، اشاره می کند. ارزش های اسمی غالباً تنها مبالغ صوری منعکس شده در گواهینامه سهام هستند. ارزش اسمی هر سهم ارتباط مستقیمی با ارزش بازار آن سهام ندارد. هر چند ارزش اسمی غالباً سرمایه قانونی شرکت ها را بیان می کند، ولی مبلغ آن توسط قوانین تعیین می شود.
سهام عادی عموماً بخش عمده ای از سهام منتشر شده را تشکیل می دهد. دارندگان سهام عادی (سهام داران) صاحبان اصلی مؤسسه هستند. هر سهام دار عادی در مقابل هر سهم، یک حق رای دارد و می تواند در اداره و کنترل نمودن مؤسسه از طریق حق رای خود، دخالت کنند. سهام عادی فاقد سود تضمین شده هستند و در صورتی که مؤسسه سود تحصیل کند، در سود مؤسسه سهیم خواهند بود. اما دارندگان سهام ممتاز ممکن است بخشی از حقوق سهامداران عادی را نداشته باشند، مثلاً حق رأی در مجامع از آن ها سلب شود، اما در عوض هنگام تقسیم سود در اولویت بالاتری نسبت به سهامداران عادی قرار دارند.
سرمایه قانونی به حداقل مبلغی که مؤسسه می بایست در تأسیس خود، پرداخت و یا تعهد به پرداخت نماید، اشاره می کند. افزایش سرمایه پرداخت شده به مبالغ پرداخت شده توسط سهامداران، نسبت به سرمایه قانونی ثبت شده، اشاره می کند.
شرکت مدیریت دارایی مرکزی بازار سرمایه (سهامی خاص) به موجب مادهٔ ۲ دستورالعمل فعالیت نهادهای واسط، مصوب ۱۳۸۹/۰۵/۱۱ شورای عالی بورس و اوراق بهادار تأسیس شده است. موضوع اصلی این شرکت تأسیس، اداره و راهبری نهادهای واسط موضوع بند"د" مادهٔ ۱ قانون "توسعهٔ ابزارها و نهادهای مالی جدید به منظور تسهیل اجرای سیاست های کلی اصل چهل و چهار قانون اساسی" بر اساس دستورالعمل فعالیت نهادهای واسط، مصوب شورای عالی بورس و سایر مقررات مربوطه می باشد.
صورت حساب سرمایه، گزارش مالی است که وضعیت سرمایه موسسه را در یک تاریخ مشخص نشان میدهد.
در هر موسسه، پس از سرمایه گذاری اولیه، در اثر فعالیتهای موسسه، در پایان دوره مالی ممکن است سود و یا زیان داده باشد. از طرفی صاحب موسسه ممکن است در طول این دوره برداشتهایی توسط صاحب سرمایه صورت گرفته باشد. این دو عامل در صورت حساب سرمایه مؤثر میباشند. صورت حساب سرمایه با توجه به فرمول زیر محاسبه میگردد:
(برداشت صاحب موسسه طی دوره - سود ویژه طی دوره) + سرمایه اولیه دوره = سرمایه پایان دوره
مازاد سرمایه، (به انگلیسی: Capital surplus) هنگامی که یک شرکت سهامی، سهام خود را به بیش از ارزش اسمی آن به فروش می رساند، به مبلغ مازاد بر ارزش اسمی سهام مورد نظر، مازاد سهام یا مازاد سرمایه گفته می شود، که درآمد حاصل از آن، در زمره حقوق صاحبان سهام طبقه بندی و گزارش می شود.
در ترازنامه شرکت ها، مازاد سهام در بخشی از حقوق صاحبان سهام که به عنوان سهام سرمایه و یا سود تقسیم نشده، طبقه بندی می شود، درج خواهد شد. حقوق صاحبان سهام یا ارزش ویژه غیر از سهام عادی، سهام ترجیحی و سود انباشته، انتشار سهام به مبلغی بیش از ارزش اسمی سهام، عواید ناشی از بازخرید سهام و فروش آن، طبقه بندی مجدد سهام عادی، سهام اهدایی و تحصیل سهام به قصد تملیک، از راه های ایجاد بازار و درآمد برای شرکت های دارای مازاد سرمایه می باشد.
مالیات بر سرمایه (انگلیسی: Wealth tax) مالیاتی است، که بر کلیه دارایی ها همچون خانه، وجه نقد، حساب سپرده، صندوق سرمایه گذاری بازار پول، مزایای بازنشستگی، سهام سرمایه، اوراق بهادار و غیره تعلق می گیرد. مالیات بر سرمایه اغلب به عنوان مکانیزمی برای تعدیل ثروت به کار گرفته می شود و بیشتر در جوامعی کاربرد دارد، که اختلاف فاحشی در دارایی و ثروت افراد آن جامعه وجود داشته باشد، یا فقط در مواردی خاص که به وسیله مالیات بر درآمد نتوان از آن منابع مالیات گرفت، اعمال می شود.
نسبت کفایت سرمایه (به انگلیسی: CAR یا Capital Adequacy Ratio) ﺣﺎﺻﻞ ﺗﻘﺴیﻢ ﺳﺮﻣﺎیﻪ پایه ﺑﻪ ﻣﺠﻤﻮﻉ ﺩﺍﺭﺍیی های ﻣﻮﺯﻭﻥ ﺷﺪﻩ ﺑﻪ ﺿﺮﺍیﺐ ریسک ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺩﺭﺻﺪ است.
این نسبت اولین بار در سال ۱۹۸۸ توسط کمیته بال به بانک های دنیا معرفی گردید. کمیته بال در آن سال مجموعه ای از شروط حداقل سرمایه را به بانک ها پیشنهاد کرد که بعدها به «پیمان بال» معروف شد.
نسبت کفایت سرمایه یکی از نسبت های سنجش سلامت عملکرد و ثبات مالی مؤسسه مالی و بانک ها است. بانک ها باید سرمایه کافی برای پوشش دادن ریسک ناشی از فعالیت های خود را داشته و مراقب باشند که آسیب های وارده به سپرده گذاران منتقل نشود. بدین لحاظ باید از حداقل میزان سرمایه مطلوب برای پوشش ریسک های عملیاتی خود برخوردار باشند که تقریباً ۱۲٪ دارایی های موزون شده به ریسک (ریسک هر دارایی با توجه به ماهیت آن دارایی و میزان ریسک مرتبط با آن) می باشد.
برای مثال ریسک حساب صندوق (وجه نقد) و مانده حساب های بانک نزد بانک های مرکزی هر کشور برابر با صفر است ولی ریسک تسهیلات اعطایی به اشخاص حقیقی و حقوقی خصوصی معادل ۱۰۰٪ می باشد. طبق ماده (3) آیین نامه کفایت سرمایه سال 1382،، ﺣﺪﺍﻗﻞ ﻧﺴﺒﺖ کﻔﺎیﺖ ﺳﺮﻣﺎیﻪ ﺑﺮﺍی کﻠیﻪ بانک ها ﻭ ﻣؤﺳﺴﺎﺕ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭی (ﺍﻋﻢ ﺍﺯ ﺩﻭﻟﺘی ﻭ ﻏیﺮﺩﻭﻟﺘی) ٨ ﺩﺭﺻﺪ ﺗﻌییﻦ ﻣیﺷﻮﺩ. این میزان بر اساس مقررات کمیته بال 1 تدوین شده است. و بانک مرکزی می تواند در مواردی که استانداردهای بین المللی یا ضرورت حفظ سلامت بانک ها و موسسات اعتباری اقتضا کند حدود بالاتری را برای تمام یا برخی از بانک ها و موسسات اعتباری تعیین کند.
هزینه سرمایه (انگلیسی: Cost of capital) در اقتصاد و حسابداری، به هزینه منابعی اطلاق می شود، که برای تأمین مالی (بدهی و سهام) یک پروژه یا کسب و کار، مورد استفاده قرار می گیرد. هزینه سرمایه اغلب برای ارزیابی پروژه های جدید یک شرکت استفاده می شود و به نوع تأمین مالی استفاده شده شامل انواع وام یا سهام فروخته شده، بستگی دارد.
کار مزدی و سرمایه (انگلیسی: Wage Labour and Capital) مقاله ای اقتصادی نوشته کارل مارکس است که در سال ۱۸۴۷ نوشته شده است و مقاله نخستین بار در سال ۱۸۴۹ در نشریه نئو راینیشه زایتونگ منتشر شد. این مقاله تحسین شده به عنوان پیش درآمدی بر کتاب سرمایه به شمار می رود.


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

سرمایه در جدول کلمات

سرمایه
نس
سرمایه پایدار
کار
سرمایه زندگی
نوا
سرمایه موجود در دست
نقدینگی
اقتصاددان سوئدی متولد 1851 صاحب کتاب «ارزش سرمایه و عواید»
کناثویکسل
اقتصاددان لهستانی آلمانی صاحب کتاب تراکم سرمایه متولد 1871میلادی
روزال و کزامبورگ
این عبارت اقتصادی از تفاضل تولید ناخالص ملی و استهلاک سرمایه های ثابت حاصل می شود•
تولید خالص ملی
این کشور با 4/25میلیون دلار در رتبه سوم فهرست سرمایه گذاران خارجی ایران در سال های 2000 تا 2007 قرار گرفته است
المان
این کشور با 7/24میلیارد دلار در رتبه چهارم فهرست سرمایه گذاران خارجی ایران در سال های 2000 تا 2008 قرار گرفته است
ایتالیا
برگ رسید سرمایه شرکتی
سهم

معنی سرمایه به انگلیسی

stock (اسم)
ذخیره ، سهم ، مایه ، نیا ، پایه ، کنده ، تخته ، تنه ، قنداق تفنگ ، سرمایه ، موجودی ، یدکی ، سهمیه ، در انبار ، قنداق ، موجودی کالا ، مواشی ، پیوندگیر ، ته ساقه ، دسته ریشه
wealth (اسم)
غنا ، وفور ، سامان ، دارایی ، خواست ، سرمایه ، مال ، زیادی ، ثروت ، توانگری ، تمول ، سرکیفی
cause (اسم)
سبب ، جنبش ، عنوان ، هدف ، جهت ، علت ، سرمایه ، مرافعه ، موجب ، انگیزه ، نهضت ، باعی ، موضوع منازع فیه ، موری ، منبع
origin (اسم)
سر ، ماخذ ، سنخیت ، اصل ، عنصر ، خاستگاه ، منشاء ، مبدا ، سرمایه ، سر چشمه ، نسب ، مصدر ، اصل بنیاد
capital (اسم)
مایه ، مرکز ، مستقر ، سرستون ، سرمایه ، پایتخت ، حرف بزرگ ، تنخواه
money (اسم)
سیم ، اسکناس ، سرمایه ، پول ، ثروت
fund (اسم)
پشتوانه ، صندوق ، سرمایه ، تنخواه ، وجوه ، ذخیره وجوه احتیاطی ، سرمایه ثابت یا همیشگی

معنی کلمه سرمایه به عربی

سرمایه
راسمال , صندوق
صندوق
مول
خبير مالي , راسمالي
تاجر
برجوازيات
خبير مالي , مستثمر
استثمار ، استثمار رؤوس الأموال
استثمار أجنبى
استثمار , مشروع
برکة
صندوق
راسمالي
راسمالية
استثمار
اِجْتَذَبَ الرَّساميلَ
رسملة
رسملة

سرمایه را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Google Plus Twitter LinkedIn

پیشنهاد کاربران درباره معنی سرمایه

علی دوستی نوگورانی ٠٣:٠٩ - ١٣٩٧/٠٢/٠٨
کاپیتال
|

ارتخشیر ٠٤:٤٩ - ١٣٩٧/٠٦/١٣
سرمایه، ما نام بانک سرمایه را از روی نام کتاب مارکس �داس کاپیتال� به معنای سرمایه ساختیم. و بدنبال آن بیمه ی سرمایه که وابسته به بانک است.
|

A.m ١٧:٥٧ - ١٣٩٧/٠٨/٢٤
مال و ثروت
|

ابوالفضل عسکری ١٩:٥٥ - ١٣٩٨/٠١/١٧
کار
|

پیشنهاد شما درباره معنی سرمایه



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی سرمایه   • استخدام بانک سرمایه   • سرمایه چیست   • انتقال وجه بانک سرمایه   • تعریف سرمایه   • همراه بانک سرمایه   • بانک سرمایه اینترنت   • بانک سرمایه سود سپرده   • مفهوم سرمایه   • معرفی سرمایه   • سرمایه یعنی چی   • سرمایه یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی سرمایه
کلمه : سرمایه
اشتباه تایپی : svlhdi
آوا : sarmAye
نقش : اسم
عکس سرمایه : در گوگل


آیا معنی سرمایه مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 96% )