برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
94 1125 100 1

سمت (ستاره شناسی)

سمت (ستاره شناسی) در دانشنامه ویکی پدیا

سمت (ستاره شناسی)
سَمْت یا آزیموت (به انگلیسی: Azimuth) در ستاره شناسی یک زاویهٔ اندازه گیری در دستگاه مختصات کروی و بخصوص دستگاه مختصات سماوی است. این کمیت در کنار ارتفاع، دو مؤلفهٔ لازم برای مشخص کردن مختصات یک جرم در دستگاه مختصات افقی است.
در رشته نقشه برداری آزیموت یک امتداد یعنی زاویه شمال با آن امتداد در جهت حرکت عقربه های ساعت.
سمت، زاویهٔ جدایی پای عمود جرم سماوی بر افق نسبت به شمال بر حسب ۳۶۰ درجه است. سمت شمال صفر درجه، شرق ۹۰ درجه، جنوب ۱۸۰ درجه و غرب ۲۷۰ درجه است. دوایر سمت از نقطه پاسو و سرسو می گذرند. ارتفاع سماوی دوایر موازی با افق هستند که بر دوایر سمت عموداند.
برداری از سوی ناظر به سوی نقطهٔ مورد نظر به شکل عمودی به زمین مرجع امتداد یافته و رسم می شود. زاویه بین نقطهٔ شمالی و بردار رسم شده بر روی سطح مرجع، زاویهٔ سمت نامیده می شود.
یک نمونه در این مورد اندازه گیری موقعیت یک ستاره در آسمان می باشد. ستاره یک نقطهٔ مورد نظر است و سطح مرجع افقی، سطح دریا می باشد. سمت، زاویه میان نقطه شمالی و طرح عمودی ستاره بر سطح افق است.
عکس سمت (ستاره شناسی)


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

ارتباط محتوایی با سمت (ستاره شناسی)

سمت (ستاره شناسی) را به اشتراک بگذارید

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی سمت (ستاره شناسی)   • مفهوم سمت (ستاره شناسی)   • تعریف سمت (ستاره شناسی)   • معرفی سمت (ستاره شناسی)   • سمت (ستاره شناسی) چیست   • سمت (ستاره شناسی) یعنی چی   • سمت (ستاره شناسی) یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی سمت ستاره شناسی
کلمه : سمت (ستاره شناسی)
اشتباه تایپی : slj (sjhvi akhsd)
عکس سمت (ستاره شناسی) : در گوگل

آیا معنی سمت (ستاره شناسی) مناسب بود ؟           ( امتیاز : 94% )