انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

96 1001 100 1

سوسیالیسم

/susiyAlism/

معنی سوسیالیسم در لغت نامه دهخدا

سوسیالیسم. [ س ُ سیا ] (فرانسوی ، اِ) نامی که بمجموعه ٔ نظرات اقتصادی ، اجتماعی و سیاسی که تملک شخصی و وسایل تولیدو مبادله را محکوم میسازد اطلاق میشود. بنای سوسیالیسم عدم تساویهای اجتماعی است. (فرهنگ فارسی معین ).

معنی سوسیالیسم به فارسی

سوسیالیسم
نامی که بمجموعه نظرات اقتصادیاجتماعی و سیاسی که تملک شخصی و وسایل تولید و مبادله را محکوم میسازداطلاق میشود. بنای سوسیالیسم عدم تساویهای اجتماعی است . سو سیالیسماز زمان افلاطون تا گراکوس بابوف جز مبنای اخلاقی چیزی نداشت.از آن پس عدم تساویهای مزبور را از نظر فن تشریح کردند و سپس پیشنهادهای مسکن در معرض افکار عموم گذاشته شد. در همین مسیر بود که در اواخر قر. ۱۹ م . سوسیالیسم دولتی و سپس در قر. ۲٠ انتروانسیونسیم - و پلانسیم بوجود آمد. پیروان سن سیمون و آسوسیاسیونیست ها فوریه و لوئی بلان در فرانسه اون در انگلستان بجای رژیم تملک شخصینوعی اجتماعی و عمومی ساختن دولتی یا فدرالیسم مشترک تولید کنندگان را پیشنهاد کردند و بر اثر آن انجمنهای [ تعاون مصرف ][ تعاون تولید ] بوجود آمد.باظهور مارکس و انگلز سوسیالیسم علمی یا مارکسیسم ایجاد شد . این مسلک خود را بدین محدود نمیسازد که تحولی در ماهیت امر ایجاد شودبلکه اعلام میدارد که تغییر و تحول در ماهیت امر ایجاد شود بلکه اعلام میدارد که تغییر و تحول اجتناب ناپذیر و نتیجه منطقی تناقضات داخلی رژیم سرمایه داریست . مارکسیسم مبنای عمل بسیاری از احزاب سوسیالیست جهان گردیده . این مسلک را لنینیسم دنبال کرده و آنرا مبنای احزاب کمونیست قرار داده است .
نامی که بمجموعه نظرات اقتصادی اجتماعی و سیاسی که تملک شخصی و وسایل تولید و مبادله و محکوم میسازد اطلاق میشود
[socialism] [باستان شناسی، علوم سیاسی و روابط بین الملل] آموزه یا سامانه ای اجتماعی مبتنی بر فعالیت اقتصادی جمعی، با تأکید بر نقش دولت در هدایت خط مشی های اقتصادی و سیاسی
[utopian socialism] [جامعه شناسی] نوعی سوسیالیسم مبتنی بر این باور که جامعۀ سوسیالیستی ازطریق صلح آمیز تحقق پذیر است

معنی سوسیالیسم در فرهنگ معین

سوسیالیسم
(سُ) [ فر. ] (اِ.) سیاستی است که بر اساس تقدم جامعه بر فرد و اولویت منافع و مصالح اجتماعی بر منافع فردی قرار گرفته است .

معنی سوسیالیسم در فرهنگ فارسی عمید

سوسیالیسم
نظریه ای که هدف آن تعدیل ثروت و درآوردن عوامل و وسایل تولید به مالکیت عمومی و تسلط دولت بر مؤسسات بزرگ اقتصادی و صنعتی و منابع طبیعی به نفع همۀ مردم و جلوگیری از جمع شدن سرمایه در دست اشخاص معدود می باشد.

سوسیالیسم در دانشنامه اسلامی

سوسیالیسم
سوسیالیسم، اندیشه ای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی است که برای ایجاد یک نظم اجتماعی مبتنی بر انسجام همگانی می کوشد، جامعه ای که در آن تمامی قشرهای اجتماع سهمی برابر در سود همگانی داشته باشند.
سوسیالیسم (Socialism) در لغت به معنی اصالت جمع، جامعه گرایی و جامعه باوری، از واژه فرانسوی سوسیال (Social) به معنای اجتماعی، اخذ شده است. ریشه لاتینی آن، واژه Socius به معنای شریک و همراه است.
جامع ترین تعریف
از میان تعاریف فراوانی که برای سوسیالیسم مطرح شده است، می توان تعریف زیر را به عنوان جامع ترین تعریف قلمداد کرد:«سوسیالیسم به معنای ساده خود، نظامی سیاسی ـ اقتصادی است که در آن دولت از راه برنامه ریزی یا به شکلی مستقیم تر ابزارهای اساسی تولید را کنترل می کند یا مالک قانونی آن است. هدف از اعمال چنین کنترلی بر دارایی های صنعتی و گاه کشاورزی، تولید کالاها و خدمات مورد نیاز جامعه است، نه تولید آنچه سودآور باشد.در عین حال، همه اشکال سوسیالیسم امیدوارند که جامعه ای مساوات طلب ایجاد کنند؛ جامعه ای که همه اعضا را زیربال حمایت خود بگیرد و برای ریشه کن ساختن فقر یا کاهش آثار آن به مؤسسات خیریه خصوصی نیازی نباشد.»
بررسی اصطلاح سوسیالیسم
اصطلاح سوسیالیسم در متون سیاسی بسیار به کار رفته است، اما مانند دموکراسی و آزادی تعریف جامع و مانعی ندارد؛ برخی سوسیالیسم را به معنای برابری، دادگری، پایان استثمار فقرا از سوی اغنیا مطرح می کنند و بعضی مانند بسیاری از آمریکایی ها، سوسیالیسم را به معنای مصادره اموال خصوصی و کنترل شدید زندگی خصوصی افراد از سوی دولت، و چیزهای بد دیگر قلمداد می کنند.فرهنگ انگلیسی آکسفورد سوسیالیسم را این گونه تعریف کرده است: «نظریه یا سیاستی که مالکیت یا نظرات کل اجتماع بر ابزار تولید ـسرمایه، زمین، داریی و غیره ـ و اداره آنها در جهت تامین منافع همگانی را هدف خود قرار می دهد، یا از آن حمایت می کند.»آستین رنی می گوید: «سوسیالیسم نظامی است که در آن ابزار تولید، توزیع و مبادله کالا در مالکیت دولت است و از سوی دولت اداره می شود. پس به معنای دقیق، نقطه مقابل سوسیالیسم، سرمایه داری است؛ یعنی نظامی که در آن ابزار تولید، توزیع و مبادله کالا در جامعه، در مالکیت خصوصی است و توسط مالکان خصوصی اداره می شود.»
ایدئولوژی سوسیالیسم
...
سوسیالیسم، اندیشه ای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی است که برای ایجاد یک نظم اجتماعی مبتنی بر انسجام همگانی می کوشد، جامعه ای که در آن تمامی قشرهای اجتماع سهمی برابر در سود همگانی داشته باشند.
سوسیالیسم (Socialism) در لغت به معنی اصالت جمع، جامعه گرایی و جامعه باوری، از واژه فرانسوی سوسیال (Social) به معنای اجتماعی، اخذ شده است. ریشه لاتینی آن، واژه Socius به معنای شریک و همراه است.
آریانپور کاشانی، عباس، فرهنگ کامل انگلیسی فارسی، تهران، امیر کبیر، ۱۳۷۵، چاپ هفتم، ص۵۲۳۱.
از میان تعاریف فراوانی که برای سوسیالیسم مطرح شده است، می توان تعریف زیر را به عنوان جامع ترین تعریف قلمداد کرد:«سوسیالیسم به معنای ساده خود، نظامی سیاسی ـ اقتصادی است که در آن دولت از راه برنامه ریزی یا به شکلی مستقیم تر ابزارهای اساسی تولید را کنترل می کند یا مالک قانونی آن است. هدف از اعمال چنین کنترلی بر دارایی های صنعتی و گاه کشاورزی، تولید کالاها و خدمات مورد نیاز جامعه است، نه تولید آنچه سودآور باشد.در عین حال، همه اشکال سوسیالیسم امیدوارند که جامعه ای مساوات طلب ایجاد کنند؛ جامعه ای که همه اعضا را زیربال حمایت خود بگیرد و برای ریشه کن ساختن فقر یا کاهش آثار آن به مؤسسات خیریه خصوصی نیازی نباشد.»
بررسی اصطلاح سوسیالیسم
اصطلاح سوسیالیسم در متون سیاسی بسیار به کار رفته است، اما مانند دموکراسی و آزادی تعریف جامع و مانعی ندارد؛ برخی سوسیالیسم را به معنای برابری، دادگری، پایان استثمار فقرا از سوی اغنیا مطرح می کنند و بعضی مانند بسیاری از آمریکایی ها، سوسیالیسم را به معنای مصادره اموال خصوصی و کنترل شدید زندگی خصوصی افراد از سوی دولت، و چیزهای بد دیگر قلمداد می کنند.فرهنگ انگلیسی آکسفورد سوسیالیسم را این گونه تعریف کرده است: «نظریه یا سیاستی که مالکیت یا نظرات کل اجتماع بر ابزار تولید ـسرمایه، زمین، داریی و غیره ـ و اداره آنها در جهت تامین منافع همگانی را هدف خود قرار می دهد، یا از آن حمایت می کند.»آستین رنی می گوید: «سوسیالیسم نظامی است که در آن ابزار تولید، توزیع و مبادله کالا در مالکیت دولت است و از سوی دولت اداره می شود. پس به معنای دقیق، نقطه مقابل سوسیالیسم، سرمایه داری است؛ یعنی نظامی که در آن ابزار تولید، توزیع و مبادله کالا در جامعه، در مالکیت خصوصی است و توسط مالکان خصوصی اداره می شود.»
ایدئولوژی سوسیالیسم
...

سوسیالیسم در دانشنامه ویکی پدیا

سوسیالیسم
جامعه خواهی، جامعه گرایی یا سوسیالیسم (به فرانسوی: Socialisme، سوسیالیسم)، اندیشه ای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی است که برای ایجاد نظم اجتماعی مبتنی بر انسجام همگانی می کوشد، جامعه ای که در آن تمامی قشرهای اجتماع سهمی برابر در سود همگانی داشته باشند.
مارکسیسم
حکومت سوسیالیستی
سوسیالیسم دمکراتیک
سوسیال دموکراسی
سوسیال فمینیسم
اکو سوسیالیسم
سوسیالیسم تخیلی
مائو تسه تونگ
جمهوری دمکراتیک آلمان
اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی
کاپیتالیسم
حزب ملی سوسیالیست کارگران آلمان
آدولف هیتلر
اقتصاد دستوری
کره شمالی
هدف سوسیالیسم لغو مالکیت خصوصی بر ابزارهای تولید و برقراری مالکیت اجتماعی بر ابزارهای تولید است. این «مالکیت اجتماعی» ممکن است مستقیم باشد، مانند مالکیت و ادارهٔ صنایع توسّط شوراهای کارگری، یا غیرمستقیم باشد، از طریق مالکیت و ادارهٔ دولتی صنایع…
اگرچه اندیشه های مبتنی بر لغو مالکیت خصوصی پیشینهٔ زیادی در تاریخ دارد ولی جنبش سوسیالیستی بیشتر پس از شکل گیری جنبش کارگری در قرن نوزدهم میلادی اهمّیت سیاسی پیدا کرد. در آن قرن حزب های گوناگون که خود را سوسیالیست، سوسیال دموکرات و کمونیست می نامیدند با هدف لغو مالکیت خصوصی در اروپا و آمریکا شکل گرفت.
اما برخلاف تعریف رایج در سطح جهانی از سوسیالیسم، لغو مالکیت خصوصی به خودی خود نمی تواند توضیح کاملی را در مورد سوسیالیسم ارائه دهد. لنین در دولت و انقلاب می نویسد استراتژِی کمونیسم، لغو مالکیت خصوصی بر ابزار تولید و الغای کار مزدی است. جامعهٔ کمونیستی جامعه ای است که در آن هر کس بر طبق استعدادهایش کار می کند و بر اساس نیازش از مواهب آن بهره مند می شود. دست یافتن به چنین نظامی ملزومات خاص خود را دارد. از جمله می توان مرحلهٔ انتقالی یا فاز پایینی را نام برد. شرط دست یافتن به چنین نظامی بسط آگاهی طبقاتی و سازمان یابی کارگران حول منافع طبقاتی مشترک خویش است که خود به نبرد طبقاتی سرنوشت سازی تبدیل می شود. در این نبرد پرولتاریا سرانجام به پیروزی دست می یابد و بساط دنیای کهن جور و ستم روبیده می شود. در این هنگام دولت سرمایه داران سرنگون شده و به جای آن دولت سوسیالیستی یا حکومت کارگری بر مسند قدرت می ایستد. وظیفهٔ این دولت دفاع از دست آوردهای اقتصادی و سیاسی کارگران و سرکوب توطئه گری ها و سنگ اندازی طبقهٔ بورژوازی و هدایت جامعه به سوی جامعه ای بدون طبقه است. در این مرحله طبقات هنوز ملغی نشده اند؛ ضرورت وجودی دولت وجود دارد، امّا سوسیالیسم دورهٔ گذار به سوی زوال هرگونه دولتی است. دورهٔ گذار لغو طبقات اجتماعی است. در واقع سوسیالیسم حکومت کارگری است.
سوسیالیسم آفریقایی (انگلیسی: African socialism) اعتقاد به اشتراک گذاری منابع اقتصادی با روش سنتی آفریقایی است که از سوسیالیسم کلاسیک متمایز است. بسیاری از سیاستمداران آفریقایی دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ حامی سوسیالیسم آفریقایی بودند اگر چه تعریف ها و تفسیرها از این اصطلاح بطور قابل ملاحظه ای متفاوت و گوناگون است. این امر به این دلیل است که این اندیشه محصول تفکرات یک فرد نبوده است. از تعاریف ارائه شده برای مثال می توان به تعریف گرافت جانسون، از دانشگاه غنا، اشاره کرد که سوسیالیسم آفریقایی را به صورت یک استعاره «نظام خانواده- گسترش یافته آفریقایی» تعریف می کند.
سوسیالیسم عربی
اوبونتو
سوسیالیسم اسلامی (به انگلیسی: Islamic socialism) اصطلاح ابداعی متفاوت رهبران مسلمان برای توصیف یک قالب بیشتر معنوی از سوسیالیسم است. سوسیالیست های مسلمان بر این باورند که آموزه های قرآن و محمد به خصوص زکات، سازگار با اصول برابری اقتصادی و اجتماعی است. آنها با الهام از اوایل دولت رفاه مدینه ایجاد شده توسط محمد رفتار می کنند. سوسیالیست های مسلمان ریشه های خود را در ضد امپریالیستی یافت می کنند. رهبران سوسیالیست مسلمان به دموکراسی و اشتقاق از مشروعیت از مردم باور دارند.
اقتصاد اسلامی
فمینیسم اسلامی
اسلام گرایی
شورش صاحب الزنج
قرمطیان
بیت المال
نازیسم
نهضت خداپرستان سوسیالیست
سوسیالیسم انقلابی (انگلیسی: Revolutionary socialism) به گرایش های سوسیالیستی گفته می شود که اعتقاد دارند انقلاب اجتماعی به منظور ایجاد تغییرات ساختاری در جامعه لازم و ضروری است. بطور خاص دیدگاهی است که انقلاب را پیش شرط لازم برای گذار از سرمایه داری به سوسیالیسم می داند. انقلاب لزوماً به عنوان یک شورش خشونت آمیز تعریف نمی شود؛ بلکه انقلاب در اینجا به عنوان تصرف قدرت سیاسی توسط جنبش های توده ای طبقه کارگر است که منجر به تسلط مستقیم این طبقه بر دولت می شود. طبقه ای که مخالف طبقه سرمایه داری و منافع آن است. سوسیالیست های انقلابی معتقدند که چنین انقلاب و دولتی پیش شرط برقراری یک نظام سوسیالیستی است.
آنارشیسم
آنارکو-سندیکالیسم
لنینیسم
نظریه سوم جهانی
سوسیالیسم انقلابی شامل انواعی از جنبش های سیاسی و اجتماعی می شود که ممکن اس هر کدام تعریف متفاوتی از انقلاب نسبت به دیگری داشته باشند. این جنبش ها شامل جنبش های مبتنی بر مارکسیسم ارتدوکس (مانند دولئونیسم، لوکزامبورگیسم)، همچنین جنبش های مبتنی بر نظریه لنینیسم و نظریه مبتنی بر انقلاب رهبری پیشتاز مانند مائوئیسم، مارکسیسم-لنینیسم و تروتسکیسم می شود. سوسیالیسم انقلابی گرایش های غیر مارکسیستی مانند آنارشیسم، سندیکالیسم انقلابی، و انواع دیگری از سوسیالیسم دموکراتیک را نیز در بر می گیرد.
این اصطلاح در برابر اصلاح طلبی سوسیال دموکراسی بکار می رود که ضد سرمایه داری نیست. همچنین سوسیالیسم انقلابی در برابر آن دسته از جنبش های اجتماعی به کار می رود که به دنبال اصلاح تدریجی مسائل اقتصادی و اجتماعی سرمایه داری از طریق اصلاحات سیاسی هستند. از سوی دیگر این اصطلاح در برابر مفهوم انقلاب گروه های کوچک برای تصرف قدرت سیاسی بدون حمایت توده ای که برخی گرایش ها مانند بلانکیسم دنبال می کنند نیز بکار می رود.
سوسیالیسم با مشخصات چینی به معنای سوسیالیسم وفق داده شده با شرایط چین ایدیولوژی رسمی حزب کمونیست چین است که ادعا می شود مبتنی بر سوسیالیسم علمی است. این ایدیولوژی از ایجاد یک اقتصاد بازاری سوسیالیستی در سیطرهٔ بخش دولتی حمایت می کند چرا که چین به ادعای حزب کمونیست در مرحلهٔ ابتدایی سوسیالیسم قرار دارد. حکومت جمهوری خلق چین همچنان می گوید مارکسیسم را رها نکرده ولی بسیاری از مفاهیم و مفاد نظریه مارکسیستی را توسعه داده تا نظام اقتصادی جدیدش را با آن هماهنگ سازد. حزب کمونیست استدلال می کند که سوسیالیسم با این سیاست های اقتصادی سازگار است. در تفکر کمونیستی کنونی چین چین در مرحله ابتدایی سوسیالیسم است و حزب کمونیست از این مسئله برای توجیه سیاست های اقتصادی انعطاف پذیر خود برای توسعه به کشوری صنعتی شده استفاده می کند.
سوسیالیسم بازار (به انگلیسی: Market socialism) یک نظام اقتصادی فرضی ست که مضمون فکری آن اساساً، رهایی از مناسبات حاکم در نظام سرمایه داری است. به باور طرفداران سوسیالیسم بازار، در نظام سرمایه داری بین سرمایه دار و کارگر، مبادله ای ظاهراً داوطلبانه، اما در واقع ناگزیر و نابرابر وجود دارد که دلیلش این است که کارگر چارهٔ دیگری جز کار کردن برای سرمایه دار ندارد. طرفداران سوسیالیسم بازار به دنبال برهم زدن این مناسبات هستند، اما با حفظ نهاد و مناسباتِ بازار. اینان معتقدند که مثلاً موسسات اقتصادی می توانند به وسیلهٔ تعاونی های کارگرانی که برای فروش فراورده های خود در بازار با یکدیگر رقابت می کنند، اداره شوند.
سوسیالیسم بازار، همه منابع بی عدالتی را از میان نمی برد؛ زیرا افراد باز هم مثل گذشته، در نتیجهٔ عملکرد عواملی که نمی توان خود آن ها را مسئول آن عوامل دانست، یا سود خواهند برد یا زیان خواهد کرد. مثلاً چگونگی توزیع استعدادهای طبیعی به برخی از کنشگران اقتصادی، قدرت رقابت بیشتری در بازار خواهد بخشید.
در یک روند رقابتی، کنشگران اقتصادی در صدد این هستند که بر رقبای خود برتری و مزیت بدست آورند، مثلاً از طریق نوآوری هایی که موجب کاهش هزینه می شوند و به آن ها امکان می دهد سودی بیش از سود میانگین به دست آورند. این مزیت ها غالباً رشد یابنده اند؛ یعنی سود اضافی به نوآور این امکان را می دهد که سرمایه گذاری در نوآوری ها را به طور پیوسته ادامه دهد و این امر فاصلهٔ میان او و رقبایش را بیشتر خواهد کرد. رقابت، به این ترتیب می تواند نابرابری ها را در سرتاسر اقتصاد جامعه افزایش دهد، حال آنکه تعدیل این نابرابری ها مورد نظر است. در همان حال فشار رقابت می تواند در درون هر مؤسسهٔ فردی هم نابرابری هایی را به وجود آورد. به این ترتیب که تلاش برای افزایش قابلیت تولیدی و کاهش هزینه ها می تواند رشد سلسله مراتب های مدیریتی را تشویق کند و استفاده از آنان که خدمات خود را به بهای کمتر از رقبا ارائه می کنند خصلت تعاونی فرضی تولید را، به بهانه کاهش هزینه، از بین ببرد. به عبارت دیگر، سوسیالیسم بازار دائماً در حال فروپاشی و برگشت به سوی سرمایه داری بازار است.
«سوسیالیسم تخیلی» برابر واژه «Utopian Socialism» (در فارسی به «سوسیالیسم پنداری» و «سوسیالیسم ایده آلیست» نیز برگردانده شده است) واژه ای است که اولین بار توسط کارل مارکس به سوسیالیست های پیش از وی اطلاق شده است. وی عقیده داشت که بیشتر سوسیالیست های اواخر قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم انسان گرایانی هستند که نسبت به بهره کشی شدیدی که با سرمایه داری ابتدایی همراه بود اعتراضی بجا داشتند. وی با وجود تحسین بسیار آن ها، این لقب کنایه آمیز را در مورد آن ها به کار برد و معتقد بود بیش تر آنان خیال پردازانی در جستجوی مدینه فاضله اند که امیدوارند با اتکای به خرد و شعور اخلاقی طبقه تحصیل کرده، جامعه را تحول بخشند. به نظر وی بیش تر افراد تحصیل کرده اغلب اعضای طبقات بالا هستند و بدین جهت پایگاه اجتماعی، رفاه، دانش و آموزش برتر خود را مدیون امتیازات موجود در نظام سرمایه داری بوده و در حفظ آن کوشش می کنند و وجود تعداد محدودی افراد انسان گرا در میان آنان به تحقیق نمی تواند پایگاه قدرتی برای تغییر محسوب شود و برای آن هایی که به تحقق چنین تغییری عقیده داشتند واژه سوسیالیست های تخیلی را به کار برد.
قدیمی ترین عضو سوسیالیسم تخیلی افلاطون فیلسوف نامی یونان باستان می باشد او مدینه فاضله را جامعه ای ایده آلی معرفی می کند که مرکز ثقل آن عدالت اجتماعی است.
همچنین توماس ماروس(۱۴۷۸–۱۵۳۵)سوسیالیست انگلیسی در اثر معروف خود «اوتوپیا» جامعه ای را مطلوب تصور می کند که در آن مالکیت فردی وجود ندارد.
توماس کامپانلا که از سوسیالیست های ایتالیائی است جامعه اشتراکی مد نظر خود را در کتابش به نام «کشور آفتاب» به تصویر می کشد که در عین حال حکومت مسیحی بر آن حاکم است و اداره آن بر عهده کشیشان می باشد.
سیمون دو سیسموندی(۱۷۷۳–۱۸۴۲) نیز سوسیالیست فرانسوی می باشد که هدف اقتصاد کلاسیک یعنی حداکثر کردن سود را مورد انتقاد قرار می دهد و اقتصاد رقابتی را مخصوصاً در زمینه توزیع نامناسب می داند. زیرا سیستم توزیع در این اقتصاد موجب فقر عمومی و مازاد تولید می شود. او معتقد است ریشه بحران ها در استثمار کارگران و پیشرفت تکنولوژی است و وسیع ترین قشر جامعه یعنی کارگران از قدرت خرید کمی برخوردارند.
در واقع سوسیالیسم تخیلی مبتنی بر احساسات است و بدون تحلیل علمی از پدیدهای اقتصادی و اجتماعی و بدون ارائه راهکارهایی مبتنی بر تحقیقات علمی برای رفع مشکلات اقتصادی یا پیاده شدن نظام اقتصادی مورد نظر است.
اگرچه سوسیالیسم تخیلی سهم چندانی در ارائه راه حل برای مشکلات اقتصادی ندارد و راه عملی پیاده کردن نظام اقتصادی سوسیالیستی را نمی نمایاند با این وجود با انتقاد خود از نظام اقتصادی حاکم و طرح نظام اقتصادی مبتنی بر مساوات و عدالت اجتماعی و به دور از مشکلات توزیع در نظام حاکم در نشان دادن ضعف نظام سرمایه داری و ایجاد واکنش در برابر این نظام بی تاثیر نبوده است.
سوسیالیسم دمکراتیک (انگلیسی: Democratic socialism) ایدئولوژی سیاسی مدافع یک نظام سیاسی دمکراتیک در کنار یک نظام اقتصادی سوسیالیستی است، که شامل ترکیبی از دمکراسی سیاسی (معمولاً دمکراسی چند حزبی) با مالکیت اجتماعی ابزارهای تولید است. صفت «دمکراتیک» گرچه گاهی به عنوان مترادف «سوسیالیسم» به کار می رود، گاهی به منظور متمایز کردن آن از شیوه های غیر دمکراتیک سوسیالیسم نظیر برند مارکسیسم-لنینیسم سوسیالیسم به کار می رود.
از احزاب حاکم (از جمله شرکای دولت های ائتلافی)
شروع سوسیالیسم رقابتی از انگلستان بود و تلاشی برای ایجاد سنتز میان عناصر اقتصادی و رقابت آزاد بود. این تفکر میانه رو معتقد به حذف مالکیت فردی بر ابزار تولید و جایگزینی کارفرمایان مستقل و مدیرات شرکتهای خصوصی توسط مدیران بنگاهای دولتی است. هدف این است که نه تنها برای کالاهای مصرفی بلکه برای تمامی کالاهای اقتصادی اصالتاً قیمتهای بازار شکل بگیرد. و این تنها در زمانی ممکن است که خود مدیران بنگاهای دولتی با یکدیگر رقابت کنند. دو قاعده به عنوان پیش فرض برای کارکرد درست این نظام در نظر گرفته شده که بدین ترتیب هستند:
۱- تولید باید با حداقل هزینه انجام شود تا در عوامل تولید صرفه جویی به عمل آید.
۲- در هر موسسه تولیدی باید به مقداری تولید شود که هزینه نهایی با قیمت برابر شود و به این وسیله توزیع بهینه عوامل تولید و کار حاصل می شود که این خود نتیجه اش توزیع برابر درآمد و افزایش سطح رفاه جامعه را در پی دارد.
بنیان گذاران تفکر سوسیالیسم رقابتی استوارت میل٬ جان مینارد کینز٬ آرتور پیگو٬ یوزف شومپیتر و لرنر بودند و کسانی همچون مید٬ دیکسون و لانگه از مدافعان این تفکر به حساب می آیند، آنها فکر می کردند می توانند نظام اقتصادی را طوری شکل دهند که عاری از معایب دو نظام اقتصادی سوسیالیسم و سرمایه داری باشد.
منظور از ترانه های ناسیونال سوسیالیسم، ترانه هایی هستند که برای حزب سوسیالیست ملی کارگران آلمان (N.S.D.A.P) نوشته شده اند. گاهی برخی از ترانه هایی که پیش از تشکیل حزب یا در زمان جنگ جهانی اول ساخته شده اند اما اغلب توسط نازی ها به کار می رفتند؛ با ترانه های ناسیونال سوسیالیسم اشتباه گرفته می شوند. سرود آلمانی ها نمونه ای از ترانه های قدیمی است که در سال ۱۸۴۱ ساخته شد و در سال ۱۹۲۲ به عنوان سرود ملی جمهوری وایمار برگزیده شد. در سال ۱۹۳۰ ترانه هورست وسل که نمونه ای از ترانه های ناسیونال سوسیالیسم است در کنار آن به عنوان سرود ملی رایش سوم برگزیده شد. همچنین ترانهٔ Die Wacht am Rhein که پس از به کار رفتن در صحنه ای از فیلم کازابلانکا در سال ۱۹۴۱ مشهور شد؛ در آن زمان ۱۰۰ سال قدمت داشت. امروزه در جمهوری فدرال آلمان، خواندن یا اجرای عمومی ترانه هایی که ویژه آلمان نازی شناخته شده اند ممنوع بوده و می تواند مجازات بیش از سه سال حبس در پی داشته باشد.
ترانه هورست وسل (به آلمانی: Horst-Wessel-Lied) یا پرچمها را بیفرازید! (به آلمانی: Die Fahne hoch)، نام ترانه ای است که از سال ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۵ به عنوان سرود رسمی حزب سوسیالیست ملی کارگران آلمان و همچنین سرود ملی دوم آلمان نازی شناخته می شد. این ترانه و ملودی پس از شکست آلمان نازی در جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۵ در آلمان و اتریش ممنوع شده است؛ مگر برای اهداف آموزشی. این ترانه توسط هورست وسل ساخته شد که در سال ۱۹۳۰ به ضرب گلوله یکی از اعضای حزب کمونیست آلمان کشته شد و تبدیل به یکی از قهرمانان حزب نازی شد.
آلمان بیدار شو نیز یکی از ترانه های ساخته شده توسط نازی هاست:
Deutschland erwache aus deinem bösen Traum! Gib fremden Juden in deinem Reich nicht Raum!    Wir wollen kämpfen für dein Auferstehn    Arisches Blut soll nicht untergehen!
در دوره رایش سوم زنان در رژیمی می زیستند که آنان را در نقشهای مادر و همسر تعریف کرده آن ها را از همهٔ موقعیتهای دارای مسئولیت خصوصاً در حوزه سیاسی و دانشگاهی محروم می کرد. سیاست ناسیونال سوسیالیسم در تضاد کامل با آزادسازی جمهوری وایمار و گرایش پدرسالارانه و محافظه کارانه امپراطوری آلمان است. هدف نهایی گروهبندی زنان در قلب سازمانهای اقماری حزب نازی، نظیر بوند دویچا مدل یا ان اس فراوئنشافت ایجاد سازگاری جامعه مردمی فولکسگماینشافت بود.
مدل ناسیونال سوسیالیستی زن شغل نداشت، ولی مسئول آموزش فرزندانش و خانه داری بود. زنان فقط حقی محدود برای آموختن حول وظایف داخلی بودند و در طول زمان، از تدریس در دانشگاه ها، از حرفه های پزشکی و از پارلمان محروم بودند. به جز رایشزفوررین گرترود شولتس کلینک، هیچ زنی اجازه داشتن مقام رسمی نداشت، با این حال برخی از استثناهایی در رژیم وجود داشت؛ از طریق نزدیکی به آدولف هیتلر، مانند ماگدا گوبلز، یا با پیشرفت در رشته های خاص، از جمله فیلمساز لنی ریفنشتال از هانا رایچ خلبان.
در حالی که برخی از زنان مؤثر در سیستم یا در قلب اردوگاه های کار اجباری وجود داشتند، برخی دیگر در زمره مخالفین بودند و جان باختند.
زن ناسیونال سوسیالیست می بایست با جامعه آلمانی مطلوب آدولف هیتلر (فولکسگماینشافت) منطبق باشد، از لحاظ نژادی خالص و از لحاظ بدنی توانمند. او کار نمی کرد، در مکتب مادری می زیست و پیرو شعار قیصر ویلهم دوم امپراتور آلمان، کیندا، کوچه، کیرشه، کودکان، آشپزخانه، کلیسا بود. در سندی منتشره به ۱۹۳۴، نه فرمان ستیزه کارگران، هرمان گورینگ، با صراحت کمتری نقش آینده زن آلمانی را برمی شمرد: «یک قابلمه، جارو و خاک انداز بگیر و با یک مرد ازدواج کن». این طرح ضد فمینیستی بود زیرا ناسیونال سوسیالیستها حقوق سیاسی اعطا شده به زنان را با طبیعت تولید مثل، تنها نقشی که آنان در آن می توانستند شکوفا شده و به بهترین وجه منافع ملت را تأمین کنند، متضاد می دانستند. نتیجتاً ماگدا گوبلز در ۱۹۳۳ اعلام کرد: «زنان آلمان از سه حرفه محروم اند: ارتش، مانند هرجای دیگر دنیا؛ دولت و قضا. اگر یک دختر آلمانی باید بین شغل و ازدواج باید انتخاب کند، او همواره تشویق خواهد شد که ازدواج را برگزیند چرا که برای زن این بهترین است».
سوسیالیسم (به فرانسوی: Socialisme)، (به انگلیسی: Socialism) که اغلب از آن با عنوان فیلم سوسیالیسم یاد می شود فیلمی است ساختهٔ ژان لوک گدار، کارگردان فرانسوی، محصول سال ۲۰۱۰. فیلم که خط داستانی مشخصی ندارد از سه موومان تشکیل شده است و از نظر تمپو، بیان و تکرار تم بی شباهت به فرم کلاسیک سونات نیست. موومان اول، با سرعت بالا، موومان دوم آهسته تر، موومان سوم تندتر و کوتاه تر از موومان اول. موومان اول در یک کشتی اقیانوس پیما می گذرد که دریای مدیترانه را درمی نوردد و گاه وبیگاه در بنادری توقف می کند. موومان دوم در یک خانه کوچک در جنوب فرانسه و پمپ بنزینی که در مجاورت آن قرار دارد می گذرد. در موومان سوم دوباره به سفر دریایی موومان اول بازمی گردیم و گدار سرزمین هایی را به تصویر می کشد که به گفته او «انسانیت ما» در آنها متولد شده است: مصر، فلسطین، ادسا، هلاس، ناپل، بارسلون...
۱۷ مه ۲۰۱۰ (۲۰۱۰-05-۱۷) (جشنواره فیلم کن)
هزاران مسافر واقعی کشتی در فیلم گدار در نقش سیاهی لشکرهای فیلم ظاهر شده اند. ما آنها را در حال خوردن، نوشیدن، قمار کردن، ورزش کردن، دعا کردن، فیلم دیدن و … می بینیم. به ندرت با یکدیگر حرفی می زنند و تمام فعالیت های خود را با دوربین های مختلف دیجیتال ثبت می کنند. در صحنه ای از فیلم آلن بدیوی فیلسوف، در سالنی خالی، دربارهٔ هندسه و فلسفه سخنرانی می کند. بازیگران فیلم (یک بانک دار یهودی، یک شکارچی جنایتکاران جنگی، زنی جوان به همراه مردی بسیار مسن تر و مقتدرتر از خود، یک زن آفریقایی که می گوید تا وقتی اروپا را شاد نبیند نمی خواهد بمیرد، زنی دیگر که همین را در مورد روسیه می گوید) در جاهای مختلف کشتی قرار گرفته اند. حرف هایشان در هیاهوی آدم های کشتی، موسیقی و صدای باد، به خوبی شنیده نمی شود.
رکود اقتصادی جهانی، بحران اقتصادی یونان، تخریب آبراه ها به دلیل حفاری در اعماق دریا و… از موضوعاتی ست که در این بخش به آن اشاره می شود.
خانواده مارتین، متشکل از پدر، مادر، پسر ۱۰ ساله و دختر نوجوان، آدم های خوبی به نظر می رسند. آنها صاحب پمپ بنزینی هستند که در مجاورت خانه شان قرار دارد و در پمپ بنزینشان یک لاما و یک خر نگهداری می کنند. مادر در یک انتخابات محلی نامزد می شود و همین مسئله پای یک گروه تلویزیونی را به خانه شان باز می کند. در این بخش، برخلاف هیاهو و ریتم تند موومان اول، دوربین ثابت و ریتم کند است. در جایی گزارشگر زن تلویزیون از پسرک می پرسد به چه فکر می کند؟ پسر جواب می دهد «به کون تو». زن می گوید «واقعاً برایت جالب است؟» و پسر جواب می دهد «بدون شرح».
معماری در ناسیونال سوسیالیسم پروژه های ساختمانی و شهرسازی در دوره ناسیونال سوسیالیسم به عنوان یک شیوه طراحی آلمانی محبوب در زمان نئوکلاسیسیم بوده است.
آلبرت اشپر
آدولف هیتلر امپراطوری روم را تحسین می کرد و معتقد بود برخی آلمانیهای باستان در طول زمان، به بخشی از اساس آن بدل شده بودند و بر آن اثر گذاشته بودند. او رومیان را یک امپراطوری اولیه آریایی می دانست و معماری آنان را به شیوه ای بدیع که هم از نئوکلاسیسیم و هم از آرت دکو الهام گرفته بود شبیه سازی می کرد. او همچنین دستور ساخته شدن یک طاق نصرت به عاریت گرفته شده از یونانیان را داد، کسانی که بنا بر ایدئولوژی ناسیونال سوسیالیستی بذر آریایی در وجود شان پاشیده شده بود. او همزمان به دلیل تحسین فرهنگهای کلاسیک مدیترانه باستان، نمی توانست چنان که موسولینی با روم باستان کرده بود، آلمان باستان را ایزوله کرده و سیاسی کند. نتیجتاً مجبور بود سمبلهای سیاسی را به آلمان وارد کند و حضور شان را بر اساس یک اصل و نسب نژادی ساختگی توجیه کند، این افسانه که یونانیان باستان از نیاکان آلمانیها بوده و به همان مردم آریایی پیوند دارند.


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

سوسیالیسم در دانشنامه آزاد پارسی

سوسیالیسم (socialism)
جنبشی که هدف آن ایجاد جامعه ای بی طبقه از طریق استقرار مالکیت جمعی به جای مالکیت خصوصی ابزارهای تولید، توزیع، و بازار است. این اصطلاح برای توصیف شرایطی کاملاً متفاوت از هم مانند آنارشیسم و دموکراسی اجتماعی به کار رفته است. عقاید سوسیالیستی در دوران باستان، اوایل ظهور مسیحیت، و در میان فرقه های مسیحی متأخر همچون آناباپتیست ها و دِیگرها مطرح شد و در قرن ۱۸ و اوایل قرن ۱۹ ژان ژاک روسو، کلود سِن سیمون، فرانسوآ فوریه، رابرت اوئن، و دیگران این عقاید را به منزلۀ اهداف سیاسی روشمند مطرح کردند. (← مارکس، کارل و انگلس، فریدریش). اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ شاهد شکاف میان مخالفان مارکسیسم بود؛ این امر به تشکیل حزب های سوسیال دموکرات انجامید و موجب پیدایش کسانی شد که بر اهمیت تعالیم انقلابی نخستین مارکس تأکید داشتند. بین الملل دوم (۱۸۸۹)، که از گذر این تفرقه ها تضعیف شده بود، در ۱۹۱۴ از هم پاشید؛ سوسیالیست های راست گرا در تمامی کشورها از شرکت در جنگ جهانی اول حمایت می کردند، در حالی که جناح چپ مخالف بود. انقلاب روسیه سوسیالیسم را از قلمرو نظریه به میدان عمل کشاند و در پی آن در ۱۹۱۹ بین الملل سوم تأسیس شد، که شکاف میان راست و چپ را بیشتر کرد. این فقدان وحدت، به رغم موفقیت های موقت جبهه های مردمی در فرانسه و اسپانیا از ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۸، ظهور فاشیسم و نازیسم را تسهیل کرد. پس از جنگ جهانی دوم، حزب های سوسیالیست و کمونیست در اروپای شرقی به اتحاد رسمی گرایش یافتند؛ با این حال، سلطۀ سخت گیرانۀ کمونیسم بعدها از برخی جهات در کشورهایی مثل لهستان، رومانی، و یوگسلاوی تعدیل شد. تمایلات بعدی برای توسعۀ کمونیسم در مجارستان (۱۹۵۶) و چکسلواکی (۱۹۶۸) سرکوب شد. با وجود این، در ۱۹۸۹ تحول انقلابی در سراسر اروپای شرقی به این سلطۀ سخت گیرانه پایان داد؛ در پی آن، حزب کمونیست شوروی در ۱۹۹۱ منحل و سپس شوروی تجزیه شد. در اروپای غربی کمونیست ها در به ثمر رساندن انقلاب پرتغال (۱۹۷۵ـ۱۹۷۶) شکست خوردند و در جاهای دیگر، همچون فرانسه در دوران فرانسوآ میتران، تلاش های صورت گرفته برای همکاری سوسیالیست ها و کمونیست ها ناکام ماند. اغلب کشورها در اروپای غربی یک حزب قوی سوسیالیست یا سوسیال دموکرات دارند؛ برخی از آن ها عبارت اند از حزب سوسیال دموکرات در آلمان، حزب کارگر در انگلستان، حزب سوسیالیست کارگر در اسپانیا، و جنبش سوسیالیست پان هلنی در یونان. در اواخر قرن ۱۹ حزب های سوسیالیست در اغلب کشورهای اروپایی شکل گرفتند و حزب مستقل کارگر در بریتانیا تأسیس شد. این دوران، که در آن بلشویک ها در روسیه تجدید حیات می کردند، شاهد واکنش علیه مارکسیست ها بود، که نمونۀ آن انجمن فابین در بریتانیا و تجدیدنظرطلبان آلمان بود؛ با این واکنش به ناسیونالیسم مردمی متوسل شد و مشکلات اقتصادی را با ابزارهای مشابه کنترل اقتصادی دولتی به نفع سرمایۀ خصوصی حل کرد.

سوسیالیسم را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

پیشنهاد کاربران درباره معنی سوسیالیسم

هلیا ٠٦:٤٠ - ١٣٩٦/٠٢/١٠
اندیشه ای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی است که برای ایجاد یک نظم اجتماعی مبتنی بر انسجام همگانی می کوشد، جامعه ای که در آن تمامی قشرهای اجتماع سهمی برابر در سود همگانی داشته باشند.
هدف سوسیالیسم لغو مالکیت خصوصی ابزار تولید و برقراری مالکیت اجتماعی ابزار تولید می باشد
ادوارد برنشتاین از رهبران بزرگ سوسیال دموکرات در آلمان میگوید:سوسیالیسم چیزی نیست جز اعمال اصل دموکراسی در اقتصاد.
|

علی سیریزی ١٤:٢٠ - ١٣٩٨/٠٤/١٦
سوسیالیسم، جامعه‌خواهی یا جامعه‌گرایی (به فرانسوی: Socialisme، سوسیالیسم)، اندیشه‌ای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی است که برای ایجاد نظم اجتماعی مبتنی بر انسجام همگانی می‌کوشد، جامعه‌ای که در آن تمامی قشرهای اجتماع سهمی برابر در سود همگانی داشته‌باشند.
|

پیشنهاد شما درباره معنی سوسیالیسم



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• تفاوت سوسیالیسم و کمونیسم   • اقتصاد سوسیالیستی   • کشورهای سوسیالیستی   • ليبراليسم   • سوسیالیسم به زبان ساده   • معنی مارکسیسم   • سوسیالیسم در ایران   • سوسیالیست های ایران   • معنی سوسیالیسم   • مفهوم سوسیالیسم   • تعریف سوسیالیسم   • معرفی سوسیالیسم   • سوسیالیسم چیست   • سوسیالیسم یعنی چی   • سوسیالیسم یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی سوسیالیسم
کلمه : سوسیالیسم
اشتباه تایپی : s,sdhgdsl
آوا : susiyAlism
نقش : اسم
عکس سوسیالیسم : در گوگل


آیا معنی سوسیالیسم مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 96% )