انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

98 1051 100 1

سید جعفر پیشه وری

سید جعفر پیشه وری در دانشنامه اسلامی

"سیدجعفر جوادزاده" مشهور به "سید جعفر پیشه وری" در سال ۱۲۷۲ش در روستای "سیدلر زیوه سی" از توابع خلخال آذربایجان به دنیا آمد. او بعد از ده یا دوازده سالگی به همراه خانواده اش؛ مانند هزاران دهقان تهیدست آذربایجانی به باکو مهاجرت کردند. پیشه وری پس از اتمام دوره دارالمعلمین در سال ۱۹۰۷ به کمک "حاج معلم خالخالی" در مدرسه "مکتب اتحاد" مشغول تدریس رشته "شریعت" می شود و در عین حال در مدرسه ابتدایی "بلدیه" باکو به تدریس می پردازد.
شروع کار مطبوعاتی او مربوط به همین دوران است و نخستین مقاله اش گویا اندکی پس از درگرفتن "انقلاب فوریه "۱۹۱۷ در روزنامه "آچیق سوز" که ارگان حزب مساوات بود و به سردبیری "رسول زاده" به چاپ رسید؛ ولی نویسندگی را به شکل حرفه ای با چاپ مقالاتی در روزنامه "آذربایجان جز لاینفک ایران است"، آغاز کرده است. پس از متلاشی شدن حزب دموکرات شاخه باکو ۱۹۱۸ پیشه وری همراه بسیاری از اعضای حزب، به حزب عدالت پیوست و در مهر ۱۲۹۸ سردبیر روزنامه "حریت" ارگان حزب عدالت شد. این روزنامه ارگان کمیته حزب دموکرات بود، حزبی که "محمدعلی تربیت" به وجود آورده و متشکل از ایرانیان مهاجری بود که در آن سامان زندگی می کردند. هسته اولیه حزب عدالت گروه های کوچکی از کارگرانی بودند که افراد شاخصی چون "اسدالله غفارزاده"، "بهرام آقایوف" و "احمد امیروف" رهبری آن را در بعضی تظاهرات و اعتراضات به عهده داشتند. بسیاری از اعضای حزب در واقع همان دهقانان فراری و فقیری بودند که از نواحی مختلف آذربایجان بدان دیار کوچیده بودند. پس از متلاشی شدن حزب دموکرات به حزب عدالت پیوست و در اواسط سال ۱۲۹۸ به عضویت کمیته مرکزی حزب برگزیده شد. "مترقی ترین تشکیلات سیاسی ایرانیان مرا با آغوش باز پذیرفت، دستور داد، روزنامه "حریت" را تاسیس و اداره نمایم. " در واقع پیشه وری با نویسندگی به احزاب کمونیستی پیوست.
ورود ارتش سرخ به ایران
به دنبال اشغال باکو در اردیبهشت ۱۲۹۹ مسئولین نظامی شوروی به مقامات ایران در شهر مرزی آستارا اعلام کردند که شوروی هیچ دعوایی با ایران ندارد. لیکن قصد دارد، از طریق دریا و زمین به انگلیس حمله کند. بعد از عقب نشینی نیروهای انگلیس به طرف قزوین زمینه مساعدی برای پیشرفت فعالیت های کمونیست (حزب عدالت) فراهم شد. بعد از اینکه اعضای حزب عدالت ایران در ۱۹۲۰ به دو شاخه تقسیم شد، گروهی تابعیت شوروی را پذیرفتند و فعالیت های خود را در همانجا ادامه دادند و گروه دوم که هنوز تابعیت دولت ایران را داشتند، به تدریج وارد ایران شدند. یکی از اهداف اصلی حزب عدالت ایران "پیروز گردانیدن جنبش های آزادی بخش ملی و دموکرات خلق های ایران و برپاداشتن حاکمیت دموکراتیک خلق در کشور بود. بعد از ورود ارتش سرخ و یا هم زمان با آن پیشه وری که اکنون ۲۷ سال داشت، به همراه هیئتی از اعضای حزب کمونیست به شمال ایران اعزام می شود و این در حالی است که جمهوری جنگل به رهبری، "میرزا کوچک خان" تازه شکل گرفته است. پیشه وری با میرزا به مذاکره پرداخته و در اواسط خرداد ۱۲۹۹ش، جمهوری گیلان اعلام موجودیت می کند. پیشه وری نیز به عنوان وزیرخارجه حکومت انقلابی مذکور معرفی می شود. پیشه وری و عدالتی ها بعد از ورود به گیلان در شهر انزلی به تبلیغ مرام کمونیستی می پردازد. آنها اندکی بعد از جذب نیرو به مسلح کردن آنها می پردازند. اما اختلاف بین قوای جنگل و عدالتی ها بالا می گیرد. کوچک خان از آن ها می خواهد به علت اینکه رهبری نهضت در دست عناصری به شدت مذهبی قرار دارد، از تبلیغات کمونیستی که باعث تفرقه و تجزیه می شود، پرهیز نماید. اما اعضای حزب عدالت بی توجه به خواست های او در تبلیغ مرام کمونیستی و مخالف با مقدسات مردم تا آنجا پیش رفتند که ضربه خردکننده ای بر پیکر جمهوری نوپای جنگل وارد کردند و مردم را از نهضت جنگل مایوس و دلسرد کردند.
حبس در زندان رضاخان
پیشه وری با عنوان "پرویز" سرمقاله های روزنامه "حقیقت" را می نوشت موقع به سلطنت رسیدن رضاشاه مقالات مخالف و انتقادی می نوشت و به شهرت رسید. در سال ۱۳۰۹ دستگیر و زندانی شد. وقتی قانون ضدکمونیستی توسط داور به مجلس ارائه شد، تقریبا تمامی رهبران کمونیستی در ایران دستگیر شدند، جرم آنها اقدام علیه امنیت کشور بود. پیشه وری یکی از همین دستگیرشدگان بود. پیشه وری خود در مورد این سال ها می گوید: «حال که ۵۰ سال از عمرم می گذرد و سی سال آن را در مبارزه سیاسی و در زندان ها به سر برده ام، خود را همان مستخدم زحمتکشی می دانم که در مدرسه خدمت می کرد و برای همان طبقه هم می نویسم، در جریان نهضت جنگل به تهران آمدم و شورای مرکزی اتحادیه کارگران را تشکیل و روزنامه حقیقت را منتشر کردم و در دوره رضاخان چهار بار مرکز ما را منحل کردند. ولی پنجمین بار مرکز را تشکیل داده و فعالیت مطبوعاتی را به اروپا منتقل کردم و نشریات خود را توانستم از دیوار چینی که پلیس رضاخان دور ایران تشکیل داده بودند، به ایران برسانیم. بالاخره در سال ۱۳۰۹ توقیف شدم، هشت سال تمام در قصر به غیر از ما زندانی سیاسی نبود، می خواستند ما را به مرگ تدریجی نابود کنند، در سال ۱۳۱۹ بعد از ده سال به کاشان تبعید شدم، بیست روز بعد از شهریور ۲۰ توانستم رهایی یافته خود را به تهران رسانم.
پیشه وری در حزب توده
...

سید جعفر پیشه وری در دانشنامه ویکی پدیا

سید جعفر پیشه وری
سید جعفر جوادزاده مشهور به سید جعفر پیشه وری (۱۲۷۲–۱۳۲۶) سیاستمدار، روزنامه نگار و انقلابی کمونیست ایرانی بود. او نخست وزیر حکومت خودمختار آذربایجان و مؤسس فرقه دموکرات آذربایجان بود. او کمیسر امور داخله سوسیالیستی ایران">جمهوری شورائی گیلان بود. پیشه وری از بنیان گذاران و عضو کمیتهٔ مرکزی حزب عدالت در باکو، از مؤسسین حزب کمونیست ایران در نخستین کنگره آن و دبیر مسؤول تشکیلات این حزب در تهران بود. پیشه وری در باکو سردبیر روزنامه دوزبانه ترکی آذربایجانی – فارسی «حریت» بود. می شد و گرداننده اصلی روزنامه حقیقت بود که در ۱۹۲۱–۲۲ در تهران منتشر می شد. بعدها او روزنامه آژیر را در تهران منتشر کرد.نبو
او در ۱۲۷۲ شمسی در روستای زاویه سادات خلخال متولّد شد. این روستا آن زمان حدود ۵۵۰ خانوار داشته که اکثرشان سید بودند. امروزه در این روستا هیچ کس که منصوب به خانواده پیشه وری باشد، باقی نمانده است. پدربزرگ او کربلایی میریحیی و پدرش میرجواد، از زن دوم میریحیی بوده و مادر پیشه وری سیده سکینه بوده است. به گفته ریش سفیدان روستا، میرجعفر پیشه وری فرزند ارشد خانواده، تحصیلات دینی را نزد پدربزرگش کربلایی میریحیی فراگرفته است. پدربزرگ پیشه وری از رعایای نسبتاً دارای منطقه بود. احتمالاً نام شهرت پیشه وری باقی مانده از شغل اجدادی این خانواده است. پس از مرگ پدربزرگ پیشه وری، برادران ناتنی میرجواد، بر سر تقسیم میراث پدر با هم به اختلاف خوردند و پدر پیشه وری عملاً به ارث نرسید. این موضوع باعث رنجش و فقر او و در نتیجه یکی از عوامل مهاجرتش به آذربایجان شوروی بود و در ده یا دوازده سالگی و پس از اندکی تحصیلات ابتدایی، به همراه خانوادهٔ اش که در یک آشوب دارایی شان را از دست داده بودند، به قفقاز رفت. در علت مهاجرت او علاوه بر این باید به ظلم و ستم اربابان و مأموران، اوضاع ویران، هرج و مرگ، غارتگری ها و دزدی های موجود در خلخال و روستاهای آن اشاره کرد که پس از ترور ناصرالدین شاه با به سلطنت رسیدن مظفرالدین شاه، گریبانگیر اکثر نقاط ایران شده بود. در آن زمان باکو به عنوان یک مرکز جدید صنعتی هزاران جویای کار را به خود می پذیرفت. او در باکو در دانشگاه کمونیستی زحمتکشان شرق تحصیل کرد، و در آنجا ضمناً در مدارس اتحاد ایرانیان و بلدیه به شغل معلمی پرداخت.پیشه وری در دوران جوانی معلم شد و میرخلیل برادر دیگرش که پزشکی خوانده بعداً رئیس بیمارستان مرکزی باکو شد. برادر دیگرش میرسلیم در لنین گراد به تحصیل در مهندسی تجهیزات صنعت آب پرداخت. باقروف در گزارش ۱۵ تیر ۱۳۲۴ به سران شوروی ذکر می کند که پیشه وری دو برادر تنی دارد که در شوروی زندگی می کنند که یکی از آن ها سروان رسته پزشکی ارتش سرخ است.
خواهرش صغری خانم در خاطرات خود از دوران جوانی پیشه وری می گوید: او پول هایی که از معلمی درآورده بود جمع کرده و در خیردالان دو اتاق کرایه کرده بوسیله اعلانی که به دیوارها چسسبانده بوده بچه های بی بضاعت کارگران ایرانی را در آن دو اتاق جمع کرده و به صورت رایگان به آنان درس می داد او به مدت سه سال بدین کار ادامه داد.
پس از انقلاب روسیه، به مرام کمونیستی علاقه مند شد و فعالیت مطبوعاتی خود را با مقاله نویسی در نشریه آچیق سوز (حرف بی پرده)، ارگان حزب مساوات آغاز کرد و سپس با روزنامه آذربایجان، جزء لاینفک ایران، ارگان حزب دموکرات ایران شعبه باکو همکاری کرد. در پی حوادث اسفند ۱۲۹۶ و افزایش فعالیت های سوسیالیستی بین کارگران باکو به حزب عدالت پیوست و در در نشریاتی چون حریت، ارگان حزب عدالت، و دیگر نشریات چپ باکو به فعالیت روزنامه نگاری ادامه داد. پس از انحلال حزب دموکرات شاخه باکو ۱۹۱۸ پیشه وری همراه بسیاری از اعضای حزب، به حزب عدالت پیوست و در مهر ۱۲۹۸ سردبیر روزنامه حریت ارگان حزب عدالت شد. این روزنامه ارگان کمیته حزب دموکرات بود؛ حزبی که «محمدعلی تربیت» به وجود آورده و متشکل از ایرانیان مهاجری بود که در آن سامان زندگی می کردند.هسته اولیه حزب عدالت گروه های کوچکی از کارگرانی بودند که افراد شاخصی، چون اسدالله غفارزاده، بهرام آقایوف و احمد امیروف رهبری آن را در بعضی تظاهرات و اعتراضات به عهده داشتند. بسیاری از اعضای حزب در واقع همان دهقانان فراری و فقیری بودند که از نواحی مختلف آذربایجان بدان دیار کوچیده بودند. پیشه وری در توضیح ورود به حزب عدالت می نویسد: «مترقی ترین تشکیلات سیاسی ایرانیان مرا با آغوش باز پذیرفت و دستور داد روزنامه «حریت» را تأسیس و اداره نمایم.» در واقع پیشه وری با نویسندگی به احزاب کمونیستی پیوست. بعد از عقب نشینی نیروهای انگلیس به طرف قزوین، زمینه مساعدی برای پیشرفت فعالیت های حزب عدالت فراهم شد. در آن زمان اعضای حزب عدالت ایران در ۱۹۲۰ به دو شاخه تقسیم شد، گروهی تابعیت شوروی را پذیرفتند و فعالیت های خود را در همان جا ادامه دادند و گروه دوم که هنوز تابعیت دولت ایران را داشتند، به تدریج وارد ایران شدند. در مرامنامه حزب آمده که یکی از اهداف اصلی حزب عدالت ایران پیروز گردانیدن جنبش های آزادی بخش ملی و دموکرات خلق های ایران و برپاداشتن حاکمیت دموکراتیک خلق در کشور بود. او در اواسط سال ۱۲۹۸ در خلال کنفرانس عمومی حزب عدالت به عضویت کمیتهٔ مرکزی آن درآمد. پس از سلطه بلشویک ها بر جمهوری آذربایجان و اشغال انزلی توسط شوروی در اواخر اردیبهشت ۱۲۹۹ او در گیلان به همراه دیگر اعضای حزب عدالت فعالیت سیاسی گسترده ای را شروع کردند. در اوایل تیر آن سال حزب عدالت طی یک کنگره به حزب کمونیست ایران تغییر نام داد و پیشه وری عضو کمیته مرکزی آن شد. او پس از یک کودتا، وزیر امور خارجه جمهوری گیلان شد. او در کنگره خلق های خاور در باکو به عنوان نماینده ایران حضور داشت. او با شکست نهضت جنگل ایران را ترک کرد. او در باکو روزنامة اَکینجی (زارع) را چاپ می کرد. با تفاهم ایران و شوروی و وجود امکان برای فعالیت های علنی، او به هیئت تحریریه روزنامه حقیقت، ارگان اتحادیه عمومی کارگران ایران پیوست. وی در نوشتن مقالات این نشریه چپ که در آن زمان از مهم ترین نشریات سیاسی بود نقشی مهم داشت. این نشریه در تیر ۱۳۰۱ توقیف شد و پیشه وری به علت فشارهای شدید دولت به باکو رفت. او در آنجا معلمی کرد ولی به گفته خود به دلیل تمایل همسرش و وضع ایرانیان باکو به و در پی تشکیل دومین کنگره حزب کمونیست ایران و برای سازماندهی مجدد فعالای صنفی و سیاسی به ایران برگشت و دبیر کمیته مرکزی و مسؤول تشکیلات حزب کمونیست ایران در تهران شد. او پس از مدتی اقامت در بابل احتمالاً در زمستان ۱۳۰۶ وارد تهران شد و تا اوایل سال ۱۳۰۸ مدیریت کتابفروشی کتابخانه فروردین را داشت. در اواخر تابستان آن سال معلم مدرسه شوروی شد. در سال ۱۳۰۹ به همراه دیگر اعضای شبکه کمونیستی دستگیر شد. در اواخر ۱۳۱۸ محاکمه و به اتهام قبول فرقه اشتراکی و تبلیغ آن به ده سال حبس مجرد و سال حبس تأدیبی محکوم شد. اندکی قبل از شهریور ۱۳۲۰ پس از ده سال محکومیت در ۱۳۱۹ به کاشان تبعید شد ولی در پی سقوط رضاشاه دوباره وارد عرصه سیاسی شد.
عکس سید جعفر پیشه وری


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

سید جعفر پیشه وری را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی سید جعفر پیشه وری   • مفهوم سید جعفر پیشه وری   • تعریف سید جعفر پیشه وری   • معرفی سید جعفر پیشه وری   • سید جعفر پیشه وری چیست   • سید جعفر پیشه وری یعنی چی   • سید جعفر پیشه وری یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی سید جعفر پیشه وری
کلمه : سید جعفر پیشه وری
اشتباه تایپی : sdn [utv ~dai ,vd
عکس سید جعفر پیشه وری : در گوگل


آیا معنی سید جعفر پیشه وری مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 98% )