انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

99 1093 100 1

شافعی

/SAfe'i/

معنی شافعی در لغت نامه دهخدا

شافعی. [ ف ِ ] (ص نسبی ) نسبت به جد اعلی و او جد امام ابوعبداﷲ محمدبن ادریس بن العباس بن عثمان بن شافعبن السائب بن عبیدبن عبدیزیدبن هشام بن عبدالمطلب بن عبدمناف الشافعی است. جماعتی از بنی اعمام امام شافعی نیز بهمین نسبت منسوبند. (از لباب الانساب ).

شافعی. [ ف ِ ] (ص نسبی ) مذهب شافعی و آن یکی از مذاهب اربعه ٔ اهل سنت منسوب به امام شافعی است. رجوع به شافعی محمدبن ادریس و شافعیه شود :
مذهب شافعی از خواجه بیفزود شرف
حجت شافعی از خواجه قوی گشت بیان.
فرخی.
شافعی مذهب و پاکیزه که روزی صدبار
شافعی را شود از مذهب او شاد روان.
فرخی.
به قول صاحب تبصرة العوام اصحاب شافعی شش فرقت باشند. فرقت اول از اصحاب شافعی مشبهی باشند و در تشبیه غلو کنند مثل اهل همدان و کَرِّه و بروجرد و اصفهان و یزد و هرات و سلماس و شیراز و غیر آن ، فرقت دوم که ایشان خود را سلفی خوانند، این قوم به تشبیه نزدیک باشند الا آنکه غلو نکنند، فرقت سوم خوارج باشندو رئیس ایشان حسین کرابیسی بود... و جمله ٔ خوارج بصره و مرباط و عمان و اسفراین شافعی (کرابیسی ) باشند... فرقت چهارم از اصحاب شافعی معتزلی باشند و رئیس ایشان ماوردی بود و راغب اصفهانی مؤلف کتاب محاضرات ،و این مشهور است و درزمان ما آنچه میدانیم قصبه ای هست از اعمال خوزستان میان بصره و عسکر مکرم که آن رامفردات خوانند، جمله معتزلی باشند و مذهب شافعی دارند و در قدیم اهل ارجان از بلاد پارس جمله معتزلی بودند شافعی مذهب ، و بعضی از اهل پسا، و هنوز در این زمان در شیراز کاروانسرایی هست خراب که وقف عدلیان پسابوده است. فرقت پنجم از اصحاب شافعی اشعری باشند...فرقت ششم از اصحاب شافعی یزیدی اند و ایشان هم مشبهیند و هم خارجی و یزید را خلیفه ٔ پنجم خوانند... چون از این جماعت تفسیر طلبی و گویی این خلفا کدامند گویند ابوبکر و عمر و عثمان و معاویه و یزید از شهرزور تا بلاد شام هر گروهی که باشند این اعتقاد دارند و لشکر شام هر که در او باشند، الا آنکه روز آدینه در خطبه در شهرها نام علی درآرند و با نام ابوبکر و عمر و عثمان یاد کنند و خواص و فقهای ایشان پیش مخالفان ایشان اظهار نکنند که یزید را خلیفه ٔ پنجم دانیم و عوام احتراز از مخالفان نکنند. (از تاریخ ادبیات در ایران ، تألیف صفا ج 2 صص 145 - 146). بقول صاحب کتاب النقض مجبره و اشاعره و کلابیه و جهمیه و مجسمه و حنابله و مالکیه و غیر آن خود را از جمله ٔ شافعی خوانند،و بفقه او کار کنند علی خلاف فیه بینهم. (از تاریخ ادبیات در ایران ج 2 صص 143 - 144). از قول صفدی منقول در کتاب «الغیث المسجم » آمده که اکثر شافعیه اشعری اند. (ضحی الاسلام ج 3 ص 71). علاوه بر مشاهیر شافعیه و اصحاب امام شافعی از شافعیان معروف که در آثار متقدمان و متأخران از جمله در عیون الانباء، معجم الادباء،لباب الانساب ، تاریخ بخارا، تاریخ بیهقی ، تاریخ جهانگشا، تبصرة العوام ، تاریخ الحکمای قفطی ، تاریخ گزیده ، تاریخ حبیب السیر، طبقات الشافعیة، الاوراق ، غزالی نامه ، احوال و آثار رودکی ، خاندان نوبختی و تاریخ ادبیات در ایران تألیف دکتر صفا و کتب دیگر از آنان نامبرده شده رجوع نمائید. و رجوع شود به شافعی محمدبن ادریس و شافعیه و مذهب شافعی.

شافعی. [ ف ِ ] (ص نسبی ) پیرو مذهب شافعی. ج ، شافعیه و شوافعة؛ یقال «رجل شافعی و مذهب شافعی و رجال شوافعة». (اقرب الموارد). رجوع به شافعیة و شافعی (محمدبن ادریس ) شود :
از شافعی و مالکی و قول حنیفی
جستیم ز مختار جهانداور رهبر.
ناصرخسرو.

شافعی. [ ف ِ ] (اِخ ) احمدبن محمد، ملقب به نجم الدین ، معروف به تمولی. رجوع به احمدبن محمد شود.

شافعی. [ ف ِ ] (اِخ ) احمدبن محمد حکیم. طبیب معاصر. او راست : «بلاغ الامنیة بالحصول الصحیته » در صفت بیماریها و طرق پیشگیری آنها. (معجم المطبوعات ).

شافعی. [ ف ِ ] (اِخ ) الدکتور محمدبک. از اطبای مصری معاصر که بریاست دانشکده ٔ پزشکی نیز رسید و کتبی در علم طب تألیف کرد. از آنجمله است : 1 - احسن الاغراض فی التشخیص و معالجة الامراض. 2 - الدررالغوال فی معالجة امراض الاطفال. 3 - السراج الوهاج فیما یتعلق بالتشخیص و العلاج. 4 - کنوزالصحة و یواقیت المسخة. (معجم المطبوعات ).

شافعی. [ ف ِ ] (اِخ ) نام و نسب : محمدبن ادریس بن عباس بن عثمان بن شافعبن سائب بن عبیدبن یزیدبن هاشم بن عبدالمطلب بن عبدمناف قرشی مطلبی ، مکنی به ابوعبداﷲ. و این هاشم که در نسب شافعی است نیای پیامبر یعنی هاشم بن مناف نیست بلکه برادرزاده ٔ اوست نسب وی از دو سو به عبدمناف میرسد چنانکه از سوی پدر مطلبی و از سوی مادر هاشمی است. و مادر وی از قبیله ازد است شافعی در سال 150 هَ. ق. که سال درگذشت ابوحنیفه است به جهان آمد بلکه بنوشته ٔ یاقوت در معجم الادباء در همان روز وفات نعمان بن ثابت وی متولد شد. خاقانی در این باره گوید:
اول شب بوحنیفه درگذشت
شافعی آخر شب از مادر بزاد.
درباره ٔ تولد وی و طول مکث او در شکم مادر افسانه های بسیاری آورده اند.
درباره ٔ زادگاه او سه قول است و سه جایگاه : عسقلان ، یمن و غزه را زادگاه وی دانسته اند و اصح غزه است. و اصطخری نیز بر همین قول است. شافعی در کودکی پدر را از دست داد، در دوسالگی به مکه رفت و در آنجا با تنگدستی در دامان مادر پرورش یافت با بادیه نشینان تازی و قبایل فصیح آنان حشر داشت و بدین سبب درباره ٔ اشعار شاعران بزرگ عرب و لغت عربی فصیح معلومات عمیقی بدست آورد و نیزوی در مکه در نزد بزرگانی چون سفیان بن عیینه (196 هَ. ق.) و دیگران فقه آموخت ، در نوجوانی به مدینه رفت و نزد مالک بن انس شتافت و از او کسب دانش کرد و تاسال درگذشت مالک (179 هَ. ق.) در آنجا بماند آنگاه به یمن رفت و در آنجا به علویان انس گرفت و سرانجام با گروهی از آنان دستگیر شد و هارون وی را در رقه عفو کرد و از آن پس با حنفی مشهور محمدبن حسن شیبانی ارتباط یافت (179 هَ. ق.) و از او فقه را به روش عراقیان آموخت و جامع علم اصحاب حدیث و اصحاب رای شد. در سال 188 هَ. ق. از حران و سوریه گذشت و به مصر رفت و در آنجا نخست در جرگه ٔ شاگردان مالک درآمد. در سال 195 هَ. ق. به بغداد رفت و در آنجا به تعلیم پرداخت در 28 شوال 198 هَ. ق. به مصر رفت و بار دیگر به مکه بازگشت و آنگاه باز در سال 200 هَ. ق. به مصر رهسپار شد و تا پایان عمر در آنجا بماند. شافعی به قول مشهور در سلخ رجب سال 204 هَ. ق. در 54 سالگی یا بگفته ٔ یاقوت در 58 سالگی به فسطاط درگذشت و در پای جبل مقطم در قرافة الصغری در مقبره ٔ بنی زهره مدفون گردید. مهمترین اثر وی کتاب الام است که مجموعه نوشته های او بشمار میرود و فهرست آثارش در معجم الادباء و کشف الظنون و منابع دیگر آمده است. در مناقب او کتابها نوشته اند چون : کتاب مناقب الشافعی ابن خطیب رازی. علامه بیهقی و داود ظاهری نیز در فضایل وی کتابها پرداخته اند. رجوع به دائرة المعارف اسلامی ، نامه ٔ دانشوران ج 7، روضات الجنات ، وفیات الاعیان ابن خلکان ج 2 صص 19 - 21 تذکرة الاولیاء ج 1 ص 209 و صص 214 تاریخ ادبیات در ایران ج 1 ص 78، ریحانة الادب ج 2 ص 28، تاریخ علوم عقلی دکتر صفا ص 145، خاندان نوبختی ص 40 و 85، المعرب جوالیقی حاشیه ٔ ص 153 و ص 229، کشف المحجوب هجویری ص 144، احکام الحسبة ص 203 و موارد بسیار دیگر، فیه مافیه ص 67، النقود العربیه ص 80، التفهیم حاشیه ص 299، احیاء العلوم غزالی و عیون الانباء ج 2 ص 29، سیرة عمربن عبدالعزیز ص 60 و ص 165، تاریخ الخلفاء ص 234 و 168 و 221، کشاف زمخشری ، تفسیر کبیر فخر رازی ، ضحی الاسلام ج 3ص 265 و ص 82، طبقات الشافعیه ج 1 ص 641، عقدالفرید ج 7 ص 112، عیون الاخبار ج 2 حاشیه ٔ ص 211، تاریخ سیستان حاشیه ٔ ص 158، نزهة القلوب ج 3 صص 250 - 252 - 295، فهرست اعلام حبیب السیر معجم المطبوعات و محمدبن ادریس شود.در اشعار شاعران متقدم ایران از شافعی بمناسبت یاد شده و ما نمونه هایی از آنها را در اینجا نقل می کنیم :
ور تو فقیهی و سوی شرع گرایی
شافعی اینکت و بوحنیفه و سفیان.
رودکی.
می جوشیده حلال است سوی صاحب رای
شافعی گوید شطرنج مباح است بباز.
ناصرخسرو.
از شافعی و مالکی و قول حنیفی
جستیم ز مختار جهانداور رهبر .
ناصرخسرو.
شافعی گفت که شطرنج مباح است مدام
کج مبازید که جز راست نفرموده امام.
ناصرخسرو.
زان بوحنیفه مرتبت شافعی بیان
چون مصر و کوفه بود نشابور ز احترام.
خاقانی.
رکن خوی حبر شافعی توفیق
رکن ری صدر بوحنیفه شعار.
خاقانی.
شافعی بینم و در دست هر انگشتی از او
مالک و احمد و نعمان به خراسان یابم.
خاقانی.
عشق را بوحنیفه درس نگفت
شافعی را در او درایت نیست.
سنائی.
حلاج بر سر دار این نکته خوش سراید
از شافعی مپرسید امثال این مسائل.
حافظ.
- مذهب شافعی ؛ مذهب امام شافعی به شرح زیر است :
مکتب مالک (سابق ) مکتب ابوحنیفه (سابق )
شافعی
زعفرانی - کرابیسی - بویطی - فرنی -
ابوثور - ابن حنبل - ربیع مرادی
ابوعبید قاسم بن سلام در مصر.
لغوی در عراق
و شرح این معنی آنکه : اصول اجتهاد در مذهب شافعی را میتوان در دو مذهب مالک و ابوحنیفه جست زیرا شافعی در شهر مدینه دیرزمانی در ملازمت مالک بود و فقه و مذهب او را تحصیل کرد و پس از آن در سال 184 هَ. ق. به بغداد رفت و فقه حنفی را بوسیله ٔ اصحاب ابوحنیفه بیاموخت. شافعی در آغاز امر از اتباع مالک بشمار میرفت زیرا در نزد وی شاگردی کرده بود و علاوه براین موطاء را درس میداد ولی پس از مسافرت به عراق وخواندن کتاب اوسط ابوحنیفه و تدریس مذهب او و یارانش و برخورد مسائلی که در حجاز نبود آراء نوینی برای او پیدا شد که با نظریات سابقش مخالف بود. از اینرو رویه ٔ اهل حجاز را با طریقه ٔ اهل عراق ممزوج کرد و در مسائل بسیاری با مذهب استادش مالک مخالفت کرد و درمدت چهار سال استنباطات جدیدی برای او دست داد و مذهب قدیمش را جرح و تعدیل و خلاصه و تنقیح و مذهب جدیدش را تحریر و مهذب ساخت. اصل در مدارک اجتهاد بمذهب شافعی قرآن و سنت است و اگر سنتی نبود بر وفق قرآن وسنت قیاس باید کرد. اگر حدیثی متصل از رسول اکرم موجود باشد و آن صحیح بود سنت است. اجماع از خبر واحد مهمتر است. حدیث را باید بنظایر آن حمل کرد اگر ظاهرحدیث محتمل چند معنی باشد آن معنی که ظهور بیشتر دارد مقدم است. اگر حدیثها با هم معارض باشد صحت اسنادمرجح است. به احادیث منقطع نباید ترتیب اثر داد. جزمنقطع ابن مسیب. بر اصل نمیتوان قیاس کرد. (قیاس تنها بر قرآن و سنت است ). در اصل لم و کیف نیست (بحث واستدلال ). بلکه این بحث مختص فرع است. اگر بتوان فرع را بر اصل قیاس کرد صحیح و حجت است. (از ضحی الاسلام احمد امین ج 2 صص 218 - 227). و برای اطلاع بیشتر از مذهب شافعی رجوع به کتابهای : تنقیح اللباب تألیف امام ابوزرعه و شرح آن ، تحفةالطالب ابویحیی قاضی زکریا انصاری خزرجی شافعی ، شرح روض شیخ الاسلام قاضی زکریا شرح نهج غرر بهیه از همین مؤلف ، انوار یوسف اردبیلی شافعی ، شرح تحفة المنهاج شهاب الدین احمدبن حجر هیثمی ، فتح الجوار ابن حجر، مغنی المحتاج خطیب شربینی ؛ بدایة المجتهد و نهایة المقتصد محمدبن احمد قرطبی ، خلاف شیخ ابوجعفر طوسی در مذاهب خمسه. شرح دسوقی بر مختصر خلیل بن اسحاق ، بحرالرایق ، شرح کنزالدقایق حنفی بن نجیم ، فقه مذاهب اربعه هیأت علمیه ٔ الازهر، شرح جلال محلی بر منهاج و راهنمای مذهب شافعی شیخ الاسلام کردستانی و نیز رجوع به شافعیه شود.

معنی شافعی به فارسی

شافعی
محمد بن ادریس بن عباس بن عثمان ابن شافع هاشمی قرشی مطلبی مکنی به ابوعبد الله یکی از ائمه چهارگانه اهل سنت ( و. غزه ۱۵٠ ه. ق ./ ۷۶۷ م .- ف. ۲٠۴ ه. ق ./ ۸۲٠ م .). وی مدتی در مکه نزد سفیان بن عیینه و مسلم بن خالد زنجی فقه آموخت و سپس بمدینه رفت و در خدمت مالک تلمذ کرد و بعد از وفات مالک بیمن رفت و سپس در سال ۱۹۵ ببغداد عزیمت کرد و در همانجا در گذشت . شافعی در اثنای اقامت خود در عراق با محمد بن حسن شاگرد ابوحنفیه آشنایی یافت و از وقفه را بروش عراقیان آموخت و بدین ترتیب علم اهل حدیث و اهل رای هر دو در او جمع شد. آنگاه خود درین هر دو طریقه تصرفاتی کرد و قواعدی بوجود آورد. روش وی در فقه چنین است : اصل در فتوی کتاب و سنت و اجماع و آثار و قیاس بر آنهاستو قیاس هم جز با علم بکتاب الله و اطلاع از اقاویل و سنن گذشتگان و اجماع ناس و اختلاف آنان میسر نیست . وی را تصانیفی است که مشهور ترین آنها کتاب [ الام ] است در فقه ۷ مجلد. این کتاب را بویطی جمع کرد و ربیع بن سلیمان بابواب تقسیم نمود . از کتب دیگر اوست : [ المسند ] در حدیث [ احکام القر آن ] [ السنن ] [ الرساله ] در اصول فقه [ اختلاف الحدیث ] [ السبق و الرمی ] [ قضایل قریش ] [ ادب القاضی ] [ المواریث ] . وی موسس فرقه شافعیه است .
یکی ازمذاهب چهارگانه اهل سنت به ادریس شافعی
( صفت ) کسی که پیرو طریقه شافعی است .
محمد بن ادریس بن عباس بن عثمان بن شافع بن سائب بن عبید بن عبد یزید بن هاشم بن عبدالمطلب بن عبد مناف قرشی مطلبی مکنی به ابو عبدالله .
( صفت ) کسی که پیرو طریقه شافعی است .
شیخ محمد بن علی بن بدرالدین بن محمد بن عبدالعزیز بساطی شافعی از مولفان قرن یازدهم هجری بوده است .
علی بن محمد باجی
علی بن عطیه بن حسن بن محمد بن حداد هیتی حموی شاذلی
علی بن یعقوب بن شجاع بن علی بن ابراهیم بن محمد بن ابی زهران موصلی شافعی ملقب به عماد الدین و مکنی به ابوالحسن و مشهور به ابن ابی زهران
ابن علی بن احمد حکمی مذحجی یمنی شافعی مکنی به ابو محمد و ملقب به نجم الدین
ابن احمد بن محمد

معنی شافعی در فرهنگ معین

شافعی
(فِ) [ ع . ] (ص نسب .) ۱ - منسوب به مذهب شافعی . ۲ - منسوب به محمدبن ادریس بن عباس بن عثمان بن شافع هاشمی قرشی مطلبی ، مکنی به ابوعبدالله. یکی از ائمه چهارگانه اهل سنت .

معنی شافعی در فرهنگ فارسی عمید

شافعی
۱. یکی از مذاهب چهارگانۀ اهل سنت.
۲. ویژگی کسی که از این مذهب پیروی می کند، پیرو مذهب شافعی، شافعیه.

شافعی در دانشنامه اسلامی

شافعی
محمد بن ادریس شافعی پیشوای یکی از مذاهب چهارگانه فقهی اهل سنت است و به پیروان او در فقه شافعی گفته می شود.
نامش محمد و فرزند ادریس ابن عباس بن عثمان ابن شافع می باشد و کنیه اش ابوعبدالله است، در سال 150 هجری بعد از وفات ابو حنیفه در شهر غزه متولد شد. شافعی در نزد اهل سنت به "ناصرالحدیث" و "مجددالقرن الثالث" معروف است.
امام شافعی در مکه حدیث و فقه را از مسلمی زنجی فراگرفت. در سن 20 سالگی در محضر امام مالک ابن انس در مدینه علم آموزی کرد و با محمد ابن حسن شیبانی و عبدالله ابن عباس مراوداتی داشت.
شافعی در تاریخ 200 هجری به مصر رفت و در اواخر ماه رجب سال 204 وفات یافته در قاهره به خاک سپرده شد.
روایت شده است که 113 کتاب در فقه و تفسیر و اصول و ادبیات و... نوشته است. کتابهایی مانند"الرساله" در علم اصول،" الحجه"،"الوصایا الکبیره"،" اختلاف اهل العراق"،"ابطال الاستحسان"،"جامع المزنی الکبیر و الصغیر" از او به یادگار مانده است. کتاب الام مهمترین کتاب فقهی او به شمار می رود.
الف) رهبر دینی باید از دو ویژگی بر خوردار باشد اول اینکه باید قرشی باشد، دوم اینکه مردم نسبت به او باید نظر موافق داشته باشند. رهبری بدون بیعت مگر در زمان ضرورت نامشروع است به همین دلیل شافعی خلافت حضرت علی را بر حق دانسته ورویارویان با اورا همچون معاویه اهل بغی دانسته است.
ب) حدیث فقط بر سخن رسول الله صدق می کند.
ج) علاقه زیاد به صحابه در مکتب شافعی به چشم می خورد.
ابوعبدالله محمد بن ادریس شافعی، پیشرو مذهب شافعیه، در سال 150ق در غزّه، از شهرهای فلسطین، چشم به جهان گشود و در سال 204ق در فسطاط، از شهرهای مصر، چشم از جهان فرو بست.
مناقب بسیاری در متون کلاسیک برای شافعی ذکر شده است، امّا بیم این می رود که تذکره نویسان در مناقب ایشان، همانند بسیاری دیگر به افسانه سازی و شخصیت پردازی، گرویده باشند تبیین دقیق و موشکافانۀ وقایع زندگی شافعی اندکی نیز دشوار می نماید.مادرش از قبیلۀ ازد بوده است.شافعی پدرش را در کودکی از دست داد.مادرش به آموزش و پرورش او همّت گمارد.شافعی سالهای بسیاری را در میان «اهل البدو» سپری کرد و عربیّت او شهرۀ خاص و عام گشت قرآن را در هفت سالگی، دو کتاب الموطّا، مالک بن انس(م 179 ق)پیشرو مذهب مالکیه، را در ده سالگی در سینه جای داد.
شافعی متوالیا میان مکه، بغداد و مصر در سفر بوده است، مدتی در نجران، از شهرهای یمن بر منصب قضاوت نشسته است. سرانجام در سال 200ق به مصر بازگشت و تا پایان عمر در آنجا ماند.در دورۀ خلافت ایوبیان (540-613 ق)در مصر بارگاه با شکوهی جهت او بر پا شد که مأمن زائران مختلف دنیاست.اشعار بسیاری را به او نسبت داده اند.مسلم بن خالد الزنجی(م 179 ق) و مالک بن انس از استادان او، و فقهای بزرگی مانند مزنی(م 264 ق) و بویطی(270 ق) از شاگردان او به شمار می روند.
در مجموع 103 اثر در تفسیر، فقه، اصول فقه، و ادب برای او بر شمرده اند.
موسوعة الإمام الشافعی کتاب الأم
ابن اصفهانی یحیی بن عبدالرحمان دمشقی شافعی، از دانشمندان شافعی مذهب در قرن ششم و هفتم هجری بوده است.
ابوزکریّا یحیی بن عبدالرّحمان بن عبدالمنعم بن عبداللّه صقلی دمشقی شافعی، به «ابن اصفهانی» مشهور است. او به سال ۶۰۸ق در غرناطه از شهرهای اندلس (اسپانیا) وفات یافت.
آثار و تالیفات
وی دارای تالیفاتی است که از آن جمله می توان به آثار زیر اشاره نمود:۱. الخلافیّات بین شافعی و ابی حنیفه؛۲. الرّوضه الانتیقه، در حدیث.
بابانی بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۵۲۲.    
 ۱. ↑ بابانی بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۵۲۲.    
...
اِبْن ِ اِمام ِ الْکامِلیه ، کمال الدین محمد بن محمد بن عبدالرحمان شافعی (۸۰۸ -۸۷۴ق /۱۴۰۵- ۱۴۶۹م )، فقیه، ادیب ، محدث و مفسر مصری است.
او، پدر، نیا و نیای پدرش امامت مدرسه کاملیه را در مصر به عهده داشته اند.
محمد سخاوی ، الضوء اللامع ، ج۹، ص۹۳، قاهره ، ۱۳۵۵ق .
محمد در قاهره متولد شد. مقدمات علوم ، نحو، حساب ، منطق و اصول فقه را در همان جا فراگرفت و پس از آن فقه را نزد فقیهانی چون برماوی ، بارنباری و شرف سبکی آموخت .
محمد سخاوی ، الضوء اللامع ، ج۹، ص۹۳، قاهره ، ۱۳۵۵ق .
وی که در قاهره اقامت داشت ، پس از زین العابدین مناوی سرپرستی و نظارت بر موقوفات آرامگاه شافعی را به عهده گرفت و هم در روزگار او این بنا بازسازی شد.
محمد سخاوی ، الضوء اللامع ، ج۹، ص۹۴، قاهره ، ۱۳۵۵ق .
...
با ظهور ابن تیمیه و ارائه نظرات مخالف کتاب و سنت وی، تعداد زیادی از علمای مذهب شافعی چه در زمان حیات وی و چه پس از وفاتش به مخالفت با وی پرداخته و به تبیین عقائد انحرافی وی مبادرت ورزیدند که به برخی از آنها اشاره می شود.
« ابوعباس احمد بن عبدالحلیم » معروف به ابن تیمیه ، بنیانگذار فکری وهابیت در سال ۶۶۱ه. ق در حــران ـ از توابع ترکیه کنونی ـ به دنیا آمد.
کوچ به دمشق
به علت ترس از حملات مغولان به شام ، عبدالحلیم پدر وی با تمام خانواده اش به دمشق کوچ کردند.
تشبیه و تجسیم
او عقیده تشبیه و تجسیم و جهت داشتن خداوند را بعد از مرگ پدر و زمانی که بر کرسی تدریس تفسیر قرآن بجای پدر قرار گرفت، مطرح کرد. وقتی ساکنان شهر «حماة» از او درباره آیه (الرحمن علی العرش استوی) پرسیدند، وی در تفسیر آن جایگاهی برای خداوند در عرش تعیین کرد. چنانکه در دیگر فتاوای وی نیز مشهود است، وی قائل به جسمانیت خداوند بلا کیف بوده و این نظر را به اهل حدیث و ظاهر گرایان نسبت داده است. سرانجام ابن تیمیه حرانی در سال ۷۰۵ ه. ق در دادگاه ، محکوم شد. در سال ۷۰۷ ه. ق، از زندان آزاد گردید و با آزادی از زندان، مجددا به نشر عقاید خود پرداخت. در سال ۷۲۱ ه. ق دوباره محکوم به زندان شد و در سال ۷۲۸ ه. ق در زندان قلعه دمشق درگذشت.
نظر قاضی شافعی دمشق
...
اِبْن ِ جَمال ، علی بن ابی بکر بن احمد انصاری خزرجی مکی شافعی (۱۰۰۲-۱۰۷۲ق /۱۵۹۴-۱۶۶۲م )، فقیه ، مقری و ریاضی دان است.
او در مکه متولد شد و در ۴ سالگی با از دست دادن پدر بی سرپرست ماند، ولی پس از مدتی تحت سرپرستی و تربیت شیخ ابوالفرج مزین قرار گرفت .
اساتید
ابن جمال نزد شیخ عبدالرحمان بن ناصر اشعری قرائات مختلف را آموخت و تا پایان عمر استاد خود (۱۰۳۱ق /۱۶۲۲م ) از محضرش بهره مند بود. سپس نزد شیخ احمد حکمی و شیخ محمد تقی الدین زبیری به تحصیل قرائات ادامه داد. نحو و اصول و عروض را از شیخ عبدالملک عصامی و کلام را از برهان لقانی فرا گرفت و با درک محضر سید عمر بن عبدالرحیم بصری و تحصیل فقه و اصول و تفسیر و معانی و بیان ، از وی اجازه شفاهی یافت .
شاگردان
پس از آنکه اصول عقاید و حدیث را نزد احمد بن ابراهیم علان و شهاب خفاجی آموخت ، مسند اقراء و تدریس مسجدالحرام را احراز کرد و کسانی چون عبدالله بن محمد طاهر عباسی ، احمد باقشیر، حسن عجیمی ، و احمد نخلی ، فقه و اصول و حدیث و دیگر علوم را نزد او آموختند.
درگذشت
...
ابومحمد حسن بن هبةالله بن عبدالله بن حسین ، یکی از شخصیت های ابن عساکر می باشد؛ ابن عَساکر، نام تنی چند از دودمان بنی عساکر که پس از درگذشت ابوالقاسم علی بن عساکر چهره نامدار این خاندان به این عنوان خوانده شدند.
ابومحمد حسن بن هبةالله بن عبدالله بن حسین دمشقی شافعی (۴۷۰-۵۱۹ق / ۱۰۷۷- ۱۱۲۵م )، از نصر مقدسی حدیث شنید و با او مصاحبت داشت . وی در صرف و نحو به استادی رسید و در فقه از سران شافعیان دمشق شد. ازدواج وی با دختر قاضی دمشق ابوالفضل یحیی قرشی از خاندان اموی تبار و سرشناس بنی قرشی و نیز ازدواج ابوبکر سلمی محمد بن علی (د ۵۶۴ق ) شافعی ، خطیب پرآوازه جامع دمشق با تنها دختر حسن شهرت و اعتبار او را در آن دیار بالا برد.
یوسف ابن جوزی ، ج۸، ص۳۳۶، مرآة الزمان ، حیدرآباد دکن ، ۱۳۷۰ق / ۱۹۵۱م .
 ۱. ↑ یوسف ابن جوزی ، ج۸، ص۳۳۶، مرآة الزمان ، حیدرآباد دکن ، ۱۳۷۰ق / ۱۹۵۱م . ۲. ↑ عبدالوهاب سبکی ، طبقات الشافعیة الکبری ، ج۷، ص۷۰، به کوشش محمود طناحی و دیگران ، قاهره ، ۱۳۸۳ق / ۱۹۶۴م .    
دانشنامه بزرگ اسلامی، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «ابن عساکر»، ج۴، ص۱۵۱۶.    
...



شافعی در دانشنامه ویکی پدیا

شافعی
برای دیگر کاربردها، بنگرید به شافعی (ابهام زادیی)
از مذاهب اسلاماهل سنت
مذاهب فقهی
حنفی · مالکی · شافعی · حنبلی
عکس شافعی
شافعی چندین کاربرد دارد:
شافعی نام یکی از شاخه های کیش سنی
ابوعبدالله شافعی از فرماندهان عملیات های تروریستی در عراق و رهبر سازمان انصار السنه طی سالهای ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۰ بود. وی از سال ۲۰۱۰ و پس از دستیگیری در زندان به سرمی برد.
شاروف شافعی (انگلیسی: Farouk Chafaï؛ زادهٔ ۲۳ ژوئن ۱۹۹۰) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
تعداد بازی ها و گل ها فقط مربوط به بازی های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۸:۰۰, ۳۰ ژوئن ۲۰۱۷ (EST).
از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر و باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر اشاره کرد.
وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال الجزایر و الجزایر بازی کرده است.
عبدالرحمن بن عبدالسلام بن عبدالرحمن بن عثمان صفوری شافعی معروف به عبدالرحمن صفوری شافعی (وفات ۸۹۴ هجری) از علمای اهل سنت بود. برخی از آثار او عبارتند از: نزهة المجالس و منتخب النفائس، صلاح الأرواح و الطریق الی دارالفلاح، المحاسن المجتمعة فی الخلفاء الأربعة.
غلامحسین شافعی (زاده ۱۳۳۰، روستای نیک، قائن، خراسان جنوبی) تاجر و رئیس اتاق بازرگانی ایران است وی به همین دلیل و تا زمانی که رئیس اتاق ایران باشد، عضو شورای پول و اعتبار، عضور شورای اقتصاد کشور، عضو هیئت واگذاری و رئیس اتاق بازرگانی و صنعت اکو نیز هست. غلامحسین شافعی نایب رییسی اتاق بازرگانی ایران، ریاست اتاق مشهد و رئیس شورای ملی زعفران را تاکنون تجربه کرده است.
جانشین و قائم مقام ریاست اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران (سال ۱۳۹۲)
نائب رئیس اول اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران (دوره هفتم)
عضو شورای هماهنگی امور بین الملل اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران
عضو شورای سیاستگذاری نشریه ماهنامه اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران
عضویت شورای پژوهشی اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران
غلامحسین شافعی فارغ التحصیل رشته مدیریت صنعتی از دانشگاه تهران است.
شافعی در ۱۰ آذر ۱۳۹۲ در پی استعفای محمد نهاوندیان به ریاست اتاق بازرگانی و صنایع و معادن و کشاورزی ایران برگزیده شد و این سمت را تا خرداد ۹۴ انتهای دوره هفتم بعهده داشت.
وی مجدداً در تاریخ ۱۴ شهریور ۱۳۹۵، به دنبال استعفای محسن جلالپور و با رای اعضای هیئت نمایندگان، به عنوان رئیس اتاق بازرگانی ایران انتخاب شد.
محمد بن حسن بن محمد بن احمد بن عمر طیبی شافعی از خوشنویسان اواخر قرن نهم و اوایل قرن دهم است. که در زمان ملک اشرف «قانصوره غوری» آخرین سلطان ممالیک مصر می زیست. او به خطوط ششگانه تسلط داشته است.
فضاپلی، حبیب الله، اطلس خط، چاپ دوم ۱۳۶۲ اصفهان، انتشارات مشعل اصفهان، ص ۲۰۹-۲۱۰ و ۲۲۸-۲۲۹
او مولف کتاب جامع محاسن کتابة الکُتّاب است که در ۹۰۸ ه‍.ق نوشته شده است.
حافظ فخرالدین ابی عبدالله محمد بن یوسف بن محمد گنجی شافعی (کشته ۶۵۸ هجری) عالم شافعی در اوایل سدهٔ هفتم هجری است. او را «محدث مفید»، «امام حافظ»، «ثقه عدل»، «حافظ قرآن و سنت» یاد کرده اند. به خاطر ابراز محبت به علی بن ابی طالب مورد کینه قرار گرفت. ابن تغری بردی و ابن کثیر او را «رافضی خبیث» خواندند. او از موصل اخراج شد و به دمشق رفت و در سال ۶۵۸ هجری در مسجد اموی دمشق کشته شد. برخی از آثار او عبارتند از: کفایة الطالب فی علی بن ابیطالب و البیان فی أخبار صاحب الزمان
محمد ادریس الشافعی (۱۵۰–۲۰۴) هجری قمری. ملقب به أبو عبدالله، و معروف به امام شافعی از علما اهل سنت بود. نام کامل وی (أبو عبدالله محمد بن إدریس بن عباس بن عثمان بن شافع بن سائب بن عبدالله بن عبد یزید بن المطلب بن عبد مناف بن قصی بن کلاب بن مرة بن کعب بن لؤی بن غالب بن فهر بن مالک بن النضر وهو قریش بن کنانة بن خزیمة بن مدرکة بن إلیاس بن مضر بن نزار بن معد بن عدنان، الشافعی المطّلبی القرشی. یلتقی فی نسبه مع النبی محمد فی عبد مناف بن قصی) بود. وی در ماه رجب سال ۱۵۰ هجری قمری برابر با ۷۶۸ میلادی در شهر غزه از سرزمین فلسطین (و به قولی در سوریه) به دنیا آمد. پدرش همراه مسلمانان از مکه به فلسطین ناحیه الرُباط و غزه و عسقلان هجرت کرد. مدت کمی بعد از تولد شافعی پدرش در غزه فوت کرد. بعد از فوت پدر، شافعی و مادرش به مکه بازگشتند. مادر شافعی، «فاطمه» (أم حبیبه) نام داشت که از قبیله ازد بود. الأزدیة، یکی از قبائل معروف در یمن السعید (یمن پر برکت، بخش سر سبز و پرآب سرزمین یمن) بود. نسب شافعی به عبد مناف می رسد که جد اعلای محمد پسر عبدالله است؛ بنابراین شافعی از جهت پدر قریشی است. عبدمناف چهار پسر داشت به نام های هاشم، مطلب، نوفل و عبدشمس که شافعی از نسل برادر هاشم، مطلب است. امام الشافعی در مکه در زمینه علوم فقهی پیشرفت می کند و یکی از علماء برجسته آن دیار می شود. وی بنا به ترتیب زیر سومین فقیه بزرگ از فقهای اهل سنت است.
ابوحنیفه نعمان بن ثابت
مالک ابن انس
محمد ادریس شافعی
احمد ابن حنبل
پیروان محمد بن ادریس شافعی به شافعی مشهورند.
امام شافعی آثار تألیفی زیادی دارد که برخی از آنها در زیر فهرست شده اند. ۱ـ الرسالة القدیمة ۲ـ الرسالة الجدیدة ۳ـ اختلاف الحدیث ۴ـ جماع العلم ۵ـ ابطال الاستحسان ۶ـ احکام القرآن ۷ـ بیاض الغرض ۸ـ صفة الأمر والنهی ۹ـ اختلاف مالک و الشافعی ۱۰ـ اختلاف العراقیین ۱۱ـ فضائل قریش ۱۲ـ الأم ۱۳ـ السُـنَن ۱۴ـ المبسوط ۱۵ـ المسند الشافعی
از مشهورترین شاگران شافعی:
کمال الدین ابوسالم محمد بن طلحه بن محمد قرشی عدوی نصیبی شافعی معروف به ابن طلحه شافعی (۵۸۲ – ۶۵۲ هجری) عالم دینی سنی شافعی بود. کتاب مطالب السؤول فی مناقب آل الرسول در شرح حال امامان اهل بیت از آثار اوست. او مفتی و خطیب دمشق بود.
مطالب السؤول فی مناقب آل الرسول
الدّر المنظّم فی السّر الاعظم
او در یکی از روستاهای نصیبین از شهرهای شمال عراق متولد شد و برای شنیدن حدیث به نیشابور سفر کرد؛ بعدها در حلب و دمشق به بیان حدیث پرداخت. در فقه و اصول سرآمد بود و به علوم غریبه، دانش جفر و علم حروف تسلط داشت. شرح حال نویسان، به زندگی زاهدانه وی اشاره کرده و نوشته اند با اینکه در دمشق به وزارت رسید، پس از دو روز آن منصب را ترک کرد و زاهدانه به زندگی خویش ادامه داد. او مذهب شافعی داشت. دانشمندان اهل سنت از وی به نیکی یاد کرده اند.



چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

ارتباط محتوایی با شافعی

شافعی را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• ازدواج شیعه با سنی شافعی   • محمد ادریس شافعی   • تفاوت مذهب شافعی با شیعه   • مذهب شافعی در ایران   • احکام مذهب شافعی   • حاج کریم شافعی   • عقاید مذهب شافعی   • شافعی اتاق بازرگانی   • معنی شافعی   • مفهوم شافعی   • تعریف شافعی   • معرفی شافعی   • شافعی چیست   • شافعی یعنی چی   • شافعی یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی شافعی
کلمه : شافعی
اشتباه تایپی : ahtud
آوا : SAfe'i
نقش : صفت
عکس شافعی : در گوگل


آیا معنی شافعی مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 99% )