انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی فارسی به انگلیسی انگلیسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات کلمات اختصاری لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

98 924 100 1

معنی اسم شعیب

اسم: شعیب
نوع: پسرانه
ریشه اسم: عبری
معنی: (تلفظ: šoeayb) (در اعلام) نام پیغمبری که پدر زن موسی بود و نام اصلی وی اوثیرن و به فارسی یوبب است نام شُعَیب و قوم او (بنی مدین) در قرآن آمده است - توشه دان، نام پدر همسر موسی (ع )، نام کوهی در یمن

معنی شعیب در لغت نامه دهخدا

شعیب. [ ش َ ] (ع اِ) توشه دان. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). توشه دان از چرم دوخته و یا توشه دان از دو طرف بریده. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || مَشک کهنه. ج ، شُعُب. (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). مشک که از پوست بود. ج ، شعاب. (مهذب الاسماء).

شعیب. [ ش ُ ع َ ] (اِخ ) نام پیغمبری که پدرزن موسی بود و نام اصلی وی اوثیرن و به فارسی یوبب گویند. (ناظم الاطباء). نام نبی علیه السلام و گویند نام اوثیرون بن صیقون بن عیفابن ثابت بن مدین بن ابراهیم. و گفته اند که اسم او شعیب بن میکائیل از اولاد مدین بود. (از منتهی الارب ) (از آنندراج ). نام پیغمبرو پدرزن موسی که خطیب الانبیاء لقب اوست. (یادداشت مؤلف ). ثیروب بن یوبب نسبش از پدر به مدین بن ابراهیم (ص ) و از مادر به لوط (ص ) رسد و صد و چهل سال زندگانی نمود. (از حبیب السیر چ سنگی ج 1 ص 7 و 8 و 29 و 30 و 31). کاهنی که اسم او اویثرون بود و هم او حضرت موسی را حمایت کرد. (از اقرب الموارد) . پسر مشعون بن عفان بن مدین بن ابراهیم خلیل علیه السلام بود. خداوند او را به مدین فرستاد به پیغمبری از شام و آنجا بیشه و درختان بود، و خدای تعالی فرماید: کذب اصحاب الایکة المرسلین. (قرآن 176/26). و سخن به تازی گفت سخت عظیم و نیکو و فصیح. و پیغامبر علیه السلام او را خطیب پیغمبران خواند از بس سخنان بلیغ و موعظت که قوم را گفته در تعبد ایزدتعالی... و تاعهد موسی بماند و زیادت تر، عمر او سخت دراز گویند. (از مجمل التواریخ و القصص ص 198). پیغمبری از نسل ابراهیم خلیل (ع ) که طبق روایات پس از هود و صالح و اندکی پیش از موسی (ع ) میزیسته. منازل قوم او نزدیک تبوک بین مدینه و شام بود. نام شعیب و قوم او (بنی مدین ) در قرآن آمده است. (فرهنگ فارسی معین ) :
چو از جهان سوی دارالبقا بشد ایوب
شعیب آمد با دختران نیک اختر.
ناصرخسرو.
دویست وپنجه وچارش ز عمر چون بگذشت
بشد شعیب و عیال کلیم شد دختر.
ناصرخسرو.
شبان وادی ایمن گهی رسد به مراد
که چند سال بجان خدمت شعیب کند.
حافظ.
و رجوع به مجمل التواریخ و القصص ص 199، 426، 433، 434 و اعلام زرکلی و فهرست تاریخ گزیده شود.
- داماد شعیب ؛ کنایه از حضرت موسی (ص ) :
معجزات پنج پیغمبر به رویش در پدید
احمد و داود و عیسی خضر و داماد شعیب.
سعدی.

شعیب. [ ش ُ ع َ ] (اِخ ) ابن حسن ، شیخ ایوب الدین. از زهاد و مرتاضان معاصر یعقوب بن یوسف بن عبدالمؤمن بود که از سلطنت استعفا نمود و مرید شیخ شد. (حبیب السیر چ سنگی تهران ج 1 ص 440).

شعیب. [ ش ُ ع َ ] (اِخ ) ابن خازم. پیشوای خازمیه یکی از فِرَق پانزده گانه ٔ خوارج. (بیان الادیان ). رئیس خازمیه ، فرقه ای از خوارج. (مفاتیح ).

شعیب. [ ش ُ ع َ ] (اِخ ) ابن قتیب. در شاهنامه ٔ فردوسی آمده که داراب بر تازیان که تحت فرماندهی شعیب قتیب بودند غلبه کرد و آنان مطیع و منقاد شدند. نولدکه گوید: تا آنجا که من میدانم افسانه ٔ مذکور فقط در شاهنامه آمده است. من حدس میزنم که یک تن خراسانی عربهایی را که ابتدا فاتح بوده و بعد خراسانیان تحت فرماندهی ابومسلم بر ایشان غالب شدند، دوست نداشته و این قصه را ساخته است. البته اسم قتیب را به یاد آن مرد منفور موسوم به قتیبةبن مسلم انتخاب کرده است. چنین فصلی کاملاً با ایران پرستی فردوسی موافقت دارد. (فرهنگ فارسی معین ). نام یکی از سرداران عرب. (از فرهنگ لغات ولف ) :
برفتند و سالار ایشان شعیب
یکی نامدار از نژاد قتیب.
فردوسی.

معنی شعیب به فارسی

شعیب
شعیب (بن ) قتیب در شاهنامه فردوسی آمده که داراب بر تازیان که تحت فرماندهی شعیب قتیب بودند غلبه کرد و آنان مطیع و منقاد شدند.نولد که گوید : تا آنجا که من میدانم افسانه مذکور فقط در شاهنامه آمده است. من حدس میزنم که یک تن خراسانی عربهایی را که ابتدا فاتح بوده و بعد خراسانیان تحت فرماندهی ابومسلم برایشان غالب شدند دوست نداشته و این قصه را ساخته است . البته اسم قتیب را بیاد آن مرد منفور موسوم به قتیبه بن مسلم انتخاب کرده است. چنین فصلی کاملا با ایران پرستی فردوسی موافقت دارد ( ترجمه حماسه ملی . علوی ص ۷۴ ).
ابن قتیب در شاهنامه فردوسی آمده که داراب بر تازیان که تحت فرماندهی شعیب قتیب بودند غلبه کرد و آنان مطیع و منقاد شدند .
یکی از هفت محدث است
جزیره ایست در ۸ میلی بندر لنگهدر خلیج فارس بطول ۱۲ و عرض ۵ کیلومتر.جمعیت آن ۸٠٠ تن است و اکثر سکنه آن ماهیگیر و صید ماهی در اطراف آن رواج دارد.
همان جزیره لاوان واقع در غرب جزیره قیس است .
پیروان شعیب بن محمد بودند . شعیب در آغاز در زمره عجارده بود و از میمون پیروی میکرد ولی هنگامیکه وی رای خود را درباره قدر آشکار ساخت از او تبری جست و خود ببدعتهایی پرداخت .

شعیب در دانشنامه اسلامی

شعیب
معنی شُعَيْبُ: نام يکي از پيامبران الهي ( حضرت شعيب علي نبينا وعليه السلام پيامبر مردم مدين واصحاب ايکه بوده اند)
معنی مَدْيَنَ: نام شهري در قديم بوده که در مسیر عربستان به شام قرار داشته وحضرت شعيب علی نبینا و علیه السلام در آنجا ميزيسته است (مدین شهري بوده در کنار درياي قلزم روبروي تبوک که از تبوک تا آنجا شش منزل مسافت بوده ، و از تبوک بزرگتر ، چاهي هم که گوسفندان شعيب از ...
معنی أَيْکَةِ: کلمه ايکه به معناي درخت به هم پيچيده است ، و جمع آن ايک است ، و به طوري که گفته شده قوم ايکه در سرزميني پر درخت چون جنگل زندگي ميکردهاند که درختهايش سر به هم داده بود . اين مردم طايفه اي از قوم حضرت شعيب (عليهالسلام) بودند چون در جمله" انهما لبامام...
ریشه کلمه:
شعب‌ (۱۳ بار)
شعيب‌ (۱۱ بار)

یکی از پیامبران نامی که اسم مبارکش یازده بار در قرآن مجید آمده است. او به مردم مدین مبعوث شده بود . پس از تبلیغات طاقت فرسا عده‏ای به شعیب ایمان آوردند و دیگران او را تکذیب کردند سر انجام او و مؤمنان از عذاب نجات بافته و دیگران بسخط خدا گرفتار گریدند . در این هست که آنهارا صیحه گرفت در سوره عنکبوت هست و در جای دیگر آمده . از مجموع این سه آیه به دست می‏آید، ابر عذاب در آسمان ظاهر شده سپس رعد و برقی مهیب برخاسته به طوریکه از شدّت صدای رعد همه به لرزه افتاده و بیجان شده‏اند و شاید صاعقه هم آنها را گرفته است. شعیب همان است که دختر خویش را به موسی تزویج کرد چنانکه مشروحاً در سوره قصص آمده است. گرچه در آن سوره نام شعیب ذکر نشده ولی مسلّم گرفته‏اند که مراد از«شیخ کبیر» شعیب است و موسی از مصر به مدین آمده بود که فرموده . وگفتیم که آن حضرت به اهل مدین مبعوث شده بود. نام مبارک شعیب در قرآن به دین قرار است: اعراف: 85،88،90،91،92. هود:84،87،91،94. شعراء:177. عنکبوت:36. نام این پیامبر بزرگ در تورات فعلی رعوئیل است که دختر خویش را به موسی داد (سفر خروج باب دوم بند18) در روایات اسلامی هست که شعیب علیه السلام از شوق خدا آن قدر گریست تا چشمانش نابیناگردید. شاید مراد آزرده شدن و کم نور شدن چشمانش باشد.
شُعَیْب‏ از پیامبران الهی و از نوادگان ابراهیم است، او سومین پیامبر عرب بوده که نامش در قرآن آمده است، سوره های اعراف، هود و شعراء بیان می کند که او پس از نوح، هود، صالح و لوط به پیامبری برگزیده شد و پیامبر سرزمین یا قوم مدین و ایکه بوده است. قرآن به جریان موسی و شعیب اشاره دارد و شعیب را به عنوان پدر همسر موسی معرفی کرده است، اما برخی از مفسران شعیب پیامبر را با پدرهمسر موسی که نامش در قرآن و تورات آمده یکی ندانسته اند. قرآن مشکل قوم شعیب را فساد مالی دانسته است که حتی با تلاش شعیب و آوردن پیمانه و ترازو باز دچار فساد مالی بودند.
شعیب از نوادگان ابراهیم(ع) بود. پدرش مدین بن ابراهیم و مادرش از فرزندان لوط است. بعضی نام پدرش را نویب و مدین را پدربزرگ او دانسته و نامش را شعیب بن نویب بن مدین بن ابراهیم آورده اند. زیرا ابراهیم پس از ساره همسری از کنعانیان گرفت و مدین از این همسر است. برخی درباره اینکه آیا یترون پدر زن موسی که نامش در تورات آمده، همان شعیب پیامبر است یا خیر اختلاف نظر دارند.
منابع نقل کردند موسی پس از اینکه در آب دادن حیوان ها به دختران شعیب کمک و آنان را تا درب خانه شعیب همراهی کرد، یکی از دختران شعیب پیشنهاد استخدام موسی را داد. شعیب از پیشنهاد دخترش استقبال کرد، رو به موسی نمود و پیشنهاد کار و ازدواج با دخترش را به موسی داد و او قبول کرد. موسی پس از اتمام قراردادش، با دختر شعیب ازدواج کرد.
شعیب بن صالح شخصی است که در روایات از خروج کنندگان پیش از ظهور امام مهدی و پرچم دار امام پس از ظهورِ معرفی شده است. خروج او از خراسان است و از نشانه های غیرحتمی ظهور امام مهدی شمرده شده است. روایات مختلفی دربارهٔ او، خروج و نقش او در ظهور نقل شده است. بنابر برخی روایات او در نبردی سفیانی را شکست می دهد.
در روایاتی که دربارهٔ ظهور امام زمان آمده است، از شعیب بن صالح نام برده شده است. در برخی روایات، خروج او از نشانه های ظهور دانسته شده است. روایاتی که دربارهٔ شعیب بن صالح نقل شده، گاهی از ویژگی های فردی، چگونگی خروج و قیام او پیش از ظهور و پرچم داری او در زمان ظهور امام خبر می دهند.
شعیب بن صالح در روایات، جوان، زردگون، گندمگون، میان بالا، دارای ریش اندک توصیف شده است. او را از بنی تمیم یا غلامی از بنی تمیم دانسته اند.
حضرت شعیب علیه السلام یکی از نمازگزاران بودند. در این مقاله آیات مرتبط با حضرت شعیب علیه السلام و نماز معرفی می شوند.
نماز، بارزترین نمود آیین شعیب علیه السلام:قالُوا یا شُعَیْبُ أَ صَلاتُکَ تَأْمُرُکَ ...
هود/سوره۱۱، آیه۸۷.    
شعیب علیه السلام از اقامه کنندگان نماز:قالُوا یا شُعَیْبُ أَ صَلاتُکَ تَأْمُرُکَ ....
هود/سوره۱۱، آیه۸۷.    
 ۱. ↑ هود/سوره۱۱، آیه۸۷.    
...
«ابو عبد الرحمن، احمد بن علی بن شعیب نسائی»، محدث معروف و مؤلف یکی از صحاح سته اهل سنت ، در سال ۲۱۴ یا ۲۱۵ ق، در شهر نساء به دنیا آمد. او نسبت به اهل بیت علیهم السلام محبت ویژه داشت ؛ لذا برخی او را به تشیع نسبت داده اند.
در سال ۲۱۵ هجری در شهر نساء از شهرهای قدیم ایران ما بین سرخس و مرو و ابیورد متولد شد. ذهبی ولادت او را سال ۲۱۰ هجری دانسته است. او نسبت به اهل بیت علیهم السلام محبت ویژه داشت ؛ لذا برخی او را به تشیع نسبت داده اند. از جمله مدعیان تشیع نسایی علامه سید محسن جبل عاملی است. .مهمترین اثر وی سنن نسایی نام دارد. در خصوص دوران کودکی وی اطلاعات چندانی در دست نیست. منابع تاریخی به مسافرت های وی به شهرهایی چون خراسان، حجاز، عراق، جزیره، شام و مصر به منظور کسب دانش و استماع حدیث اشاره کرده اند. زرکلی می نویسد: «وی به شهرهای زیادی سفر کرد و سرانجام در مصر ساکن شد. پس از اینکه مشایخ مصر بر او حسد ورزیدند، به رمله از شهرهای فلسطین رفت.»
اساتید
او نزد بزرگانی همچون، اسحاق بن راهویه (م ۲۳۷) ؛ حصین بن منصور، عیسی بن حماد و... دانش آموخت .همچنین از جمله اساتید وی که از آنها نقل روایت کرده می توان به «قتیبة بن سعید»، «اسحاق بن ابراهیم بن حبیب»، «ابراهیم بن یعقوب»، «عیسی بن حماد»، «سلیمان بن اشعث»، «اسحاق بن شاهین»، «ابراهیم بن سعید»، «ابو داوود سجستانی» و... اشاره کرد.
شاگردان
عده زیادی نیز ازمحضر وی کسب علم کرده اند و به نقل روایات پرداخته اند که از جمله آن ها می توان به «ابوالقاسم طبرانی»، «احمد بن عمیر»، «ابوالمیمون بن راشد»، «ابوسعید العرابی» و «ابوجعفر الطحاوی» اشاره کرد.
آثار
...
خداوند حضرت شعیب را به سوی مردم مَدْین و اَیکه فرستاد تا آنها را به یکتا پرستی و آیین خدایی دعوت نماید و از بت پرستی و فساد اخلاقی نجات بخشد.
یکی از پیامبران خدا حضرت شعیب(ع)است که نام او در قرآن یازده بار آمده است.در مورد سلسله نسب شعیب، به اختلاف نقل شده، محدّث معروف مسعودی او را از فرزندان نابت بن مَدْین بن ابراهیم دانسته است.به این ترتیب «شعیب بن صفوان بن عیفا بن نابت بن مَدْیَن بن ابراهیم» بنابراین او از نواده‎های حضرت ابراهیم(ع) از ناحیه نابت بود نه از ناحیه اسماعیل و اسحاق.
مَدْین شهری بود که در سرزمین معان، نزدیک شام، در قسمت انتهایی حجاز قرار داشت، مردم آن علاوه بر بت پرستی و فساد اخلاقی، در داد و ستدها خیانت و کلاه برداری می‎کردند، کم فروشی و خیانت در خرید و فروش حتی کم نمودن طلا و نقره در سکه‎های پول، در میانشان رایج بود، و به خاطر حبّ دنیا و ثروت اندوزی، به نیرنگ و حیله دست می‎زدند و به انواع تباهیهای اجتماعی خو گرفته بودند.اَیکه نیز قریه‎ای آباد و پر درخت در نزدیک مَدْین بود، مردم آن جا نیز هم چون مردم، مَدْین غرق در فساد بودند.
خداوند از میان مردم مَدْین، حضرت شعیب(ع)را به پیامبری برانگیخت تا آنها و مردم اطراف را از لجنزار تباهی‎ها برهاند و به سوی توحید و صفا و صمیمیت دعوت نماید. «وَ إِلی مَدْیَن أَخاهُمْ شُعَیْباً» حضرت شعیب یکی از پیامبران عرب بود، ولی به گفته بعضی او از نسل ابراهیم(ع)بود، بلکه نوه دختری بود.
توضیح این که:از شیخ صدوق به سند خود روایت شده که حضرت شعیب(ع)و حضرت ایوب(ع) و بلعم بن با عورا، از فرزندان گروهی بودند که هنگام تبدیل آتش نمرود ی به گلستان، به ابراهیم(ع)ایمان آوردند، و همراه ابراهیم(ع)و حضرت لوط(ع) به سرزمین شام هجرت کردند، و سپس آن گروه با دختران حضرت لوط(ع)ازدواج نمودند، و هر پیامبری که بعد از ابراهیم(ع)و قبل از بنی اسرائیل به وجود آمد، از نسل همین سه نفر بود. حضرت شعیب(ع)۲۴۲ سال عمر کرد، از بعضی از روایات و گفتار مفسّران و قرائن استفاده می‎شود که شعیب(ع)از طرف خدا به سوی دو قوم (قوم مَدْین و قوم اَیکه) فرستاده شد، هر دو قوم از اطاعت او سرکشی نمودند و هر کدام به یک نوع عذاب سخت گرفتار شدند.

شیوه برخورد شُعَیب با قوم خود
حضرت شعیب(ع)با منطق و استدلال و شیوه‎های حکیمانه و مهرانگیز، قوم خود را به سوی خدا و عدالت دعوت می‎کرد، بیان او به قدری جالب و جاذب و گیرا بود که پیامبراسلام(ص) فرمود:«کانَ شُعَیبٌ خَطِیبُ الْأنبِیاءِ؛ شعیب(ع)خطیب و سخنران در بین پیامبران بود.»

بیانات شعیب(ع)در هدایت قوم
«ای قوم من! خدا را پرستش کنید که جز او معبود دیگری برای شما نیست، پیمانه و وزن را در خرید و فروش کم نکنید، دست به کم فروشی نزنید، من هم اکنون شما را در نعمت می‎بینم، ولی از عذاب روز فراگیر بر شما بیمناک هستم.
ای قوم من! پیمانه و وزن را با عدالت تمام دهید، و بر کالاهای مردم عیب نگذارید، و از حق آنان نکاهید، و در زمین به فساد و تباهی نکوشید.
آن چه خداونداز سرمایه‎های حلال برای شما باقی گذارده، برایتان بهتر است اگر ایمان داشته باشید، و من پاسدار شما (و مأمور بر اجبارتان به ایمان) نیستم.»
ای قوم من! به من بگویید هرگاه من دلیل آشکارتری از پروردگارم داشته باشم و رزق (و موهبت) خوبی به من داده باشد (آیا می‎توانم بر خلاف فرمان خدا رفتار کنم؟) من هرگز نمی‎خواهم چیزی را که شما را از آن باز می‎دارم، خودم مرتکب شوم، من جز اصلاح ـ تا آن جا که توان دارم ـ نمی‎خواهم، و توفیق من جز به خدا نیست، بر او توکل کردم و به سوی او باز می‎گردم.
ای قوم من! دشمنی و مخالفت با من سبب نشود که شما به همان سرنوشتی که قوم نوح یا قوم هود یا قوم صالح گرفتار شدند، گرفتار شوید، و ماجرای عذاب قوم لوط از شما چندان دور نیست، از درگاه پروردگار خود آمرزش بطلبید، و به سوی او باز گردید که پروردگارم مهربان و دوستدار (بندگان توبه کار) است.
ای قوم من! آیا قبیله کوچک من، نزد شما عزیزتر از خداوند است؟ در حالی که فرمان او را پشت سر انداخته‎اید، پروردگارم به آن چه انجام می‎دهید آگاهی دارد.
ای قوم من! هر کاری از دستتان ساخته است انجام دهید، من هم کار خود را خواهم کرد! و به زودی خواهید دانست که عذاب خوار کننده به سراغ چه کسی خواهد آمد و چه کسی دروغگو است. شما انتظار بکشید و من هم در انتظارم.»

لجاجت و گستاخی قوم شعیب(ع)
...
حضرت موسی وقتی از مصر به مدین رفت خدمت حضرت شعیب رسید که در ذیل داستانش ذکر می شود.
موسی بدون توشه راه و سفر، با پای پیاده به سوی مَدْین روانه شد و فاصله بین مصر و مدین را در هشت شبانه روز پیمود، در این مدّت غذای او سبزی های بیابان بود و براثر پیاده روی پایش آبله زد، هنگامی که به نزدیک مَدْین رسید، گروهی از مردم را در کنار چاهی دید که از آن چاه با دلو، آب می کشیدند و چهار پایان خود را سیراب می کردند، در کنار آنها دو دختر را دید که مراقب گوسفندهای خود هستند و به چاه نزدیک نمی شوند، نزد آنها رفت و گفت: «چرا کنار ایستاده اید؟ چرا گوسفندهای خود را آب نمی دهید؟»دختران گفتند: «پدر ما پیرمرد سالخورده و شکسته ای است، و به جای او ما گوسفندان را می چرانیم، اکنون بر سر این چاه مردها هستند، در انتظار رفتن آنها هستیم تا بعد از آنها از چاه آب بکشیم.»در کنار آن چاه، چاه دیگری بود که سنگی بزرگ برسر آن نهاده بودند که سی یا چهل نفر لازم بود تا با هم آن سنگ را بردارند، موسی (علیه السلام) به تنهایی کنار آن چاه آمد، آن سنگ را تنها از سر چاه برداشت و با دلو سنگینی که چند نفر آن را می کشیدند، به تنهایی از آن چاه آب کشید و گوسفندهای ان دختران را آب داد، آنگاه موسی، از آنجا فاصله گرفت و به زیر سایه ای رفت و به خدا متوجّه شد و گفت: «رَبِّ إِنِّی لِما أَنْزَلْتَ إِلَی مِنْ خَیرٍ فَقِیرٌ؛ پروردگارا! هر خیر و نیکی به من برسانی، به آن نیازمندم.»
امانت داری و پاکدامنی موسی
دختران به طور سریع نزد پدر پیر خود که حضرت شعیب (علیه السلام) پیامبر بود، بازگشتند و ماجرا را تعریف کردند، شعیب یکی از دخترانش (به نام صفورا) را نزد موسی (علیه السلام) فرستاد و گفت: «برو او را به خانه ما دعوت کن، تا مزد کارش را بدهم.» صفورا در حالی که با نهایت حیا گام برمی داشت نزد موسی (علیه السلام) آمد و دعوت پدر را به او ابلاغ نمود، موسی (علیه السلام) به سوی خانه شعیب حرکت کرد، در مسیر راه، دختر که برای راهنمایی، جلوتر حرکت می کرد، دربرابر باد قرار گرفت، باد لباسش را به بالا و پایین حرکت می داد، موسی (علیه السلام) به او گفت: «تو پشت سر من بیا، هرگاه از مسیر راه منحرف شدم، با انداختن سنگ، راه را به من نشان بده. زیرا ما پسران یعقوب به پشت سر زنان نگاه نمی کنیم.» صفورا پشت سر موسی آمد و به راه خود ادامه دادند تا نزد شعیب (علیه السلام) رسیدند.
ملاقات موسی با شعیب
شعیب (علیه السلام)از موسی (علیه السلام) استقبال گرمی کرد و به او گفت: «هیچ گونه نگران نباش از گزند ستمگران رهایی یافته ای، اینجا شهری است که از قلمرو حکومت ستمگران فرعونی، خارج است.»حضرت موسی ماجرای خود را برای حضرت شعیب (علیه السلام) تعریف کرد، شعیب او را دلداری داد و به او گفت: «از غربت و تنهایی رنج نبر، همه چیز به لطف خدا حل می شود.» موسی دریافت که در کنار استاد بزرگی قرار گرفته که چشمه های علم و معرفت از وجودش می جوشد، شعیب نیز احساس کرد که با شاگرد لایق و پاکی روبرو گشته است. نقل شده هنگامی که موسی بر شعیب وارد شد، شعیب در کنار سفره غذا نشسته بود و غذایی می خورد، وقتی که نگاهش به موسی (آن جوان غریب و ناشناس) افتاد، گفت: «بنشین از این غذا بخور.»موسی گفت: «اَعُوذُ باللهِ؛ پناه می برم به خدا.» شعیب: چرا این جمله را گفتی، مگر گرسنه نیستی؟ موسی: چرا گرسنه هستم، ولی از آن نگرانم که این غذا را مزد من در برابر کمکی که به دخترانت در آب کشی از چاه کردم قرار دهی، ولی ما از خاندانی هستیم که عمل آخرت را با هیچ چیزی از دنیا، گرچه پر از طلا باشد، عوض نمی کنیم.شعیب گفت: «نه، ما نیز چنین کاری نکردیم، بلکه عادت ما، احترام به مهمان است.» آنگاه موسی کنار سفره نشست، و غذا خورد. در این میان یکی از دختران شعیب (علیه السلام) گفت: «یا أَبَتِ اسْتَأْجِرْهُ إِنَّ خَیرَ مَنِ اسْتَأْجَرْتَ الْقَوِی الْأَمِینُ؛ ای پدر! او (موسی) را استخدام کن، چرا که بهترین کسی را که می توانی استخدام کنی همان کسی است که نیرومند و امین باشد.» شعیب گفت: «نیرومندی او از این جهت است که او به تنهایی سنگ بزرگ را از سرچاه برداشت و با دلو بزرگ آب کشید، ولی امین بودن او را از کجا فهمیدی؟»دختر جواب داد: در مسیر راه به من گفت: پشت سر من بیا تا باد لباس تو را بالا نزند، و این دلیل عفّت و پاکی و امین بودن او است.
ازدواج موسی با دختر شعیب
...
صفورا، دختر حضرت شعیب است. وی و خواهرش لیا، به منظور آب دادن گوسفندان پدر خود در کنار چاه آب مدین ایستاده بودند. چوپان ها، گروه گروه گوسفندهای خویش را آب می دادند و به فکر آن دو دختر مظلومه نبودند.
حضرت موسی علیه السلام که تازه از راه رسیده بود، نگاهش به صفورا و لیا افتاد که در گوشه ای ایستاده بودند و به چاه نزدیک نمی شدند. وی به کنار آن دو آمد و گفت: کار شما چیست؟ آنها گفتند: ما منتظریم تا چوپانها همگی، حیوانات خویش را آب دهند و خارج شوند تا بتوانیم گوسفندان خود را سیراب کنیم.
پدر ما قادر به آب دادن گوسفندان نیست، برادری هم برای حل این مشکل نداریم و مجبوریم خودمان کار کنیم. حضرت موسی علیه السلام که حال آنان و عفت صفورا و خواهرش را دید با موافقت آن دو گوسفندان شعیب را سیراب کرد. سپس به سایه روی آورد و به درگاه خداوند عرض کرد: پروردگارا! هر خیر و نیکی که بر من بفرستی، من به آن نیازمندم!
صفورا و خواهرش نیز زودتر به نزد شعیب بازگشتند و جریان را برای پدر بازگو کردند. آنگاه حضرت شعیب علیه السلام دستور داد که صفورا برگردد و آن جوان (حضرت موسی علیه السلام) را به حضورش بیاورد تا پاداش کارش را به وی بدهد. صفورا در حالی که با نهایت حیا گام برمی داشت و پیدا بود که از سخن گفتن با یک جوان بیگانه شرم دارد، به سراغ حضرت موسی علیه السلام آمد و گفت: پدرم! از تو دعوت می کند تا پاداش آبی را که از چاه برای گوسفندان ما کشیدی به تو بدهد.
حضرت موسی علیه السلام با راهنمایی صفورا و در حالی که در جلوی او حرکت می کرد به خانه شعیب آمد، خانه ای که نور نبوت از آن ساطع بود. پیرمردی روحانی که با موهای سفید در گوشه ای نشسته بود به موسی خوش آمد گفت و اجازه داد تا وی مدتی در خانه آنها سکنی گزیند.
از آنجا که نیرومندی حضرت موسی علیه السلام در هنگام آب دادن گوسفندان و پاکدامنی او هنگام برخورد محجوبانه با دختران شعیب برای صفورا مسلم شده بود لذا به پدر پیشنهاد کرد: این جوان را استخدام کن، او بهترین کسی است که می توانی استخدام کنی. چرا که او امتحان نیرومندی و درستکاری خود را پس داده است.
این دو صفت مهم صفورا را شیفته موسی علیه السلام می کند. شعیب پس از اطمینان از این موضوع رو به موسی می کند و می گوید: من می خواهم یکی از دو دخترم را به همسری تو درآورم! و بدین ترتیب، صفورا با حضرت موسی علیه السلام ازدواج می کند و آن جوان برومند، داماد شعیب می شود.
یکی از پیامبران خدا حضرت شعیب (علیه السّلام) است که نام او در قرآن یازده بار آمده است. خداوند او را به سوی مردم مدین و ایکه فرستاد تا آنها را به یکتا پرستی و آیین خدایی دعوت نماید و از بت پرستی و فساد اخلاقی نجات بخشد.
در مورد سلسله نسب شعیب، به اختلاف نقل شده، محدث معروف مسعودی او را از فرزندان نابت بن مدین بن ابراهیم دانسته است. (به این ترتیب «شعیب بن صفوان بن عیفا بن نابت بن مدین بن ابراهیم» بنابراین او از نواده های حضرت ابراهیم (علیه السّلام) از ناحیه نابت بود نه از ناحیه اسماعیل و اسحاق. )
مدین و قریه ایکه
مدین شهری بود که در سرزمین معان، نزدیک شام، در قسمت انتهایی حجاز قرار داشت، مردم آن علاوه بر بت پرستی و فساد اخلاقی، در داد و ستدها خیانت و کلاه برداری می کردند، کم فروشی و خیانت در خرید و فروش حتی کم نمودن طلا و نقره در سکه های پول، در میانشان رایج بود، و به خاطر حب دنیا و ثروت اندوزی، به نیرنگ و حیله دست می زدند و به انواع تباهیهای اجتماعی خو گرفته بودند.ایکه نیز قریه ای آباد و پر درخت در نزدیک مدین بود، مردم آن جا نیز هم چون مردم، مدین غرق در فساد بودند.
پیامبری شعیب
خداوند از میان مردم مدین، حضرت شعیب (علیه السّلام) را به پیامبری برانگیخت تا آنها و مردم اطراف را از لجنزار تباهی ها برهاند و به سوی توحید و صفا و صمیمیت دعوت نماید. «و الی مدین اخاهم شعیبا» حضرت شعیب یکی از پیامبران عرب بود، ولی به گفته بعضی او از نسل ابراهیم (علیه السّلام) بود، بلکه نوه دختری حضرت لوط بود، توضیح این که:از شیخ صدوق به سند خود روایت شده که حضرت شعیب (علیه السّلام) و حضرت ایوب و بلعم با عورا، از فرزندان گروهی بودند که هنگام تبدیل آتش نمرودی به گلستان، به ابراهیم (علیه السّلام) ایمان آوردند، و همراه ابراهیم (علیه السّلام) و لوط (علیه السّلام) به سرزمین شام هجرت کردند، و سپس آن گروه با دختران حضرت لوط (علیه السّلام) ازدواج نمودند، و هر پیامبری که بعد از ابراهیم (علیه السّلام) و قبل از بنی اسرائیل به وجود آمد، از نسل همین سه نفر بود. حضرت شعیب (علیه السّلام) ۲۴۲ سال عمر کرد، از بعضی از روایات و گفتار مفسران و قرائن استفاده می شود که شعیب (علیه السّلام) از طرف خدا به سوی دو قوم (قوم مدین و قوم ایکه) فرستاده شد، هر دو قوم از اطاعت او سرکشی نمودند و هر کدام به یک نوع عذاب سخت گرفتار شدند. حضرت شعیب (علیه السّلام) با منطق و استدلال و شیوه های حکیمانه و مهرانگیز، قوم خود را به سوی خدا و عدالت دعوت می کرد، بیان او به قدری جالب و جاذب و گیرا بود که پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله وسلّم) فرمود:«کان شعیب خطیب الانبیاء؛ شعیب (علیه السّلام) خطیب و سخنران در بین پیامبران بود.»
هدایت قوم
...
قصه قوم شعیب علیه السلام، سرگذشت قرآنی قوم شعیب پیامبر علیه السّلام و عاقبت شوم آن ها را می گویند.
قصه قوم شعیب علیه السّلام و شهر مدین (محل اقامت شعیب ) در قرآن کریم جمعا در هفت سوره ذکر شده است: از مجموع آیات و دیدگاه های مفسران و گفتار اهل تاریخ بر می آید لفظ «مدین» هم بر شهر «شعیب» علیه السّلام و هم بر قبیله وی اطلاق می شده است.
در قرآن
قرآن کریم در سوره های حجر ، شعراء ، ص و ق از مردمی به نام « اصحاب ایکه » نام برده است که شعیب بر آن ها مبعوث شد. « ایکه » در لغت به معنای بیشه ، جنگل و درخت های انبوه و به هم پیچیده است. بسیاری از اهل تاریخ و مفسران گفته اند اصحاب ایکه همان مردم مدین بوده اند که نزدیک شهرشان بیشه ای بود و از درختان آن استفاده می کردند. برخی گفته اند شعیب علیه السّلام یک بار به سوی مردم مدین و بار دوم به سوی اصحاب ایکه مبعوث شد.حضرت شعیب علیه السّلام قوم خود را از کم فروشی نهی می کرد و به درستی در پیمانه و وزن کردن با ترازو دستور می داد؛ ولی آن ها به جای شکر نعمت های بی شمار الهی و پذیرش دعوت خیرخواهانه شعیب علیه السّلام و دست برداشتن از کفر ، ناسپاسی ، کم فروشی، تباهی و افساد در زمین ، آن بزرگوار را انکار و تکذیب و تبعید از شهر و فراتر از آن به سنگسار تهدید کردند. برخی نیز آن حضرت را استهزا و به جادوزدگی و نسبت های ناروای دیگری متهم کردند. خداوند نیز آنان را به عذاب زلزله و ابر آتشبار و صیحه آسمانی هلاک کرد.
عناوین مرتبط
•قصه حضرت آدم•قصه حضرت ابراهیم•قصه حضرت ادریس•قصه حضرت اسحاق•قصه حضرت اسماعیل•قصه حضرت اشموئیل•قصه حضرت الیاس•قصه حضرت ایوب•قصه حضرت حزقیل•قصه حضرت خضر•قصه حضرت داوود•قصه حضرت ذوالکفل•قصه حضرت زکریا•قصه حضرت سلیمان•قصه حضرت شیث•قصه حضرت صالح•قصه حضرت عیسی•قصه حضرت لوط•قصه حضرت موسی•قصه حضرت نوح•قصه حضرت هارون•قصه حضرت هود•قصه حضرت یحیی•قصه حضرت یسع•
قوم شعیب به جای این که به دعوت مهرانگیز و منطقی شعیب (علیه السّلام) گوش فرا دهند و برای تامین سعادت دنیا و آخرت خود، از او اطاعت کنند، لجاجت کردند و با کمال گستاخی و بی پروایی در برابر او ایستادند و گروه اندکی از مردم ایمان آوردند ولی اکثریت آنها بر اثر غرور و سرکشی سزاوار عذاب سخت الهی گشتند.
یکی از پیامبران خدا حضرت شعیب (علیه السّلام) است که نام او در قرآن یازده بار آمده است. خداوند او را به سوی مردم مَدْین و اَیکه فرستاد تا آنها را به یکتاپرستی و آیین خدایی دعوت نماید و از بت پرستی و فساد اخلاقی نجات بخشد.
← نسب حضرت شعیب
از بعضی از روایات و گفتار مفسّران و قرائن استفاده می شود که شعیب (علیه السّلام) از طرف خدا به سوی دو قوم (قوم مَدْین و قوم اَیکه) فرستاده شد، هر دو قوم از اطاعت او سرکشی نمودند و هر کدام به یک نوع عذاب سخت گرفتار شدند. مَدْین شهری بود که در سرزمین معان، نزدیک شام، در قسمت انتهایی حجاز قرار داشت، مردم آن علاوه بر بت پرستی و فساد اخلاقی، در داد و ستدها خیانت و کلاه برداری می کردند، کم فروشی و خیانت در خرید و فروش حتی کم نمودن طلا و نقره در سکه های پول، در میانشان رایج بود، و به خاطر حبّ دنیا و ثروت اندوزی، به نیرنگ و حیله دست می زدند و به انواع تباهی های اجتماعی خو گرفته بودند. ایکه نیز قریه ای آباد و پر درخت در نزدیک مدین بود، مردم آن جا نیز هم چون مردم، مَدْین غرق در فساد بودند. خداوند از میان مردم مَدْین، حضرت شعیب (علیه السّلام) را به پیامبری برانگیخت تا آنها و مردم اطراف را از لجن زار تباهی ها برهاند و به سوی توحید و صفا و صمیمیت دعوت نماید. «وَ اِلی مَدْیَن اَخاهُمْ شُعَیْباً» حضرت شعیب (علیه السّلام) با منطق و استدلال و شیوه های حکیمانه و مهرانگیز، قوم خود را به سوی خدا و عدالت دعوت می کرد، بیان او به قدری جالب و جاذب و گیرا بود که پیامبر اسلام (صلّی الله علیه وآله وسلم) فرمود: «کانَ شُعَیبٌ خَطِیبُ الْانبِیاءِ؛ شعیب (علیه السّلام) خطیب و سخنران در بین پیامبران بود.»
بیانات شعیب در هدایت قوم
«ای قوم من! خدا را پرستش کنید که جز او معبود دیگری برای شما نیست، پیمانه و وزن را در خرید و فروش کم نکنید، دست به کم فروشی نزنید، من هم اکنون شما را در نعمت می بینم، ولی از عذاب روز فراگیر بر شما بیمناک هستم. ای قوم من! پیمانه و وزن را با عدالت تمام دهید، و بر کالاهای مردم عیب نگذارید، و از حق آنان نکاهید، و در زمین به فساد و تباهی نکوشید. آن چه خداوند از سرمایه های حلال برای شما باقی گذارده، برایتان بهتر است اگر ایمان داشته باشید، و من پاسدار شما (و مامور بر اجبارتان به ایمان) نیستم.» ای قوم من! به من بگویید هرگاه من دلیل آشکارتری از پروردگارم داشته باشم و رزق (و موهبت) خوبی به من داده باشد (آیا می توانم بر خلاف فرمان خدا رفتار کنم؟) من هرگز نمی خواهم چیزی را که شما را از آن باز می دارم، خودم مرتکب شوم، من جز اصلاح ـ تا آن جا که توان دارم ـ نمی خواهم، و توفیق من جز به خدا نیست، بر او توکّل کردم و به سوی او باز می گردم. ای قوم من! دشمنی و مخالفت با من سبب نشود که شما به همان سرنوشتی که قوم نوح یا قوم هود یا قوم صالح گرفتار شدند، گرفتار شوید، و ماجرای عذاب قوم لوط از شما چندان دور نیست، از درگاه پروردگار خود آمرزش بطلبید، و به سوی او باز گردید که پروردگارم مهربان و دوستدار (بندگان توبه کار) است. ای قوم من! آیا قبیله کوچک من، نزد شما عزیزتر از خداوند است؟ در حالی که فرمان او را پشت سر انداخته اید، پروردگارم به آن چه انجام می دهید آگاهی دارد. ای قوم من! هر کاری از دستتان ساخته است انجام دهید، من هم کار خود را خواهم کرد! و به زودی خواهید دانست که عذاب خوار کننده به سراغ چه کسی خواهد آمد و چه کسی دروغگو است. شما انتظار بکشید و من هم در انتظارم.»
لجاجت و گستاخی قوم شعیب
...
حضرت شعیب یکی از پیامبران الهی می باشد.
از رسول خدا صلّی الله علیه و آله نقل شده فرمود: حضرت شعیب علیه السلام به عشق خدا آن قدر گریه کرد تا نابینا شد، خداوند او را بینا کرد، باز آن قدر گریست تا نابینا شد، باز خداوند او را بینا کرد، برای بار سوم نیز آن قدر به عشق الهی گریست که نابینا شد، خداوند باز او را بینا کرد، در مرتبه چهارم خداوند به او چنین وحی کرد:«ای شعیب! تا کی به این حالت ادامه می دهی؟ اگر گریه تو از ترس آتش دوزخ است، آن را بر تو حرام کردم، و اگر از شوق بهشت است، آن را برای تو مباح نمودم.»شعیب علیه السلام عرض کرد:«اِلهِی وَ سَیدِی اَنْتَ تَعْلَمُ اَنِّی ما بَکَیتُ خَوْفاً مِنْ نارِکَ وَ لا شَوْقاً اِلی جَنَّتِکَ، وَ لکِنْ عُقِدَ حُبُّکَ عَلی قَلْبِی فَلَسْتُ اَصْبِرُ اَوْ اَراکَ؛ ای خدای من و ای آقای من! تو می دانی که من نه از خوف آتش دوزخ تو گریه می کنم، و نه به خاطر اشتیاق بهشت تو، بلکه حبّ و عشق تو در قلبم گره خورده که قرار و صبر ندارم تا تو را (با چشم دل ) بنگرم و به درجه نهایی عرفان و یقین برسم، و مرا به عنوان حبیب درگاهت بپذیری.»خداوند به شعیب فرمود:«اکنون که دارای چنین حالتی هستی به زودی کلیم و هم سخن خودم موسی علیه السلام را خدمتگزار تو می کنم.» (چنان که در شرح زندگی حضرت موسی علیه السلام ذکر خواهد شد، حضرت موسی علیه السلام بیش از ده سال چوپان حضرت شعیب علیه السلام گردید.)
سفارش شعیب به نماز
شعیب علیه السلام بسیار نماز می خواند، و به مردم می گفت:نماز بخوانید چرا که نماز انسان را از کارهای زشت و گناه باز می دارد، ولی آن قوم نادان که رابطه بین نماز و ترک گناه را درک نمی کردند، از روی مسخره به آن حضرت می گفتند:«آیا این وِردْها و ذکر و حرکات تو به تو فرمان می دهد که ما سنّت نیاکان و فرهنگ مذهبی خود را ترک کنیم، و یا نسبت به اموالمان بی اختیار باشیم، تو که یک آدم بردبار و خوش فهم بودی، حالا چرا چنین شده ای؟»
حضرت شعیب (علیه السلام) یکی از پیامبران الهی است که عشق و دلدادگی بسیار ایشان به خداوند متعال مشهود بود.
در این باره به روایتی اشاره می کنیم:
← روایتی از رسول خدا
شعیب (علیه السلام) بسیار نماز می خواند، و به مردم می گفت: نماز بخوانید چرا که نماز انسان را از کارهای زشت و گناه باز می دارد، ولی آن قوم نادان که رابطة بین نماز و ترک گناه را درک نمی کردند، از روی مسخره به آن حضرت می گفتند: «آیا این وِردْها و ذکر و حرکات تو به تو فرمان می دهد که ما سنت نیاکان و فرهنگ مذهبی خود را ترک کنیم، و یا نسبت به اموالمان بی اختیار باشیم، تو که یک آدم بردبار و خوش فهم بودی، حالا چرا چنین شده ای؟».

شعیب در دانشنامه ویکی پدیا

شعیب
مختصات: ۳۱°۵۷′۳۵″ شمالی ۳۵°۴۲′۵۷″ شرقی / ۳۱.۹۵۹۷۲° شمالی ۳۵.۷۱۵۸۳° شرقی / 31.95972; 35.71583
شعیب نام پیغمبری است که پدرزن موسی بود و نام اصلی او اوثیرن و به فارسی یوبب گویند.(ناظم الاطباء)و گویند نام اوثیرون بن صیقون بن عیفا بن ثابت بن مدین بن ابراهیم. وگفته اند که اسم او شعیب بن میکائیل از اولاد مدین بود. (از منتهی الارب)
شعیب که نسبش طبق تواریخ با چندین واسطه به ابراهیم می رسید، به سوی اهل مدین مبعوث شد، مدین از شهرهای شام بود و مردمی تجارت پیشه داشت و مرفه داشت، که در میان آن ها بت پرستی و همچنین تقلب و کم فروشی در معامله کاملاً رایج بود.
شعیب، نام پیغمبری است که پدرزن موسی بود.
ایوب الدین شعیب، از زهاد و مرتاضان معاصر یعقوببن یوسفبن عبدالمومن بود.
شعیب (ابن خوارزم)
شعیب (ابن قتیب)، در شاهنامه فردوسی آمده است.
شعیب (ابن صالح)، از شخصیت های آخر الزمان مذهب شیعه است
شعیب آباد نو، روستایی از توابع بخش پیشوا شهرستان ورامین در استان تهران ایران است.
شعیب آباد کهنه، روستایی از توابع بخش پیشوا شهرستان ورامین در استان تهران ایران است.
شعیب بن صالح نام شخصی است که بنابر روایات اسلامی در نزدیکی ظهور به عنوان فرمانده سپاه خراسان توسط سید خراسانی برگزیده می شود. بنابر بر روایات وی از اهالی ری است.
علامه مجلسی در بحار الانوار آورده است که:
۶۵ - غط: روی حذلم بن بشیر قال: قلت لعلی بن الحسین: صف لی خروج المهدی وعرفنی دلائله وعلاماته فقال: یکون قبل خروجه خروج رجل یقال له عوف السلمی بأرض الجزیرة ویکون مأواه تکریت وقتله بمسجد دمشق ثم یکون خروج شعیب بن صالح من سمرقند ثم یخرج السفیانی الملعون من الوادی الیابس، وهو من ولد عتبة بن أبی سفیان، فإذا ظهر السفیانی اختفی المهدی ثم یخرج بعد ذلک.
در نسخه خطی ابن حماد از علی روایت شده است که گفته است:
وقتی سواران سفیانی به سوی کوفه رفتند، گروهی را در جستجوی اهل خراسان می فرستد و در این حال اهل خراسان به طلب مهدی بیرون می آیند آنگاه هاشمی با درفش های سیاه در حالیکه شعیب بن صالح در پیشاپیش آنها حرکت می کند با امام مهدی ملاقات می کند و همچنین آن حضرت در محل دروازه استخر با یاران سفیانی برخورد می کنند و بین آنها نبردی بزرگ رخ می دهد. در این هنگام درفش های سیاه آشکار می شود و سواران سفیانی پا به فرار می گذارند در این بحبوحه مردم آرزوی دیدار مهدی را داشته و او را می جویند.
از محمد بن حنیفه نقل شده است که فرمود:
درفشهای سیاهی از بنی عباس و پس از آن درفش های سیاه دیگری از خراسان خروج می کنند که حاملان آن ها کلاه سیاه و لباس سفید بر تن دارند، پیشاپیش آنان مردی است که وی را صالح بن شعیب یا شعیب بن صالح می نامند او از قبیله بنی تمیم است آنان نیروهای سفیانی را شکست داده و در بیت المقدس فرود می آیند تا مقدمه حکومت حضرت مهدی علیه السلام را فراهم آورند، تعداد سیصد تن دیگر از شام به او می پیوندد، فاصله خروج او تا تقدیم زمام امور را به حضرت مهدی علیه السلام هفتاد و دو ماه می باشد.
شعیب عامر (انگلیسی: Shoaib Aamer؛ زادهٔ ۳ ژانویهٔ ۱۹۶۸(1968-01-03)) بازیکن کریکت است.
شعیب کلایه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان تنکابن در استان مازندران ایران.
بقعه امامزاده شعیب مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار - دوره معاصر است و در سبزوار، مرکز قدیم شهر واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۷ دی ۱۳۵۵ با شمارهٔ ثبت ۱۳۱۵ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقعه شیخ شعیب مربوط به سدهٔ ۸ ه. ق. است و در خنج، محله شعیبی واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۸ با شمارهٔ ثبت ۲۶۱۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ابو شعیب در عربستان سعودی است که در استان مکه واقع شده است.
امامزاده شعیب مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان ری، روستای فیروز آباد واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۳۳۷۷ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
امامزاده محمد شعیب مربوط به اوایل دوره قاجار است و در شهرستان شمیرانات، روستای کند سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ ۱ مهر ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۱۰۳۷۹ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بنی شعیب (به عربی: بنی شعیب) یک شهرداری در الجزایر است که در استان تسمسیلت واقع شده است.
جبل النبی شعیب که به معنای کوه شعیب پیغامبر است در استان صنعای یمن واقع شده است. این کوه بلندترین نقطه کشور یمن و همچنین شبه جزیره عربستان می باشد.
صالح ابن شعیب نام شخصی است که بنابر روایات اسلامی در نزدیکی ظهور به عنوان فرمانده سپاه خراسان توسط خراسانی برگزیده می شود. بنابر بر روایات وی جوانی گندم گون با ریش کم پشت از اهالی ری است.
در نسخه خطی ابن حماد از علی بن ابی طالب روایت شده است که فرمود:
وقتی سواران سفیانی به سوی کوفه رفتند، گروهی را در جستجوی اهل خراسان می فرستد و در این حال اهل خراسان به طلب مهدی بیرون می آیند آنگاه هاشمی با درفش های سیاه در حالیکه شعیب بن صالح در پیشاپیش آنها حرکت می کند با امام مهدی ملاقات می کند و همچنین آن حضرت در محل دروازه استخر با یاران سفیانی برخورد می کنند و بین آنها نبردی بزرگ رخ می دهد. در این هنگام درفش های سیاه آشکار می شود و سواران سفیانی پا به فرار می گذارند در این بحبوحه مردم آرزوی دیدار مهدی (ع) را داشته و او را می جویند.
از محمد بن حنیفه نقل شده است که فرمود:
درفشهای سیاهی از بنی عباس و پس از آن درفشهای سیاه دیگری از خراسان خروج می کنند که حاملان آنها کلاه سیاه و لباس سفید بر تن دارند، پیشاپیش آنان مردی است که وی را صالح بن شعیب یا شعیب بن صالح می نامند او از قبیله بنی تمیم است آنان نیروهای سفیانی را شکست داده و در بیت المقدس فرود می آیند تا مقدمه حکومت حضرت مهدی علیه السلام را فراهم آورند، تعداد سیصد تن دیگر از شام به او می پیوندد، فاصله خروج او تا تقدیم زمام امور را به حضرت مهدی علیه السلام هفتاد و دو ماه می باشد.
قنات کهن ده شعیب، روستایی از توابع بخش کوهساران شهرستان راور در استان کرمان ایران است.
محمد شعیب (عربی: محمد شعیب‎؛ زادهٔ ۲۰ مهٔ ۱۹۵۷(1957-05-20)) یک بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
وی عضو تیم ملی فوتبال الجزایر در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶ بوده است.

چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

شعیب در جدول کلمات

دختر شعیب پیامبر
صفورا
دختر شعیب پیغمبر که به عقد حضرت موسی (ع) درآمد
صفورا
از دختران حضرت شعیب (ع)
لیا

شعیب را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Google Plus Twitter LinkedIn

پیشنهاد کاربران درباره معنی شعیب

اسحاق ٢٣:١٥ - ١٣٩٧/٠٣/٢٢
فرستاده ای از سمت خدا
|

پیشنهاد شما درباره معنی شعیب



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی شعیب   • نام قوم حضرت شعیب   • قبر حضرت شعیب   • زندگی نامه حضرت شعیب   • شعیب صالح   • فرزندان حضرت شعیب   • معجزات حضرت شعیب   • نام پدر حضرت شعیب   • مفهوم شعیب   • تعریف شعیب   • معرفی شعیب   • شعیب چیست   • شعیب یعنی چی   • شعیب یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی شعیب
کلمه : شعیب
اشتباه تایپی : audf
آوا : So'ayb
نقش : اسم خاص اشخاص
عکس شعیب : در گوگل


آیا معنی شعیب مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 98% )