انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

95 1081 100 1

شیخ الاسلام

/Seyxol'eslAm/

معنی شیخ الاسلام در لغت نامه دهخدا

شیخ الاسلام. [ ش َ خُل ْ اِ ] (ع اِ مرکب ) لقبی است که در نیمه ٔ دوم قرن چهارم هجری بر علما و شیوخ متصوفه اطلاق می شده و در اوائل عهد ممالیک در مصر و شام از القاب تشریفاتی بود نه از القاب رسمی اما پس از آنکه این لقب بر مفتی اعظم عثمانی اطلاق گردید ارج و منزلتی یافت و جنبه ٔ رسمی پیدا نمود، و در قرن هفتم هجری این لقب بر مفتیان متنفذ نیز اطلاق می شد و در ایران بزمان صفویان به کسانی که در رأس قوه ٔ قضائیه قرار داشتند و از طرف صدراعظم منصوب می شده اند اطلاق میگردید. (از دائرةالمعارف اسلامی ). || لقب رئیس مفتیان و قضات دولت عثمانی که او را سلطان تعیین می کرد. (یادداشت مؤلف ).

شیخ الاسلام. [ ش َ خُل ْ اِ ] (اِخ ) لقب شیخ احمد جامی. رجوع به احمدبن ابی الحسن بن محمد... شود.

شیخ الاسلام. [ ش َ خُل ْ اِ ] (اِخ ) لقب خواجه عبداﷲ انصاری. رجوع به خواجه عبداﷲ شود.

شیخ الاسلام. [ ش َ خُل ْ اِ ] (اِخ ) رجوع به عبدالقادربن ابی صالح پشتبری گیلانی شود.

شیخ الاسلام. [ ش َ خُل ْ اِ ] (اِخ ) لقب شهیدی هروی. او راست : الرسالة الحمویة. (از کشف الظنون ). رجوع به احمدبن یحیی بن سعدالدین مسع-ود ش-ود.

شیخ الاسلام. [ ش َ خُل ْ اِ ] (اِخ ) رجوع به زکی الدین بن احمد اللوهوری شود.

شیخ الاسلام. [ ش َخُل ْ اِ ] (اِخ ) رجوع به احمدبن محمدبن صاعد شود.

شیخ الاسلام. [ ش َ خُل ْ اِ ] (اِخ ) رجوع به احمدبن جریر شود.

شیخ الاسلام. [ ش َ خُل ْ اِ ] (اِخ ) لقب اسعدبن محمدبن اسماعیل بن شیخ الاسلام. او راست : تخمیس قصیدة الهمزیة بوصیری. (از کشف الظنون ).

شیخ الاسلام. [ ش َ خُل ْ اِ] (اِخ ) لقب ابن تیمیه. (از دایرةالمعارف اسلامی ).

شیخ الاسلام. [ ش َ خُل ْ اِ ] (اِخ ) لقب ابن القیم جوزی. (از دایرةالمعارف اسلامی ).

شیخ الاسلام. [ ش َ خُل ْ اِ ] (اِخ ) رجوع به ابوالحسن شیخ الاسلام هکاری و علی بن احمد... شود.

شیخ الاسلام. [ ش َ خُل ْاِ ] (اِخ ) رجوع به عبداﷲبن محمدبن علی هروی شود.

شیخ الاسلام. [ ش َ خُل ْ اِ ] (اِخ ) لقب ابومحمد عبدالرحمن بن علی دیبع شیبانی عبدری. رجوع به شیبانی عبدالرحمن... شود.

شیخ الاسلام. [ ش َ خُل ْ اِ ] (اِخ ) یا شیخ الاسلام خراسان. لقب اسماعیل بن عبدالرحمن فقیه بزرگ شافعی که در قرن پنجم هجری در خراسان میزیسته است. (از دائرةالمعارف اسلامی ).

شیخ الاسلام. [ ش َ خُل ْ اِ] (اِخ ) لقب امام محمد غزالی. رجوع به غزالی شود.

شیخ الاسلام. [ ش َ خُل ْ اِ ] (اِخ ) مقتول. رجوع به احمد تفتازانی شود.

شیخ الاسلام. [ ش َ خُل ْ اِ ] (اِخ ) دهی جزء دهستان آتش بیک بخش سراسکند شهرستان تبریز است و 274 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 4).

شیخ الاسلام. [ ش َ خُل ْ اِ ] (اِخ ) دهی جزء دهستان گاودول بخش مرکزی شهرستان مراغه است و 242 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 4).

معنی شیخ الاسلام به فارسی

شیخ الاسلام
( اسم عالمی دینی که از طرف دولت برای رسیدگی بامور دینی تعیین شود جمع : شیخ الاسلامان یاشیخ الاسلامی . شغل و مقام شیخ لاسلام .
دهی از دهستان گاودول بخش مرکزی شهرستان مراغه .

معنی شیخ الاسلام در فرهنگ فارسی عمید

شیخ الاسلام
لقبی که از طرف دولت به عالمی دینی داده می شد، عالم روحانی که برای رسیدگی به امور دینی مسلمانان تعیین می شد.

شیخ الاسلام در دانشنامه اسلامی

شیخ الاسلام
شیخ الاسلام، منصب عالی روحانی بود که به یکی از بهترین عالمان روحانی داده می شد و او به دعاوی شرعی، امر به معروف و نهی از منکر، نظارت بر امور حسبی و امور عالی روحانیون و نظارت بر تمام طلاق های رسمی، مدیریت اموال یتیم و افراد غایب می پرداخت. به علاوه، اجازه اعمال دینی نیز از طریق دفتر شیخ الاسلام صادر می شد. اهمیت این منصب از زمان سلطان سلیمان اول به اوج خود رسید. شیخ الاسلام می توانست مشروعیت و صلاحیت شخص سلطان را زیر سوال ببرد و در امور داخلی دخالت کند. حدود احکام و فرامین با مشورت وی انجام می شد. شیخ الاسلام شهر های دیگر، زیر نظر شیخ الاسلام اصفهان انجام وظیفه می کرد و عزل و نصب صاحبان این منصب در دیگر شهر ها، با تأیید و تصویب و نظر شیخ الاسلام اصفهان بود. اولین شیخ الاسلام و امام جمعه اصفهان در عهد صفوی، شیخ بهایی است و پس از او حکیم و فقیه میر محمد باقر داماد؛ تا این که این امر به ملا محمد تقی مجلسی تفویض گردید. پس از درگذشت او، این مناصب به فرزندش علامه محمد باقر مجلسی تفویض گردید. با رحلت علامه، با وجود اعیان و معاریف بزرگ اصفهان، امامت جمعه و ریاست دینی و شیخ الاسلامی، به میر محمد صالح، داماد علامه مجلسی و سپس به میر محمّد حسین واگذار شد. پس از او دو شخص دیگر از غیر این خاندان، امام جمعه گردیدند؛ اما دوباره این مسئولیت به اعقاب میر محمد صالح بازگشت ابتدا به میر محمد مهدی (متوفای ۱۱۸۳ هـ.ق) فرزند بزرگ میر محمد حسین خاتون آبادی، پس از او به میر عبد الباقی، فرزند دیگر میر محمّد حسین، و پس از او به میر محمد حسین، فرزند میر عبدالباقی. تا سال ۱۳۴۸ هـ.ق هم چنان این سمت بر عهده این خاندان بود. از این پس تا بیست سال، اصفهان امام جمعه نداشت؛ تا این که در سال ۱۳۶۸ هـ.ق، میر محمد مهدی سلطان الادبا به امامت جمعه اصفهان منصوب شد. وی آخرین امام جمعه از این سلسله است گفتنی است که امام جمعه های تهران نیز از اولاد میر محمد مهدی، فرزند میر محمّد حسین، فرزند میر محمد صالح خاتون آبادی بوده اند.
 ۱. ↑ . رجال اصفهان، ج ۱، ص ۵۷.۲. ↑ . به اهتمام مهریزی، مهدی و ربانی، هادی، یادنامه علامه مجلسی، ج ۳، ص ۳۲۹ و ۳۳۰.۳. ↑ . به اهتمام مهریزی، مهدی و ربانی، هادی، یادنامه علامه مجلسی، ج ۳، ص ۳۵۰.۴. ↑ . رجال اصفهان، ج ۱، ص ۶۰ ـ ۵۶. در آغاز نوشتار اشاره شد که این سلسله به «امام جمعه»، شهرت یافته اند. با توجه به مطالب مذکور به خوبی علت این نامگذاری آشکار می شود. نکته دیگر این که، در این سلسله نام هایی چون میر محمّد حسین، میر محمّد، میر اسماعیل، میر صالح بارها تکرار می شود که نباید خواننده دچار اشتباه شود. منبعسایت اندیشه قم    
شیخ الاسلام
شیخ الاسلام، بالاترین منصب دینی شیعی در دوره صفوی و پس از آن تا دوره پهلوی. رسیدگی به امور حسبیه، عزل و نصب قضات، حضور در مراسم و تشریفات گزینش سلطان و تاج گذاری، صدور اجازات و گواهی های علمی از اختیارات شیخ الاسلام بوده است. علاوه بر پایتخت، شهرهای مختلف نیز شیخ الاسلام داشته اند. محمدباقر مجلسی و شیخ بهایی در اصفهان، حرّ عاملی در مشهد و ملا محمدطاهر قمی در قم را می توان پرنفوذترین شیخ الاسلام ها دانست.
شیخ الاسلام گرچه به خواست و فرمان شاه برگزیده می شد، اما تمایل مردم هم در انتخاب آن ها مؤثر بود. لقب شیخ الاسلام در دوره های زندیه و قاجاریه هم به علمای بانفوذ تفویض می شد و آن ها همچنان نقش ویژه ای در حکومت داشتند، اما در دوران پهلوی، به همراه تحولات سیاسی و تأسیس دادگاه های مدرن، این منصب و ایفای وظایف آن از سوی روحانیان شیعه به فراموشی سپرده شد.
لقب شیخ الاسلام، اولین بار در اواخر قرن چهارم هجری، به عنوان منصبی دینی در خراسان به کار رفته است. در قرن پنجم، اسماعیل بن رحمن، رییس فقهای شافعی در خراسان را شیخ الاسلام خوانده اند. در قرن ششم، به فقهای مقبول عامه در مصر و شامات، شیخ الاسلام می گفتند. شیخ الاسلام در میان اهل سنت، به علمای بلندپایه گفته می شده؛ از جمله فخرالدین رازی در قرن ششم هجری.
شیخ الاسلام
از اواخر قرن چهارم و بیش تر در قرن پنجم به کسانی از عالمان مسلمان، لقب شیخ الاسلام داده می شده است.
نخستین بار در اواخر قرن چهارم بوده است؛ بدین شرح که نخست فرقه ای از اهل سنت در خراسان یکی از علمای خود را لقب شیخ الاسلام دادند. در برابر، فرقه مجسمه هرات از عمومیت و بزرگی این لقب برآشفتند و پیشوای خود را که کتابی در نکوهش علم کلام نوشته بود، بدان لقب ملقّب کردند. در متنی دیگر آمده است که، نخستین بار در نیمه دوم قرن چهارم هجری، بر برخی از علما و نیز صوفیان، عنوان شیخ الاسلام به کار رفته است. در قرن پنجم رئیس فقیهان شافعی در خراسان، اسماعیل بن عبد الرحمن شهرت به شیخ الاسلام داشته است. در قرن ششم، این عنوان در مصر و شامات به فقهای مقبول العامة، اطلاق می شده است. مخالفین ابن تیمیه بر این عقیده بودند که هرکس او را شیخ الاسلام بداند، کافر است و در ردّ بر آن ها کتابی با عنوان الرد علی من زعم انّ من سمّی ابن تیمیه شیخ الاسلام کافر نوشته اند. در حوالی سال 700 این لقب برای فقهای صاحب نفوذ به کار می رفته است. این لقب بیش تر در دولت عثمانی رواج یافت که در آن عنوان شیخ الاسلام، برای فقیهی بکار رفت که بالاترین مقام دینی را در این دولت داشت و توسط سلطان عثمانی تعیین می گردید. در ایران صفوی، بالاترین مقام رسمی دینی را صدر می گفتند زمانی که پای عالمان عرب عراق به دربار صفوی باز شد و آنان مورد حمایت شاه طهماسب قرار گرفتند، زمینه برای ایجاد عنوان جدیدی در کنار صدر فراهم گردید. چهره برجسته این عالمان، محقق کرکی بود که از زمان شاه اسماعیل به ایران رفت و آمد داشت و از مزایای این ارتباط نیز برخوردار بود. علاقه شاه طهماسب به وی، سبب شد تا در نزاعی که میان او و عالمان مخالفش درگرفت، از وی حمایت کند. شاه طهماسب محقق کرکی را خاتم المجتهدین نامید و عنوان شیخ الاسلام را درباره وی بکار برده، تمام اختیار امور شرعی و حتی عرفی و نیز عزل و نصب قضات و حکّام را برای وی قائل شد. بنابراین با حضور محقق کرکی بود که عنوان شیخ الاسلامی در دوره صفوی باب گردید.
با روی کار آمدن اسماعیل دوم اقدامات او در حمایت از افراد متسنّن، سبب شد تا عالمان شیعه از وی فاصله گرفتند. مجتهد معروف این دوره، سید حسین مجتهد کرکی معروف به مفتی، دخترزاده شیخ علی کرکی بود که از زمان طهماسب موقعیتی به دست آورده و در این دوره، در حکم مجتهد الزمانی بود. وی در دانش فقه، به هیچ روی زبدگی جدش محقق کرکی را نداشت؛ اما به هر روی به دلیل وابستگی خانوادگی و نیز عدم وجود عالمی برجسته در این عهد، و نیز اعتباری که شاه طهماسب برای وی قائل شد، به تدریج موقعیت بالایی به دست آورد. زمانی که شاه طهماسب درگذشت و اوضاع سخت آشفته شد، سید حسین کار کفن و دفن شاه را عهده دار شدکه در این باب متحمل آزار و اذیت نیز گردیده، در درگیری که بر سر جنازه شاه طهماسب پیش آمد، تیری هم به او که در برابر جنازه ایستاده بود، اصابت کرد. وی که از فقهای جبل عامل بوده و به طور سنّتی ضد سنّی بود، با شاه اسماعیل دوم در افتاد. شاه نیز که احساس کرد قزلباشان تحت تأثر علما، در حال روگردانی از وی هستند «به علما بدگمان شده، به میر سید حسین مجتهد و میر سید علی خطیب و استرآبادیان که در تشیع و تبرّا غلو داشتند، بیش تر از دیگران بی التفاتی اظهار کرد و بعضی را از اردو اخراج کرد و جمیع کتب علمی میر سید حسین را فرمود که در خانه نهاده، مهر کردند و او را از منزلی که داشت بیرون کرده و خانه او را نزول دادند. با درگذشت سید حسین کرکی، موقعیت شیخ الاسلامی در مرکز سلطنت، یعنی اصفهان، تا اندازه ای متزلزل شد. در واقع، شاه عباس در سلطنت خود، چندان به صدر و شیخ الاسلام وقعی نمی نهاد؛ با این حال، ورود شیخ بهایی به صحنه، تا اندازه ای موقعیت شیخ الاسلامی را بالا برد. پس از درگذشت شیخ بهایی در سال 1030 به طور طبیعی موقعیت وی در اختیار میرداماد قرار گرفته است؛ در دوره طهماسب، در شهرهای دیگر نیز افرادی با عنوان شیخ الاسلام حضور داشته اند. یک نمونه شیخ حسین بن عبد الصمد (م 982) پدر شیخ بهایی بود که مدتی در هرات منصب شیخ الاسلامی داشت.پس از آن منصب شیخ الاسلامی مشهد به وی داده شد و در آن جا اقامت گزید. به دنبال آن، برای ترویج تشیع در هرات که شمار سنیانش زیاد بود، عازم این شهر شده و مدت هشت سال در آن جا به انجام وظایف شیخ الاسلامی پرداخت. پس از آن از شاه اجازه حج گرفته و در بازگشت از حج، در بحرین اقامت گزید و همانجا درگذشت. «6» سازمان دولت صفوی از پس از شاه عباس اول، تا اندازه ای با گذشته تفاوت کرد؛ در عین حال، موقعیت صدر و شیخ الاسلام و قاضی، با اندک فراز و نشیب همچنان ثابت ماند. در این دوره، صدر مقامی اداری تر و شیخ الاسلام مقامی دینی تر گردیده، گرچه افرادی که به این دو مقام منصوب می شدند، همه در اداره امور شرعی دخالت داشتند. تا آن جا که به گزارش مسافران خارجی حاضر در ایران دوره شاه عباس دوم (1052- 1077) و شاه سلیمان صفوی (1077- 1104) مربوط می شود، موقعیت صدر به لحاظ اداری و محل جلوسش در درگاه شاه، بالاتر از شیخ الاسلام بوده است.
صفویه در عرصه دین فرهنگ و سیاست، ج 1، ص: 211
شیخ الاسلام ممکن است در معانی ذیل به کار رفته و یا اشاره به اشخاص و شخصیت های ذیل باشد: معانی• شیخ الاسلام (منصب)، منصب عالی روحانی در ادوار گذشته، اعطاشده به یکی از بهترین عالمان روحانی و دارای اختیارات مختلف اعلام و اشخاص• میرزاعلی اصغر شیخ الاسلام، میرزا علی اصغر شیخ الاسلام، از علمای منتفذ و مبارز ایران در قرن سیزدهم هجری
...
شیخ الاسلام، منصب عالی روحانی بود که به یکی از بهترین عالمان روحانی داده می شد و او به دعاوی شرعی، امر به معروف و نهی از منکر، نظارت بر امور حسبی و امور عالی روحانیون و نظارت بر تمام طلاق های رسمی، مدیریت اموال یتیم و افراد غایب می پرداخت. به علاوه، اجازه اعمال دینی نیز از طریق دفتر شیخ الاسلام صادر می شد.
اهمیت این منصب از زمان سلطان سلیمان اول به اوج خود رسید. شیخ الاسلام می توانست مشروعیت و صلاحیت شخص سلطان را زیر سوال ببرد و در امور داخلی دخالت کند. حدود احکام و فرامین با مشورت وی انجام می شد.
مرکزیت شیخ الاسلام اصفهان
شیخ الاسلام شهر های دیگر، زیر نظر شیخ الاسلام اصفهان انجام وظیفه می کرد و عزل و نصب صاحبان این منصب در دیگر شهر ها، با تأیید و تصویب و نظر شیخ الاسلام اصفهان بود.
شیخ الاسلام های دوره صفوی
اولین شیخ الاسلام و امام جمعه اصفهان در عهد صفوی، شیخ بهایی است و پس از او حکیم و فقیه میر محمد باقر داماد؛ تا این که این امر به ملا محمد تقی مجلسی تفویض گردید. پس از درگذشت او، این مناصب به فرزندش علامه محمد باقر مجلسی تفویض گردید. با رحلت علامه، با وجود اعیان و معاریف بزرگ اصفهان، امامت جمعه و ریاست دینی و شیخ الاسلامی، به میر محمد صالح، داماد علامه مجلسی و سپس به میر محمّد حسین واگذار شد. پس از او دو شخص دیگر از غیر این خاندان، امام جمعه گردیدند؛ اما دوباره این مسئولیت به اعقاب میر محمد صالح بازگشت ابتدا به میر محمد مهدی (متوفای ۱۱۸۳ هـ.ق) فرزند بزرگ میر محمد حسین خاتون آبادی، پس از او به میر عبد الباقی، فرزند دیگر میر محمّد حسین، و پس از او به میر محمد حسین، فرزند میر عبدالباقی.تا سال ۱۳۴۸ هـ.ق هم چنان این سمت بر عهده این خاندان بود. از این پس تا بیست سال، اصفهان امام جمعه نداشت؛ تا این که در سال ۱۳۶۸ هـ.ق، میر محمد مهدی سلطان الادبا به امامت جمعه اصفهان منصوب شد. وی آخرین امام جمعه از این سلسله است گفتنی است که امام جمعه های تهران نیز از اولاد میر محمد مهدی، فرزند میر محمّد حسین، فرزند میر محمد صالح خاتون آبادی بوده اند. (در آغاز نوشتار اشاره شد که این سلسله به «امام جمعه»، شهرت یافته اند. با توجه به مطالب مذکور به خوبی علت این نامگذاری آشکار می شود. نکته دیگر این که، در این سلسله نام هایی چون میر محمّد حسین، میر محمّد، میر اسماعیل، میر صالح بارها تکرار می شود که نباید خواننده دچار اشتباه شود.)
شیخ الاسلام احمد بن علی روحانی کهیازی اردستانی، از علما و فضلای معاصر اصفهان می باشد.
شیخ احمد روحانی معروف به «شیخ الاسلام» فرزند شیخ علی شیخ الاسلام کهیازی اردستانی، عالم فاضل معاصر؛ وی در سال ۱۳۱۲ش در اصفهان متولّد شد. در هشت سالگی پدرش از دنیا رفت. ایشان در حوزه علمیّه اصفهان به تحصیل پرداخت، و نزد اساتید و مدرّسین بسیاری تلمّذ نمود؛ ازجمله: ملاّمحمّدعلی عالم حبیب آبادی، شیخ یحیی فاضل هرندی، ملاّ فرج اللّه درّی، شیخ محمّدجواد فریدنی، شیخ هبه اللّه هرندی، سیّدمحمّدباقر ابطحی سدهی، شیخ علی قدیری، حاج آقا سیّدعبدالحسین طیّب، میرزا محمّدحسین مدرّس کهنگی، شیخ محمّدرضا جرقویه ای، شیخ محمود مفید، شیخ عبّاسعلی ادیب، مجدالعلماء نجفی، شیخ محمّدحسین مقدّس مشکینی، شیخ احمد مدرّس صدری زنجانی، سیّدعبّاس صفی دهکردی، شیخ محمّدحسن عالم نجف آبادی، حاج آقا رحیم ارباب و سیّد علی اصغر برزانی. هم چنین ایشان در ایّام اقامت در تهران نزد علاّمه میرزا ابوالحسن شعرانی و ادیب بجنوردی به تحصیل پرداخت، و بهره علمی گرفت. وی در تهران در دانشکده معقول و منقول در رشته های معقول و منقول و علوم تربیتی به تحصیل پرداخته، و در هر دو رشته، لیسانس دریافت نموده است. مدّتی نیز در نراق کاشان به تبلیغ دین و ترویج احکام شریعت مشغول بوده، و عاقبت به زادگاه خود بازگشته، به تدریس و تبلیغ پرداخته است. ایشان اکنون به تدریس برخی از کتب فلسفه و عرفان به علاقه مندان و فضلای این شهر، در منزل خویش مشغول است. ایشان عالمی است وارسته و متواضع که در جامعیّت و استواری در دانش، در میان اقران و معاصرین کم نظیر است.
قاسمی، رحیم، وفیات علمای معاصر اصفهان، نسخه خطّی.
 ۱. ↑ قاسمی، رحیم، وفیات علمای معاصر اصفهان، نسخه خطّی.
منبع
مهدوی، سیدمصلح الدین، اعلام اصفهان، ج۱، ص۴۳۵.    
...
احمد قمی از جمله علمای متولد قم بود که در قرن دهم هجری به کشور تایلند رفت و در آنجا به تبلیغ اسلام و تشیع پرداخت. وی پس از مدتی توانست شیخ الاسلام این کشور شود. مقبره وی در دانشکده تربیت معلم شهر آیوتایا تایلند قرار دارد.
شیخ احمد یک مسلمان شیعه است که در سال ۱۵۴۳ میلادی در شهر قم، دیده به جهان گشود. وی در اولین سال های قرن هفدهم (۱۶۰۵) یعنی زمانی که کشور تایلند از زیر سلطه پانزده ساله برمه ای ها آزاد شده به آیوتایا مهاجرت کرد و پس از مدتی توانست در سایه مدیریت و درایت خود در دربار پادشاه سیام نفوذ کرده و به یکی از مقامات عالیرتبه سیام مبدل گردد.شیخ احمد با بانویی جوان از آیوتایا بنام "چوری" که از خاندان سلطنتی بود ازدواج کرد و از او دارای دو پسر و یک دختر شد. پسر بزرگتر وی "چوئن" نام داشت. ازپسر دوم وی که در سنین نوجوانی در گذشت اطلاع زیادی موجود نیست. دختر او نیز "چای" نامیده شد. این خانواده پایه گذار خاندان های بزرگ بوناک و احمد چولای که هنوز هم در تایلند صاحب نام و دارای مناصب عالی هستند به حساب می آیند.
اقدامات در تایلند
اگرچه با هجوم مجدد برمه به سیام و هجمه به مراکز فرهنگی و و تخریب کتابخانه ها و نابود سازی اسناد تاریخی و کتب، اطلاعات زیادی جهت شناخت جزئیات زندگی و نقش شیخ احمد قمی در سیام موجود نمی باشد، اما بارجوع به دفتر خاطرات مقامات آن عصر از جمله خانواده سلطنتی و همچنین مستندات تاریخی موجود در مراکز مذهبی مسلمانان و معابد بودایی می توان به موقعیت بالای شیخ احمد و میزان نفوذ وی در دربارسلطنتی سیام پی برد.آقای دکتر "تاتیا بوناک" از نوادگان شیخ احمد قمی می گوید: " که از زادگاه خود شهر قم و به قصد ترویج عقاید شیعی و همچنین تجارت راهی این منطقه شده بود با ورود به شهر “آیوتایا” پایتخت وقت “سیام” توانست از پادشاه وقت یعنی “ نارا سوان ” کبیر اجازه نامه دریافت کند و پس از یک دهه اقامت در آیوتایا، علاوه بر انجام ماموریت اسلامی خود یعنی تبلیغ و ترویج دین اسلام و مذهب شیعه، در فعالیت های تجاری و یازرگانی نیز به پیشرفت و شهرت قابل توجهی دست یاید. نسل های پس از او نیز توانستند از قرن هفدهم تا عصر حاضر، آوازه و نام بلند او را پاس دارند و آنان نیز چون جد خود شیخ احمد قمی دارای موقعیت ممتاز اجتماعی و سیاسی در کشور تایلند گردند.شیخ احمد قمی طی شش دوره پادشاهی سیام (خاندان Naresuan ”، Somdej Phra Egatosarote، Somdej Chao Pahsaowapark، و Phra Pimol، که طی فاصله ۲۰ ساله از ۱۶۱۰-۱۵۹۰، حکومت می کردند) ارتباطات نزدیکی با دربار و پادشاهان وقت داشت. وی در دوران سلطنت شاه" فارا سوام سنگدوم" که با شاه عباس صفوی معاصر بوده، به عنوان مشاور عالی وی و وزیر خزانه داری منصوب و مسئولیت تمامی امور مربوط به تجارت خارجی را بر عهده گرفت. در همین دوره بود که وی به خاطر مساعی خود جهت توسعه بنادر به دستور پادشاه به مقام "پیاشیخ احمدراتتانارج ستی" یا "انسان بزرگ" که از القاب درباری بود نائل گشت. از این پس وی موظف شد در کنار ساماندهی تجارت خارجی،مشاجرات بین خارجیان را نیز حل و فصل کند. او همچنین اولین کسی بود که در زمان ریاست جامعه مسلمانان سیام به مقام "چولا راج مونتری" یا "شیخ الاسلامی" رسید، مقامی که بر اساس آن اجازه یافت تا مذهب شیعه اثنی عشری را به جامعه تایلند معرفی کند.دفتر شیخ الاسلام که به نحوی وزیر امورمسلمانان به حساب می آید و تاقبل از شیخ احمد وجود نداشت در زمان ریاست وی افتتاح شد. شاه سنگدوم مقام شیخ الاسلامی را به او تفویض کرد. این دفتر هنوز به کار خود ادامه می دهد.
گسترش تشیع در تایلند
بر اساس اسناد مکتوب از جمله نوشته های ابن محمد ابراهیم، به دلیل حضور شیخ احمد،اکثریت مسلمانان آیوتایا را شیعیان تشکیل می دادند اگرچه جمعیت سنی هم به احتمال قوی که اغلب از اهالی مالزی و اندونزی بودند وجود داشته است. رابطه مسلمانان شیعه و بودائیها بر اساس احترام و بردباری بناشده بود. جالب است بدانیم که تا سال ۱۹۴۵ خانواده سلطنتی تنها حکم شیخ الاسلامی را برای شیعیان که از نوادگان شیخ احمد بودند تفویض می کردند. لذا تنها چهار نفر شیخ الاسلام اخیر سنی وما قبل از آن (سیزده نفر)شیعه بوده اند.وی در این دوره مسئولیت مدیریت امور گمرگی و تجارت، امور خارجه،بندر، وحل وفصل اختلافات و دعاوی خارجیان مقیم آیوتایا را متقبل شد. محل کار و زندگی شیخ احمد در محله "گایی" از نقاط معروف آیوتویا بود.
حمایت از پادشاه تایلند
...
میرزا علی اصغر شیخ الاسلام، از علمای منتفذ و مبارز ایران در قرن سیزدهم هجری بود.
وی در ۱۱۶۴ یا ۱۱۸۲ ق ـ به حسب اختلاف روایات ـ به دنیا آمد. پدرش میرزا محمدتقی از علمای آذربایجان بود و خود نیز از زمره علمای شیخیه محسوب می شد. به نوشته اعتمادالسلطنه، میرزاعلی اصغر «از علمای طراز اول و منتفذ آذربایجان … و در دستگاه ولیعهد بسیار مقرب بود… مردی باسخاوت و گشاده دست و با توجه نسبت به فقرا و درماندگان بود».
فعالیتهای سیاسی
در ۱۲۴۳ ق که سپاه روسیه به تبریز آمد و آن شهر بی دفاع را تصرف کرد، وی به مخالفت برخاست و بر اثر آن چند روز توسط سپاه روس زندانی شد، از اینرو مورد احترام و اعتماد دولت و عموم مردم قرار گرفت. عباس میرزا نایب السلطنه نیز وی را شیخ الاسلام آذربایجان نمود و او سال ها با قدرت و نفوذ فراوان آن سمت را عهده دار بود.در ۱۲۶۳ ق وی به همراه گروه دیگری از علمای شیخی و اصولی تبریز در جلسه مناظره با باب شرکت داشت و نیز سه سال بعد از جمله علمایی بود که فتوا به قتل او داد.به گفته نادر میرزا در تاریخ و جغرافی درالسلطنه تبریز، وی از دیوان اعلی، لقب «شیخ الاسلام آذربایجان» داشت و خانه او بست خلافکاران بود. در آغاز صدارت امیرکبیر غائله ای در شهر تبریز روی داد که میرزا علی اصغر و فرزندش میرزا ابوالقاسم ـ که فردی ماجراجو بود ـ از محرکان اصلی آن بودند.به دستور امیرکبیر آنان تحت الحفظ روانه تهران شدند. شیخ الاسلام آزاد بود اما فرزندش تحت نظر قرار داشت. پس از قتل آن دو آزاد شدند و به تبریز بازگشتند. در ۱۲۷۳ ق که انگلستان به بوشهر حمله کرد و آن شهر را به اشغال خود درآورد، وی و حاج میرزا محمدباقر مجتهد و امام جمعه تبریز از جمله نخستین علمای ایران بودند که اعلام جهاد نمودند و در نامه ای به شاه آمادگی خود و پانزده هزار نفر از داوطلبان آذربایجانی را برای جنگ با نیروهای انگلیسی اعلام کردند.
وفات
وی در ۲۴ ربیع الاول ۱۲۷۸ ق در گذشت و در کربلا دفن شد.

شیخ الاسلام در دانشنامه ویکی پدیا

شیخ الاسلام
شیخ الاسلام از لقب های رؤسای مذهب شیعه است و ممکن است در اشاره به موارد زیر باشد:
ابن هلال جزایری معروف به شیخ الاسلام
شیخ الاسلام (ملکان) از روستاهای استان آذربایجان شرقی
شیخ الاسلام (هشترود) از روستاهای استان آذربایجان شرقی
مجموعه شیخ الاسلام از آثار ملی ایران از دوره قاجار
مختصات: ۳۷°۳۰′۵۸″ شمالی ۴۶°۳۹′۲۸″ شرقی / ۳۷٫۵۱۶۱۱°شمالی ۴۶٫۶۵۷۷۸°شرقی / 37.51611; 46.65778
روستای شیخ الاسلام یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گاودول مرکزی بخش مرکزی شهرستان ملکان واقع شده است.
تا پیش از سال 1375 این روستا به روستای زرد آلو معروف بوده است. ولی به دلیل خشکسالی، تمامی اراضی زردآلو خشک شد.
- عمده ترین محصولات کشاورزی حال حاضر این روستا عبارتند از انگور، غلات(گندم، جو، نخود و عدس)، و... در این روستا درخت پسته هم وجود دارد.
شیخ الاسلام یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان آلمالو بخش نظرکهریزی شهرستان هشترود واقع شده است.
تازه کند شیخ الاسلام یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گاودول مرکزی بخش مرکزی شهرستان ملکان واقع شده است.
حمام شیخ الاسلام مربوط به دوره قاجار است و در کرمان، خیابان امام خمینی، کوچه شماه ۱۶ واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۲ مرداد ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۳۲۸۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فهرست آثار ملی ایران
سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری
در خانه آیت الله شیخ محمد مردوخ کردستانی که هم اکنون اداره کل میراث فرهنگی استان کردستان از آن بهره می گیرد، حمامی قدیمی وجود دارد که در بخش اندرونی و در ضلع غربی طبقه زیرزمین عمارت قرار گرفته است. این حمام دارای تزیینات آهک بری و کاشی کاری یک رنگ است و طرح های هندسی، اسلیمی و حیوانی از مهم ترین نقوش آن به شمار می آید. این حمام دارای ورودی، حمام سرد، حمام گرم، تون، خزینه و خلوتی است و در کف سازی آن از سنگ مرمر استفاده شده است. این بنا هم زمان با کل مجموعه عمارت در دوره قاجار ساخته شده.
حمام های قدیمی سنندج
سنندج
حمام مورد اشاره در ساختمان جنب موزه سنندج قرار دارد ولی منزل آیت اله مردوخ با فاصله بیش از یک کیلومتر از موزه و فاقد حمام مطرح شده می باشد
حسین شیخ الاسلام (زادهٔ ۱۳۳۱ در اصفهان) از اعضای دانشجویان مسلمان پیرو خط امام که در ۱۳ آبان ۱۳۵۸ سفارت آمریکا را تسخیر کردند. نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ تهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر در دورهٔ هفتم مجلس شورای اسلامی و همچنین سفیر سابق ایران در سوریه بوده است.
فهرست نمایندگان دوره هفتم مجلس شورای اسلامی
او پیش از این مشاور علی لاریجانی (رئیس مجلس) و مدیرکل امور بین الملل مجلس شورای اسلامی بود. در ۳ مرداد ۱۳۹۵، حسین امیرعبداللهیان جایگزین او شد و شیخ الاسلام نیز توسط محمدجواد ظریف به عنوان مشاور وزیر امور خارجه منصوب گشت. او در خرداد ۱۳۹۷ در حکمی به سمت معاونت امور بین الملل مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی منصوب شد.
مختصات: ۳۲°۳۹′۵۳٫۰۲″ شمالی ۵۱°۴۰′۱۸٫۷۳″ شرقی / ۳۲٫۶۶۴۷۲۷۸°شمالی ۵۱٫۶۷۱۸۶۹۴°شرقی / 32.6647278; 51.6718694
دیوان خانه (عدالتخانه)
خانه شیخ الاسلام مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار واقع در اصفهان است که محل سکونت علامه محقق سبزواری، شیخ الاسلام اصفهان بوده و در تاریخ ۲۹ شهریور ۱۳۵۳ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه یا دیوانخانه شیخ الاسلام در دوره صفوی ساخته شده و در دوره قاجار تزیینات جدیدی به ان اضافه شده است .این خانه محل سکونت محمدباقر سبزواری بوده است. شاه سلیمان صفوی (و احتمالا شاه عباس دوم) توسط علامه محسن فیض کاشانی از ملا محمد باقر سبزواری خواست که در اصفهان سکونت کند و شیخ الاسلام این شهر باشد. در محله سینه پایینی در نزدیکی باغ همایون (باب همایون ) باغی سلطنتی بود که شاه ان را به محقق سبزواری واگذار کرده و خود دستور ساختن عمارتی عالی به سبک چهل ستون را داد. این ساختمان با متعلقا تش محل سکنای جناب محقق سبزواری و همسرشان سرو قد خانم (یکی از دختران اشراف دربار صفوی) قرار گرفت و دیوانخانه یعنی عمارت اصلی مرکز قضا و حکومت شرعی مملکت و بخصوص پای تخت گردید 6 نسل از نوادگان محقق سبزواری، منصب شیخ الاسلام اصفهان را داشته اند و آخرین آن ها حاج میرزا علی اکبر شیخ الاسلام بود که در دیوانخانه شیخ الا سلام زندگی می کرده اند
خانه شیخ الاسلام با مسا حتی در حدود 1650 متر مربع و زیر بنای 682 مترمربع از نوع خانه های دو ایوانی است. ضلع شمالی خانه به شکل نمونه وار خانه های معماری ایران در دوره صفوی است. در این نوع بناها یک اتاق شاه نشین در وسط ضلع که بهترین دید را به حیاط دارد قرار می گیرد که معمولاً هم به صورت پنج دری یا ارسی و گاه هفت دری (در اینجا ارسی) می باشد . راه ورودی این اتاق از دو راهروی کناری (اصطلاحا میان در) می باشد . هر یک از این راهروها علاوه بر این که راه ورودی به یک اتاق دیگر (سه دری) در دو طرف اتاق ارسی می باشد. در منتها الیه ضلع ساختمان نیز اتاق های کم اهمیت یا فضاهای خدماتی قرار می گیرد که این فضاها ورودی بیواسطه ای از خود حیا ط دارند. در منتها الیه شرقی این ضلع راه پلهٔ پشت بام و در منتها الیه غربی سرویس های بهداشتی قرار گرفته اند. سقف این ضلع بنا در گذشته فرو ریخته است و در حال حاظر سقف بنا از نوع مسطح (تیر و تخته) است که بر روی ان تزئینات گچ بری صورت گرفته است. ضلع جنوبی شامل یک ایوان بزرگ و بلند با کاربندی های نفیس تزئینی از دوره صفوی در ضلع اصلی و گچ بری و نقا شیهای زیبای دوره معماری قاجاری در ضلع های طرفین و سقف است. سقف ان از نوع مسطح بوده و بر دو ستون چوبی تکیه داده است. در سمت شرق ایوان یک اتاق گوشواره جالب با سقف گنبدی و تزئینات نقش برجسته گچی قرار دارد. این قسمت از بنا کاملا تخریب شده بوده است که در سال های اخیر بر اساس ضوابط میراث فرهنگی موردباز سازی و بهره برداری قرار گرفته است. در سمت غرب ایوان اتاق هایی قرار دارند که حد فا صل حیاط عمومی و خصوصی خانه است و در حال حاضر با تیغه کشی از عرصه عمومی بنا جدا شده اند و در مالکیت باز ماندگان شیخ الاسلام است. در قسمت خصوصی خانه دخل و تصرفات بسیاری صورت گرفته و به جز اتاق های سمت عرصه عمومی که همچنان قدمت و اصالت صفوی خود را دارند بقیه ساختمان دارای معماری دوره پهلوی دوم است. ورودی اصلی خانه در ضلع غربی حیاط و از داخل یک کوچه نیمه خصوصی است که طریق یک هشتی از کوچه اصلی جدا می شود. قسمت خصوصی خانه نیز در حال حاضر دو ورودی به همین کوچه دارد
دیزج شیخ الاسلام یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گاودول مرکزی بخش مرکزی شهرستان ملکان واقع شده است.
علی شیخ الاسلام (زادهٔ ۱۲۹۹ – درگذشتهٔ ۱۴ آذر ۱۳۸۸) تأسیس کننده و نخستین رئیس دانشگاه ملی بود.
شیخ الاسلام سال ۱۲۹۹ در اصفهان به دنیا آمد. خانوادهٔ او از فعالان جنبش مشروطه بودند و پدرش میرزا علی اکبر شیخ الاسلام از اعضای دوره چهارم مجلس شورای ملی بود و جدش محمدباقر سبزواری، معروف به محقق سبزواری از علماء و فقهای شیعه در قرن یازدهم هجری بوده است. وی پس از تحصیل در مقطع کارشناسی رشته های حقوق و جامعه شناسی در دانشگاه تهران، تحصیلاتش را در ایالات متحدهٔ ادامهٔ داد و در مقطع دکترای رشتهٔ حقوق از دانشگاه نیویورک فارغ التحصیل شد.
محمدرضا پهلوی در سال ۱۳۳۳ به ایالات متحدهٔ آمریکا سفر کرد و با دانشجویان ایرانی دیدار داشت. در این دیدار ایدهٔ تأسیس دانشگاه ملی در سخنرانی علی شیخ الاسلام مطرح شد. محمدرضا پهلوی با این طرح موافقت کرد و سرانجام در سال ۱۳۳۸ دانشگاه ملی تأسیس شد. شیخ الاسلام به عنوان نخستین رئیس این دانشگاه انتخاب شد. اما در سال ۱۳۴۴ پس از آن که بین او و محمدرضا پهلوی اختلافاتی در زمینهٔ ادارهٔ دانشگاه به وجود آمد از سمت ریاست دانشگاه برکنار شد.
این بنا حدود ۱۵۰ سال پیش مقارن سلطنت ناصر الدین شاه قاجار، توسط یکی از علمای اهل سنت به نام «ملا لطف الله شیخ الاسلام » قاضی القضات منطقه کردستان، در سه بخش ساخته شد.اکنون از این عمارت، تالار تشریفات، زیر زمین یا حوضخانه و فضاهای جنبی آن و بخش اندرونی باقی مانده است. بخش اندرونی شامل ساختمان شمالی دو طبقه و ساختمان غربی با دو فضای وسیع شرقی – غربی و سردرها است . از ویژگی های عمده این بخش، وجود اتاق پنج دری با گچ بری، آینه کاری و نقاشی های دیواری زیباست که به عنوان اتاق شانه نشین اندرونی معروف بود . بخش اندرونی بعدها به تملک خانواده «حبیبی » در آمد و اکنون به عنوان ساختمان اداری میراث فرهنگی استان مورد استفاده است . اروسی هفت لنگه زیبا و تزیینات گچ بری و آینه کاری در اتاق دو دری که به نارنجستان نیز معروف بود از عمده ویژگی های شاخص بخش بیرونی بناست . این بنا بعدها به تملک «عبدالحمید خان سنندجی » (سالار سعید ) در آمد و اکنون موزه سنندج است . ساختمان موزه سنندج در اصل بخش بیرونی عمارت ملالطف الله شیخ الاسلام است.
وب گاه شهرداری سنندج؛ جاذبه های گردشگری سنندج
مجموعه شیخ الاسلام مربوط به دوره قاجار است و در واقع شده و این اثر در تاریخ ۸ شهریور ۱۳۵۵ با شمارهٔ ثبت ۱۳۳۵ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فهرست آثار ملی ایران
سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری
ماموستا ملا محمد شیخ الاسلام، نماینده مردم استان کردستان در مجلس خبرگان رهبری بود. او توسط افراد مسلح ناشناس ترور و کشته شد.



چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

شیخ الاسلام در دانشنامه آزاد پارسی

نام منصبی روحانی و حکومتی. این عنوان اولین بار در نیمه دوم قرن چهارم هجری برای برخی از علما و نیز صوفیان به کار رفته است. در قرن ۶م در مصر و شامات به فقهای مورد قبول همگان، اطلاق می گردید. اهل سنت این لقب را به علمای والا مقام می دادند. در قرن ۷م و ۸م به مفتی های متنفذ هم اطلاق می شد. این مقام در اوایل عهد ممالیک مصر تشریفاتی بود و فقط لقبی برای افراد با منزلت دینی، فقهی، علمی، عرفانی به کار می رفت. اما پس از اطلاق ان بر «مفتی اعظم» عثمانی جنبه رسمی یافت. صاحب این منصب دارای قدرت قضایی بود و به حل اختلاف و رسیدگی به نظم عمومی می پرداخت. در دورۀ سلیمان اول عثمانی (۹۲۶ـ۹۷۴ق) با ایجاد یک رشته مشاغل برای علما، مقام شیخ الاسلامی برجسته گردید. شیخ الاسلام و «خوجه» تنها مقام هایی بودند که فرمان نامۀ خود را از دست سلطان می گرفتند. در دوره صفوی، شیخ الاسلام از سوی مقام صدر و با تصویب شاه برگزیده می شد و معمولاً تمایل مردم در گزینش او لحاظ می گردید. او قدرت عالی مذهبی بود. این منصب در زمان صفویان دچار تغییر و تحولات زیادی شد؛ چنانچه در قرن ۱۱ق شیخ الاسلام در تحولات ساختار دینی نقش بسزایی ایفا کردند ولی در عصر شاه عباس دوم (۱۰۵۲ـ۱۰۷۷ق) با استقرار ساختار دیوانی مذهبی، آنان نیز دچار دسته بندی دینی گردیدند. شیخ الاسلام پایتخت نسبت به همکاران خود در ولایات و شهرهای دیگر، برتری و اهمیت بیشتری داشت. وظایف شیخ الاسلام رسیدگی به احوال شخصیه، امور قضایی و شرعی و تمام دعاوی مدنی، سرپرستی اموال و دارایی یتیمان و غایبان و محجوران، اجرای دستورهای مذهبی، گرفتن خمس و زکات، تقسیم ارث و صدور، امضاء، مهر اسناد و مدارک، اجرای صیغۀ عقد زنان شاه، انجام آیین ویژۀ تاج گذاری و مراسم و تشریفات گزینش سلطان، بازدید از مدارس و علما در شهرها، سرپرستی مسائل آموزشی، و صدور اجازات و گواهی های علمی به اهل علم بود. این منصب پس از آخرین سال های حکومت صفویان نیز وجود داشت. در دوران زندیه و قاجاریه نیز این لقب کماکان از سوی دربار به علمای بانفوذ شهرها داده می شد و آن ها نیز کمابیش به همان وظایف عمل می کردند. ولی در دوران پهلوی تفویض لقب ملغی شد و آن وظایف، صورت رسمی و حالت اداری یافته و به ساختار قانونی تبدیل گردید.

شیخ الاسلام را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• شیخ الاسلام حسین   • شیخ الاسلام مشاور لاریجانی   • شیخ الاسلام مولانا عبدالحمید   • شیخ الاسلام لقب کیست   • حسین شیخ الاسلام کیست   • رزومه حسین شیخ الاسلام   • شیخ الاسلامی دکتر   • حسین شیخ الاسلام سفیر ایران در سوریه   • معنی شیخ الاسلام   • مفهوم شیخ الاسلام   • تعریف شیخ الاسلام   • معرفی شیخ الاسلام   • شیخ الاسلام چیست   • شیخ الاسلام یعنی چی   • شیخ الاسلام یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی شیخ الاسلام
کلمه : شیخ الاسلام
اشتباه تایپی : ado hghsghl
آوا : Seyxol'eslAm
نقش : اسم خاص اشخاص
عکس شیخ الاسلام : در گوگل


آیا معنی شیخ الاسلام مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 95% )