انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

96 1070 100 1

ضرابخانه

/zarrAbxAne/

مترادف ضرابخانه: دارالضرب

برابر پارسی: زرآب خانه، درم سرای، میخکده

معنی ضرابخانه در لغت نامه دهخدا

ضرابخانه. [ ض َرْ را ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) درم سرا. سرای درم. دارالضرب. میخکده. دارالسکه. جائی که در آن زر و سیم سکه زنند.

معنی ضرابخانه به فارسی

ضرابخانه
دارالضرب، جای سکه زدن پول، درمسرا، ضربخانه
( اسم ) جایی که در آن زر و سیم و جز آنها سکه زنند دار الضرب .
تا پیش از سال ۱۲۵٠ ه.ق.مسکوک رایج کشور ایران در هر شهرستان بنام شهر مرکزی و بوسیله حکام و فرمانروایان آن ضرب وبجریان گذاشته می شد مثلا در تهران بنام [ دارالخلافه طهران ] در قم بنام [ داراعلم قم ] و غیره مسکوکات را ضرب می کردند . طرز تهیه مسکوکات ناقص بود زیرا با وسایل عادی و دستی که که عبارت از پتک و سندان و قالبی ناقص که شباهت به سر سکه داشته تهیه می شده . بدین ترتیب اولا مسکوکات مزبور متحد الشکل نبود و ثانیا عیار و وزن آنها نیز با هم تفاوت زیادی داشت تا در زمان سلطنت ناصرالدین شاه قاجار پس از مسافرتی که وی باروپا کرد و وضع مسکوک رایج کشورهای خارج را از نزدیک مشاهده نمود بفکر متمرکز ساختن دستگاه ضرب مسکوک افتاد . پس از بازگشت بایران در سال ۱۲۵٠ ه.ق. ماشین آلاتی از کشورهای فرانسه و بلژیک خریداری و در محل کنونی ضرابخانه نصب کردند که بنام [ ضرابخانه مبارکه ] شروع بکار کرد.از سال ۱۲۵٠ تا ۱۳٠۸ ه.ش. تغییرات بسیار در ماشین ها وسازمان ضرابخانه رخ داد. در طول این مدت روسای ضرابخانه غالبا ازرجال امین دولت انتخاب می شدند و عده ای هم متخصص فنی خارجی در خدمت ضرابخانه کارمی کردند . پس از تاسیس ضرابخانه عمل ضرب مسکوک تا آغاز سلطنت مظفرالدین شاه و واگذاری امور ضرابخانه به حکیم الملک ادامه داشت ولی حکیم الملک عمل مقاطعه ضرب را منسوخ کرد. از آن پس ضرب مسکوک توسط دولت با شرایط خاص انجام می شد . بعلت نقصان وسایل در موقع احتیاج دولت ناچار بود که بکشورهای خارج مانند فرانسه انگلستان آلمان و بلژیک سفارش ضرب مسکوکات بدهد. در سال ۱۳٠۸ ه.ش . در زمان سلطنت رضا شاه پهلوی تکمیل کارخانه ها مورد توجه گردید و واحد مقیاس پول ایران نیز بتصویب مجلس شورای ملی رسید. ماشین های منگنه و پرس و لوازم دیگر ضرب مسکوک از کارخانه های کروپ آلمان خریده شد وتوسط مهندسان آلمانی نصب گردید. از اسفند ماه ۱۳۱٠ تا ۷ سال امورکارخانه ها توسط مهندسان آلمانی اداره میشد ولی متدرجا جای آنها را مهندسان و متخصصان ایرانی گرفتند و در سال ۱۳۱۸ بعلت عدم احتیاج بوجود مهندسان خارجی بخدمت آنان خاتمه داده شد. ضرابخانه شاهنشاهی از تاریخ او مهر ماه ۱۳۴۱ ه.ش . ضمیمه بانک مرکزی ایران شده است .

معنی ضرابخانه در فرهنگ معین

ضرابخانه
( ~. نَ یا نِ) [ ع - فا. ] (اِمر.) جایی که در آن سکه می زدند.

ضرابخانه در دانشنامه ویکی پدیا

ضرابخانه
ضرابخانه، محلی است که تولید سکه در آن انجام می گیرد. در ضرابخانه، پس از ذوب فلزات، با استفاده از قالب، پتک ویا چکش مخصوص، نقش مورد نظر را بر روی سکه حک می کنند. در ضرابخانه های سنتی در ایران از وسایل زیر استفاده می شد:
دستگاه سیاکی (گدازنده) برای ذوب و خالص کردن طلا و نقره.
در دوران افشاریه و زندیه تا اواسط قاجاریه وضع ضرب سکه کم وبیش به همان صورت بود تا در سال ۱۲۸۲ هجری قمری، ناصرالدین شاه دستور داد ضرابخانه ای با روش جدید و به صورت ماشینی از فرانسه خریداری و به ایران وارد شود و پس از وقفه ای دوازده ساله، ضرابخانه جدید در سال ۱۲۹۴ قمری به دستیاری مستشاری اتریشی به نام پشان، کار خود را آغاز نمود. فکر ایجاد چنین ضرابخانه ای، سال ها قبل از این تاریخ، یعنی به سال ۱۲۲۲ هجری قمری در زمان ولیعهدی عباس میرزا نایب السلطنه در تبریز مورد توجه بوده و اقدام به تهیه مسکوک رسمی یا چرخی شده بود، اما به علت گرانی هزینه در حدود ۲۰۰ قطعه سکه سیمین (نقره ای) تهیه و ضرابخانه تعطیل شد.
دستگاه قرص کوبی که فلزات را به شکل قرص در می آورد.
دستگاه آهنگری برای شمش کردن فلزات.
دستگاه چرخ کشی برای نوار کردن شمشها به ضخامت معین.
دستگاه قطاعی برای قطعه قطعه کردن نوار فلزات.
دستگاه کهله کوبی، فلزات قطعه شده را پهن کرده، به اندازه سکه در می آورد.
دستگاه سفیدی گری، قرصهای زر و سیم را پاک می کرد.
دستگاه تخش کنی، قرصهای کم وزن را جدا کرده، مجدداً با وزن صحیح آماده می کرد.
دستگاه سکه کنی، قرصها را سکه می کند.
ضرابخانه سلطنتی (انگلیسی: Royal Mint) یک نهاد مجاز برای ضرب سکه در بریتانیا است. ضرابخانه سلطنتی از ۱۱۰۰ سال پیش به منظور تولید سکه برای انگلستان و بریتانیای کبیر فعال است و از سال ۲۰۱۰ به عنوان ضرابخانه سلطنتی با مسئولیت محدود، تحت قرارداد انحصاری برای عرضه سکه برای انگلستان و ۱۰۰٪ متعلق به خزانه داری علیا حضرت است.
ضرابخانه سلطنتی علاوه بر ضرب و صادرات سکه به بسیاری از کشورهای دیگر، به تولید مدال و نشان نظامی، مدال یادبود و دیگر اقلام برای سایر دولت ها، مدارس و کسب و کار مشغول است و در جهان به عنوان ضرابخانه پیشرو در صادرات شناخته شده است. مسئولیت امنیت آن با پلیس وزارت دفاع است که به صورت مشروط مسلح است.
ضرابخانه های ساسانی در شهرهایی قرار داشتند که از لحاظ تجاری و نظامی حائز اهمیت بوده و به دست شاهان ساسانی تأسیس و یا بازسازی شده بودند. درحالی که تاکنون بیش از یکصد علامت ضرابخانه شناخته شده، فقط حدود ۲۰ تای آن در امپراتوری ساسانی برای ضرب سکه به کار رفته است. بسیاری از این ضرابخانه ها به طور موقتی و تنها برای پرداخت مستمری سپاهان تأسیس شده بودند و حتی در ضرابخانه های عمده نیز ضرورتی نداشت تا هر سال سکه ضرب گردد.
احتمالا ضرابخانه ها تحت نظارت واستریوشان سالار (رئیس امور مالی) بوده اند. از کل مضروبات پیداست که از همان آغاز مدیرتی مرکزی وجود داشته و بر سکه زنی نظارت می کرده است. مطمئنا در بدو امر یعنی زمانی که فقط یک یا دو ضرابخانه فعال بوده است، گسترش سکه خانه ها از تیسفون آغاز شده است. بعدا از زمان بهرام دوم در نشر سکه زنی در کل شاهنشاهی هماهنگی پدید می آید که لازمهٔ آن هدایت مرکزی بوده است. درعین حال، در همهٔ دوره ها ضرابخانه های مرکزی وجود داشته که شاخص بوده و بازار اصلی ضرب را هم بر عهده داشته اند. ظهور گاه و بی گاه بعضی نشانه های اختصاصی ضرابخانه ها حاکی از برپایی سکه خانه های موقتی است که به وسیلهٔ ضرابخانهٔ مرکزی تأسیس شده و با همان سر سکه ای که از مرکز فرستاده می شد شروع به ضرب سکه می کردند و سپس دوباره برچیده می شدند.
شمار ضرابخانه ها در هر دوره متفاوت است. در آغاز شاید بیش از سه سکه خانه وجود نداشته است، اما در سدهٔ چهارم میلادی با سفرهای جنگی شاپور دوم به مشرق سکه خانه های زمان جنگ نیز پدید آمدند که یکی از آنها دقیقا در افغانستان کنونی قرار داشت. با پیشینه های منفرد در دوران پادشاهی بهرام یکم و شاپور دوم، ذکر اجباری نام سکه خانه ها با پادشاهی بهرام پنجم آغاز می شود. احتمالا همزمان با اقدام خسرو انوشیروان) به اصلاحات مالیاتی که بر سکه زنی نیز عمیقا تأثیر گذاشته بود، سکه خانه ها استاندارد شده و ظرفیت آنها محاسبه و سهمیهٔ آنها مشخص گردید.از این زمان به بعد بر روی سکه ها سال پادشاهی، جانشین علامت نشر می شود و نشر سکه نیز به دلیل تعیین مقدار نشر از مرکز محدود می شود.
از ویژگی های سکه های ساسانی ذکر نام شهری است که سکه در آن ضرب می شده است. ذکر نام ضرابخانه از زمان بهرام چهارم (۳۸۸–۳۹۹ میلادی) به صورت رسمی بر پشت سکه ها صورت گرفت. آوردن نام ضرابخانه بر سکه ها کمک شایان توجهی به پژوهش گران کرده است تا به شناسایی هر چه بیشتر شهرهایی که سکه در آن ضرب می شده است، بپردازند. معمولاً در سکه ها نام ضرابخانه به علت کمبود جا به صورت اختصاری شدهٔ آن به کار رفته است، همین امر باعث گردیده است که در حال حاضر تعدادی از این ضرابخانه ها توسط محققان و سکه شناسان مختلف به دو یا چند شهر متفاوت که صورت اختصاری شدهٔ آنها شبیه به هم هستند، منتسب شود. بسیاری از این شهرها در حال حاضر از صفحهٔ روزگار محو شده و یا تنها ویرانه هایی از آنها برجای مانده است.
برخی از ضرابخانه های ساسانی:
مجموعه ضرابخانه مربوط به دوره صفوی است و در اصفهان، بازار قیصریه، سردر قیصریه، چهار سوق زرابخانه واقع شده و این اثر در تاریخ ۷ مهر ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۶۵۲۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فهرست آثار ملی ایران
سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

ضرابخانه در دانشنامه آزاد پارسی

ضَرّابخانه
محل سکه زنی یا ضرب سکه، به عربی دارالضرب. دستگاه سکه زنی به صورت مُهر آهنینی بود که نقش و نگار سکه را بر روی آن حک می کردند و سپس اثر این نقش نگار با فشار بر روی سکه منتقل می شد. نخستین ضرابخانه در قرن ۷پ م در کشور لیدی، در غرب آسیای صغیر (ترکیه فعلی) دایر شد و از آنجا به یونان رفت. پس از شکست کروزوس، آخرین پادشاه لیدی، از کوروش کبیر و ملحق شدن سرزمین او به امپراتوری هخامنشی، ضرابخانه به ایران هم وارد شد و در زمان داریوش اول نخستین سکۀ طلای ایرانی ضرب شد که شهرت و اعتبار جهانی داشت و یونانیان آن را دریکوس یا داریوشی می خواندند و اصطلاح دریک یا داریک از آن گرفته شده است. در دوره اشکانیان و ساسانیان نیز ضرابخانه های متعددی در ایران وجود داشت که سکه های ضرب شده در آن ها اعتبار بسیار داشت. در آغاز دوره اسلامی، اعراب نخست از همان سکه های ساسانی استفاده می کردند تا اینکه در زمان عبدالملک اموی و ظاهراً در سال ۷۵ق سکۀ عربی ضرب شد و رواج یافت. پس از تشکیل دولت های مستقل ایرانی، ضرب سکه همواره نشانه استقلال آن ها نخست از خلافت عباسی، و سپس از حکومت های رقیب دیگر بود. ضرابخانه های جدید در ایران در دوره ناصرالدین شاه قاجار تأسیس شد. نخستین رئیس «ضرابخانه های ممالک محروسه» دوستعلی خان معیرالممالک بود. در ۱۳۰۰ق ریاست آن به عهده محمدحسن خان امین ضرب (جد خاندان مهدوی) گذاشته شد، در دوره پهلوی در ۱۳۱۰ش که «اصلاح قانون واحد و مقیاس پول» به تصویب رسید، ضرب سکه به عهده ضرابخانه شاهنشاهی محول شد که در ۱۳۴۱ش منحل و وظایف آن به بانک مرکزی ایران واگذار گردید.

ضرابخانه در جدول کلمات

ضرابخانه
جای سکه زدن پول

معنی ضرابخانه به انگلیسی

bank (اسم)
کنار ، بانک ، ساحل ، لب ، ضرابخانه ، سیل گیر ، خامه
mint (اسم)
ضرابخانه ، نعناع ، ضرب سکه ، شیرینی معطر با نعناع

معنی کلمه ضرابخانه به عربی

ضرابخانه
مصرف , نعناع

ضرابخانه را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی ضرابخانه   • معنی ضراب خانه   • ضرابخانه بانک مرکزی   • ضرابخانه های ساسانی   • مترادف ضرابخانه   • سه راه ضرابخانه   • ضرابخانه چیست   • ضرابخانه در جدول   • مفهوم ضرابخانه   • تعریف ضرابخانه   • معرفی ضرابخانه   • ضرابخانه یعنی چی   • ضرابخانه یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی ضرابخانه
کلمه : ضرابخانه
اشتباه تایپی : qvhfohki
آوا : zarrAbxAne
نقش : اسم
عکس ضرابخانه : در گوگل


آیا معنی ضرابخانه مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 96% )