انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

99 1100 100 1

عاشیق

عاشیق در دانشنامه ویکی پدیا

عاشیق
عاشیق، عاشق یا آشیق (به ترکی آذربایجانی: Aşıq, به ترکی استانبولی: Aşık, به ارمنی: Աշուղ, به گرجی: აშუღი, به انگلیسی: ashugh , به یونانی: ασίκης) عارف و نغمه سرای سیاری است که ساز می نوازد و آواز می خواند. قبل از جا افتادن لغت عاشیق این صنف با کلمه ترکی اوزان (ozan) شناخته می شد. عاشیق ها اغلب در بداهه خوانی مهارت دارند و شعر و آهنگ تصنیف های خودشان را هم گاهی خود می سازند. نظائر عاشق های آذربایجان در میان دیگر ترک زبانان، با نام های «عاشوق»، «عاشیق»، «بامسی»، «باکسی» بخشی و … مشهور بوده اند و برخی اقوام و ملل غیر ترک نیز عاشق را با همین مشخصات و گاه با همین نام و گاه با نام های دیگر دارند. بخشیها و بخشوهای جنوب ایران و دیگر مناطق و نواحی ایران از آن جمله اند در طول تاریخ اقوام ترک، فرمانروایان همواره در سفرهای جنگی اوزان ها را به همراه می بردند تا با بیان اشعار حماسی لشگریان را تشجیع کنند.
شاه اسماعیل، مؤسس سلسله صفوی، قهرمان یکی از مهم ترین داستان های عاشیقی است. شاه اسماعیل داستانی فرد عاشق پیشه ای است که ساز را جایگزین شمشیر کرده است. داستان عمدتاً بر پانزده سالگی شاه اسماعیل متمرکز می شود. در طی روایت، شاه اسماعیل عاشق یک دختر ایلاتی، به نام گلزار، می شود و هنگام جستجوی او دو معشوق دیگر به نام های گلپری و عرب زنگی را نیز به دست می آورد.
سنت عاشقی در فرهنگ ترکی آناتولی، آذربایجان و ایران در عقاید شمنی ترکان باستانی ریشه دارد. عاشق های قدیم با لغاتی مانند بخشی، دده (روحانی) و اوزان نامیده شده اند. انتقال شفاهی فرهنگ، ترویج ارزش ها و سنن فرهنگی از جمله وظایف این صنف بود. ٔبر اساس حماسه نامه دده قورقود ریشه عاشق ها حد اقل به قرن هفتم میلادی می رسد. کتاب دده قورقود شامل ۱۲ داستان راجع به دوران مهاجرت اوغوزها، قبیله ای صحرا گرد از ترکان، از آسیای میانه به ترکیه و آذربایجان است. موسیقی عاشیقی به تدریج در طی این مهاجرت بزرگ و چالش های منتجه با ساکنین اصلی مناطق تکامل یافت. یکی از مؤلفه های این تکامل پذیرش ارادی اسلام توسط ترک ها بود. دراویش ترک، در تلاش برای گسترش دین بین همزبانان کوچ نشین خود، زبان توده ها و موسیقی توده ای را مؤثر یافتند. بدین ترتیب، موسیقی عاشیقی پا به پای ادبیات عرفانی رشد کرده و صیقل یافت. آغاز این همزیستی به زمان خواجه احمد یساوی می رسد.
برجسته ترین حادثه در تاریخ موسیقی عاشقیٔ بر تخت نشستن شاه اسماعیل صفوی (۱۴۸۷–۱۵۲۴) بود. شاه اسماعیل پادشاهی شاعر بود که با تخلص ختایی یک دیوان مثنوی در وصف حضرت علی سروده بود. این پادشاه خود را یک عاشیق به حساب می آورد، و چنان به این هنر وابسته بود که در شعری همراه داشتن ساز را جز ارکان اربعه انسانیت شمرده است:
بنا بر نظر فوأد کپرولو در زمان شاه اسماعیل لغت عاشیق جایگزین اوزان شد. در واقع می توان گفت که در آذربایجان فرهنگ عاشیقی، در فرم کنونی، یادگار شاه اسماعیل صفوی است.
عکس عاشیق
ایمران حیدری از عاشیقهای معروف دورهٔ معاصر، نوازنده برجسته ساز عاشیقی و پژوهشگر موسیقی آذری است.
نگارش فصل عاشیق ها ، زبان گویای مردم کتاب موسیقی حماسی ایران.
شرکت در جشنواره های موسیقی بعنوان نماینده موسیقی عاشیقی.
همکاری با گروه رستاک.
عضو هیأت مدیره خانه موسیقی ایران.
ایمران حیدری سال ۱۳۳۵ در تبریز متولد شد. پس از اخذ دیپلم وارد انسیتو تکنولوژی تبریز شده و در رشته راه و ساختمان تحصیلات خود را ادامه داد. وی از سال ۱۳۵۰ در محضر استادانی همچون عاشیق حاجی علی عبادیان، مرحوم عاشیق عیسی، عاشیق جبرائیل، عاشیق قَشَم بهره برده است. او در سال ۱۳۵۲ آموزش ساز سازی را در محضراستاد محمود صمدزاده آغاز نمود. در سال ۱۳۵۵ د تهران کلاس موسیقی و کارگاه سازسازی را در کانون چنگ تشکیل داد و همزمان وارد ارکستر آوازی رادیو شد که این همکاری پنج سال ادامه داشت. از سال ۱۳۵۶ کنسرت های عاشیق ایمران در دانشگاههای ایران پا می گیرد و او به محافل روشنفکری وابسته می شود.
ایمران حیدری تا کنون با همراهی حسین علیزاده، ارکستر رادیو آذری تهران به عنوان نوازنده سولو قوپوز و نیز گروه موسیقی «رستاک» همکاری داشته است. او کنسرت های متعددی در سراسر ایران و نیز در کشورهای آذربایجان، آلمان، فرانسه، ایتالیا و سوئد اجرا کرده است.
ایمران حیدری در حال حاضر در کرج، زندگی میکندوکارگاه وی در شهرقدس میباشد.
عاشیق پری (به ترکی آذربایجانی: Aşıq Pəri) (زاده ۱۸۱۱، ۱۸۱۳ ، مرگ در ۱۸۴۷) شاعر، نغمه سرای ترانه های محلی و عاشیق آذربایجانی بود.
پری
برخی منابع عاشیق پری را متولد ۱۸۱۱ و برخی ۱۸۱۳ میلادی شهرستان جبراییل روستای مارالیان کنار رود ارس می دانند در مورد درگذشت وی نیز برخی ۱۸۴۵ و برخی ۱۸۴۸ میلادی را سال درگذشت او می دانند. و برخی منابع بر این باور هستند که تاریخ درگذشت او نامعلوم است
به گفته ای خاورشناس آدولف برژه عاشیق پری دختری زیبا و وصف ناپذیر بود که در دوران زندگی خود اشعار دل انگیزی می سرود و در مناظره با عاشیقهای دیگر غالب می آمد. وی را می توان تنها عاشیق زن توانای تاریخ ادبیات عاشیقی آذربایجان دانست. عاشیق پری شاعره ای باسواد، سخندان و عاشیقی توانا بود که به نامه های منظوم و منثور عاشیقها به شایستگی جواب می داد. عاشیق پری بیشتر شعرهای خود را در دوران جوانی سروده است.
حسن اسکندری از عاشیقهای معروف دورهٔ معاصر است.
در سال ۱۳۶۴، حسن به همراه چند عاشیق دیگر به جشنواره فجر دعوت شد؛ و این آغازی بود بر ارج گذاری به موسیقی عاسیقی. از آن پس او و گروهش در همه جشنواره های فجر حضور یافته و جوایزی دریافت کرده اند. در ۱۳۷۰ مقام دوم تکنوازی، در ۱۳۷۵ مقام اول گروهی، در سالهای ۱۳۶۹، ۱۳۷۸ و ۱۳۷۹ مقام اول آوازخوانی را به دست آورد. دولت با پی بردن به اهمیت تبلیغی این ژانر موسیقی عاشیقها را به فستیوالهای خارجی فرستاد و حسن نیز در اغلب این برنامه ها شرکت داشته است. او تاکنون در کشورهای مختلفی چون جمهوری آذربایجان، ژاپن؛ آلمان، انگلستان، فرانسه، هلند، چین، ازبکستان، قزاقستان، اسلواکی، اتریش، اسلوونی، مجارستان، چک وترکیه برنامه اجرا کرده است.
گروه عاشیق حسن در جشنواره موسیقی آوینیون فرانسه در ۱۳۷۰ به عنوان گروه برگزیده شناخته شد. او در ۱۳۷۵ به عنوان بهترین تنظیم کننده برنامه های موسیقی رادیو و تلویزیون و در ۱۳۷۹ و ۱۳۸۰ به عنوان بهترین خواننده و تنظیم کننده برای تولیدات رادیو و تلویزیون انتخاب شد.
عاشیق حسن به همراه عاشیق رسول قربانی نشان تبریز را دریافت کرده است.
یازدهم مرداد ماه ۱۳۸۶ در سالن ۲۰۰۰ نفری شهید آوینی فرهنگسرای بهمن شب شعر و موسیقی بمناسبت بزرگداشت ۶۰ مین سال تولد عاشق حسن برگزار گردید. نزدیک به ۲۵۰۰ نفر از علاقمندان فرهنگ و مدنیت آذربایجان شرکت کردند.
در چهاردهمین جشن سالگرد تأسیس خانه موسیقی، که در ۲۴ مهر ۱۳۹۲ در تالار وحدت برگزار شد، عاشیق حسن اسکندری به عنوان موسیقی کار پیش کسوت مورد تقدیر قرار گرفت.
عاشیق حسن عاسیقی آفرینشگر است. او علاوه بر اجرای موسیقی عاسیقی، دیوانی ترتیب داده که حاوی قوشماها، گرایلی ها و تجنیس ها و … است. عاشیق حسن در خلق داستان عاشیقی هم دستی دارد. از کارهای او آیلار و ائلدار داستانی» و «عاشیق قشم گوروشو» قابل توجه هستند.
آراز آراز قان آراز - به یاد صمد بهرنگی از اجراهای جالب عاشیق حسن است. توضیح آنکه این سروده، بعد از غرق شدن صمد بهرنگی، بر مبنای یک افسانه محلی توسط بهمن زمانی ساخته شد و اول بار مراد آقایی آن را خواند.
طرلان اسکندری، معروف به حسن اسکندری، دوم بهمن سال ۱۳۲۶ در روستای اوزوم کاللا ناحیه قره داغ به دنیا آمد. از سال ۱۳۳۵ در تبریز به فرشبافی مشغول شّد و از سال ۱۳۴۳ در تهران به نانوائی پرداخت. در سال ۱۳۴۸ به تبریز بازگشته و نزد عاشیقهای دیگر، مانند عاشیق رسول قربانی و عزیز شهنازی، به کار قاوال نوازی و آواز خوانی مشغول شد. بعد از مدتی، به تشویق بالابان نواز معروف، عباس عبادیان، ساز نوازی را یاد گرفت و هنر عاسیقی را پیشه کرده، همزمان نیز در رادیو تبریز به اجرای داستانهای عاشیقی مشغول شد. از سال ۱۳۵۵ کنسرت های عاشیق حسن در دانشگاههای ایران پا می گیرد و او به محافل روشنفکری وابسته می شود. حضور عاشیق حسن اسکندری، عاشیق عبدالعلی نوری و عاشیق قشم جعفری در قهوه خانه عاشیقلار آنجا را به محفل روشنفکری تبریز تبدیل کرد. آوازی که حسن به مناسبت آزادی صفر قهرمانیان خوانده معروف است. مطلع این آواز بدینگونه است:
وابستگی به دانشگاه برای حسن گران تمام شد؛ در اوضاع سیاسی بعد از انقلاب او را از حرفه عاسیقی منع کردند.
عاشیق حسین جوان یکی از سرشناسترین عاشیقهای قرن بیستم است.
زیبایی صدا و مهارت حسین جوان در آوازخوانی کم نظیر است. نمونه های زیادی از اجراهای او را می توان در فضای مجازی پیدا کرد.
نه کتاب، از آثار حسین جوان، در باکو منتشر شده است:
Azadlıg Mahnıları, Bakü, ۱۹۵۰
Aşığın Arzuları, Bakü, ۱۹۵۰
Şerler, Bakü, ۱۹۵۳
Sedefli Saz, Bakü, ۱۹۵۶
Goşmalar, Bakü, ۱۹۵۹
Şerler, Bakü, ۱۹۶۲
Danış Telli Sazım, Bakü, ۱۹۶۶
El Aşığı, Bakü, ۱۹۷۵
Bahar Kimi, Bakü, ۱۹۷۹
حسین میکائیل اوغلو علیف، معروف به حسین جوان (جاوان)، متولد آتی کندی شهرستان کلیبر است. او در سال ۱۹۱۶ چشم به جهان گشود. پدرش را در کودکی از دست داد و مادرش زهره او را به قفقاز برد. حسین در ۷ سالگی به مزدوری پرداخته و احشام دیگران را می چراند. در ۱۹۲۷ شاگرد عاشیق موسی (برادرزاده عاشیق علی عسگر) شد. عاشیق موسی رموز عاشیقی و ادبیات شفاهی مردمی آذربایجان را به حسین آموخت. حسین سرایش را از سالهای ۱۳۱۸، با تخلص فرمان، شروع کرد ولی اندکی بعد تخلص خود را به جوان تغییر داد. عاشیق حسین در ۱۹۳۸ به تبریز آمد. چون در سال ۱۹۴۶ تئاتر ملی در تبریز تشکیل شد، او معاون مدیر این تئاتر بوده و نغمه های انقلابی را نیز اجرا می کرد. بعد از سقوط حکومت ملی آذربایجان عاشیق حسین به اتحاد شوروی پناهنده شد. او در دهه هنر و ادبیات آذربایجان در مسکو، رهبر دسته عاشیقها بود. در همین رابطه، حسین جوان از طرف صدر عالی اتحاد جماهیر شوروی به دریافت نشان شرافت مفتخر شد. حسین جوان در ۱۹۸۵ درگذشت و در ناحیه قاسم اوا گنجه دفن شد.
در این بخش مطلع نمونه سروده های عاشیق حسین جوان در قالب های گرایلی، قوشما، و تجنیس ارائه می شوند.
صفحه ویکیپدیای ترکی آذربایجانی: Aşıq Hüseyn Cavan
عاشیق رسول قربانی که اکنون با عنوان "دده" در بین عاشق ها شناخته می شود، عاشق از معروفترین عاشیقهای ایران است.
زندگی عاشیق «رسول قربانی» در نشست جدید نقد و نمایش صد فیلم مستند از موسیقی دانان نواحی ایران، یکشنبه هفتم خرداد ماه ۱۳۸۵ در خانه هنرمندان ایران به نمایش درآمد.
طی دیدار سرزده ای که شهردار تبریز از یک کنسرتموسیقی عاشیقی در فرهنگسرای الغدیر داشت، نشان تبریز را به «عاشیق حسن اسکندری» و عاشیق «رسول قربانی» اعطا کرد. وی با اشاره یک عمر تلاش بی وقفه و و سربلندانه عاشیق «عاشیق حسن اسکندری» و عاشیق «رسول قربانی» گفت: این دو چهره برجسته، سخنان و آلام مردم این سرزمین را بیان کرده اند.
معاونت امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، علی مرادخانی پس از مراسم اختتامیه دومین جشنواره موسیقی مقامی فجر آذربایجان که روز سه شنبه ۶ اسفندماه در تبریز برگزار شد، با عاشیق رسول قربانی دیدار کرد… او ادامه داد: «با عاشیق رسول تمام دنیا را گشته ایم و اگر چه او پایین صحنه و پیش از کنسرت هایش صحبت نمی کند اما روی صحنه قیامت به پا می کند.»
به گزارش ایرنا، عاشیق رسول قربانی که از چهره های ماندگار موسیقی ایران است و از چندی پیش دچار سکته قلبی شده است. شهردار تبریز با اطلاع از وضع سلامت و روند درمان وی قول مساعد داد هزینه های درمانی وی از سوی شهرداری تبریز پرداخت شود تا وی به عرصه موسیقی بازگردد.
عاشیق رسول قربانی از مدعوین اصلی جشنواره های فرهنگی در سطح استان آذربایجان شرقی است.
قرار است جشن بزرگدشت هشتاد سالگی رسول در فرهنگسری نیاوران برگزار شود.
علی رغم سنّ بالا، عاشیق رسول صدایی پرهیمنه و کم نظیر دارد. ویژگی مهم صدای این عاشیق، چپ کوک بودن آن است که سبب شده است تا وی قواصلی را اجرا کند که در توان کمتر خواننده مرد دیگری است. ساخته های رسول، در عین سادگی کلامی، از نظر محتوی احساسی ژرف هستند:
رسول قربانی در هشتم اردیبهشت سال ۱۳۱۴ در روستای عباس آباد منطقه قره داغ به دنیا آمد. وی فعالیت در عرصه موسیقی عاشیقی را از سال ۱۳۳۰ با شاگردی نزد عاشیق خیرالله، عاشیق حیدر، عاشیق کریم حضرتی و عزیز شهنازی آغاز کرد او از سال ۱۳۴۳ در رادیو به اجرای موسیقی پرداخت و گاهی نیز در تلویزیون تبریز آواز می خواند. در دوره ده ساله بعد از انقلاب اسلامی موسیقی عاشیقی، همانند دیگر موسیقیها، تا حدی ممنوع شّد. در سال های میانی دهه شصت، عاشیق رسول قربانی، که به سختی با پارچه فروشی زندگی می کرد، خواندن آوازهایی با مضامین مذهبی و انقلابی را آغاز کرد. دولت ایران بزودی به اهمیت تبلیغی این ژانر موسیقی پی برده و موسیقی عاشیقی را ترویج کرد. در نتیجه، رسول از سال ۱۳۶۴ در جشنواره های مختلف موسیقی محلی داخلی حضور یافته و جوایز ممتازی را دریافت کرده است. او همچنین در فستیوال های خارجی در ۱۸ کشور جهان (فرانسه، آلمان، هلند، انگلستان، ژاپن، چین، چک، اسلواکی، اتریش، استرالیا، جمهوری آذربایجان (باکو)، مجارستان، یوگسلاوی، ترکیه و…) روی صحنه رفته است.
در سال های اخیر مقام هنری رسول مورد تقدیر قرار گرفته است:
عاشیق رسول قربانی دوشنبه شب ششم مهر ماه ۱۳۹۴ در سن هشتاد سالگی بر اثر سکته مغزی در بیمارستان امام رضا شهر تبریز درگذشت.
عاشیق زولفیه عبادوا (Zülfiyyə Ibadova) خواننده و هنرمند اهل جمهوری آذربایجان است.
در سال 1967 به دنیا آمد. او عاشقی پویا است و سبک منحصر به فرد خود را دارد. زولفیه آهنگ های زیادی ساخته از و علاقه مند به نوآوری در زمینه ترکیب ساز با آلات دیگر می باشد. پسر زولفیه، بابک نیز راه مادرش را ادامه می دهد.
عباس توفار قانلی یا تفارقانلی، یکی از سرشناسترین عاشیقهای تمام زمانهاست .
در تیر ماه ۱۳۹۰ شهرداری تبریز نخستین جشنواره عاشیقلار دئیشمه سی را برگزار کرده و به نفرات برتر جایزه ای به نام جایزه عاشیق عباس توفارقانلی را تقدیم نمود.
عاشیق حسین ساعی زندگی عاشیق عباس توفارقانلی و عاشیق حسین جوان را در فرم داستان عاشیقی تألیف کرده است.
عباس توفار قانلی در حدود ۱۶۰۰ میلادی در آذرشهر، که با نام تاریخی توفارقان شناخته میشد، به دنیا آمد. او همعصر با شاه عباس صفوی است و یکی از بزرگترین اساتید موسیقی عاشیقی به شمار میاید. عباس توفار قانلی سراینده بزرگی بود و با تخلص هایی مانند قول (Qul)، شیکسته (Şikəstə), و بیکس (Bikəs) قوشما می ساخت. اطلاعات تاریخی در مورد عباس توفار قانلی کم است و زندگی او در پس زمینه داستان عاشیقی، تحت عنوان "عباس و گلگز" (Abbas və Gülgəz)، با افسانه آمیخته است. خلاصه این داستان، که حداقل درهفت نسخه مختلف رایج است، به قرار زیر می باشد. عباس توفار قانلی از طریق بوتا وئرمک (Butta Vermak) گلگز پری را در رویایی صادقه دیده و همزمان از عالم غیب استعداد عاشیقی را در یافت می کند. به محض بیداری، از سوز عشق مادرش را چنین خطاب می کند:
به تدریج آوازه عباس توفار قانلی و عشق او در اقصی نقاط پخش می شود. شاه عباس وصف زیبائی بی مانند گلگزپری را شنیده و وزیرش الهوردی خان را با قشونی دنبال او می فرستد. وزیر با توسل به زور گلگز را از حجله می رباید و به حرمسرا میبرد. عاشیق عباس از پای پیاده آذر شهر به اصفهان رفته و در آنجا به کمک هنر عاشیقی شاه را به منشأ غیبی عشق خود آگاه ساخته و به رها سازی گلگز متقاعد می کند
بخش های منظوم داستان عاشیقی "عباس و گلگز" از معروفترین سروده های عباس توفار قانلی هستند. در تصویر گفتاری که او از گلگز پری رسم می کند تمام زیبایی های عینی یک دختر با مهارتی استادانه توصیف می شوند. از این جنبه، یعنی واقع گرایی در شعر، عباس سراینده ای پیشروست و کارهایش با ساخته های عاشیق هم عصرش، کاراجااوغلان، برابری می کند. برای نمونه دو بیت زیر ممکن است کفایت کند:
عبدالعلی نوری از عاشیقهای معروف دورهٔ معاصر است.
مراسم بزرگداشت عاشیق عبدالعلی نوری با حضور مدیر اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان و جمعی از هنرمندان استان آذربایجان شرقی، در شهرستان کلیبر برگزار شد. در این مراسم خانواده عاشیق عبدالعلی نوری تعداد چند عدد سکه اهدایی ازسوی اداره کل ارشاد اسلامی و فرمانداری و شورای شهر کلیبر را جهت تجهیز دبیرستان روستای جانانلو (زادگاه عاشیق) به رایانه اهدا کردند. همچنین یکی از دوستداران عاشیق نوری قول مساعد در خصوص ساخت یک مدرسه دوکلاسه با نام عاشیق عبدالعلی نوری را در شهرستان خداآفرین داد.
در سومین جشنواره بین المللی موسیقی مقاومت، که با حضور معاون هنری وزارت فرهنگی و ارشاد اسلامی و تنی چند از مدیران و مسئولان موسیقی کشورو با قرائت پیام وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در تالار وحدت افتتاح شد، گروه عاشیقلار میشو منظومه قهرمانی اجرا کردند. این قطعه براساس شعری از مرحوم عاشیق عبدالعلی نوری است که برای شهید عاشیق بشیر شهریوری سروده است. در واقع این مناظره بین این دو عاشیق رخ داده بوده است و عاشیق نوری پس از شهادت عاشیق بشیر آن را به شکل مناظره در قالب شعر سروده است.
عاشیق عبدالعلی نوری ۱۳ فروردین ۱۳۱۸ در روستای جانانلو ناحیه ارسباران به دنیا آمد. برخی زادگاه او را روستای مفروضلو گفته اند که در حا ل حاضر سد خدا آفرین آن را غرق کرده و اهالی به جانانلو جابجا شده اند. عاشیق عبدالعلی نزد عاشیق خیر الله شاگردی کرد. او سبک نو آورانهٔ عاشیق حسین جوان در موسیقی عاشیقی را گسترش داد.
از سال ۱۳۵۵ کنسرت های عاشیق عبدالعلی در دانشگاه های ایران پا می گیرد و او به محافل روشنفکری وابسته می شود. حضورعاشیق عبدالعلی، عاشیق حسن اسکندری و عاشیق قشم جعفری در قهوه خانه عاشیقلار آنجا را به محفل روشنفکری تبریز تبدیل کرد. اوج این پیوند خواندن آواز آراز آراز قان آراز در سال ۱۳۵۶ در دانشگاه صنعتی شریف بود. این سروده، بعد از غرق شدن صمد بهرنگی، بر مبنای یک افسانه محلی توسط بهمن زمانی ساخته شد و اول بار مراد آقایی آن را خواند. وابستگی به دانشگاه و محافل چپ برای عبدالعلی گران تمام شد؛ در اوضاع سیاسی بعد از انقلاب او را از حرفه عاسیقی منع کردند. دیگر تا زمان مرگ عاشیق در اول خرداد سال ۱۳۸۲ از او خبر زیادی نبود. با این حال مرگ او به اندازه کافی پوشش خبری کافی یافت.
سعید سلطان پور و عاشیق عبدالعلی در تهیه یک کاست موسیقی دو زبانه، بر مبنای سروده های بایاتی، همکاری کرده اند. این اثر لحنی حماسی دارد و از نمونه های جالب موسیقی با تمی سیاسی است. یکی از بایاتی های این اثر به قرار زیر می باشد:
عاشیق عزیز مراد خانی ۱۳۰۱- در ارومیه و دهستان دول و روستا ثمرتو متولد شد. عاشیق عزیز مراد خانی در سال ۱۳۵۱ از دنیا رفت.
استاد او عاشیق فرهاد و از شاگردان او عاشیق عباسعلی یدی بوده است. او در مراسم های عروسی آواز می خوانده است و بعدها در رادیو ارومیه برنامه های مختلفی اجرا کرده است، او در تاریخ ۱۳۵۱/۱۰/۷ از دنیا رفته و در زادگاهش به خاک سپرده شده است.
عاشیق علی عسگر گویچه لی (به ترکی آذربایجانی: Aşıq Ələsgər) (زاده ۱۸۲۱، مرگ در ۱۹۲۶) نغمه سرای ترانه های محلی و عاشیق عارف آذربایجانی بود.
علی زاده, همت (1934). عسگرزاده, اسلام, ed. عاشیق علعسگر دیوانی و علاوه اولموش اثرلر (به ترکی آذربایجانی). ۱. باکو: انستیتو شفاهی ادبیات شعبه باکو.
عاشیق علی عسگر در روز نوروز ۱۸۲۱ میلادی در روستای آزات، ارمنستان در خانات ایروان متولد شد. مادرش پری زاد نام داشت و پدرش علی محمد، پدرش نیز در بین مردم همانند شاعر شناخته می شد.
ساری عاشیق یکی از سرشناسترین عاشیقهای قرن هفدهم است.
ساری عاشیق که در قرن هفدهم، اواخردورۀ صفویّه زندگی میکرد، به «غریب عاشیق»، «ساری عاشیق» و «حق عاشیقی» معروف بود. بنظر میاید که وی در یکی از دهات شهرستان اهر به دنیا آمده، دوران جوانی خود را در منطقه قره داغ به سر آورده و سپس آنگاه به آن سوی ارس کوچید و در دهی به نام «قاراداغلی» ساکن شده است. اطلاعات تاریخی در مورد زندگی این عاشیق اندک است. مقبره او در روستای Güləbird قرار دارد.
در جوانی دختری «یاخشی» نام را دوست می داشت. عاشیقهای بعدی بر زمینه این عشق منظومه ای با نام «یاخشی و ساری» آفریده اند. صمد بهرنگی نوشته است که مزار ساری عاشیق را سنگ قبری پوشانده است که تنها نقش یک ساز بر آن دیده می شود. این مزار پشت به قبله و روبه تپه ی یاخشی است.
بایاتی (Bayatı) از انواع سروده های عاشیقی است که رواجش در بین عامه مردم، بیش از سایر انواع ادبی است. هر بایاتی چهار مصراع دارد و هر مصراع از ۷ هجا تشکیل می شود. مصراعهای اول، دوم و چهارم هم قافیه بوده و مصراع سوم آن آزاد است. دو مصراع نخست تمهیدی برای گفتن جان کلام در مصراعهای سوم و چهارم به کار گرفته شود. بایاتی شباهت بسیاری با دوبیتی دارد. بایاتی برگرفته از نام قومی قدیمی از اقوام »اوغوز« (ترک) یعنی »بایات« (بیات) بوده است. بایاتیهای ساری عاشیق معروف هستند.


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

ارتباط محتوایی با عاشیق

عاشیق را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

پیشنهاد کاربران

علی ٠٠:٥٥ - ١٣٩٨/٠١/٠٧
به نوازندگان ساز قوپوز در آذربایجان شرقی گفته میشودوعلاوه بر ساز زدن بایدخودشان بخوانند.
|

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی عاشیق   • مفهوم عاشیق   • تعریف عاشیق   • معرفی عاشیق   • عاشیق چیست   • عاشیق یعنی چی   • عاشیق یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی عاشیق
کلمه : عاشیق
اشتباه تایپی : uhadr
عکس عاشیق : در گوگل


آیا معنی عاشیق مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 99% )