انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

94 1049 100 1

عبدالله بن زبیر

عبدالله بن زبیر در دانشنامه اسلامی

عبدالله بن زبیر
عَبْدُاللّه بْن الزُبَیْر بْن الْعَوام مشهور به ابن زبیر (۱-۷۳ق)، از داعیه داران خلافت پس از مرگ معاویه که حکومت آل زبیر را در مکه پایه گذاری کرد. او فرزند زبیر بن عوام است و به علت سن کمش در زمان حیات پیامبر(ص) او را جزو صحابه صغار قرار می دهند. او نخستین مولود مهاجران در مدینه بود. شهرت ابن زبیر بیشتر به واسطه بیعت نکردن با یزید بن معاویه، ادعای خلافت و پناه بردنش به مکه است که منجر به حمله سپاه یزید به این شهر شد. ابن زبیر در ۶۴ق خود را خلیفه خواند و بسیاری از اهالی شام و حجاز از جمله مکه و مدینه با او بیعت کردند. یکی از بازسازی های مشهور کعبه را به او نسبت می دهند. ابن زبیر از عوامل موثر در فتنه جنگ جمل بود و با امام علی(ع) جنگید ولی پس از شکست اصحاب جمل، مشمول عفو عمومی امام علی(ع) شد. او در هفتاد دو سالگی در مکه به دست سپاهیان شام به فرماندهی حجاج بن یوسف ثقفی کشته شد.
عبدالله بن زبیر بن عوّام بن خُوَیلد از تیره بنی اسد، با کنیه های ابوبکر و ابوخُبَیب. پدرش زبیر بن عوام، صحابی مشهور و عمه زاده پیامبر و مادرش اسماء دختر ابوبکر است.
روایات تاریخی، سال تولد ابن زبیر را با اختلافی اندک گزارش کرده اند. بنا بر سخن مشهور، او نخستین مولود مسلمانان پس از هجرت، در شهر مدینه بود و در شوال سال اول ق. زاده شد.مسلمانان با شنیدن خبر تولد او، به اظهار شادمانی پرداختند؛ زیرا یهودیان ادعا کرده بودند که با جادو، مانع تولد نوزادان مسلمانان می شوند و نسل مسلمانان را منقرض می کنند. گفته اند که پیامبر(ص) نیز شاد شد و کام ابن زبیر را با خرما برداشت و او را عبدالله نامید و ابوبکر در گوش هایش اذان گفت.
عبدالله بن زبیر
عبدالله بن زبیر بن عوام بن خُوَیلد مکنّا به ابوبکر و ابوخُبَیب، صحابی خردسال و از مدعیان خلافت در مکه بود. او در هفت یا هشت سالگی، در میان جمعی از کودکان مسلمان با پیامبر گرامی(ص) بیعت کرد. در زمان عثمان در روند یکسان سازی مصاحف، درکنار زید بن ثابت و سعید بن عاص، در زمره کاتبان نسخه های قرآن بود. با عایشه ارتباط نزدیکی داشت و در لشکرکشی اصحاب جمل به بصره، سگان سرزمین حَوْأب به عایشه پارس کردند و او به یاد حدیث پیامبر افتاد که همسرانش را بر حذر داشته بود که سگ های حوأب سر راهشان را بگیرند. در این هنگام، ابن زبیر ۵۰ تن از بنی عامر بن صعصعه را واداشت تا نزد عایشه شهادت دهند که آن ناحیه حوأب نیست. او پس از کناره گیری از طرفین درگیر در صفین، به دعوت معاویه، در جمع کناره گیران از امام علی برای نظارت بر حکمیت به دومة الجندل رفت. با معاویه بیعت کرد ولی از بیعت با یزید به مکه پناه برد. بن زبیر پس از مرگ یزید از دیگران بیعت گرفت و به خلافت رسید. بزرگان بنی هاشم در مکه با او بیعت نکردند. وی پس از خلافت به تعمیر و تجدید بنای کعبه (که در لشکرکشی یزید خراب شده بود) پرداخت. او در محاصره دوم مکه به دست حجاج، کشته شد.
عبدالله بن زبیر بن عوام بن خُوَیلد از تیره بنی اسد قریش ، مکنّا به ابوبکر و ابوخُبَیب و پدرش عمه زاده پیامبر و مادرش اسماء، دختر ابوبکر است. ابن زبیر بارها به این نسبت ها افتخار می کرد. بنا بر سخن مشهور، او نخستین نوزادی بود که پس از هجرت پیامبر(ص) به مدینه، درمیان مسلمانان، در شوال سال اول ق. زاده شد. مسلمانان با شنیدن خبر تولد او، از خوشحالی یکباره تکبیر گفتند؛ زیرا تولد وی نشانه بطلان شایعه یهودیان بود که به ادعای خویش می خواستند با جادو، مانع تولد نوزادان مسلمانان شوند و بدین ترتیب نسل مسلمانان را به تدریج منقرض کنند. پیامبر کام ابن زبیر را با خرما برداشت و او را عبدالله نامید و ابوبکر در گوش هایش اذان گفت. او پوستی به رنگ سبز تیره و بدنی لاغر و نحیف، قدی میانه، محاسنی زرد و بسیار کم پشت و موهایی بلند و پر پشت داشت و پدرش وی را شبیه ترین مردم به ابوبکر می دانست.
عبدالله بن زبیر ممکن است نام برای اشخاص ذیل باشد: • عبدالله بن زبیر عوام، فرزند زبیر بن عوام و از تیره عبدالعزی قریش• عبدالله بن زبیر حمیدی، محدث و فقیه مشهور سده دوم و سوم
...
عبدالله بن زبیر بن عوام صحابی خردسال و از مدعیان خلافت در مکه بود؛ بنا بر مشهور، او نخستین نوزادی بود که پس از هجرت پیامبر (صلی الله علیه و اله) به مدینه، درمیان مسلمانان، در شوال سال اول ق. زاده شد.
عبدالله بن زبیر بن عوام بن خویلد از تیره بنی اسد قریش،
الوافی بالوفیات، الصفدی، ج۱۷، ص۹۱.    
بنا بر مشهور، او نخستین نوزادی بود که پس از هجرت پیامبر (صلی الله علیه و اله) به مدینه،
اخبار مکه، الفاکهی، ج۱، ص۱۴۰.    
او پوستی به رنگ سبز تیره و بدنی لاغر و نحیف،
سیر اعلام النبلاء، الذهبی، ج۴، ص۴۰۷.    
...
عبداللّه بن زُبَیر، حُمَیدی، محدث و فقیه مشهور سده دوم و سوم می باشد.
کنیه اش ابوبکر بود و چون موطن وی مکه بوده و سالها در آن شهر به نشر حدیث پرداخته، او را مکّی نیز خوانده اند.
از او با عناوین قُرَشی، اسدی و زبیری نیز یاد شده است، اما عنوان مشهور وی حمیدی است که منسوب به قبیله حُمیدات است.

ولادت حمیدی
تاریخ ولادت حمیدی معلوم نیست.

مشایخ حمیدی
وی از محدّثانی چون فُضیل بن عِیاض و مسلم بن خالد زنگی و دَراوَردی سماع حدیث کرده است، اما سفیان بن عُیَینه و شافعی تأثیر بیشتری بر وی گذاشته اند.
حمیدی نوزده سال و به روایتی بیست سال، مصاحب سفیان بن عیینه بود و از او سماع حدیث می کرد تا آن جا که حمیدی را از بزرگ ترین یاران و موثق ترین راویان وی دانسته اند.

← حمیدی جانشین سفیان در مکه
...
عبدالله فرزند زبیر بن عوام، از قبیلۀ قریش و تیرۀ بنی هاشم بود. مادرش اسماء نام داشت و دختر خلیفۀ اول، ابوبکر بود. نام ابوبکر (خلیفۀ اول) عبدالله بود و عبدالله بن زبیر در این باره می گفت: به مانند جدم نامگذاری شدم (نام ابوبکر «عبدالله بن عثمان» است.) و کنیه ام نیز به سبب کنیۀ جدم، ابوبکر نام گرفت. گفته شده عبدالله کنیۀ دیگری به نام ابوخبیب داشته است. (خبیب نام فرزند بزرگ عبدالله است.) عبدالله بن زبیر اولین کودک از مهاجران بود که در شوال سال دوم هجری در مدینه دیده به جهان گشود و به همین خاطر مهاجران را خوشحال نمود. در برخی روایات نیز آمده است؛ هنگامی که مادر عبدالله به سوی مدینه می رفت، در قبا وضع حمل نمود و عبدالله تولد یافت. مادرش او را به نزد پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) برد و رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلّم) او را عبدالله نامیدند و تکه ای خرما را مضمضه نمودند و در دهان عبدالله نهادند.
عبدالله بن زبیر از طایفۀ بنی اسد که کنیه اش ابوبکر بوده است. او صحابی و پسر صحابی است. مادرش اسماء ذات النطاقین دختر ابوبکر بود.
تاریخ ولادت
در سال دوم از هجرت در شهر مدینه متولد شد، او را اولین مولود مسلمان در مدینه می دانند.
فعالیت در خلافت عثمان
عبدالله از کسانی است که در اغلب حوادث دورۀ خلافت عثمان بن عفان حضور داشته و از جملۀ افرادی است که از جانب عثمان مامور به نسخه برداری از قرآن شد و در فتح افریقیه در شمال آفریقا شرکت داشت. وی در جریان محاصرۀ خانه عثمان همراه فرزندان علی (علیه السّلام) یعنی امام حسن و امام حسین (علیه السّلام) و محمدبن طلحه و گروهی از بنی هاشم مانع تعرض شورشیان به عثمان شد. وی بعد از قتل عثمان از جمله افراد تاثیرگذار در جنگ جمل بود و همو بود که عایشه و پدرش، زبیر را به این اقدام تحریک می کرد. چنانچه در این قضیه اغلب نقش اول را به او می دهند. همین نکته از نقش فعال و تاثیر گذار او در واقعه جمل کافی است که وقتی عایشه در منطقه حواب با پارس کردن سگ ها بر هودج وی فرمایش پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) را به یاد آورد و خواست از درگیری و رویارویی با علی پرهیز کند، عبدالله به دروغ با آوردن شاهد بر این که این مکان حواب نیست، مانع از برگشت عایشه شد.
اقدامات او بعد از حضرت علی
...
حضرت امام علی (علیه السّلام) در باره ابن زبیر می فرمایند: رابطه ما با زبیر خوب بود تا زمانی که فرزند او عبدالله بزرگ شد و موجب جدایی او از ما شد، عبدالله بن زبیر از همان دوران جوانی چندان رابطه خوبی با امام علی (علیه السّلام) و فرزندانش نداشته است؛ در این مقاله به گوشه ای از رابطه امام حسین (علیه السّلام) و ابن زبیر اشاره می شود.
عبدالله بن زبیر از همان دوران جوانی چندان رابطه خوبی با امام علی (علیه السّلام) و فرزندانش نداشته است. در حدیثی از امام علی (علیه السّلام) نقل شده است: «ما زال الزبیر منا حتی نشا بنوه، فصرفوه عنا» رابطه ما با زبیر خوب بود تا زمانی که فرزند او عبدالله بزرگ شد و موجب جدایی او از ما شد. عبدالله بن زبیر در جنگ جمل بر علیه امام علی (علیه السّلام) و در جهت تحریک پدرش زبیر تلاش بسیاری کرد و نقش فعالی داشت.
در دوره معاویه
به نظر می رسد پس از جنگ جمل تا زمان شهادت امام حسین (علیه السلام)، رابطه عبدالله بن زبیر با امام حسین (علیه السّلام) رابطه چندان بدی نبوده است.
← طرفداری از امام حسین
پس از مرگ معاویه و روی کار آمدن یزید، وی تصمیم گرفت از افرادی چون امام حسین (علیه السلام)، عبدالله بن زبیر، عبدالله بن عمر بیعت بگیرد.در تاریخ یعقوبی آمده است: یزید به عامل مدینه ولید بن عتبة بن ابی سفیان نوشت: هنگامی که نامه ام به تو رسید، حسین بن علی و عبدالله بن زبیر را احضار کن و از آن دو بیعت بگیر، پس اگر زیر بار نرفتند آن دو را گردن بزن و سرهای آن دو را نزد من بفرست، طبری هم می نویسد: «یزید به ولید به عتبه دستور داد از حسین (علیه السّلام) و عبدالله بن عمر و عبدالله بن زبیر بدون رخصت بیعت بگیر». «فخذ حسینا و عبدالله بن عمر و عبدالله بن الزبیر بالبیعه اخذا شدیدا لیست فیه رخصه حتی یبایعوا، و السلام». امام حسین (علیه السّلام) و عبدالله بن زبیر در مسجد بودند که فرستاده ولید نزد ایشان آمد، و آن دو را احضار کرد. وقتی فرستاده ولید از نزد آنان رفت، عبدالله بن زبیر به امام حسین (علیه السّلام) عرض کرد: شما فکر می کنید به چه علت ما را احضار کرده اند؟ امام حسین (علیه السّلام) فرمود: «اظن ان طاغیتهم قد هلک» به گمانم معاویه مرده است و اینها می خواهند قبل از افشای خبر از ما بیعت بگیرند. عبدالله بن زبیر همان شب و یا روز بعد به مکه رفت. امام حسین (علیه السّلام) نیز پس از چند روز بدون این که بیعت کند به همراه اهل بیت خویش عازم مکه شد.
در مکه
...
بعد از شکل گیری خوارج در دوران خلافت امیرالمؤمنین علی (علیه السّلام) در جریان جنگ صفین و متلاشی شدن آن ها توسط خود حضرت در جنگ نهروان، این گروه با ایجاد مزاحمت برای مسلمانان و اخلال در نظم جامعه، به یک معضل جدی برای دستگاه حکومت تبدیل گشته و بعد از این که در طول مدت خلافت معاویه، دردسرهای فراوانی را برای وی ایجاد نمودند، نیز در دوران خلافت حاکمان بعدی جامعه اسلامی از جمله عبدالله بن زبیر، مشروعیت این خاندان را با چالش روبرو ساختند.
هنگامی که کار ابن زبیر در مکه بالا گرفت، خوارج که پس از قتل ابوبلال مرداس یکی از رهبران خود توسط ابن زیاد، بر آنان سخت گرفته بود، به دستور نافع بن ازرق که خود از بزرگان خوارج بود، به ابن زبیر پیوستند تا با یزیدیان بجنگند. هنگامی که نزد او می رفتند، ابن ازرق رو به آنان گفت: خدا برایتان کتاب فرستاده و در آن جهاد را بر شما مقرر داشته و از گفتار خویش حجت آورده است. اینک ستمگران و متجاوزان، شمشیر کشیده اند و در مکه شوریده است. بیایید سوی کعبه برویم و این مرد را ببینیم. اگر موافق عقیده ی ما باشد، همراه وی با دشمن (لشگر شام) جهاد می کنیم و اگر عقیده دیگر داشته باشد، تا آن جا که می توانیم از کعبه دفاع خواهیم کرد، آن گاه در کارهای خویش بنگریم.وقتی نزد عبدالله بن زبیر رسیدند، وی از آمدنشان خرسند شد و گفت که با عقیده آن ها موافق است و بی تامل و گفتگو، رضایتشان را حاصل کرد که همراه وی جنگیدند، تا وقتی که یزید مرد و سپاه شام از مکه به سوی شام بازگشت.
جدایی خوارج از ابن زبیر
پس از این که خبر مرگ یزید به لشگر شام در مکه رسید و جامعه اسلامی در بحران تعیین خلافت گرفتار آمد، لشگر شام بدون دستیابی به نتیجه ای بازگشت. در این میان، مساله ای پدید آمد که باعث جدایی خوارج از ابن زبیر گردید. علت این جدایی، اختلاف عقیده خوارج با ابن زبیر درباره ی عثمان خلیفه سوم بود. وقتی عبدالله بن زبیر به عقیده آن ها پی برد، خطبه ای طولانی ادا کرد و بر شیخین و عثمان و علی (علیه السّلام) ثنا گفت و از آن چه خوارج می پنداشتند، تبری جست و گفت: همه ی شما را به شهادت می گیرم که من دوست پسر عفان و دشمن دشمنان او هستم. خوارج فریاد زدند که: خدا از تو بیزار است، ابن زبیر در جواب گفت: خدا از شما بیزار است، بدین ترتیب، خوارج از گرد او پراکنده شدند. بعد از این ماجرا، نافع بن ازرق حنظلی و عبدالله بن صفار سعدی و عبدالله بن اباض و حنظلة بن بیهس و بنی الماحوز؛ یعنی (عبدالله و عبیدالله و زبیر از بنی سلیط بن یربوع و از قبیله تمیم) به بصره آمدند. ابو طالوت از بنی بکر بن وائل و ابو فدیک عبدالله بن ثور بن قیس بن ثعلبه و عطیة بن اسود یشکری به یمامه رفتند و به یاری ابوطالوت به یمامه حمله نمودند. سپس یارانش او را ترک گفتند و گرد نجدة بن عامر حنفی را گرفتند. از این پس خوارج به چهار گروه تقسیم شدند: ازارقه، نجدیه، صفریه و اباضیه.
← خوارج ازارقه و حمله به بصره
 ۱. ↑ طبری، محمد بن جریر، تاریخ طبری، ج۴، ص۴۳۶ - ۴۳۷.    
...
مصحف عبدالله بن زبیر به مصحف تهیه شده توسط عبدالله بن زبیر صحابی اطلاق می شود.
عبدالله بن زبیر از صحابه رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلّم است.
ویژگی های مصحف عبدالله بن زبیر
درباره ویژگی های مصحف وی گفته اند در چهل مورد با مصحف های دیگر اختلاف داشت که از این میان، ۲۹ مورد مربوط به اختلافات نحوی و یازده مورد دیگر از جهت معنا و مفهوم با دیگر مصحف ها یکسان بوده است؛ از جمله این که وی در آیه ۱۹۸ سوره بقره می خواند: «فلا جناح علیکم ان تبتغوا فضلا من ربکم فی مواسم الحج» که «فی مواسم الحج» در قرائت مشهور وجود ندارد.

عبدالله بن زبیر در دانشنامه ویکی پدیا

عبدالله بن زبیر
عبدالله بن زبیر از مخالفان خلفای زمان خود و فرزند زبیر بن عوام و از تیره عبدالعزی قریش بود. مادرش اسما دختر ابوبکر و خواهر عایشه بود. عبدالله ۲۰ ماه پس از ۶۲۴ متولد شد و توسط سپاه شام به فرماندهی حجاج در ۱۷ جمادی الثانی ۷۳ قمری (۴ اکتبر ۶۹۲ میلادی) کشته شد. برخی منابع وی را اولین فرزند متولد شده از مهاجرین در مدینه می دانند. نسبت فامیلی وی با محمد از هر دو طرف، وی را به یک مدعی خلافت در برابر بنی امیه تبدیل کرده بود.
گفته می شود که وی در دوران خردسالی در جنگ یرموک (رجب ۱۵ هجری/اوت ۶۳۶ میلادی) و در هنگام پیوستن به سپاه عمرو عاص در مدینه در سال ۱۹ هجری/۶۴۰ میلادی، به همراه پدرش زبیر حضور داشت. عبدالله در لشکر کشی به بیزانتین آفریقا در لشکر عبدالله بن ابی سرح در سال ۷–۲۶ هجری/۶۴۷ میلادی حضور داشت و گفته می شود که نائب گریگوری را با دستان خودش کشت. در هنگام بازگشت به مدینه و انتشار خبر این فتح، با سخنرانی ای از وی تجلیل شد. در سال ۳۰–۲۹ هجری/۶۵۰ میلادی وی در سپاه سعید بن عاص که به گرگان و طبرستان لشکر کشی کرده بودند، حضور داشت و بعد از آن از سوی عثمان به عنوان یکی از مشارکت کنندگان در بازنویسی قرآن انتخاب گردید.
در زمان محاصره خانه عثمان، خلیفه سوم، عبدالله بن زبیر، فرمانده مدافعان خانه عثمان بود. بعد از قتل عثمان، وی با پدرش و عایشه در جنگ جمل حضور داشت و فرمانده پیاده نظام بود. بعد از جنگ، وی به همراه عایشه به مدینه بازگشت و در امورات سیاسی و جنگهای داخلی دوران علی شرکت نداشت و تنها در واقعه حکمیت در اذرح، شرکت جست و حکمیت دوم احتمالاً در محرم ۳۸ هجری مصادف با ژوئن یا ژوئیه ۶۵۸ میلادی یا شعبان آن سال مصادف با ژانویهٔ ۶۵۹ میلادی در اذرح رخ داد. به نوشتهٔ مادلونگ این رخداد در زمین های تحت حکومت معاویه رخ داد و وی کوشید تا ادعای خلافت خود را که در شام تثبیت کرده بود، از طریق اقناع بزرگان دینی که بی طرف مانده بودند به کل امت اسلامی گسترش دهد؛ لذا، بزرگانی از صحابه و تابعین نظیر عبدالله بن عمر، عبدالرحمان بن ابوبکر، عبدالله بن زبیر و مغیره بن شعبه را نیز دعوت کرد. عمروعاص از خلافت معاویه حمایت می کرد، اما ابوموسی اشعری در پی تشکیل شورای خلافت یا گزینش دامادش، عبدالله بن عمر، بود. عمروعاص ابوموسی را فریفت و وی به آلت تحقق امیال معاویه تبدیل شد. عبدالله بن زبیر به عبدالله بن عمر پیشنهاد داد تا به عمرو عاص رشوه دهد و عبدالله بن عمر را خلیفه نماید.
در زمان معاویه، عبدالله به عنوان یک شخصیت ذی نفوذ به اعتبار پدرش، در پس زمینه روابط سیاسی حضور داشت. پس از مرگ معاویه در ۶۰ هجری/۶۸۰ میلادی، به همراه حسین بن علی از بیعت با یزید سر باز زد و به خاطر تهدیدهای مروان، به مکه گریخت و در آنجا کسی متعرض وی نشد. پس از کشته شدن حسین بن علی، عبدالله به طور پنهانی شروع به جمع آوری حامی کرد. سپاهی از مدینه به فرماندهی برادرش عمرو، به مکه فرستاده شد تا عبدالله را دستگیر نماید. اما عمرو شکست خورد و دستگیر و زندانی شد و شلاق خورد تا درگذشت و جنازه اش به دار آویخته شد (سال ۶۱ هجری/۶۸۱ میلادی). عبدالله دیگر از یزید تبعیت نمی کرد و از عبدالله بن حنظله (معروف به ابن غسیل) که توسط گروهی از انصار مدینه به رهبری برگزیده شده بود، پیروی می نمود. یزید که متوجه غفلت خود شده بود، سپاهی را با فرماندهی مسلم بن عقبه به مدینه گسیل داشت. سر انجام سپاه شام لشکر مدینه را در جنگ حره (۲۷ ذی الحجه ۶۳ هجری/۲۷ اوت ۶۸۳ میلادی) شکست دادند و در شهر پیامبر خون ریزیها کردند. (به عقیده دانشنامه اسلام سپاه شام به دنبال ریختن خون مسلمانان نبودند) به هر حال بعد از فتح مدینه مسلم بن عقبه به علت بیماری درگذشت و سپاه شام به فرماندهی حصین ابن نمیر به سمت مکه پیشروی کرده و عبدالله بن زبیر را محاصره نمودند (۲۶ محرم ۶۴ هجری/۲۴ سپتامبر ۶۸۳ میلادی). محاصره ۶۴ روز به طول انجامید که خبر مرگ یزید منتشر گردید و سپاهیان شام، عقب نشینی نمودند. حصین از عبدالله خواست که با وی به شام برگردد اما وی نپذیرفت و در مکه ماند.


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

عبدالله بن زبیر در دانشنامه آزاد پارسی

عَبدُالله بن زُبَیر (مدینه ح ۲ـ۷۳ق)
مدعی خلافت در دوران بنی امیه. پدرش زبیر بن عَوّام و مادرش اسماء ذات النَّطاقین، دختر ابوبکر، بود. به سبب این که ۲۰ ماه پس از هجرت در مدینه به دنیا آمد، به اولین مولود مسلمان در مدینه شهرت یافت. به فرمان عثمان به نسخه برداری از قرآن کریم اقدام کرد و در فتح افریقیه شرکت داشت. در ماجرای محاصرۀ خانه عثمان، از وی حمایت کرد. او که خواهرزادۀ عایشه بود در آماده سازی و برپایی جنگ جمل تأثیر عمده داشت و همین موقعیت سبب شد تا از جنگ جمل جان سالم به در برد. پس از شهادت امام حسین (ع)، ادعای خلافت کرد و حدوداً ۹ سال بر حجاز، مصر، یمن، عراق، شام و بخشی از خراسان حکومت کرد. عبدالملک بن مروان، خلیفۀ اموی، حجاج بن یوسف ثقفی را با سپاهی به جنگ ابن زبیر فرستاد و نزدیک به ۶ ماه او را در محاصره قرار داد. سرانجام وی را به قتل رسانده جسدش را به دار آویختند.

ارتباط محتوایی با عبدالله بن زبیر

عبدالله بن زبیر را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی عبدالله بن زبیر   • مفهوم عبدالله بن زبیر   • تعریف عبدالله بن زبیر   • معرفی عبدالله بن زبیر   • عبدالله بن زبیر چیست   • عبدالله بن زبیر یعنی چی   • عبدالله بن زبیر یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی عبدالله بن زبیر
کلمه : عبدالله بن زبیر
اشتباه تایپی : ufnhggi fk cfdv
عکس عبدالله بن زبیر : در گوگل


آیا معنی عبدالله بن زبیر مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 94% )