انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

96 1073 100 1

عبدالله بن عباس

عبدالله بن عباس در دانشنامه اسلامی

عبدالله بن عباس
عبداللّه بن عباس بن عبدالمطلب مشهور به ابن عباس (۳ سال پیش از هجرت-۶۸ق) ، فرزندعباس بن عبدالمطلب و پسر عموی پیامبر(ص) و امام علی(ع)، از صحابه پیامبر (ص) و یاران سه امام اول شیعیان.
ابن عباس حضرت علی را شایسته مقام خلافت می دانست و با خلفای سه گانه نیز همکاری داشت؛ وی در جنگ های جمل، صفین و نهروان به طرفداری از علی(ع) حضور یافت و از طرف امام استانداری بصره را بر عهده گرفت.
روایات فراوانی از طریق شیعه و سنی از ابن عباس نقل شده است. کتاب تفسیری منسوب به او، بارها به چاپ رسیده است. وی جد خلفای بنی عباس نیز به شمار می آید.
عبدالله بن عباس
عبدالله بن عباس بن عبدالمطلب، عموزاده و صحابی رسول خدا(ص)، امیر الحاج و بنیان گذار مکتب تفسیری مکه است. او روایت های فراوانی از پیامبر اکرم(ص) نقل کرده و شاگرد امام علی(ع) نیز بوده است. وی در زمان خلفا، به ویژه خلیفه دوم و سوم، در عین جوانی مورد توجه بود و طرف مشورت قرار می گرفت. در فتح افریقیه در سپاه عبدالله بن سعد بن ابی سرح حضور داشت و فرماندهی بخشی از آن را عهده دار بود. در سال ۳۰ق. تحت فرماندهی سعید بن العاص در فتح طبرستان حضور یافت. او در سال ۳۵ق. از سوی عثمان و در سال های 36 و 39 از سوی علی(ع) امیر الحاج شد منابع از حج گزاردن او همراه امام حسین(ع)، دو سال پیش از مرگ معاویه خبر داده اند.
او از نزدیک ترین مشاوران علی بن ابیطالب(ع) به شمار می آمد. در جنگ جمل فرماندهی جناح راست سپاه علی(ع) را عهده دار بود و در جنگ صفین و شب لیلة الهریر فرمانده جناح چپ سپاه بود. در ماجرای حکمیت، علی(ع) قصد داشت تا او را به نمایندگی از خود نزد عمرو عاص بفرستد؛ اما کوفیان نپذیرفتند. همو نماینده علی(ع) برای گفت وگو با خوارج نهروان بود. او والی بصره بود و برخی گزارشها از برکناری او از این سِمت به دست علی(ع) حکایت دارند.
بنا بر نقلی، او در ماجرای صلح امام حسن(ع) با معاویه حاضر بود و پس از رد درخواست معاویه برای همکاری با او، در مکه ساکن شد. پس از مرگ معاویه و شروع زمامداری یزید بن معاویه، او از کسانی بود که در مکه کوشیدند تا حسین بن علی(ع) را از رفتن به کوفه بازدارند. او به ایشان توصیه کرد تا به یمن برود که شیعیان پدرش در آن جا ساکن بودند.
عبدالله بن عباس ممکن است اسم برای اشخاص ذیل باشد: • عبدالله بن عباس بن علی، یکی از فرزندان حضرت عباس علیه السلام و بنابر نظر برخی از شهدای کربلا• عبدالله بن عباس، معروف به ابن عباس از کبار صحابه و از راویان و مفسران بزرگ قرآن کریم
...
ابن عباس، ابو العباس عبدالله بن عباس بن عبد المطلب، پسر عم رسول الله صلی الله علیه و آله وسلّم ، محدث ، مفسر ، فقیه و مورخ صدر اسلام و از اصحاب خاص پیغمبر صلی الله علیه و آله وسلّم و دوست و مشاور خلفای راشدین و سردار سپاه و استاندار و نماینده و سفیر امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب علیه السّلام .
حضرت رسول صلی الله علیه و آله وسلّم به او عنایت و علاقه خاص داشت و در حق او دعاهایی فرموده است که مشهور است: «اللهم فقهه فی الدین و علم التاویل»؛ «اللهم فقهه فی الدین و علمه التاویل». وی ۱۶۶۰ حدیث از رسول الله صلی الله علیه و آله وسلّم نقل کرده است. وی قرآن شناسی خود را حاصل صحبت و مصاحبت استادش حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السّلام می داند. او را حبر الامة یا بحر الامة، ترجمان القرآن، و رئیس المفسرین لقب داده اند. ابن مسعود با همه جلالت قدر و مقام شامخی که در قرآن شناسی دارد، او را ترجمان القرآن خوانده است. مجاهد که خود مفسری بزرگ است و تفسیرش محفوظ مانده و به طبع رسیده است، در حق او می گوید: «چون تفسیر می کرد، همه چیز را واضح و روشن می کرد». حضرت علی علیه السّلام که بر او به ویژه در تفسیر قرآن مقام استادی داشت، در حق او و تفسیرش فرموده است: «کانما ینظر الی الغیب من ستر رقیق». (گویی از ورای پرده ای نازک غیب را می بیند).
ویژگی تفسیر ابن عباس
قرآن شناسی و تفسیر ابن عباس دو ویژگی داشت:۱. نقل نقادانه از اهل کتاب در قصص قرآنی .۲. دیگر استناد و استشهاد به شعر عربی و شعر جاهلی. معروف است که عمر در مسائل قرآنی و تفسیری بیش از همه و پیش از همه به ابن عباس مراجعه می کرده است. هم او و هم ابن عباس مراجعه به شعر قدیم (قبل از نزول قرآن) عربی یا شعر عهد جاهلیت را برای فهم مفردات قرآنی توصیه می کرده اند.
آثار
۱. تفسیر ابن عباس : این تفسیر کم حجم است، حدودا برابر با ت تفسیر جلالین ، یا نیمی از تفسیر بیضاوی . این اثر به صورت کتاب مدونی به دست ما نرسیده است، بلکه در دل تفسیر طبری محفوظ بوده است. و بعضی از محققان از جمله فیروزآبادی صاحب لغتنامه معروف القاموس ، آن را از میان تفسیر طبری بر آورده اند و به صورت کتابی منسجم مدون کرده اند. جمع و تدوین فیروزآبادی از این تفسیر تنویر المقباس من تفسیر ابن عباس نام دارد و بارها به طبع رسیده است.۲. لغتنامه ابن عباس : اثر قرآنی مهم دیگر ابن عباس لغتنامه ای است سرشار از شواهد شعر جاهلی با مقداری توضیح تفسیری. این لغتنامه پس از تفسیرهای کوتاهی که حضرت رسول صلی الله علیه و آله وسلّم درباره بعضی سوره های قرآنی به دست داده اند و خوشبختانه محفوظ مانده و سیوطی آن را به ترتیب سوره ها (با نظم قرآنی، ولی نه برای همه سوره ها) مرتب کرده و در اتقان آورده است، آری از هر اثر قرآن پژوهی محفوظ مانده دیگر قدیم تر است.نافع بن ازرق و یکی از دوستانش به نام نجدة بن عویمر یک روز که دیدند ابن عباس فارغ بال در صحن مسجد الحرام نزدیک کعبه نشسته است، مدعیانه و برای آنکه به خیال خود عجز ابن عباس را در مسائل قرآنی آشکار کنند، با او سؤالاتی مطرح کرده اند و شرح و معنای حدودا دویست کلمه یا تعبیر قرآنی را از او پرسیده اند. پاسخهای ابن عباس همه متین و مستند به شعر کهن است. چنانکه گفته شد این قدیم ترین واژه نامه قرآنی محفوظ مانده است و هم در اتقان سیوطی مندرج است و هم مستقلا تحت عنوان- مسائل نافع بن ازرق به چاپ رسیده است.
تمجیدها
...
عبدالله یکی از فرزندان حضرت عباس علیه السلام است.
در منابع کهن از وی نامی برده نشده و اصولًا حضرت ابوالفضل علیه السلام پسری به نام عبدالله نداشته است. ولی احتمال دارد او، همان عبیدالله بن عباس بن علی (علیه السلام) باشد که ابن حزم از وی یاد کرده است.
حضور در کربلا
برخی، عبدالله فرزند حضرت عباس علیه السلام را در زمره شهیدان بنی هاشم که در کربلا به شهادت رسیده اند قلمداد کرده اند. به اعتقاد برخی مانند قاضی نعمان ، دانشمند شیعی قرن چهارم ، عبداللَّه، پس از شهادت امام حسین (علیه السلام) و اصحاب باوفایش، همراه افرادی دیگر از خاندان عصمت و طهارت ، از کربلا به کوفه و شام به اسارت برده شد.
ابن عبّاس، ابوالعباس عبدالله بن عباس بن عبدالمطلب، پسر عم رسول الله(ص)، محدث، مفسّر،فقیه و مورخ صدر اسلام و از اصحاب خاص پیغمبر(ص) و دوست و مشاور خلفای راشدین و سردار سپاه و استاندار و نماینده و سفیر امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب(ع).
حضرت رسول(ص)به او عنایت و علاقۀ خاص داشت و در حق او دعاهایی فرموده است که مشهور است: «اللّهم فقّهه فی الدین و علم التأویل»/«اللّهم فقّهه فی الدین و علّمه التأویل».
او 1660 حدیث از رسول اللّه(ص)نقل کرده است. او قرآن شناسی خود را حاصل صحبت و مصاحبت استادش حضرت امیرالمؤمنین علی(ع) می داند.او را حبر الامّة/بحر الامة، ترجمان القرآن، و رئیس المفسرین لقب داده اند.(-دایرة المعارف تشیع، مقالۀ «ابن عبّاس»،ج /1 344).ابن مسعود با همه جلالت قدر و مقام شامخی که در قرآن شناسی دارد، او را ترجمان القرآن خوانده است.
مجاهد که خود مفسری بزرگ است و تفسیرش محفوظ مانده و به طبع رسیده است،در حق او می گوید: «چون تفسیر می کرد، همه چیز را واضح و روشن می کرد».
حضرت علی(ع) که بر او به ویژه در تفسیر قرآن مقام استادی داشت،در حق او و تفسیرش فرموده است: «کأنّما ینظر الی الغیب من ستر رقیق».(گویی از ورای پرده ای نازک غیب را می بیند).قرآن شناسی و تفسیر ابن عباس دو ویژگی داشت.نخست نقل نقادانه از اهل کتاب در قصص قرآنی، و دیگر استناد و استشهاد به شعر عربی/شعر جاهلی.
معروف است که عمر در مسائل قرآنی و تفسیری بیش از همه و پیش از همه به ابن عباس مراجعه می کرده است.هم او و هم ابن عباس مراجعه به شعر قدیم(قبل از نزول قرآن)عربی یا شعر عهد جاهلیت را برای فهم مفردات قرآنی توصیه می کرده اند.
در این مقاله به بررسی ترتیب سوره ها در مصحف ابن عباس می پردازیم.
ابن عباس شاگرد علی بن ابی طالب علیه السّلام و در راس مفسران بود و ترتیب مصحف وی طبق نقل شهرستانی در مقدمه تفسیرش چنین است.
ترتیب مصحف نزد ابن عباس
اقرء ( علق ) ۹۶، ن ۶۸، ضحی ۹۳، مزمل ۷۳، مدثر ۷۴، فاتحة الکتاب ۱، تبت ۱۱۱، کورت (تکویر) ۸۱، اعلی ۸۷، لیل ۹۲، فجر ۸۹، الم نشرح ۹۴، رحمن ۵۵، عصر ۱۰۳، کوثر ۱۰۸، تکاثر ۱۰۲، دین ۱۰۷، فیل ۱۰۵، کافرون ۱۰۹، اخلاص ۱۱۲، نجم ۵۳، اعمی ۸۰، قدر ۹۷، شمس ۹۱، بروج ۸۵، تین ۹۵، قریش ۱۰۶، قارعه ۱۰۱، قیامه ۷۵، همزه ۱۰۴، مرسلات ۷۷، ق ۵۰، بلد ۹۰، طارق ۸۶، قمر ۵۴، ص ۳۸، اعراف ۷، جن ۷۲، یس ۳۶، فرقان ۲۵، ملائکه (فاطر) ۳۵، مریم ۱۹، طه ۲۰، شعراء ۲۶، نمل ۲۷، قصص ۲۸، بنی اسرائیل ۱۷، یونس ۱۰، هود ۱۱، یوسف ۱۲، حجر ۱۵، انعام ۶، صافات ۳۷، لقمان ۳۱، سبا ۳۴، زمر ۳۹، مؤمن ۴۰، حم سجده ۴۱، حم عسق ۴۲، زخرف ۴۳، دخان ۴۴، جاثیه ۴۵، احقاف ۴۶، ذاریات ۵۱، غاشیه ۸۸، کهف ۱۸، نحل ۱۶، نوح ۷۱، ابراهیم ۱۴، انبیاء ۲۱، مؤمنون ۲۳، رعد ۱۳، طور ۵۲، ملک ۶۷، حاقه ۶۹، معارج ۷۰، نبا ۷۸، نازعات ۷۹، انفطرت (انفطار) ۸۲، انشقت (انشقاق) ۸۴، روم ۳۰، عنکبوت ۲۹، مطففین ۸۳، بقره ۲، انفال ۸، آل عمران ۳، حشر ۵۹، احزاب ۳۳، نور ۲۴، ممتحنه ۶۰، فتح ۴۸، نساء ۴، اذا زلزلت ( زلزال ) ۹۹، حج ۶۲، الم سجده ۳۲، منافقون ۶۳، مجادله ۵۸، حجرات ۴۹، تحریم ۶۶، تغابن ۶۴، صف ۶۱، مائده ۵، توبه ۹، نصر ۱۱۰، واقعه ۵۶، عادیات ۱۰۰، فلق ۱۱۳و ناس ۱۱۴.
شبهه وارده بر ترتیب ایشان
این ترتیب شامل ۱۱۴ سوره است که کم و بیش به ترتیب نزول صورت گرفته است؛ ولی از آن جا که بسیاری از قاریان، قرائت خود را از ابن عباس گرفته اند و قدمایی مثل عکرمه، عطاء، سعید بن جبیر و… از او نقل می کنند، این سؤال مطرح است که چرا در این زمینه چیزی از ابن عباس نگفته اند، اگر چنین ترتیبی از ابن عباس رسیده بود، چرا اینان که نزدیک تر بودند، در این باره سخنی نگفتند؟
عناوین مرتبط
...
صالح بن علی بن عبداللّه بن عباس، کنیه اش ابوالفضل، امیر عباسی، والی مصر و شام و فلسطین ، و عموی سفّاح و منصور خلفای عباسی می باشد.
مادر او کنیزی به نام سُعْدَی از قصبۀ صُغد سمرقند بود که وی را عبدالملک بن مروان به علی بن عبداللّه بخشید. صالح در سال ۹۶ یا قبل از آن، در الشَّراة واقع در بَلقاء، از توابع دمشق، متولد شد در منابع تاریخی ، نخستین بار از او در بیعت اَبواء یاد شده است. ابوالفرج اصفهانی – که بیعت علویان از خاندان امام حسن علیه السلام و عباسیان را با نفس زکیه به تفصیل آورده – نوشته است صالح بن علی اولین کسی بود که در این مجلس سخن گفت و همگی را به وحدت و بیعت با یک تن از میان خودشان فراخواند.
همراهی با سفاح
سفّاح برای مستحکم کردن موقعیت عباسیان، از برادران و عموها و برادرزادگان خود یاری خواست و آنان را در حکومت خویش مشارکت داد. در سال ۱۳۲، ۲۲ مرد از بنی هاشم همراه ابوالعباس سَفّاح به کوفه رفتند که صالح و برادران و دو فرزندش، فضل و عبداللّه، نیز در بین آنان بودند. آنان همگی به ابوالعباس خدمت کردند و فرماندهان سپاه و از یارانش بودند. وی در همین سال عمویش، عبداللّه بن علی، را به جنگ مروان بن محمد، آخرین خلیفۀ اموی، فرستاد. صالح نیز با هشت هزار تن در مَرج عَذراء به کمک عبداللّه رفت و در فتح دمشق با وی شرکت داشت. پس از فرار مروان به سوی مصر، سفّاح در نامه ای از عبداللّه خواست تا صالح را به تعقیب وی بفرستد. صالح در نیمۀ ذیحجۀ ۱۳۲ وارد مصر گردید و مروان، به دستور او، در قریۀ بوصیر مصر کشته شد.
ولایت فلسطین و مصر
صالح پس از فتح مصر، در محرّم ۱۳۳ از طرف سفّاح والی مصر گردید و از مردم مصر برای او بیعت گرفت. صالح جمعی از بنی امیه را کشت و جمعی دیگر را به سمت عراق کوچاند و صدقات (زکات) آنجا را بین ایتام و مساکین و ابناءالسبیل تقسیم کرد. به دستور وی، زبان مروان را قطع کردند و سپس سر او را یزیدبن مانی نزد سفّاح برد. چون مروان کشته شد، دخترش با گفتاری بلیغ از صالح درخواست بخشش کرد. صالح ابتدا زبان به ملامت آنان گشود و سپس همه را عفو کرد و بنا به تقاضای خودشان، آنان را به حرّان فرستاد. سفّاح بعداً صالح را والی فلسطین کرد و از این رو، در اول شعبان ۱۳۳ حکومت مصر را به ابوعون عبدالملک بن یزید سپرد. مدت امارت وی در مصر هفت ماه و چند روز بود. وی در تابستان ۱۳۳ سعیدبن عبداللّه را به جنگ با روم شرقی (بیزانس) فرستاد. صالح در سالهای ۱۳۴ و ۱۳۵ والی فلسطین بود. چندی بعد، سفّاح حکومت مصر و افریقیه را نیز به او محول کرد و در ۵ ربیع الآخر ۱۳۶، بار دیگر وارد مصر گردید. صالح در سالهای ۱۳۶ تا ۱۳۸، از طرف منصور عباسی ، حاکم مصر بود. وی هنگام درگذشت سفّاح (۱۳۶) در مصر بود. عیسی بن علی او را از مرگ سفّاح و خلافت ابوجعفر منصور آگاه کرد و از او خواست برای بیعت به شام برود. منصور، صالح را به حکومت قِنَّسرین و شهرهای مرزی (عَواصِم یا ثغور) گمارد.
جنگ با رومیان
...
مرقد عبدالله بن عباس، مسجد عبدالله بن عباس، قبرستان شهدای غزوه طائف و نیز مقبره محمد بن حنفیه و عبدالله فرزند پیامبر(ص) در یک مجموعه بزرگ در طائف واقع شده است. مسجد ابن عباس در زمان پیامبر(ص) و مقبره عبدالله ا بن عباس در زمان عباسیان احداث و پس از آنان چندین بار تجدید بنا شد و گسترش یافت. در طول حدود هزار سال، مزار عبدالله ابن عباس زیارتگاه مردم طائف، حجاز و حاجیانی بود که برای حج گزاری به آن سرزمین مقدس، سفر می کردند تا آن که با یورش وهابیان به طائف در شوال سال ۱۲۱۷ق. به جز بنای مسجد، مقبره عبدالله ابن عباس و مقابر پیرامون آن، به کلی تخریب گردید و اکنون، تنها جایگاه این مراقد بر جای مانده است.
ابن عباس در سال ۶۸ قمری در طائف وفات یافت و در کنار مسجد عبدالله بن عباس، دفن شد. محمد بن حنفیه پس از دفن وی، به مدت سه روز بر روی قبر وی، چادری نصب کرد. بعدها، هنگامی­که مرقد بر روی قبر ابن عباس ساخته شد، این مکان به «مسجد و مقبره عبدالله ابن عباس» مشهور شد.
بنابر گزارش فاسی (۸۳۲ق)، از دیگر آثار طائف، مسجدی است منسوب به پیامبر(ص)، در پشت مسجدی که قبر عبدالله ا بن عباس در آن قرار دارد؛ در دیوارة قبلة آن از بیرون، سنگ نبشته ای است با این عبارت: «ام جعفر دختر ابوالفضل، مادر ولیعهدانِ مسلمانان، دستور بازسازی مسجد رسول الله(ص) در طائف را صادر کرد، در تاریخ ۱۹۲؛ به گمان من، مسجدی که قبر ابن عباس در آن قرار دارد، به همراه ضریح وی، به وسیلة مستعین بالله عباسی، مرمت شده است که نام وی در منبر موجود در این مسجد، نوشته شده است.» . بنابر این گزارش، ام جعفر، زبیده (م.۲۱۶ق)، همسر هارون عباسی که به خدمت رسانی به زائران و حاجیان معروف است، این مسجد را بازسازی کرده است. بنابراین، هرچند بنا به گزارشهایی که گذشت، این مسجد تا قبل از این تاریخ (۱۹۲ق)، وجود داشته؛ اما زبیده در این سال، دستور بازسازی آن را صادر کرده است؛ همچنین بازسازی بعدی، مربوط به زمان مستعین بالله عباسی (سلطنت۲۵۲ ۲۴۸) بوده است.
مصحف عبدالله بن عباس به مصحف تهیه شده توسط عبدالله بن عباس اطلاق می شود.
ابن عباس یا عبدالله بن عباس بن عبدالمطلب (تولد: ۳ قبل از هجرت ، وفات: حدود ۷۰هجری قمری) پسرعموی رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلّم محدث، مفسر، مورخ صدر اسلام ، از اصحاب خاص پیغمبر صلی الله علیه و آله وسلّم، دوست و مشاور خلفا، سردار سپاه ، استاندار، نماینده و سفیر امیرمؤمنان علی علیه السّلام بود.وی مصحفی داشت که متاسفانه خبر روشنی از آن در دست نیست؛ اما با توجه به این که وی از وابستگان انجمن تدوین قرآن در زمان عثمان و از اصحاب اجماع بر مصحف امام بود و همچنین اسانید مشهور قرای سبعه به او متصل می شود، طبیعی است که مصحف او با مصحف عثمان تفاوت چندانی نداشته باشد.
اختلاف مصحف ابن عباس با مصاحف صحابه
مصحف ابن عباس - بنا بر نقل - دارای ۱۱۴ سوره و به ترتیب نزول سوره ها بوده است. این مصحف در دو زمینه با مصاحف صحابه اختلاف داشته است:۱. اختلاف در نحوه قرائت ؛ مانند: قرائت «جهرة» به فتح «ها» به جای سکون آن و (کما سئل) به کسر سین و همزه به جای ضم و کسر. این اختلافات ناشی از تفاوت و اختلاف لهجه ها است.۲. اضافات تفسیری یا تغییر کلمات به مرادف واضح تر آن؛ مانند: (فما استمتعم به منهن (الی اجل مسمی)) و (لمن اراد ان یتم (یکمل) الرضاعة) (به جای یتم). عبدالصبور شاهین در کتاب تاریخ القرآن پس از بررسی روایات وارد شده درباره مصحف ابن عباس چنین نتیجه می گیرد که مصحف وی در حقیقت ، همان مصحف عثمان است و جایگاه این روایات، تفسیر ابن عباس است نه در اصل مصحف.

عبدالله بن عباس در دانشنامه ویکی پدیا

عبدالله بن عباس
عبدالله بن عباس (مختصراً ابن عباس) ملقب به ابوالعباس، حبر الامة (دانشمند امت) یا بحر (اشاره به علم زیادش از حدیث) از بزرگترین محققان نسل اول امت اسلامی است. او پدر علم تفسیر قرآنی است. با پیدا شدن ضرورت نوشتن قرآن و تغییر و دگرگونی در ساختار امت اسلامی، یکی از مهمترین و متخصص ترین کاتبان قرآن بود که مأمور به انجام این کار شد.
عبدالله فرزند عباس بن عبدالمطلب عموی ناتنی محمد و لبابه بنت حارث، سه سال قبل از هجرت و زمانی که خاندان هاشمی در شعب ابوطالب بودند به دنیا آمد و همانند مادرش که قبل از هجرت مسلمان شده بود، مسلمان شده بود.
از دورانی جوانی، عبدالله به علم به ویژه علوم قرآنی، علاقه ای وافر نشان داد و به این فکر افتاد که با سؤال کردن از صحابه محمد، در مورد محمد اطلاعات جمع آوری کند. با وجودی که خیلی جوان بود و خیلی ها در آن دوره مشتاق فراگیری این علم بودند، در این زمینه به درجه استادی رسید. او بر مبنای علمش که تنها به حافظه متکی نبود بلکه بر کتب فراوانی استوار بود، سخنرانی ها و کلاسهایی به طور منظم در روزهای هفته تشکیل می داد. این جلسات موضوعات مختلفی داشت، مانند تفسیر قرآن، پرسشهای شرعی، غزوات محمد، تاریخ قبل از اسلام و ادبیات باستانی عرب مطرح می شد. عادت داشت که از ادبیات باستانی عرب جملاتی در توضیح و تبیین آیات قرآن بیان کند و از این رو در بین محققان عرب بسیار مورد توجه قرار گرفته است. او در بین اعراب اعتبار علمی زیادی داشت و از او درخواست می شد که در مورد مسائل شرعی فتوا دهد. مثلاً او صیغه متعه را جایز می شمرد و از آن دفاع می کرد. تفسیرهای قرآنی ابن عباس توسط شاگردان بدون واسطه اش به صورت مدون درآمد. فتواهای وی نیز جمع آوری شده است. امروزه بسیاری نسخه های خطی در مورد تفسیر منسوب به او، موجود است که البته نمی توان در مورد صحت و سقم این انتساب نظری داد، چون هنوز این موضوع مورد تحقیق قرار نگرفته است. ابن عباس علاوه بر علوم قرآنی برعلوم ریاضی، ادبیات، شعر، تاریخ، جغرافی و انساب نیز تسلط کامل داشت.
دانشنامه اسلام دربارهٔ ابن عباس می نویسد میزان تأثیرگذاری ابن عباس در سیاست و لشکر کشی های نظامی توسط برخی تاریخ نگاران مسلمان مورد بزرگ نمایی و اغراق قرار گرفته و دلیل این مطلب این است که وی جد خلفای عباسی بوده است. با این حال او در لشکرکشی های متعددی حضور داشته است، لشگرکشی به مصر بین سالهای ۱۸ تا ۲۱ هجری، لشگرکشی به آفریقا در سال ۲۷ هجری، لشگرکشی به گرگان و طبرستان در سال ۳۰ هجری، فرماندهی یکی از جناحین سپاه علی در جنگ های جمل (۳۶ هجری) و صفین (۳۷ هجری) و در دوران معاویه در سال ۴۹ هجری، لشگرکشی به قسطنطنیه به فرمان یزید و به همراه افرادی چون عبدالله بن عمر. فعالیت های مشاوره ای و دیوانی نیز از او در تاریخ ذکر شده است. ابوبکر و عمر از مشاوره های او بسیار استقبال می کردند حال آنکه علی و حسن این چنین عمل نمی کردند. با این وجود تا پیش از خلافت علی بن ابی طالب، ابن عباس چندان وارد سیاست نشد و حداکثر سه یا چهار سال فعالیت سیاسی داشت. تنها مأموریت رسمی ای که تا این دوران داشته، انتساب به سالاری حج از سوی عثمان بود، که در همان سال عثمان در مدینه تحت محاصره شورشیان قرار گرفت؛ بنابراین ابن عباس نمی توانسته در دوران قتل عثمان در مدینه بوده باشد. چند روز پس از قتل عثمان به مدینه بازگشت و با علی بیعت نمود. از آن پس عهده دار مأموریت های مهمی از سوی علی گردید و پس از فتح بصره پس از جنگ جمل در سال ۳۶ هجری، والی آنجا شد. وی پس از جنگ صفین در ۳۷ هجری، یکی از امضا کنندگان پیمان حکمیت مبنی بر حل و فصل اختلاف بین علی و معاویه به دست حکمین بود و هنگام تجمع اعتراض آمیز خوارج در حرورا، تضمین کرد که کمک کند تا حکمیت بر مبنای شرع باشد.
عکس عبدالله بن عباس
عبدالله بن علی بن عبدالله بن عباس (۷۶۴–۷۱۲ میلادی) یکی از اعضای خلافت عباسیان بود که نقش مهمی در ظهور قدرت عباسیان ایفا کرد. وی به عنوان فرماندار سوریه، کنترل عباسیان را بر این استان تثبیت کرد، بقایای سلسله امویان را برانداخت و شورش طرفدارانشان را سرکوب کرد. پس از مرگ برادرزاده و اولین خلیفهٔ عباسیان سفاح در ۷۵۴ میلادی، وی پیشنهاد برای رسیدن به خلافت علیه برادر سفاح یعنی منصور داد اما با شکست مواجه شد و زندانی گشت. سرانجام وی در سال ۷۶۴ میلادی کشته شد.


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

نقل قول های عبدالله بن عباس

عبدالله بن عباس از بزرگترین محققان نسل اول امت اسلامی است. وی پدر علم تفسیر قرآنی است.
• «علی وصی رسول الله در خانواده او و در آن هنگام که دشمن هل من مبارز می طلبید سپاهی پیامبر بود؛ پس دامن او را از دست مده، اگر مهاجری والا مقام می جویی که چون تیغه شمشیر قاطع و سروری دلاور است.»
• «گفتگوی علمی در شامگاه، از عبادت در آن بهتر است.» ترجمه های دیگر: «مباحثه و مذاکرهٔ علمی در پاسی از شب، از شب احیاء و شب زنده داری آن، بهتر است.»
• عبدالرزاق، المصنف ۲۵۳/۱۱؛ ابن عبدالبر، جامع بیان العلم و فضله، ۱۱۷/۱
• ای زبان یا نیک بگو تا سودی عائدت شود یا ساکت شو تا از شر در امان بمانی!
• «خدایا! او را علم دین بیاموز و بر تأویل کتاب (قرآن) آگاه ساز.»

ارتباط محتوایی با عبدالله بن عباس

عبدالله بن عباس را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی عبدالله بن عباس   • مفهوم عبدالله بن عباس   • تعریف عبدالله بن عباس   • معرفی عبدالله بن عباس   • عبدالله بن عباس چیست   • عبدالله بن عباس یعنی چی   • عبدالله بن عباس یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی عبدالله بن عباس
کلمه : عبدالله بن عباس
اشتباه تایپی : ufnhggi fk ufhs
عکس عبدالله بن عباس : در گوگل


آیا معنی عبدالله بن عباس مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 96% )