انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

99 1066 100 1

عبودیت

/'obudiyyat/

مترادف عبودیت: بندگی، رقیت، ستایش، طاعت، عبادت، نماز، نیایش

متضاد عبودیت: آزادگی، حریت

معنی عبودیت در لغت نامه دهخدا

عبودیت. [ ع ُ دی ی َ ] (ع اِمص ) عبودیة. بندگی کردن. (غیاث اللغات ) (المنجد) : و دلهای خواص و عوام بر طاعت و عبودیت بیارامید. (کلیله ص 377).
از ثری تا به ثریا به عبودیت او
همه در ذکر مناجات و قیام اند و قعود.
سعدی.

عبودیة.[ ع ُ دی ی َ ] (ع اِمص ) پرستش و بندگی. (منتهی الارب ). عبودة. (اقرب الموارد). رجوع به عبودت و عبودیت شود. || در اصطلاح عرفا وفاء به عهود و حفظ حدود و رضای بموجود و صبر بر مفقود است. (تعریفات ).

معنی عبودیت به فارسی

عبودیت
بندگی کردن، پرستش کردن، بندگی، پرستش
۱ - بندگی کردن . ۲ - طاعت نمودن . ببزرگان . ۲ - درخواستها مستدعیات : هر چه عرایض است که فقط به ملاحظه مخصوص است در حضور ضبط می شود سایر عرایض را عضد الملک به دفتر خانه عریضیجات خواهد برد ...
عبودیه بندکی کردن

معنی عبودیت در فرهنگ معین

عبودیت
(عُ یَّ) [ ع . عبودیة ] (مص جع .) ۱ - بندگی کردن ، پرستش کردن . ۲ - طاعت نمودن .

معنی عبودیت در فرهنگ فارسی عمید

عبودیت
۱. بندگی کردن، پرستش کردن.
۲. [مجاز] چاکری و خدمتگزاری کردن، خدمت.

عبودیت در دانشنامه اسلامی

عبودیت
عبودیت، اظهار تذلل و ذلت در برابر ذات اقدس الهی و عبادت خداوند متعال هم نهایت تذلل می باشد
برای پی بردن به تاثیر عبادت و نیایش در تهذیب نفوس و پرورش فضائل اخلاقی، قبل از هر چیز باید با مفهوم و حقیقت عبادت آشنا شد. گرچه بحث درباره حقیقت عبادت سخنی مبسوط و گسترده را می طلبد و بزرگان در تفسیر و اخلاق و فقه و حدیث درباره ی آن سخن بسیار گفته اند، امّا در یک اشاره کوتاه چنین می توان گفت: برای یافتن حقیقت عبادت باید به واژه «عبد» و مفهوم آن که ریشه ی اصلی عبادت است توجّه نمود.
معنای لغوی
«عبد» از نظر لغت به انسانی گفته می شود که سر تا پا تعلّق به مولا و صاحب خود دارد؛ اراده اش تابع اراده ی او، و خواستش تابع خواست اوست؛ در برابر او خود را مالک چیزی نمی داند و در اطاعت او سستی به خود راه نمی دهد.
عبودیت در اصطلاح
بنابراین عبودیّت اظهار آخرین درجه ی خضوع در برابر کسی است که همه چیز از ناحیه ی او است و به خوبی می توان نتیجه گرفت که تنها کسی می تواند «معبود» باشد که نهایت انعام و اکرام را کرده است و او کسی جز خدا نیست!به تعبیر دیگر، و از بُعد دیگر «عبودیّت» نهایت اوج تکامل روح یک انسان و قرب او به خداست، و عبودیّت تسلیم مطلق در برابر ذات پاک اوست؛ عبادت تنها رکوع و سجود و قیام و قعود نیست، بلکه روح عبادت تسلیم بی قید و شرط در برابر کمال مطلق و ذات بی مثالی است که از هر عیب و نقص مبرّاست.بدیهی است چنین عملی بهترین انگیزه ی توجّه به کمال مطلق و پرهیز از هرگونه آلودگی و ناپاکی است؛ چرا که انسان سعی می کند خود را به معبود خویش نزدیک و نزدیک تر سازد تا پرتوی از جلال و جمال او در وجودش ظاهر شود که گاه از آن تعبیر به «مظهر صفات خدا شدن» می کنند.
عبودیت در بیان امام صادق
...
اسحاق پیامبر از جمله انبیائی بود که دائما ذکر آخرت میکرد، زیرا آل ابراهیم ، هم دین را خوب فهمیدند و هم به فهمیده ها خوب عمل می کردند.
در قرآن کریم حضرت اسحاق علیه السّلام از بندگان حقیقی و بلند مرتبه خدا شمرده شده است آنجاکه می فرماید:واذکر عبـدنا ابرهیم واسحـق ویعقوب اولی الایدی والابصـر(و بندگان ما ابراهیم و اسحاق و یعقوب را که نیرومند و دیده ور بودند به یادآور).
← تفسیر آیه مذکور
 ۱. ↑ ص/سوره۳۸، آیه۴۵.    
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۳، ص۲۶۰، برگرفته از مقاله «عبودیت اسحاق».    
...
یکی از فضایل حضرت داود علیه السلام، عبودیت ایشان است. در این مقاله آیات مرتبط با عبودیت حضرت داود علیه السلام معرفی می شوند.
عبودیّت و بندگی داود علیه السلام به درگاه خداوند:۱. ... وَ مِنْ ذُرِّیَّتِهِ داوُدَ ... ذلِکَ هُدَى اللَّهِ یَهْدِی بِهِ مَنْ یَشاءُ مِنْ عِبادِهِ ....
انعام/سوره۶، آیه۸۴.    
 ۱. ↑ انعام/سوره۶، آیه۸۴.    
...
عبودیت و بندگی و انجام عبادت های مهم فضایلی همچون توکل و شجاعت و شهامت و صبر و استقامت را در وجود انسان زنده می کند، و از رذایل اخلاقی همچون جبن و ترس، تردید و دو دلی، اضطراب و نگرانی در برابر حوادث مهم، و دنیاپرستی، دور می سازد؛ و به این ترتیب، بخش مهمی از فضایل اخلاقی را در وجود انسان زنده می کند، همانگونه که بخش قابل توجهی از رذایل را می میراند.
برای پی بردن به تاثیر عبادت و نیایش در تهذیب نفوس و پرورش فضائل اخلاقی، قبل از هر چیز باید با مفهوم و حقیقت عبادت آشنا شد.گرچه بحث درباره حقیقت عبادت سخنی مبسوط و گسترده را می طلبد و بزرگان در تفسیر و اخلاق و فقه و حدیث درباره ی آن سخن بسیار گفته اند، اما در یک اشاره کوتاه چنین می توان گفت: برای یافتن حقیقت عبادت باید به واژه «عبد» و مفهوم آن که ریشه ی اصلی عبادت است توجه نمود.«عبد» از نظر لغت به انسانی گفته می شود که سر تا پا تعلق به مولا و صاحب خود دارد؛ اراده اش تابع اراده ی او، و خواستش تابع خواست اوست؛ در برابر او خود را مالک چیزی نمی داند و در اطاعت او سستی به خود راه نمی دهد.بنابراین عبودیت اظهار آخرین درجه ی خضوع در برابر کسی است که همه چیز از ناحیه ی او است و به خوبی می توان نتیجه گرفت که تنها کسی می تواند «معبود» باشد که نهایت انعام و اکرام را کرده است و او کسی جز خدا نیست!به تعبیر دیگر، و از بعد دیگر «عبودیت» نهایت اوج تکامل روح یک انسان و قرب او به خداست، و عبودیت تسلیم مطلق در برابر ذات پاک اوست؛ عبادت تنها رکوع و سجود و قیام و قعود نیست، بلکه روح عبادت تسلیم بی قید و شرط در برابر کمال مطلق و ذات بی مثالی است که از هر عیب و نقص مبراست.بدیهی است چنین عملی بهترین انگیزه ی توجه به کمال مطلق و پرهیز از هرگونه آلودگی و ناپاکی است؛ چرا که انسان سعی می کند خود را به معبود خویش نزدیک و نزدیکتر سازد تا پرتوی از جلال و جمال او در وجودش ظاهر شود که گاه از آن تعبیر به «مظهر صفات خدا شدن» می کنند.در حدیثی از امام صادق (علیه السّلام) می خوانیم: «العبودیة جوهرة کنهها الربوبیة؛ عبودیت گوهری است که ربوبیت در درون آن نهفته شده است.» اشاره به این که عبد تلاش و کوشش می کند که خود را در صفات شبیه به معبود سازد و پرتوی از صفات جلال و جمال او را در خود منعکس کند، و نیز انسان در سایه ی عبودیت به جایی می رسد که به اذن پروردگار می تواند در جهان تکوین، تدبیر و تصرف کند، و صاحب ولایت تکوینیه شود، همان گونه که آهن سرد و سیاه بر اثر مجاورت با آتش، گرم و سرخ و فروزان می شود؛ این حرارت و نورانیت از درون ذات او نیست بلکه پرتو ناچیزی از آتش به او افتاده و به این رنگ در آمده است.
تأثیر عبادت از منظر قرآن
با این اشاره به قرآن باز می گردیم و چگونگی تاثیر عبادت را در پرورش فضایل اخلاقی در آیات قرآن بررسی می کنیم.۱. ای مردم! پروردگار خود را پرستش کنید، آن کس که شما و کسانی را که پیش از شما بودند، آفرید، تا پرهیزگار شوید.۲. ای کسانی که ایمان آورده اید! روزه بر شما نوشته شده، همانگونه که بر کسانی که قبل از شما بودند نوشته شد، تا پرهیزکار شوید.۳.... و نماز را بر پا دار که نماز (انسان را) از زشتی ها و گناه باز می دارد.۴. به یقین انسان حریص و کم طاقت آفریده شده است هنگامی که بدی به او رسد بی تابی کند و هنگامی که خوبی به او رسد مانع دیگران می شود (و بخل می ورزد) مگر نمازگزاران آنها که نماز را پیوسته به جا می آورند.۵. از اموال آنها صدقه ای (به عنوان زکات) بگیر تا به وسیله ی آن، آنها را پاک سازی و پرورش دهی.۶. آنان کسانی هستند که ایمان آورده اند، و دلهای شان به یاد خدا مطمئن (و آرام) است، آگاه باشید تنها با یاد خدا دل ها آرامش می یابد!۷. ای کسانی که ایمان آورده اید! از صبر (روزه) و نماز کمک بگیرید! (زیرا خداوند با صابران است! }
رابطه عبادت و تقوا
در تمام آیاتی که در بالا آمده، رابطه ی نزدیکی میان «عبادت» و تقوا و پرهیز از گناه و پرورش فضایل اخلاقی دیده می شود و نشان می دهد کسانی که می خواهند به تهذیب نفس راه یابند باید از در عبودیت و پرستش خداوند وارد شوند؛ سالکان راه خدا، و پویندگان طریق خودسازی و تقوا، باید از نیایش و عبادت یاری طلبند و ناخالصی های وجود خود را در کوره ی داغ عشق به خدا بسوزانند و از بین ببرند، و مس وجود خود را با کیمیای عبادت زر کنند.در همین راستا، در نخستین آیه، همه ی انسانها را بدون استثنا مخاطب ساخته و راه تقوا را این گونه به آنها نشان می دهد؛ می فرماید: «ای مردم! پروردگارتان را که شما و پیشینیان شما را آفریده پرستش کنید تا پرهیزکار شوید! » (یا ایها الناس اعبدوا ربکم الذی خلقکم و الذین من قبلکم لعلکم تتقون) .تکیه بر آفرینش پیشینیان ممکن است اشاره به این باشد که اعراب جاهلی برای توجیه پرستش بتها، تکیه بر فعل پیشینیان داشتند، آیه ی فوق می گوید خداوند هم آفریدگار شماست و هم آفریننده ی پیشینیان است؛ آری! او خالق همه کس و همه چیز و مالک همه کس و همه چیز است؛ و تنها او شایسته ی عبادت است، نه بتها؛ اگر رو به سوی عبودیت خالص او آرید، شکوفه های تقوا بر شاخسار جان شما آشکار می شود؛ و این آلودگی های اخلاقی شما ناشی از عبادت خرافی شماست.این آیه رابطه ی نزدیک تقوا و عبادت را به طور مطلق بیان می کند.
رابطه روزه و تقوا
...
«عبدالرسول عبودیت» در سال 1333ش در شهر اصفهان به دنیا آمد.
او پس از گذراندن تحصیلات ابتدائی و متوسطه در اصفهان در سال 1352ش در دانشگاه صنعتی شریف پذیرفته شد و در سال 1358 فارغ التحصیل گردید. وی سالهای 1358 و 1359ش را در اصفهان به خواندن ادبیات و فقه و اصول گذراند. در سال 1359ش وارد حوزه علمیه قم شد و به ادامه تحصیل در فقه و اصول مشغول شد. در کنار دروس فقه و اصول به یادگیری فلسفه در موسسه در راه حق همت گماشت.
پس از چند سال شرکت در دروس خارج آیات عظام بهجت، تبریزی، وحید و فاضل لنکرانی به طور تخصصی به فلسفه مشغول گردید.
شرح نهایة الحکمة (مصباح) / نوع اثر: کتاب / نقش: محقق
در آمدی به نظام حکمت صدرایی / نوع اثر: کتاب / نقش: نویسنده
خطوط کلی حکمت متعالیه برگرفته از کتاب درآمدی بر نظام حکمت صدرایی / نوع اثر: کتاب / نقش: نویسنده
یکی از فضایل پیامبر اسلام صلی الله علیه وآله، عبودیت ایشان بود. در این مقاله آیات مرتبط با عبودیت حضرت محمد صلی الله علیه وآله معرفی می شوند.
عبودیّت پیامبر صلی الله علیه وآله زمینه شایستگى وى براى انذار مردم:تَبارَکَ الَّذِی نَزَّلَ الْفُرْقانَ عَلى عَبْدِهِ لِیَکُونَ لِلْعالَمِینَ نَذِیراً.
فرقان/سوره۲۵، آیه۱.    
عبودیّت پیامبر صلی الله علیه وآله نزد خداوند، صفتى بس مهم و ارزشمند براى او:سُبْحانَ الَّذِی أَسْرى بِعَبْدِهِ لَیْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِی بارَکْنا حَوْلَهُ ....
اسراء/سوره۱۷، آیه۱.    
نقش عبودیّت پیامبر صلی الله علیه وآله در نایل شدن آن حضرت به مقام رسالت و نزول قرآن بر ایشان:۱. وَ إِنْ کُنْتُمْ فِی رَیْبٍ مِمَّا نَزَّلْنا عَلى عَبْدِنا فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ ....
بقره/سوره۲، آیه۲۳.    
...
حقیقت عبودیت یعنی عبد آنچه را خدا برایش داده ملک خود نپندارد. زیرا که بندگان و بردگان را ملکی نباشد. همه ی اموال را مال خدا دانسته و آنجایش نهد که خدایش فرمان داده است و برای خود تدبیری از پیش خود نیندیشد، و تمام مشغولیّت خود را در اوامر و نواهی خدای متعال قرار دهد.
خداوند متعال می فرماید: «ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْاِنْسَ اِلاَّ لِیَعْبُدُونِ؛ جن و انس را نیافریدم جز برای اینکه عبادتم کنند.» ؛ «وَ قَضی رَبٌّکَ اَنْ لا تَعْبُدُوا اِلاّ ایّاهُ؛ حکم پروردگارت بر این قرار یافت که فقط او را عبادت کنید.» ؛ «وَ لَقَدْ بَعَثْنا فِی کُلِّ اُمَّةٍ رَسُولاً اَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَ اجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ؛ در هر امّتی رسولی برانگیختم که خدا را عبادت کنید و از طاغوت دوری جویید.»امام صادق (علیه السّلام) در تفسیر آیه اوّل فرمود: آنان را خلق کرد تا امرشان کند که عبادتش کنند. و همین طور در تفسیر آیه مزبور فرمود: «خَلَقَهُم ْ لِلْعِبَادَةِ.» برای عبادت خلقشان کرد.و امیرالمؤمنین (علیه السّلام) در خطبه ذی قار می فرماید: «فَاِنَّ اللهَ تَعالی بَعَثَ محمَّداً (صلّی الله علیه و آله وسلم) بِالْحَقِّ لِیُخْرِجَ عِبَادَهُ مِنْ عِبَادَةِ عِبَادِهِ الی عِبادَتِهِ، وَ مِنْ عُهُودِ عِبَادِهِ الی عُهُودِهِ، وَ مِنْ طاعَةِ عِبَادِهِ الی طاعَتِهِ، وَ مِنْ وِلایَةِ عِبادِهِ الی ولایَتِهِ؛ همانا خدای تعالی محمّد (صلّی الله علیه و آله وسلم) را به حق مبعوث کرد تا بندگانش را از پرستش بندگان به پرستش خود، و از بیعت بندگانش به بیعت خود، و از فرمانبری بندگانش به فرمانبری خود، و از ولایت و دوستی بندگانش به ولایت خود در آورد.»آری عبدبودن یعنی بنده و کوچک بودن، و مولا بودن یعنی آقا و بزرگ بودن. کسی که مالک باشد آقاست و کسی که مملوک باشد بنده است. او که مالکیّت مطلق دارد، تسلّط بر همه ی امور، ولایت و حکومت بر همگان، امر و نهی و بزرگی و عظمت برای همه دارد. و بندگان و مملوک ها را در مقابل او فروتنی و افتادگی، کوچکی و فرمانبری لازم است.
حقیقت بندگی
امام صادق (علیه السّلام) فرمود: «لَیْسَ الْعِلْمُ بِالتَّعَلُّمِ، انّمَا هُوَ نُورٌ یَقَعَ فِی قَلْبٍ مَنْ یُرِیدُ اللهُ تَبَارَکَ وَ تَعالی ان یَهْدِیَهُ.فَانْ اَرَدْتَ الْعِلْمَ فَاطلُبْ اَوَّلاً فِی نَفْسِکَ حَقِیقَةَ الْعُبُودِیَّهُ. وَ اطْلُبِ الْعِلْمَ بِاسْتِعْمَالِهِ. وَ اسْتَفْهِمِ اللهَ یُفْهِمْکَ؛ علم آن نیست که به درس گرفتن و تعلّم حاصل آید. بلکه علم نوری است که در قلب آن کس که خدای تعالی هدایت او را اراده کرده است، قرار می یابد. پس اگر چنین علمی را خواستی، در مرحله ی اوّل باید در نفس خود حقیقت عبودیّت و بندگی را بجویی. و به دنبال آن، علم را به وسیله ی به کار گرفتن آن طلب کن و از خدای متعال بخواه که فهم و هوش عطایت کند.»راوی می گوید: پرسیدم: حقیقت عبودیّت چیست؟ حضرت فرمود: سه چیز است:۱: عبد آنچه را خدا برایش داده ملک خود نپندارد. زیرا که بندگان و بردگان را ملکی نباشد. همه ی اموال را مال خدا دانسته و آنجایش نهد که خدایش فرمان داده است.۲: بنده برای خود تدبیری از پیش خود نیندیشد.۳: تمام مشغولیّت خود را در اوامر و نواهی خدای متعال قرار دهد.پس اگر بنده خود را مالک عطایا و بخشش های خدای تعالی نداند، مصرف آنها در مواردی که خدایش دستور داده، برایش آسان آید. و اگر بنده ای تدبیر امورش را به خدای مدبّر واگذارد، مصیبت ها و حوادث ناگوار دنیا برایش سهل شود. و اگر اوقات خود را مشغول به اوامر و نواهی خدای متعال کند، دیگر او را وقتی برای جدال با مردم و فخرفروشی به آنها باقی نخواهد ماند.و اگر خدای تعالی این سه را به بنده ای کرامت کند، دنیا و شیطان و تمامی خلایق در مقابل دیدگانش چیزی به حساب نیایند و دنیا را برای فخرفروشی و زیاده طلبی نخواهد، و مال مردم را برای توانمندی و برتری جویی خود طلب نکند، و دنیای چند روزه ی خود را به تنبلی از دست ندهد.همه ی اینها درجه ی اوّل از درجات تقوا است. خدای متعال می فرماید: «تِلْکَ الدَّارُ الآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذِینَ لا یُرِیدُونَ عُلُوًّا فِی الْاَرْضِ وَ لا فَساداً وَ العاقِبَةُ لِلْمُتَّقِینَ؛ آن سرای بازپسین را برای آنان قرار دادیم که اراده ی برتری و فساد در زمین نکنند. و سرانجام خوب از آنِ متّقین است.»پس عبد و آنچه در اختیارش است همه مال مولایش است. و از آن جهت که حقیقت هر چیزی به مشیّت خداوند متعال تحقّق پیدا کرده و می کند و هیچ چیزی خارج از مشیّت او وجود نتواند گرفت، پس تمام ما سوی الله مخلوق و ممالک او خواهند بود. زیرا همه، وجودشان و بقایشان به مشیت خالق متعال وابسته است. و اطاعت و فرمانبری و دوستی و ولایت کسی غیر از او گناهی بزرگ و کفر به خداوند متعال است و عبادت غیر خدا خواهد بود. و اگر کسی دیگر در عرض خدا قرار داده شود شرک است.خدای تعالی فرماید: «وَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ آلِهَةً لِیَکُونُوا لَهُمْ عِزًّا ـ کَلاَّ سَیَکْفُرُونَ بِعِبادَتِهِمْ وَ یَکُونُونَ عَلَیْهِمْ ضِدًّا؛ مشرکان غیر از خدای تعالی خدایانی برای خود گرفتند تا موجب عزّتشان باشند. چنین نیست! بزودی آن خدایان، پرستش آنان را انکار کرده و دشمن آنان خواهند شد.»
حقیقت پرستش
امام صادق (علیه السّلام) در تفسیر این آیه فرمود: آنان که غیر از خدای تعالی برای خودشان خدایانی قرار داده اند، در روز رستاخیز خدایانشان با آنان به مخالفت برخاسته، از آنان و عبادتشان بیزاری خواهند جست. سپس امام (علیه السّلام) فرمود: پرستش و عبادت، سجده و رکوع نیست؛ بلکه پرستش همان اطاعت است. هر کس مخلوقی را در نافرمانی و معصیت خدای تعالی اطاعت کند، او را پرستش کرده است. و امام باقر (علیه السّلام) فرماید: شما (شیعیان) آن گروهی هستید که از عبادت طاغوت سرپیچی کردید. و هر کس ستمگری را اطاعت کند، همانا او را پرستش کرده است.
حقیقت ولایت و مالکیّت
...

عبودیت در جدول کلمات

معنی عبودیت به انگلیسی

thraldom (اسم)
اسارت ، بندگی ، عبودیت
thralldom (اسم)
اسارت ، بندگی ، عبودیت

عبودیت را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی عبودیت   • عبودیت یعنی چه؟   • عبودیت در جدول   • عبودیت و بندگی خدا   • عبودیت در نهج البلاغه   • مونث بودن   • استاد عبودیت   • آیت الله عبودیت   • مفهوم عبودیت   • تعریف عبودیت   • معرفی عبودیت   • عبودیت چیست   • عبودیت یعنی چی  

توضیحات دیگر

معنی عبودیت
کلمه : عبودیت
اشتباه تایپی : uf,ndj
آوا : 'obudiyyat
نقش : اسم
عکس عبودیت : در گوگل


آیا معنی عبودیت مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 99% )