انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی فارسی به انگلیسی انگلیسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات کلمات اختصاری لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

95 954 100 1

غلام

/qolAm/

مترادف غلام: جوان، طفل، فرزند، بنده، چاکر، خادم، خدمتکار، زرخرید، عبد، مستخدم، مملوک، نوکر، غلمان

متضاد غلام: ارباب

برابر پارسی: برده، بنده، سرسپرده

معنی اسم غلام

اسم: غلام
نوع: پسرانه
ریشه اسم: عربی
معنی: ارادتمند و فرمانبردار، به صورت پیشوند همراه با بعضی نامها می آید و نام جدید می سازد مانند غلامحسین، غلامرضا، غلامعلی

معنی غلام در لغت نامه دهخدا

غلام. [ غ ُ] (ع اِ) کودک. (منتهی الارب ) (غیاث اللغات ). کودک شهوت پدیدآمده. (ترجمان علامه ٔ جرجانی تهذیب عادل نسخه ٔکتابخانه ٔ لغت نامه ). پسر از هنگام ولادت تا آمد جوانی. (از منتهی الارب ). کودک که خطش دمیده باشد و بعضی گویند از زمان ولادت تا حد بلوغ. و فارسیان غلام به معنی مطلق بنده و پسر استعمال کنند خواه کودک باشد و خواه جوان و خواه پیر، لیکن بر مذکر اطلاق کنند نه بر مؤنث. (آنندراج ). ریدک. (مقدمة الادب زمخشری ). کودک نرینه. پسر خردسال. پسر. امرد. مقابل دختر. غلام بزرگتر از صبی و خردتر از شاب است و آن سنی است از چهارده سالگی تا بیست و یک سالگی. (مسعودی ) : قال رب انی یکون لی غلام و قد بلغنی الکبر و امرأتی عاقرٌ. (قرآن 40/3). فأدلی دلوه قال یا بشری هذا غلام. (قرآن 19/12). و اما الجدار فکان لغلامین یتیمین فی المدینة. (قرآن 82/18). پس خواهر یعقوب گفت : یک ره که این غلام [ یوسف ] دزدی کرد چاره نیست تا دو سال مرا بندگی کند. (ترجمه ٔ تاریخ طبری چ بهار ص 270). || پسری یا امردی که با وی عشق ورزند. پسر زیباروی. معنی اصلی غلام ، پسر و امرد است ولی چون پادشاهان و امرا و شعرا و توانگران علاوه بر استفاده از غلامان خود در مورد خدمتگزاری و جنگاوری و تجمل با بعضی ازبندگان خوبرو عشق میورزیدند از این رو غلام در ادبیات مفهوم معشوق را به خود گرفته است. رجوع به «غلام و بنده از نظر تاریخی » در مطالب بعدی شود :
غلام ار ساده رو باشد و گر نوخط بود خوشتر
خوش اندر خوش بود باز آنکه با زوبین و چاچله.
عسجدی.
غلام و جام می را دوست دارم
نه جای طعنه و جای ملام است.
منوچهری.
داد در دستش آهخته حسامی را
بر لت جام نگارید غلامی را.
منوچهری.
در کف جاهل همیگوید نبید
در بر فاسق همیگوید غلام.
ناصرخسرو (دیوان چ تهران ص 298).
می چه داری در صراحی ای غلام
جام پرکن تا به کف گیریم جام.
امیر معزی (از آنندراج ).
ملک درحال کنیزکی خوبروی پیشش فرستاد همچنین در عقبش غلامی بدیعالجمال لطیف الاعتدال. (گلستان سعدی ).
شمع نخواهد نشست بازنشین ای غلام
روی تو دیدن به شب روز نماید تمام.
سعدی.
کس ازین نمک ندارد که تو ای غلام داری
دل ریش عاشقان را نمکی تمام داری.
سعدی (بدایع).
|| مرد میانه سال. (اضداد). ج ، اَغلِمَة، غِلَمَة، غِلمان. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). || در اصطلاح علمای رجال و درایه عبارت از شاگرد و تلمیذ و تربیت یافته است. صاحب روضات در ضمن شرح حال محمدبن مسعود عیاشی گوید: از جمله ٔ تلامذه و غلامان او در اصطلاح علمای رجال ، ابوعمرومحمدبن عمربن عبدالعزیز کشی است. در مقیاس الهدایة آمده : غلام در اصطلاح رجال و درایه دلالت به هیچ کدام از مدح و ذم ندارد و مراد از غلام فلان ، تلمیذ او متأدب به آداب اوست ، چنانکه درباره ٔ بکربن محمدبن حبیب مازنی گویند که از غلامان اسماعیل بن میثم است زیرا که از وی تأدب کرده ، و درباره ٔ «کشی » گویند که وی از غلامان عیاشی است زیرا مصاحب او بود و از وی اخذ مراتب کرده است. و بعضی برآنند که در کتب رجال لفظ غلام درغیر معنی تلمیذ استعمال نشده است. البته این معنی در صورتی است که لفظ غلام اضافه به علم شخصی دیگر باشد، مثل : غلام فلان. (از ریحانة الادب ج 3 ص 160). ابن خلکان در وفیات الاعیان درباره ٔ ابوعلی فارسی آرد: «وعلت منزلته حتی قال عضدالدولة: انا غلام ابی علی الفسوی فی النحو». || به مجاز به معنی نوکر و بنده. (غیاث اللغات ). نوچه : غلام حرک ؛ نوچه ٔ سبک و تیزخاطر.(منتهی الارب ). رجوع به نوچه شود. بنده. بنده ٔ نرینه. عبد. مملوک. بنده ٔ زرخرید. زرخرید. مولی. وصیف. مقابل کنیز. رهی :
نه ماه صیامی نه ماه فلک
که اینت غلام است و آن پیشکار.
رودکی.
غلام ترسا پیش ایشان بود که شیبه او را از شهر نینوی برده کرده بود... و این غلام توریة و انجیل خواندی... عتبه و شیبه با غلام در باغ بودند. (ترجمه ٔ طبری ). و از همه ٔ این ناحیت مردان و کنیزکان و غلامان آراسته به بازار آیند [ به روز بازار در جبل قارن ] و با یکدیگر مزاح کنند. (حدود العالم ).
خواجه یکی غلامک رس دارد
کز ناگوارد خانه چو تس دارد.
منجیک.
خواجه غلامی خرید دیگر تازه
سست هل و حجره حجره گرد ملازه .
منجیک.
غلام و کنیزک ببر هم دویست
بگویش که با تو مرا جنگ نیست.
فردوسی.
چو او را بدان کاخ در جای کرد
غلام و پرستنده با پای کرد.
فردوسی.
خردمند و بیدار سیصد غلام
بیامد بر زین وسیمین ستام.
فردوسی.
مریخ روز معرکه شاها غلام تست
چونانکه زهره روز میزد است داه تو.
فرخی (دیوان ص 341).
این همیگویدگشتم به غلام و به ستور
وآن همیگوید گشتم به ضیاع و به عقار.
فرخی.
تو غلام منی و خواجه خداوند منست
نتوان با تو سخن گفتن و با خواجه توان.
فرخی.
با غلامان و آلت شکره
کرد کار شکار و کار سره.
عنصری.
خورشید زد علامت دولت به بام تو
تا گشت دولت از بن دندان غلام تو.
منوچهری (دیوان چ دبیرسیاقی چ 1326 ص 171).
و نخست جنیبتان بسیار با سلاح تمام و برگستوان ، و غلامان ساخته با علامتها و مطردها... خیل خیل میگذشت. (تاریخ بیهقی چ فیاض ص 37). امیر چون رقعه بخواند بنوشت و به غلامی خاصه داد. (تاریخ بیهقی ایضاً ص 163). و بر اثر ایشان صد و سی غلام سلطانی بیشتر خط آورده... بگذاشتند. (تاریخ بیهقی ایضاً ص 271).
ترا نه چرخ و هفت اختر غلام است
تو شاگرد تنی حیفی تمام است.
ناصرخسرو.
گر روم بدو سپاری و گر ترک
شاهنشه ری کنی غلامش را.
ناصرخسرو.
کم ز کیخسروی نه ای زیراک
هر غلامیت کم ز بیژن نیست.
مسعودسعد.
زآنکه خواجه مرا خداوند است
خویشتن را غلام او دانم.
مسعودسعد.
تو غره بدان شوی که می می نخوری
صد لقمه خوری که می غلام است آن را .
خیام.
زمانه سوی حسودت ندا کند که منم
ورا غلام تو با خواجه ٔ زمانه مچخ.
سوزنی.
تن من است چو سلطان معصیت فرمای
من از قیاس غلام مطیع سلطانم.
سوزنی.
غلام نیست به فرمان خواجه رام چونانک
من این نبهره تن خویش را به فرمانم.
سوزنی.
هر غلامیش را ز سلطانان
پهلوان جهان خطاب رساد.
خاقانی.
پیام داد به درگاهش آفتاب که من
ترا غلامم از آن بر نجوم سالارم.
خاقانی.
غلام آب رزانی نداری آب روان
رفیق صاف رحیقی نیی به صف صفا.
خاقانی.
سلطان با خواص غلامان خویش حمله کرد. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ 1272 هَ. ق. ص 273).
ز خاموشی در آن زرینه پرگار
شده نقش غلامان نقش دیوار.
نظامی.
زر به خروار ومشک نافه به کیل
وز غلام و کنیز چندین خیل.
نظامی.
ای زهره و مشتری غلامت
سرمایه ٔ نام جمله نامت.
نظامی.
مال او برداشته ست این قلتبان
وین غلام اوست ای آزادگان.
مولوی (مثنوی ).
شد غلامی که آب جوی آرد
آب جوی آمد و غلام ببرد.
سعدی (گلستان ).
رای خداوند راست حاکم و فرمانرواست
گر بکشد بنده ایم ور بنوازد غلام.
سعدی.
غلامی به درویش برد این پیام
بگفتا به خسرو بگو ای غلام.
سعدی (بوستان ).
تا که باشد دل غلامی دور
ار تو کارت کجا پذیرد نور؟
اوحدی.
آنکه بر صید شاه دام نهد
بوسه بر دست هر غلام نهد.
اوحدی.
ما را بر آستان تو بس حق خدمت است
ای خواجه بازبین به ترحم غلام را.
حافظ.
صبا از عشق من رمزی بگو با آن شه خوبان
که صد جمشید و کیخسرو غلام کمترین دارد.
حافظ.
غلام نرگس مست تو تاجدارانند
خراب باده ٔ لعل تو هوشیارانند.
حافظ.
غلام باره. غلام پیشخدمت. غلامخانه. غلامزاده. غلام گردش. رجوع به هریک از مدخل های مذکورشود. و در اسامی خاص گاه با نام دیگر بدین سان ترکیب گردد: غلام اکبر. غلامحسن. غلامحسین. غلام عباس. غلامعلی. غلام محمد. غلام یحیی و جز آن.
- غلام ترک ؛ غلامی که از نژاد ترکان باشد. رجوع به تاریخچه ٔ غلام و بنده ذیل عنوان غلامان ترک در مطالب بعدی شود :
چون شاه هند پیش و پسش ده غلام ترک
از فر عید گه می و گه شکر افسرش.
خاقانی.
- غلام خاصه ، غلامان خاصه ؛ گروهی از غلامان بودند که در پشت سر پادشاهان می ایستادند. در تذکرةالملوک آمده : و غلامان خاصه در پشت سر پادشاهان ایستاده می شدند، و لله ٔ مخصوصی داشتند، مقرر شد که قرچقای بیک غلام خاصه ٔ شریفه با فوجی ازغلامان به قلعه رفته محافظت قلعه و یراق متعلقه به سر کار پادشاهی نمایند. (عالم آرای عباسی ص 455 چ قدیم و ص 655 چ جدید). رجوع به تذکرة الملوک چ دبیرسیاقی ص 19 شود.
- غلام خانه زاد ؛ غلام یا خدمتکاری که مخصوصاً جهت خدمت شاه در دربار تربیت مییافت. تربیت غلام خانه زاد در دوره ٔ صفویه نیز معمول بوده است و او را به ترکی اواُغلی مینامیدند. رجوع به غلام و بنده از نظر تاریخی در مطالب بعدی شود.
- غلام خواجه سرا ؛ یا غلام سرایی ،یا غلام خانگی ، غلامان خواجه سرا، گروهی از غلامان زیبارو بودند که خصی شده بودند و پشت سر شاه می ایستادند.در کتاب سازمان اداری حکومت صفوی (ص 107) آمده است : غلامان جوان دو نوع بودند: یکی غلامان خواجه سرا که خصی شده بودند و دیگر غیر خواجگان (ساده ). شاردن در سفرنامه ٔ خود (ج 5 ص 470 و 479) در توصیف مجالس رسمی میگوید: «در عقب (سلطان ) ده یا نه خواجه سرای خردسال ده تا چهارده ساله می ایستادند. اینان از زیباترین و خوبروترین کودکان بودند و رختهای بسیار فاخر میپوشیدند، وبه شکل نیم دایره در عقب شاه می ایستادند و به نظر چون تندیسهای مرمر جلوه میکردند زیرا هیچ حرکتی نداشتند و دست را بر سینه مینهادند و سر راست نگاه میداشتند، و حتی مردمک چشم آنان حرکت نمیکرد.» این خدمتکاران به هنگامی که شاه بر خوان مینشست بر زمین زانو میزدند. رجوع به غلام و بنده از نظر تاریخی شود.
- غلام ساده ؛ غلامی که خصی نشده باشد. مقابل غلام خواجه سرا. در کتاب «سازمان اداری حکومت صفوی » آمده است : غلامان معمولی یا ساده از جوانانی بودند که داوطلب خدمت سلطان شده یا خدمتکارانی که مخصوصاً جهت خدمت شاه تربیت یافته بودند. شاردن در سفرنامه ٔ خود (ج 5 ص 308) میگوید: «قریب هزار تا هزار و دویست جوان نام افتخاری غلام شاه را داشتند. این خادمان یا پیشخدمتان خاص شاه برحسب استعداد خویش بعدها در بین ادارات مختلف توزیع میشدند، و به تدریج به مشاغل مستقل و مهم میرسیدند. اصطلاح ترکی اواُغلی یا «خانزاد» که در زمان شاه عباس اول و جانشینانش بسیار به کار رفته بدون تردید اشاره است به این نوع غلامان که در دربار تربیت مییافتند».
- غلام سرایی ، یا غلام خانگی ؛ غلامی که به اندرون و حرمخانه ٔ پادشاه یا امیر میتوانست برود، ظاهراً همان غلام خواجه سراست که مقابل غلام ساده است.
بر در بغداد خواهم دیدن او را تا نه دیر
گرد بر گردش غلامان سرایی صد هزار.
فرخی.
احمد عبدالصمد... آن لشکر و خزاین و غلامان سرایی را برداشت... به خوارزم بازبرد. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص 335). فرمود تا طرادها غلامان سرایی را از دور بزدند. (تاریخ بیهقی ایضاً ص 334). او را حاسدان و عاشقان خواستند هم از غلامان سرایی. (تاریخ بیهقی ایضاً ص 382).
نمانده در حریم پادشاهی
وشافی جز غلامان سرایی.
نظامی.
دو رویه کرد تخت پادشائیش
کشیده صف غلامان سرائیش.
نظامی.
- غلام فلک بودن ؛ محکوم فلک بودن. (از آنندراج ). صاحب آنندراج گوید: غلام فلکم ؛ یعنی محکوم فلکم ، چون کاری خلاف توقع پیش آید این عبارت را گویند. در فرهنگهای رشیدی ، برهان قاطع و انجمن آرا چنین آمده : غلام فلکم ؛ کنایه از پیش آمدن کاری باشد برخلاف مراد و توقع. - انتهی. و بیشک این معنی مأخوذ از شعر نورالدین ظهوری است که خود فرهنگهای مزبور نیز آن را آورده اند و کنایه از نرسیدن به مراد است :
مست می خون دل و جام فلکم
سرگشتگیم نگر به کام فلکم
درساخته ام به خواجه تاشی با غیر
ناسازی او ببین غلام فلکم.
ظهوری.
- غلام کشمیری ؛ غلامی که از کشمیر باشد. غلام هندو.
- غلام کشیک خانه ؛پاسبان که محافظت میکند. (از آنندراج ).
- غلام هندو ؛ غلامی که از هند باشد. غلام سیاه :
چون غلام هندویی کو کین کشد
از ستیزه خواجه خود را میکشد.
مولوی (مثنوی ).
غلام و بنده از نظر تاریخی : از نگریستن به سرگذشت اجتماعی بشر توان دریافت که انسان به طبع موجودی خودخواه و خودسر بوده است ، زورمندان همواره به همنوعان ناتوان خویش زورگویی میکردندو هرگونه ستمگری را برآنان روا میشمردند، در آغاز هنگامی که زورمندان بر دشمنان خویش چیره میشدند مردان آنان را میکشتند و زنان را برای بهره مندی از ایشان نگاه میداشتند، دیری نگذشت که مردان مغلوب را نیز برای خدمتگزاری به عنوان غلام و برده به کار میگماشتند،و آنان را به شخم زدن زمین و گله چرانی وامیداشتند. و مانند کالا خرید و فروش میکردند. مصریان ، آشوریان وبابلیان باستان همه برده داشتند. رومیان زنان و مردان اسیر را در خانه ها به کار میگماشتند و بانوی خانه میتوانست کنیز و غلام خود را تازیانه بزند و او را بکشد. ایرانیان ترکان را به اسارت میگرفتند و برای شاهزادگان ترک هدیه میفرستادند. عربها اسیران جنگی را برده میساختند و یا از حبشه و اطراف عربستان برده میخریدند. تجار بردگان را به بازارهای مکاره (عرب ) آورده آنان را میفروختند. عبید و موالی در تاریخ اسلام عامل برجسته ای محسوب میشوند. بردگی اسلام بیشتر بوسیله ٔ اسارت بود. همینکه مسلمانان بر سپاهی غلبه میکردندو یا شهری را میگشودند زنان و مردان و کودکان آن رابه اسارت میگرفتند، و میان خود تقسیم میکردند. در اثنای فتوحات اسلامی اسیر به قدری فزونی یافت که هزارهزار شمارش میشد و ده ده به فروش میرفت ، به خصوص در ایام بنی امیه که فتوحات اسلامی بسیار توسعه یافت ، مثلاً موسی بن نصیر در سال 91 هَ. ق. ششصد هزارتن را در افریقیه اسیر کرد و پنج یک آنها را (شصت هزار تن ) برای خلیفه ولیدبن عبدالملک به دمشق فرستاد. و البته از ترکستان و سایر نقاطی که در زمان بنی امیه فتح میشد. به همین میزان اسیر می آوردند. ابراهیم فرمانروای غزنین در سال 472 هَ. ق. از یک قلعه ٔ هند صد هزار اسیر آورد و در جنگ دیگری که در سال 440 هَ. ق. به سرداری ابراهیم ینال در روم واقع شد مسلمانان غیر از چارپایان صد هزارتن اسیر گرفتند. علاوه بر اسرای جنگی همه ساله فرمانروایان اسلامی از ممالک ترکستان و بربر و غیره گروه بسیاری غلام سفید (زن و مرد) به جای مالیات به دارالخلافة میفرستادند. بدین ترتیب در میان مسلمانان غلام و اسیر و زرخرید بسیار بود تا آنجا که یک مسلمان گاهی از ده تا صد یا هزار بنده داشته است. در زمان ایوبیان یک لشکر سواره دهها بنده و گماشته و خدمتگزار داشت. در روزگار بنی امیه که دوره ٔ تجمل و شکوه بود بنده داری بیشتر رواج داشت و هنگامی که امیری سوار میشد صد یا پانصد و یا هزار غلام در رکاب وی بودند.همینکه غلامان فراوان میشدند شخصی را به نام استاد برای تربیت و اداره ٔ امور آنان تعیین میکردند و امیران و بزرگان غالباً این بندگان را تیراندازی و فنون جنگی می آموختند و به جای سپاهی برای حفظ و حمایت خویش به کار میبردند. اخشید والی مصر هشت هزار بنده ٔ مسلح داشت که هر شب دو هزار تن آنان در کاخ او کشیک میدادند. امیران غالباً این سپاهیان (غلامان ) را خرید و فروش میکردند. دسته ٔ دیگر از غلامان سفید از قبیل ترک و رومی و ایرانی و بربری زنگی و صقلبی (سیسیلی ) از زن و مرد خانه زاد و زرخرید و جز آن مخصوص انجام دادن امور خانگی بودند و به کارهای آشپزی ، دربانی ، فراشی ، انبارداری ، قایق رانی ، رکابداری و امثال آنها میپرداختند، گاهی عده ٔ غلامان به قدری بسیار بود که از تعداد لازم برای انجام دادن امور سپاهیگری و خدمت خانگی و پاسبانی نیز بیشتر میشد. در آن موقع غلام داران متمول و ثروتمند به گروه بسیاری از آنان لباسهای فاخر می پوشانیدند و آنان را جزء تجملات و تفریحات قرار میدادند و نخستین بار امین پسر هارون به این کار اقدام کرد وی غلامان بسیاری (به خصوص خواجگان ) خرید و آنان رالباس زنانه پوشانید و در کاخهای خویش جا داد. سایر خلفا نیز از این عمل پیروی کردند و غلام بچه های سفید وسیاه گرد آوردند. شماره ٔ غلام بچه های سفید و سیاه المقتدر از یازده هزار میگذشت. غلام بچه های سفید معمولاً ایرانی ، دیلمی ، ترک و طبری بودند، و غلام بچه های سیاه بومی و غیره را از مکه و مصر و افریقیه می آوردند. خلفاغالباً از زنگیان گارد مخصوصی جهت حمایت خویش تشکیل میدادند. گروهی از غلامان نیز خواجه نامیده میشدند. اخته کردن مردان یک عادت شرقی باستانی است. این امر ابتدا در میان آشوریان و بابلیان و مصریان معمول بوده است و یونانیان از آنان و رومیان از یونیان و فرنگیان از رومیان این شیوه را اقتباس کردند. قبلاً تصور میرفت که خواجگان فاقد قوای دلیری و مردانگی میشوند ولی عده ای از همین خواجگان جزء اشخاص مهم تاریخی شده اند و در امور کشوری و لشکری مقام مهمی یافته اند. پسران را به جهات بسیاری اخته میکردند از قبیل اینکه آزادانه در حرمسرا بمانند و رابط میان زنان و مردان باشند. یکی از دوره هایی که غلامان و خواجگان نفوذ بسیاری در امور دولتی داشته اند دوره ٔ عباسیان است. در میان غلامان متنفذ عباسیان بیش از همه نام مسرور خادم هرون را میشنویم ولی او چندان قدرتی نداشته است. نخستین خلیفه ای که غلامان بسیار گرد آورد و آنان را مقرب ساخت امین بود. او چون به خلافت رسید خواجه های بسیاری خریده آنان را انیس شبانه روزی و سرپرست خوراک و نوشابه و امر و نهی خویش قرار داد، و دسته ای از آنان راجرادیه و دسته ٔ دیگری از خواجگان سیاه را غرابیه نامید. امین از نظر سیاسی و یا محافظت شخصی خود این خدمتگزاران را جمع نکرد بلکه منظوری جز خوشگذرانی و عیاشی نداشت تا آنجا که شاعران درباره ٔ آن وضع شعرها گفتند و امردبازی امین را با ذکر اسامی گروهی از آن امردان به شعر درآورده اند. همینکه شماره ٔ خدمتگزاران و غلامان در دستگاه خلفا فزونی یافت آنان را به چند دسته ٔ رومی ، ترک ، حبشی ، سندی ، بربری ، سیسیلی و جز آن تقسیم کردند، و تقریباً تشکیلاتی مانند تشکیلات نظامی برای آنان ترتیب دادند، و مقرری و مستمری جهت آنان تعیین کردند. اساساً استخدام غلامان و ممالیک و غیره در سرای خلفا و امرا به منظور انجام دادن کارهای خانوادگی بود سپس از وجود آنان برای حفظ و حمایت خود و منزلهای خویش استفاده کردند، و طبعاً بهای چنین غلامان و خدمتگزارانی روزافزون میگشت و از صد تا هزار دینار و بیشتر یا کمتر از آن میبود، و چه بسا که امیران بیش از پانصد و بلکه هزار غلام داشتند، از آنجمله بفاالشرابی یکی از سرداران ترک پانصد غلام داشت و یعقوب ابن کلس وزیر فاطمیان مصر بیش از چهارهزار غلام نگاه میداشت. غلامان دربار خلفا دسته دسته بودند و هر دسته ای نامی داشت مانند غلامان کوچک و غلامان سنگی و پیادگان رکابی و مصائی و غیره. فرق دسته های سپاهی ترک با دسته های غلامان مملوک آن بود که سپاهیان ترک برای دولت کار میکردند و از دولت حقوق و مقرری میگرفتند، و بعضی از آنان اجیر و بعضی دیگر مملوک بودند، ولی دسته ای غلامان برعکس ، خدمتگزاران شخصی خلیفه یا امیر بودند، و از شخص خلیفه یا امیر حقوق میگرفتند و از خانه و شخص او حمایت میکردند. گاهی هم این خدمتگزاران شخصی جزء سپاهیان دولت درمی آمدند، و گاهی نیز بنا به مقتضیات با سپاهیان همکاری میکردند. بعضی از خلفا بندگانی را میخریدند که با دشمنان آنان مبارزه کنند، و چه بسا که دسته ای از این خدمتگزاران بر خلیفه چیره شده وی را اذیت میکردند، و آنان هم از دسته های دیگر غلامان استمداد کرده آن دسته ٔ مخالف را نابود میساختند. نخستین خلیفه ای که خدمتگزاران بسیار گرد آورد و آنان رامقرب ساخت ، المقتدر باﷲ بود که در سال 295 هَ. ق. به خلافت رسید و یازده هزار خدمتگزار و خواجه ٔ رومی و سیاه جمعآوری ساخت. المقتدر خدمتگزاران را پیش می انداخت و از آنان یاری میجست و گاهی فرماندهی سپاه و مانند آن را به آنان واگذار میکرد. در زمان این خلیفه مونس خادم از تمام رجال دولت پیش افتاد و فرمانده ٔ سپاه و امیرالامراء و خزانه دار کل گشت ، و مورد شور خلیفه واقع شده همه ٔ کارها را به دست گرفت. سرانجام خلیفه در جنگ با مونس کشته شد. پس اگر خلفا به خدمتگزاران و خواجگان پناه می آوردند برای حفظ جان و یا برای تجدید قدرت و یا از بیم ترکان میبود. گروه انبوهی از خواجگان و غلامان در دستگاههای دولتی مسلمان به مقامات مهم سرداری سپاه ، امارت ، خزانه داری کل و غیره رسیدند، مثلاً المعتضد باﷲ خلیفه ٔ عباسی غلامی داشت به نام بدر که در دوره ٔ خلافت المعتضد به مقام فرماندهی کل سپاه رسید و نام خود رابر سپرها و بیرقها نگاشت ، و نسبت به مولای خود همه نوع اخلاص میورزید و سرانجام در راه یاری المعتضد کشته شد. بچکم امیرالامرای دولت عباسی از غلامان بود و به عالی ترین مقام رسید. جوهر سردار فاطمیان غلامی رومی بیش نبود که در اواسط قرن چهارم هجری قمری مصر را برای فاطمیان گشود و شهر قاهره را ساخت. پیش از جوهر کافور اخشیدی که غلام زنگی سیاهی بود در سال 355 هَ. ق. فرمانروای مصر گشت. یاس صقلی خود غلام مونس خادم بود اما به قدری ترقی کرد که فرمانروای برخی از ممالک اسلامی شد. برجران الاستاذ خواجه ٔ سفیدی بود که در زمان العزیز باﷲ و الحاکم (از خلفای فاطمی مصر) به مقام وزارت رسید و برای نخستین بار امین الدولة لقب یافت.قراقوش الطواشی وزیر صلاح الدین ایوبی اول شخص دولت ایوبیان گشت. عمیدالملک سردار سپاهیان ترک از خواجگان بود. شقیر خادم رئیس برید مصر و شام در زمان بنی طولون از خواجگان بود، در دوره ٔ فاطمیان خواجه همه کاره ٔ دولت شد، همچنین در اندلس (خلفای اموی ) و در دولت سلجوقیان و آل بویه و جز آنان خواجگان و غلامان به مقامات مهمی ارتقاء یافتند. (از مجلدات تاریخ تمدن اسلام تألیف جرجی زیدان به اختصار).
غلام و بنده در حکومتهای ایرانی : آقای دکتر صفا در تاریخ ادبیات در ایران (ج 1 ص 193) آرد: در قرن چهارم بنابر رسم تمدن اسلامی انواع بندگان در نواحی ایران زندگی میکرده اند و اینها معمولاً اسرایی بودند که در غزوه ها و حملات سرحدی هند و سند و اصقاع ترک و روم و حبشستان و زنگ به دست مسلمانان می افتادند، و در داخله ٔ ممالک اسلامی بعد از آنکه تربیت مییافتند به معرض بیع و شری درمی آمدند.در دستگاه سامانیان و دیالمه غلامان و کنیزکان ترک بسیار بوده اند، و از اسباب اهمیت این بندگان خاصه ترکان آن بوده است که کنیزکان آنان در حسن و غلامانشان در شجاعت و جنگاوری شهرت داشتند. ابن حوقل میگوید: غلامان ترکی در جهان نظیر ندارند، و در بها و زیبایی هیچیک را با آنان همسری نیست ، و من غلامی را دیده ام که در خراسان به سه هزار دینار فروخته شد، و قیمت کنیزک ترک در میان خراسانیان به هزار دینار میرسد و من در هیچ جای جهان ندیده ام که غلام و کنیزکی از رومی و مولدبه چنین قیمت گران فروخته شود، و از این جنس در دستگاه آل سامان و بزرگان و امرای خراسان بسیار است. غالب غلامان صقلابی و خزری و دیگر طوایف ترک را تجار خوارزم و سمرقند میفروخته اند، و در آن نواحی تربیت بردگان بسیار متداول بود. در رسم برده خریدن و انواع بردگان و نژادهای مختلف آنان از خدمات گوناگون که به ایشان واگذار میشد آداب خاصی معمول بود و اصولاً این کارخود علمی خاص تلقی میشد.
غلامان ترک : اهمیت غلامان ترک که در دستگاههای امرای ایرانی قرن چهارم به سر میبرده اند بیشتر در آن است که برای امور لشکری خریده و تربیت میشدند. نظام الملک در سیاست نامه (چ عباس اقبال صص 129 - 130) چگونگی تربیت غلامان را برای سپاهیگری به تفصیل توضیح داده و گفته است که : «هنوز در عهد سامانیان این قاعده بر جای بوده است که به تدریج بر اندازه ٔ خدمت و هنر و شایستگی غلامان را درجه می افزودند چنانکه غلامی را که خریدندی یک سال او را پیاده خدمت فرمودندی و در رکاب با قبای زندنیجی شدی ، و این غلام را فرمان نبودی که پنهان و آشکارا در این یک سال بر اسب نشستی ، و اگر معلوم شدی مالش دادندی ، و چون یک سال خدمت کردی وشاق باشی (غلام باشی ) با حاجب بگفتی و حاجب معلوم کردی ، آنگه او را قبایی و اسبی ترکی بدادندی با زینکی در خام گرفته و لگامی از دوال ساده. و چون یک سال با اسب و تازیانه خدمت کردی دیگر سال او را قراجوری (شمشیری سرکج یا کمر شمشیر) دادندی تا بر میان بستی ، و سال چهارم کیش وقربان فرمودندی تا وقت برنشستن ببستی ، و سال پنجم زینی بهتر و لگام مکوکب و قبای روی داری و دبوسی که دردبوس حلقه آویختی ، و سال ششم ساقیی فرمودندی با اسب داری ، و قدحی از میان درآویختی ، و سال هفتم و سال هشتم خیمه ٔ شانزده میخی بدادندی ، و سه غلامکی نو خریده بدادندی ، و در خیل او کردندی ، و او را وشاق باشی لقب کردندی ، و کلاهی نمدین سیم کشیده و قبایی گنجه ای در او پوشیده. و هرسال جاه و تجمل و خیل و مرتبت او می افزودندی تا خیلباشی شدی. پس حاجب شدی اگر شایستگی و هنراو همه جا معلوم شدی و کار بزرگ از دست او برآمدی و مردم دار و خداونددوست بودی. آنگه تا سی وپنج ساله نشدی او را اسیر ندادندی ، و ولایت نامزد نکردندی ، و البتگین که بنده و پرورده ٔ سامانیان بود به سی وپنجسالگی سپهسالاری خراسان یافت ». در اواخر عهد سامانیان عده ای از این غلامان که به مراتب عالیه رسیده بودند در دستگاه دولتی به سر میبردند، و قسمتی از اغتشاشات اواخر عهد سامانی مولود دسایس همینان بود، و این غلامان هم ممکن بود بعد از وصول به مراتب بزرگ خود غلامانی بخرند، چنانکه البتگین هنگامی که از خراسان بیرون میرفت دوهزار و هفتصد غلام ترک داشت. رفتار بعضی از امرای ایرانی با غلامان ترک بسیار خشن بود علی الخصوص احمدبن اسماعیل و بیشتر از او مرداویج بن زیار که نسبت به غلامان ترک خود اهانتهای عجیب روا میداشت. غلامان ترک به همان نحو که در بغداد از اوایل عهد تسلط خود شروع به آزار و قتل خلفا کرده بودند، در ایران نیز هرگاه فرصتی یافتند خداوندان خود را به قتل رسانیدند یا بر آنان خروج کردند چنانکه اسماعیل و مردوایج و مسعودبن محمود به دست غلامان خود کشته شدند، و البتگین و فائق و بکتوزون و بسیاری از غلامان آل بویه در اواخر عهد آن سلسله نسبت به پادشاهان سامانی و بویی طریق عصیان پیش گرفتند و به خلع و حبس آنان مبادرت کردند مثلاً منصوربن نوح را امرای ترک او کور کردند و از سلطنت برداشتند، و برادر او عبدالملک را بر تخت نشاندند، و سلطان الدولةبن بهاءالدوله را غلامان ترک او هنگامی که از بغداد بیرون رفته بود از سلطنت خلع کردند و برادرش ابوعلی بن بهاءالدوله را به جای او به سلطنت برگزیدند. از وقتی که شعرا بر اثر کثرت صلات امرا صاحب نعمت شدند و غلامان و کنیزکانی در دستگاه برخی از آنان جمع آمدند معاشقات شعرای فارسی زبان و حتی امرای ایرانی با آنان فزونی گرفت منتهی چون معامله ٔ شعرا و امرادر مورد آنان معمولاً معامله ٔ مالک و مملوک بوده و عشق شاعران با حرمان و سوز همراه نبوده است ، در سخنان عاشقانه ٔ آنان گیرندگی اشعار عاشقانه ٔ روزگاران بعددیده نمیشود، و بیشتر تغزلات در ذکر اوصاف معشوقه هاست ، و در اشعار گویندگان قدیم ایران تا شعرای قرن پنجم هجری قمری این وضع به نحوی روشن و آشکار است ، و به همین سبب است که در زبان فارسی از قرن چهارم ترک به معنی معشوق و شاهد استعمال شده است. از نتایج تسلط غلامان ترک یکی برافتادن خاندانهای قدیم ایرانی است چنانکه آل سبکتکین به تنهایی تمام خاندانهای مشرق از قبیل صفاریان و فریغونیان و خوارزمشاهان و امرای چغانی و غیره را از میان بردند، و غلامان قدرت یافته ٔ ترک در دولت آل بویه آنان را به نهایت ضعف دچار ساخته مستعد فنا و اضمحلال کردند. اثر دیگر غلامان در حکومتهای اسلامی و ایران آن بود که اینان بر اثر طمع شدید به جمع و ادخار مال دائماً در حال مصادره ٔ اموال مردم بودند، و حتی به تهمتهایی از قبیل تهمت بددینی هم آنان را وادار به تسلیم اموال خود میکردند. نتیجه ٔ این امر آن شد که اعتماد مردم از دولتها سلب شود، و فساد و سؤرفتار زورمندان بر عامه فزونی گیرد، توجه به علم و ورع در مشاغل از دستگاههای حکام و امرا رخت بربندد. از این گذشته تسلط این قوم مایه ٔ رواج مقدار زیادی از اسامی و لغات ترکی در زبان فارسی گردید. اثر دیگر تسلط غلامان رواج تعصب دینی و ضعف بعضی از مذاهب و قوت برخی دیگر است. اما بعد از دوره ٔ سامانیان مهمترین مرکزی که غلامان ترک در آن گرد آمده بودند دستگاه سلطان محمود و پس از او دربار سلطان مسعود غزنوی بود. بعد از زوال حکومت آل سبکتکین ، سلاجقه در این باب ازسنت آنان پیروی کردند، در این دستگاهها امیران و وزراء و گاه شاعران را نیز هریک غلامان و بندگان نیکوروی متجمل بود (رجوع به تاریخ بیهقی چ غنی و فیاض ص 146شود) و عدد غلامان سلطان از سرایی و سواران سلطانی وجز آنان گاه به چند هزار تن بالغ میشد. مرکز مهم تجمع و خرید و فروش غلامان در این دوره ماوراءالنهر بودو عده ٔ غلامانی که از ممالک مختلف می آوردند به فراوانی غلامان ترک نمیرسید، تمام دربارها و خانه های رجال را در این دوره غلامان ترک فراگرفته بودند، در ماورأالنهر بر اثر آنکه همه جای آن را ترکان احاطه کرده بودند بنده به حدی فراوان بود که علاوه بر رفع احتیاج اهالی یا امرا و رجال آن نواحی به سایر بلاد اسلام هم نقل میکردند. (رجوع به معجم البلدان چ لایپزیک ج 4 ص 401شود). از این غلامان بسیار مردم به امارت رسیدند و مشاغلی از قبیل سپاهسالاری قوا و حاجبی و حکومت ولایات بزرگ یافتند. و حتی کار بعضی از آنان بدانجا کشید که به خلع سلاطین و حبس و قتل آنان مبادرت کردند، و از آنهاست طغرل کافرنعمت که از غلامان غزنویان بود، و عبدالرشیدبن مسعود را از سلطنت خلع کرد و بسیاری از شاهزادگان غزنوی را کشت. در دوره ٔ سلاجقه نیز عدد غلامان سلطانی فراوان بود و حتی بعضی از وزیران چندان غلام داشتند که از اجتماع آنان یک قدرت جنگی به وجود می آمد مانند «غلامان نظامی » یعنی غلامان نظام الملک طوسی ، که حتی پس از مرگ صاحب خویش قدرت خود را از دست ندادند، و همین غلامانند که «برکیارق » را هنگام فرار از اصفهان حمایت کردند و او را که در حیات نظام الملک موردحمایت آن وزیر مقتدر بود به پیروی از همان سیاست دربرابر محمودبن ملکشاه تقویت کردند و از اصفهان به ساوه و آوه نزد اتابک «گمشتگین جاندار» که اتابک برکیارق بود بردند، تا او را به ری برد و بر تخت سلطنت نشاند.
در دوره ٔ سلاجقه عصیان و طغیان غلامان و نمک ناشناسی آنان نسبت به خداوندان خود امری عام بود و بسیاری از امرا و سرکشان دوره ٔ سلجوقی که بعد از وفات ملکشاه و نظام الملک در ممالک آن طایفه به دعوی سلطنت برخاستند، از همین غلامان یا ابناءآنان بوده اند، و از آن جمله اند: «انر» بنده ٔ ملکشاه که از آن سلطان نیکوییها دیده بود و در فتنه ٔ میان محمود و برکیارق دخالتها داشت و با برکیارق غدرها اندیشید و «صدقه » و «ایاز» بنده زادگان برکیارق که بعد از او با سلطان محمد طرح قتال ریختند، و ابناء «انوشتکین طشت دار» که در خوارزم بر خداوندان خویش قیام کردند، و از آن میان اتسز با سنجر پیمان شکنی ها کرد، و ماحصل کلام آنکه تغلب غلامان و غلام زادگان در عهد سجلوقیان به شدیدترین مراحل رسید، و بسیاری از آشفتگیهای عهد سلاجقه نتیجه ٔ تسلط و غلبه و عصیان آنان بود.
از غلامان ترک که در این عهدخریداری میشدند به صورتهای مختلف استفاده میشد. دسته ای از آنان بازیچه ٔ شهوات امرای این عهد بودند، و رفتار بعضی از سلاطین با این بیچارگان بسیار وحشیانه بود. از عادات سنجر آن بود که غلامی را از غلامان برمی گزید و بدو عشق میورزید، و مال و جان فدای او میکرد، و غبوق و صبوح با وی میپیمود، و حکم و سلطنت خود را در دست او مینهاد لیکن چندگاهی بعد که دیگر به کار او نمی آمد به نحوی خاص او را از بین میبرد. از جمله ٔ آنان یکی مملوکی به نام «سنقر» بود که سنجر پیش از دیدن عاشق او شد و او را به 1200 دینار خرید، و به مالکش هم خلعت و مال فراوان بخشید و فرمان داد برای سنقر سراپرده ای چون سراپرده ٔ سلطان بزنند و هزار مملوک بخرند تا در رکاب او حرکت کنند، و در درگاه او به سر برند، و خزانه ای مانند خزانه ٔ سلطان برای او ترتیب کنند و ده هزار سوار به وی اختصاص دهند. دو سال بعد سنجر جمیع امرا و رجال خود را فرمان داد که در اتاقی گرد آیند و هنگامی که او سنقر را به درون میخواند با دشنه بر او حمله برند و پاره پاره اش کنند امرای او نیز چنین کردند و آن بنده ٔ سیه روزگار را بدین نحو ازمیان بردند. نظیر این کار را با «قایماز کج کلاه » کردو او نیز کارش به جایی کشیده بود که وزیر سلطان را به قتل آورد، و باز همین عمل وحشیانه را با «اختیارالدین جوهر التاجی » که مملوک مادرش بود کرد. سلطان به این غلام عشقی خاص یافته و سی هزار سپاه به وی اختصاص داده بود، و بعد از چندی دسیسه ای ترتیب داد تا او را در دهلیز بارگاهش به کارد از پای درآوردند. میگویند آن وقت که «جوهر» را به کارد میزدند و فریاد او برآمده بود سنجر در حرمسرای خود بود و چون آواز او را شنید گفت : بیچاره جوهر را میکشند. چنانکه دیده ایم بعضی از این مملوکان در روزگار خوشبختی خود سراپرده و سپاه داشتند و ای بسا که همین بندگان که به زشتخویی عادت یافته بودند بعدها به امارت میرسیدند و بساط سلطنت میچیدند و بر گردن مردم سوار میشدند و بیدادها بر آنان روا میداشتند. بسیاری از علما و دانشمندان مورد تحقیر این ملعبه های غلامبارگان ترک بودند، و از آنان خفتها و خواریها میدیدند. عشقبازی با ممالیک که بعضی از فقها به جواز آن فتوی داده بودند (رجوع به طبقات الشافعیة سبکی ج 3 ص 18 شود) در نزد شعرای این عهدنیز مانند عهد مقدم رایج بوده است. اما گفتار شاعران درباره ٔ آنان جلا و روشنی شاعران دوره ٔ پیشین را ندارد زیرا اولاً گروهی از شاعران این عهد متمسک به شعائر دینی بوده اند، و گروهی دیگر شاید از باب تسلط ترکان بدین کار چندان تجاهر نمیکردند با این حال در اشعار این عهد میتوان نمونه هایی از معاشقات شاعران را با بندگان یافت چنانکه در دیوان امیرمعزی و انوری و سنایی و خاقانی اشعاری از این قبیل آمده است. گذشته از این بعضی از امرای ترک یا غلامانی که به مقامات بلند رسیده بودند باعث شد که معانی نامهای آنان مضامینی در شعر فارسی ایجاد کند.
برای خریدن برده و بنده رسم و آیینی خاص بود و بدان اهمیت وافر داده میشد، چه آدمی خریدن ، علمی بسیار دشوار بود، برده خریدن و علم آن از جمله ٔ فیلسوفی شمرده میشد. عنصرالمعالی کیکاوس بن اسکندربن شمس المعالی قابوس در این باره فصلی مشبع دارد، ودر آن برای هر دسته از غلامان علائم و شرائطی ذکر کرده و انواع غلامان و عادات آنان را مذکور داشته و شرایط خریدن غلام را به تمامی آورده است. شرایط اصلی غلام آن بود که خوبروی باشد و میبایست که نخست چشم و ابروی او و آنگاه بینی و لب و دندان و موی وی را به دقت نگریست تا نیکوچشم و ملیح بینی باشد و در لب و دندان او حلاوت و در پوست او طراواتی بود. علاوه بر این بعضی به فربهی و لاغری تن و اطراف بندگان نیز مینگریستند و به هرحال همه ٔ اعضاء و همه ٔ اندام بنده را وارسی میکردند تا علامتی را که برای هردسته از بندگان معلوم شده در او بیابند زیرا هر دسته از غلامان علائمی خاص داشتند که خریدار مطلع و متخصص میبایست آنها را ملحوظدارد، مثلاً غلامانی که برای علم آموختن و کدخدایی فرمودن چون کتابتی و خازنی خریداری میشدند میبایست راست قامت و معتدل گوشت و معتدل رنگ و گشاده میان انگشتان وپهن کف و پهن پیشانی و شهلاچشم و گشاده ابرو و خنده ناک باشند، و آنکه برای ملاهی میخریدند میبایست نرم گوشت وکم گوشت نه فربه و نه لاغر و باریک انگشت باشد، و آنکه برای جنگاوری میخریدند بایست سطبرموی و تمام بالا و راست قامت و قوی ترکیب و سخت گوشت و سطبراستخوان و سخت مفاصل و کشیده عروق و رگ و پی بر تن او پیدا و انگیخته و سطبرانگشت و پهن کف و فراخ سینه و کتف و سطبرگردن و گردسر و پهن شکم و برچیده سرین و کشیده روی و سرخ چشم باشد. شرط مهم دیگر غلام آن بود که بیمار یا در مظان بیماری نباشد و برای آنکه از این حیث اطمینان حاصل شودغلام را به دقت معاینه میکردند. غلامان را برای جنگاوری ، معاشرت ، خدمتگزاری در خانه و سرای زنان ، خنیاگری ، طباخی ، فراشی ، حاجبی ، ستوربانی و امثال اینها میخریدند، و ممکن بود خواجه ای بنده ٔ خود را به دیگری بفروشد، و از او چون فروش ضیاع و عقار فایده برگیرد. اجناس غلامان عبارت بود از ترک و ارمنی و رومی و هندی وحبشی و نوبی. جنس ترک خود بر نه نوع بود که از جمله ٔ ایشان از همه بدخوتر خفچاق و غز بودند، و از همه ٔ خوشخوی تر و فرمانبردارتر ختنی و خلخی و تبتی و از همه سست تر و کاهلتر چلگی و از همه بلاکش تر و سازنده تر تاتار و یغما. اجناس غلامان ترک از همه مطبوع تر و نیکوتر شمرده میشدند. در قابوسنامه چ هدایت صص 100-109 آمده : «چنانکه چون در ترک نگاه کنی سری بزرگ بود و روی پهن و چشمها تنگ و بینی پخج لب و دندانی نه نیکو، چون یک به یک را بنگری هریک به ذات خویش نه نیکو نماید، ولیکن چون همه را به جمع بنگری صورتی باشد سخت نیکو... اما به طراوت دست از همه جنس برده اند... و ترکان... کندخاطر و نادان و مکابر و شغبناک و ناراضی و ناانصاف و بدمست و بی بهانه آشوب کننده و بی زبان باشند، و به شب سخت بددل باشند. آن شجاعت که به شب نمایندبه روز نتوانند نمود. اما هنر ایشان آن است که شجاع باشند و بی ریا و ظاهر دشمنی کنند، و متعصب باشند به هرکاری که بدیشان سپاری ، نرم اندام و لذیذ باشند به عشرت و از بهر تجمل به از ایشان جنسی نیست. و سقلابی و رومی و الانی قریب اند به طبع ترکان ولیکن از ترکان بردبارتر و کدودتراند، اما الانی به شب دلیرتر از ترک بود، و خداونددوست تر بود، لیکن در ایشان چند عیب است چون دزدی و بیفرمانی و بی وفایی و بهانه گیری و بی شکیبایی و کندکاری و سست طبعی و گریزپایی. اما هنرش آن بود که نرم تن و مطبوع و درست زبان و دلیر و رهبر بود.اما عیب رومی آن بود که بدزبان و بددل و سست طبع و کسلان و زودخشم و حریص و دنیادوست بود، و هنرش آنکه خویشتن دار و مهربان و خوشبوی و کدخداروی و فرخی جوی و زبان نگاهدار بود. اما عیب ارمنی آن بود که بدفعل و گنده تن و دزد و شوخگن و گریزنده و بیفرمان و بیهده درای و خائن و دروغ زن و کفردوست و بددل و بیقوت و خداونددشمن باشد و سراپای او به عیب نزدیکتر که به هنر، ولیکن راست زبان و تیزفهم و کارآزموده و کدود باشد. اما عیب هندو آن بود که بدزبان بود و در خانه کنیزکان از او ایمن نباشند... اما نوبی و حبشی بی عیب ترند و حبشی از نوبی بهتر بود».
برای نگاهداری بندگان و مراقبت احوال آنان نیز شرایطی بود که عقلای قوم آن شرایط را رعایت میکردند. اگر بنده ای از خداوند خود ناراضی میشد از او تقاضای فروختن خود میکرد و دراین صورت صلاح در آن بود که هرچه زودتر شر او را دفعکنند و گرنه نافرمانی و بدخویی میکرد. از مجموع این اطلاعات نیک دریافته میشود که در این عهد غلامان ، خاصه غلامان ترک که عددشان از همه بیشتر و فراهم آوردن آنان از سرحدات ماوراءالنهر و خراسان بسیار سهل بود، همه جای ایران را از دربارهای پادشاهان و امیران و دستگاههای وزیران و رجال تا خانه های اکابر و اشراف و متمکنین فروگرفته بودند، لیکن بیشتر نفوذ آنان در دستگاههای دولتی بود که برای جنگ و اخذ مالیات و نظایراین کارها مورد استفاده قرار میگرفتند و البته از جور و عدوان نسبت به مردم دریغ نمیکردند و مردمان را رنجها میرساندند، و مالها میستاندند چنانکه برای دویست دینار غلامی میرفت و پانصد دینار از برای اصل و مزد میستاند، و مردمان در این حال درویش و مستأصل میشدند. رجوع به ترجمه ٔ تاریخ تمدن اسلام ج 4 صص 22 - 27و صص 227 - 232 و ج 5 صص 24 - 32 و تاریخ ادبیات در ایران تألیف دکتر صفا ج 1 صص 193 - 196 و ج 2 صص 69 - 77 و تاریخ بیهقی و تذکرة الملوک چ دبیرسیاقی صفحات 7 و8 و 12 و 13 و 14 و 19 و 38 و 39 و 41 و 48 و 60 و 61 و 94 و قابوسنامه چ روبن لوی چ انگلستان ص 62 و سیاست نامه چ 1334 ص 78 و 109 و 129 و 137 و رجوع به برده و بردگی شود.

غلام. [ غ ُ ] (اِخ ) نام یکی از 31 قبیله ای که در کردمحله ساکن هستند. رجوع به ترجمه ٔ مازندران و استرآباد رابینو ص 100 شود.

معنی غلام به فارسی

غلام
دهلو ( شیخ ) ابن همدانی متخلص به مصحفی شاعر اردو ( ف . ۱۲۴٠ ه ق . ) . ویرا دیوانی است بزبان اردو .
پسر، پسرخردسال، پسری که موی پشت لبش دمیده باشدبنده، اجیردرفارسی معنی مطلق بنده وبرده رامیدهدخواه جوان باشدخواه پیر
( اسم ) ۱ - پسر ( از هنگام ولادت تا هنگام جوانی ) ۲ - کودک شهوت پدید آمده . ۳ - پسری که با وی عشق بازند امرد ۴ - شاگرد تلمیذ تربیت یافته ۵ - نوکر بنده عبد مقابل کنیز جاریه جمع : غلامان . یا غلام پست . مامور پست که نامه ها و بسته های پستی را توزیع کند . یا غلام پیشخدمت . پیشخدمت نابالغ از شاهزادگان یا رجال درباری خدمت شاه می کرد از قبیل قلیان بردن و آفتابه و گلدان گذاشتن . یا غلام ترک . غلامی که از نژاد ترکان باشد . یا غلام خاصه . هر فرداز گروهی از غلامان که در پشت سر پادشاهان می ایستادند . یا خانه زاد . ۱ - خانه زاد ۲ - غلام یا خدمتکاری که مخصوصا جهت خدمت شاه در دربار تربیت می یافت . یا خانه خواجه سرا . غلامی زیبا رو که خصی شده ودر خدمت شاه بود
( میرزا ) قادیانی ( منسوب به قادیان ) ( و . ۱۸۳۵ - ف. ۱۹٠۸م . ) موسس فرقه احمدیه یا قادیانی . از آثاراوست : [ قصاید احمدیه ] ( المسیح -الموعود و المهدی المعهود ) مواهب الرحمن حمامه البشری الی اهل مکه و صلحائام القری . وی خود را مهدی موعود و مظهر رجعت مسیح خوانده و در سال ۱۸۸۹ م . رسالت خود را بعموم اعلام کرد . از مردم پنجاب گروه بسیار با او بیعت کردند
( صفت ) رئیس ترکان . توضیح غالبا این لقب در سفارتخانه های خارجی برای رئیس پیشخدمتان مصطلح بود .
( اسم ) جایگاه غلامان و فراشان محل تجمع غلامان سلطنتی .
( صفت ) ۱ - فرزند غلام ۲ - از فرزند خود بدین کلمه تعبیر آورند .
( اسم ) ۱ - اطاقی که میان دو اطاق دیگر واقع باشد و بهر دو راه داشته باشد ۲ - ایوان ودر عمارت ۳ - دیواریست حایل حرمسرا و دیوانخانه .
[ گویش مازنی ] /gholaam gerdesh/ ایوان دورخانه
ابن عطائالله لکهنوی هندی حنفی دانشمند دینی ( ف . ۱۱۲۶ه ق . ) . اوراست : تفسیر بعض سور قر آن شرح الخزرجیه فی العروض فرقان الانوار فی التفسیر لربع القر آن - اللامعه العرشیه فی مساله وحده الوجود ( اسمائ المولفین ستون ۸۱۳ لغ.)
دهیست جزو دهستان بزینه رود بخش قیدار شهرستان زنجان واقع در ۶٠ کیلومتری جنوب قیدار و ۶ کیلومتری راه مالرو عمومی کوهستانی و سردسیر ۷۸۳ تن سکنه آب از چشمه محصول غلات دیمی شغل زراعت .
دهی از دهستان خرقان شرقی بخش آوج شهرستان قزوین .
غلام پیر خدمتکار سالخورده
( اسم ) گیاهی است از تیره قرنفلیان که بعنوان علیق مصرف میشود .
آنکه فلک غلام اوست
کشنده بدر الکبیر باشارت وزیر قاسم بن عبد الله به روزگار مکتفی خلیفه .
همان افشین معروف که در نزهه القلوب با وصف غلام معتصم آمده است .
دهی از دهستان حومه بخش خورموج شهرستان بوشهر
از شاعران قرن دهم هجری و از تربیت شدگان ابن حسین میرزا بود .
ده از دهستان کتول بخش علی آباد شهرستان گرگان . آب از قنات . محصول برنج و غلات و توتون سیگار .
[ گویش مازنی ] /chesh gholaam/ چشم غره
مولف مر آت البلدان نویسد : (( از مزارع ناحی. فشا رود قایناتست که قدیم النسق ))
دهی است از دهستان بلوک شرقی بخش مرکزی شهرستان دزفول

معنی غلام در فرهنگ معین

غلام
(غُ) [ ع . ] (اِ.) ۱ - پسر، پسری که ریش در نیاورده باشد. ۲ - بنده ، اجیر، نوکر.
( ~ . بَ چِ) [ ع - فا. ] (اِمر.) پسر نابالغ که در خانه بزرگان و شاهان قاجار خدمت می کردند، خانه شاگرد.
( ~ . گَ دِ) [ ع - فا. ] (اِمر.) ۱ - اتاقی که میان دو اتاق دیگر واقع باشد و به هر دو راه داشته باشد. ۲ - ایوان و عمارت . ۳ - دیوارپست حایل میان حرمسرا و دیوانخانه .

معنی غلام در فرهنگ فارسی عمید

غلام
۱. برده، خواه جوان باشد، خواه پیر، بنده، اجیر.
۲. (اسم، صفت) [عامیانه] مطیع، ارادت مند.
۳. [قدیمی] پسر، پسر خردسال.
۴. [قدیمی] پسری که موی پشت لبش سبزشده باشد.
* غلام پست: [قدیمی] کسی که نامه های مردم را از شهری به شهر دیگر می برد، مٲمور پُست، چاپار، پیک.
* غلام حلقه به گوش: بنده ای که حلقه در گوش او کرده باشند، بندۀ حلقه به گوش. &delta، در قدیم که برده فروشی رسم بود اغلب حلقه ای در لالۀ گوش آن ها می کردند: ( فدای جان تو گر جان من طمع داری / غلام حلقه به گوش آن کند که فرمایند (سعدی۲: ۴۳۰).
غلام باره بودن، امردپرستی، بچه بازی.
پسر دوست، امردباز، بچه باز.
۱. پسرجوانی که به صورت خدمتکار در خانه ای کار کند.
۲. در دورۀ قاجار، پسر نابالغی که در حرم سرا کار می کرد.
غلام زاده بودن.
فرزند غلام، پسر غلام و بنده.
بنده و بردۀ سیاه پوست.
دیوار یا دالان حائل میان حرم سرا و قسمت بیرونی عمارت، راهرو، کریدور.

غلام در دانشنامه اسلامی

غلام
غلام یکی از القاب حضرت مهدی (علیه السّلام) است.
غلام در لغت ، به معنای پسربچه است.
غلام
معنی غُلَامٌ: جوان - نوجوان -جواني که شاربش (سبيلش) تازه روئيده باشد (هم جوان نابالغ را شامل ميشود و هم بالغ )
معنی فَتَيَانَ: دو غلام - دو غلام جوان (فتي به معناي غلام جوان و فتاة به معناي کنيز جوان است)
معنی فَتَاهُ: خدمتگزارش - غلام جوانش (فتي به معناي غلام جوان و فتاة به معناي کنيز جوان است )
معنی فَتَاهَا: خدمتگزارش - غلام جوانش (فتي به معناي غلام جوان و فتاة به معناي کنيز جوان است )
معنی فَتًی: جوان - غلام جوان (فتي به معناي غلام جوان و فتاة به معناي کنيز جوان است)
معنی فَتَيَاتِکُم: کنيزان جوان (فتي به معناي غلام جوان و فتاة به معناي کنيز جوان است)
معنی فِتْيَةٌ: جوانمردان (فتي به معناي غلام جوان و فتاة به معناي کنيز جوان است)
معنی غُلَامَيْنِ: دونوجوان - دو جوان (غلام يعني جواني که شاربش (سبيلش) تازه روئيده باشد وهم جوان نابالغ را شامل ميشود و هم بالغ )
معنی فِتْيَانِهِ: غلامانش - کارگزارانش - گماشتگانش (فتي به معناي غلام جوان و فتاة به معناي کنيز جوان است)
ریشه کلمه:
غلم‌ (۱۳ بار)

واژه «غلام» به عقیده بعضی به هر کودکی قبل از رسیدن به سن جوانی گفته می شود; و بعضی آن را به کودکی که از ده سال گذشته و هنوز به سن بلوغ نرسیده است اطلاق کرده اند. از تعبیرات مختلفی که در لغت «عرب» آمده می توان استفاده کرد: «غلام» حد فاصل میان «طفل» (کودک) و «شاب» (جوان) است که در زبان فارسی از آن تعبیر به «نوجوان» می کنیم، و «غُلام عَلِیْم» به معنای پسر دانا است.
جوانی که تازه سبیلش روئیده. در مفردات و قاموس و اقرب گفته: «الغلام:الطّار الشارب» یعنی موی پشت لب بالایش روئیده در مجمع آن را جوان فرموده است در قاموس و اقرب معنی آن را پیر نیز گفته‏اند که در این صورت از اضداد است و نیز با «او» تردید گفته‏اند: غلام از حین ولادت است تا جوانی. ناگفته نماند: نگارنده معنی اول را که «جوان» باشد بهتر می‏دانم به قرینه اینکه غلم و اغتلام چنانکه اهل لغت گفته‏اند به معنی هیجان شهوت نکاح است و جوان را از آن غلام گفته‏اند که او در حال طلب نکاح است. در این صورت در آیاتی که «غلام» بر بچه اطلاق شده به اعتبار مایؤل الیه است مثل . گفت پروردگارا از کجا مرا پسری خواهد بود حال آنکه پیر شده‏ام. آیه درباره حضرت زکریا است که از خدا فرزندی خواست و ملائکه به او بشارت یحیی را دادند و چون یحیی بنا بود بزرگ و جوان بشود لذا به لفظ «غلام» تعبیر آورده شده وگرنه لازم بود «ولد» گفته شود ایضاً درباره مریم آمده است که گفت: . از کجا مرا پسری خواهد بود با آنکه بشری به من دست نزده است. در آیه دیگر لفظ «ولد» آمده . ولی در آیه . مراد جوان است هکذا در آیه . (علی الظاهر). غلمان: جمع غلام است . و جوانانی که چون مروارید نهفته‏اند پیرامونشان بگردند. مراد از غلمان خدمتکاران بهشتی است چنانکه در آیه دیگر فرموده . پسران (خادمان) مخلد پیرامونشان بگردند چون آنها را ببینی گمان کنی از کثرت زیبایی و صفائشان مروارید پراکنده‏اند.
غلام یکی از القاب حضرت مهدی (علیه السّلام) است.
غلام در لغت ، به معنای پسربچه است.
اصطلاح شناسی
در برخی روایات از حضرت مهدی (عجّل اللّه تعالی فرجه الشریف)، با این عنوان یاد شده است. امام صادق (علیه السّلام) فرمود: پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله وسلّم) فرمود: «لا بد للغلام من غیبة؛ ناگزیر برای غلام غیبتی خواهد بود.» گفته شد: « ای رسول خدا! برای چه؟» فرمود: «از ترس مرگ .» این لقب نیز، گاهی در معنای لغوی خود به کار می رفته و مقصود همان پسربچه و جوان بوده است و گاهی به سبب شرایط حاکم بر زمان آن عصر، از روی تقیه گفته می شده و به عنوان لقب به کار می رفته است.
پرویز، غلام احمد، پژوهشگر، نویسنده و مفسر نوگرای پاکستانی می باشد.
در ۱۲۸۲ش /۱۹۰۳ در بَتاله چشم به جهان گشود.
تحصیلات ابتدائی
قرآن و متون اصلی اسلامی را نزد پدربزرگ خود خواند و تحصیلات خود را در دبیرستان نیز به پایان رساند.
آشنائی با اقبال لاهوری
در ۱۳۰۱ش/ ۱۹۲۲ به لاهور مسافرت کرد و با علامه محمد اقبال لاهوری (متوفی ۱۳۱۶ش /۱۹۳۷) آشنا شد.اقبال وی را به دانشمند دیگری به نام حافظ اسلم جیراجپوری (متوفی ۱۳۳۴ش /۱۹۵۵) معرفی کرد.این دو شخصیت تأثیر بسزایی بر پرویز داشتند.
آغاز دوران سیاسی پرویز
...
او همان «اسلم ترکی» یا « واضح ترکی» از شهدای کربلا و غلام حضرت سیدالشهدا علیه السلام بود.
« واضح ترکی» غلامی ترک زبان بود. مردی شجاع و از قاریان قرآن که با جنادة بن حارث به سپاه امام حسین علیه السلام پیوست.
گزارشگران واقعه کربلا درباره او گفته اند:
روز عاشورا در برابر سپاه کوفه ایستاده بود و پیاده با شمشیر مبارزه می کرد و رجز می خواند:
«اَلْبَحْرُ مِنْ ضَرْبِی وَطَعْنِی یَصْطَلِی *** وَالْجَوُّ مِنْ سَهْمِی وَ نَبْلی یَمْتَلِی إذا حُسامِی فی یَمینی یَنْجَلِی *** یَنْشَقُّ قَلْبُ الْحاسِدِ الْمُبَجَّلِی»
« دریا از فرود آمدن نیزه و تیغ شمشیرم آتش می گیرد و آسمان از تیرهایم پر می شود. آن هنگام که شمشیر در دستم بدرخشد، قلب حسودان شکافته می گردد.»
واضح در روز عاشورا عده ی زیادی (هفتاد نفر) را به هلاکت رساند و آن گاه که از شدت جراحت بر زمین افتاد، از امام کمک خواست. امام به بالین او آمد و صورت بر صورتش نهاد.
او در حالی که جان می داد به خود بالید که:« چه کسی همانند من است؟! پسر رسول خدا صورتش را بر صورتم نهاده است!» و پس از این کلمات جان داد.
غلام حسین ابراهیمی دینانی، فیلسوف، پژوهشگر، مدرس فلسفه در دانشگاه های تهران، تربیت مدرس، دانشگاه مذاهب اسلامی و دانشگاه آزاد اسلامی است. عمده شهرت وی به علت پژوهش در حکمت اشراق و سهروردی و احیای آن در سال های اخیر است.
وی در ۵ دی سال ۱۳۱۳ در شهر درچه روستای دینان از توابع خمینی شهر که امروزه جزو شهرستان خمینی شهر اصفهان است بدنیا آمد. وی پس از تحصیل ابتدائی در روستای خود، در مدرسه علمیه نیم آورد اصفهان به تحصیلات دینی مشغول شد. پس از گذراندن دوره سطح و مقدمات فلسفه، سال ۱۳۳۳ وارد حوزه علمیه قم شد و ضمن تحصیل خارج فقه و اصول نزد مراجع بزرگ، نزد علامه طباطبائی به فرآگیری فلسفه نیز پرداخت. که شاهد مباحث فلسفی هانری کربن (فرانسوی) و علامه طباطبایی نیز بود. فلسفه را در اصفهان نزد حکیم ضیاء پور شروع کرد و در قم در سطح عالی با علامه طباطبائی به پایان رساند و از شاگردان خاص ایشان گردید. سال ۱۳۴۵ پس از درگذشت آیت الله بروجردی به تهران مهاجرت کرد و وارد دوره کارشناسی دانشگاه تهران شده و پس از اخذ درجه کارشناسی جهت گذراندن امورات زندگی به استخدام وزارت آموزش و پرورش در آمد. تا دریافت دکترای ادامه تحصیل داد و سال ۱۳۵۲ از رساله دکتری تخصصی فلسفه خود دفاع کرد. پس از اخذ درجه کارشناسی جهت گذراندن امورات زندگی به استخدام وزارت آموزش و پرورش در آمد. سال ۱۳۵۳ ازدواج کرد و همان سال به عنوان استاد فلسفه در دانشگاه فردوسی مشهد مشغول به تدریس شد. سال ۱۳۶۲ به تهران منتقل شده و عضو هیئت علمی دانشگاه تهران شد و تاکنون استاد این دانشگاه است. وی صاحب تالیفاتی بسیاری در زمینه فلسفه می باشد که در آن به نقد آرای فلسفی فلاسفه بزرگ و شرق پرداخته و در ذیل آنها به ارائه نظرات خاص فلسفی خود پرداخته است. دینانی در سمینارها و همایش های متعدد داخلی و خارجی شرکت داشته و مقالات و آثار فراوانی در حوزه فلسفه و دین پژوهی به رشته تحریر در آورده که برخی از کتاب هایشان جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران را دریافت نموده است و در اولین دوره همایش چهره های ماندگار در سال ۱۳۸۰ با عنوان چهره برتر فلسفه تقدیر شدند.
جلسات هانری کربن و علامه طباطبایی
در ارج نامه «خرد و خردورزی» آمده است: «… منزل ذوالمجد در خیابان بهار… جلسات علامه با کربن تشکیل می شد و آقایان دکتر سیدحسین نصر، دکتر سپهبدی، دکتر شایگان، محمد تجویدی نقاش، هبوطی… و صائنی زنجانی حضور داشتند…. به اتفاق استاد به سمت تهران حرکت می کردیم… جوان ترین عضو جلسات بنده بودم…. کربن در عین شیفتگی به تشیع، به تمام معنا فرنگی بود.» و در سوالی که دینانی از کربن در مورد عقایدش و ضرورت مرشد می پرسد و اینکه مرشد شما کیست، جواب می گیرد که: «بله، … من اُویسی هستم. (در یکی از مصاحبه هایتان گفته بودید که از کربن پرسیدند که اگر اهل طریقتی، مرشدت کیست و او گفت که من اویسی هستم! منظورش چه بود؟ – بله او گفته بود اما منظور این نبود که او مرشدش «اویس قرنی» است بلکه اویسیه فرقه ای هستند که معتقدند اصلاً مرشد لازم نیست! خود اویس اصلاً خدمت پیغمبر اسلام (صلی الله علیه و آله وسلّم) نرسید، یک دفعه آمد و نصف روز رفت. از کربن پرسیدم که حالا مرشد لازم ندارید، ذکر که دارید، ذکر خفی یا جلی شما چیست؟ او گفت: همین که تا صبح ذکر قال الباقر و قال الصادق می خوانم، همین ذکر من است. این جوابی بود که کربن به من داد حالا هر طور می شود این را تفسیر کرد.
سیر زندگی و تحصیلات
تولد ۱۳۱۳. تحصیلات ابتدایی در دینان.مقدمات در مدرسه علمیه نیمارود اصفهان. اساتید ادبیات عرب: شیخ محمدعلی حبیب آبادی و حاج شیخ عباسعلی ادیب حبیب آبادی. استاد بخشی از شرح لمعه: محمدحسن نجف آبادی. سفر به قم ۱۳۳۳. تحصیل در مدرسه حجتیه و هم حجره بودن با سیدعلی خامنه ای. تحصیل خارج و فقه اصول در حوزه علمیه قم. اساتید دروس فقه و اصول سطح: مرحوم مجاهدی، سلطانی طباطبایی، فکور یزدی و شیخ عبدالجواد سدهی. اساتید درس خارج فقه و خارج اصول: آیت الله بروجردی، آیت الله اراکی، آیت الله سیدمحمد محقق داماد و آیت الله روح الله موسوی خمینی. اساتید فلسفه: حکیم ضیاپور (اصفهان)، شیخ عباسعلی ایزدی نجف آبادی و سطح عالی علامه طباطبایی (قم) و از شاگردان نزدیک ایشان. دیگر اساتید ایشان عبارتند از: آیت الله سلطانی طباطبایی، آیت الله منتظری، آیت الله مجاهدی تبریزی، آیت الله محمد فکور یزدی، شیخ جواد تبریزی، شیخ عبدالجواد اصفهانی و دکتر غلامحسین صدیقی.
تدریس در حوزه
...
غلامحسین بن فتح محمدبن محمدعوض علوی عباسی جونپوری ، ریاضی دان ، ستاره شناس و عالمِ فارسی نویس اهل شبه قاره هند می باشد.
او در ۱۲۰۵ در جونپور به دنیا آمد. علوم گوناگون را از پدرش و نیز از سیدالعلما سیدحسین لکهنویی ، عالم فارسی نویس اهل شبه قاره (متوفی ۱۲۷۳)، آموخت .
فعالیت ها
جونپوری منجم دربارِ راجاخان بهادرخانِ نصرتْ جنگ ، راجای شهرِ تکاری، بود و رصدهای نجومی متعددی در آن جا انجام داد. جدول هایی که او برای تعدیل النهار، مطالع البروج و رؤیت سیارات تهیه کرده است ، بر اساس مختصات جغرافیایی قلعه تکاری محاسبه شده اند. جونپوری مدتی نیز همچنین قاضی اعظم (صدرالصدور) دربار راجای بنارس گردید. پس از آن ، به خدمت نواب مرشدآباد در آمد و برایش مقرری تعیین شد. جونپوری ظاهراً مدتی مقیم کلکته شده بود، زیرا در انتهای نسخه چاپی جامع بهادرخانی ، یکی از مهم ترین آثارش ، تصریح شده که این کتاب در ۱۲۵۰/ ۱۸۳۵ در کلکته و با نظارت جونپوری چاپ شده است .
تاریخ و محل وفات
جونپوری در ۱۲۷۹، در راه بازگشت به جونپور، در محلی به نام داودپور (در جنوب بنارس ، امروزه در ایالت بِهار) درگذشت . محل فوت او را عظیم آباد نیز دانسته اند. صدرالافاضل به نام چند تن از شاگردان او اشاره کرده است .
تالیفات
...
دکتر غلامحسین صدیقی یکی از فعالان عرصه سیاسی و علمی و اجتماعی ایران بود. که در مناصب مختلف، قبل و بعد از انقلاب اسلامی خدمت کرد.
غلامحسین صدیقی در سال ۱۲۸۴ش.در منطقه سرچشمه تهران (خیابان سیروس فعلی) به دنیا آمد، او فرزند حسین صدیقی نوری بود. ایشان تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در تهران در مدرسه اقدسیه که به همت ابراهیم شمسی (سعید العلما) تاسیس شده بود، گذراند؛ دیپلم خود را در مدرسه آلیانس فرانسویان در تهران گرفت و ادامه دروس متوسطه را در شعبه علمی دارالفنون گذراند و در شهریور ۱۳۰۸ همراه با دومین دور از محصلین وزارت فرهنگ به اروپا رفت. تا پایان سال ۱۳۱۵ موفق به اخذ پنج دیپلم در رشته های روان شناسی (روان شناسی کودک و آموزش و پرورش)، اخلاق، جامعه شناسی، تاریخ ادیان شدند، تز دکترای خود را در رشته فلسفه با عنوان جنبش های دینی در قرن دوم و سوم هجری در ایران دفاع کرد و در بهار سال بعد به تهران بازگشت.
مناصب در دولت مصدق
با روی کار آمدن حکومت ملی در ۱۳۲۰ به پیش نهاد دکتر شایگان و دیگر مشاوران دکتر مصدق به وزارت پست و تلگراف و تلفن منصوب شدند؛ در خرداد ماه سال بعد وی به نیابت نخست وزیری منصوب شد.در این زمان دکتر مصدق به منظور دفاع از حقوق ایران در برابر شکایت دولت انگلیس به لاهه رفته بود، وی در کابینه دوم دکتر مصدق در سال ۱۳۳۲ به وزارت کشور منصوب شد و تا کودتای ننگین ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ش.در همین سمت باقی بودند.
صدیقی بعد از دولت مصدق
پس از سقوط دولت مصدق و حمله به منزل شخصی ایشان در عصر روز کودتا دکتر صدیقی به همراه دکتر مصدق و دیگران از منزل ایشان خارج شده و دو روزی را به حالت اختفا زندگی می کند، تا اینکه به اتفاق دکتر مصدق و دکتر شایگان خود را به دولت نظامیان کودتاچی معرفی کردند و چند روزی در باشگاه افسران و بعد در زندان لشگر دوم زرهی زندانی شدند و همزمان با محاکمه دکتر مصدق در دادگاه نظامی او نیز محاکمه شد. وی در آبان ۱۳۳۳ پس ده ماه و نیم از زندان آزاد شدند و همچنان به مبارزات سیاسی خود ادامه داد. ایشان در بهمن ۱۳۳۹ به همراه سیزده تن از اعضا شورای مرکزی حزب ملی در مجلس سنا تحصن کردند، این تحصن برای اعتراض به انتخابات دوره بیستم مجلس شورای ملی در زمان دولت شریف امامی صورت گرفته بود، انتخابات مزبور بعد از ابطال در زمان نخست وزیری دکتر اقبال مجددا برگزار شد.در تیر ماه ۱۳۴۰ به همراه تعدادی از اعضای شورای مرکزی و فعالان جبهه ملی در مراسم بزرگ داشت، شهدای سی ام تیر در ابن بابویه دستگیر شد؛ این جریان در نخست وزیری دکتر امینی روی داد و در بهمن همان سال بر اثر حادثه اول بهمن در دانشگاه تهران به همراه جمع دیگری از فعالان و رهبران جبهه ملی دستگیر شد، در بهمن ۱۳۴۱ بار دیگر به سبب موضع گیری جبهه ملی در برابر رفراندم شاه دستگیر شد.
بنیان گذار کنگره هزاره ابوعلی سینا
...
غلام حسین غفاری فرزند میرزا هاشم خان امین الدوله، از سیاسیون دوره قاجار و مشاغل متعددی را عهده دار بود.
غلام حسین غفاری فرزند میرزا هاشم خان امین الدوله است که در ۱۲۷۶ه. ق متولد شد. تحصیلات خود را در ادبیات فارسی و مقدمات عربی و حسن خط و انشاء رسائل و قواعد سخن وری نزد معلمین خصوصی فرا گرفت. وی یکی از نویسندگان برجسته و خوش خط زمان خود محسوب می شد.
مشاغل
او در دربار ناصرالدین شاه با سمت پیش خدمتی شروع به کار کرد و به تدریج در زمان آن شاه به مشاغلی از جمله، ریاست تفنگ داران شاهی، ریاست خلوت همایونی و منشی حضور شاه با القاب امین خلوت و وزیر مخصوص، نایل شد. او در اویل سلطنت مظفرالدین شاه وزارت دربار و بعد وزارت عدلیه را داشت. در زمان محمدعلی شاه دو نوبت حکومت فارس و یک نوبت حکومت کرمان و تهران را داشت و به لقب صاحب اختیار ملقب گردید. او از رجالی بود که با نزدیکی به محمدعلی شاه و دادن و عده های مسرت بخش به شاه، دنبال این بود که اساس مشروطیت را بر هم بزند. در سلطنت احمدشاه به ایالت خراسان مأمور شد و در کابینه مستوفی الممالک سمت وزارت جنگ را داشت. از سال ۱۳۳۴ به بعد رئیس دفتر مخصوص احمدشاه گردید و قریب ده سال در این سمت انجام وظیفه کرد.
وفات
وی در سال ۱۳۳۶ش در سن ۹۶ سالگی در تهران درگذشت. غلام حسین غفاری از رجال ادیب و دانشمند محسوب می شد، غالب مورخین و تذکره نویسان از صاحب اختیار به نیکی یاد کرده اند.
تختی، غلامرضا، ملقب به «جهان پهلوان»، از قهرمانان بنام ورزش کشتی ایران و از شخصیت های بسیار محبوب مردم بود.
در پنجم شهریور ۱۳۰۹ در تهران به دنیا آمد.به روایتی اجدادش اهل همدان و به روایتی دیگر اهل کرمانشاه بودند.چون پدربزرگ او، حاج قلی بنشن فروش، در دکانش بر تخت بلندی می نشسته، به حاج قلی تختی شهرت یافته است.او در سفر مکه به دست راهزنان کشته شد. پدرش، حاج /ارباب رجب (متوفی فروردین ۱۳۳۷)، در جنوب تهران یخچال طبیعی داشت.در جریان احداث راه آهن در عصر پهلوی اول، یخچال های او را تصرف کردند و انبار توشه راه آهن را در زمین های او ساختند.وی ناگزیر خانه و زندگی اش را فروخت، و در پی آن، وضع روحی اش دگرگون و در سال های پایانی عمر وضع دماغی اش هم مختل شد.می گویند ظلم و ستمی چنین آشکار که بر پدرش رفته بود یکی از علت های گرایش سیاسی غلامرضا تختی به ضدیت با نظام حاکم و یکی از دلایل نوع دوستی و کمک او به دیگران بوده است
تحصیلات
تختی تحصیلات ابتدایی را در دبستان حکیم نظامی و دوره اول متوسطه را در دبیرستان منوچهری گذراند، اما تحصیلات خود را به پایان نبرد.
شروع ورزش
تختی نزد استاد ابراهیم نجّار به آموختن نجاری پرداخت و ظاهراً به راهنمایی او، که ورزشکاری باستانی کار بود، به ورزش های باستانی روی آورد و در این ورزش چنان مهارت یافت که سال ها بعد زنگ زورخانه ها به نشانه احترام، برای او به صدا درآمد و در سال های ۱۳۳۵ و ۱۳۳۶ و ۱۳۳۷ش بازوبند پهلوانی ایران به او تعلق گرفت و پهلوانی صاحب زنگ و ضرب شناخته شد. تختی از شانزده سالگی به آموختن کشتی آزاد و فرنگی روی آورد. حسین رضی خانی، مسئول باشگاه پولاد، به استعداد خاص او در کشتی پی برد.
نخستین مربی
...
«آیت الله حاج شیخ غلام رضا عرفانیان خراسانی»، در سال ۱۳۴۹ ق، در مشهد مقدس به دنیا آمد.
ایشان، پس از دوران کودکی و نوجوانی، ادبیات و سطوح را در حوزه مشهد مقدس گذرانید، سپس در سال ۱۳۷۵ ق به نجف اشرف مهاجرت کرد و در درس های حضرات آیات عظام: آقای خویی و آقای حکیم و شیخ محمدرضا مظفر شرکت کرد و مبانی علمی اش را استوار ساخت و تقریرات درس آنان را نگاشت.او در نجف در تحقیق برخی از مجلدات « بحار الانوار » و کتب اربعه شرکت جست و جزو اعضای گروه تحقیق «معجم رجال الحدیث» آیت الله العظمی خویی بود، سپس به قم آمد و یک سره به تحقیق و تالیف و تدریس سطوح پرداخت و همچنان زمانی هم در مشهد مقدس اقامت گزید.آن عالم بزرگوار پس از عمری تحقیق و تالیف، در اثر بیماری در روز جمعه ۵ رمضان المبارک ۱۴۲۴ ق برابر با ۹ آبان ۱۳۸۲ ش در سن ۷۵ سالگی درگذشت و پیکر پاکش پس از تشییع و نماز به خاک سپرده شد.
آثار
۱. صلاة اللیل.۲. تتمیم اصول الفقه.۳. مشایخ الثقات .۴. الرای السدید فی الاجتهاد و التقلید (تقریرات بحث آیت الله خویی).۵. مغانم الحسنی فی شرح العروة الوثقی.۶. فلسفه غیبت حضرت ولی عصر عجّل الله فرجه الشریف .۷. فهرست مخطوطات کتابخانه آستان قدس رضوی ، ج۸۱۲.۸. تحقیق « قصص الانبیاء » قطب الدین راوندی .۹. تحقیق «کتاب الزهد» حسین بن سعید اهوازی.۱۰. الثقات فی اسانید کامل الزیارات.۱۱. تقریرات درس فقه آیت الله خویی.۱۲. تقریرات درس اصول آیت الله خویی.
منبع
نرم افزار دروس حوزوی، مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی.































ورود به سامانه / ایجاد حساب کاربری


العربیة











آخرین مطالب اضافه شده
...


غلام در دانشنامه ویکی پدیا

غلام
غلام به پسری گفته می شد که از کودکی تا جوانی به خدمتگزاری و جنگاوری سلطان می پرداخت و گاه به امیری می رسید. گاه سلطان با غلام نرد عشق می باخت و از همین رو غلام در ادبیات گاه به معنی معشوق نیز آمده است.
غلام ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
غلام (فیلم)
غلام (فیلم ۲۰۱۶)
غلام فیلمی به کارگردانی میترا تبریزیان، نویسندگی سیروس مسعودی و با بازی شهاب حسینی محصول سال ۲۰۱۶ است. این فیلم اولین محصول مشترک ایران و بریتانیا می باشد که در لندن ساخته شده است.
«غُلام (برده)» (انگلیسی: Ghulam) یک فیلم هندی است که در سال ۱۹۹۸ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به عامر خان و رانی موکرجی اشاره کرد.
غلام آباد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
غلام آباد (دره شهر)
غلام آباد (قزوین)
غلام آباد (کردکوی)
غلام آباد (کوهرنگ)
غلام آباد (مهر)
مختصات: ۳۳°۱۱′۱۴″ شمالی ۴۷°۲۳′۵۵″ شرقی / ۳۳.۱۸۷۱° شمالی ۴۷.۳۹۸۶۸۸۸۸۸۸۸۸۹° شرقی / 33.1871; 47.3986888888889
غلام آباد (دره شهر)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دره شهر در استان ایلام ایران است.
غلام آباد (قزوین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
غلام آباد (مهر)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهر در استان فارس ایران است.
مختصات: ۳۶°۵۲′۰۰″ شمالی ۵۴°۱۲′۳۷″ شرقی / ۳۶.۸۶۶۶۷° شمالی ۵۴.۲۱۰۲۸° شرقی / 36.86667; 54.21028
غلام آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کردکوی در استان گلستان ایران.
مختصات: ۳۲°۲۲′۲۴″ شمالی ۵۰°۲۱′۵۵″ شرقی / ۳۲.۳۷۳۳۳° شمالی ۵۰.۳۶۵۲۸° شرقی / 32.37333; 50.36528
غلام آباد (کوهرنگ)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کوهرنگ در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
غلام آباد خیاط، روستایی از توابع بخش فیروزآباد شهرستان سلسله در استان لرستان ایران است.
غلام اسحاق خان (به اردو: غلام اسحاق خان) سیاست مدار پاکستانی و هفتمین رئیس جمهور پاکستان
غلام اسحاق خان به عنوان رئیس جمهور پاکستان پس از سقوط هواپیمای ژنرال ضیاء الحق از ۱۷ اوت ۱۹۸۸ تا ۱۸ ژوئیه ۱۹۹۳ حکومت کرد. غلام اسحاق خان در ۱۸ آوریل ۱۹۹۳ حکومت نواز شریف را به اتهام فساد برکنار کرد اما دادگاه عالی این حکم را نپذیرفت و نواز شریف را ابقا کرد. غلام اسحاق خان در ۲۷ اکتبر ۲۰۰۶ در سن ۹۱ سالگی درگذشت.
غلام بارگی در نوشته های دینی زرتشتی به نزدیکی و مباشرت نرینه با نرینه (لواط) گفته شده است. در آئین ایرانیان باستان این کار بسیار زشت بوده و انجام دهندگان آن را دیو کامل دانسته و در کتاب های دینی گناه آن را مرگ و دوزخ را جایگاه غلامبارگان یاد کرده اند. در وندیداد زرتشت از مزدا می پرسد «کدام مرد از دیوها به شمار می رود.» مزدا پاسخ می دهد «مردی که با نرینه نزدیکی کند و یا نرینه را به خود بپذیرد.» در سد در نثر آمده است، از غلامبارگی و مواجری کردن پرهیز باید کردن، چه سَرِ همهٔ گناهان دین اینست و در دین ازین بدتر گناه نیست. اگر کسی بدیشان فراز رسد و ایشان را در میان کار ببیند، هر دو را سر بباید بُرَد و یا از شکم بشکافد و هیچ گناهش نباشد. هیچکس را بی دستوری دستوران و پادشاهان نباید کشت، به جز غلامبارگی و مواجری چه اندر دین گوید که غلامباره با اهریمن برابر است و چون زنان کنند، همچنان بود که مردان. در سد در بندهش غلامبارگی کردن مجازات مرگ دارد و تا رستاخیز روان غلام بارگان در دوزخ می باشد.
غلام بازدار (زاده ۷ مهر ۱۳۴۷، روستای بیشه دراز از توابع شهرستان دهلران - درگذشته ۹ اسفند ۱۳۶۲، چنگوله مهران، از فرماندهان سپاه پاسداران ایران در جنگ ایران و عراق بود. او در خانواده ای مذهبی و متدین دیده به جهان گشود و نوجوانی او همزمان با پیروزی انقلاب بود. پس از انقلاب در سن ۱۴ سالگی مدرسه را رها کرد و به خدمت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد. پس از مدت کوتاهی توانست نظر فرماندهان وقت سپاه امیر استان ایلام را جلب کند و با سن کمی که داشت جانشین فرمانده گردان ۵۰۵ محرم شد. او در اسفند ۱۳۶۲ در جریان عملیات والفجر ۵ درگذشت.
غلام تپه مربوط به عصر آهن - دوره هخامنشی است و در شهرستان کاشان، بخش مرکزی، دهستان کوهپایه، ۱۰۰۰ متری غرب روستای سرنج واقع شده و این اثر در تاریخ ۲ مرداد ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۳۰۳۵ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
غلام تپه جنوبی در شهرستان رزن، بخش سردرود، روستای قایش واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۷ مرداد ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۹۶۶۹ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
غلام تپه شمالی در شهرستان رزن، بخش سردرود، روستای قایش واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۷ مرداد ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۹۶۶۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
غلام حسن حداد (متولد ۱۳۱۸) نوازنده و خواننده موسیقی نواحی خراسان است.
غلام حسن قائم پناه مترجم، فعال سیاسی سابق توده ای و از اعضای اخراجی کانون نویسندگان ایران بود. وی بخاطر فعالیت ها و چارت سازمانی اش در کمیته مرکزی حزب توده ایران در بهمن ۱۳۶۱ دستگیر و در زندان، پس از تحمل شدیدترین شکنجه ها «تواب شد».
غلامحسین رهنما (زاده ۱۲۵۹ خورشیدی - درگذشته ۱۲ اردیبهشت ۱۳۲۵) استاد ریاضی و نجوم و سیاستمدار ایرانی بود.
از فضلا و دانشمندان و ریاضی دانان معروف معاصر است.
آب انبار علی حاجی غلام مربوط به دوره قاجار است و در اردکان، روبروی قبرستان واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۱۷ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
«ارباب، همسر و غلام» (هندی: साहिब बीबी और ग़ुलाम) فیلمی هندی در سبک درام است. از بازیگران آن می توان به مینا کوماری، گورو دات و وحیده رحمان اشاره کرد.
اسپتک حاجی غلام، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
مختصات: ۳۶°۵۷′۱۴″ شمالی ۵۴°۴۹′۷″ شرقی / ۳۶.۹۵۳۸۹° شمالی ۵۴.۸۱۸۶۱° شرقی / 36.95389; 54.81861
بلوک غلام، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان علی آباد در استان گلستان ایران.
بنه حاج غلام، روستایی است از توابع بخش شبانکاره در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
تپه بلوک غلام مربوط به دوران های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان علی آباد، بخش مرکزی، روستای بلوک غلام واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۱ مهر ۱۳۸۳ با شمارهٔ ثبت ۱۱۱۸۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
دره غلام، روستایی از توابع بخش ماهورمیلانی شهرستان ممسنی در استان فارس ایران است.
دلی جی غلام، روستایی از توابع بخش سرفاریاب شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
رئیس غلام، روستایی از توابع بخش حسن آباد شهرستان اقلید در استان فارس ایران است.
رسول غلام، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هیرمند در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
سرتومیلکه غلام، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اسلام آباد غرب در استان کرمانشاه ایران است.
شریف آباد غلام یا ده غلام شریف آباد روستایی در دهستان بزی بخش مرکزی شهرستان نیمروز استان سیستان و بلوچستان ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۷۹ نفر (در ۲۱ خانوار) بوده است.
علی غلام (زاده ۴ اوت ۱۹۸۱(1981-08-04)) یک بازیکن فوتبال اهل ایران است.
فوزی غلام (انگلیسی: Faouzi Ghoulam؛ زاده ۱ فوریهٔ ۱۹۹۱(1991-02-01)) یک بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
قشلاق چتمه غلام یک روستا در ایران است که در استان اردبیل واقع شده است. قشلاق چتمه غلام ۱۹ نفر جمعیت دارد.
قشلاق حضرتقلی غلام یک روستا در ایران است که در استان اردبیل واقع شده است. قشلاق حضرتقلی غلام ۷۵ نفر جمعیت دارد.
محمد غلام (انگلیسی: Mohammed Gholam؛ زادهٔ ۸ نوامبر ۱۹۸۰(1980-11-08)) یک بازیکن فوتبال اهل قطر است.
از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی السد و تیم ملی فوتبال قطر اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال قطر بازی کرده است.
محوطه تخت غلام مربوط به دوران های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مینودشت، بخش گالیکش، روستای کندسکوه واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۷ مرداد ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۹۷۲۶ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کلاته کربلایی غلام یک روستا در ایران است که در دهستان درمیان واقع شده است.
کهن غلام، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رودبار جنوب در استان کرمان ایران است.


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

غلام در جدول کلمات

غلام
ایبک, رهی, بنده, گرا_نوکر _خانه زاد
غلام زر خرید
برده
غلام سلطان محمود
ایاز
غلام سلطان محمود غزنوی
ایاز
غلام مورد علاقه سلطان محمود غزنوی
ایاز
غلام و بنده
زرخرید
فرهنگ فارسی به فارسی که محمد پادشاه ابن غلام محیی الدین آن را تالیف کرد
آنندراج

معنی غلام به انگلیسی

bondsman (اسم)
کفیل ، ضامن ، غلام ، برده
peon (اسم)
پیک ، پاسبان ، غلام ، پادو ، قاصد ، سرباز پیاوه
bondman (اسم)
غلام ، برده ، رعیت
slave (اسم)
غلام ، برده ، بنده ، زر خرید ، اسیر ، خادم
bondservant (اسم)
غلام ، بنده ، زر خرید ، برده بدون مزد و اجرت
lad (اسم)
غلام ، پسر بچه ، جوانک
serf (اسم)
غلام ، برده ، زارع بی زمین و فقیر
vassal (اسم)
غلام ، رعیت ، بنده ، تبعه ، خراجگزار ، همبیعت بالرد
thrall (اسم)
غلام ، بنده ، بندگی
page (اسم)
غلام ، پسر بچه ، خانه شاگرد ، پادو ، برگ ، صفحه
galley slave (اسم)
غلام ، غلام پاروزن ، مزدور ، زحمتکش

غلام را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Google Plus Twitter LinkedIn

پیشنهاد کاربران درباره معنی غلام

پرنیا ١١:٤٢ - ١٣٩٦/٠٣/٠٧
به معنی فرزند، نوجوان، خدمتکار
|

مصطفی ٢١:٥٩ - ١٣٩٦/٠٧/٠٦
برده جنسی مذکر
|

امیر حیاتی ١٥:٥٦ - ١٣٩٦/١١/٢٣
رهی
|

مریم قاسمی ٢٣:٠١ - ١٣٩٧/٠٤/٣١
ایبک
|

بهنام ٠٣:١٢ - ١٣٩٧/٠٥/٢٦
نوکر.حمال
|

سمیه ١٦:٢٨ - ١٣٩٧/١٠/١٢
جوان، نوجوان، پسر
|

محدثه ٢١:٠٥ - ١٣٩٧/١٢/١٣
نوکر خدمد کار مرد
|

احمد ١١:٣١ - ١٣٩٨/٠١/٠٢
در بهشت جوانانی خدمت اهل بهشت می کنند بنام غلمان آنچنان زیبا هستن و اهل بهشت از آنها بهره جنسی هم می برند
|

ابوالفضل عسکری ١٥:٥١ - ١٣٩٨/٠٢/٠٥
کنیز
|

پیشنهاد شما درباره معنی غلام



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی غلام در عربی   • مخالف کلمه غلام   • غلام در جدول   • غلام هندی   • غلام در اسلام   • غلام بارگی   • اسم غلام   • غلام در قرآن   • مفهوم غلام   • تعریف غلام   • معرفی غلام   • غلام چیست   • غلام یعنی چی   • غلام یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی غلام
کلمه : غلام
اشتباه تایپی : yghl
آوا : qolAm
نقش : اسم
عکس غلام : در گوگل


آیا معنی غلام مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 95% )