انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

97 1092 100 1

غیبت صغری

غیبت صغری در دانشنامه اسلامی

غیبت صغری در ادبیات شیعی به معنای غایب شدن کوتاه مدت است و بنابر اعتقادات شیعیان دورانی است که در آن حضرت مهدی (علیه السلام) زندگانی مخفی و فقط از طریق نمایندگان چهارگانه خود با شیعیان ارتباط داشته است. این دوره از سال ۲۶۰ ه .ق (۸۷۴ م) آغاز و در ۳۲۹ ه .ق (۱- ۹۴۰ م) پایان یافته است.
امام مهدی (عجّل الله فرجه الشریف) در کجا و چگونه غایب شد؟ آیا در سرداب منزل پدرش غایب شد و هنوز نیز در آنجاست؟ در این باره به شیعه تهمت هایی زده اند؛ می گویند شیعه معتقد است ماموران خلیفه عباسی به منزل حضرت در سامرا هجوم آوردند تا او را دستگیر کنند و آن حضرت در آن هنگام در سرداب از دیده ها پنهان شد این داستان چنان شهرت یافته که امام را «صاحب سرداب» لقب داده اند. در حالی که در منابع شیعی هیچ نامی از سرداب نیست. نویسندگان اهل سنت بر این نظر اصرار می ورزند و متاسفانه این سخن دستاویزی برای حمله برخی از آنان به تشیع گردیده است. آنان پنداشته اند که شیعیان در میان سرداب امام خود را می جویند و ظهورش را از آن نقطه انتظار می کشند. واقع قضیه این است که امام مهدی (عجّل الله فرجه الشریف) از هنگام ولادت در اختفا به سر می برد و بعد از نماز گزاردن به پیکر پاک پدر و دفن آن حضرت وارد منزل شد و دیگر کسی آن حضرت را در اجتماع و در جمع مردم ندید. خانه ای که از آن سخن گفته می شود، دو قسمت داشت، یک قسمت برای مردان و قسمت دیگر برای خانم ها و یک سرداب هم زیر اتاقها قرار داشت که در ایام گرما اهل خانه در آن سرداب زندگی می کردند. شیعه این خانه و سرداب را محترم می دارد؛ زیرا برخی از امامانشان در این خانه زندگی می کردند و امام هادی و امام عسکری و نیز امام مهدی (عجّل الله فرجه الشریف) در همین خانه، خداوند سبحان را عبادت می کردند. این یک امر عقلانی و طبیعی است که به جهت علاقه ای که به پیشوای دینی خود دارند متعلقات او را هم محترم بشمارند. پس سخن غیبت حضرت در سرداب، بهتانی بیش نیست و هیچ یک از بزرگان شیعه چنین باوری ندارند.
وضعیت عصر غیبت
برای شناخت هر چه بهتر تاریخ سیاسی عصر غیبت صغری و دست یافتن به تحلیلی صحیح و جامع در مورد این دوره، و پی بردن به علل و زمینه های غیبت امام دوازدهم (عجّل الله فرجه الشریف) و در نهایت عمق موضع گیری های امام، بررسی وضعیت سیاسی، اجتماعی و فکری این عصر در آستانه غیبت امام (علیه السّلام) ضروری است. عصر عباسیان: خلافت عباسیان بیش از پنج قرن(از ۱۳۲ ه ق تا ۷۹۴ هـ ق) به طول انجامید. مورّخان، تاریخ خلافت عباسیان را به ۴ دوره تقسیم کرده اند. آنچه که در این فصل مورد نظر ما است بررسی عصر عباسیان دوّم، یعنی از ابتدای خلافت متوکل، تا شروع غیبت صغری (۲۶۰ هـ ق) است. وضعیت سیاسی، اجتماعی و فکری این دوره:
← وضعیت سیاسی
نتیجه و خلاصه: برای پی بردن به علل و زمینه های غیبت و دست یافتن به تحلیلی جامع و صحیح، مروری به وضعیت سیاسی و اجتماعی و فکری عصر عباسیان دوّم و دوره مرکزیت سامرّا در آستانه غیبت امام زمان (عجّل الله فرجه الشریف) لازم است و آنچه از لحاظ وضعیت سیاسی قابل توجه است، ستمگری های خلفای عباسی، اذیت و آزار علویان و شیعیان از طرف حکومت، جایگاه نداشتن شیعیان در معادلات سیاسی، حکومت و آنچه از لحاظ وضعیت اجتماعی قابل ذکر است دو قطبی شدن جامعه و تقسیم آن به لحاظ مالی و اقتصادی به دو قشر محروم و برخوردار، همچنین از لحاظ وضعیت فکری، چرخش فکری آشکارِ متوکل از اعتزال به اهل حدیث و سرکوبی معتزله و شیعیان جلب توجه می کند، حال در چنین شرایط حادّ سیاسی، اجتماعی و فکری است که مخفی بودن امام زمان (عجّل الله فرجه الشریف) لازم و ضرورت پیدا می کند.
عدم امتداد غیبت صغری
...
غیبت صغری
با شهادت امام عسکری علیه السلام در سال (260 ه‍) مرحله غیبت کوتاه مدت امام دوازدهم عجل الله تعالی فرجه الشریف آغاز شد و تا سال (329 ه‍)؛ یعنی 70 سال به طول انجامید. این غیبت به لحاظ این که از جهت زمانی محدود است، به آن «غیبت صغری» می گویند. این دوره نقش بسیار مهمی در ایجاد آمادگی شیعه برای پذیرش «غیبت صغری» داشت.
در طول «غیبت صغری» گرچه امام از نظرها پنهان بود، اما کسانی بودند که با آن حضرت در تماس بودند و سمت «نواب خاص» امام را داشتند؛ هر یک از شیعیان می توانستند به وسیله «نواب» مشکلات و مسائل خود را به عرض آن حضرت برسانند و توسط آنان خود را دریافت کنند. گاهی گروهی از مردم به وسیله آن نایبان خاص به دیدار امام می رسیدند. این نایبان 4 نفرند و به «نواب اربعه» مشهورند.
اسامی اینها که همگی از علما و بزرگان شیعه هستند به ترتیب عبارتند از:
درباره زندگی، تلاش ها و فعالیت های هر یک از این چهار بزرگوار و نقش ‍ آنان در سازمان مخفی وکالت و ایجاد آمادگی در شیعیان برای پذیرش ‍ «غیبت کبری»، در «فصل ششم»، مفصل گفتگو خواهیم کرد.
در احادیث بسیاری از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم و ائمه معصومین علیهم السلام، غیبت حضرت مهدی عجل الله فرجه به دو بخش کوتاه مدت (غیبت صغری) و دراز مدت (غیبت کبری) تقسیم شده است. امام صادق علیه السلام در این باره فرمودند: «همانا برای قائم دو غیبت است که در یکی از آن دو به خانواده اش برمی گردد و در دیگری معلوم نیست کجاست؛ هر سال در مناسک حج حاضر می گردد و مردم را می بیند در حالی که مردم او را نمی بینند».
افزون بر دو گونه بودن، در روایاتی به کوتاه بودن یکی و بلند بودن دیگری نیز اشاره شده است. همان حضرت در سخنی دیگر فرمودند: «برای قائم دو غیبت است: یکی از آن ها کوتاه مدت و دیگری دراز مدت...»
غیبت صغری: اگر چه این تعبیر در روایات معصومین علیهم السلام به این صورت نیامده است، رفته رفته به خاطر کوتاه بودن دوران نخست غیبت، به این عنوان مشهور شده است
پاره ای از ویژگی های غیبت صغری که آن را از دوره بعد متمایز کرد عبارت است از:
غیبت صغری
غیبت صغری اثر فارسی علی اصغر رضوانی، از مجموعه کتاب های «سلسله مباحث مهدویت» بوده که به مسائل مربوط به عصر غیبت صغری از قبیل حکمت آن، سفیران و توقیعات صادره، پرداخته است.
کتاب، با مقدمه ناشر در انتقاد از کسانی که موعود واقعی را برای حیات خود خطرناک می دانند، آغاز شده و مطالب در سه بخش کلی ارائه گردیده است.
در بخش اول، نویسنده درباره مبدأ غیبت صغری، دو نظریه را مطرح کرده است:
وی معتقد است غیبت صغری، نشانگر اولین مرحله از امامت حضرت مهدی(عج) می باشد و جهت آن این است که عادت شیعیان این بوده که هر زمان اراده می کردند، خدمت امام خود رسیده و با غیبت کلی و تام، انس نداشتند، لذا برای جا افتادن این موضوع، ابتدا غیبت صغری تحقق پیدا کرده است.
عصر غیبت صغری از امتیازاتی برخوردار است که نویسنده به برخی از آن ها اشاره کرده است؛ از جمله:
«غیبت صغری» اثر فارسی علی اصغر رضوانی، از مجموعه کتاب های «سلسله مباحث مهدویت» بوده که به مسائل مربوط به عصر غیبت صغری از قبیل حکمت آن، سفیران و توقیعات صادره، پرداخته است.
کتاب، با مقدمه ناشر در انتقاد از کسانی که موعود واقعی را برای حیات خود خطرناک می دانند، آغاز شده و مطالب در سه بخش کلی ارائه گردیده است.
گزارش محتوا
در بخش اول، نویسنده درباره مبدا غیبت صغری، دو نظریه را مطرح کرده است:۱- مبدا آن از زمان ولادت حضرت مهدی عجّل الله فرجه الشریف باشد؛ وی این نظریه را مورد مناقشه دانسته، زیرا بحث از غیبت امام است و در آن هنگام، حضرت هنوز به مقام امامت نرسیده بودند.۲- غیبت از زمان شهادت امام حسن عسکری باشد؛ که این نظریه را تایید می کند.وی معتقد است غیبت صغری، نشانگر اولین مرحله از امامت حضرت مهدی عجّل الله فرجه الشریف می باشد و جهت آن این است که عادت شیعیان این بوده که هر زمان اراده می کردند، خدمت امام خود رسیده و با غیبت کلی و تام، انس نداشتند، لذا برای جا افتادن این موضوع، ابتدا غیبت صغری تحقق پیدا کرده است.عصر غیبت صغری از امتیازاتی برخوردار است که نویسنده به برخی از آن ها اشاره کرده است؛ از جمله:۱- در این عصر امام مهدی عجّل الله فرجه الشریف متصدی امامت و خلافت شد.۲- امام علیه السّلام در این دوران استتار کامل نداشتند، بلکه به جهت مصالح کلی با برخی خواص ملاقات برقرار می کردند.۳- در این عصر، چهار سفیر وجود داشت که از طرف حضرت به طور خصوص مامور به رسیدگی امور مردم بودند.مؤلف ولادت امام جواد و هادی علیه السّلام را زمینه ساز امامت حضرت مهدی عجّل الله فرجه الشریف می داند؛ زیرا این دو امام در سنین کودکی به امامت رسیدند و لذا اعتقاد شیعه به امامت این دو امام، رافع استبعاد از امامت امام زمان عجّل الله فرجه الشریف در سنین کودکی خواهد بود.
← بخش دوم
فهرست مطالب در ابتدای کتاب آمده است. پاورقی ها به ذکر منابع اختصاص دارد.
منبع
...
اوضاع سیاسی، اجتماعی و فرهنگی شیعه در غیبت صغری اثر حسن حسین زاده شانه چی، دوره نزدیک به یک صد ساله که با غیبت امام دوازدهم(عج) در 260ق آغاز و با درگذشت آخرین نائب، به سال 329ق ختم می گردد را، معرفی می نماید.
کتاب به زبان فارسی و در سال 1386ش نوشته شده است.
پرداختن به یکی از مقاطع حساس تاریخ شیعه که در سیر تفکر اعتقادی و سیاسی شیعی به شدت تأثیرگذار بوده، باعث اهمیت کتاب شده است.
کتاب با مقدمه مؤلف در معرفی منابع مورد استفاده وی، آغاز شده و در طرح مطالب، سعی شده است تا براساس اطلاعات تاریخی قابل اعتماد و معتبر، تصویری از اوضاع سیاسی، اجتماعی و فرهنگی این دوره در پنج فصل ارائه شود، لذا مباحث به گونه ای ترتیب یافته که تمامی مباحث ضروری را در خود جای دهد، بدین شکل که:
در دو فصل نخست، با طرح مباحث مقدماتی، سعی شده تا زمینه ورود به اصل بحث فراهم گردد. از این رو فصل اول، به بحث هایی درباره مسأله غیبت، مشکلات آن و تلاش های ائمه(ع) جهت زمینه سازی در جامعه شیعه برای مواجه با این پدیده اختصاص یافته و فصل دوم، فضای کلی و عمومی جهان اسلام در عصر غیبت صغری را به تصویر کشیده است، تا درک بهتری از موقعیت جامعه شیعه در عصر مورد نظر، در جهان اسلام، به دست آید.
تاریخ تشیع از آغاز تا پایان غیبت صغری، اثر ]، پژوهشی است پیرامون تاریخ مکتب تشیع، از پیداش آن تا پایان غیبت صغری که به زبان فارسی و در دوران معاصر نوشته شده است.
کتاب با مقدمه مهدی پیشوایی آغاز شده است. نویسنده، مطالب کتاب را در هشت بخش تنظیم کرده و هر بخش را همچون متون درسی، به چند فصل تقسیم نموده است.
در بخش اول کتاب، منابع و مآخذی که در آن ها به تاریخ تشیع اشاره شده – به گونه اجمالی - معرفی گردیده و در بخش های بعدی، تاریخ تشیع از آغاز تا پایان غیبت صغری، بررسی و تحلیل شده است.
در مقدمه، تاریخ تشیع، تاریخ مکتبی زنده با پیروانی مبارز دانسته شده و به توضیح این مطلب پرداخته شده است.
نویسنده در فصل اول در دو درس، به معرفی منابعی پرداخته که در این باره وجود دارند و منابع اختصاصی و عمومی را معرفی کرده است. وی در این فصل، بر آن نیست که از همه آنچه به تاریخ تشیع مربوط می‏شود، تحقیق و تحلیلی همه‏جانبه ارائه دهد، بلکه تلاش کرده اشاره‏ای به مهم‏ترین منابع و مآخذ کرده و آنها را به‏طور خلاصه معرفی و تحلیل کند.
نایبان خاص (در آن روزگار، به جای «نیابت» و «نواب» بیشتر تعبیر «سفارت» و «سفرا» به کار برده می شد.) حضرت مهدی (علیه السّلام) در دوران غیبت صغری، چهار تن از اصحاب با سابقه امامان پیشین و از علمای پارسا و بزرگ شیعه بودند که «نوّاب اربعه» نامیده شده اند.
اینان به ترتیب زمانی عبارت بودند از: ۱ - ابو عَمرو عثمان بن سعید عَمری، ۲ - ابو جعفر محمد بن عثمان بن سعید عَمری، ۳ - ابوالقاسم حسین بن روح نوبختی، ۴ - ابو الحسن علی بن محمد سَمَری. البته امام زمان (علیه السّلام) وکلای دیگری نیز در مناطق مختلف مانند: بغداد، کوفه، اهواز، همدان، قم، ری آذربایجان، نیشابور و... داشت که یا به وسیله این چهار نفر، که در راس سلسله مراتب وکلای امام قرار داشتند، امور مردم را به عرض حضرت می رساندند (چنانکه طبق نقل شیخ طوسی، حدود ده نفر در بغداد به نمایندگی از طرف محمد بن عثمان فعالیّت می کردند) و از سوی امام در مورد آنان «توقیع» هایی (توقیع به معنای حاشیه نویسی است و در اصطلاح علمای شیعه به نامه ها و فرمانهایی که در زمان غیبت صغری از طرف امام به شیعیان می رسیده توقیع گفته می شود.) صادر می شده است. و یا - آن گونه که بعضی از محققان احتمال داده اند - سفارت و وکالت این چهار نفر، وکالتی عامّ و مطلق بوده ولی دیگران در موارد خاصی وکالت و نیابت داشته اند. مانند: محمد بن جعفر اسدی، احمد بن اسحاق اشعری قمی، ابراهیم بن محمد همدانی، احمد بن حمزة بن الیسع، محمد بن ابراهیم بن مهزیار، حاجز بن یزید، محمد بن صالح، ابو هاشم داود بن قاسم جعفری، محمد بن علی بن بلال، عمر اهوازی، و ابو محمد و جنائی.
← عثمان بن سعید
غیبت صغرا؛ نواب خاص؛ نیابت خاص؛ وکلای حضرت مهدی؛ عثمان بن سعید عمری.
شناخت هر چه بهتر تاریخ سیاسی عصر غیبت صغرا و دست یافتن به تحلیلی صحیح و جامع در مورد این دوره و پی بردن به علل و زمینه های غیبت امام دوازدهم (عجّل الله فرجه الشریف) و در نهایت، عمق موضع گیری های امام (علیه السّلام) و بررسی وضعیت سیاسی و اجتماعی و فکری آن زمان ضروری است. و در اینجا وضعیت سیاسی و اجتماعی و فکری مورد بررسی قرار گرفته است.
تاریخ نگاران، عصر حکومت عباسیان را که بیش از پنج قرن(از ۱۳۲ هـ ق تا ۷۹۴ هـ ق) به طول انجامید، به چهار دوره تقسیم کرده اند. آن چه که در این فصل مورد نظر ما است، بررسی دوره دوم حکومت عباسی یعنی از ابتدای خلافت متوکّل تا شروع غیبت صغرا (۳۶۰ هـ ق) است.
← وضعیّت سیاسی
 ۱. ↑ مسعودی، علی بن حسین، مروج الذهب، ج۴، ص۸۸.۲. ↑ ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل، ج۷، ص۳۷.    
...

غیبت صغری در دانشنامه ویکی پدیا

غیبت صغری
غیبت صغری در ادبیات شیعی به معنای غایب شدن کوتاه مدت است و بنابر اعتقادات شیعیان دورانی است که در آن مهدی زندگانی مخفی و فقط از طریق نمایندگان چهارگانه خود با شیعیان ارتباط داشته است. این دوره از سال ۲۶۰ ه‍.ق (۸۷۴ م) آغاز و در ۳۲۹ ه‍.ق (۱- ۹۴۰ م) پایان یافته است..
پیشوای یازدهم شیعیان، مدت شش ساله امامت خود را در خفا و تقیه زندگی می کرد؛ زیرا خلیفه وقت، معتمد عباسی، ارتباطات او را محدود کرده بود و از طریق جاسوسان خود، وی را به شدت زیر نظر داشت. از این رو، بیشتر شیعیان از تماس با او محروم بودند و صرفاً برگزیدگانی از شیعیان می توانستند شخصاً با او در تماس باشند. امام حسن عسکری سرانجام در سال ۲۶۰ق/ ۸۷۴م به قتل رسید.
از دیدگاه امامیه سلسله امامت با امام دوازدهم خاتمه می یابد. بنابر منابع کهن امامیه، پیشوای یازدهم شیعیان امام مهدی فرزند خویش را به صورت علنی به امامت بعد از خود منصوب نکرد؛ بلکه به اشاره و تنها به برخی خواص او را معرفی کرد. از سوی دیگر، پیروان امام از ستم عباسیان به ستوه آمده بودند. خلیفه معتمد در جستجوی فرزند پیشوای یازدهم شیعیان بود و می کوشید تا او را بیابد و دستگیر کند. باورهای شیعیان درباره حجت بن الحسن در سطح جامعه مشهور و مطرح بود؛ از جمله آنکه آنان در انتظار قیام او هستند. از این رو، پیشوای یازدهم شیعیان فرزند خویش را پنهان می ساخت و تنها برخی از خواص توانستند فرزند امام را ببینند.
در منابع روایی امامیه نام و گواهی بسیاری از شیعیان که فرزند پیشوای یازدهم شیعیان را به چشم خود دیده اند، ثبت و ضبط شده است. بنابر روایتی منسوب به محمد بن عثمان، سفیر دوم پیشوای دوازدهم،امام عسکری چهل نفر از پیروان مورد اعتماد خود را گرد هم آورد و فرزندش را به آنها نشان داد.
پس از کشته شدن پیشوای یازدهم شیعیان در سال ۲۶۰ق.، فرزندش امام مهدی بر پیکر پدر نماز گزارد و از آن روز غیبت صغری آغاز شد و تا سال ۳۲۹ق. ادامه یافت. برخی منابع این دوره را «غیبت صغیره» و برخی دیگر «غیبت صغری» خوانده اند. پس از مرگ حسن عسکری (امام یازدهم شیعیان) در سال ۲۶۰ هجری و سن ۲۸ سالگی، از آنجا که حسن عسکری برخلاف سایر امامان شیعه —که در زمان حیاتشان جانشین بعدی را تعیین کرده بودند— بطور علنی جانشینی برای خود برجای نگذاشته بود، بحران فکری و اعتقادی بزرگی در میان پیروان امام شیعه بوجود آمد. در این دوران که به «سال های حیرت» موسوم است، شیعیان به فرقه های متعددی منشعب شدند. عده ای از شیعیان اعتقاد داشتند که از امام حسن عسکری فرزندی باقی نمانده است یا این فرزند در گذشته است؛ بسیاری از شیعیان امامت جعفر برادر حسن عسکری را پذیرفتند و گروه هایی نیز متوجه فرزندان و نوادگان امامان نهم و دهم شیعه شدند. اما اصحابی از حسن عسکری چنین گفتند که «وی پسری داشته که جانشینی مشروع برای امامت است». طبق گفتهٔ عثمان بن سعید، این پسر مخفی نگاه داشته شده بود، چرا که ترس آن می رفت که توسط دولت دستگیر شود و به قتل برسد. دیدگاه این گروه که در ابتدا دیدگاه اقلیت شیعه بود، به مرور به دیدگاه تمامی شیعیان امامی تبدیل شد که شیعیان دوازده امامی فعلی اند.
از دیدگاه تاریخی، باور به دوازده امام و اینکه امام دوازدهم همان مهدی موعود است بطور تدریجی در میان شیعیان تکامل یافت. به نظر می رسد مدتی طول کشید تا این نظریه به صورتبندی نهایی خود برسد و پس از آن هم توجیه ها و تبیین های دینی گسترده ای در موردش ارائه شد. شیعیان با دو رویکرد حدیثی و کلامی به تبیین نظریهٔ غیبت برخاستند. کلینی (و. ۳۲۹ ه. ق. / ۹۴۱ م). در احادیث باب غیبت کتاب اصول کافی —که در خلال دوره سفرا (موسوم به غیبت صغری) گرد آورد— به موضوع غیبت و علت آن پرداخت. به خصوص نعمانی در کتاب الغیبه به تبیین نظریه غیبت از طریق احادیث پرداخت و او برای نخستین بار اصطلاحات «غیبت صغری» و «غیبت کبری» را به کار برد. پس از وی ابن بابویه (و.۹۹۱-۹۹۲) در کتاب کمال الدین در خصوص گردآوری احادیث مربوط به امام دوازدهم و غیبت وی کوشید. از دیگر سو، متخصصان علم کلام از جمله شیخ مفید (و. ۴۱۳ ه. ق. / ۱۰۲۳ م). و شاگردانش بخصوص سید مرتضی (۱۰۴۴-۱۰۴۵) به تدوین نظریات کلامی امامت جهت تبیین ضرورت وجود امام زنده در شرایط غیبت پرداختند.


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

غیبت صغری در دانشنامه آزاد پارسی

رجوع شود به:امام مهدی (عج) (سامرا ۲۵۵ق)

ارتباط محتوایی با غیبت صغری

غیبت صغری را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی غیبت صغری   • مفهوم غیبت صغری   • تعریف غیبت صغری   • معرفی غیبت صغری   • غیبت صغری چیست   • غیبت صغری یعنی چی   • غیبت صغری یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی غیبت صغری
کلمه : غیبت صغری
اشتباه تایپی : ydfj wyvd
عکس غیبت صغری : در گوگل


آیا معنی غیبت صغری مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 97% )