برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
94 1205 100 1

قانون اساسی ایران

معنی قانون اساسی ایران به فارسی

قانون اساسی ایران
قانون اساسی ایران شامل پنجاه و یک اصل است که در ۱۴ ذی قعده ۱۳۲۴ ه ق . بصحه مظفرالدین شاه قاجار و ولیعهد او ( محمد علی میرزا ) و میرزا نصرالله خان مشیرالدوله رئیس الوزرای وقت رسیده است و طبق مقدمه آن [ حکومت ایران سلطنت مشروطه است و بوسیله سه قوه اداره میشود : ۱- قوه مقننه ۲- قوه مجریه .۳ - قوه قضائیه . ]

قانون اساسی ایران در دانشنامه اسلامی

پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران پیش نویس قانون اساسی به عنوان طرح پیشنهادی از طریق صدا و سیما و مطبوعات در اختیار مردم قرار گرفت.
این طرح پیشنهادی توسط افراد و گروه ها و جریانات سیاسی و بزرگان مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و نظرات پیشنهادی مراجع تقلید وحقوق دانان برجسته به همراه نقّادی های مغرضانه گروه های مخالف نیز مطرح گردید.در تاریخ ۱۲ مرداد ۱۳۵۸ انتخابات عمومی جهت تعیین ۷۲ نماینده «مجلس بررسی نهائی قانون اساسی» برگزار گردید و در ۲۸ مرداد افتتاح و شروع به کار کرد.
خبرگان ملت
خبرگان منتخب مردم ترکیبی از افراد ذیل بودند که با سلیقه ها و انگیزه های مختلف به مجلس فوق راه یافته بودند.۱) اسلام شناسان، فقها، و علمای مورد اعتماد مردم.۲) روشن فکران تحصیل کرده که خارج از متن انقلاب اما بیگانه از انقلاب هم نبودند.۳) تحصیل کرده های مسلمان متن انقلاب.۴) سایر نمایندگان که دارای خدمات ارزنده ای قبل و بعد از انقلاب بودند.امام خمینی (رحمة الله علیه) نیز در پیام مهمی خطاب به منتخبان ملّت که حاوی نکات بسیار اساسی و دقیق بود و مایۀ دل گرمی دوستان و ناامیدی غرض ورزان گردید، خطّ مشی سیاسی و جهت دهی مکتبی قانون اساسی را ارائه فرمود.
کمیسیون های هفت گانه
پس از دریافت پیام حضرت امام (رحمة الله علیه) کمیسیون های هفت گانه با موضوعات ذیل در مجلس بررسی نهایی قانون اساسی تشکیل یافت:الف- اهداف و کلیّاتب- مکتب و حاکمیّت ملّیج- حقوق ملّت و نظارت عمومید- قوّه مقننّهه - قوّه مجریّهو- قوّه قضائیّهز- اقتصاد و امور مالی
تهیه و تصویب
...

قانون اساسی ایران در دانشنامه ویکی پدیا

قانون اساسی ایران
قانون اساسی ایران ممکن است هر یک از دو قانون اساسی موجود در حکومتهای مختلف ایران باشد:
قانون اساسی مشروطه اولین قانون اساسی ایران که در ۱۴ ذی قعده ۱۳۲۴ هجری قمری به امضای مظفرالدین شاه رسید.
قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران قانون اساسی کنونی ایران که در سالهای آغازین پس از انقلاب ۱۳۵۷ و در ۱۷۷ اصل تدوین شد.
اصل چهل و سوم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، اصلی است که به بررسی استقلال اقتصادی می پردازد. در ابتدای این اصل چنین آمده است:
بند اول: تأمین نیازهای اساسی شامل مسکن، خوراک، پوشاک، بهداشت، درمان، آموزش و پرورش، امکانات لازم برای تشکیل خانواده برای همه
«هدف عالی جمهوری اسلامی ایران، تحقق استقلال اقتصادی، رفع فقر و برآوردن نیازهای در حال رشد انسان هاست. اقتصاد جمهوری اسلامی ایران، بر اساس ضوابط زیر استوار است:...»
بدین ترتیب، یکی از اهداف عالی قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران تحقق استقلال اقتصادی و برآوردن نیازهای در حال رشد انسان هایی است که در جامعه اسلامی زندگی می کنند. هدف، پاسخگویی به نیازهای انسان با حفظ آزادگی او قرار داده شده است. از دیدگاه جمهوری اسلامی ایران، کسب استقلال اقتصادی یک وظیفه انقلابی است که به مبارزه احتیاج دارد.
بند اول از اصل چهل و سوم در مورد رفع نیازهای حیاتی مادی و معنوی مردم چنین می گوید:


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

قانون اساسی ایران در دانشنامه آزاد پارسی

نخستین بار پس از پیروزی انقلاب مشروطه و صدور فرمان مشروطیت (۱۲۸۴ش) نوشته شد و پس از تصویب در اولین دورۀ مجلس شورای ملی، به امضای مظفرالدین شاه قاجار رسید. تعجیل در تدوینِ قانون اساسی مشروطه سبب شد تا این قانون فقط ناظر به نحوۀ تشکیل مجلس شورای ملی و مجلس سنا و حقوق و وظایف آن دو باشد، و دربارۀ حقوق ملت، حقوق سلطنت، تفکیک قوا، اصول مربوط به دادگستری، مالیه و قشون مسکوت بماند. از این رو، مجلس هیئتی را تعیین کرد تا نواقص آن را برطرف کند. این هیئت با اقتباس از قانون اساسی بلژیک، متمم قانون اساسی را در ۱۰۷ اصل تنظیم کرد و با وجود مخالفت بعضی از علما با پاره ای از اصول آن (مانند اصل هشتم) در مجلس تصویب شد و در مهر ۱۲۸۶ش به امضای محمدعلی شاه رسید. پس از سقوط سلطنت قاجاریه و به قدرت رسیدن رضاشاه پهلوی، مجلس مؤسسان در ۱۳۰۴ش تشکیل، و برخی اصول متمم قانون اساسی اصلاح شد. در ۱۳۲۸ش، مجلس مؤسسان یک اصل به متمم قانون اساسی الحاق کرد که موضوع آن نحوۀ تجدیدنظر در قانون اساسی بود. قانون اساسی مشروطه و متمم آن تا بهمن ۱۳۵۷ معتبر بود. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، مجلس خبرگانِ بررسی قانون اساسی، طی دومین انتخاباتِ سراسری با حضور ۷۲ تن از فقهای شیعه و اهل سنت و نیز نمایندگانی از اقلیت های دینی یهودی، مسیحی و زردشتی در تهران آغاز به کار کرد تا به تدوین قانون اساسی جدید بپردازند. سرانجام این قانون، شامل دوازده فصل و ۱۷۵ اصل، در روزهای ۱۱ و ۱۲ آذر ۱۳۵۸، به آرای عمومی گذارده شد و به تصویب رسید. ویژگی قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مقدمۀ آن است که گرچه از نظر حقوقی جزو قانون اساسی و قابل استناد نیست، ولی برای درک بهتر مفاد اصول آن از لحاظ نظری مفید است. براساس این قانون، حکومت ایران، جمهوری اسلامی است که رهبری آن را ولی فقیه برعهده دارد. دین رسمی، اسلام و مذهب رسمی، شیعۀ جعفری است و دیگر مذاهب اسلامی و ادیان دیگر (زردشتی، مسیحی و یهودی) نیز در آن به رسمیت شناخته شده اند. تاریخ رسمی کشور، هجری شمسی و قمری بوده، و زبان و خط رسمی و مشترک مردم ایران نیز فارسی است. ادارۀ امور مهم کشور از طریق انتخابات بوده و کشور دارای سه قوۀ مستقل مجریه، مقننه و قضائیه است که ریاست قوۀ مجریه و اعضای قوۀ مقننه از طریق انتخابات، و ریاست قوۀ قضائیه از طریق انتصاب رهبری تعیین می شود. علاوه بر آن، شو ...

قانون اساسی ایران را به اشتراک بگذارید

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران pdf   • تحقیق در مورد قانون اساسی   • اصول قانون اساسی   • تعداد اصول قانون اساسی   • قانون اساسی چیست   • اصل 7 قانون اساسی   • تاریخچه قانون اساسی ایران   • قانون اساسی آمریکا   • معنی قانون اساسی ایران   • مفهوم قانون اساسی ایران   • تعریف قانون اساسی ایران   • معرفی قانون اساسی ایران   • قانون اساسی ایران چیست   • قانون اساسی ایران یعنی چی   • قانون اساسی ایران یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی قانون اساسی ایران
کلمه : قانون اساسی ایران
اشتباه تایپی : rhk,k hshsd hdvhk
عکس قانون اساسی ایران : در گوگل

آیا معنی قانون اساسی ایران مناسب بود ؟           ( امتیاز : 94% )